Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumo
|
ich nenne |
| 2. Person Singular |
autumas
|
du nennst |
| 3. Person Singular |
autumat
|
er/sie/es nennt |
| 1. Person Plural |
autumamus
|
wir nennen |
| 2. Person Plural |
autumatis
|
ihr nennt |
| 3. Person Plural |
autumant
|
sie nennen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumor
|
ich werde genannt |
| 2. Person Singular |
autumaris autumare
|
du wirst genannt |
| 3. Person Singular |
autumatur
|
er/sie/es wird genannt |
| 1. Person Plural |
autumamur
|
wir werden genannt |
| 2. Person Plural |
autumamini
|
ihr werdet genannt |
| 3. Person Plural |
autumantur
|
sie werden genannt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumem
|
ich nenne |
| 2. Person Singular |
autumes
|
du nennest |
| 3. Person Singular |
autumet
|
er/sie/es nenne |
| 1. Person Plural |
autumemus
|
wir nennen |
| 2. Person Plural |
autumetis
|
ihr nennet |
| 3. Person Plural |
autument
|
sie nennen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumer
|
ich werde genannt |
| 2. Person Singular |
autumeris autumere
|
du werdest genannt |
| 3. Person Singular |
autumetur
|
er/sie/es werde genannt |
| 1. Person Plural |
autumemur
|
wir werden genannt |
| 2. Person Plural |
autumemini
|
ihr werdet genannt |
| 3. Person Plural |
autumentur
|
sie werden genannt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabam
|
ich nannte |
| 2. Person Singular |
autumabas
|
du nanntest |
| 3. Person Singular |
autumabat
|
er/sie/es nannte |
| 1. Person Plural |
autumabamus
|
wir nannten |
| 2. Person Plural |
autumabatis
|
ihr nanntet |
| 3. Person Plural |
autumabant
|
sie nannten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabar
|
ich wurde genannt |
| 2. Person Singular |
autumabaris autumabare
|
du wurdest genannt |
| 3. Person Singular |
autumabatur
|
er/sie/es wurde genannt |
| 1. Person Plural |
autumabamur
|
wir wurden genannt |
| 2. Person Plural |
autumabamini
|
ihr wurdet genannt |
| 3. Person Plural |
autumabantur
|
sie wurden genannt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumarem
|
ich nennte |
| 2. Person Singular |
autumares
|
du nenntest |
| 3. Person Singular |
autumaret
|
er/sie/es nennte |
| 1. Person Plural |
autumaremus
|
wir nennten |
| 2. Person Plural |
autumaretis
|
ihr nenntet |
| 3. Person Plural |
autumarent
|
sie nennten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumarer
|
ich würde genannt |
| 2. Person Singular |
autumareris autumarere
|
du würdest genannt |
| 3. Person Singular |
autumaretur
|
er/sie/es würde genannt |
| 1. Person Plural |
autumaremur
|
wir würden genannt |
| 2. Person Plural |
autumaremini
|
ihr würdet genannt |
| 3. Person Plural |
autumarentur
|
sie würden genannt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabo
|
ich werde nennen |
| 2. Person Singular |
autumabis
|
du wirst nennen |
| 3. Person Singular |
autumabit
|
er/sie/es wird nennen |
| 1. Person Plural |
autumabimus
|
wir werden nennen |
| 2. Person Plural |
autumabitis
|
ihr werdet nennen |
| 3. Person Plural |
autumabunt
|
sie werden nennen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabor
|
ich werde genannt werden |
| 2. Person Singular |
autumaberis autumabere
|
du wirst genannt werden |
| 3. Person Singular |
autumabitur
|
er/sie/es wird genannt werden |
| 1. Person Plural |
autumabimur
|
wir werden genannt werden |
| 2. Person Plural |
autumabimini
|
ihr werdet genannt werden |
| 3. Person Plural |
autumabuntur
|
sie werden genannt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavi
|
ich habe genannt |
| 2. Person Singular |
autumavisti
|
du hast genannt |
| 3. Person Singular |
autumavit
|
er/sie/es hat genannt |
| 1. Person Plural |
autumavimus
|
wir haben genannt |
| 2. Person Plural |
autumavistis
|
ihr habt genannt |
| 3. Person Plural |
autumaverunt autumavere
|
sie haben genannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus sum
|
ich bin genannt worden |
| 2. Person Singular |
autumatus es
|
du bist genannt worden |
| 3. Person Singular |
autumatus est
|
er/sie/es ist genannt worden |
| 1. Person Plural |
autumati sumus
|
wir sind genannt worden |
| 2. Person Plural |
autumati estis
|
ihr seid genannt worden |
| 3. Person Plural |
autumati sunt
|
sie sind genannt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumaverim
|
ich habe genannt |
| 2. Person Singular |
autumaveris
|
du habest genannt |
| 3. Person Singular |
autumaverit
|
er/sie/es habe genannt |
| 1. Person Plural |
autumaverimus
|
wir haben genannt |
| 2. Person Plural |
autumaveritis
|
ihr habet genannt |
| 3. Person Plural |
autumaverint
|
sie haben genannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus sim
|
ich sei genannt worden |
| 2. Person Singular |
autumatus sis
|
du seiest genannt worden |
| 3. Person Singular |
autumatus sit
|
er/sie/es sei genannt worden |
| 1. Person Plural |
autumati simus
|
wir seien genannt worden |
| 2. Person Plural |
autumati sitis
|
ihr seiet genannt worden |
| 3. Person Plural |
autumati sint
|
sie seien genannt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumaveram
|
ich hatte genannt |
| 2. Person Singular |
autumaveras
|
du hattest genannt |
| 3. Person Singular |
autumaverat
|
er/sie/es hatte genannt |
| 1. Person Plural |
autumaveramus
|
wir hatten genannt |
| 2. Person Plural |
autumaveratis
|
ihr hattet genannt |
| 3. Person Plural |
autumaverant
|
sie hatten genannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus eram
|
ich war genannt worden |
| 2. Person Singular |
autumatus eras
|
du warst genannt worden |
| 3. Person Singular |
autumatus erat
|
er/sie/es war genannt worden |
| 1. Person Plural |
autumati eramus
|
wir waren genannt worden |
| 2. Person Plural |
autumati eratis
|
ihr wart genannt worden |
| 3. Person Plural |
autumati erant
|
sie waren genannt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavissem
|
ich hätte genannt |
| 2. Person Singular |
autumavisses
|
du hättest genannt |
| 3. Person Singular |
autumavisset
|
er/sie/es hätte genannt |
| 1. Person Plural |
autumavissemus
|
wir hätten genannt |
| 2. Person Plural |
autumavissetis
|
ihr hättet genannt |
| 3. Person Plural |
autumavissent
|
sie hätten genannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus essem
|
ich wäre genannt worden |
| 2. Person Singular |
autumatus esses
|
du wärest genannt worden |
| 3. Person Singular |
autumatus esset
|
er/sie/es wäre genannt worden |
| 1. Person Plural |
autumati essemus
|
wir wären genannt worden |
| 2. Person Plural |
autumati essetis
|
ihr wäret genannt worden |
| 3. Person Plural |
autumati essent
|
sie wären genannt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavero
|
ich werde genannt haben |
| 2. Person Singular |
autumaveris
|
du wirst genannt haben |
| 3. Person Singular |
autumaverit
|
er/sie/es wird genannt haben |
| 1. Person Plural |
autumaverimus
|
wir werden genannt haben |
| 2. Person Plural |
autumaveritis
|
ihr werdet genannt haben |
| 3. Person Plural |
autumaverint
|
sie werden genannt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus ero
|
ich werde genannt worden sein |
| 2. Person Singular |
autumatus eris
|
du wirst genannt worden sein |
| 3. Person Singular |
autumatus erit
|
er/sie/es wird genannt worden sein |
| 1. Person Plural |
autumati erimus
|
wir werden genannt worden sein |
| 2. Person Plural |
autumati eritis
|
ihr werdet genannt worden sein |
| 3. Person Plural |
autumati erunt
|
sie werden genannt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
autumare
|
nennen |
| Vorzeitigkeit |
autumavisse
|
genannt haben |
| Nachzeitigkeit |
autumaturum esse
|
nennen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
autumari autumarier
|
genannt werden |
| Vorzeitigkeit |
autumatum esse
|
genannt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
autumatum iri
|
künftig genannt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
autuma
|
nenne; nenn! |
| 2. Person Plural |
autumate
|
nennt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
autumato
|
| 3. Person Singular |
autumato
|
| 2. Person Plural |
autumatote
|
| 3. Person Plural |
autumanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
autumare
|
das Nennen |
| Genitiv |
autumandi
|
des Nennens |
| Dativ |
autumando
|
dem Nennen |
| Akkusativ |
autumandum
|
das Nennen |
| Ablativ |
autumando
|
durch das Nennen |
| Vokativ |
autumande
|
Nennen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumandus
|
autumanda
|
autumandum
|
| Genitiv |
autumandi
|
autumandae
|
autumandi
|
| Dativ |
autumando
|
autumandae
|
autumando
|
| Akkusativ |
autumandum
|
autumandam
|
autumandum
|
| Ablativ |
autumando
|
autumanda
|
autumando
|
| Vokativ |
autumande
|
autumanda
|
autumandum
|
Plural
| Nominativ |
autumandi
|
autumandae
|
autumanda
|
| Genitiv |
autumandorum
|
autumandarum
|
autumandorum
|
| Dativ |
autumandis
|
autumandis
|
autumandis
|
| Akkusativ |
autumandos
|
autumandas
|
autumanda
|
| Ablativ |
autumandis
|
autumandis
|
autumandis
|
| Vokativ |
autumandi
|
autumandae
|
autumanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumans
|
autumans
|
autumans
|
| Genitiv |
autumantis
|
autumantis
|
autumantis
|
| Dativ |
autumanti
|
autumanti
|
autumanti
|
| Akkusativ |
autumantem
|
autumantem
|
autumans
|
| Ablativ |
autumanti autumante
|
autumanti autumante
|
autumanti autumante
|
| Vokativ |
autumans
|
autumans
|
autumans
|
Plural
| Nominativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
| Genitiv |
autumantium autumantum
|
autumantium autumantum
|
autumantium autumantum
|
| Dativ |
autumantibus
