Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizo
|
|
| 2. Person Singular |
authorizas
|
|
| 3. Person Singular |
authorizat
|
|
| 1. Person Plural |
authorizamus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizatis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizor
|
|
| 2. Person Singular |
authorizaris authorizare
|
|
| 3. Person Singular |
authorizatur
|
|
| 1. Person Plural |
authorizamur
|
|
| 2. Person Plural |
authorizamini
|
|
| 3. Person Plural |
authorizantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizem
|
|
| 2. Person Singular |
authorizes
|
|
| 3. Person Singular |
authorizet
|
|
| 1. Person Plural |
authorizemus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizetis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizer
|
|
| 2. Person Singular |
authorizeris authorizere
|
|
| 3. Person Singular |
authorizetur
|
|
| 1. Person Plural |
authorizemur
|
|
| 2. Person Plural |
authorizemini
|
|
| 3. Person Plural |
authorizentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizabam
|
|
| 2. Person Singular |
authorizabas
|
|
| 3. Person Singular |
authorizabat
|
|
| 1. Person Plural |
authorizabamus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizabatis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizabar
|
|
| 2. Person Singular |
authorizabaris authorizabare
|
|
| 3. Person Singular |
authorizabatur
|
|
| 1. Person Plural |
authorizabamur
|
|
| 2. Person Plural |
authorizabamini
|
|
| 3. Person Plural |
authorizabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizarem
|
|
| 2. Person Singular |
authorizares
|
|
| 3. Person Singular |
authorizaret
|
|
| 1. Person Plural |
authorizaremus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizaretis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizarer
|
|
| 2. Person Singular |
authorizareris authorizarere
|
|
| 3. Person Singular |
authorizaretur
|
|
| 1. Person Plural |
authorizaremur
|
|
| 2. Person Plural |
authorizaremini
|
|
| 3. Person Plural |
authorizarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizabo
|
|
| 2. Person Singular |
authorizabis
|
|
| 3. Person Singular |
authorizabit
|
|
| 1. Person Plural |
authorizabimus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizabitis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizabor
|
|
| 2. Person Singular |
authorizaberis authorizabere
|
|
| 3. Person Singular |
authorizabitur
|
|
| 1. Person Plural |
authorizabimur
|
|
| 2. Person Plural |
authorizabimini
|
|
| 3. Person Plural |
authorizabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizavi
|
|
| 2. Person Singular |
authorizavisti
|
|
| 3. Person Singular |
authorizavit
|
|
| 1. Person Plural |
authorizavimus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizavistis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizaverunt authorizavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
authorizatus es
|
|
| 3. Person Singular |
authorizatus est
|
|
| 1. Person Plural |
authorizati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizati estis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizaverim
|
|
| 2. Person Singular |
authorizaveris
|
|
| 3. Person Singular |
authorizaverit
|
|
| 1. Person Plural |
authorizaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
authorizatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
authorizatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
authorizati simus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizaveram
|
|
| 2. Person Singular |
authorizaveras
|
|
| 3. Person Singular |
authorizaverat
|
|
| 1. Person Plural |
authorizaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
authorizatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
authorizatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
authorizati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizavissem
|
|
| 2. Person Singular |
authorizavisses
|
|
| 3. Person Singular |
authorizavisset
|
|
| 1. Person Plural |
authorizavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
authorizatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
authorizatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
authorizati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizavero
|
|
| 2. Person Singular |
authorizaveris
|
|
| 3. Person Singular |
authorizaverit
|
|
| 1. Person Plural |
authorizaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
authorizatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
authorizatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
authorizati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
authorizare
|
|
| Vorzeitigkeit |
authorizavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
authorizaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
authorizari authorizarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
authorizatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
authorizatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
authoriza
|
! |
| 2. Person Plural |
authorizate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
authorizato
|
| 3. Person Singular |
authorizato
|
| 2. Person Plural |
authorizatote
|
| 3. Person Plural |
authorizanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
authorizare
|
|
| Genitiv |
authorizandi
|
|
| Dativ |
authorizando
|
|
| Akkusativ |
authorizandum
|
|
| Ablativ |
authorizando
|
|
| Vokativ |
authorizande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
authorizandus
|
authorizanda
|
authorizandum
|
| Genitiv |
authorizandi
|
authorizandae
|
authorizandi
|
| Dativ |
authorizando
|
authorizandae
|
authorizando
|
| Akkusativ |
authorizandum
|
authorizandam
|
authorizandum
|
| Ablativ |
authorizando
|
authorizanda
|
authorizando
|
| Vokativ |
authorizande
|
authorizanda
|
authorizandum
|
Plural
| Nominativ |
authorizandi
|
authorizandae
|
authorizanda
|
| Genitiv |
authorizandorum
|
authorizandarum
|
authorizandorum
|
| Dativ |
authorizandis
|
authorizandis
|
authorizandis
|
| Akkusativ |
authorizandos
|
authorizandas
|
authorizanda
|
| Ablativ |
authorizandis
|
authorizandis
|
authorizandis
|
| Vokativ |
authorizandi
|
authorizandae
|
authorizanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
authorizans
|
authorizans
|
authorizans
|
| Genitiv |
authorizantis
|
authorizantis
|
authorizantis
|
| Dativ |
authorizanti
|
authorizanti
|
authorizanti
|
| Akkusativ |
authorizantem
|
authorizantem
|
authorizans
|
| Ablativ |
authorizanti authorizante
|
authorizanti authorizante
|
authorizanti authorizante
|
| Vokativ |
authorizans
|
authorizans
|
authorizans
|
Plural
| Nominativ |
authorizantes
|
authorizantes
|
authorizantia
|
| Genitiv |
authorizantium authorizantum
|
authorizantium authorizantum
|
authorizantium authorizantum
|
| Dativ |
authorizantibus
|
authorizantibus
|
authorizantibus
|
| Akkusativ |
authorizantes
|
authorizantes
|
authorizantia
|
| Ablativ |
authorizantibus
|
authorizantibus
|
authorizantibus
|
| Vokativ |
authorizantes
|
authorizantes
|
authorizantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
authorizatus
|
authorizata
|
authorizatum
|
| Genitiv |
authorizati
|
authorizatae
|
authorizati
|
| Dativ |
authorizato
|
authorizatae
|
authorizato
|
| Akkusativ |
authorizatum
|
authorizatam
|
authorizatum
|
| Ablativ |
authorizato
|
authorizata
|
authorizato
|
| Vokativ |
authorizate
|
authorizata
|
authorizatum
|
Plural
| Nominativ |
authorizati
|
authorizatae
|
authorizata
|
| Genitiv |
authorizatorum
|
authorizatarum
|
authorizatorum
|
| Dativ |
authorizatis
|
authorizatis
|
authorizatis
|
| Akkusativ |
authorizatos
|
authorizatas
|
authorizata
|
| Ablativ |
authorizatis
|
authorizatis
|
authorizatis
|
| Vokativ |
authorizati
|
authorizatae
|
authorizata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
authorizaturus
|
authorizatura
|
authorizaturum
|
| Genitiv |
authorizaturi
|
authorizaturae
|
authorizaturi
|
| Dativ |
authorizaturo
|
authorizaturae
|
authorizaturo
|
| Akkusativ |
authorizaturum
|
authorizaturam
|
authorizaturum
|
| Ablativ |
authorizaturo
|
authorizatura
|
authorizaturo
