Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
auspicare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
auspicare auch noch Formen von:
auspicari (Verb)
Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspico
|
ich deute an |
| 2. Person Singular |
auspicas
|
du deutest an |
| 3. Person Singular |
auspicat
|
er/sie/es deutet an |
| 1. Person Plural |
auspicamus
|
wir deuten an |
| 2. Person Plural |
auspicatis
|
ihr deutet an |
| 3. Person Plural |
auspicant
|
sie deuten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicor
|
ich werde angedeutet |
| 2. Person Singular |
auspicaris auspicare
|
du wirst angedeutet |
| 3. Person Singular |
auspicatur
|
er/sie/es wird angedeutet |
| 1. Person Plural |
auspicamur
|
wir werden angedeutet |
| 2. Person Plural |
auspicamini
|
ihr werdet angedeutet |
| 3. Person Plural |
auspicantur
|
sie werden angedeutet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicem
|
ich deute an |
| 2. Person Singular |
auspices
|
du deutest an |
| 3. Person Singular |
auspicet
|
er/sie/es deute an |
| 1. Person Plural |
auspicemus
|
wir deuten an |
| 2. Person Plural |
auspicetis
|
ihr deutet an |
| 3. Person Plural |
auspicent
|
sie deuten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicer
|
ich werde angedeutet |
| 2. Person Singular |
auspiceris auspicere
|
du werdest angedeutet |
| 3. Person Singular |
auspicetur
|
er/sie/es werde angedeutet |
| 1. Person Plural |
auspicemur
|
wir werden angedeutet |
| 2. Person Plural |
auspicemini
|
ihr werdet angedeutet |
| 3. Person Plural |
auspicentur
|
sie werden angedeutet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabam
|
ich deutete an |
| 2. Person Singular |
auspicabas
|
du deutetest an |
| 3. Person Singular |
auspicabat
|
er/sie/es deutete an |
| 1. Person Plural |
auspicabamus
|
wir deuteten an |
| 2. Person Plural |
auspicabatis
|
ihr deutetet an |
| 3. Person Plural |
auspicabant
|
sie deuteten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabar
|
ich wurde angedeutet |
| 2. Person Singular |
auspicabaris auspicabare
|
du wurdest angedeutet |
| 3. Person Singular |
auspicabatur
|
er/sie/es wurde angedeutet |
| 1. Person Plural |
auspicabamur
|
wir wurden angedeutet |
| 2. Person Plural |
auspicabamini
|
ihr wurdet angedeutet |
| 3. Person Plural |
auspicabantur
|
sie wurden angedeutet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicarem
|
ich deutete an |
| 2. Person Singular |
auspicares
|
du deutetest an |
| 3. Person Singular |
auspicaret
|
er/sie/es deutete an |
| 1. Person Plural |
auspicaremus
|
wir deuteten an |
| 2. Person Plural |
auspicaretis
|
ihr deutetet an |
| 3. Person Plural |
auspicarent
|
sie deuteten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicarer
|
ich würde angedeutet |
| 2. Person Singular |
auspicareris auspicarere
|
du würdest angedeutet |
| 3. Person Singular |
auspicaretur
|
er/sie/es würde angedeutet |
| 1. Person Plural |
auspicaremur
|
wir würden angedeutet |
| 2. Person Plural |
auspicaremini
|
ihr würdet angedeutet |
| 3. Person Plural |
auspicarentur
|
sie würden angedeutet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabo
|
ich werde andeuten |
| 2. Person Singular |
auspicabis
|
du wirst andeuten |
| 3. Person Singular |
auspicabit
|
er/sie/es wird andeuten |
| 1. Person Plural |
auspicabimus
|
wir werden andeuten |
| 2. Person Plural |
auspicabitis
|
ihr werdet andeuten |
| 3. Person Plural |
auspicabunt
|
sie werden andeuten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabor
|
ich werde angedeutet werden |
| 2. Person Singular |
auspicaberis auspicabere
|
du wirst angedeutet werden |
| 3. Person Singular |
auspicabitur
|
er/sie/es wird angedeutet werden |
| 1. Person Plural |
auspicabimur
|
wir werden angedeutet werden |
| 2. Person Plural |
auspicabimini
|
ihr werdet angedeutet werden |
| 3. Person Plural |
auspicabuntur
|
sie werden angedeutet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicavi
|
ich habe angedeutet |
| 2. Person Singular |
auspicavisti
|
du hast angedeutet |
| 3. Person Singular |
auspicavit
|
er/sie/es hat angedeutet |
| 1. Person Plural |
auspicavimus
|
wir haben angedeutet |
| 2. Person Plural |
auspicavistis
|
ihr habt angedeutet |
| 3. Person Plural |
auspicaverunt auspicavere
|
sie haben angedeutet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus sum
|
ich bin angedeutet worden |
| 2. Person Singular |
auspicatus es
|
du bist angedeutet worden |
| 3. Person Singular |
auspicatus est
|
er/sie/es ist angedeutet worden |
| 1. Person Plural |
auspicati sumus
|
wir sind angedeutet worden |
| 2. Person Plural |
auspicati estis
|
ihr seid angedeutet worden |
| 3. Person Plural |
auspicati sunt
|
sie sind angedeutet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicaverim
|
ich habe angedeutet |
| 2. Person Singular |
auspicaveris
|
du habest angedeutet |
| 3. Person Singular |
auspicaverit
|
er/sie/es habe angedeutet |
| 1. Person Plural |
auspicaverimus
|
wir haben angedeutet |
| 2. Person Plural |
auspicaveritis
|
ihr habet angedeutet |
| 3. Person Plural |
auspicaverint
|
sie haben angedeutet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus sim
|
ich sei angedeutet worden |
| 2. Person Singular |
auspicatus sis
|
du seiest angedeutet worden |
| 3. Person Singular |
auspicatus sit
|
er/sie/es sei angedeutet worden |
| 1. Person Plural |
auspicati simus
|
wir seien angedeutet worden |
| 2. Person Plural |
auspicati sitis
|
ihr seiet angedeutet worden |
| 3. Person Plural |
auspicati sint
|
sie seien angedeutet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicaveram
|
ich hatte angedeutet |
| 2. Person Singular |
auspicaveras
|
du hattest angedeutet |
| 3. Person Singular |
auspicaverat
|
er/sie/es hatte angedeutet |
| 1. Person Plural |
auspicaveramus
|
wir hatten angedeutet |
| 2. Person Plural |
auspicaveratis
|
ihr hattet angedeutet |
| 3. Person Plural |
auspicaverant
|
sie hatten angedeutet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus eram
|
ich war angedeutet worden |
| 2. Person Singular |
auspicatus eras
|
du warst angedeutet worden |
| 3. Person Singular |
auspicatus erat
|
er/sie/es war angedeutet worden |
| 1. Person Plural |
auspicati eramus
|
wir waren angedeutet worden |
| 2. Person Plural |
auspicati eratis
|
ihr wart angedeutet worden |
| 3. Person Plural |
auspicati erant
|
sie waren angedeutet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicavissem
|
ich hätte angedeutet |
| 2. Person Singular |
auspicavisses
|
du hättest angedeutet |
| 3. Person Singular |
auspicavisset
|
er/sie/es hätte angedeutet |
| 1. Person Plural |
auspicavissemus
|
wir hätten angedeutet |
| 2. Person Plural |
auspicavissetis
|
ihr hättet angedeutet |
| 3. Person Plural |
auspicavissent
|
sie hätten angedeutet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus essem
|
ich wäre angedeutet worden |
| 2. Person Singular |
auspicatus esses
|
du wärest angedeutet worden |
| 3. Person Singular |
auspicatus esset
|
er/sie/es wäre angedeutet worden |
| 1. Person Plural |
auspicati essemus
|
wir wären angedeutet worden |
| 2. Person Plural |
auspicati essetis
|
ihr wäret angedeutet worden |
| 3. Person Plural |
auspicati essent
|
sie wären angedeutet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicavero
|
ich werde angedeutet haben |
| 2. Person Singular |
auspicaveris
|
du wirst angedeutet haben |
| 3. Person Singular |
auspicaverit
|
er/sie/es wird angedeutet haben |
| 1. Person Plural |
auspicaverimus
|
wir werden angedeutet haben |
| 2. Person Plural |
auspicaveritis
|
ihr werdet angedeutet haben |
| 3. Person Plural |
auspicaverint
|
sie werden angedeutet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus ero
|
ich werde angedeutet worden sein |
| 2. Person Singular |
auspicatus eris
|
du wirst angedeutet worden sein |
| 3. Person Singular |
auspicatus erit
|
er/sie/es wird angedeutet worden sein |
| 1. Person Plural |
auspicati erimus
|
wir werden angedeutet worden sein |
| 2. Person Plural |
auspicati eritis
|
ihr werdet angedeutet worden sein |
| 3. Person Plural |
auspicati erunt
|
sie werden angedeutet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auspicare
|
andeuten |
| Vorzeitigkeit |
auspicavisse
|
angedeutet haben |
| Nachzeitigkeit |
auspicaturum esse
|
andeuten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auspicari auspicarier
|
angedeutet werden |
| Vorzeitigkeit |
auspicatum esse
|
angedeutet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
auspicatum iri
|
künftig angedeutet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
auspica
|
deute an! |
| 2. Person Plural |
auspicate
|
deutet an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
auspicato
|
| 3. Person Singular |
auspicato
|
| 2. Person Plural |
auspicatote
|
| 3. Person Plural |
auspicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
auspicare
|
das Andeuten |
| Genitiv |
auspicandi
|
des Andeutens |
| Dativ |
auspicando
|
dem Andeuten |
| Akkusativ |
auspicandum
|
das Andeuten |
| Ablativ |
auspicando
|
durch das Andeuten |
| Vokativ |
auspicande
|
Andeuten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicandus
|
auspicanda
|
auspicandum
|
| Genitiv |
auspicandi
|
auspicandae
|
auspicandi
|
| Dativ |
auspicando
|
auspicandae
|
auspicando
|
| Akkusativ |
auspicandum
|
auspicandam
|
auspicandum
|
| Ablativ |
auspicando
|
auspicanda
|
auspicando
|
| Vokativ |
auspicande
|
auspicanda
|
auspicandum
|
Plural
| Nominativ |
auspicandi
|
auspicandae
|
auspicanda
|
| Genitiv |
auspicandorum
|
auspicandarum
|
auspicandorum
|
| Dativ |
auspicandis
|
auspicandis
|
auspicandis
|
| Akkusativ |
auspicandos
|
auspicandas
|
auspicanda
|
| Ablativ |
auspicandis
|
auspicandis
|
auspicandis
|
| Vokativ |
auspicandi
|
auspicandae
|
auspicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicans
|
auspicans
|
auspicans
|
| Genitiv |
auspicantis
|
auspicantis
|
auspicantis
|
| Dativ |
auspicanti
|
auspicanti
|
auspicanti
|
| Akkusativ |
auspicantem
|
auspicantem
|
auspicans
|
| Ablativ |
auspicanti auspicante
|
