andeuten
annehmen
Auspizien halten
die Auspizien einholen
mit Auspizien beginnen, feierlich anfangen
prophezeien
vorbedeuten
Vorzeichen suchen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspico
ich deute an
2. Person Singular
auspicas
du deutest an
3. Person Singular
auspicat
er/sie/es deutet an
1. Person Plural
auspicamus
wir deuten an
2. Person Plural
auspicatis
ihr deutet an
3. Person Plural
auspicant
sie deuten an
Passiv
1. Person Singular
auspicor
ich werde angedeutet
2. Person Singular
auspicaris auspicare
du wirst angedeutet
3. Person Singular
auspicatur
er/sie/es wird angedeutet
1. Person Plural
auspicamur
wir werden angedeutet
2. Person Plural
auspicamini
ihr werdet angedeutet
3. Person Plural
auspicantur
sie werden angedeutet
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicem
ich deute an
2. Person Singular
auspices
du deutest an
3. Person Singular
auspicet
er/sie/es deute an
1. Person Plural
auspicemus
wir deuten an
2. Person Plural
auspicetis
ihr deutet an
3. Person Plural
auspicent
sie deuten an
Passiv
1. Person Singular
auspicer
ich werde angedeutet
2. Person Singular
auspiceris auspicere
du werdest angedeutet
3. Person Singular
auspicetur
er/sie/es werde angedeutet
1. Person Plural
auspicemur
wir werden angedeutet
2. Person Plural
auspicemini
ihr werdet angedeutet
3. Person Plural
auspicentur
sie werden angedeutet
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspicabam
ich deutete an
2. Person Singular
auspicabas
du deutetest an
3. Person Singular
auspicabat
er/sie/es deutete an
1. Person Plural
auspicabamus
wir deuteten an
2. Person Plural
auspicabatis
ihr deutetet an
3. Person Plural
auspicabant
sie deuteten an
Passiv
1. Person Singular
auspicabar
ich wurde angedeutet
2. Person Singular
auspicabaris auspicabare
du wurdest angedeutet
3. Person Singular
auspicabatur
er/sie/es wurde angedeutet
1. Person Plural
auspicabamur
wir wurden angedeutet
2. Person Plural
auspicabamini
ihr wurdet angedeutet
3. Person Plural
auspicabantur
sie wurden angedeutet
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicarem
ich deutete an
2. Person Singular
auspicares
du deutetest an
3. Person Singular
auspicaret
er/sie/es deutete an
1. Person Plural
auspicaremus
wir deuteten an
2. Person Plural
auspicaretis
ihr deutetet an
3. Person Plural
auspicarent
sie deuteten an
Passiv
1. Person Singular
auspicarer
ich würde angedeutet
2. Person Singular
auspicareris auspicarere
du würdest angedeutet
3. Person Singular
auspicaretur
er/sie/es würde angedeutet
1. Person Plural
auspicaremur
wir würden angedeutet
2. Person Plural
auspicaremini
ihr würdet angedeutet
3. Person Plural
auspicarentur
sie würden angedeutet
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
auspicabo
ich werde andeuten
2. Person Singular
auspicabis
du wirst andeuten
3. Person Singular
auspicabit
er/sie/es wird andeuten
1. Person Plural
auspicabimus
wir werden andeuten
2. Person Plural
auspicabitis
ihr werdet andeuten
3. Person Plural
auspicabunt
sie werden andeuten
Passiv
1. Person Singular
auspicabor
ich werde angedeutet werden
2. Person Singular
auspicaberis auspicabere
du wirst angedeutet werden
3. Person Singular
auspicabitur
er/sie/es wird angedeutet werden
1. Person Plural
auspicabimur
wir werden angedeutet werden
2. Person Plural
auspicabimini
ihr werdet angedeutet werden
3. Person Plural
auspicabuntur
sie werden angedeutet werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspicavi
ich habe angedeutet
2. Person Singular
auspicavisti
du hast angedeutet
3. Person Singular
auspicavit
er/sie/es hat angedeutet
1. Person Plural
auspicavimus
wir haben angedeutet
2. Person Plural
auspicavistis
ihr habt angedeutet
3. Person Plural
auspicaverunt auspicavere
sie haben angedeutet
Passiv
1. Person Singular
auspicatus sum
ich bin angedeutet worden
2. Person Singular
auspicatus es
du bist angedeutet worden
3. Person Singular
auspicatus est
er/sie/es ist angedeutet worden
1. Person Plural
auspicati sumus
wir sind angedeutet worden
2. Person Plural
auspicati estis
ihr seid angedeutet worden
3. Person Plural
auspicati sunt
sie sind angedeutet worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicaverim
ich habe angedeutet
2. Person Singular
auspicaveris
du habest angedeutet
3. Person Singular
auspicaverit
er/sie/es habe angedeutet
1. Person Plural
auspicaverimus
wir haben angedeutet
2. Person Plural
auspicaveritis
ihr habet angedeutet
3. Person Plural
auspicaverint
sie haben angedeutet
Passiv
1. Person Singular
auspicatus sim
ich sei angedeutet worden
2. Person Singular
auspicatus sis
du seiest angedeutet worden
3. Person Singular
auspicatus sit
er/sie/es sei angedeutet worden
1. Person Plural
auspicati simus
wir seien angedeutet worden
2. Person Plural
auspicati sitis
ihr seiet angedeutet worden
3. Person Plural
auspicati sint
sie seien angedeutet worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspicaveram
ich hatte angedeutet
2. Person Singular
auspicaveras
du hattest angedeutet
3. Person Singular
auspicaverat
er/sie/es hatte angedeutet
1. Person Plural
auspicaveramus
wir hatten angedeutet
2. Person Plural
auspicaveratis
ihr hattet angedeutet
3. Person Plural
auspicaverant
sie hatten angedeutet
Passiv
1. Person Singular
auspicatus eram
ich war angedeutet worden
2. Person Singular
auspicatus eras
du warst angedeutet worden
3. Person Singular
auspicatus erat
er/sie/es war angedeutet worden
1. Person Plural
auspicati eramus
wir waren angedeutet worden
2. Person Plural
auspicati eratis
ihr wart angedeutet worden
3. Person Plural
auspicati erant
sie waren angedeutet worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicavissem
ich hätte angedeutet
2. Person Singular
auspicavisses
du hättest angedeutet
3. Person Singular
auspicavisset
er/sie/es hätte angedeutet
1. Person Plural
auspicavissemus
wir hätten angedeutet
2. Person Plural
auspicavissetis
ihr hättet angedeutet
3. Person Plural
auspicavissent
sie hätten angedeutet
Passiv
1. Person Singular
auspicatus essem
ich wäre angedeutet worden
2. Person Singular
auspicatus esses
du wärest angedeutet worden
3. Person Singular
auspicatus esset
er/sie/es wäre angedeutet worden
1. Person Plural
auspicati essemus
wir wären angedeutet worden
2. Person Plural
auspicati essetis
ihr wäret angedeutet worden
3. Person Plural
auspicati essent
sie wären angedeutet worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
auspicavero
ich werde angedeutet haben
2. Person Singular
auspicaveris
du wirst angedeutet haben
3. Person Singular
auspicaverit
er/sie/es wird angedeutet haben
1. Person Plural
auspicaverimus
wir werden angedeutet haben
2. Person Plural
auspicaveritis
ihr werdet angedeutet haben
3. Person Plural
auspicaverint
sie werden angedeutet haben
Passiv
1. Person Singular
auspicatus ero
ich werde angedeutet worden sein
2. Person Singular
auspicatus eris
du wirst angedeutet worden sein
3. Person Singular
auspicatus erit
er/sie/es wird angedeutet worden sein
1. Person Plural
auspicati erimus
wir werden angedeutet worden sein
2. Person Plural
auspicati eritis
ihr werdet angedeutet worden sein
3. Person Plural
auspicati erunt
sie werden angedeutet worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
auspicare
andeuten
Vorzeitigkeit
auspicavisse
angedeutet haben
Nachzeitigkeit
auspicaturum esse
andeuten werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
auspicari auspicarier
angedeutet werden
Vorzeitigkeit
auspicatum esse
angedeutet worden sein
Nachzeitigkeit
auspicatum iri
künftig angedeutet werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
auspica
deute an!