|
autumantibus
|
autumantibus
|
| Akkusativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
| Ablativ |
autumantibus
|
autumantibus
|
autumantibus
|
| Vokativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumatus
|
autumata
|
autumatum
|
| Genitiv |
autumati
|
autumatae
|
autumati
|
| Dativ |
autumato
|
autumatae
|
autumato
|
| Akkusativ |
autumatum
|
autumatam
|
autumatum
|
| Ablativ |
autumato
|
autumata
|
autumato
|
| Vokativ |
autumate
|
autumata
|
autumatum
|
Plural
| Nominativ |
autumati
|
autumatae
|
autumata
|
| Genitiv |
autumatorum
|
autumatarum
|
autumatorum
|
| Dativ |
autumatis
|
autumatis
|
autumatis
|
| Akkusativ |
autumatos
|
autumatas
|
autumata
|
| Ablativ |
autumatis
|
autumatis
|
autumatis
|
| Vokativ |
autumati
|
autumatae
|
autumata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumaturus
|
autumatura
|
autumaturum
|
| Genitiv |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumaturi
|
| Dativ |
autumaturo
|
autumaturae
|
autumaturo
|
| Akkusativ |
autumaturum
|
autumaturam
|
autumaturum
|
| Ablativ |
autumaturo
|
autumatura
|
autumaturo
|
| Vokativ |
autumature
|
autumatura
|
autumaturum
|
Plural
| Nominativ |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumatura
|
| Genitiv |
autumaturorum
|
autumaturarum
|
autumaturorum
|
| Dativ |
autumaturis
|
autumaturis
|
autumaturis
|
| Akkusativ |
autumaturos
|
autumaturas
|
autumatura
|
| Ablativ |
autumaturis
|
autumaturis
|
autumaturis
|
| Vokativ |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
autumatum
|
autumatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumo
|
ich spreche aus |
| 2. Person Singular |
autumas
|
du sprichst aus |
| 3. Person Singular |
autumat
|
er/sie/es spricht aus |
| 1. Person Plural |
autumamus
|
wir sprechen aus |
| 2. Person Plural |
autumatis
|
ihr sprecht aus |
| 3. Person Plural |
autumant
|
sie sprechen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumor
|
ich werde ausgesprochen |
| 2. Person Singular |
autumaris autumare
|
du wirst ausgesprochen |
| 3. Person Singular |
autumatur
|
er/sie/es wird ausgesprochen |
| 1. Person Plural |
autumamur
|
wir werden ausgesprochen |
| 2. Person Plural |
autumamini
|
ihr werdet ausgesprochen |
| 3. Person Plural |
autumantur
|
sie werden ausgesprochen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumem
|
ich spreche aus |
| 2. Person Singular |
autumes
|
du sprechest aus |
| 3. Person Singular |
autumet
|
er/sie/es spreche aus |
| 1. Person Plural |
autumemus
|
wir sprechen aus |
| 2. Person Plural |
autumetis
|
ihr sprechet aus |
| 3. Person Plural |
autument
|
sie sprechen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumer
|
ich werde ausgesprochen |
| 2. Person Singular |
autumeris autumere
|
du werdest ausgesprochen |
| 3. Person Singular |
autumetur
|
er/sie/es werde ausgesprochen |
| 1. Person Plural |
autumemur
|
wir werden ausgesprochen |
| 2. Person Plural |
autumemini
|
ihr werdet ausgesprochen |
| 3. Person Plural |
autumentur
|
sie werden ausgesprochen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabam
|
ich sprach aus |
| 2. Person Singular |
autumabas
|
du sprachst aus |
| 3. Person Singular |
autumabat
|
er/sie/es sprach aus |
| 1. Person Plural |
autumabamus
|
wir sprachen aus |
| 2. Person Plural |
autumabatis
|
ihr spracht aus |
| 3. Person Plural |
autumabant
|
sie sprachen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabar
|
ich wurde ausgesprochen |
| 2. Person Singular |
autumabaris autumabare
|
du wurdest ausgesprochen |
| 3. Person Singular |
autumabatur
|
er/sie/es wurde ausgesprochen |
| 1. Person Plural |
autumabamur
|
wir wurden ausgesprochen |
| 2. Person Plural |
autumabamini
|
ihr wurdet ausgesprochen |
| 3. Person Plural |
autumabantur
|
sie wurden ausgesprochen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumarem
|
ich spräche aus |
| 2. Person Singular |
autumares
|
du sprächest aus |
| 3. Person Singular |
autumaret
|
er/sie/es spräche aus |
| 1. Person Plural |
autumaremus
|
wir sprächen aus |
| 2. Person Plural |
autumaretis
|
ihr sprächet aus |
| 3. Person Plural |
autumarent
|
sie sprächen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumarer
|
ich würde ausgesprochen |
| 2. Person Singular |
autumareris autumarere
|
du würdest ausgesprochen |
| 3. Person Singular |
autumaretur
|
er/sie/es würde ausgesprochen |
| 1. Person Plural |
autumaremur
|
wir würden ausgesprochen |
| 2. Person Plural |
autumaremini
|
ihr würdet ausgesprochen |
| 3. Person Plural |
autumarentur
|
sie würden ausgesprochen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabo
|
ich werde aussprechen |
| 2. Person Singular |
autumabis
|
du wirst aussprechen |
| 3. Person Singular |
autumabit
|
er/sie/es wird aussprechen |
| 1. Person Plural |
autumabimus
|
wir werden aussprechen |
| 2. Person Plural |
autumabitis
|
ihr werdet aussprechen |
| 3. Person Plural |
autumabunt
|
sie werden aussprechen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabor
|
ich werde ausgesprochen werden |
| 2. Person Singular |
autumaberis autumabere
|
du wirst ausgesprochen werden |
| 3. Person Singular |
autumabitur
|
er/sie/es wird ausgesprochen werden |
| 1. Person Plural |
autumabimur
|
wir werden ausgesprochen werden |
| 2. Person Plural |
autumabimini
|
ihr werdet ausgesprochen werden |
| 3. Person Plural |
autumabuntur
|
sie werden ausgesprochen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavi
|
ich habe ausgesprochen |
| 2. Person Singular |
autumavisti
|
du hast ausgesprochen |
| 3. Person Singular |
autumavit
|
er/sie/es hat ausgesprochen |
| 1. Person Plural |
autumavimus
|
wir haben ausgesprochen |
| 2. Person Plural |
autumavistis
|
ihr habt ausgesprochen |
| 3. Person Plural |
autumaverunt autumavere
|
sie haben ausgesprochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus sum
|
ich bin ausgesprochen worden |
| 2. Person Singular |
autumatus es
|
du bist ausgesprochen worden |
| 3. Person Singular |
autumatus est
|
er/sie/es ist ausgesprochen worden |
| 1. Person Plural |
autumati sumus
|
wir sind ausgesprochen worden |
| 2. Person Plural |
autumati estis
|
ihr seid ausgesprochen worden |
| 3. Person Plural |
autumati sunt
|
sie sind ausgesprochen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumaverim
|
ich habe ausgesprochen |
| 2. Person Singular |
autumaveris
|
du habest ausgesprochen |
| 3. Person Singular |
autumaverit
|
er/sie/es habe ausgesprochen |
| 1. Person Plural |
autumaverimus
|
wir haben ausgesprochen |
| 2. Person Plural |
autumaveritis
|
ihr habet ausgesprochen |
| 3. Person Plural |
autumaverint
|
sie haben ausgesprochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus sim
|
ich sei ausgesprochen worden |
| 2. Person Singular |
autumatus sis
|
du seiest ausgesprochen worden |
| 3. Person Singular |
autumatus sit
|
er/sie/es sei ausgesprochen worden |
| 1. Person Plural |
autumati simus
|
wir seien ausgesprochen worden |
| 2. Person Plural |
autumati sitis
|
ihr seiet ausgesprochen worden |
| 3. Person Plural |
autumati sint
|
sie seien ausgesprochen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumaveram
|
ich hatte ausgesprochen |
| 2. Person Singular |
autumaveras
|
du hattest ausgesprochen |
| 3. Person Singular |
autumaverat
|
er/sie/es hatte ausgesprochen |
| 1. Person Plural |
autumaveramus
|
wir hatten ausgesprochen |
| 2. Person Plural |
autumaveratis
|
ihr hattet ausgesprochen |
| 3. Person Plural |
autumaverant
|
sie hatten ausgesprochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus eram
|
ich war ausgesprochen worden |
| 2. Person Singular |
autumatus eras
|
du warst ausgesprochen worden |
| 3. Person Singular |
autumatus erat
|
er/sie/es war ausgesprochen worden |
| 1. Person Plural |
autumati eramus
|
wir waren ausgesprochen worden |
| 2. Person Plural |
autumati eratis
|
ihr wart ausgesprochen worden |
| 3. Person Plural |
autumati erant
|
sie waren ausgesprochen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavissem
|
ich hätte ausgesprochen |
| 2. Person Singular |
autumavisses
|
du hättest ausgesprochen |
| 3. Person Singular |
autumavisset
|
er/sie/es hätte ausgesprochen |
| 1. Person Plural |
autumavissemus
|
wir hätten ausgesprochen |
| 2. Person Plural |
autumavissetis
|
ihr hättet ausgesprochen |
| 3. Person Plural |
autumavissent
|
sie hätten ausgesprochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus essem
|
ich wäre ausgesprochen worden |
| 2. Person Singular |
autumatus esses
|
du wärest ausgesprochen worden |
| 3. Person Singular |
autumatus esset
|
er/sie/es wäre ausgesprochen worden |
| 1. Person Plural |
autumati essemus
|
wir wären ausgesprochen worden |
| 2. Person Plural |
autumati essetis
|
ihr wäret ausgesprochen worden |
| 3. Person Plural |
autumati essent
|
sie wären ausgesprochen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavero
|
ich werde ausgesprochen haben |
| 2. Person Singular |
autumaveris
|
du wirst ausgesprochen haben |
| 3. Person Singular |
autumaverit
|
er/sie/es wird ausgesprochen haben |
| 1. Person Plural |
autumaverimus
|
wir werden ausgesprochen haben |
| 2. Person Plural |
autumaveritis
|
ihr werdet ausgesprochen haben |
| 3. Person Plural |
autumaverint
|
sie werden ausgesprochen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus ero
|
ich werde ausgesprochen worden sein |
| 2. Person Singular |
autumatus eris
|
du wirst ausgesprochen worden sein |
| 3. Person Singular |
autumatus erit
|
er/sie/es wird ausgesprochen worden sein |
| 1. Person Plural |
autumati erimus
|
wir werden ausgesprochen worden sein |
| 2. Person Plural |