auspicanti auspicante
|
auspicanti auspicante
|
| Vokativ |
auspicans
|
auspicans
|
auspicans
|
Plural
| Nominativ |
auspicantes
|
auspicantes
|
auspicantia
|
| Genitiv |
auspicantium auspicantum
|
auspicantium auspicantum
|
auspicantium auspicantum
|
| Dativ |
auspicantibus
|
auspicantibus
|
auspicantibus
|
| Akkusativ |
auspicantes
|
auspicantes
|
auspicantia
|
| Ablativ |
auspicantibus
|
auspicantibus
|
auspicantibus
|
| Vokativ |
auspicantes
|
auspicantes
|
auspicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicatus
|
auspicata
|
auspicatum
|
| Genitiv |
auspicati
|
auspicatae
|
auspicati
|
| Dativ |
auspicato
|
auspicatae
|
auspicato
|
| Akkusativ |
auspicatum
|
auspicatam
|
auspicatum
|
| Ablativ |
auspicato
|
auspicata
|
auspicato
|
| Vokativ |
auspicate
|
auspicata
|
auspicatum
|
Plural
| Nominativ |
auspicati
|
auspicatae
|
auspicata
|
| Genitiv |
auspicatorum
|
auspicatarum
|
auspicatorum
|
| Dativ |
auspicatis
|
auspicatis
|
auspicatis
|
| Akkusativ |
auspicatos
|
auspicatas
|
auspicata
|
| Ablativ |
auspicatis
|
auspicatis
|
auspicatis
|
| Vokativ |
auspicati
|
auspicatae
|
auspicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicaturus
|
auspicatura
|
auspicaturum
|
| Genitiv |
auspicaturi
|
auspicaturae
|
auspicaturi
|
| Dativ |
auspicaturo
|
auspicaturae
|
auspicaturo
|
| Akkusativ |
auspicaturum
|
auspicaturam
|
auspicaturum
|
| Ablativ |
auspicaturo
|
auspicatura
|
auspicaturo
|
| Vokativ |
auspicature
|
auspicatura
|
auspicaturum
|
Plural
| Nominativ |
auspicaturi
|
auspicaturae
|
auspicatura
|
| Genitiv |
auspicaturorum
|
auspicaturarum
|
auspicaturorum
|
| Dativ |
auspicaturis
|
auspicaturis
|
auspicaturis
|
| Akkusativ |
auspicaturos
|
auspicaturas
|
auspicatura
|
| Ablativ |
auspicaturis
|
auspicaturis
|
auspicaturis
|
| Vokativ |
auspicaturi
|
auspicaturae
|
auspicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
auspicatum
|
auspicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspico
|
ich nehme an |
| 2. Person Singular |
auspicas
|
du nimmst an |
| 3. Person Singular |
auspicat
|
er/sie/es nimmt an |
| 1. Person Plural |
auspicamus
|
wir nehmen an |
| 2. Person Plural |
auspicatis
|
ihr nehmt an |
| 3. Person Plural |
auspicant
|
sie nehmen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicor
|
ich werde angenommen |
| 2. Person Singular |
auspicaris auspicare
|
du wirst angenommen |
| 3. Person Singular |
auspicatur
|
er/sie/es wird angenommen |
| 1. Person Plural |
auspicamur
|
wir werden angenommen |
| 2. Person Plural |
auspicamini
|
ihr werdet angenommen |
| 3. Person Plural |
auspicantur
|
sie werden angenommen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicem
|
ich nehme an |
| 2. Person Singular |
auspices
|
du nehmest an |
| 3. Person Singular |
auspicet
|
er/sie/es nehme an |
| 1. Person Plural |
auspicemus
|
wir nehmen an |
| 2. Person Plural |
auspicetis
|
ihr nehmet an |
| 3. Person Plural |
auspicent
|
sie nehmen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicer
|
ich werde angenommen |
| 2. Person Singular |
auspiceris auspicere
|
du werdest angenommen |
| 3. Person Singular |
auspicetur
|
er/sie/es werde angenommen |
| 1. Person Plural |
auspicemur
|
wir werden angenommen |
| 2. Person Plural |
auspicemini
|
ihr werdet angenommen |
| 3. Person Plural |
auspicentur
|
sie werden angenommen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabam
|
ich nahm an |
| 2. Person Singular |
auspicabas
|
du nahmst an |
| 3. Person Singular |
auspicabat
|
er/sie/es nahm an |
| 1. Person Plural |
auspicabamus
|
wir nahmen an |
| 2. Person Plural |
auspicabatis
|
ihr nahmt an |
| 3. Person Plural |
auspicabant
|
sie nahmen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabar
|
ich wurde angenommen |
| 2. Person Singular |
auspicabaris auspicabare
|
du wurdest angenommen |
| 3. Person Singular |
auspicabatur
|
er/sie/es wurde angenommen |
| 1. Person Plural |
auspicabamur
|
wir wurden angenommen |
| 2. Person Plural |
auspicabamini
|
ihr wurdet angenommen |
| 3. Person Plural |
auspicabantur
|
sie wurden angenommen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicarem
|
ich nähme an |
| 2. Person Singular |
auspicares
|
du nähmest an |
| 3. Person Singular |
auspicaret
|
er/sie/es nähme an |
| 1. Person Plural |
auspicaremus
|
wir nähmen an |
| 2. Person Plural |
auspicaretis
|
ihr nähmet an |
| 3. Person Plural |
auspicarent
|
sie nähmen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicarer
|
ich würde angenommen |
| 2. Person Singular |
auspicareris auspicarere
|
du würdest angenommen |
| 3. Person Singular |
auspicaretur
|
er/sie/es würde angenommen |
| 1. Person Plural |
auspicaremur
|
wir würden angenommen |
| 2. Person Plural |
auspicaremini
|
ihr würdet angenommen |
| 3. Person Plural |
auspicarentur
|
sie würden angenommen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabo
|
ich werde annehmen |
| 2. Person Singular |
auspicabis
|
du wirst annehmen |
| 3. Person Singular |
auspicabit
|
er/sie/es wird annehmen |
| 1. Person Plural |
auspicabimus
|
wir werden annehmen |
| 2. Person Plural |
auspicabitis
|
ihr werdet annehmen |
| 3. Person Plural |
auspicabunt
|
sie werden annehmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabor
|
ich werde angenommen werden |
| 2. Person Singular |
auspicaberis auspicabere
|
du wirst angenommen werden |
| 3. Person Singular |
auspicabitur
|
er/sie/es wird angenommen werden |
| 1. Person Plural |
auspicabimur
|
wir werden angenommen werden |
| 2. Person Plural |
auspicabimini
|
ihr werdet angenommen werden |
| 3. Person Plural |
auspicabuntur
|
sie werden angenommen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicavi
|
ich habe angenommen |
| 2. Person Singular |
auspicavisti
|
du hast angenommen |
| 3. Person Singular |
auspicavit
|
er/sie/es hat angenommen |
| 1. Person Plural |
auspicavimus
|
wir haben angenommen |
| 2. Person Plural |
auspicavistis
|
ihr habt angenommen |
| 3. Person Plural |
auspicaverunt auspicavere
|
sie haben angenommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus sum
|
ich bin angenommen worden |
| 2. Person Singular |
auspicatus es
|
du bist angenommen worden |
| 3. Person Singular |
auspicatus est
|
er/sie/es ist angenommen worden |
| 1. Person Plural |
auspicati sumus
|
wir sind angenommen worden |
| 2. Person Plural |
auspicati estis
|
ihr seid angenommen worden |
| 3. Person Plural |
auspicati sunt
|
sie sind angenommen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicaverim
|
ich habe angenommen |
| 2. Person Singular |
auspicaveris
|
du habest angenommen |
| 3. Person Singular |
auspicaverit
|
er/sie/es habe angenommen |
| 1. Person Plural |
auspicaverimus
|
wir haben angenommen |
| 2. Person Plural |
auspicaveritis
|
ihr habet angenommen |
| 3. Person Plural |
auspicaverint
|
sie haben angenommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus sim
|
ich sei angenommen worden |
| 2. Person Singular |
auspicatus sis
|
du seiest angenommen worden |
| 3. Person Singular |
auspicatus sit
|
er/sie/es sei angenommen worden |
| 1. Person Plural |
auspicati simus
|
wir seien angenommen worden |
| 2. Person Plural |
auspicati sitis
|
ihr seiet angenommen worden |
| 3. Person Plural |
auspicati sint
|
sie seien angenommen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicaveram
|
ich hatte angenommen |
| 2. Person Singular |
auspicaveras
|
du hattest angenommen |
| 3. Person Singular |
auspicaverat
|
er/sie/es hatte angenommen |
| 1. Person Plural |
auspicaveramus
|
wir hatten angenommen |
| 2. Person Plural |
auspicaveratis
|
ihr hattet angenommen |
| 3. Person Plural |
auspicaverant
|
sie hatten angenommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus eram
|
ich war angenommen worden |
| 2. Person Singular |
auspicatus eras
|
du warst angenommen worden |
| 3. Person Singular |
auspicatus erat
|
er/sie/es war angenommen worden |
| 1. Person Plural |
auspicati eramus
|
wir waren angenommen worden |
| 2. Person Plural |
auspicati eratis
|
ihr wart angenommen worden |
| 3. Person Plural |
auspicati erant
|
sie waren angenommen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicavissem
|
ich hätte angenommen |
| 2. Person Singular |
auspicavisses
|
du hättest angenommen |
| 3. Person Singular |
auspicavisset
|
er/sie/es hätte angenommen |
| 1. Person Plural |
auspicavissemus
|
wir hätten angenommen |
| 2. Person Plural |
auspicavissetis
|
ihr hättet angenommen |
| 3. Person Plural |
auspicavissent
|
sie hätten angenommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus essem
|
ich wäre angenommen worden |
| 2. Person Singular |
auspicatus esses
|
du wärest angenommen worden |
| 3. Person Singular |
auspicatus esset
|
er/sie/es wäre angenommen worden |
| 1. Person Plural |
auspicati essemus
|
wir wären angenommen worden |
| 2. Person Plural |
auspicati essetis
|
ihr wäret angenommen worden |
| 3. Person Plural |
auspicati essent
|
sie wären angenommen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicavero
|
ich werde angenommen haben |
| 2. Person Singular |
auspicaveris
|
du wirst angenommen haben |
| 3. Person Singular |
auspicaverit
|
er/sie/es wird angenommen haben |
| 1. Person Plural |
auspicaverimus
|
wir werden angenommen haben |
| 2. Person Plural |
auspicaveritis
|
ihr werdet angenommen haben |
| 3. Person Plural |
auspicaverint
|
sie werden angenommen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus ero
|
ich werde angenommen worden sein |
| 2. Person Singular |
auspicatus eris
|
du wirst angenommen worden sein |
| 3. Person Singular |
auspicatus erit
|
er/sie/es wird angenommen worden sein |
| 1. Person Plural |
auspicati erimus
|
wir werden angenommen worden sein |
| 2. Person Plural |
auspicati eritis
|
ihr werdet angenommen worden sein |
| 3. Person Plural |
auspicati erunt
|
sie werden angenommen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auspicare
|
annehmen |
| Vorzeitigkeit |
auspicavisse
|
angenommen haben |
| Nachzeitigkeit |
auspicaturum esse
|
annehmen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auspicari auspicarier
|