|
| Vokativ |
authorizature
|
authorizatura
|
authorizaturum
|
Plural
| Nominativ |
authorizaturi
|
authorizaturae
|
authorizatura
|
| Genitiv |
authorizaturorum
|
authorizaturarum
|
authorizaturorum
|
| Dativ |
authorizaturis
|
authorizaturis
|
authorizaturis
|
| Akkusativ |
authorizaturos
|
authorizaturas
|
authorizatura
|
| Ablativ |
authorizaturis
|
authorizaturis
|
authorizaturis
|
| Vokativ |
authorizaturi
|
authorizaturae
|
authorizatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
authorizatum
|
authorizatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizo
|
|
| 2. Person Singular |
authorizas
|
|
| 3. Person Singular |
authorizat
|
|
| 1. Person Plural |
authorizamus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizatis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizor
|
|
| 2. Person Singular |
authorizaris authorizare
|
|
| 3. Person Singular |
authorizatur
|
|
| 1. Person Plural |
authorizamur
|
|
| 2. Person Plural |
authorizamini
|
|
| 3. Person Plural |
authorizantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizem
|
|
| 2. Person Singular |
authorizes
|
|
| 3. Person Singular |
authorizet
|
|
| 1. Person Plural |
authorizemus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizetis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizer
|
|
| 2. Person Singular |
authorizeris authorizere
|
|
| 3. Person Singular |
authorizetur
|
|
| 1. Person Plural |
authorizemur
|
|
| 2. Person Plural |
authorizemini
|
|
| 3. Person Plural |
authorizentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizabam
|
|
| 2. Person Singular |
authorizabas
|
|
| 3. Person Singular |
authorizabat
|
|
| 1. Person Plural |
authorizabamus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizabatis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizabar
|
|
| 2. Person Singular |
authorizabaris authorizabare
|
|
| 3. Person Singular |
authorizabatur
|
|
| 1. Person Plural |
authorizabamur
|
|
| 2. Person Plural |
authorizabamini
|
|
| 3. Person Plural |
authorizabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizarem
|
|
| 2. Person Singular |
authorizares
|
|
| 3. Person Singular |
authorizaret
|
|
| 1. Person Plural |
authorizaremus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizaretis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizarer
|
|
| 2. Person Singular |
authorizareris authorizarere
|
|
| 3. Person Singular |
authorizaretur
|
|
| 1. Person Plural |
authorizaremur
|
|
| 2. Person Plural |
authorizaremini
|
|
| 3. Person Plural |
authorizarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizabo
|
|
| 2. Person Singular |
authorizabis
|
|
| 3. Person Singular |
authorizabit
|
|
| 1. Person Plural |
authorizabimus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizabitis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizabor
|
|
| 2. Person Singular |
authorizaberis authorizabere
|
|
| 3. Person Singular |
authorizabitur
|
|
| 1. Person Plural |
authorizabimur
|
|
| 2. Person Plural |
authorizabimini
|
|
| 3. Person Plural |
authorizabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizavi
|
|
| 2. Person Singular |
authorizavisti
|
|
| 3. Person Singular |
authorizavit
|
|
| 1. Person Plural |
authorizavimus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizavistis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizaverunt authorizavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
authorizatus es
|
|
| 3. Person Singular |
authorizatus est
|
|
| 1. Person Plural |
authorizati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizati estis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizaverim
|
|
| 2. Person Singular |
authorizaveris
|
|
| 3. Person Singular |
authorizaverit
|
|
| 1. Person Plural |
authorizaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
authorizatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
authorizatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
authorizati simus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizaveram
|
|