2. Person Plural
auspicate
deutet an!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
auspicato
3. Person Singular
auspicato
2. Person Plural
auspicatote
3. Person Plural
auspicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
auspicare
das Andeuten
Genitiv
auspicandi
des Andeutens
Dativ
auspicando
dem Andeuten
Akkusativ
auspicandum
das Andeuten
Ablativ
auspicando
durch das Andeuten
Vokativ
auspicande
Andeuten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicandus
auspicanda
auspicandum
Genitiv
auspicandi
auspicandae
auspicandi
Dativ
auspicando
auspicandae
auspicando
Akkusativ
auspicandum
auspicandam
auspicandum
Ablativ
auspicando
auspicanda
auspicando
Vokativ
auspicande
auspicanda
auspicandum
Plural
Nominativ
auspicandi
auspicandae
auspicanda
Genitiv
auspicandorum
auspicandarum
auspicandorum
Dativ
auspicandis
auspicandis
auspicandis
Akkusativ
auspicandos
auspicandas
auspicanda
Ablativ
auspicandis
auspicandis
auspicandis
Vokativ
auspicandi
auspicandae
auspicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicans
auspicans
auspicans
Genitiv
auspicantis
auspicantis
auspicantis
Dativ
auspicanti
auspicanti
auspicanti
Akkusativ
auspicantem
auspicantem
auspicans
Ablativ
auspicanti auspicante
auspicanti auspicante
auspicanti auspicante
Vokativ
auspicans
auspicans
auspicans
Plural
Nominativ
auspicantes
auspicantes
auspicantia
Genitiv
auspicantium auspicantum
auspicantium auspicantum
auspicantium auspicantum
Dativ
auspicantibus
auspicantibus
auspicantibus
Akkusativ
auspicantes
auspicantes
auspicantia
Ablativ
auspicantibus
auspicantibus
auspicantibus
Vokativ
auspicantes
auspicantes
auspicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicatus
auspicata
auspicatum
Genitiv
auspicati
auspicatae
auspicati
Dativ
auspicato
auspicatae
auspicato
Akkusativ
auspicatum
auspicatam
auspicatum
Ablativ
auspicato
auspicata
auspicato
Vokativ
auspicate
auspicata
auspicatum
Plural
Nominativ
auspicati
auspicatae
auspicata
Genitiv
auspicatorum
auspicatarum
auspicatorum
Dativ
auspicatis
auspicatis
auspicatis
Akkusativ
auspicatos
auspicatas
auspicata
Ablativ
auspicatis
auspicatis
auspicatis
Vokativ
auspicati
auspicatae
auspicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicaturus
auspicatura
auspicaturum
Genitiv
auspicaturi
auspicaturae
auspicaturi
Dativ
auspicaturo
auspicaturae
auspicaturo
Akkusativ
auspicaturum
auspicaturam
auspicaturum
Ablativ
auspicaturo
auspicatura
auspicaturo
Vokativ
auspicature
auspicatura
auspicaturum
Plural
Nominativ
auspicaturi
auspicaturae
auspicatura
Genitiv
auspicaturorum
auspicaturarum
auspicaturorum
Dativ
auspicaturis
auspicaturis
auspicaturis
Akkusativ
auspicaturos
auspicaturas
auspicatura
Ablativ
auspicaturis
auspicaturis
auspicaturis
Vokativ
auspicaturi
auspicaturae
auspicatura
Supina
Supin I
Supin II
auspicatum
auspicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspico
ich nehme an
2. Person Singular
auspicas
du nimmst an
3. Person Singular
auspicat
er/sie/es nimmt an
1. Person Plural
auspicamus
wir nehmen an
2. Person Plural
auspicatis
ihr nehmt an
3. Person Plural
auspicant
sie nehmen an
Passiv
1. Person Singular
auspicor
ich werde angenommen
2. Person Singular
auspicaris auspicare
du wirst angenommen
3. Person Singular
auspicatur
er/sie/es wird angenommen
1. Person Plural
auspicamur
wir werden angenommen
2. Person Plural
auspicamini
ihr werdet angenommen
3. Person Plural
auspicantur
sie werden angenommen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicem
ich nehme an
2. Person Singular
auspices
du nehmest an
3. Person Singular
auspicet
er/sie/es nehme an
1. Person Plural
auspicemus
wir nehmen an
2. Person Plural
auspicetis
ihr nehmet an
3. Person Plural
auspicent
sie nehmen an
Passiv
1. Person Singular
auspicer
ich werde angenommen
2. Person Singular
auspiceris auspicere
du werdest angenommen
3. Person Singular
auspicetur
er/sie/es werde angenommen
1. Person Plural
auspicemur
wir werden angenommen
2. Person Plural
auspicemini
ihr werdet angenommen
3. Person Plural
auspicentur
sie werden angenommen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspicabam
ich nahm an
2. Person Singular
auspicabas
du nahmst an
3. Person Singular
auspicabat
er/sie/es nahm an
1. Person Plural
auspicabamus
wir nahmen an
2. Person Plural
auspicabatis
ihr nahmt an
3. Person Plural
auspicabant
sie nahmen an
Passiv
1. Person Singular
auspicabar
ich wurde angenommen
2. Person Singular
auspicabaris auspicabare
du wurdest angenommen
3. Person Singular
auspicabatur
er/sie/es wurde angenommen
1. Person Plural
auspicabamur
wir wurden angenommen
2. Person Plural
auspicabamini
ihr wurdet angenommen
3. Person Plural
auspicabantur
sie wurden angenommen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicarem
ich nähme an
2. Person Singular
auspicares
du nähmest an
3. Person Singular
auspicaret
er/sie/es nähme an
1. Person Plural
auspicaremus
wir nähmen an
2. Person Plural
auspicaretis
ihr nähmet an
3. Person Plural
auspicarent
sie nähmen an
Passiv
1. Person Singular
auspicarer
ich würde angenommen
2. Person Singular
auspicareris auspicarere
du würdest angenommen
3. Person Singular
auspicaretur
er/sie/es würde angenommen
1. Person Plural
auspicaremur
wir würden angenommen
2. Person Plural
auspicaremini
ihr würdet angenommen
3. Person Plural
auspicarentur
sie würden angenommen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
auspicabo
ich werde annehmen
2. Person Singular
auspicabis
du wirst annehmen
3. Person Singular
auspicabit
er/sie/es wird annehmen
1. Person Plural
auspicabimus
wir werden annehmen
2. Person Plural
auspicabitis
ihr werdet annehmen
3. Person Plural
auspicabunt
sie werden annehmen
Passiv
1. Person Singular
auspicabor
ich werde angenommen werden
2. Person Singular
auspicaberis auspicabere
du wirst angenommen werden
3. Person Singular
auspicabitur
er/sie/es wird angenommen werden
1. Person Plural
auspicabimur
wir werden angenommen werden
2. Person Plural
auspicabimini
ihr werdet angenommen werden
3. Person Plural
auspicabuntur
sie werden angenommen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspicavi
ich habe angenommen
2. Person Singular
auspicavisti
du hast angenommen
3. Person Singular
auspicavit
er/sie/es hat angenommen
1. Person Plural
auspicavimus
wir haben angenommen
2. Person Plural
auspicavistis
ihr habt angenommen
3. Person Plural
auspicaverunt auspicavere
sie haben angenommen
Passiv
1. Person Singular
auspicatus sum
ich bin angenommen worden
2. Person Singular
auspicatus es
du bist angenommen worden
3. Person Singular
auspicatus est
er/sie/es ist angenommen worden
1. Person Plural
auspicati sumus
wir sind angenommen worden
2. Person Plural
auspicati estis
ihr seid angenommen worden
3. Person Plural
auspicati sunt
sie sind angenommen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicaverim
ich habe angenommen
2. Person Singular
auspicaveris
du habest angenommen
3. Person Singular
auspicaverit
er/sie/es habe angenommen
1. Person Plural
auspicaverimus
wir haben angenommen
2. Person Plural
auspicaveritis
ihr habet angenommen
3. Person Plural
auspicaverint
sie haben angenommen
Passiv
1. Person Singular
auspicatus sim
ich sei angenommen worden
2. Person Singular
auspicatus sis
du seiest angenommen worden
3. Person Singular
auspicatus sit
er/sie/es sei angenommen worden
1. Person Plural
auspicati simus
wir seien angenommen worden
2. Person Plural
auspicati sitis
ihr seiet angenommen worden
3. Person Plural
auspicati sint
sie seien angenommen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspicaveram
ich hatte angenommen
2. Person Singular
auspicaveras
du hattest angenommen
3. Person Singular
auspicaverat
er/sie/es hatte angenommen
1. Person Plural
auspicaveramus
wir hatten angenommen
2. Person Plural
auspicaveratis
ihr hattet angenommen
3. Person Plural
auspicaverant
sie hatten angenommen
Passiv
1. Person Singular
auspicatus eram
ich war angenommen worden
2. Person Singular
auspicatus eras
du warst angenommen worden
3. Person Singular
auspicatus erat
er/sie/es war angenommen worden
1. Person Plural
auspicati eramus
wir waren angenommen worden
2. Person Plural
auspicati eratis
ihr wart angenommen worden
3. Person Plural
auspicati erant
sie waren angenommen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicavissem
ich hätte angenommen
2. Person Singular
auspicavisses
du hättest angenommen
3. Person Singular
auspicavisset
er/sie/es hätte angenommen
1. Person Plural
auspicavissemus
wir hätten angenommen
2. Person Plural
auspicavissetis
ihr hättet angenommen
3. Person Plural
auspicavissent
sie hätten angenommen
Passiv
1. Person Singular
auspicatus essem
ich wäre angenommen worden
2. Person Singular
auspicatus esses
du wärest angenommen worden
3. Person Singular
auspicatus esset
er/sie/es wäre angenommen worden
1. Person Plural
auspicati essemus
wir wären angenommen worden
2. Person Plural
auspicati essetis
ihr wäret angenommen worden
3. Person Plural
auspicati essent
sie wären angenommen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
auspicavero
ich werde angenommen haben
2. Person Singular
auspicaveris
du wirst angenommen haben
3. Person Singular
auspicaverit
er/sie/es wird angenommen haben
1. Person Plural
auspicaverimus
wir werden angenommen haben
2. Person Plural
auspicaveritis
ihr werdet angenommen haben
3. Person Plural
auspicaverint
sie werden angenommen haben
Passiv
1. Person Singular
auspicatus ero
ich werde angenommen worden sein
2. Person Singular
auspicatus eris
du wirst angenommen worden sein
3. Person Singular
auspicatus erit
er/sie/es wird angenommen worden sein
1. Person Plural
auspicati erimus
wir werden angenommen worden sein
2. Person Plural
auspicati eritis
ihr werdet angenommen worden sein
3. Person Plural
auspicati erunt
sie werden angenommen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
auspicare
annehmen
Vorzeitigkeit
auspicavisse
angenommen haben
Nachzeitigkeit
auspicaturum esse
annehmen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
auspicari auspicarier
angenommen werden
Vorzeitigkeit
auspicatum esse
angenommen worden sein
Nachzeitigkeit
auspicatum iri
künftig angenommen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
auspica
nimm an!