angenommen werden |
| Vorzeitigkeit |
auspicatum esse
|
angenommen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
auspicatum iri
|
künftig angenommen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
auspica
|
nimm an! |
| 2. Person Plural |
auspicate
|
nehmt an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
auspicato
|
| 3. Person Singular |
auspicato
|
| 2. Person Plural |
auspicatote
|
| 3. Person Plural |
auspicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
auspicare
|
das Annehmen |
| Genitiv |
auspicandi
|
des Annehmens |
| Dativ |
auspicando
|
dem Annehmen |
| Akkusativ |
auspicandum
|
das Annehmen |
| Ablativ |
auspicando
|
durch das Annehmen |
| Vokativ |
auspicande
|
Annehmen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicandus
|
auspicanda
|
auspicandum
|
| Genitiv |
auspicandi
|
auspicandae
|
auspicandi
|
| Dativ |
auspicando
|
auspicandae
|
auspicando
|
| Akkusativ |
auspicandum
|
auspicandam
|
auspicandum
|
| Ablativ |
auspicando
|
auspicanda
|
auspicando
|
| Vokativ |
auspicande
|
auspicanda
|
auspicandum
|
Plural
| Nominativ |
auspicandi
|
auspicandae
|
auspicanda
|
| Genitiv |
auspicandorum
|
auspicandarum
|
auspicandorum
|
| Dativ |
auspicandis
|
auspicandis
|
auspicandis
|
| Akkusativ |
auspicandos
|
auspicandas
|
auspicanda
|
| Ablativ |
auspicandis
|
auspicandis
|
auspicandis
|
| Vokativ |
auspicandi
|
auspicandae
|
auspicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicans
|
auspicans
|
auspicans
|
| Genitiv |
auspicantis
|
auspicantis
|
auspicantis
|
| Dativ |
auspicanti
|
auspicanti
|
auspicanti
|
| Akkusativ |
auspicantem
|
auspicantem
|
auspicans
|
| Ablativ |
auspicanti auspicante
|
auspicanti auspicante
|
auspicanti auspicante
|
| Vokativ |
auspicans
|
auspicans
|
auspicans
|
Plural
| Nominativ |
auspicantes
|
auspicantes
|
auspicantia
|
| Genitiv |
auspicantium auspicantum
|
auspicantium auspicantum
|
auspicantium auspicantum
|
| Dativ |
auspicantibus
|
auspicantibus
|
auspicantibus
|
| Akkusativ |
auspicantes
|
auspicantes
|
auspicantia
|
| Ablativ |
auspicantibus
|
auspicantibus
|
auspicantibus
|
| Vokativ |
auspicantes
|
auspicantes
|
auspicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicatus
|
auspicata
|
auspicatum
|
| Genitiv |
auspicati
|
auspicatae
|
auspicati
|
| Dativ |
auspicato
|
auspicatae
|
auspicato
|
| Akkusativ |
auspicatum
|
auspicatam
|
auspicatum
|
| Ablativ |
auspicato
|
auspicata
|
auspicato
|
| Vokativ |
auspicate
|
auspicata
|
auspicatum
|
Plural
| Nominativ |
auspicati
|
auspicatae
|
auspicata
|
| Genitiv |
auspicatorum
|
auspicatarum
|
auspicatorum
|
| Dativ |
auspicatis
|
auspicatis
|
auspicatis
|
| Akkusativ |
auspicatos
|
auspicatas
|
auspicata
|
| Ablativ |
auspicatis
|
auspicatis
|
auspicatis
|
| Vokativ |
auspicati
|
auspicatae
|
auspicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicaturus
|
auspicatura
|
auspicaturum
|
| Genitiv |
auspicaturi
|
auspicaturae
|
auspicaturi
|
| Dativ |
auspicaturo
|
auspicaturae
|
auspicaturo
|
| Akkusativ |
auspicaturum
|
auspicaturam
|
auspicaturum
|
| Ablativ |
auspicaturo
|
auspicatura
|
auspicaturo
|
| Vokativ |
auspicature
|
auspicatura
|
auspicaturum
|
Plural
| Nominativ |
auspicaturi
|
auspicaturae
|
auspicatura
|
| Genitiv |
auspicaturorum
|
auspicaturarum
|
auspicaturorum
|
| Dativ |
auspicaturis
|
auspicaturis
|
auspicaturis
|
| Akkusativ |
auspicaturos
|
auspicaturas
|
auspicatura
|
| Ablativ |
auspicaturis
|
auspicaturis
|
auspicaturis
|
| Vokativ |
auspicaturi
|
auspicaturae
|
auspicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
auspicatum
|
auspicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspico
|
|
| 2. Person Singular |
auspicas
|
|
| 3. Person Singular |
auspicat
|
|
| 1. Person Plural |
auspicamus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicatis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicor
|
|
| 2. Person Singular |
auspicaris auspicare
|
|
| 3. Person Singular |
auspicatur
|
|
| 1. Person Plural |
auspicamur
|
|
| 2. Person Plural |
auspicamini
|
|
| 3. Person Plural |
auspicantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicem
|
|
| 2. Person Singular |
auspices
|
|
| 3. Person Singular |
auspicet
|
|
| 1. Person Plural |
auspicemus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicetis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicer
|
|
| 2. Person Singular |
auspiceris auspicere
|
|
| 3. Person Singular |
auspicetur
|
|
| 1. Person Plural |
auspicemur
|
|
| 2. Person Plural |
auspicemini
|
|
| 3. Person Plural |
auspicentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabam
|
|
| 2. Person Singular |
auspicabas
|
|
| 3. Person Singular |
auspicabat
|
|
| 1. Person Plural |
auspicabamus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicabatis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabar
|
|
| 2. Person Singular |
auspicabaris auspicabare
|
|
| 3. Person Singular |
auspicabatur
|
|
| 1. Person Plural |
auspicabamur
|
|
| 2. Person Plural |
auspicabamini
|
|
| 3. Person Plural |
auspicabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicarem
|
|
| 2. Person Singular |
auspicares
|
|
| 3. Person Singular |
auspicaret
|
|
| 1. Person Plural |
auspicaremus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicaretis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicarer
|
|
| 2. Person Singular |
auspicareris auspicarere
|
|
| 3. Person Singular |
auspicaretur
|
|
| 1. Person Plural |
auspicaremur
|
|
| 2. Person Plural |
auspicaremini
|
|
| 3. Person Plural |
auspicarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabo
|
|
| 2. Person Singular |
auspicabis
|
|
| 3. Person Singular |
auspicabit
|
|
| 1. Person Plural |
auspicabimus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicabitis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabor
|
|
| 2. Person Singular |
auspicaberis auspicabere
|
|
| 3. Person Singular |
auspicabitur
|
|
| 1. Person Plural |
auspicabimur
|
|
| 2. Person Plural |
auspicabimini
|
|
| 3. Person Plural |
auspicabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicavi
|
|
| 2. Person Singular |
auspicavisti
|
|
| 3. Person Singular |
auspicavit
|
|
| 1. Person Plural |
auspicavimus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicavistis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicaverunt auspicavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
auspicatus es
|
|
| 3. Person Singular |
auspicatus est
|
|
| 1. Person Plural |
auspicati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicati estis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicaverim
|
|
| 2. Person Singular |
auspicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
auspicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
auspicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
auspicatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
auspicatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
auspicati simus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicaveram
|
|
| 2. Person Singular |
auspicaveras
|
|
| 3. Person Singular |
auspicaverat
|
|
| 1. Person Plural |
auspicaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
auspicatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
auspicatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
auspicati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicavissem
|
|
| 2. Person Singular |
auspicavisses
|
|
| 3. Person Singular |
auspicavisset
|
|
| 1. Person Plural |
auspicavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
auspicatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
auspicatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
auspicati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicavero
|
|
| 2. Person Singular |
auspicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
auspicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
auspicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
auspicatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
auspicatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
auspicati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auspicare
|
|
| Vorzeitigkeit |
auspicavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
auspicaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auspicari auspicarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
auspicatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
auspicatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
auspica
|
! |
| 2. Person Plural |
auspicate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
auspicato
|
| 3. Person Singular |
auspicato
|
| 2. Person Plural |
auspicatote
|
| 3. Person Plural |
auspicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
auspicare
|
|
| Genitiv |
auspicandi
|
|
| Dativ |
auspicando
|
|
| Akkusativ |
auspicandum
|
|
| Ablativ |
auspicando
|
|
| Vokativ |
auspicande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicandus
|
auspicanda
|
auspicandum
|
| Genitiv |
auspicandi
|
auspicandae
|
auspicandi
|
| Dativ |
auspicando
|
auspicandae
|
auspicando
|
| Akkusativ |
auspicandum
|
auspicandam
|
auspicandum
|
| Ablativ |
auspicando
|
auspicanda
|
auspicando
|
| Vokativ |
auspicande
|
auspicanda
|
auspicandum
|
Plural
| Nominativ |
auspicandi
|
auspicandae
|
auspicanda
|
| Genitiv |
auspicandorum
|
auspicandarum
|
auspicandorum
|
| Dativ |
auspicandis
|
auspicandis
|
auspicandis
|
| Akkusativ |
auspicandos
|
auspicandas
|
auspicanda
|
| Ablativ |
auspicandis
|
auspicandis
|
auspicandis
|
| Vokativ |
auspicandi
|
auspicandae
|
auspicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicans
|
auspicans
|
auspicans
|
| Genitiv |
auspicantis
|
auspicantis
|
auspicantis
|
| Dativ |
auspicanti
|
auspicanti
|
auspicanti
|
| Akkusativ |
auspicantem
|
auspicantem
|
auspicans
|
| Ablativ |
auspicanti auspicante
|
auspicanti auspicante
|
auspicanti auspicante
|
| Vokativ |
auspicans
|
auspicans
|
auspicans
|
Plural
| Nominativ |
auspicantes
|
auspicantes
|
auspicantia
|
| Genitiv |
auspicantium auspicantum
|
auspicantium auspicantum