| 2. Person Singular |
authorizaveras
|
|
| 3. Person Singular |
authorizaverat
|
|
| 1. Person Plural |
authorizaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
authorizatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
authorizatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
authorizati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizavissem
|
|
| 2. Person Singular |
authorizavisses
|
|
| 3. Person Singular |
authorizavisset
|
|
| 1. Person Plural |
authorizavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
authorizatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
authorizatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
authorizati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizavero
|
|
| 2. Person Singular |
authorizaveris
|
|
| 3. Person Singular |
authorizaverit
|
|
| 1. Person Plural |
authorizaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
authorizatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
authorizatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
authorizati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
authorizare
|
|
| Vorzeitigkeit |
authorizavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
authorizaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
authorizari authorizarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
authorizatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
authorizatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
authoriza
|
! |
| 2. Person Plural |
authorizate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
authorizato
|
| 3. Person Singular |
authorizato
|
| 2. Person Plural |
authorizatote
|
| 3. Person Plural |
authorizanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
authorizare
|
|
| Genitiv |
authorizandi
|
|
| Dativ |
authorizando
|
|
| Akkusativ |
authorizandum
|
|
| Ablativ |
authorizando
|
|
| Vokativ |
authorizande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
authorizandus
|
authorizanda
|
authorizandum
|
| Genitiv |
authorizandi
|
authorizandae
|
authorizandi
|
| Dativ |
authorizando
|
authorizandae
|
authorizando
|
| Akkusativ |
authorizandum
|
authorizandam
|
authorizandum
|
| Ablativ |
authorizando
|
authorizanda
|
authorizando
|
| Vokativ |
authorizande
|
authorizanda
|
authorizandum
|
Plural
| Nominativ |
authorizandi
|
authorizandae
|
authorizanda
|
| Genitiv |
authorizandorum
|
authorizandarum
|
authorizandorum
|
| Dativ |
authorizandis
|
authorizandis
|
authorizandis
|
| Akkusativ |
authorizandos
|
authorizandas
|
authorizanda
|
| Ablativ |
authorizandis
|
authorizandis
|
authorizandis
|
| Vokativ |
authorizandi
|
authorizandae
|
authorizanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
authorizans
|
authorizans
|
authorizans
|
| Genitiv |
authorizantis
|
authorizantis
|
authorizantis
|
| Dativ |
authorizanti
|
authorizanti
|
authorizanti
|
| Akkusativ |
authorizantem
|
authorizantem
|
authorizans
|
| Ablativ |
authorizanti authorizante
|
authorizanti authorizante
|
authorizanti authorizante
|
| Vokativ |
authorizans
|
authorizans
|
authorizans
|
Plural
| Nominativ |
authorizantes
|
authorizantes
|
authorizantia
|
| Genitiv |
authorizantium authorizantum
|
authorizantium authorizantum
|
authorizantium authorizantum
|
| Dativ |
authorizantibus
|
authorizantibus
|
authorizantibus
|
| Akkusativ |
authorizantes
|
authorizantes
|
authorizantia
|
| Ablativ |
authorizantibus
|
authorizantibus
|
authorizantibus
|
| Vokativ |
authorizantes
|
authorizantes
|
authorizantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
authorizatus
|
authorizata
|
authorizatum
|
| Genitiv |
authorizati
|
authorizatae
|
authorizati
|
| Dativ |
authorizato
|
authorizatae
|
authorizato
|
| Akkusativ |
authorizatum
|
authorizatam
|
authorizatum
|
| Ablativ |
authorizato
|
authorizata
|
authorizato
|
| Vokativ |
authorizate
|
authorizata
|
authorizatum
|
Plural
| Nominativ |
authorizati
|
authorizatae
|
authorizata
|
| Genitiv |
authorizatorum
|
authorizatarum
|
authorizatorum
|
| Dativ |
authorizatis
|
authorizatis