2. Person Plural
auspicate
nehmt an!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
auspicato
3. Person Singular
auspicato
2. Person Plural
auspicatote
3. Person Plural
auspicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
auspicare
das Annehmen
Genitiv
auspicandi
des Annehmens
Dativ
auspicando
dem Annehmen
Akkusativ
auspicandum
das Annehmen
Ablativ
auspicando
durch das Annehmen
Vokativ
auspicande
Annehmen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicandus
auspicanda
auspicandum
Genitiv
auspicandi
auspicandae
auspicandi
Dativ
auspicando
auspicandae
auspicando
Akkusativ
auspicandum
auspicandam
auspicandum
Ablativ
auspicando
auspicanda
auspicando
Vokativ
auspicande
auspicanda
auspicandum
Plural
Nominativ
auspicandi
auspicandae
auspicanda
Genitiv
auspicandorum
auspicandarum
auspicandorum
Dativ
auspicandis
auspicandis
auspicandis
Akkusativ
auspicandos
auspicandas
auspicanda
Ablativ
auspicandis
auspicandis
auspicandis
Vokativ
auspicandi
auspicandae
auspicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicans
auspicans
auspicans
Genitiv
auspicantis
auspicantis
auspicantis
Dativ
auspicanti
auspicanti
auspicanti
Akkusativ
auspicantem
auspicantem
auspicans
Ablativ
auspicanti auspicante
auspicanti auspicante
auspicanti auspicante
Vokativ
auspicans
auspicans
auspicans
Plural
Nominativ
auspicantes
auspicantes
auspicantia
Genitiv
auspicantium auspicantum
auspicantium auspicantum
auspicantium auspicantum
Dativ
auspicantibus
auspicantibus
auspicantibus
Akkusativ
auspicantes
auspicantes
auspicantia
Ablativ
auspicantibus
auspicantibus
auspicantibus
Vokativ
auspicantes
auspicantes
auspicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicatus
auspicata
auspicatum
Genitiv
auspicati
auspicatae
auspicati
Dativ
auspicato
auspicatae
auspicato
Akkusativ
auspicatum
auspicatam
auspicatum
Ablativ
auspicato
auspicata
auspicato
Vokativ
auspicate
auspicata
auspicatum
Plural
Nominativ
auspicati
auspicatae
auspicata
Genitiv
auspicatorum
auspicatarum
auspicatorum
Dativ
auspicatis
auspicatis
auspicatis
Akkusativ
auspicatos
auspicatas
auspicata
Ablativ
auspicatis
auspicatis
auspicatis
Vokativ
auspicati
auspicatae
auspicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicaturus
auspicatura
auspicaturum
Genitiv
auspicaturi
auspicaturae
auspicaturi
Dativ
auspicaturo
auspicaturae
auspicaturo
Akkusativ
auspicaturum
auspicaturam
auspicaturum
Ablativ
auspicaturo
auspicatura
auspicaturo
Vokativ
auspicature
auspicatura
auspicaturum
Plural
Nominativ
auspicaturi
auspicaturae
auspicatura
Genitiv
auspicaturorum
auspicaturarum
auspicaturorum
Dativ
auspicaturis
auspicaturis
auspicaturis
Akkusativ
auspicaturos
auspicaturas
auspicatura
Ablativ
auspicaturis
auspicaturis
auspicaturis
Vokativ
auspicaturi
auspicaturae
auspicatura
Supina
Supin I
Supin II
auspicatum
auspicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspico
2. Person Singular
auspicas
3. Person Singular
auspicat
1. Person Plural
auspicamus
2. Person Plural
auspicatis
3. Person Plural
auspicant
Passiv
1. Person Singular
auspicor
2. Person Singular
auspicaris auspicare
3. Person Singular
auspicatur
1. Person Plural
auspicamur
2. Person Plural
auspicamini
3. Person Plural
auspicantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicem
2. Person Singular
auspices
3. Person Singular
auspicet
1. Person Plural
auspicemus
2. Person Plural
auspicetis
3. Person Plural
auspicent
Passiv
1. Person Singular
auspicer
2. Person Singular
auspiceris auspicere
3. Person Singular
auspicetur
1. Person Plural
auspicemur
2. Person Plural
auspicemini
3. Person Plural
auspicentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspicabam
2. Person Singular
auspicabas
3. Person Singular
auspicabat
1. Person Plural
auspicabamus
2. Person Plural
auspicabatis
3. Person Plural
auspicabant
Passiv
1. Person Singular
auspicabar
2. Person Singular
auspicabaris auspicabare
3. Person Singular
auspicabatur
1. Person Plural
auspicabamur
2. Person Plural
auspicabamini
3. Person Plural
auspicabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicarem
2. Person Singular
auspicares
3. Person Singular
auspicaret
1. Person Plural
auspicaremus
2. Person Plural
auspicaretis
3. Person Plural
auspicarent
Passiv
1. Person Singular
auspicarer
2. Person Singular
auspicareris auspicarere
3. Person Singular
auspicaretur
1. Person Plural
auspicaremur
2. Person Plural
auspicaremini
3. Person Plural
auspicarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
auspicabo
2. Person Singular
auspicabis
3. Person Singular
auspicabit
1. Person Plural
auspicabimus
2. Person Plural
auspicabitis
3. Person Plural
auspicabunt
Passiv
1. Person Singular
auspicabor
2. Person Singular
auspicaberis auspicabere
3. Person Singular
auspicabitur
1. Person Plural
auspicabimur
2. Person Plural
auspicabimini
3. Person Plural
auspicabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspicavi
2. Person Singular
auspicavisti
3. Person Singular
auspicavit
1. Person Plural
auspicavimus
2. Person Plural
auspicavistis
3. Person Plural
auspicaverunt auspicavere
Passiv
1. Person Singular
auspicatus sum
2. Person Singular
auspicatus es
3. Person Singular
auspicatus est
1. Person Plural
auspicati sumus
2. Person Plural
auspicati estis
3. Person Plural
auspicati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicaverim
2. Person Singular
auspicaveris
3. Person Singular
auspicaverit
1. Person Plural
auspicaverimus
2. Person Plural
auspicaveritis
3. Person Plural
auspicaverint
Passiv
1. Person Singular
auspicatus sim
2. Person Singular
auspicatus sis
3. Person Singular
auspicatus sit
1. Person Plural
auspicati simus
2. Person Plural
auspicati sitis
3. Person Plural
auspicati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspicaveram
2. Person Singular
auspicaveras
3. Person Singular
auspicaverat
1. Person Plural
auspicaveramus
2. Person Plural
auspicaveratis
3. Person Plural
auspicaverant
Passiv
1. Person Singular
auspicatus eram
2. Person Singular
auspicatus eras
3. Person Singular
auspicatus erat
1. Person Plural
auspicati eramus
2. Person Plural
auspicati eratis
3. Person Plural
auspicati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicavissem
2. Person Singular
auspicavisses
3. Person Singular
auspicavisset
1. Person Plural
auspicavissemus
2. Person Plural
auspicavissetis
3. Person Plural
auspicavissent
Passiv
1. Person Singular
auspicatus essem
2. Person Singular
auspicatus esses
3. Person Singular
auspicatus esset
1. Person Plural
auspicati essemus
2. Person Plural
auspicati essetis
3. Person Plural
auspicati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
auspicavero
2. Person Singular
auspicaveris
3. Person Singular
auspicaverit
1. Person Plural
auspicaverimus
2. Person Plural
auspicaveritis
3. Person Plural
auspicaverint
Passiv
1. Person Singular
auspicatus ero
2. Person Singular
auspicatus eris
3. Person Singular
auspicatus erit
1. Person Plural
auspicati erimus
2. Person Plural
auspicati eritis
3. Person Plural
auspicati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
auspicare
Vorzeitigkeit
auspicavisse
Nachzeitigkeit
auspicaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
auspicari auspicarier
Vorzeitigkeit
auspicatum esse
Nachzeitigkeit
auspicatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
auspica
!