|
auspicantium auspicantum
|
| Dativ |
auspicantibus
|
auspicantibus
|
auspicantibus
|
| Akkusativ |
auspicantes
|
auspicantes
|
auspicantia
|
| Ablativ |
auspicantibus
|
auspicantibus
|
auspicantibus
|
| Vokativ |
auspicantes
|
auspicantes
|
auspicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicatus
|
auspicata
|
auspicatum
|
| Genitiv |
auspicati
|
auspicatae
|
auspicati
|
| Dativ |
auspicato
|
auspicatae
|
auspicato
|
| Akkusativ |
auspicatum
|
auspicatam
|
auspicatum
|
| Ablativ |
auspicato
|
auspicata
|
auspicato
|
| Vokativ |
auspicate
|
auspicata
|
auspicatum
|
Plural
| Nominativ |
auspicati
|
auspicatae
|
auspicata
|
| Genitiv |
auspicatorum
|
auspicatarum
|
auspicatorum
|
| Dativ |
auspicatis
|
auspicatis
|
auspicatis
|
| Akkusativ |
auspicatos
|
auspicatas
|
auspicata
|
| Ablativ |
auspicatis
|
auspicatis
|
auspicatis
|
| Vokativ |
auspicati
|
auspicatae
|
auspicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicaturus
|
auspicatura
|
auspicaturum
|
| Genitiv |
auspicaturi
|
auspicaturae
|
auspicaturi
|
| Dativ |
auspicaturo
|
auspicaturae
|
auspicaturo
|
| Akkusativ |
auspicaturum
|
auspicaturam
|
auspicaturum
|
| Ablativ |
auspicaturo
|
auspicatura
|
auspicaturo
|
| Vokativ |
auspicature
|
auspicatura
|
auspicaturum
|
Plural
| Nominativ |
auspicaturi
|
auspicaturae
|
auspicatura
|
| Genitiv |
auspicaturorum
|
auspicaturarum
|
auspicaturorum
|
| Dativ |
auspicaturis
|
auspicaturis
|
auspicaturis
|
| Akkusativ |
auspicaturos
|
auspicaturas
|
auspicatura
|
| Ablativ |
auspicaturis
|
auspicaturis
|
auspicaturis
|
| Vokativ |
auspicaturi
|
auspicaturae
|
auspicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
auspicatum
|
auspicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspico
|
|
| 2. Person Singular |
auspicas
|
|
| 3. Person Singular |
auspicat
|
|
| 1. Person Plural |
auspicamus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicatis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicor
|
|
| 2. Person Singular |
auspicaris auspicare
|
|
| 3. Person Singular |
auspicatur
|
|
| 1. Person Plural |
auspicamur
|
|
| 2. Person Plural |
auspicamini
|
|
| 3. Person Plural |
auspicantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicem
|
|
| 2. Person Singular |
auspices
|
|
| 3. Person Singular |
auspicet
|
|
| 1. Person Plural |
auspicemus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicetis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicer
|
|
| 2. Person Singular |
auspiceris auspicere
|
|
| 3. Person Singular |
auspicetur
|
|
| 1. Person Plural |
auspicemur
|
|
| 2. Person Plural |
auspicemini
|
|
| 3. Person Plural |
auspicentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabam
|
|
| 2. Person Singular |
auspicabas
|
|
| 3. Person Singular |
auspicabat
|
|
| 1. Person Plural |
auspicabamus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicabatis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabar
|
|
| 2. Person Singular |
auspicabaris auspicabare
|
|
| 3. Person Singular |
auspicabatur
|
|
| 1. Person Plural |
auspicabamur
|
|
| 2. Person Plural |
auspicabamini
|
|
| 3. Person Plural |
auspicabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicarem
|
|
| 2. Person Singular |
auspicares
|
|
| 3. Person Singular |
auspicaret
|
|
| 1. Person Plural |
auspicaremus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicaretis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicarer
|
|
| 2. Person Singular |
auspicareris auspicarere
|
|
| 3. Person Singular |
auspicaretur
|
|
| 1. Person Plural |
auspicaremur
|
|
| 2. Person Plural |
auspicaremini
|
|
| 3. Person Plural |
auspicarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabo
|
|
| 2. Person Singular |
auspicabis
|
|
| 3. Person Singular |
auspicabit
|
|
| 1. Person Plural |
auspicabimus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicabitis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabor
|
|
| 2. Person Singular |
auspicaberis auspicabere
|
|
| 3. Person Singular |
auspicabitur
|
|
| 1. Person Plural |
auspicabimur
|
|
| 2. Person Plural |
auspicabimini
|
|
| 3. Person Plural |
auspicabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicavi
|
|
| 2. Person Singular |
auspicavisti
|
|
| 3. Person Singular |
auspicavit
|
|
| 1. Person Plural |
auspicavimus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicavistis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicaverunt auspicavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
auspicatus es
|
|
| 3. Person Singular |
auspicatus est
|
|
| 1. Person Plural |
auspicati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicati estis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicaverim
|
|
| 2. Person Singular |
auspicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
auspicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
auspicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
auspicatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
auspicatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
auspicati simus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicaveram
|
|
| 2. Person Singular |
auspicaveras
|
|
| 3. Person Singular |
auspicaverat
|
|
| 1. Person Plural |
auspicaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
auspicatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
auspicatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
auspicati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicavissem
|
|
| 2. Person Singular |
auspicavisses
|
|
| 3. Person Singular |
auspicavisset
|
|
| 1. Person Plural |
auspicavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
auspicatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
auspicatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
auspicati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicavero
|
|
| 2. Person Singular |
auspicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
auspicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
auspicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
auspicatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
auspicatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
auspicati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auspicare
|
|
| Vorzeitigkeit |
auspicavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
auspicaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auspicari auspicarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
auspicatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
auspicatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
auspica
|
! |
| 2. Person Plural |
auspicate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
auspicato
|
| 3. Person Singular |
auspicato
|
| 2. Person Plural |
auspicatote
|
| 3. Person Plural |
auspicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
auspicare
|
|
| Genitiv |
auspicandi
|
|
| Dativ |
auspicando
|
|
| Akkusativ |
auspicandum
|
|
| Ablativ |
auspicando
|
|
| Vokativ |
auspicande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicandus
|
auspicanda
|
auspicandum
|
| Genitiv |
auspicandi
|
auspicandae
|
auspicandi
|
| Dativ |
auspicando
|
auspicandae
|
auspicando
|
| Akkusativ |
auspicandum
|
auspicandam
|
auspicandum
|
| Ablativ |
auspicando
|
auspicanda
|
auspicando
|
| Vokativ |
auspicande
|
auspicanda
|
auspicandum
|
Plural
| Nominativ |
auspicandi
|
auspicandae
|
auspicanda
|
| Genitiv |
auspicandorum
|
auspicandarum
|
auspicandorum
|
| Dativ |
auspicandis
|
auspicandis
|
auspicandis
|
| Akkusativ |
auspicandos
|
auspicandas
|
auspicanda
|
| Ablativ |
auspicandis
|
auspicandis
|
auspicandis
|
| Vokativ |
auspicandi
|
auspicandae
|
auspicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicans
|
auspicans
|
auspicans
|
| Genitiv |
auspicantis
|
auspicantis
|
auspicantis
|
| Dativ |
auspicanti
|
auspicanti
|
auspicanti
|
| Akkusativ |
auspicantem
|
auspicantem
|
auspicans
|
| Ablativ |
auspicanti auspicante
|
auspicanti auspicante
|
auspicanti auspicante
|
| Vokativ |
auspicans
|
auspicans
|
auspicans
|
Plural
| Nominativ |
auspicantes
|
auspicantes
|
auspicantia
|
| Genitiv |
auspicantium auspicantum
|
auspicantium auspicantum
|
auspicantium auspicantum
|
| Dativ |
auspicantibus
|
auspicantibus
|
auspicantibus
|
| Akkusativ |
auspicantes
|
auspicantes
|
auspicantia
|
| Ablativ |
auspicantibus
|
auspicantibus
|
auspicantibus
|
| Vokativ |
auspicantes
|
auspicantes
|
auspicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicatus
|
auspicata
|
auspicatum
|
| Genitiv |
auspicati
|
auspicatae
|
auspicati
|
| Dativ |
auspicato
|
auspicatae
|
auspicato
|
| Akkusativ |
auspicatum
|
auspicatam
|
auspicatum
|
| Ablativ |
auspicato
|
auspicata
|
auspicato
|
| Vokativ |
auspicate
|
auspicata
|
auspicatum
|
Plural
| Nominativ |
auspicati
|
auspicatae
|
auspicata
|
| Genitiv |
auspicatorum
|
auspicatarum
|
auspicatorum
|
| Dativ |
auspicatis
|
auspicatis
|
auspicatis
|
| Akkusativ |
auspicatos
|
auspicatas
|
auspicata
|
| Ablativ |
auspicatis
|
auspicatis
|
auspicatis
|
| Vokativ |
auspicati
|
auspicatae
|
auspicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicaturus
|
auspicatura
|
auspicaturum
|
| Genitiv |
auspicaturi
|
auspicaturae
|
auspicaturi
|
| Dativ |
auspicaturo
|
auspicaturae
|
auspicaturo
|
| Akkusativ |
auspicaturum
|
auspicaturam
|
auspicaturum
|
| Ablativ |
auspicaturo
|
auspicatura
|
auspicaturo
|
| Vokativ |
auspicature
|
auspicatura
|
auspicaturum
|
Plural
| Nominativ |
auspicaturi
|
auspicaturae
|
auspicatura
|
| Genitiv |
auspicaturorum
|
auspicaturarum
|
auspicaturorum
|
| Dativ |
auspicaturis
|
auspicaturis
|
auspicaturis
|
| Akkusativ |
auspicaturos
|
auspicaturas
|
auspicatura
|
| Ablativ |
auspicaturis
|
auspicaturis
|
auspicaturis
|
| Vokativ |
auspicaturi
|
auspicaturae
|
auspicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
auspicatum
|
auspicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspico
|
|
| 2. Person Singular |
auspicas
|
|
| 3. Person Singular |
auspicat
|
|
| 1. Person Plural |