autumati eritis
|
ihr werdet ausgesprochen worden sein |
| 3. Person Plural |
autumati erunt
|
sie werden ausgesprochen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
autumare
|
aussprechen |
| Vorzeitigkeit |
autumavisse
|
ausgesprochen haben |
| Nachzeitigkeit |
autumaturum esse
|
aussprechen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
autumari autumarier
|
ausgesprochen werden |
| Vorzeitigkeit |
autumatum esse
|
ausgesprochen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
autumatum iri
|
künftig ausgesprochen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
autuma
|
sprich aus! |
| 2. Person Plural |
autumate
|
sprecht aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
autumato
|
| 3. Person Singular |
autumato
|
| 2. Person Plural |
autumatote
|
| 3. Person Plural |
autumanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
autumare
|
das Aussprechen |
| Genitiv |
autumandi
|
des Aussprechens |
| Dativ |
autumando
|
dem Aussprechen |
| Akkusativ |
autumandum
|
das Aussprechen |
| Ablativ |
autumando
|
durch das Aussprechen |
| Vokativ |
autumande
|
Aussprechen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumandus
|
autumanda
|
autumandum
|
| Genitiv |
autumandi
|
autumandae
|
autumandi
|
| Dativ |
autumando
|
autumandae
|
autumando
|
| Akkusativ |
autumandum
|
autumandam
|
autumandum
|
| Ablativ |
autumando
|
autumanda
|
autumando
|
| Vokativ |
autumande
|
autumanda
|
autumandum
|
Plural
| Nominativ |
autumandi
|
autumandae
|
autumanda
|
| Genitiv |
autumandorum
|
autumandarum
|
autumandorum
|
| Dativ |
autumandis
|
autumandis
|
autumandis
|
| Akkusativ |
autumandos
|
autumandas
|
autumanda
|
| Ablativ |
autumandis
|
autumandis
|
autumandis
|
| Vokativ |
autumandi
|
autumandae
|
autumanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumans
|
autumans
|
autumans
|
| Genitiv |
autumantis
|
autumantis
|
autumantis
|
| Dativ |
autumanti
|
autumanti
|
autumanti
|
| Akkusativ |
autumantem
|
autumantem
|
autumans
|
| Ablativ |
autumanti autumante
|
autumanti autumante
|
autumanti autumante
|
| Vokativ |
autumans
|
autumans
|
autumans
|
Plural
| Nominativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
| Genitiv |
autumantium autumantum
|
autumantium autumantum
|
autumantium autumantum
|
| Dativ |
autumantibus
|
autumantibus
|
autumantibus
|
| Akkusativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
| Ablativ |
autumantibus
|
autumantibus
|
autumantibus
|
| Vokativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumatus
|
autumata
|
autumatum
|
| Genitiv |
autumati
|
autumatae
|
autumati
|
| Dativ |
autumato
|
autumatae
|
autumato
|
| Akkusativ |
autumatum
|
autumatam
|
autumatum
|
| Ablativ |
autumato
|
autumata
|
autumato
|
| Vokativ |
autumate
|
autumata
|
autumatum
|
Plural
| Nominativ |
autumati
|
autumatae
|
autumata
|
| Genitiv |
autumatorum
|
autumatarum
|
autumatorum
|
| Dativ |
autumatis
|
autumatis
|
autumatis
|
| Akkusativ |
autumatos
|
autumatas
|
autumata
|
| Ablativ |
autumatis
|
autumatis
|
autumatis
|
| Vokativ |
autumati
|
autumatae
|
autumata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumaturus
|
autumatura
|
autumaturum
|
| Genitiv |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumaturi
|
| Dativ |
autumaturo
|
autumaturae
|
autumaturo
|
| Akkusativ |
autumaturum
|
autumaturam
|
autumaturum
|
| Ablativ |
autumaturo
|
autumatura
|
autumaturo
|
| Vokativ |
autumature
|
autumatura
|
autumaturum
|
Plural
| Nominativ |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumatura
|
| Genitiv |
autumaturorum
|
autumaturarum
|
autumaturorum
|
| Dativ |
autumaturis
|
autumaturis
|
autumaturis
|
| Akkusativ |
autumaturos
|
autumaturas
|
autumatura
|
| Ablativ |
autumaturis
|
autumaturis
|
autumaturis
|
| Vokativ |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
autumatum
|
autumatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumo
|
ich behaupte |
| 2. Person Singular |
autumas
|
du behauptest |
| 3. Person Singular |
autumat
|
er/sie/es behauptet |
| 1. Person Plural |
autumamus
|
wir behaupten |
| 2. Person Plural |
autumatis
|
ihr behauptet |
| 3. Person Plural |
autumant
|
sie behaupten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumor
|
ich werde behauptet |
| 2. Person Singular |
autumaris autumare
|
du wirst behauptet |
| 3. Person Singular |
autumatur
|
er/sie/es wird behauptet |
| 1. Person Plural |
autumamur
|
wir werden behauptet |
| 2. Person Plural |
autumamini
|
ihr werdet behauptet |
| 3. Person Plural |
autumantur
|
sie werden behauptet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumem
|
ich behaupte |
| 2. Person Singular |
autumes
|
du behauptest |
| 3. Person Singular |
autumet
|
er/sie/es behaupte |
| 1. Person Plural |
autumemus
|
wir behaupten |
| 2. Person Plural |
autumetis
|
ihr behauptet |
| 3. Person Plural |
autument
|
sie behaupten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumer
|
ich werde behauptet |
| 2. Person Singular |
autumeris autumere
|
du werdest behauptet |
| 3. Person Singular |
autumetur
|
er/sie/es werde behauptet |
| 1. Person Plural |
autumemur
|
wir werden behauptet |
| 2. Person Plural |
autumemini
|
ihr werdet behauptet |
| 3. Person Plural |
autumentur
|
sie werden behauptet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabam
|
ich behauptete |
| 2. Person Singular |
autumabas
|
du behauptetest |
| 3. Person Singular |
autumabat
|
er/sie/es behauptete |
| 1. Person Plural |
autumabamus
|
wir behaupteten |
| 2. Person Plural |
autumabatis
|
ihr behauptetet |
| 3. Person Plural |
autumabant
|
sie behaupteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabar
|
ich wurde behauptet |
| 2. Person Singular |
autumabaris autumabare
|
du wurdest behauptet |
| 3. Person Singular |
autumabatur
|
er/sie/es wurde behauptet |
| 1. Person Plural |
autumabamur
|
wir wurden behauptet |
| 2. Person Plural |
autumabamini
|
ihr wurdet behauptet |
| 3. Person Plural |
autumabantur
|
sie wurden behauptet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumarem
|
ich behauptete |
| 2. Person Singular |
autumares
|
du behauptetest |
| 3. Person Singular |
autumaret
|
er/sie/es behauptete |
| 1. Person Plural |
autumaremus
|
wir behaupteten |
| 2. Person Plural |
autumaretis
|
ihr behauptetet |
| 3. Person Plural |
autumarent
|
sie behaupteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumarer
|
ich würde behauptet |
| 2. Person Singular |
autumareris autumarere
|
du würdest behauptet |
| 3. Person Singular |
autumaretur
|
er/sie/es würde behauptet |
| 1. Person Plural |
autumaremur
|
wir würden behauptet |
| 2. Person Plural |
autumaremini
|
ihr würdet behauptet |
| 3. Person Plural |
autumarentur
|
sie würden behauptet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabo
|
ich werde behaupten |
| 2. Person Singular |
autumabis
|
du wirst behaupten |
| 3. Person Singular |
autumabit
|
er/sie/es wird behaupten |
| 1. Person Plural |
autumabimus
|
wir werden behaupten |
| 2. Person Plural |
autumabitis
|
ihr werdet behaupten |
| 3. Person Plural |
autumabunt
|
sie werden behaupten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabor
|
ich werde behauptet werden |
| 2. Person Singular |
autumaberis autumabere
|
du wirst behauptet werden |
| 3. Person Singular |
autumabitur
|
er/sie/es wird behauptet werden |
| 1. Person Plural |
autumabimur
|
wir werden behauptet werden |
| 2. Person Plural |
autumabimini
|
ihr werdet behauptet werden |
| 3. Person Plural |
autumabuntur
|
sie werden behauptet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavi
|
ich habe behauptet |
| 2. Person Singular |
autumavisti
|
du hast behauptet |
| 3. Person Singular |
autumavit
|
er/sie/es hat behauptet |
| 1. Person Plural |
autumavimus
|
wir haben behauptet |
| 2. Person Plural |
autumavistis
|
ihr habt behauptet |
| 3. Person Plural |
autumaverunt autumavere
|
sie haben behauptet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus sum
|
ich bin behauptet worden |
| 2. Person Singular |
autumatus es
|
du bist behauptet worden |
| 3. Person Singular |
autumatus est
|
er/sie/es ist behauptet worden |
| 1. Person Plural |
autumati sumus
|
wir sind behauptet worden |
| 2. Person Plural |
autumati estis
|
ihr seid behauptet worden |
| 3. Person Plural |
autumati sunt
|
sie sind behauptet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumaverim
|
ich habe behauptet |
| 2. Person Singular |
autumaveris
|
du habest behauptet |
| 3. Person Singular |
autumaverit
|
er/sie/es habe behauptet |
| 1. Person Plural |
autumaverimus
|
wir haben behauptet |
| 2. Person Plural |
autumaveritis
|
ihr habet behauptet |
| 3. Person Plural |
autumaverint
|
sie haben behauptet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus sim
|
ich sei behauptet worden |
| 2. Person Singular |
autumatus sis
|
du seiest behauptet worden |
| 3. Person Singular |
autumatus sit
|
er/sie/es sei behauptet worden |
| 1. Person Plural |
autumati simus
|
wir seien behauptet worden |
| 2. Person Plural |
autumati sitis
|
ihr seiet behauptet worden |
| 3. Person Plural |
autumati sint
|
sie seien behauptet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumaveram
|
ich hatte behauptet |
| 2. Person Singular |
autumaveras
|
du hattest behauptet |
| 3. Person Singular |
autumaverat
|
er/sie/es hatte behauptet |
| 1. Person Plural |
autumaveramus
|
wir hatten behauptet |
| 2. Person Plural |
autumaveratis
|
ihr hattet behauptet |
| 3. Person Plural |
autumaverant
|
sie hatten behauptet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus eram
|
ich war behauptet worden |
| 2. Person Singular |