2. Person Plural
auspicate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
auspicato
3. Person Singular
auspicato
2. Person Plural
auspicatote
3. Person Plural
auspicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
auspicare
Genitiv
auspicandi
Dativ
auspicando
Akkusativ
auspicandum
Ablativ
auspicando
Vokativ
auspicande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicandus
auspicanda
auspicandum
Genitiv
auspicandi
auspicandae
auspicandi
Dativ
auspicando
auspicandae
auspicando
Akkusativ
auspicandum
auspicandam
auspicandum
Ablativ
auspicando
auspicanda
auspicando
Vokativ
auspicande
auspicanda
auspicandum
Plural
Nominativ
auspicandi
auspicandae
auspicanda
Genitiv
auspicandorum
auspicandarum
auspicandorum
Dativ
auspicandis
auspicandis
auspicandis
Akkusativ
auspicandos
auspicandas
auspicanda
Ablativ
auspicandis
auspicandis
auspicandis
Vokativ
auspicandi
auspicandae
auspicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicans
auspicans
auspicans
Genitiv
auspicantis
auspicantis
auspicantis
Dativ
auspicanti
auspicanti
auspicanti
Akkusativ
auspicantem
auspicantem
auspicans
Ablativ
auspicanti auspicante
auspicanti auspicante
auspicanti auspicante
Vokativ
auspicans
auspicans
auspicans
Plural
Nominativ
auspicantes
auspicantes
auspicantia
Genitiv
auspicantium auspicantum
auspicantium auspicantum
auspicantium auspicantum
Dativ
auspicantibus
auspicantibus
auspicantibus
Akkusativ
auspicantes
auspicantes
auspicantia
Ablativ
auspicantibus
auspicantibus
auspicantibus
Vokativ
auspicantes
auspicantes
auspicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicatus
auspicata
auspicatum
Genitiv
auspicati
auspicatae
auspicati
Dativ
auspicato
auspicatae
auspicato
Akkusativ
auspicatum
auspicatam
auspicatum
Ablativ
auspicato
auspicata
auspicato
Vokativ
auspicate
auspicata
auspicatum
Plural
Nominativ
auspicati
auspicatae
auspicata
Genitiv
auspicatorum
auspicatarum
auspicatorum
Dativ
auspicatis
auspicatis
auspicatis
Akkusativ
auspicatos
auspicatas
auspicata
Ablativ
auspicatis
auspicatis
auspicatis
Vokativ
auspicati
auspicatae
auspicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicaturus
auspicatura
auspicaturum
Genitiv
auspicaturi
auspicaturae
auspicaturi
Dativ
auspicaturo
auspicaturae
auspicaturo
Akkusativ
auspicaturum
auspicaturam
auspicaturum
Ablativ
auspicaturo
auspicatura
auspicaturo
Vokativ
auspicature
auspicatura
auspicaturum
Plural
Nominativ
auspicaturi
auspicaturae
auspicatura
Genitiv
auspicaturorum
auspicaturarum
auspicaturorum
Dativ
auspicaturis
auspicaturis
auspicaturis
Akkusativ
auspicaturos
auspicaturas
auspicatura
Ablativ
auspicaturis
auspicaturis
auspicaturis
Vokativ
auspicaturi
auspicaturae
auspicatura
Supina
Supin I
Supin II
auspicatum
auspicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspico
2. Person Singular
auspicas
3. Person Singular
auspicat
1. Person Plural
auspicamus
2. Person Plural
auspicatis
3. Person Plural
auspicant
Passiv
1. Person Singular
auspicor
2. Person Singular
auspicaris auspicare
3. Person Singular
auspicatur
1. Person Plural
auspicamur
2. Person Plural
auspicamini
3. Person Plural
auspicantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicem
2. Person Singular
auspices
3. Person Singular
auspicet
1. Person Plural
auspicemus
2. Person Plural
auspicetis
3. Person Plural
auspicent
Passiv
1. Person Singular
auspicer
2. Person Singular
auspiceris auspicere
3. Person Singular
auspicetur
1. Person Plural
auspicemur
2. Person Plural
auspicemini
3. Person Plural
auspicentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspicabam
2. Person Singular
auspicabas
3. Person Singular
auspicabat
1. Person Plural
auspicabamus
2. Person Plural
auspicabatis
3. Person Plural
auspicabant
Passiv
1. Person Singular
auspicabar
2. Person Singular
auspicabaris auspicabare
3. Person Singular
auspicabatur
1. Person Plural
auspicabamur
2. Person Plural
auspicabamini
3. Person Plural
auspicabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicarem
2. Person Singular
auspicares
3. Person Singular
auspicaret
1. Person Plural
auspicaremus
2. Person Plural
auspicaretis
3. Person Plural
auspicarent
Passiv
1. Person Singular
auspicarer
2. Person Singular
auspicareris auspicarere
3. Person Singular
auspicaretur
1. Person Plural
auspicaremur
2. Person Plural
auspicaremini
3. Person Plural
auspicarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
auspicabo
2. Person Singular
auspicabis
3. Person Singular
auspicabit
1. Person Plural
auspicabimus
2. Person Plural
auspicabitis
3. Person Plural
auspicabunt
Passiv
1. Person Singular
auspicabor
2. Person Singular
auspicaberis auspicabere
3. Person Singular
auspicabitur
1. Person Plural
auspicabimur
2. Person Plural
auspicabimini
3. Person Plural
auspicabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspicavi
2. Person Singular
auspicavisti
3. Person Singular
auspicavit
1. Person Plural
auspicavimus
2. Person Plural
auspicavistis
3. Person Plural
auspicaverunt auspicavere
Passiv
1. Person Singular
auspicatus sum
2. Person Singular
auspicatus es
3. Person Singular
auspicatus est
1. Person Plural
auspicati sumus
2. Person Plural
auspicati estis
3. Person Plural
auspicati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicaverim
2. Person Singular
auspicaveris
3. Person Singular
auspicaverit
1. Person Plural
auspicaverimus
2. Person Plural
auspicaveritis
3. Person Plural
auspicaverint
Passiv
1. Person Singular
auspicatus sim
2. Person Singular
auspicatus sis
3. Person Singular
auspicatus sit
1. Person Plural
auspicati simus
2. Person Plural
auspicati sitis
3. Person Plural
auspicati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspicaveram
2. Person Singular
auspicaveras
3. Person Singular
auspicaverat
1. Person Plural
auspicaveramus
2. Person Plural
auspicaveratis
3. Person Plural
auspicaverant
Passiv
1. Person Singular
auspicatus eram
2. Person Singular
auspicatus eras
3. Person Singular
auspicatus erat
1. Person Plural
auspicati eramus
2. Person Plural
auspicati eratis
3. Person Plural
auspicati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicavissem
2. Person Singular
auspicavisses
3. Person Singular
auspicavisset
1. Person Plural
auspicavissemus
2. Person Plural
auspicavissetis
3. Person Plural
auspicavissent
Passiv
1. Person Singular
auspicatus essem
2. Person Singular
auspicatus esses
3. Person Singular
auspicatus esset
1. Person Plural
auspicati essemus
2. Person Plural
auspicati essetis
3. Person Plural
auspicati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
auspicavero
2. Person Singular
auspicaveris
3. Person Singular
auspicaverit
1. Person Plural
auspicaverimus
2. Person Plural
auspicaveritis
3. Person Plural
auspicaverint
Passiv
1. Person Singular
auspicatus ero
2. Person Singular
auspicatus eris
3. Person Singular
auspicatus erit
1. Person Plural
auspicati erimus
2. Person Plural
auspicati eritis
3. Person Plural
auspicati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
auspicare
Vorzeitigkeit
auspicavisse
Nachzeitigkeit
auspicaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
auspicari auspicarier
Vorzeitigkeit
auspicatum esse
Nachzeitigkeit
auspicatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
auspica
!
2. Person Plural
auspicate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
auspicato
3. Person Singular
auspicato
2. Person Plural
auspicatote
3. Person Plural
auspicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
auspicare
Genitiv
auspicandi
Dativ
auspicando
Akkusativ
auspicandum
Ablativ
auspicando
Vokativ
auspicande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicandus
auspicanda
auspicandum
Genitiv
auspicandi
auspicandae
auspicandi
Dativ
auspicando
auspicandae
auspicando
Akkusativ
auspicandum
auspicandam
auspicandum
Ablativ
auspicando
auspicanda
auspicando
Vokativ
auspicande
auspicanda
auspicandum
Plural
Nominativ
auspicandi
auspicandae
auspicanda
Genitiv
auspicandorum
auspicandarum
auspicandorum
Dativ
auspicandis
auspicandis
auspicandis
Akkusativ
auspicandos
auspicandas
auspicanda
Ablativ
auspicandis
auspicandis
auspicandis
Vokativ
auspicandi
auspicandae
auspicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicans
auspicans
auspicans
Genitiv
auspicantis
auspicantis
auspicantis
Dativ
auspicanti
auspicanti
auspicanti
Akkusativ
auspicantem
auspicantem
auspicans
Ablativ
auspicanti auspicante
auspicanti auspicante
auspicanti auspicante
Vokativ
auspicans
auspicans
auspicans
Plural
Nominativ
auspicantes
auspicantes
auspicantia
Genitiv
auspicantium auspicantum
auspicantium auspicantum
auspicantium auspicantum
Dativ
auspicantibus
auspicantibus
auspicantibus
Akkusativ
auspicantes
auspicantes
auspicantia
Ablativ
auspicantibus
auspicantibus
auspicantibus
Vokativ
auspicantes
auspicantes
auspicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicatus
auspicata
auspicatum
Genitiv
auspicati
auspicatae
auspicati
Dativ
auspicato
auspicatae
auspicato
Akkusativ
auspicatum
auspicatam
auspicatum
Ablativ
auspicato
auspicata
auspicato
Vokativ
auspicate
auspicata
auspicatum
Plural
Nominativ
auspicati
auspicatae
auspicata
Genitiv
auspicatorum
auspicatarum
auspicatorum
Dativ
auspicatis
auspicatis
auspicatis
Akkusativ
auspicatos
auspicatas
auspicata
Ablativ
auspicatis
auspicatis
auspicatis
Vokativ
auspicati
auspicatae
auspicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicaturus
auspicatura
auspicaturum
Genitiv
auspicaturi
auspicaturae
auspicaturi
Dativ
auspicaturo
auspicaturae
auspicaturo
Akkusativ
auspicaturum
auspicaturam
auspicaturum
Ablativ
auspicaturo
auspicatura
auspicaturo
Vokativ
auspicature
auspicatura
auspicaturum
Plural
Nominativ
auspicaturi
auspicaturae
auspicatura
Genitiv
auspicaturorum
auspicaturarum
auspicaturorum
Dativ
auspicaturis
auspicaturis
auspicaturis
Akkusativ
auspicaturos
auspicaturas
auspicatura
Ablativ
auspicaturis
auspicaturis
auspicaturis
Vokativ
auspicaturi
auspicaturae
auspicatura
Supina
Supin I
Supin II
auspicatum
auspicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspico
2. Person Singular
auspicas
3. Person Singular
auspicat
1. Person Plural
auspicamus
2. Person Plural
auspicatis
3. Person Plural
auspicant
Passiv
1. Person Singular
auspicor
2. Person Singular
auspicaris auspicare
3. Person Singular
auspicatur
1. Person Plural
auspicamur
2. Person Plural
auspicamini
3. Person Plural
auspicantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicem
2. Person Singular
auspices
3. Person Singular
auspicet
1. Person Plural
auspicemus
2. Person Plural
auspicetis
3. Person Plural
auspicent
Passiv
1. Person Singular
auspicer
2. Person Singular
auspiceris auspicere
3. Person Singular
auspicetur
1. Person Plural
auspicemur
2. Person Plural
auspicemini
3. Person Plural
auspicentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspicabam
2. Person Singular
auspicabas
3. Person Singular
auspicabat
1. Person Plural
auspicabamus
2. Person Plural
auspicabatis
3. Person Plural
auspicabant
Passiv
1. Person Singular
auspicabar
2. Person Singular
auspicabaris auspicabare
3. Person Singular
auspicabatur
1. Person Plural
auspicabamur
2. Person Plural
auspicabamini
3. Person Plural
auspicabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicarem
2. Person Singular
auspicares
3. Person Singular
auspicaret
1. Person Plural
auspicaremus
2. Person Plural
auspicaretis
3. Person Plural
auspicarent
Passiv
1. Person Singular
auspicarer
2. Person Singular
auspicareris auspicarere
3. Person Singular
auspicaretur
1. Person Plural
auspicaremur
2. Person Plural
auspicaremini
3. Person Plural
auspicarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
auspicabo
2. Person Singular
auspicabis
3. Person Singular
auspicabit
1. Person Plural
auspicabimus
2. Person Plural
auspicabitis
3. Person Plural
auspicabunt
Passiv
1. Person Singular
auspicabor
2. Person Singular
auspicaberis auspicabere
3. Person Singular
auspicabitur
1. Person Plural
auspicabimur
2. Person Plural
auspicabimini
3. Person Plural
auspicabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspicavi
2. Person Singular
auspicavisti
3. Person Singular
auspicavit
1. Person Plural
auspicavimus
2. Person Plural
auspicavistis
3. Person Plural
auspicaverunt auspicavere
Passiv
1. Person Singular
auspicatus sum
2. Person Singular
auspicatus es
3. Person Singular
auspicatus est
1. Person Plural
auspicati sumus
2. Person Plural
auspicati estis
3. Person Plural
auspicati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicaverim
2. Person Singular
auspicaveris
3. Person Singular
auspicaverit
1. Person Plural
auspicaverimus
2. Person Plural
auspicaveritis
3. Person Plural
auspicaverint
Passiv
1. Person Singular
auspicatus sim
2. Person Singular
auspicatus sis
3. Person Singular
auspicatus sit
1. Person Plural
auspicati simus
2. Person Plural
auspicati sitis
3. Person Plural
auspicati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspicaveram
2. Person Singular
auspicaveras
3. Person Singular
auspicaverat
1. Person Plural
auspicaveramus
2. Person Plural
auspicaveratis
3. Person Plural
auspicaverant
Passiv
1. Person Singular
auspicatus eram
2. Person Singular
auspicatus eras
3. Person Singular
auspicatus erat
1. Person Plural
auspicati eramus
2. Person Plural
auspicati eratis
3. Person Plural
auspicati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicavissem
2. Person Singular
auspicavisses
3. Person Singular
auspicavisset
1. Person Plural
auspicavissemus
2. Person Plural
auspicavissetis
3. Person Plural
auspicavissent
Passiv
1. Person Singular
auspicatus essem
2. Person Singular
auspicatus esses
3. Person Singular
auspicatus esset
1. Person Plural
auspicati essemus
2. Person Plural
auspicati essetis
3. Person Plural
auspicati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
auspicavero
2. Person Singular
auspicaveris
3. Person Singular
auspicaverit
1. Person Plural
auspicaverimus
2. Person Plural
auspicaveritis
3. Person Plural
auspicaverint
Passiv
1. Person Singular
auspicatus ero
2. Person Singular
auspicatus eris
3. Person Singular
auspicatus erit
1. Person Plural
auspicati erimus
2. Person Plural
auspicati eritis
3. Person Plural
auspicati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
auspicare
Vorzeitigkeit
auspicavisse
Nachzeitigkeit
auspicaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
auspicari auspicarier
Vorzeitigkeit
auspicatum esse
Nachzeitigkeit
auspicatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
auspica
!
2. Person Plural
auspicate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
auspicato
3. Person Singular
auspicato
2. Person Plural
auspicatote
3. Person Plural
auspicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
auspicare
Genitiv
auspicandi
Dativ
auspicando
Akkusativ
auspicandum
Ablativ
auspicando
Vokativ
auspicande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicandus
auspicanda
auspicandum
Genitiv
auspicandi
auspicandae
auspicandi
Dativ
auspicando
auspicandae
auspicando
Akkusativ
auspicandum
auspicandam
auspicandum
Ablativ
auspicando
auspicanda
auspicando
Vokativ
auspicande
auspicanda
auspicandum
Plural
Nominativ
auspicandi
auspicandae
auspicanda
Genitiv
auspicandorum
auspicandarum
auspicandorum
Dativ
auspicandis
auspicandis
auspicandis
Akkusativ
auspicandos
auspicandas
auspicanda
Ablativ
auspicandis
auspicandis
auspicandis
Vokativ
auspicandi
auspicandae
auspicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicans
auspicans
auspicans
Genitiv
auspicantis
auspicantis
auspicantis
Dativ
auspicanti
auspicanti
auspicanti
Akkusativ
auspicantem
auspicantem
auspicans
Ablativ
auspicanti auspicante
auspicanti auspicante
auspicanti auspicante
Vokativ
auspicans
auspicans
auspicans
Plural
Nominativ
auspicantes
auspicantes
auspicantia
Genitiv
auspicantium auspicantum
auspicantium auspicantum
auspicantium auspicantum
Dativ
auspicantibus
auspicantibus
auspicantibus
Akkusativ
auspicantes
auspicantes
auspicantia
Ablativ
auspicantibus
auspicantibus
auspicantibus
Vokativ
auspicantes
auspicantes
auspicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicatus
auspicata
auspicatum
Genitiv
auspicati
auspicatae
auspicati
Dativ
auspicato
auspicatae
auspicato
Akkusativ
auspicatum
auspicatam
auspicatum
Ablativ
auspicato
auspicata
auspicato
Vokativ
auspicate
auspicata
auspicatum
Plural
Nominativ
auspicati
auspicatae
auspicata
Genitiv
auspicatorum
auspicatarum
auspicatorum
Dativ
auspicatis
auspicatis
auspicatis
Akkusativ
auspicatos
auspicatas
auspicata
Ablativ
auspicatis
auspicatis
auspicatis
Vokativ
auspicati
auspicatae
auspicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicaturus
auspicatura
auspicaturum
Genitiv
auspicaturi
auspicaturae
auspicaturi
Dativ
auspicaturo
auspicaturae
auspicaturo
Akkusativ
auspicaturum
auspicaturam
auspicaturum
Ablativ
auspicaturo
auspicatura
auspicaturo
Vokativ
auspicature
auspicatura
auspicaturum
Plural
Nominativ
auspicaturi
auspicaturae
auspicatura
Genitiv
auspicaturorum
auspicaturarum
auspicaturorum
Dativ
auspicaturis
auspicaturis
auspicaturis
Akkusativ
auspicaturos
auspicaturas
auspicatura
Ablativ
auspicaturis
auspicaturis
auspicaturis
Vokativ
auspicaturi
auspicaturae
auspicatura
Supina
Supin I
Supin II
auspicatum
auspicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspico
ich prophezeie
2. Person Singular
auspicas
du prophezeist
3. Person Singular
auspicat
er/sie/es prophezeit
1. Person Plural
auspicamus
wir prophezeien
2. Person Plural
auspicatis
ihr prophezeit
3. Person Plural
auspicant
sie prophezeien
Passiv
1. Person Singular
auspicor
ich werde prophezeit
2. Person Singular
auspicaris auspicare
du wirst prophezeit
3. Person Singular