|
authorizatis
|
| Akkusativ |
authorizatos
|
authorizatas
|
authorizata
|
| Ablativ |
authorizatis
|
authorizatis
|
authorizatis
|
| Vokativ |
authorizati
|
authorizatae
|
authorizata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
authorizaturus
|
authorizatura
|
authorizaturum
|
| Genitiv |
authorizaturi
|
authorizaturae
|
authorizaturi
|
| Dativ |
authorizaturo
|
authorizaturae
|
authorizaturo
|
| Akkusativ |
authorizaturum
|
authorizaturam
|
authorizaturum
|
| Ablativ |
authorizaturo
|
authorizatura
|
authorizaturo
|
| Vokativ |
authorizature
|
authorizatura
|
authorizaturum
|
Plural
| Nominativ |
authorizaturi
|
authorizaturae
|
authorizatura
|
| Genitiv |
authorizaturorum
|
authorizaturarum
|
authorizaturorum
|
| Dativ |
authorizaturis
|
authorizaturis
|
authorizaturis
|
| Akkusativ |
authorizaturos
|
authorizaturas
|
authorizatura
|
| Ablativ |
authorizaturis
|
authorizaturis
|
authorizaturis
|
| Vokativ |
authorizaturi
|
authorizaturae
|
authorizatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
authorizatum
|
authorizatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizo
|
ich verpflichte mich |
| 2. Person Singular |
authorizas
|
du verpflichtest dich |
| 3. Person Singular |
authorizat
|
er/sie/es verpflichtet sich |
| 1. Person Plural |
authorizamus
|
wir verpflichten uns |
| 2. Person Plural |
authorizatis
|
ihr verpflichtet euch |
| 3. Person Plural |
authorizant
|
sie verpflichten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizor
|
|
| 2. Person Singular |
authorizaris authorizare
|
|
| 3. Person Singular |
authorizatur
|
|
| 1. Person Plural |
authorizamur
|
|
| 2. Person Plural |
authorizamini
|
|
| 3. Person Plural |
authorizantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizem
|
ich verpflichte mich |
| 2. Person Singular |
authorizes
|
du verpflichtest dich |
| 3. Person Singular |
authorizet
|
er/sie/es verpflichte sich |
| 1. Person Plural |
authorizemus
|
wir verpflichten uns |
| 2. Person Plural |
authorizetis
|
ihr verpflichtet euch |
| 3. Person Plural |
authorizent
|
sie verpflichten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizer
|
|
| 2. Person Singular |
authorizeris authorizere
|
|
| 3. Person Singular |
authorizetur
|
|
| 1. Person Plural |
authorizemur
|
|
| 2. Person Plural |
authorizemini
|
|
| 3. Person Plural |
authorizentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizabam
|
ich verpflichtete mich |
| 2. Person Singular |
authorizabas
|
du verpflichtetest dich |
| 3. Person Singular |
authorizabat
|
er/sie/es verpflichtete sich |
| 1. Person Plural |
authorizabamus
|
wir verpflichteten uns |
| 2. Person Plural |
authorizabatis
|
ihr verpflichtetet euch |
| 3. Person Plural |
authorizabant
|
sie verpflichteten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizabar
|
|
| 2. Person Singular |
authorizabaris authorizabare
|
|
| 3. Person Singular |
authorizabatur
|
|
| 1. Person Plural |
authorizabamur
|
|
| 2. Person Plural |
authorizabamini
|
|
| 3. Person Plural |
authorizabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizarem
|
ich verpflichtete mich |
| 2. Person Singular |
authorizares
|
du verpflichtetest dich |
| 3. Person Singular |
authorizaret
|
er/sie/es verpflichtete sich |
| 1. Person Plural |
authorizaremus
|
wir verpflichteten uns |
| 2. Person Plural |
authorizaretis
|
ihr verpflichtetet euch |
| 3. Person Plural |
authorizarent
|
sie verpflichteten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizarer
|
|
| 2. Person Singular |
authorizareris authorizarere
|
|
| 3. Person Singular |
authorizaretur
|
|
| 1. Person Plural |
authorizaremur
|
|
| 2. Person Plural |
authorizaremini
|
|
| 3. Person Plural |
authorizarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizabo
|
ich werde mich verpflichten |
| 2. Person Singular |
authorizabis
|
du wirst dich verpflichten |
| 3. Person Singular |
authorizabit
|
er/sie/es wird sich verpflichten |
| 1. Person Plural |
authorizabimus
|
wir werden uns verpflichten |
| 2. Person Plural |
authorizabitis
|