autumatus eras
|
du warst behauptet worden |
| 3. Person Singular |
autumatus erat
|
er/sie/es war behauptet worden |
| 1. Person Plural |
autumati eramus
|
wir waren behauptet worden |
| 2. Person Plural |
autumati eratis
|
ihr wart behauptet worden |
| 3. Person Plural |
autumati erant
|
sie waren behauptet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavissem
|
ich hätte behauptet |
| 2. Person Singular |
autumavisses
|
du hättest behauptet |
| 3. Person Singular |
autumavisset
|
er/sie/es hätte behauptet |
| 1. Person Plural |
autumavissemus
|
wir hätten behauptet |
| 2. Person Plural |
autumavissetis
|
ihr hättet behauptet |
| 3. Person Plural |
autumavissent
|
sie hätten behauptet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus essem
|
ich wäre behauptet worden |
| 2. Person Singular |
autumatus esses
|
du wärest behauptet worden |
| 3. Person Singular |
autumatus esset
|
er/sie/es wäre behauptet worden |
| 1. Person Plural |
autumati essemus
|
wir wären behauptet worden |
| 2. Person Plural |
autumati essetis
|
ihr wäret behauptet worden |
| 3. Person Plural |
autumati essent
|
sie wären behauptet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavero
|
ich werde behauptet haben |
| 2. Person Singular |
autumaveris
|
du wirst behauptet haben |
| 3. Person Singular |
autumaverit
|
er/sie/es wird behauptet haben |
| 1. Person Plural |
autumaverimus
|
wir werden behauptet haben |
| 2. Person Plural |
autumaveritis
|
ihr werdet behauptet haben |
| 3. Person Plural |
autumaverint
|
sie werden behauptet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus ero
|
ich werde behauptet worden sein |
| 2. Person Singular |
autumatus eris
|
du wirst behauptet worden sein |
| 3. Person Singular |
autumatus erit
|
er/sie/es wird behauptet worden sein |
| 1. Person Plural |
autumati erimus
|
wir werden behauptet worden sein |
| 2. Person Plural |
autumati eritis
|
ihr werdet behauptet worden sein |
| 3. Person Plural |
autumati erunt
|
sie werden behauptet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
autumare
|
behaupten |
| Vorzeitigkeit |
autumavisse
|
behauptet haben |
| Nachzeitigkeit |
autumaturum esse
|
behaupten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
autumari autumarier
|
behauptet werden |
| Vorzeitigkeit |
autumatum esse
|
behauptet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
autumatum iri
|
künftig behauptet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
autuma
|
behaupte! |
| 2. Person Plural |
autumate
|
behauptet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
autumato
|
| 3. Person Singular |
autumato
|
| 2. Person Plural |
autumatote
|
| 3. Person Plural |
autumanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
autumare
|
das Behaupten |
| Genitiv |
autumandi
|
des Behauptens |
| Dativ |
autumando
|
dem Behaupten |
| Akkusativ |
autumandum
|
das Behaupten |
| Ablativ |
autumando
|
durch das Behaupten |
| Vokativ |
autumande
|
Behaupten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumandus
|
autumanda
|
autumandum
|
| Genitiv |
autumandi
|
autumandae
|
autumandi
|
| Dativ |
autumando
|
autumandae
|
autumando
|
| Akkusativ |
autumandum
|
autumandam
|
autumandum
|
| Ablativ |
autumando
|
autumanda
|
autumando
|
| Vokativ |
autumande
|
autumanda
|
autumandum
|
Plural
| Nominativ |
autumandi
|
autumandae
|
autumanda
|
| Genitiv |
autumandorum
|
autumandarum
|
autumandorum
|
| Dativ |
autumandis
|
autumandis
|
autumandis
|
| Akkusativ |
autumandos
|
autumandas
|
autumanda
|
| Ablativ |
autumandis
|
autumandis
|
autumandis
|
| Vokativ |
autumandi
|
autumandae
|
autumanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumans
|
autumans
|
autumans
|
| Genitiv |
autumantis
|
autumantis
|
autumantis
|
| Dativ |
autumanti
|
autumanti
|
autumanti
|
| Akkusativ |
autumantem
|
autumantem
|
autumans
|
| Ablativ |
autumanti autumante
|
autumanti autumante
|
autumanti autumante
|
| Vokativ |
autumans
|
autumans
|
autumans
|
Plural
| Nominativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
| Genitiv |
autumantium autumantum
|
autumantium autumantum
|
autumantium autumantum
|
| Dativ |
autumantibus
|
autumantibus
|
autumantibus
|
| Akkusativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
| Ablativ |
autumantibus
|
autumantibus
|
autumantibus
|
| Vokativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumatus
|
autumata
|
autumatum
|
| Genitiv |
autumati
|
autumatae
|
autumati
|
| Dativ |
autumato
|
autumatae
|
autumato
|
| Akkusativ |
autumatum
|
autumatam
|
autumatum
|
| Ablativ |
autumato
|
autumata
|
autumato
|
| Vokativ |
autumate
|
autumata
|
autumatum
|
Plural
| Nominativ |
autumati
|
autumatae
|
autumata
|
| Genitiv |
autumatorum
|
autumatarum
|
autumatorum
|
| Dativ |
autumatis
|
autumatis
|
autumatis
|
| Akkusativ |
autumatos
|
autumatas
|
autumata
|
| Ablativ |
autumatis
|
autumatis
|
autumatis
|
| Vokativ |
autumati
|
autumatae
|
autumata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumaturus
|
autumatura
|
autumaturum
|
| Genitiv |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumaturi
|
| Dativ |
autumaturo
|
autumaturae
|
autumaturo
|
| Akkusativ |
autumaturum
|
autumaturam
|
autumaturum
|
| Ablativ |
autumaturo
|
autumatura
|
autumaturo
|
| Vokativ |
autumature
|
autumatura
|
autumaturum
|
Plural
| Nominativ |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumatura
|
| Genitiv |
autumaturorum
|
autumaturarum
|
autumaturorum
|
| Dativ |
autumaturis
|
autumaturis
|
autumaturis
|
| Akkusativ |
autumaturos
|
autumaturas
|
autumatura
|
| Ablativ |
autumaturis
|
autumaturis
|
autumaturis
|
| Vokativ |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
autumatum
|
autumatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumo
|
ich bekräftige |
| 2. Person Singular |
autumas
|
du bekräftigst |
| 3. Person Singular |
autumat
|
er/sie/es bekräftigt |
| 1. Person Plural |
autumamus
|
wir bekräftigen |
| 2. Person Plural |
autumatis
|
ihr bekräftigt |
| 3. Person Plural |
autumant
|
sie bekräftigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumor
|
ich werde bekräftigt |
| 2. Person Singular |
autumaris autumare
|
du wirst bekräftigt |
| 3. Person Singular |
autumatur
|
er/sie/es wird bekräftigt |
| 1. Person Plural |
autumamur
|
wir werden bekräftigt |
| 2. Person Plural |
autumamini
|
ihr werdet bekräftigt |
| 3. Person Plural |
autumantur
|
sie werden bekräftigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumem
|
ich bekräftige |
| 2. Person Singular |
autumes
|
du bekräftigest |
| 3. Person Singular |
autumet
|
er/sie/es bekräftige |
| 1. Person Plural |
autumemus
|
wir bekräftigen |
| 2. Person Plural |
autumetis
|
ihr bekräftiget |
| 3. Person Plural |
autument
|
sie bekräftigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumer
|
ich werde bekräftigt |
| 2. Person Singular |
autumeris autumere
|
du werdest bekräftigt |
| 3. Person Singular |
autumetur
|
er/sie/es werde bekräftigt |
| 1. Person Plural |
autumemur
|
wir werden bekräftigt |
| 2. Person Plural |
autumemini
|
ihr werdet bekräftigt |
| 3. Person Plural |
autumentur
|
sie werden bekräftigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabam
|
ich bekräftigte |
| 2. Person Singular |
autumabas
|
du bekräftigtest |
| 3. Person Singular |
autumabat
|
er/sie/es bekräftigte |
| 1. Person Plural |
autumabamus
|
wir bekräftigten |
| 2. Person Plural |
autumabatis
|
ihr bekräftigtet |
| 3. Person Plural |
autumabant
|
sie bekräftigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabar
|
ich wurde bekräftigt |
| 2. Person Singular |
autumabaris autumabare
|
du wurdest bekräftigt |
| 3. Person Singular |
autumabatur
|
er/sie/es wurde bekräftigt |
| 1. Person Plural |
autumabamur
|
wir wurden bekräftigt |
| 2. Person Plural |
autumabamini
|
ihr wurdet bekräftigt |
| 3. Person Plural |
autumabantur
|
sie wurden bekräftigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumarem
|
ich bekräftigte |
| 2. Person Singular |
autumares
|
du bekräftigtest |
| 3. Person Singular |
autumaret
|
er/sie/es bekräftigte |
| 1. Person Plural |
autumaremus
|
wir bekräftigten |
| 2. Person Plural |
autumaretis
|
ihr bekräftigtet |
| 3. Person Plural |
autumarent
|
sie bekräftigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumarer
|
ich würde bekräftigt |
| 2. Person Singular |
autumareris autumarere
|
du würdest bekräftigt |
| 3. Person Singular |
autumaretur
|
er/sie/es würde bekräftigt |
| 1. Person Plural |
autumaremur
|
wir würden bekräftigt |
| 2. Person Plural |
autumaremini
|
ihr würdet bekräftigt |
| 3. Person Plural |
autumarentur
|
sie würden bekräftigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabo
|
ich werde bekräftigen |
| 2. Person Singular |
autumabis
|
du wirst bekräftigen |
| 3. Person Singular |
autumabit
|
er/sie/es wird bekräftigen |
| 1. Person Plural |
autumabimus
|
wir werden bekräftigen |
| 2. Person Plural |
autumabitis
|
ihr werdet bekräftigen |
| 3. Person Plural |
autumabunt
|
sie werden bekräftigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabor
|
ich werde bekräftigt werden |
| 2. Person Singular |
autumaberis autumabere
|
du wirst bekräftigt werden |
| 3. Person Singular |
autumabitur
|
er/sie/es wird bekräftigt werden |
| 1. Person Plural |
autumabimur
|
wir werden bekräftigt werden |
| 2. Person Plural |
autumabimini
|
ihr werdet bekräftigt werden |
| 3. Person Plural |
autumabuntur
|
sie werden bekräftigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavi
|
ich habe bekräftigt |
| 2. Person Singular |
autumavisti
|
du hast bekräftigt |
| 3. Person Singular |
autumavit