auspicatur
er/sie/es wird prophezeit
1. Person Plural
auspicamur
wir werden prophezeit
2. Person Plural
auspicamini
ihr werdet prophezeit
3. Person Plural
auspicantur
sie werden prophezeit
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicem
ich prophezeie
2. Person Singular
auspices
du prophezeiest
3. Person Singular
auspicet
er/sie/es prophezeie
1. Person Plural
auspicemus
wir prophezeien
2. Person Plural
auspicetis
ihr prophezeiet
3. Person Plural
auspicent
sie prophezeien
Passiv
1. Person Singular
auspicer
ich werde prophezeit
2. Person Singular
auspiceris auspicere
du werdest prophezeit
3. Person Singular
auspicetur
er/sie/es werde prophezeit
1. Person Plural
auspicemur
wir werden prophezeit
2. Person Plural
auspicemini
ihr werdet prophezeit
3. Person Plural
auspicentur
sie werden prophezeit
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspicabam
ich prophezeite
2. Person Singular
auspicabas
du prophezeitest
3. Person Singular
auspicabat
er/sie/es prophezeite
1. Person Plural
auspicabamus
wir prophezeiten
2. Person Plural
auspicabatis
ihr prophezeitet
3. Person Plural
auspicabant
sie prophezeiten
Passiv
1. Person Singular
auspicabar
ich wurde prophezeit
2. Person Singular
auspicabaris auspicabare
du wurdest prophezeit
3. Person Singular
auspicabatur
er/sie/es wurde prophezeit
1. Person Plural
auspicabamur
wir wurden prophezeit
2. Person Plural
auspicabamini
ihr wurdet prophezeit
3. Person Plural
auspicabantur
sie wurden prophezeit
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicarem
ich prophezeite
2. Person Singular
auspicares
du prophezeitest
3. Person Singular
auspicaret
er/sie/es prophezeite
1. Person Plural
auspicaremus
wir prophezeiten
2. Person Plural
auspicaretis
ihr prophezeitet
3. Person Plural
auspicarent
sie prophezeiten
Passiv
1. Person Singular
auspicarer
ich würde prophezeit
2. Person Singular
auspicareris auspicarere
du würdest prophezeit
3. Person Singular
auspicaretur
er/sie/es würde prophezeit
1. Person Plural
auspicaremur
wir würden prophezeit
2. Person Plural
auspicaremini
ihr würdet prophezeit
3. Person Plural
auspicarentur
sie würden prophezeit
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
auspicabo
ich werde prophezeien
2. Person Singular
auspicabis
du wirst prophezeien
3. Person Singular
auspicabit
er/sie/es wird prophezeien
1. Person Plural
auspicabimus
wir werden prophezeien
2. Person Plural
auspicabitis
ihr werdet prophezeien
3. Person Plural
auspicabunt
sie werden prophezeien
Passiv
1. Person Singular
auspicabor
ich werde prophezeit werden
2. Person Singular
auspicaberis auspicabere
du wirst prophezeit werden
3. Person Singular
auspicabitur
er/sie/es wird prophezeit werden
1. Person Plural
auspicabimur
wir werden prophezeit werden
2. Person Plural
auspicabimini
ihr werdet prophezeit werden
3. Person Plural
auspicabuntur
sie werden prophezeit werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspicavi
ich habe prophezeit
2. Person Singular
auspicavisti
du hast prophezeit
3. Person Singular
auspicavit
er/sie/es hat prophezeit
1. Person Plural
auspicavimus
wir haben prophezeit
2. Person Plural
auspicavistis
ihr habt prophezeit
3. Person Plural
auspicaverunt auspicavere
sie haben prophezeit
Passiv
1. Person Singular
auspicatus sum
ich bin prophezeit worden
2. Person Singular
auspicatus es
du bist prophezeit worden
3. Person Singular
auspicatus est
er/sie/es ist prophezeit worden
1. Person Plural
auspicati sumus
wir sind prophezeit worden
2. Person Plural
auspicati estis
ihr seid prophezeit worden
3. Person Plural
auspicati sunt
sie sind prophezeit worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicaverim
ich habe prophezeit
2. Person Singular
auspicaveris
du habest prophezeit
3. Person Singular
auspicaverit
er/sie/es habe prophezeit
1. Person Plural
auspicaverimus
wir haben prophezeit
2. Person Plural
auspicaveritis
ihr habet prophezeit
3. Person Plural
auspicaverint
sie haben prophezeit
Passiv
1. Person Singular
auspicatus sim
ich sei prophezeit worden
2. Person Singular
auspicatus sis
du seiest prophezeit worden
3. Person Singular
auspicatus sit
er/sie/es sei prophezeit worden
1. Person Plural
auspicati simus
wir seien prophezeit worden
2. Person Plural
auspicati sitis
ihr seiet prophezeit worden
3. Person Plural
auspicati sint
sie seien prophezeit worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspicaveram
ich hatte prophezeit
2. Person Singular
auspicaveras
du hattest prophezeit
3. Person Singular
auspicaverat
er/sie/es hatte prophezeit
1. Person Plural
auspicaveramus
wir hatten prophezeit
2. Person Plural
auspicaveratis
ihr hattet prophezeit
3. Person Plural
auspicaverant
sie hatten prophezeit
Passiv
1. Person Singular
auspicatus eram
ich war prophezeit worden
2. Person Singular
auspicatus eras
du warst prophezeit worden
3. Person Singular
auspicatus erat
er/sie/es war prophezeit worden
1. Person Plural
auspicati eramus
wir waren prophezeit worden
2. Person Plural
auspicati eratis
ihr wart prophezeit worden
3. Person Plural
auspicati erant
sie waren prophezeit worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicavissem
ich hätte prophezeit
2. Person Singular
auspicavisses
du hättest prophezeit
3. Person Singular
auspicavisset
er/sie/es hätte prophezeit
1. Person Plural
auspicavissemus
wir hätten prophezeit
2. Person Plural
auspicavissetis
ihr hättet prophezeit
3. Person Plural
auspicavissent
sie hätten prophezeit
Passiv
1. Person Singular
auspicatus essem
ich wäre prophezeit worden
2. Person Singular
auspicatus esses
du wärest prophezeit worden
3. Person Singular
auspicatus esset
er/sie/es wäre prophezeit worden
1. Person Plural
auspicati essemus
wir wären prophezeit worden
2. Person Plural
auspicati essetis
ihr wäret prophezeit worden
3. Person Plural
auspicati essent
sie wären prophezeit worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
auspicavero
ich werde prophezeit haben
2. Person Singular
auspicaveris
du wirst prophezeit haben
3. Person Singular
auspicaverit
er/sie/es wird prophezeit haben
1. Person Plural
auspicaverimus
wir werden prophezeit haben
2. Person Plural
auspicaveritis
ihr werdet prophezeit haben
3. Person Plural
auspicaverint
sie werden prophezeit haben
Passiv
1. Person Singular
auspicatus ero
ich werde prophezeit worden sein
2. Person Singular
auspicatus eris
du wirst prophezeit worden sein
3. Person Singular
auspicatus erit
er/sie/es wird prophezeit worden sein
1. Person Plural
auspicati erimus
wir werden prophezeit worden sein
2. Person Plural
auspicati eritis
ihr werdet prophezeit worden sein
3. Person Plural
auspicati erunt
sie werden prophezeit worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
auspicare
prophezeien
Vorzeitigkeit
auspicavisse
prophezeit haben
Nachzeitigkeit
auspicaturum esse
prophezeien werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
auspicari auspicarier
prophezeit werden
Vorzeitigkeit
auspicatum esse
prophezeit worden sein
Nachzeitigkeit
auspicatum iri
künftig prophezeit werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
auspica
prophezeie; prophezei!
2. Person Plural
auspicate
prophezeit!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
auspicato
3. Person Singular
auspicato
2. Person Plural
auspicatote
3. Person Plural
auspicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
auspicare
das Prophezeien
Genitiv
auspicandi
des Prophezeiens
Dativ
auspicando
dem Prophezeien
Akkusativ
auspicandum
das Prophezeien
Ablativ
auspicando
durch das Prophezeien
Vokativ
auspicande
Prophezeien!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicandus
auspicanda
auspicandum
Genitiv
auspicandi
auspicandae
auspicandi
Dativ
auspicando
auspicandae
auspicando
Akkusativ
auspicandum
auspicandam
auspicandum
Ablativ
auspicando
auspicanda
auspicando
Vokativ
auspicande
auspicanda
auspicandum
Plural
Nominativ
auspicandi
auspicandae
auspicanda
Genitiv
auspicandorum
auspicandarum
auspicandorum
Dativ
auspicandis
auspicandis
auspicandis
Akkusativ
auspicandos
auspicandas
auspicanda
Ablativ
auspicandis
auspicandis
auspicandis
Vokativ
auspicandi
auspicandae
auspicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicans
auspicans
auspicans
Genitiv
auspicantis
auspicantis
auspicantis
Dativ
auspicanti
auspicanti
auspicanti
Akkusativ
auspicantem
auspicantem
auspicans
Ablativ
auspicanti auspicante
auspicanti auspicante
auspicanti auspicante
Vokativ
auspicans
auspicans
auspicans
Plural
Nominativ
auspicantes
auspicantes
auspicantia
Genitiv
auspicantium auspicantum
auspicantium auspicantum
auspicantium auspicantum
Dativ
auspicantibus
auspicantibus
auspicantibus
Akkusativ
auspicantes
auspicantes
auspicantia
Ablativ
auspicantibus
auspicantibus
auspicantibus
Vokativ
auspicantes
auspicantes
auspicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicatus
auspicata
auspicatum
Genitiv
auspicati
auspicatae
auspicati
Dativ
auspicato
auspicatae
auspicato
Akkusativ
auspicatum
auspicatam
auspicatum
Ablativ
auspicato
auspicata
auspicato
Vokativ
auspicate
auspicata
auspicatum
Plural
Nominativ
auspicati
auspicatae
auspicata
Genitiv
auspicatorum
auspicatarum
auspicatorum
Dativ
auspicatis
auspicatis
auspicatis
Akkusativ
auspicatos
auspicatas
auspicata
Ablativ
auspicatis
auspicatis
auspicatis
Vokativ
auspicati
auspicatae
auspicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicaturus
auspicatura
auspicaturum
Genitiv
auspicaturi
auspicaturae
auspicaturi
Dativ
auspicaturo
auspicaturae
auspicaturo
Akkusativ
auspicaturum
auspicaturam
auspicaturum
Ablativ
auspicaturo
auspicatura
auspicaturo
Vokativ
auspicature
auspicatura
auspicaturum
Plural
Nominativ
auspicaturi
auspicaturae
auspicatura
Genitiv
auspicaturorum
auspicaturarum
auspicaturorum
Dativ
auspicaturis
auspicaturis
auspicaturis
Akkusativ
auspicaturos
auspicaturas
auspicatura
Ablativ
auspicaturis
auspicaturis
auspicaturis
Vokativ
auspicaturi
auspicaturae
auspicatura
Supina
Supin I
Supin II
auspicatum
auspicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspico
ich bedeute vor
2. Person Singular
auspicas
du bedeutest vor
3. Person Singular
auspicat
er/sie/es bedeutet vor
1. Person Plural
auspicamus
wir bedeuten vor
2. Person Plural
auspicatis
ihr bedeutet vor
3. Person Plural
auspicant
sie bedeuten vor
Passiv
1. Person Singular
auspicor
ich werde vorbedeutet
2. Person Singular
auspicaris auspicare
du wirst vorbedeutet
3. Person Singular
auspicatur
er/sie/es wird vorbedeutet
1. Person Plural
auspicamur
wir werden vorbedeutet
2. Person Plural
auspicamini
ihr werdet vorbedeutet
3. Person Plural
auspicantur
sie werden vorbedeutet
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicem
ich bedeute vor
2. Person Singular
auspices
du bedeutest vor
3. Person Singular
auspicet
er/sie/es bedeute vor
1. Person Plural
auspicemus
wir bedeuten vor
2. Person Plural
auspicetis
ihr bedeutet vor
3. Person Plural
auspicent
sie bedeuten vor
Passiv
1. Person Singular
auspicer
ich werde vorbedeutet
2. Person Singular
auspiceris auspicere
du werdest vorbedeutet
3. Person Singular
auspicetur
er/sie/es werde vorbedeutet
1. Person Plural
auspicemur
wir werden vorbedeutet
2. Person Plural
auspicemini
ihr werdet vorbedeutet
3. Person Plural
auspicentur
sie werden vorbedeutet
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspicabam
ich bedeutete vor
2. Person Singular
auspicabas
du bedeutetest vor
3. Person Singular
auspicabat
er/sie/es bedeutete vor
1. Person Plural
auspicabamus
wir bedeuteten vor
2. Person Plural
auspicabatis
ihr bedeutetet vor
3. Person Plural
auspicabant
sie bedeuteten vor
Passiv
1. Person Singular
auspicabar
ich wurde vorbedeutet
2. Person Singular
auspicabaris auspicabare
du wurdest vorbedeutet
3. Person Singular
auspicabatur
er/sie/es wurde vorbedeutet
1. Person Plural
auspicabamur
wir wurden vorbedeutet
2. Person Plural
auspicabamini
ihr wurdet vorbedeutet
3. Person Plural
auspicabantur
sie wurden vorbedeutet
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicarem
ich bedeutete vor
2. Person Singular
auspicares
du bedeutetest vor
3. Person Singular
auspicaret
er/sie/es bedeutete vor
1. Person Plural
auspicaremus
wir bedeuteten vor
2. Person Plural
auspicaretis
ihr bedeutetet vor
3. Person Plural
auspicarent
sie bedeuteten vor
Passiv
1. Person Singular
auspicarer
ich würde vorbedeutet
2. Person Singular
auspicareris auspicarere
du würdest vorbedeutet
3. Person Singular
auspicaretur
er/sie/es würde vorbedeutet
1. Person Plural
auspicaremur
wir würden vorbedeutet
2. Person Plural
auspicaremini
ihr würdet vorbedeutet
3. Person Plural
auspicarentur
sie würden vorbedeutet
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
auspicabo
ich werde vorbedeuten
2. Person Singular
auspicabis
du wirst vorbedeuten
3. Person Singular
auspicabit
er/sie/es wird vorbedeuten
1. Person Plural
auspicabimus
wir werden vorbedeuten
2. Person Plural
auspicabitis
ihr werdet vorbedeuten
3. Person Plural
auspicabunt
sie werden vorbedeuten
Passiv
1. Person Singular
auspicabor
ich werde vorbedeutet werden
2. Person Singular
auspicaberis auspicabere
du wirst vorbedeutet werden
3. Person Singular
auspicabitur
er/sie/es wird vorbedeutet werden
1. Person Plural
auspicabimur
wir werden vorbedeutet werden
2. Person Plural
auspicabimini
ihr werdet vorbedeutet werden
3. Person Plural
auspicabuntur
sie werden vorbedeutet werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspicavi
ich habe vorbedeutet
2. Person Singular
auspicavisti
du hast vorbedeutet
3. Person Singular
auspicavit
er/sie/es hat vorbedeutet
1. Person Plural
auspicavimus
wir haben vorbedeutet
2. Person Plural
auspicavistis
ihr habt vorbedeutet
3. Person Plural
auspicaverunt auspicavere
sie haben vorbedeutet
Passiv
1. Person Singular
auspicatus sum
ich bin vorbedeutet worden
2. Person Singular
auspicatus es
du bist vorbedeutet worden
3. Person Singular
auspicatus est
er/sie/es ist vorbedeutet worden
1. Person Plural
auspicati sumus
wir sind vorbedeutet worden
2. Person Plural
auspicati estis
ihr seid vorbedeutet worden
3. Person Plural
auspicati sunt
sie sind vorbedeutet worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicaverim
ich habe vorbedeutet
2. Person Singular
auspicaveris
du habest vorbedeutet
3. Person Singular
auspicaverit
er/sie/es habe vorbedeutet
1. Person Plural
auspicaverimus
wir haben vorbedeutet
2. Person Plural
auspicaveritis
ihr habet vorbedeutet
3. Person Plural
auspicaverint
sie haben vorbedeutet
Passiv
1. Person Singular
auspicatus sim
ich sei vorbedeutet worden
2. Person Singular
auspicatus sis
du seiest vorbedeutet worden
3. Person Singular
auspicatus sit
er/sie/es sei vorbedeutet worden
1. Person Plural
auspicati simus
wir seien vorbedeutet worden
2. Person Plural
auspicati sitis
ihr seiet vorbedeutet worden
3. Person Plural
auspicati sint
sie seien vorbedeutet worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspicaveram
ich hatte vorbedeutet
2. Person Singular
auspicaveras
du hattest vorbedeutet
3. Person Singular
auspicaverat
er/sie/es hatte vorbedeutet
1. Person Plural
auspicaveramus
wir hatten vorbedeutet
2. Person Plural
auspicaveratis
ihr hattet vorbedeutet
3. Person Plural
auspicaverant
sie hatten vorbedeutet
Passiv
1. Person Singular
auspicatus eram
ich war vorbedeutet worden
2. Person Singular
auspicatus eras
du warst vorbedeutet worden
3. Person Singular
auspicatus erat
er/sie/es war vorbedeutet worden
1. Person Plural
auspicati eramus
wir waren vorbedeutet worden
2. Person Plural
auspicati eratis
ihr wart vorbedeutet worden
3. Person Plural
auspicati erant
sie waren vorbedeutet worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicavissem
ich hätte vorbedeutet
2. Person Singular
auspicavisses
du hättest vorbedeutet
3. Person Singular
auspicavisset
er/sie/es hätte vorbedeutet
1. Person Plural
auspicavissemus
wir hätten vorbedeutet
2. Person Plural
auspicavissetis
ihr hättet vorbedeutet
3. Person Plural
auspicavissent
sie hätten vorbedeutet
Passiv
1. Person Singular
auspicatus essem
ich wäre vorbedeutet worden
2. Person Singular
auspicatus esses
du wärest vorbedeutet worden
3. Person Singular
auspicatus esset
er/sie/es wäre vorbedeutet worden
1. Person Plural
auspicati essemus
wir wären vorbedeutet worden
2. Person Plural
auspicati essetis
ihr wäret vorbedeutet worden
3. Person Plural
auspicati essent
sie wären vorbedeutet worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
auspicavero
ich werde vorbedeutet haben
2. Person Singular
auspicaveris
du wirst vorbedeutet haben
3. Person Singular
auspicaverit
er/sie/es wird vorbedeutet haben
1. Person Plural
auspicaverimus
wir werden vorbedeutet haben
2. Person Plural
auspicaveritis
ihr werdet vorbedeutet haben
3. Person Plural
auspicaverint
sie werden vorbedeutet haben
Passiv
1. Person Singular
auspicatus ero
ich werde vorbedeutet worden sein
2. Person Singular
auspicatus eris
du wirst vorbedeutet worden sein
3. Person Singular
auspicatus erit
er/sie/es wird vorbedeutet worden sein
1. Person Plural
auspicati erimus
wir werden vorbedeutet worden sein
2. Person Plural
auspicati eritis
ihr werdet vorbedeutet worden sein
3. Person Plural
auspicati erunt
sie werden vorbedeutet worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
auspicare
vorbedeuten
Vorzeitigkeit
auspicavisse
vorbedeutet haben
Nachzeitigkeit
auspicaturum esse
vorbedeuten werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
auspicari auspicarier
vorbedeutet werden
Vorzeitigkeit
auspicatum esse
vorbedeutet worden sein
Nachzeitigkeit
auspicatum iri
künftig vorbedeutet werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
auspica
bedeute vor!