ihr werdet euch verpflichten |
| 3. Person Plural |
authorizabunt
|
sie werden sich verpflichten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizabor
|
|
| 2. Person Singular |
authorizaberis authorizabere
|
|
| 3. Person Singular |
authorizabitur
|
|
| 1. Person Plural |
authorizabimur
|
|
| 2. Person Plural |
authorizabimini
|
|
| 3. Person Plural |
authorizabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizavi
|
ich habe mich verpflichtet |
| 2. Person Singular |
authorizavisti
|
du hast dich verpflichtet |
| 3. Person Singular |
authorizavit
|
er/sie/es hat sich verpflichtet |
| 1. Person Plural |
authorizavimus
|
wir haben uns verpflichtet |
| 2. Person Plural |
authorizavistis
|
ihr habt euch verpflichtet |
| 3. Person Plural |
authorizaverunt authorizavere
|
sie haben sich verpflichtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
authorizatus es
|
|
| 3. Person Singular |
authorizatus est
|
|
| 1. Person Plural |
authorizati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizati estis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizaverim
|
ich habe mich verpflichtet |
| 2. Person Singular |
authorizaveris
|
du habest dich verpflichtet |
| 3. Person Singular |
authorizaverit
|
er/sie/es habe sich verpflichtet |
| 1. Person Plural |
authorizaverimus
|
wir haben uns verpflichtet |
| 2. Person Plural |
authorizaveritis
|
ihr habet euch verpflichtet |
| 3. Person Plural |
authorizaverint
|
sie haben sich verpflichtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
authorizatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
authorizatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
authorizati simus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizaveram
|
ich hatte mich verpflichtet |
| 2. Person Singular |
authorizaveras
|
du hattest dich verpflichtet |
| 3. Person Singular |
authorizaverat
|
er/sie/es hatte sich verpflichtet |
| 1. Person Plural |
authorizaveramus
|
wir hatten uns verpflichtet |
| 2. Person Plural |
authorizaveratis
|
ihr hattet euch verpflichtet |
| 3. Person Plural |
authorizaverant
|
sie hatten sich verpflichtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
authorizatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
authorizatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
authorizati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizavissem
|
ich hätte mich verpflichtet |
| 2. Person Singular |
authorizavisses
|
du hättest dich verpflichtet |
| 3. Person Singular |
authorizavisset
|
er/sie/es hätte sich verpflichtet |
| 1. Person Plural |
authorizavissemus
|
wir hätten uns verpflichtet |
| 2. Person Plural |
authorizavissetis
|
ihr hättet euch verpflichtet |
| 3. Person Plural |
authorizavissent
|
sie hätten sich verpflichtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
authorizatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
authorizatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
authorizati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizavero
|
ich werde mich verpflichtet haben |
| 2. Person Singular |
authorizaveris
|
du wirst dich verpflichtet haben |
| 3. Person Singular |
authorizaverit
|
er/sie/es wird sich verpflichtet haben |
| 1. Person Plural |
authorizaverimus
|
wir werden uns verpflichtet haben |
| 2. Person Plural |
authorizaveritis
|
ihr werdet euch verpflichtet haben |
| 3. Person Plural |
authorizaverint
|
sie werden sich verpflichtet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
authorizatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
authorizatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
authorizatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
authorizati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
authorizati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
authorizati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
authorizare
|
sich verpflichten |
| Vorzeitigkeit |
authorizavisse
|
sich verpflichtet haben |
| Nachzeitigkeit |
authorizaturum esse
|
sich verpflichten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