|
er/sie/es hat bekräftigt |
| 1. Person Plural |
autumavimus
|
wir haben bekräftigt |
| 2. Person Plural |
autumavistis
|
ihr habt bekräftigt |
| 3. Person Plural |
autumaverunt autumavere
|
sie haben bekräftigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus sum
|
ich bin bekräftigt worden |
| 2. Person Singular |
autumatus es
|
du bist bekräftigt worden |
| 3. Person Singular |
autumatus est
|
er/sie/es ist bekräftigt worden |
| 1. Person Plural |
autumati sumus
|
wir sind bekräftigt worden |
| 2. Person Plural |
autumati estis
|
ihr seid bekräftigt worden |
| 3. Person Plural |
autumati sunt
|
sie sind bekräftigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumaverim
|
ich habe bekräftigt |
| 2. Person Singular |
autumaveris
|
du habest bekräftigt |
| 3. Person Singular |
autumaverit
|
er/sie/es habe bekräftigt |
| 1. Person Plural |
autumaverimus
|
wir haben bekräftigt |
| 2. Person Plural |
autumaveritis
|
ihr habet bekräftigt |
| 3. Person Plural |
autumaverint
|
sie haben bekräftigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus sim
|
ich sei bekräftigt worden |
| 2. Person Singular |
autumatus sis
|
du seiest bekräftigt worden |
| 3. Person Singular |
autumatus sit
|
er/sie/es sei bekräftigt worden |
| 1. Person Plural |
autumati simus
|
wir seien bekräftigt worden |
| 2. Person Plural |
autumati sitis
|
ihr seiet bekräftigt worden |
| 3. Person Plural |
autumati sint
|
sie seien bekräftigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumaveram
|
ich hatte bekräftigt |
| 2. Person Singular |
autumaveras
|
du hattest bekräftigt |
| 3. Person Singular |
autumaverat
|
er/sie/es hatte bekräftigt |
| 1. Person Plural |
autumaveramus
|
wir hatten bekräftigt |
| 2. Person Plural |
autumaveratis
|
ihr hattet bekräftigt |
| 3. Person Plural |
autumaverant
|
sie hatten bekräftigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus eram
|
ich war bekräftigt worden |
| 2. Person Singular |
autumatus eras
|
du warst bekräftigt worden |
| 3. Person Singular |
autumatus erat
|
er/sie/es war bekräftigt worden |
| 1. Person Plural |
autumati eramus
|
wir waren bekräftigt worden |
| 2. Person Plural |
autumati eratis
|
ihr wart bekräftigt worden |
| 3. Person Plural |
autumati erant
|
sie waren bekräftigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavissem
|
ich hätte bekräftigt |
| 2. Person Singular |
autumavisses
|
du hättest bekräftigt |
| 3. Person Singular |
autumavisset
|
er/sie/es hätte bekräftigt |
| 1. Person Plural |
autumavissemus
|
wir hätten bekräftigt |
| 2. Person Plural |
autumavissetis
|
ihr hättet bekräftigt |
| 3. Person Plural |
autumavissent
|
sie hätten bekräftigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus essem
|
ich wäre bekräftigt worden |
| 2. Person Singular |
autumatus esses
|
du wärest bekräftigt worden |
| 3. Person Singular |
autumatus esset
|
er/sie/es wäre bekräftigt worden |
| 1. Person Plural |
autumati essemus
|
wir wären bekräftigt worden |
| 2. Person Plural |
autumati essetis
|
ihr wäret bekräftigt worden |
| 3. Person Plural |
autumati essent
|
sie wären bekräftigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavero
|
ich werde bekräftigt haben |
| 2. Person Singular |
autumaveris
|
du wirst bekräftigt haben |
| 3. Person Singular |
autumaverit
|
er/sie/es wird bekräftigt haben |
| 1. Person Plural |
autumaverimus
|
wir werden bekräftigt haben |
| 2. Person Plural |
autumaveritis
|
ihr werdet bekräftigt haben |
| 3. Person Plural |
autumaverint
|
sie werden bekräftigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus ero
|
ich werde bekräftigt worden sein |
| 2. Person Singular |
autumatus eris
|
du wirst bekräftigt worden sein |
| 3. Person Singular |
autumatus erit
|
er/sie/es wird bekräftigt worden sein |
| 1. Person Plural |
autumati erimus
|
wir werden bekräftigt worden sein |
| 2. Person Plural |
autumati eritis
|
ihr werdet bekräftigt worden sein |
| 3. Person Plural |
autumati erunt
|
sie werden bekräftigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
autumare
|
bekräftigen |
| Vorzeitigkeit |
autumavisse
|
bekräftigt haben |
| Nachzeitigkeit |
autumaturum esse
|
bekräftigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
autumari autumarier
|
bekräftigt werden |
| Vorzeitigkeit |
autumatum esse
|
bekräftigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
autumatum iri
|
künftig bekräftigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
autuma
|
bekräftige; bekräftig! |
| 2. Person Plural |
autumate
|
bekräftigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
autumato
|
| 3. Person Singular |
autumato
|
| 2. Person Plural |
autumatote
|
| 3. Person Plural |
autumanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
autumare
|
das Bekräftigen |
| Genitiv |
autumandi
|
des Bekräftigens |
| Dativ |
autumando
|
dem Bekräftigen |
| Akkusativ |
autumandum
|
das Bekräftigen |
| Ablativ |
autumando
|
durch das Bekräftigen |
| Vokativ |
autumande
|
Bekräftigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumandus
|
autumanda
|
autumandum
|
| Genitiv |
autumandi
|
autumandae
|
autumandi
|
| Dativ |
autumando
|
autumandae
|
autumando
|
| Akkusativ |
autumandum
|
autumandam
|
autumandum
|
| Ablativ |
autumando
|
autumanda
|
autumando
|
| Vokativ |
autumande
|
autumanda
|
autumandum
|
Plural
| Nominativ |
autumandi
|
autumandae
|
autumanda
|
| Genitiv |
autumandorum
|
autumandarum
|
autumandorum
|
| Dativ |
autumandis
|
autumandis
|
autumandis
|
| Akkusativ |
autumandos
|
autumandas
|
autumanda
|
| Ablativ |
autumandis
|
autumandis
|
autumandis
|
| Vokativ |
autumandi
|
autumandae
|
autumanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumans
|
autumans
|
autumans
|
| Genitiv |
autumantis
|
autumantis
|
autumantis
|
| Dativ |
autumanti
|
autumanti
|
autumanti
|
| Akkusativ |
autumantem
|
autumantem
|
autumans
|
| Ablativ |
autumanti autumante
|
autumanti autumante
|
autumanti autumante
|
| Vokativ |
autumans
|
autumans
|
autumans
|
Plural
| Nominativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
| Genitiv |
autumantium autumantum
|
autumantium autumantum
|
autumantium autumantum
|
| Dativ |
autumantibus
|
autumantibus
|
autumantibus
|
| Akkusativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
| Ablativ |
autumantibus
|
autumantibus
|
autumantibus
|
| Vokativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumatus
|
autumata
|
autumatum
|
| Genitiv |
autumati
|
autumatae
|
autumati
|
| Dativ |
autumato
|
autumatae
|
autumato
|
| Akkusativ |
autumatum
|
autumatam
|
autumatum
|
| Ablativ |
autumato
|
autumata
|
autumato
|
| Vokativ |
autumate
|
autumata
|
autumatum
|
Plural
| Nominativ |
autumati
|
autumatae
|
autumata
|
| Genitiv |
autumatorum
|
autumatarum
|
autumatorum
|
| Dativ |
autumatis
|
autumatis
|
autumatis
|
| Akkusativ |
autumatos
|
autumatas
|
autumata
|
| Ablativ |
autumatis
|
autumatis
|
autumatis
|
| Vokativ |
autumati
|
autumatae
|
autumata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumaturus
|
autumatura
|
autumaturum
|
| Genitiv |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumaturi
|
| Dativ |
autumaturo
|
autumaturae
|
autumaturo
|
| Akkusativ |
autumaturum
|
autumaturam
|
autumaturum
|
| Ablativ |
autumaturo
|
autumatura
|
autumaturo
|
| Vokativ |
autumature
|
autumatura
|
autumaturum
|
Plural
| Nominativ |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumatura
|
| Genitiv |
autumaturorum
|
autumaturarum
|
autumaturorum
|
| Dativ |
autumaturis
|
autumaturis
|
autumaturis
|
| Akkusativ |
autumaturos
|
autumaturas
|
autumatura
|
| Ablativ |
autumaturis
|
autumaturis
|
autumaturis
|
| Vokativ |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
autumatum
|
autumatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumo
|
|
| 2. Person Singular |
autumas
|
|
| 3. Person Singular |
autumat
|
|
| 1. Person Plural |
autumamus
|
|
| 2. Person Plural |
autumatis
|
|
| 3. Person Plural |
autumant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumor
|
|
| 2. Person Singular |
autumaris autumare
|
|
| 3. Person Singular |
autumatur
|
|
| 1. Person Plural |
autumamur
|
|
| 2. Person Plural |
autumamini
|
|
| 3. Person Plural |
autumantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumem
|
|
| 2. Person Singular |
autumes
|
|
| 3. Person Singular |
autumet
|
|
| 1. Person Plural |
autumemus
|
|
| 2. Person Plural |
autumetis
|
|
| 3. Person Plural |
autument
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumer
|
|
| 2. Person Singular |
autumeris autumere
|
|
| 3. Person Singular |
autumetur
|
|
| 1. Person Plural |
autumemur
|
|
| 2. Person Plural |
autumemini
|
|
| 3. Person Plural |
autumentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabam
|
|
| 2. Person Singular |
autumabas
|
|
| 3. Person Singular |
autumabat
|
|
| 1. Person Plural |
autumabamus
|
|
| 2. Person Plural |
autumabatis
|
|
| 3. Person Plural |
autumabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabar
|
|
| 2. Person Singular |
autumabaris autumabare
|
|
| 3. Person Singular |
autumabatur
|
|
| 1. Person Plural |
autumabamur
|
|
| 2. Person Plural |
autumabamini
|
|
| 3. Person Plural |
autumabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumarem
|
|
| 2. Person Singular |
autumares
|
|
| 3. Person Singular |
autumaret
|
|
| 1. Person Plural |
autumaremus
|
|
| 2. Person Plural |
autumaretis
|
|
| 3. Person Plural |
autumarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumarer
|
|
| 2. Person Singular |
autumareris autumarere
|
|
| 3. Person Singular |
autumaretur
|
|
| 1. Person Plural |
autumaremur
|
|
| 2. Person Plural |