auspicamus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicatis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicor
|
|
| 2. Person Singular |
auspicaris auspicare
|
|
| 3. Person Singular |
auspicatur
|
|
| 1. Person Plural |
auspicamur
|
|
| 2. Person Plural |
auspicamini
|
|
| 3. Person Plural |
auspicantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicem
|
|
| 2. Person Singular |
auspices
|
|
| 3. Person Singular |
auspicet
|
|
| 1. Person Plural |
auspicemus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicetis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicer
|
|
| 2. Person Singular |
auspiceris auspicere
|
|
| 3. Person Singular |
auspicetur
|
|
| 1. Person Plural |
auspicemur
|
|
| 2. Person Plural |
auspicemini
|
|
| 3. Person Plural |
auspicentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabam
|
|
| 2. Person Singular |
auspicabas
|
|
| 3. Person Singular |
auspicabat
|
|
| 1. Person Plural |
auspicabamus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicabatis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabar
|
|
| 2. Person Singular |
auspicabaris auspicabare
|
|
| 3. Person Singular |
auspicabatur
|
|
| 1. Person Plural |
auspicabamur
|
|
| 2. Person Plural |
auspicabamini
|
|
| 3. Person Plural |
auspicabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicarem
|
|
| 2. Person Singular |
auspicares
|
|
| 3. Person Singular |
auspicaret
|
|
| 1. Person Plural |
auspicaremus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicaretis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicarer
|
|
| 2. Person Singular |
auspicareris auspicarere
|
|
| 3. Person Singular |
auspicaretur
|
|
| 1. Person Plural |
auspicaremur
|
|
| 2. Person Plural |
auspicaremini
|
|
| 3. Person Plural |
auspicarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabo
|
|
| 2. Person Singular |
auspicabis
|
|
| 3. Person Singular |
auspicabit
|
|
| 1. Person Plural |
auspicabimus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicabitis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabor
|
|
| 2. Person Singular |
auspicaberis auspicabere
|
|
| 3. Person Singular |
auspicabitur
|
|
| 1. Person Plural |
auspicabimur
|
|
| 2. Person Plural |
auspicabimini
|
|
| 3. Person Plural |
auspicabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicavi
|
|
| 2. Person Singular |
auspicavisti
|
|
| 3. Person Singular |
auspicavit
|
|
| 1. Person Plural |
auspicavimus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicavistis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicaverunt auspicavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
auspicatus es
|
|
| 3. Person Singular |
auspicatus est
|
|
| 1. Person Plural |
auspicati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicati estis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicaverim
|
|
| 2. Person Singular |
auspicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
auspicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
auspicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
auspicatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
auspicatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
auspicati simus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicaveram
|
|
| 2. Person Singular |
auspicaveras
|
|
| 3. Person Singular |
auspicaverat
|
|
| 1. Person Plural |
auspicaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
auspicatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
auspicatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
auspicati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicavissem
|
|
| 2. Person Singular |
auspicavisses
|
|
| 3. Person Singular |
auspicavisset
|
|
| 1. Person Plural |
auspicavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
auspicatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
auspicatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
auspicati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicavero
|
|
| 2. Person Singular |
auspicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
auspicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
auspicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
auspicatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
auspicatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
auspicati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auspicare
|
|
| Vorzeitigkeit |
auspicavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
auspicaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auspicari auspicarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
auspicatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
auspicatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
auspica
|
! |
| 2. Person Plural |
auspicate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
auspicato
|
| 3. Person Singular |
auspicato
|
| 2. Person Plural |
auspicatote
|
| 3. Person Plural |
auspicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
auspicare
|
|
| Genitiv |
auspicandi
|
|
| Dativ |
auspicando
|
|
| Akkusativ |
auspicandum
|
|
| Ablativ |
auspicando
|
|
| Vokativ |
auspicande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicandus
|
auspicanda
|
auspicandum
|
| Genitiv |
auspicandi
|
auspicandae
|
auspicandi
|
| Dativ |
auspicando
|
auspicandae
|
auspicando
|
| Akkusativ |
auspicandum
|
auspicandam
|
auspicandum
|
| Ablativ |
auspicando
|
auspicanda
|
auspicando
|
| Vokativ |
auspicande
|
auspicanda
|
auspicandum
|
Plural
| Nominativ |
auspicandi
|
auspicandae
|
auspicanda
|
| Genitiv |
auspicandorum
|
auspicandarum
|
auspicandorum
|
| Dativ |
auspicandis
|
auspicandis
|
auspicandis
|
| Akkusativ |
auspicandos
|
auspicandas
|
auspicanda
|
| Ablativ |
auspicandis
|
auspicandis
|
auspicandis
|
| Vokativ |
auspicandi
|
auspicandae
|
auspicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicans
|
auspicans
|
auspicans
|
| Genitiv |
auspicantis
|
auspicantis
|
auspicantis
|
| Dativ |
auspicanti
|
auspicanti
|
auspicanti
|
| Akkusativ |
auspicantem
|
auspicantem
|
auspicans
|
| Ablativ |
auspicanti auspicante
|
auspicanti auspicante
|
auspicanti auspicante
|
| Vokativ |
auspicans
|
auspicans
|
auspicans
|
Plural
| Nominativ |
auspicantes
|
auspicantes
|
auspicantia
|
| Genitiv |
auspicantium auspicantum
|
auspicantium auspicantum
|
auspicantium auspicantum
|
| Dativ |
auspicantibus
|
auspicantibus
|
auspicantibus
|
| Akkusativ |
auspicantes
|
auspicantes
|
auspicantia
|
| Ablativ |
auspicantibus
|
auspicantibus
|
auspicantibus
|
| Vokativ |
auspicantes
|
auspicantes
|
auspicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicatus
|
auspicata
|
auspicatum
|
| Genitiv |
auspicati
|
auspicatae
|
auspicati
|
| Dativ |
auspicato
|
auspicatae
|
auspicato
|
| Akkusativ |
auspicatum
|
auspicatam
|
auspicatum
|
| Ablativ |
auspicato
|
auspicata
|
auspicato
|
| Vokativ |
auspicate
|
auspicata
|
auspicatum
|
Plural
| Nominativ |
auspicati
|
auspicatae
|
auspicata
|
| Genitiv |
auspicatorum
|
auspicatarum
|
auspicatorum
|
| Dativ |
auspicatis
|
auspicatis
|
auspicatis
|
| Akkusativ |
auspicatos
|
auspicatas
|
auspicata
|
| Ablativ |
auspicatis
|
auspicatis
|
auspicatis
|
| Vokativ |
auspicati
|
auspicatae
|
auspicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicaturus
|
auspicatura
|
auspicaturum
|
| Genitiv |
auspicaturi
|
auspicaturae
|
auspicaturi
|
| Dativ |
auspicaturo
|
auspicaturae
|
auspicaturo
|
| Akkusativ |
auspicaturum
|
auspicaturam
|
auspicaturum
|
| Ablativ |
auspicaturo
|
auspicatura
|
auspicaturo
|
| Vokativ |
auspicature
|
auspicatura
|
auspicaturum
|
Plural
| Nominativ |
auspicaturi
|
auspicaturae
|
auspicatura
|
| Genitiv |
auspicaturorum
|
auspicaturarum
|
auspicaturorum
|
| Dativ |
auspicaturis
|
auspicaturis
|
auspicaturis
|
| Akkusativ |
auspicaturos
|
auspicaturas
|
auspicatura
|
| Ablativ |
auspicaturis
|
auspicaturis
|
auspicaturis
|
| Vokativ |
auspicaturi
|
auspicaturae
|
auspicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
auspicatum
|
auspicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspico
|
ich prophezeie |
| 2. Person Singular |
auspicas
|
du prophezeist |
| 3. Person Singular |
auspicat
|
er/sie/es prophezeit |
| 1. Person Plural |
auspicamus
|
wir prophezeien |
| 2. Person Plural |
auspicatis
|
ihr prophezeit |
| 3. Person Plural |
auspicant
|
sie prophezeien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicor
|
ich werde prophezeit |
| 2. Person Singular |
auspicaris auspicare
|
du wirst prophezeit |
| 3. Person Singular |
auspicatur
|
er/sie/es wird prophezeit |
| 1. Person Plural |
auspicamur
|
wir werden prophezeit |
| 2. Person Plural |
auspicamini
|
ihr werdet prophezeit |
| 3. Person Plural |
auspicantur
|
sie werden prophezeit |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicem
|
ich prophezeie |
| 2. Person Singular |
auspices
|
du prophezeiest |
| 3. Person Singular |
auspicet
|
er/sie/es prophezeie |
| 1. Person Plural |
auspicemus
|
wir prophezeien |
| 2. Person Plural |
auspicetis
|
ihr prophezeiet |
| 3. Person Plural |
auspicent
|
sie prophezeien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicer
|
ich werde prophezeit |
| 2. Person Singular |
auspiceris auspicere
|
du werdest prophezeit |
| 3. Person Singular |
auspicetur
|
er/sie/es werde prophezeit |
| 1. Person Plural |
auspicemur
|
wir werden prophezeit |
| 2. Person Plural |
auspicemini
|
ihr werdet prophezeit |
| 3. Person Plural |
auspicentur
|
sie werden prophezeit |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabam
|
ich prophezeite |
| 2. Person Singular |
auspicabas
|
du prophezeitest |
| 3. Person Singular |
auspicabat
|
er/sie/es prophezeite |
| 1. Person Plural |
auspicabamus
|
wir prophezeiten |
| 2. Person Plural |
auspicabatis
|
ihr prophezeitet |
| 3. Person Plural |
auspicabant
|
sie prophezeiten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabar
|
ich wurde prophezeit |
| 2. Person Singular |
auspicabaris auspicabare
|
du wurdest prophezeit |
| 3. Person Singular |
auspicabatur
|
er/sie/es wurde prophezeit |
| 1. Person Plural |
auspicabamur
|
wir wurden prophezeit |
| 2. Person Plural |