2. Person Plural
auspicate
bedeutet vor!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
auspicato
3. Person Singular
auspicato
2. Person Plural
auspicatote
3. Person Plural
auspicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
auspicare
das Vorbedeuten
Genitiv
auspicandi
des Vorbedeutens
Dativ
auspicando
dem Vorbedeuten
Akkusativ
auspicandum
das Vorbedeuten
Ablativ
auspicando
durch das Vorbedeuten
Vokativ
auspicande
Vorbedeuten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicandus
auspicanda
auspicandum
Genitiv
auspicandi
auspicandae
auspicandi
Dativ
auspicando
auspicandae
auspicando
Akkusativ
auspicandum
auspicandam
auspicandum
Ablativ
auspicando
auspicanda
auspicando
Vokativ
auspicande
auspicanda
auspicandum
Plural
Nominativ
auspicandi
auspicandae
auspicanda
Genitiv
auspicandorum
auspicandarum
auspicandorum
Dativ
auspicandis
auspicandis
auspicandis
Akkusativ
auspicandos
auspicandas
auspicanda
Ablativ
auspicandis
auspicandis
auspicandis
Vokativ
auspicandi
auspicandae
auspicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicans
auspicans
auspicans
Genitiv
auspicantis
auspicantis
auspicantis
Dativ
auspicanti
auspicanti
auspicanti
Akkusativ
auspicantem
auspicantem
auspicans
Ablativ
auspicanti auspicante
auspicanti auspicante
auspicanti auspicante
Vokativ
auspicans
auspicans
auspicans
Plural
Nominativ
auspicantes
auspicantes
auspicantia
Genitiv
auspicantium auspicantum
auspicantium auspicantum
auspicantium auspicantum
Dativ
auspicantibus
auspicantibus
auspicantibus
Akkusativ
auspicantes
auspicantes
auspicantia
Ablativ
auspicantibus
auspicantibus
auspicantibus
Vokativ
auspicantes
auspicantes
auspicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicatus
auspicata
auspicatum
Genitiv
auspicati
auspicatae
auspicati
Dativ
auspicato
auspicatae
auspicato
Akkusativ
auspicatum
auspicatam
auspicatum
Ablativ
auspicato
auspicata
auspicato
Vokativ
auspicate
auspicata
auspicatum
Plural
Nominativ
auspicati
auspicatae
auspicata
Genitiv
auspicatorum
auspicatarum
auspicatorum
Dativ
auspicatis
auspicatis
auspicatis
Akkusativ
auspicatos
auspicatas
auspicata
Ablativ
auspicatis
auspicatis
auspicatis
Vokativ
auspicati
auspicatae
auspicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicaturus
auspicatura
auspicaturum
Genitiv
auspicaturi
auspicaturae
auspicaturi
Dativ
auspicaturo
auspicaturae
auspicaturo
Akkusativ
auspicaturum
auspicaturam
auspicaturum
Ablativ
auspicaturo
auspicatura
auspicaturo
Vokativ
auspicature
auspicatura
auspicaturum
Plural
Nominativ
auspicaturi
auspicaturae
auspicatura
Genitiv
auspicaturorum
auspicaturarum
auspicaturorum
Dativ
auspicaturis
auspicaturis
auspicaturis
Akkusativ
auspicaturos
auspicaturas
auspicatura
Ablativ
auspicaturis
auspicaturis
auspicaturis
Vokativ
auspicaturi
auspicaturae
auspicatura
Supina
Supin I
Supin II
auspicatum
auspicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspico
2. Person Singular
auspicas
3. Person Singular
auspicat
1. Person Plural
auspicamus
2. Person Plural
auspicatis
3. Person Plural
auspicant
Passiv
1. Person Singular
auspicor
2. Person Singular
auspicaris auspicare
3. Person Singular
auspicatur
1. Person Plural
auspicamur
2. Person Plural
auspicamini
3. Person Plural
auspicantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicem
2. Person Singular
auspices
3. Person Singular
auspicet
1. Person Plural
auspicemus
2. Person Plural
auspicetis
3. Person Plural
auspicent
Passiv
1. Person Singular
auspicer
2. Person Singular
auspiceris auspicere
3. Person Singular
auspicetur
1. Person Plural
auspicemur
2. Person Plural
auspicemini
3. Person Plural
auspicentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspicabam
2. Person Singular
auspicabas
3. Person Singular
auspicabat
1. Person Plural
auspicabamus
2. Person Plural
auspicabatis
3. Person Plural
auspicabant
Passiv
1. Person Singular
auspicabar
2. Person Singular
auspicabaris auspicabare
3. Person Singular
auspicabatur
1. Person Plural
auspicabamur
2. Person Plural
auspicabamini
3. Person Plural
auspicabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicarem
2. Person Singular
auspicares
3. Person Singular
auspicaret
1. Person Plural
auspicaremus
2. Person Plural
auspicaretis
3. Person Plural
auspicarent
Passiv
1. Person Singular
auspicarer
2. Person Singular
auspicareris auspicarere
3. Person Singular
auspicaretur
1. Person Plural
auspicaremur
2. Person Plural
auspicaremini
3. Person Plural
auspicarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
auspicabo
2. Person Singular
auspicabis
3. Person Singular
auspicabit
1. Person Plural
auspicabimus
2. Person Plural
auspicabitis
3. Person Plural
auspicabunt
Passiv
1. Person Singular
auspicabor
2. Person Singular
auspicaberis auspicabere
3. Person Singular
auspicabitur
1. Person Plural
auspicabimur
2. Person Plural
auspicabimini
3. Person Plural
auspicabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspicavi
2. Person Singular
auspicavisti
3. Person Singular
auspicavit
1. Person Plural
auspicavimus
2. Person Plural
auspicavistis
3. Person Plural
auspicaverunt auspicavere
Passiv
1. Person Singular
auspicatus sum
2. Person Singular
auspicatus es
3. Person Singular
auspicatus est
1. Person Plural
auspicati sumus
2. Person Plural
auspicati estis
3. Person Plural
auspicati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicaverim
2. Person Singular
auspicaveris
3. Person Singular
auspicaverit
1. Person Plural
auspicaverimus
2. Person Plural
auspicaveritis
3. Person Plural
auspicaverint
Passiv
1. Person Singular
auspicatus sim
2. Person Singular
auspicatus sis
3. Person Singular
auspicatus sit
1. Person Plural
auspicati simus
2. Person Plural
auspicati sitis
3. Person Plural
auspicati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
auspicaveram
2. Person Singular
auspicaveras
3. Person Singular
auspicaverat
1. Person Plural
auspicaveramus
2. Person Plural
auspicaveratis
3. Person Plural
auspicaverant
Passiv
1. Person Singular
auspicatus eram
2. Person Singular
auspicatus eras
3. Person Singular
auspicatus erat
1. Person Plural
auspicati eramus
2. Person Plural
auspicati eratis
3. Person Plural
auspicati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
auspicavissem
2. Person Singular
auspicavisses
3. Person Singular
auspicavisset
1. Person Plural
auspicavissemus
2. Person Plural
auspicavissetis
3. Person Plural
auspicavissent
Passiv
1. Person Singular
auspicatus essem
2. Person Singular
auspicatus esses
3. Person Singular
auspicatus esset
1. Person Plural
auspicati essemus
2. Person Plural
auspicati essetis
3. Person Plural
auspicati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
auspicavero
2. Person Singular
auspicaveris
3. Person Singular
auspicaverit
1. Person Plural
auspicaverimus
2. Person Plural
auspicaveritis
3. Person Plural
auspicaverint
Passiv
1. Person Singular
auspicatus ero
2. Person Singular
auspicatus eris
3. Person Singular
auspicatus erit
1. Person Plural
auspicati erimus
2. Person Plural
auspicati eritis
3. Person Plural
auspicati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
auspicare
Vorzeitigkeit
auspicavisse
Nachzeitigkeit
auspicaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
auspicari auspicarier
Vorzeitigkeit
auspicatum esse
Nachzeitigkeit
auspicatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
auspica
!
2. Person Plural
auspicate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
auspicato
3. Person Singular
auspicato
2. Person Plural
auspicatote
3. Person Plural
auspicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
auspicare
Genitiv
auspicandi
Dativ
auspicando
Akkusativ
auspicandum
Ablativ
auspicando
Vokativ
auspicande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicandus
auspicanda
auspicandum
Genitiv
auspicandi
auspicandae
auspicandi
Dativ
auspicando
auspicandae
auspicando
Akkusativ
auspicandum
auspicandam
auspicandum
Ablativ
auspicando
auspicanda
auspicando
Vokativ
auspicande
auspicanda
auspicandum
Plural
Nominativ
auspicandi
auspicandae
auspicanda
Genitiv
auspicandorum
auspicandarum
auspicandorum
Dativ
auspicandis
auspicandis
auspicandis
Akkusativ
auspicandos
auspicandas
auspicanda
Ablativ
auspicandis
auspicandis
auspicandis
Vokativ
auspicandi
auspicandae
auspicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicans
auspicans
auspicans
Genitiv
auspicantis
auspicantis
auspicantis
Dativ
auspicanti
auspicanti
auspicanti
Akkusativ
auspicantem
auspicantem
auspicans
Ablativ
auspicanti auspicante
auspicanti auspicante
auspicanti auspicante
Vokativ
auspicans
auspicans
auspicans
Plural
Nominativ
auspicantes
auspicantes
auspicantia
Genitiv
auspicantium auspicantum
auspicantium auspicantum
auspicantium auspicantum
Dativ
auspicantibus
auspicantibus
auspicantibus
Akkusativ
auspicantes
auspicantes
auspicantia
Ablativ
auspicantibus
auspicantibus
auspicantibus
Vokativ
auspicantes
auspicantes
auspicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicatus
auspicata
auspicatum
Genitiv
auspicati
auspicatae
auspicati
Dativ
auspicato
auspicatae
auspicato
Akkusativ
auspicatum
auspicatam
auspicatum
Ablativ
auspicato
auspicata
auspicato
Vokativ
auspicate
auspicata
auspicatum
Plural
Nominativ
auspicati
auspicatae
auspicata
Genitiv
auspicatorum
auspicatarum
auspicatorum
Dativ
auspicatis
auspicatis
auspicatis
Akkusativ
auspicatos
auspicatas
auspicata
Ablativ
auspicatis
auspicatis
auspicatis
Vokativ
auspicati
auspicatae
auspicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
auspicaturus
auspicatura
auspicaturum
Genitiv
auspicaturi
auspicaturae
auspicaturi
Dativ
auspicaturo
auspicaturae
auspicaturo
Akkusativ
auspicaturum
auspicaturam
auspicaturum
Ablativ
auspicaturo
auspicatura
auspicaturo
Vokativ
auspicature
auspicatura
auspicaturum
Plural
Nominativ
auspicaturi
auspicaturae
auspicatura
Genitiv
auspicaturorum
auspicaturarum
auspicaturorum
Dativ
auspicaturis
auspicaturis
auspicaturis
Akkusativ
auspicaturos
auspicaturas
auspicatura
Ablativ
auspicaturis
auspicaturis
auspicaturis
Vokativ
auspicaturi
auspicaturae
auspicatura
Supina
Supin I
Supin II
auspicatum
auspicatu