autumaremini
|
|
| 3. Person Plural |
autumarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabo
|
|
| 2. Person Singular |
autumabis
|
|
| 3. Person Singular |
autumabit
|
|
| 1. Person Plural |
autumabimus
|
|
| 2. Person Plural |
autumabitis
|
|
| 3. Person Plural |
autumabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabor
|
|
| 2. Person Singular |
autumaberis autumabere
|
|
| 3. Person Singular |
autumabitur
|
|
| 1. Person Plural |
autumabimur
|
|
| 2. Person Plural |
autumabimini
|
|
| 3. Person Plural |
autumabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavi
|
|
| 2. Person Singular |
autumavisti
|
|
| 3. Person Singular |
autumavit
|
|
| 1. Person Plural |
autumavimus
|
|
| 2. Person Plural |
autumavistis
|
|
| 3. Person Plural |
autumaverunt autumavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
autumatus es
|
|
| 3. Person Singular |
autumatus est
|
|
| 1. Person Plural |
autumati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
autumati estis
|
|
| 3. Person Plural |
autumati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumaverim
|
|
| 2. Person Singular |
autumaveris
|
|
| 3. Person Singular |
autumaverit
|
|
| 1. Person Plural |
autumaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
autumaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
autumaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
autumatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
autumatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
autumati simus
|
|
| 2. Person Plural |
autumati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
autumati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumaveram
|
|
| 2. Person Singular |
autumaveras
|
|
| 3. Person Singular |
autumaverat
|
|
| 1. Person Plural |
autumaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
autumaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
autumaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
autumatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
autumatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
autumati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
autumati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
autumati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavissem
|
|
| 2. Person Singular |
autumavisses
|
|
| 3. Person Singular |
autumavisset
|
|
| 1. Person Plural |
autumavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
autumavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
autumavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
autumatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
autumatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
autumati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
autumati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
autumati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavero
|
|
| 2. Person Singular |
autumaveris
|
|
| 3. Person Singular |
autumaverit
|
|
| 1. Person Plural |
autumaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
autumaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
autumaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
autumatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
autumatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
autumati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
autumati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
autumati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
autumare
|
|
| Vorzeitigkeit |
autumavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
autumaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
autumari autumarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
autumatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
autumatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
autuma
|
! |
| 2. Person Plural |
autumate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
autumato
|
| 3. Person Singular |
autumato
|
| 2. Person Plural |
autumatote
|
| 3. Person Plural |
autumanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
autumare
|
|
| Genitiv |
autumandi
|
|
| Dativ |
autumando
|
|
| Akkusativ |
autumandum
|
|
| Ablativ |
autumando
|
|
| Vokativ |
autumande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumandus
|
autumanda
|
autumandum
|
| Genitiv |
autumandi
|
autumandae
|
autumandi
|
| Dativ |
autumando
|
autumandae
|
autumando
|
| Akkusativ |
autumandum
|
autumandam
|
autumandum
|
| Ablativ |
autumando
|
autumanda
|
autumando
|
| Vokativ |
autumande
|
autumanda
|
autumandum
|
Plural
| Nominativ |
autumandi
|
autumandae
|
autumanda
|
| Genitiv |
autumandorum
|
autumandarum
|
autumandorum
|
| Dativ |
autumandis
|
autumandis
|
autumandis
|
| Akkusativ |
autumandos
|
autumandas
|
autumanda
|
| Ablativ |
autumandis
|
autumandis
|
autumandis
|
| Vokativ |
autumandi
|
autumandae
|
autumanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumans
|
autumans
|
autumans
|
| Genitiv |
autumantis
|
autumantis
|
autumantis
|
| Dativ |
autumanti
|
autumanti
|
autumanti
|
| Akkusativ |
autumantem
|
autumantem
|
autumans
|
| Ablativ |
autumanti autumante
|
autumanti autumante
|
autumanti autumante
|
| Vokativ |
autumans
|
autumans
|
autumans
|
Plural
| Nominativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
| Genitiv |
autumantium autumantum
|
autumantium autumantum
|
autumantium autumantum
|
| Dativ |
autumantibus
|
autumantibus
|
autumantibus
|
| Akkusativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
| Ablativ |
autumantibus
|
autumantibus
|
autumantibus
|
| Vokativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumatus
|
autumata
|
autumatum
|
| Genitiv |
autumati
|
autumatae
|
autumati
|
| Dativ |
autumato
|
autumatae
|
autumato
|
| Akkusativ |
autumatum
|
autumatam
|
autumatum
|
| Ablativ |
autumato
|
autumata
|
autumato
|
| Vokativ |
autumate
|
autumata
|
autumatum
|
Plural
| Nominativ |
autumati
|
autumatae
|
autumata
|
| Genitiv |
autumatorum
|
autumatarum
|
autumatorum
|
| Dativ |
autumatis
|
autumatis
|
autumatis
|
| Akkusativ |
autumatos
|
autumatas
|
autumata
|
| Ablativ |
autumatis
|
autumatis
|
autumatis
|
| Vokativ |
autumati
|
autumatae
|
autumata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumaturus
|
autumatura
|
autumaturum
|
| Genitiv |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumaturi
|
| Dativ |
autumaturo
|
autumaturae
|
autumaturo
|
| Akkusativ |
autumaturum
|
autumaturam
|
autumaturum
|
| Ablativ |
autumaturo
|
autumatura
|
autumaturo
|
| Vokativ |
autumature
|
autumatura
|
autumaturum
|
Plural
| Nominativ |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumatura
|
| Genitiv |
autumaturorum
|
autumaturarum
|
autumaturorum
|
| Dativ |
autumaturis
|
autumaturis
|
autumaturis
|
| Akkusativ |
autumaturos
|
autumaturas
|
autumatura
|
| Ablativ |
autumaturis
|
autumaturis
|
autumaturis
|
| Vokativ |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
autumatum
|
autumatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumo
|
|
| 2. Person Singular |
autumas
|
|
| 3. Person Singular |
autumat
|
|
| 1. Person Plural |
autumamus
|
|
| 2. Person Plural |
autumatis
|
|
| 3. Person Plural |
autumant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumor
|
|
| 2. Person Singular |
autumaris autumare
|
|
| 3. Person Singular |
autumatur
|
|
| 1. Person Plural |
autumamur
|
|
| 2. Person Plural |
autumamini
|
|
| 3. Person Plural |
autumantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumem
|
|
| 2. Person Singular |
autumes
|
|
| 3. Person Singular |
autumet
|
|
| 1. Person Plural |
autumemus
|
|
| 2. Person Plural |
autumetis
|
|
| 3. Person Plural |
autument
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumer
|
|
| 2. Person Singular |
autumeris autumere
|
|
| 3. Person Singular |
autumetur
|
|
| 1. Person Plural |
autumemur
|
|
| 2. Person Plural |
autumemini
|
|
| 3. Person Plural |
autumentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabam
|
|
| 2. Person Singular |
autumabas
|
|
| 3. Person Singular |
autumabat
|
|
| 1. Person Plural |
autumabamus
|
|
| 2. Person Plural |
autumabatis
|
|
| 3. Person Plural |
autumabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabar
|
|
| 2. Person Singular |
autumabaris autumabare
|
|
| 3. Person Singular |
autumabatur
|
|
| 1. Person Plural |
autumabamur
|
|
| 2. Person Plural |
autumabamini
|
|
| 3. Person Plural |
autumabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumarem
|
|
| 2. Person Singular |
autumares
|
|
| 3. Person Singular |
autumaret
|
|
| 1. Person Plural |
autumaremus
|
|
| 2. Person Plural |
autumaretis
|
|
| 3. Person Plural |
autumarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumarer
|
|
| 2. Person Singular |
autumareris autumarere
|
|
| 3. Person Singular |
autumaretur
|
|
| 1. Person Plural |
autumaremur
|
|
| 2. Person Plural |
autumaremini
|
|
| 3. Person Plural |
autumarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabo
|
|
| 2. Person Singular |
autumabis
|
|
| 3. Person Singular |
autumabit
|
|
| 1. Person Plural |
autumabimus
|
|
| 2. Person Plural |
autumabitis
|
|
| 3. Person Plural |
autumabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabor
|
|
| 2. Person Singular |
autumaberis autumabere
|
|
| 3. Person Singular |
autumabitur
|
|
| 1. Person Plural |
autumabimur
|
|
| 2. Person Plural |
autumabimini
|
|
| 3. Person Plural |
autumabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavi
|
|
| 2. Person Singular |
autumavisti
|
|
| 3. Person Singular |
autumavit
|
|
| 1. Person Plural |
autumavimus
|
|
| 2. Person Plural |
autumavistis
|
|