auspicabamini
|
ihr wurdet prophezeit |
| 3. Person Plural |
auspicabantur
|
sie wurden prophezeit |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicarem
|
ich prophezeite |
| 2. Person Singular |
auspicares
|
du prophezeitest |
| 3. Person Singular |
auspicaret
|
er/sie/es prophezeite |
| 1. Person Plural |
auspicaremus
|
wir prophezeiten |
| 2. Person Plural |
auspicaretis
|
ihr prophezeitet |
| 3. Person Plural |
auspicarent
|
sie prophezeiten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicarer
|
ich würde prophezeit |
| 2. Person Singular |
auspicareris auspicarere
|
du würdest prophezeit |
| 3. Person Singular |
auspicaretur
|
er/sie/es würde prophezeit |
| 1. Person Plural |
auspicaremur
|
wir würden prophezeit |
| 2. Person Plural |
auspicaremini
|
ihr würdet prophezeit |
| 3. Person Plural |
auspicarentur
|
sie würden prophezeit |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabo
|
ich werde prophezeien |
| 2. Person Singular |
auspicabis
|
du wirst prophezeien |
| 3. Person Singular |
auspicabit
|
er/sie/es wird prophezeien |
| 1. Person Plural |
auspicabimus
|
wir werden prophezeien |
| 2. Person Plural |
auspicabitis
|
ihr werdet prophezeien |
| 3. Person Plural |
auspicabunt
|
sie werden prophezeien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabor
|
ich werde prophezeit werden |
| 2. Person Singular |
auspicaberis auspicabere
|
du wirst prophezeit werden |
| 3. Person Singular |
auspicabitur
|
er/sie/es wird prophezeit werden |
| 1. Person Plural |
auspicabimur
|
wir werden prophezeit werden |
| 2. Person Plural |
auspicabimini
|
ihr werdet prophezeit werden |
| 3. Person Plural |
auspicabuntur
|
sie werden prophezeit werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicavi
|
ich habe prophezeit |
| 2. Person Singular |
auspicavisti
|
du hast prophezeit |
| 3. Person Singular |
auspicavit
|
er/sie/es hat prophezeit |
| 1. Person Plural |
auspicavimus
|
wir haben prophezeit |
| 2. Person Plural |
auspicavistis
|
ihr habt prophezeit |
| 3. Person Plural |
auspicaverunt auspicavere
|
sie haben prophezeit |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus sum
|
ich bin prophezeit worden |
| 2. Person Singular |
auspicatus es
|
du bist prophezeit worden |
| 3. Person Singular |
auspicatus est
|
er/sie/es ist prophezeit worden |
| 1. Person Plural |
auspicati sumus
|
wir sind prophezeit worden |
| 2. Person Plural |
auspicati estis
|
ihr seid prophezeit worden |
| 3. Person Plural |
auspicati sunt
|
sie sind prophezeit worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicaverim
|
ich habe prophezeit |
| 2. Person Singular |
auspicaveris
|
du habest prophezeit |
| 3. Person Singular |
auspicaverit
|
er/sie/es habe prophezeit |
| 1. Person Plural |
auspicaverimus
|
wir haben prophezeit |
| 2. Person Plural |
auspicaveritis
|
ihr habet prophezeit |
| 3. Person Plural |
auspicaverint
|
sie haben prophezeit |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus sim
|
ich sei prophezeit worden |
| 2. Person Singular |
auspicatus sis
|
du seiest prophezeit worden |
| 3. Person Singular |
auspicatus sit
|
er/sie/es sei prophezeit worden |
| 1. Person Plural |
auspicati simus
|
wir seien prophezeit worden |
| 2. Person Plural |
auspicati sitis
|
ihr seiet prophezeit worden |
| 3. Person Plural |
auspicati sint
|
sie seien prophezeit worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicaveram
|
ich hatte prophezeit |
| 2. Person Singular |
auspicaveras
|
du hattest prophezeit |
| 3. Person Singular |
auspicaverat
|
er/sie/es hatte prophezeit |
| 1. Person Plural |
auspicaveramus
|
wir hatten prophezeit |
| 2. Person Plural |
auspicaveratis
|
ihr hattet prophezeit |
| 3. Person Plural |
auspicaverant
|
sie hatten prophezeit |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus eram
|
ich war prophezeit worden |
| 2. Person Singular |
auspicatus eras
|
du warst prophezeit worden |
| 3. Person Singular |
auspicatus erat
|
er/sie/es war prophezeit worden |
| 1. Person Plural |
auspicati eramus
|
wir waren prophezeit worden |
| 2. Person Plural |
auspicati eratis
|
ihr wart prophezeit worden |
| 3. Person Plural |
auspicati erant
|
sie waren prophezeit worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicavissem
|
ich hätte prophezeit |
| 2. Person Singular |
auspicavisses
|
du hättest prophezeit |
| 3. Person Singular |
auspicavisset
|
er/sie/es hätte prophezeit |
| 1. Person Plural |
auspicavissemus
|
wir hätten prophezeit |
| 2. Person Plural |
auspicavissetis
|
ihr hättet prophezeit |
| 3. Person Plural |
auspicavissent
|
sie hätten prophezeit |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus essem
|
ich wäre prophezeit worden |
| 2. Person Singular |
auspicatus esses
|
du wärest prophezeit worden |
| 3. Person Singular |
auspicatus esset
|
er/sie/es wäre prophezeit worden |
| 1. Person Plural |
auspicati essemus
|
wir wären prophezeit worden |
| 2. Person Plural |
auspicati essetis
|
ihr wäret prophezeit worden |
| 3. Person Plural |
auspicati essent
|
sie wären prophezeit worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicavero
|
ich werde prophezeit haben |
| 2. Person Singular |
auspicaveris
|
du wirst prophezeit haben |
| 3. Person Singular |
auspicaverit
|
er/sie/es wird prophezeit haben |
| 1. Person Plural |
auspicaverimus
|
wir werden prophezeit haben |
| 2. Person Plural |
auspicaveritis
|
ihr werdet prophezeit haben |
| 3. Person Plural |
auspicaverint
|
sie werden prophezeit haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus ero
|
ich werde prophezeit worden sein |
| 2. Person Singular |
auspicatus eris
|
du wirst prophezeit worden sein |
| 3. Person Singular |
auspicatus erit
|
er/sie/es wird prophezeit worden sein |
| 1. Person Plural |
auspicati erimus
|
wir werden prophezeit worden sein |
| 2. Person Plural |
auspicati eritis
|
ihr werdet prophezeit worden sein |
| 3. Person Plural |
auspicati erunt
|
sie werden prophezeit worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auspicare
|
prophezeien |
| Vorzeitigkeit |
auspicavisse
|
prophezeit haben |
| Nachzeitigkeit |
auspicaturum esse
|
prophezeien werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auspicari auspicarier
|
prophezeit werden |
| Vorzeitigkeit |
auspicatum esse
|
prophezeit worden sein |
| Nachzeitigkeit |
auspicatum iri
|
künftig prophezeit werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
auspica
|
prophezeie; prophezei! |
| 2. Person Plural |
auspicate
|
prophezeit! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
auspicato
|
| 3. Person Singular |
auspicato
|
| 2. Person Plural |
auspicatote
|
| 3. Person Plural |
auspicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
auspicare
|
das Prophezeien |
| Genitiv |
auspicandi
|
des Prophezeiens |
| Dativ |
auspicando
|
dem Prophezeien |
| Akkusativ |
auspicandum
|
das Prophezeien |
| Ablativ |
auspicando
|
durch das Prophezeien |
| Vokativ |
auspicande
|
Prophezeien! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicandus
|
auspicanda
|
auspicandum
|
| Genitiv |
auspicandi
|
auspicandae
|
auspicandi
|
| Dativ |
auspicando
|
auspicandae
|
auspicando
|
| Akkusativ |
auspicandum
|
auspicandam
|
auspicandum
|
| Ablativ |
auspicando
|
auspicanda
|
auspicando
|
| Vokativ |
auspicande
|
auspicanda
|
auspicandum
|
Plural
| Nominativ |
auspicandi
|
auspicandae
|
auspicanda
|
| Genitiv |
auspicandorum
|
auspicandarum
|
auspicandorum
|
| Dativ |
auspicandis
|
auspicandis
|
auspicandis
|
| Akkusativ |
auspicandos
|
auspicandas
|
auspicanda
|
| Ablativ |
auspicandis
|
auspicandis
|
auspicandis
|
| Vokativ |
auspicandi
|
auspicandae
|
auspicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicans
|
auspicans
|
auspicans
|
| Genitiv |
auspicantis
|
auspicantis
|
auspicantis
|
| Dativ |
auspicanti
|
auspicanti
|
auspicanti
|
| Akkusativ |
auspicantem
|
auspicantem
|
auspicans
|
| Ablativ |
auspicanti auspicante
|
auspicanti auspicante
|
auspicanti auspicante
|
| Vokativ |
auspicans
|
auspicans
|
auspicans
|
Plural
| Nominativ |
auspicantes
|
auspicantes
|
auspicantia
|
| Genitiv |
auspicantium auspicantum
|
auspicantium auspicantum
|
auspicantium auspicantum
|
| Dativ |
auspicantibus
|
auspicantibus
|
auspicantibus
|
| Akkusativ |
auspicantes
|
auspicantes
|
auspicantia
|
| Ablativ |
auspicantibus
|
auspicantibus
|
auspicantibus
|
| Vokativ |
auspicantes
|
auspicantes
|
auspicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicatus
|
auspicata
|
auspicatum
|
| Genitiv |
auspicati
|
auspicatae
|
auspicati
|
| Dativ |
auspicato
|
auspicatae
|
auspicato
|
| Akkusativ |
auspicatum
|
auspicatam
|
auspicatum
|
| Ablativ |
auspicato
|
auspicata
|
auspicato
|
| Vokativ |
auspicate
|
auspicata
|
auspicatum
|
Plural
| Nominativ |
auspicati
|
auspicatae
|
auspicata
|
| Genitiv |
auspicatorum
|
auspicatarum
|
auspicatorum
|
| Dativ |
auspicatis
|
auspicatis
|
auspicatis
|
| Akkusativ |
auspicatos
|
auspicatas
|
auspicata
|
| Ablativ |
auspicatis
|
auspicatis
|
auspicatis
|
| Vokativ |
auspicati
|
auspicatae
|
auspicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicaturus
|
auspicatura
|
auspicaturum
|
| Genitiv |
auspicaturi
|
auspicaturae
|
auspicaturi
|
| Dativ |
auspicaturo
|
auspicaturae
|
auspicaturo
|
| Akkusativ |
auspicaturum
|
auspicaturam
|
auspicaturum
|
| Ablativ |
auspicaturo
|
auspicatura
|
auspicaturo
|
| Vokativ |
auspicature
|
auspicatura
|
auspicaturum
|
Plural
| Nominativ |
auspicaturi
|
auspicaturae
|
auspicatura
|
| Genitiv |
auspicaturorum
|
auspicaturarum
|
auspicaturorum
|
| Dativ |
auspicaturis
|
auspicaturis
|
auspicaturis
|
| Akkusativ |
auspicaturos
|
auspicaturas
|
auspicatura
|
| Ablativ |
auspicaturis
|
auspicaturis
|
auspicaturis
|
| Vokativ |
auspicaturi
|
auspicaturae
|
auspicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
auspicatum
|
auspicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspico
|
ich bedeute vor |
| 2. Person Singular |
auspicas
|
du bedeutest vor |
| 3. Person Singular |
auspicat
|
er/sie/es bedeutet vor |
| 1. Person Plural |
auspicamus
|
wir bedeuten vor |