authorizari authorizarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
authorizatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
authorizatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
authoriza
|
verpflichte dich! |
| 2. Person Plural |
authorizate
|
verpflichtet euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
authorizato
|
| 3. Person Singular |
authorizato
|
| 2. Person Plural |
authorizatote
|
| 3. Person Plural |
authorizanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
authorizare
|
das Sich verpflichten |
| Genitiv |
authorizandi
|
des Sich verpflichtens |
| Dativ |
authorizando
|
dem Sich verpflichten |
| Akkusativ |
authorizandum
|
das Sich verpflichten |
| Ablativ |
authorizando
|
durch das Sich verpflichten |
| Vokativ |
authorizande
|
Sich verpflichten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
authorizandus
|
authorizanda
|
authorizandum
|
| Genitiv |
authorizandi
|
authorizandae
|
authorizandi
|
| Dativ |
authorizando
|
authorizandae
|
authorizando
|
| Akkusativ |
authorizandum
|
authorizandam
|
authorizandum
|
| Ablativ |
authorizando
|
authorizanda
|
authorizando
|
| Vokativ |
authorizande
|
authorizanda
|
authorizandum
|
Plural
| Nominativ |
authorizandi
|
authorizandae
|
authorizanda
|
| Genitiv |
authorizandorum
|
authorizandarum
|
authorizandorum
|
| Dativ |
authorizandis
|
authorizandis
|
authorizandis
|
| Akkusativ |
authorizandos
|
authorizandas
|
authorizanda
|
| Ablativ |
authorizandis
|
authorizandis
|
authorizandis
|
| Vokativ |
authorizandi
|
authorizandae
|
authorizanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
authorizans
|
authorizans
|
authorizans
|
| Genitiv |
authorizantis
|
authorizantis
|
authorizantis
|
| Dativ |
authorizanti
|
authorizanti
|
authorizanti
|
| Akkusativ |
authorizantem
|
authorizantem
|
authorizans
|
| Ablativ |
authorizanti authorizante
|
authorizanti authorizante
|
authorizanti authorizante
|
| Vokativ |
authorizans
|
authorizans
|
authorizans
|
Plural
| Nominativ |
authorizantes
|
authorizantes
|
authorizantia
|
| Genitiv |
authorizantium authorizantum
|
authorizantium authorizantum
|
authorizantium authorizantum
|
| Dativ |
authorizantibus
|
authorizantibus
|
authorizantibus
|
| Akkusativ |
authorizantes
|
authorizantes
|
authorizantia
|
| Ablativ |
authorizantibus
|
authorizantibus
|
authorizantibus
|
| Vokativ |
authorizantes
|
authorizantes
|
authorizantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
authorizatus
|
authorizata
|
authorizatum
|
| Genitiv |
authorizati
|
authorizatae
|
authorizati
|
| Dativ |
authorizato
|
authorizatae
|
authorizato
|
| Akkusativ |
authorizatum
|
authorizatam
|
authorizatum
|
| Ablativ |
authorizato
|
authorizata
|
authorizato
|
| Vokativ |
authorizate
|
authorizata
|
authorizatum
|
Plural
| Nominativ |
authorizati
|
authorizatae
|
authorizata
|
| Genitiv |
authorizatorum
|
authorizatarum
|
authorizatorum
|
| Dativ |
authorizatis
|
authorizatis
|
authorizatis
|
| Akkusativ |
authorizatos
|
authorizatas
|
authorizata
|
| Ablativ |
authorizatis
|
authorizatis
|
authorizatis
|
| Vokativ |
authorizati
|
authorizatae
|
authorizata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
authorizaturus
|
authorizatura
|
authorizaturum
|
| Genitiv |
authorizaturi
|
authorizaturae
|
authorizaturi
|
| Dativ |
authorizaturo
|
authorizaturae
|
authorizaturo
|
| Akkusativ |
authorizaturum
|
authorizaturam
|
authorizaturum
|
| Ablativ |
authorizaturo
|
authorizatura
|
authorizaturo
|
| Vokativ |
authorizature
|
authorizatura
|
authorizaturum
|
Plural
| Nominativ |
authorizaturi
|
authorizaturae
|
authorizatura
|
| Genitiv |
authorizaturorum
|
authorizaturarum
|
authorizaturorum
|
| Dativ |
authorizaturis
|
authorizaturis
|
authorizaturis
|
| Akkusativ |
authorizaturos
|
authorizaturas
|
authorizatura
|
| Ablativ |
authorizaturis
|
authorizaturis
|
authorizaturis
|
| Vokativ |
authorizaturi
|
authorizaturae
|
authorizatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
authorizatum
|
authorizatu
|