| 3. Person Plural |
autumaverunt autumavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
autumatus es
|
|
| 3. Person Singular |
autumatus est
|
|
| 1. Person Plural |
autumati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
autumati estis
|
|
| 3. Person Plural |
autumati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumaverim
|
|
| 2. Person Singular |
autumaveris
|
|
| 3. Person Singular |
autumaverit
|
|
| 1. Person Plural |
autumaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
autumaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
autumaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
autumatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
autumatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
autumati simus
|
|
| 2. Person Plural |
autumati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
autumati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumaveram
|
|
| 2. Person Singular |
autumaveras
|
|
| 3. Person Singular |
autumaverat
|
|
| 1. Person Plural |
autumaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
autumaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
autumaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
autumatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
autumatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
autumati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
autumati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
autumati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavissem
|
|
| 2. Person Singular |
autumavisses
|
|
| 3. Person Singular |
autumavisset
|
|
| 1. Person Plural |
autumavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
autumavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
autumavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
autumatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
autumatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
autumati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
autumati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
autumati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavero
|
|
| 2. Person Singular |
autumaveris
|
|
| 3. Person Singular |
autumaverit
|
|
| 1. Person Plural |
autumaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
autumaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
autumaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
autumatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
autumatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
autumati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
autumati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
autumati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
autumare
|
|
| Vorzeitigkeit |
autumavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
autumaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
autumari autumarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
autumatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
autumatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
autuma
|
! |
| 2. Person Plural |
autumate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
autumato
|
| 3. Person Singular |
autumato
|
| 2. Person Plural |
autumatote
|
| 3. Person Plural |
autumanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
autumare
|
|
| Genitiv |
autumandi
|
|
| Dativ |
autumando
|
|
| Akkusativ |
autumandum
|
|
| Ablativ |
autumando
|
|
| Vokativ |
autumande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumandus
|
autumanda
|
autumandum
|
| Genitiv |
autumandi
|
autumandae
|
autumandi
|
| Dativ |
autumando
|
autumandae
|
autumando
|
| Akkusativ |
autumandum
|
autumandam
|
autumandum
|
| Ablativ |
autumando
|
autumanda
|
autumando
|
| Vokativ |
autumande
|
autumanda
|
autumandum
|
Plural
| Nominativ |
autumandi
|
autumandae
|
autumanda
|
| Genitiv |
autumandorum
|
autumandarum
|
autumandorum
|
| Dativ |
autumandis
|
autumandis
|
autumandis
|
| Akkusativ |
autumandos
|
autumandas
|
autumanda
|
| Ablativ |
autumandis
|
autumandis
|
autumandis
|
| Vokativ |
autumandi
|
autumandae
|
autumanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumans
|
autumans
|
autumans
|
| Genitiv |
autumantis
|
autumantis
|
autumantis
|
| Dativ |
autumanti
|
autumanti
|
autumanti
|
| Akkusativ |
autumantem
|
autumantem
|
autumans
|
| Ablativ |
autumanti autumante
|
autumanti autumante
|
autumanti autumante
|
| Vokativ |
autumans
|
autumans
|
autumans
|
Plural
| Nominativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
| Genitiv |
autumantium autumantum
|
autumantium autumantum
|
autumantium autumantum
|
| Dativ |
autumantibus
|
autumantibus
|
autumantibus
|
| Akkusativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
| Ablativ |
autumantibus
|
autumantibus
|
autumantibus
|
| Vokativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumatus
|
autumata
|
autumatum
|
| Genitiv |
autumati
|
autumatae
|
autumati
|
| Dativ |
autumato
|
autumatae
|
autumato
|
| Akkusativ |
autumatum
|
autumatam
|
autumatum
|
| Ablativ |
autumato
|
autumata
|
autumato
|
| Vokativ |
autumate
|
autumata
|
autumatum
|
Plural
| Nominativ |
autumati
|
autumatae
|
autumata
|
| Genitiv |
autumatorum
|
autumatarum
|
autumatorum
|
| Dativ |
autumatis
|
autumatis
|
autumatis
|
| Akkusativ |
autumatos
|
autumatas
|
autumata
|
| Ablativ |
autumatis
|
autumatis
|
autumatis
|
| Vokativ |
autumati
|
autumatae
|
autumata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumaturus
|
autumatura
|
autumaturum
|
| Genitiv |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumaturi
|
| Dativ |
autumaturo
|
autumaturae
|
autumaturo
|
| Akkusativ |
autumaturum
|
autumaturam
|
autumaturum
|
| Ablativ |
autumaturo
|
autumatura
|
autumaturo
|
| Vokativ |
autumature
|
autumatura
|
autumaturum
|
Plural
| Nominativ |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumatura
|
| Genitiv |
autumaturorum
|
autumaturarum
|
autumaturorum
|
| Dativ |
autumaturis
|
autumaturis
|
autumaturis
|
| Akkusativ |
autumaturos
|
autumaturas
|
autumatura
|
| Ablativ |
autumaturis
|
autumaturis
|
autumaturis
|
| Vokativ |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
autumatum
|
autumatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumo
|
ich meine |
| 2. Person Singular |
autumas
|
du meinst |
| 3. Person Singular |
autumat
|
er/sie/es meint |
| 1. Person Plural |
autumamus
|
wir meinen |
| 2. Person Plural |
autumatis
|
ihr meint |
| 3. Person Plural |
autumant
|
sie meinen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumor
|
ich werde gemeint |
| 2. Person Singular |
autumaris autumare
|
du wirst gemeint |
| 3. Person Singular |
autumatur
|
er/sie/es wird gemeint |
| 1. Person Plural |
autumamur
|
wir werden gemeint |
| 2. Person Plural |
autumamini
|
ihr werdet gemeint |
| 3. Person Plural |
autumantur
|
sie werden gemeint |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumem
|
ich meine |
| 2. Person Singular |
autumes
|
du meinest |
| 3. Person Singular |
autumet
|
er/sie/es meine |
| 1. Person Plural |
autumemus
|
wir meinen |
| 2. Person Plural |
autumetis
|
ihr meinet |
| 3. Person Plural |
autument
|
sie meinen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumer
|
ich werde gemeint |
| 2. Person Singular |
autumeris autumere
|
du werdest gemeint |
| 3. Person Singular |
autumetur
|
er/sie/es werde gemeint |
| 1. Person Plural |
autumemur
|
wir werden gemeint |
| 2. Person Plural |
autumemini
|
ihr werdet gemeint |
| 3. Person Plural |
autumentur
|
sie werden gemeint |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabam
|
ich meinte |
| 2. Person Singular |
autumabas
|
du meintest |
| 3. Person Singular |
autumabat
|
er/sie/es meinte |
| 1. Person Plural |
autumabamus
|
wir meinten |
| 2. Person Plural |
autumabatis
|
ihr meintet |
| 3. Person Plural |
autumabant
|
sie meinten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabar
|
ich wurde gemeint |
| 2. Person Singular |
autumabaris autumabare
|
du wurdest gemeint |
| 3. Person Singular |
autumabatur
|
er/sie/es wurde gemeint |
| 1. Person Plural |
autumabamur
|
wir wurden gemeint |
| 2. Person Plural |
autumabamini
|
ihr wurdet gemeint |
| 3. Person Plural |
autumabantur
|
sie wurden gemeint |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumarem
|
ich meinte |
| 2. Person Singular |
autumares
|
du meintest |
| 3. Person Singular |
autumaret
|
er/sie/es meinte |
| 1. Person Plural |
autumaremus
|
wir meinten |
| 2. Person Plural |
autumaretis
|
ihr meintet |
| 3. Person Plural |
autumarent
|
sie meinten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumarer
|
ich würde gemeint |
| 2. Person Singular |
autumareris autumarere
|
du würdest gemeint |
| 3. Person Singular |
autumaretur
|
er/sie/es würde gemeint |
| 1. Person Plural |
autumaremur
|
wir würden gemeint |
| 2. Person Plural |
autumaremini
|
ihr würdet gemeint |
| 3. Person Plural |
autumarentur
|
sie würden gemeint |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabo
|
ich werde meinen |
| 2. Person Singular |
autumabis
|
du wirst meinen |
| 3. Person Singular |
autumabit
|
er/sie/es wird meinen |
| 1. Person Plural |
autumabimus
|
wir werden meinen |
| 2. Person Plural |
autumabitis
|
ihr werdet meinen |
| 3. Person Plural |
autumabunt
|
sie werden meinen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabor
|
ich werde gemeint werden |
| 2. Person Singular |
autumaberis autumabere
|
du wirst gemeint werden |
| 3. Person Singular |
autumabitur
|
er/sie/es wird gemeint werden |
| 1. Person Plural |
autumabimur
|
wir werden gemeint werden |
| 2. Person Plural |