| 2. Person Plural |
auspicatis
|
ihr bedeutet vor |
| 3. Person Plural |
auspicant
|
sie bedeuten vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicor
|
ich werde vorbedeutet |
| 2. Person Singular |
auspicaris auspicare
|
du wirst vorbedeutet |
| 3. Person Singular |
auspicatur
|
er/sie/es wird vorbedeutet |
| 1. Person Plural |
auspicamur
|
wir werden vorbedeutet |
| 2. Person Plural |
auspicamini
|
ihr werdet vorbedeutet |
| 3. Person Plural |
auspicantur
|
sie werden vorbedeutet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicem
|
ich bedeute vor |
| 2. Person Singular |
auspices
|
du bedeutest vor |
| 3. Person Singular |
auspicet
|
er/sie/es bedeute vor |
| 1. Person Plural |
auspicemus
|
wir bedeuten vor |
| 2. Person Plural |
auspicetis
|
ihr bedeutet vor |
| 3. Person Plural |
auspicent
|
sie bedeuten vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicer
|
ich werde vorbedeutet |
| 2. Person Singular |
auspiceris auspicere
|
du werdest vorbedeutet |
| 3. Person Singular |
auspicetur
|
er/sie/es werde vorbedeutet |
| 1. Person Plural |
auspicemur
|
wir werden vorbedeutet |
| 2. Person Plural |
auspicemini
|
ihr werdet vorbedeutet |
| 3. Person Plural |
auspicentur
|
sie werden vorbedeutet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabam
|
ich bedeutete vor |
| 2. Person Singular |
auspicabas
|
du bedeutetest vor |
| 3. Person Singular |
auspicabat
|
er/sie/es bedeutete vor |
| 1. Person Plural |
auspicabamus
|
wir bedeuteten vor |
| 2. Person Plural |
auspicabatis
|
ihr bedeutetet vor |
| 3. Person Plural |
auspicabant
|
sie bedeuteten vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabar
|
ich wurde vorbedeutet |
| 2. Person Singular |
auspicabaris auspicabare
|
du wurdest vorbedeutet |
| 3. Person Singular |
auspicabatur
|
er/sie/es wurde vorbedeutet |
| 1. Person Plural |
auspicabamur
|
wir wurden vorbedeutet |
| 2. Person Plural |
auspicabamini
|
ihr wurdet vorbedeutet |
| 3. Person Plural |
auspicabantur
|
sie wurden vorbedeutet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicarem
|
ich bedeutete vor |
| 2. Person Singular |
auspicares
|
du bedeutetest vor |
| 3. Person Singular |
auspicaret
|
er/sie/es bedeutete vor |
| 1. Person Plural |
auspicaremus
|
wir bedeuteten vor |
| 2. Person Plural |
auspicaretis
|
ihr bedeutetet vor |
| 3. Person Plural |
auspicarent
|
sie bedeuteten vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicarer
|
ich würde vorbedeutet |
| 2. Person Singular |
auspicareris auspicarere
|
du würdest vorbedeutet |
| 3. Person Singular |
auspicaretur
|
er/sie/es würde vorbedeutet |
| 1. Person Plural |
auspicaremur
|
wir würden vorbedeutet |
| 2. Person Plural |
auspicaremini
|
ihr würdet vorbedeutet |
| 3. Person Plural |
auspicarentur
|
sie würden vorbedeutet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabo
|
ich werde vorbedeuten |
| 2. Person Singular |
auspicabis
|
du wirst vorbedeuten |
| 3. Person Singular |
auspicabit
|
er/sie/es wird vorbedeuten |
| 1. Person Plural |
auspicabimus
|
wir werden vorbedeuten |
| 2. Person Plural |
auspicabitis
|
ihr werdet vorbedeuten |
| 3. Person Plural |
auspicabunt
|
sie werden vorbedeuten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabor
|
ich werde vorbedeutet werden |
| 2. Person Singular |
auspicaberis auspicabere
|
du wirst vorbedeutet werden |
| 3. Person Singular |
auspicabitur
|
er/sie/es wird vorbedeutet werden |
| 1. Person Plural |
auspicabimur
|
wir werden vorbedeutet werden |
| 2. Person Plural |
auspicabimini
|
ihr werdet vorbedeutet werden |
| 3. Person Plural |
auspicabuntur
|
sie werden vorbedeutet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicavi
|
ich habe vorbedeutet |
| 2. Person Singular |
auspicavisti
|
du hast vorbedeutet |
| 3. Person Singular |
auspicavit
|
er/sie/es hat vorbedeutet |
| 1. Person Plural |
auspicavimus
|
wir haben vorbedeutet |
| 2. Person Plural |
auspicavistis
|
ihr habt vorbedeutet |
| 3. Person Plural |
auspicaverunt auspicavere
|
sie haben vorbedeutet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus sum
|
ich bin vorbedeutet worden |
| 2. Person Singular |
auspicatus es
|
du bist vorbedeutet worden |
| 3. Person Singular |
auspicatus est
|
er/sie/es ist vorbedeutet worden |
| 1. Person Plural |
auspicati sumus
|
wir sind vorbedeutet worden |
| 2. Person Plural |
auspicati estis
|
ihr seid vorbedeutet worden |
| 3. Person Plural |
auspicati sunt
|
sie sind vorbedeutet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicaverim
|
ich habe vorbedeutet |
| 2. Person Singular |
auspicaveris
|
du habest vorbedeutet |
| 3. Person Singular |
auspicaverit
|
er/sie/es habe vorbedeutet |
| 1. Person Plural |
auspicaverimus
|
wir haben vorbedeutet |
| 2. Person Plural |
auspicaveritis
|
ihr habet vorbedeutet |
| 3. Person Plural |
auspicaverint
|
sie haben vorbedeutet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus sim
|
ich sei vorbedeutet worden |
| 2. Person Singular |
auspicatus sis
|
du seiest vorbedeutet worden |
| 3. Person Singular |
auspicatus sit
|
er/sie/es sei vorbedeutet worden |
| 1. Person Plural |
auspicati simus
|
wir seien vorbedeutet worden |
| 2. Person Plural |
auspicati sitis
|
ihr seiet vorbedeutet worden |
| 3. Person Plural |
auspicati sint
|
sie seien vorbedeutet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicaveram
|
ich hatte vorbedeutet |
| 2. Person Singular |
auspicaveras
|
du hattest vorbedeutet |
| 3. Person Singular |
auspicaverat
|
er/sie/es hatte vorbedeutet |
| 1. Person Plural |
auspicaveramus
|
wir hatten vorbedeutet |
| 2. Person Plural |
auspicaveratis
|
ihr hattet vorbedeutet |
| 3. Person Plural |
auspicaverant
|
sie hatten vorbedeutet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus eram
|
ich war vorbedeutet worden |
| 2. Person Singular |
auspicatus eras
|
du warst vorbedeutet worden |
| 3. Person Singular |
auspicatus erat
|
er/sie/es war vorbedeutet worden |
| 1. Person Plural |
auspicati eramus
|
wir waren vorbedeutet worden |
| 2. Person Plural |
auspicati eratis
|
ihr wart vorbedeutet worden |
| 3. Person Plural |
auspicati erant
|
sie waren vorbedeutet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicavissem
|
ich hätte vorbedeutet |
| 2. Person Singular |
auspicavisses
|
du hättest vorbedeutet |
| 3. Person Singular |
auspicavisset
|
er/sie/es hätte vorbedeutet |
| 1. Person Plural |
auspicavissemus
|
wir hätten vorbedeutet |
| 2. Person Plural |
auspicavissetis
|
ihr hättet vorbedeutet |
| 3. Person Plural |
auspicavissent
|
sie hätten vorbedeutet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus essem
|
ich wäre vorbedeutet worden |
| 2. Person Singular |
auspicatus esses
|
du wärest vorbedeutet worden |
| 3. Person Singular |
auspicatus esset
|
er/sie/es wäre vorbedeutet worden |
| 1. Person Plural |
auspicati essemus
|
wir wären vorbedeutet worden |
| 2. Person Plural |
auspicati essetis
|
ihr wäret vorbedeutet worden |
| 3. Person Plural |
auspicati essent
|
sie wären vorbedeutet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicavero
|
ich werde vorbedeutet haben |
| 2. Person Singular |
auspicaveris
|
du wirst vorbedeutet haben |
| 3. Person Singular |
auspicaverit
|
er/sie/es wird vorbedeutet haben |
| 1. Person Plural |
auspicaverimus
|
wir werden vorbedeutet haben |
| 2. Person Plural |
auspicaveritis
|
ihr werdet vorbedeutet haben |
| 3. Person Plural |
auspicaverint
|
sie werden vorbedeutet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus ero
|
ich werde vorbedeutet worden sein |
| 2. Person Singular |
auspicatus eris
|
du wirst vorbedeutet worden sein |
| 3. Person Singular |
auspicatus erit
|
er/sie/es wird vorbedeutet worden sein |
| 1. Person Plural |
auspicati erimus
|
wir werden vorbedeutet worden sein |
| 2. Person Plural |
auspicati eritis
|
ihr werdet vorbedeutet worden sein |
| 3. Person Plural |
auspicati erunt
|
sie werden vorbedeutet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auspicare
|
vorbedeuten |
| Vorzeitigkeit |
auspicavisse
|
vorbedeutet haben |
| Nachzeitigkeit |
auspicaturum esse
|
vorbedeuten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auspicari auspicarier
|
vorbedeutet werden |
| Vorzeitigkeit |
auspicatum esse
|
vorbedeutet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
auspicatum iri
|
künftig vorbedeutet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
auspica
|
bedeute vor! |
| 2. Person Plural |
auspicate
|
bedeutet vor! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
auspicato
|
| 3. Person Singular |
auspicato
|
| 2. Person Plural |
auspicatote
|
| 3. Person Plural |
auspicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
auspicare
|
das Vorbedeuten |
| Genitiv |
auspicandi
|
des Vorbedeutens |
| Dativ |
auspicando
|
dem Vorbedeuten |
| Akkusativ |
auspicandum
|
das Vorbedeuten |
| Ablativ |
auspicando
|
durch das Vorbedeuten |
| Vokativ |
auspicande
|
Vorbedeuten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicandus
|
auspicanda
|
auspicandum
|
| Genitiv |
auspicandi
|
auspicandae
|
auspicandi
|
| Dativ |
auspicando
|
auspicandae
|
auspicando
|
| Akkusativ |
auspicandum
|
auspicandam
|
auspicandum
|
| Ablativ |
auspicando
|
auspicanda
|
auspicando
|
| Vokativ |
auspicande
|
auspicanda
|
auspicandum
|
Plural
| Nominativ |
auspicandi
|
auspicandae
|
auspicanda
|
| Genitiv |
auspicandorum
|
auspicandarum
|
auspicandorum
|
| Dativ |
auspicandis
|
auspicandis
|
auspicandis
|
| Akkusativ |
auspicandos
|
auspicandas
|
auspicanda
|
| Ablativ |
auspicandis
|
auspicandis
|
auspicandis
|
| Vokativ |
auspicandi
|
auspicandae
|
auspicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicans
|
auspicans
|
auspicans
|
| Genitiv |
auspicantis
|
auspicantis
|
auspicantis
|
| Dativ |
auspicanti
|
auspicanti
|
auspicanti
|
| Akkusativ |
auspicantem
|
auspicantem
|
auspicans
|
| Ablativ |
auspicanti auspicante
|
auspicanti auspicante
|
auspicanti auspicante
|
| Vokativ |
auspicans
|
auspicans
|
auspicans
|
Plural
| Nominativ |
auspicantes
|
auspicantes
|
auspicantia
|
| Genitiv |
auspicantium auspicantum
|
auspicantium auspicantum
|
auspicantium auspicantum
|
| Dativ |
auspicantibus
|
auspicantibus
|
auspicantibus
|
| Akkusativ |
auspicantes
|
auspicantes
|
auspicantia
|
| Ablativ |
auspicantibus
|
auspicantibus
|
auspicantibus
|
| Vokativ |
auspicantes
|
auspicantes
|
auspicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicatus
|
auspicata
|
auspicatum
|
| Genitiv |
auspicati
|
auspicatae
|
auspicati
|
| Dativ |
auspicato
|
auspicatae
|
auspicato
|
| Akkusativ |
auspicatum
|
auspicatam
|
auspicatum
|
| Ablativ |
auspicato
|
auspicata
|
auspicato
|
| Vokativ |
auspicate
|
auspicata
|
auspicatum
|
Plural
| Nominativ |
auspicati
|
auspicatae
|
auspicata
|
| Genitiv |
auspicatorum
|
auspicatarum
|
auspicatorum
|
| Dativ |
auspicatis
|
auspicatis
|
auspicatis
|
| Akkusativ |
auspicatos
|
auspicatas
|
auspicata
|
| Ablativ |
auspicatis
|
auspicatis
|
auspicatis
|
| Vokativ |
auspicati
|
auspicatae
|
auspicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicaturus
|
auspicatura
|
auspicaturum
|
| Genitiv |
auspicaturi
|
auspicaturae
|
auspicaturi
|
| Dativ |
auspicaturo
|
auspicaturae
|
auspicaturo
|
| Akkusativ |
auspicaturum
|
auspicaturam
|
auspicaturum
|
| Ablativ |
auspicaturo
|
auspicatura
|
auspicaturo
|
| Vokativ |
auspicature
|
auspicatura
|
auspicaturum
|
Plural
| Nominativ |
auspicaturi
|
auspicaturae
|
auspicatura
|
| Genitiv |
auspicaturorum
|
auspicaturarum
|
auspicaturorum
|
| Dativ |
auspicaturis
|
auspicaturis
|
auspicaturis
|
| Akkusativ |
auspicaturos
|
auspicaturas
|
auspicatura
|
| Ablativ |
auspicaturis
|
auspicaturis
|
auspicaturis
|
| Vokativ |
auspicaturi
|
auspicaturae
|
auspicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
auspicatum
|
auspicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspico
|
|
| 2. Person Singular |
auspicas
|
|
| 3. Person Singular |
auspicat
|
|
| 1. Person Plural |
auspicamus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicatis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicor
|
|
| 2. Person Singular |
auspicaris auspicare
|
|
| 3. Person Singular |
auspicatur
|
|
| 1. Person Plural |
auspicamur
|
|
| 2. Person Plural |
auspicamini
|
|
| 3. Person Plural |
auspicantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicem
|
|
| 2. Person Singular |
auspices
|
|
| 3. Person Singular |
auspicet
|
|
| 1. Person Plural |
auspicemus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicetis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicer
|
|
| 2. Person Singular |
auspiceris auspicere
|
|
| 3. Person Singular |
auspicetur
|
|
| 1. Person Plural |
auspicemur
|
|
| 2. Person Plural |
auspicemini
|
|
| 3. Person Plural |
auspicentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabam
|
|
| 2. Person Singular |
auspicabas
|
|
| 3. Person Singular |
auspicabat
|
|
| 1. Person Plural |
auspicabamus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicabatis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabar
|
|
| 2. Person Singular |
auspicabaris auspicabare
|
|
| 3. Person Singular |
auspicabatur
|
|
| 1. Person Plural |
auspicabamur
|
|
| 2. Person Plural |
auspicabamini
|
|
| 3. Person Plural |
auspicabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicarem
|
|
| 2. Person Singular |
auspicares
|
|
| 3. Person Singular |
auspicaret
|
|
| 1. Person Plural |
auspicaremus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicaretis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicarer
|
|
| 2. Person Singular |
auspicareris auspicarere
|
|
| 3. Person Singular |
auspicaretur
|
|
| 1. Person Plural |
auspicaremur
|
|
| 2. Person Plural |
auspicaremini
|
|
| 3. Person Plural |
auspicarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabo
|
|
| 2. Person Singular |
auspicabis
|
|
| 3. Person Singular |
auspicabit
|
|
| 1. Person Plural |
auspicabimus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicabitis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicabor
|
|
| 2. Person Singular |
auspicaberis auspicabere
|
|
| 3. Person Singular |
auspicabitur
|
|
| 1. Person Plural |
auspicabimur
|
|
| 2. Person Plural |
auspicabimini
|
|
| 3. Person Plural |
auspicabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicavi
|
|
| 2. Person Singular |
auspicavisti
|
|
| 3. Person Singular |
auspicavit
|
|
| 1. Person Plural |
auspicavimus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicavistis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicaverunt auspicavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
auspicatus es
|
|
| 3. Person Singular |
auspicatus est
|
|
| 1. Person Plural |
auspicati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicati estis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicaverim
|
|
| 2. Person Singular |
auspicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
auspicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
auspicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
auspicatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
auspicatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
auspicati simus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicaveram
|
|
| 2. Person Singular |
auspicaveras
|
|
| 3. Person Singular |
auspicaverat
|
|
| 1. Person Plural |
auspicaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
auspicatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
auspicatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
auspicati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicavissem
|
|
| 2. Person Singular |
auspicavisses
|
|
| 3. Person Singular |
auspicavisset
|
|
| 1. Person Plural |
auspicavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
auspicatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
auspicatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
auspicati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicavero
|
|
| 2. Person Singular |
auspicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
auspicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
auspicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
auspicatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
auspicatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
auspicatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
auspicati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
auspicati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
auspicati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auspicare
|
|
| Vorzeitigkeit |
auspicavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
auspicaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
auspicari auspicarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
auspicatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
auspicatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
auspica
|
! |
| 2. Person Plural |
auspicate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
auspicato
|
| 3. Person Singular |
auspicato
|
| 2. Person Plural |
auspicatote
|
| 3. Person Plural |
auspicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
auspicare
|
|
| Genitiv |
auspicandi
|
|
| Dativ |
auspicando
|
|
| Akkusativ |
auspicandum
|
|
| Ablativ |
auspicando
|
|
| Vokativ |
auspicande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicandus
|
auspicanda
|
auspicandum
|
| Genitiv |
auspicandi
|
auspicandae
|
auspicandi
|
| Dativ |
auspicando
|
auspicandae
|
auspicando
|
| Akkusativ |
auspicandum
|
auspicandam
|
auspicandum
|
| Ablativ |
auspicando
|
auspicanda
|
auspicando
|
| Vokativ |
auspicande
|
auspicanda
|
auspicandum
|
Plural
| Nominativ |
auspicandi
|
auspicandae
|
auspicanda
|
| Genitiv |
auspicandorum
|
auspicandarum
|
auspicandorum
|
| Dativ |
auspicandis
|
auspicandis
|
auspicandis
|
| Akkusativ |
auspicandos
|
auspicandas
|
auspicanda
|
| Ablativ |
auspicandis
|
auspicandis
|
auspicandis
|
| Vokativ |
auspicandi
|
auspicandae
|
auspicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicans
|
auspicans
|
auspicans
|
| Genitiv |
auspicantis
|
auspicantis
|
auspicantis
|
| Dativ |
auspicanti
|
auspicanti
|
auspicanti
|
| Akkusativ |
auspicantem
|
auspicantem
|
auspicans
|
| Ablativ |
auspicanti auspicante
|
auspicanti auspicante
|
auspicanti auspicante
|
| Vokativ |
auspicans
|
auspicans
|
auspicans
|
Plural
| Nominativ |
auspicantes
|
auspicantes
|
auspicantia
|
| Genitiv |
auspicantium auspicantum
|
auspicantium auspicantum
|
auspicantium auspicantum
|
| Dativ |
auspicantibus
|
auspicantibus
|
auspicantibus
|
| Akkusativ |
auspicantes
|
auspicantes
|
auspicantia
|
| Ablativ |
auspicantibus
|
auspicantibus
|
auspicantibus
|
| Vokativ |
auspicantes
|
auspicantes
|
auspicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicatus
|
auspicata
|
auspicatum
|
| Genitiv |
auspicati
|
auspicatae
|
auspicati
|
| Dativ |
auspicato
|
auspicatae
|
auspicato
|
| Akkusativ |
auspicatum
|
auspicatam
|
auspicatum
|
| Ablativ |
auspicato
|
auspicata
|
auspicato
|
| Vokativ |
auspicate
|
auspicata
|
auspicatum
|
Plural
| Nominativ |
auspicati
|
auspicatae
|
auspicata
|
| Genitiv |
auspicatorum
|
auspicatarum
|
auspicatorum
|
| Dativ |
auspicatis
|
auspicatis
|
auspicatis
|
| Akkusativ |
auspicatos
|
auspicatas
|
auspicata
|
| Ablativ |
auspicatis
|
auspicatis
|
auspicatis
|
| Vokativ |
auspicati
|
auspicatae
|
auspicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
auspicaturus
|
auspicatura
|
auspicaturum
|
| Genitiv |
auspicaturi
|
auspicaturae
|
auspicaturi
|
| Dativ |
auspicaturo
|
auspicaturae
|
auspicaturo
|
| Akkusativ |
auspicaturum
|
auspicaturam
|
auspicaturum
|
| Ablativ |
auspicaturo
|
auspicatura
|
auspicaturo
|
| Vokativ |
auspicature
|
auspicatura
|
auspicaturum
|
Plural
| Nominativ |
auspicaturi
|
auspicaturae
|
auspicatura
|
| Genitiv |
auspicaturorum
|
auspicaturarum
|
auspicaturorum
|
| Dativ |
auspicaturis
|
auspicaturis
|
auspicaturis
|
| Akkusativ |
auspicaturos
|
auspicaturas
|
auspicatura
|
| Ablativ |
auspicaturis
|
auspicaturis
|
auspicaturis
|
| Vokativ |
auspicaturi
|
auspicaturae
|
auspicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
auspicatum
|
auspicatu
|