autumabimini
|
ihr werdet gemeint werden |
| 3. Person Plural |
autumabuntur
|
sie werden gemeint werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavi
|
ich habe gemeint |
| 2. Person Singular |
autumavisti
|
du hast gemeint |
| 3. Person Singular |
autumavit
|
er/sie/es hat gemeint |
| 1. Person Plural |
autumavimus
|
wir haben gemeint |
| 2. Person Plural |
autumavistis
|
ihr habt gemeint |
| 3. Person Plural |
autumaverunt autumavere
|
sie haben gemeint |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus sum
|
ich bin gemeint worden |
| 2. Person Singular |
autumatus es
|
du bist gemeint worden |
| 3. Person Singular |
autumatus est
|
er/sie/es ist gemeint worden |
| 1. Person Plural |
autumati sumus
|
wir sind gemeint worden |
| 2. Person Plural |
autumati estis
|
ihr seid gemeint worden |
| 3. Person Plural |
autumati sunt
|
sie sind gemeint worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumaverim
|
ich habe gemeint |
| 2. Person Singular |
autumaveris
|
du habest gemeint |
| 3. Person Singular |
autumaverit
|
er/sie/es habe gemeint |
| 1. Person Plural |
autumaverimus
|
wir haben gemeint |
| 2. Person Plural |
autumaveritis
|
ihr habet gemeint |
| 3. Person Plural |
autumaverint
|
sie haben gemeint |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus sim
|
ich sei gemeint worden |
| 2. Person Singular |
autumatus sis
|
du seiest gemeint worden |
| 3. Person Singular |
autumatus sit
|
er/sie/es sei gemeint worden |
| 1. Person Plural |
autumati simus
|
wir seien gemeint worden |
| 2. Person Plural |
autumati sitis
|
ihr seiet gemeint worden |
| 3. Person Plural |
autumati sint
|
sie seien gemeint worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumaveram
|
ich hatte gemeint |
| 2. Person Singular |
autumaveras
|
du hattest gemeint |
| 3. Person Singular |
autumaverat
|
er/sie/es hatte gemeint |
| 1. Person Plural |
autumaveramus
|
wir hatten gemeint |
| 2. Person Plural |
autumaveratis
|
ihr hattet gemeint |
| 3. Person Plural |
autumaverant
|
sie hatten gemeint |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus eram
|
ich war gemeint worden |
| 2. Person Singular |
autumatus eras
|
du warst gemeint worden |
| 3. Person Singular |
autumatus erat
|
er/sie/es war gemeint worden |
| 1. Person Plural |
autumati eramus
|
wir waren gemeint worden |
| 2. Person Plural |
autumati eratis
|
ihr wart gemeint worden |
| 3. Person Plural |
autumati erant
|
sie waren gemeint worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavissem
|
ich hätte gemeint |
| 2. Person Singular |
autumavisses
|
du hättest gemeint |
| 3. Person Singular |
autumavisset
|
er/sie/es hätte gemeint |
| 1. Person Plural |
autumavissemus
|
wir hätten gemeint |
| 2. Person Plural |
autumavissetis
|
ihr hättet gemeint |
| 3. Person Plural |
autumavissent
|
sie hätten gemeint |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus essem
|
ich wäre gemeint worden |
| 2. Person Singular |
autumatus esses
|
du wärest gemeint worden |
| 3. Person Singular |
autumatus esset
|
er/sie/es wäre gemeint worden |
| 1. Person Plural |
autumati essemus
|
wir wären gemeint worden |
| 2. Person Plural |
autumati essetis
|
ihr wäret gemeint worden |
| 3. Person Plural |
autumati essent
|
sie wären gemeint worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavero
|
ich werde gemeint haben |
| 2. Person Singular |
autumaveris
|
du wirst gemeint haben |
| 3. Person Singular |
autumaverit
|
er/sie/es wird gemeint haben |
| 1. Person Plural |
autumaverimus
|
wir werden gemeint haben |
| 2. Person Plural |
autumaveritis
|
ihr werdet gemeint haben |
| 3. Person Plural |
autumaverint
|
sie werden gemeint haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus ero
|
ich werde gemeint worden sein |
| 2. Person Singular |
autumatus eris
|
du wirst gemeint worden sein |
| 3. Person Singular |
autumatus erit
|
er/sie/es wird gemeint worden sein |
| 1. Person Plural |
autumati erimus
|
wir werden gemeint worden sein |
| 2. Person Plural |
autumati eritis
|
ihr werdet gemeint worden sein |
| 3. Person Plural |
autumati erunt
|
sie werden gemeint worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
autumare
|
meinen |
| Vorzeitigkeit |
autumavisse
|
gemeint haben |
| Nachzeitigkeit |
autumaturum esse
|
meinen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
autumari autumarier
|
gemeint werden |
| Vorzeitigkeit |
autumatum esse
|
gemeint worden sein |
| Nachzeitigkeit |
autumatum iri
|
künftig gemeint werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
autuma
|
meine; mein! |
| 2. Person Plural |
autumate
|
meint! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
autumato
|
| 3. Person Singular |
autumato
|
| 2. Person Plural |
autumatote
|
| 3. Person Plural |
autumanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
autumare
|
das Meinen |
| Genitiv |
autumandi
|
des Meinens |
| Dativ |
autumando
|
dem Meinen |
| Akkusativ |
autumandum
|
das Meinen |
| Ablativ |
autumando
|
durch das Meinen |
| Vokativ |
autumande
|
Meinen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumandus
|
autumanda
|
autumandum
|
| Genitiv |
autumandi
|
autumandae
|
autumandi
|
| Dativ |
autumando
|
autumandae
|
autumando
|
| Akkusativ |
autumandum
|
autumandam
|
autumandum
|
| Ablativ |
autumando
|
autumanda
|
autumando
|
| Vokativ |
autumande
|
autumanda
|
autumandum
|
Plural
| Nominativ |
autumandi
|
autumandae
|
autumanda
|
| Genitiv |
autumandorum
|
autumandarum
|
autumandorum
|
| Dativ |
autumandis
|
autumandis
|
autumandis
|
| Akkusativ |
autumandos
|
autumandas
|
autumanda
|
| Ablativ |
autumandis
|
autumandis
|
autumandis
|
| Vokativ |
autumandi
|
autumandae
|
autumanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumans
|
autumans
|
autumans
|
| Genitiv |
autumantis
|
autumantis
|
autumantis
|
| Dativ |
autumanti
|
autumanti
|
autumanti
|
| Akkusativ |
autumantem
|
autumantem
|
autumans
|
| Ablativ |
autumanti autumante
|
autumanti autumante
|
autumanti autumante
|
| Vokativ |
autumans
|
autumans
|
autumans
|
Plural
| Nominativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
| Genitiv |
autumantium autumantum
|
autumantium autumantum
|
autumantium autumantum
|
| Dativ |
autumantibus
|
autumantibus
|
autumantibus
|
| Akkusativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
| Ablativ |
autumantibus
|
autumantibus
|
autumantibus
|
| Vokativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumatus
|
autumata
|
autumatum
|
| Genitiv |
autumati
|
autumatae
|
autumati
|
| Dativ |
autumato
|
autumatae
|
autumato
|
| Akkusativ |
autumatum
|
autumatam
|
autumatum
|
| Ablativ |
autumato
|
autumata
|
autumato
|
| Vokativ |
autumate
|
autumata
|
autumatum
|
Plural
| Nominativ |
autumati
|
autumatae
|
autumata
|
| Genitiv |
autumatorum
|
autumatarum
|
autumatorum
|
| Dativ |
autumatis
|
autumatis
|
autumatis
|
| Akkusativ |
autumatos
|
autumatas
|
autumata
|
| Ablativ |
autumatis
|
autumatis
|
autumatis
|
| Vokativ |
autumati
|
autumatae
|
autumata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumaturus
|
autumatura
|
autumaturum
|
| Genitiv |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumaturi
|
| Dativ |
autumaturo
|
autumaturae
|
autumaturo
|
| Akkusativ |
autumaturum
|
autumaturam
|
autumaturum
|
| Ablativ |
autumaturo
|
autumatura
|
autumaturo
|
| Vokativ |
autumature
|
autumatura
|
autumaturum
|
Plural
| Nominativ |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumatura
|
| Genitiv |
autumaturorum
|
autumaturarum
|
autumaturorum
|
| Dativ |
autumaturis
|
autumaturis
|
autumaturis
|
| Akkusativ |
autumaturos
|
autumaturas
|
autumatura
|
| Ablativ |
autumaturis
|
autumaturis
|
autumaturis
|
| Vokativ |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
autumatum
|
autumatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumo
|
|
| 2. Person Singular |
autumas
|
|
| 3. Person Singular |
autumat
|
|
| 1. Person Plural |
autumamus
|
|
| 2. Person Plural |
autumatis
|
|
| 3. Person Plural |
autumant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumor
|
|
| 2. Person Singular |
autumaris autumare
|
|
| 3. Person Singular |
autumatur
|
|
| 1. Person Plural |
autumamur
|
|
| 2. Person Plural |
autumamini
|
|
| 3. Person Plural |
autumantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumem
|
|
| 2. Person Singular |
autumes
|
|
| 3. Person Singular |
autumet
|
|
| 1. Person Plural |
autumemus
|
|
| 2. Person Plural |
autumetis
|
|
| 3. Person Plural |
autument
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumer
|
|
| 2. Person Singular |
autumeris autumere
|
|
| 3. Person Singular |
autumetur
|
|
| 1. Person Plural |
autumemur
|
|
| 2. Person Plural |
autumemini
|
|
| 3. Person Plural |
autumentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabam
|
|
| 2. Person Singular |
autumabas
|
|
| 3. Person Singular |
autumabat
|
|
| 1. Person Plural |
autumabamus
|
|
| 2. Person Plural |
autumabatis
|
|
| 3. Person Plural |
autumabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabar
|
|
| 2. Person Singular |
autumabaris autumabare
|
|
| 3. Person Singular |
autumabatur
|
|
| 1. Person Plural |
autumabamur
|
|
| 2. Person Plural |
autumabamini
|
|
| 3. Person Plural |
autumabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumarem
|
|
| 2. Person Singular |
autumares
|
|
| 3. Person Singular |
autumaret
|
|
| 1. Person Plural |
autumaremus
|
|
| 2. Person Plural |
autumaretis
|
|
| 3. Person Plural |
autumarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumarer
|
|
| 2. Person Singular |
autumareris autumarere
|
|
| 3. Person Singular |
autumaretur
|
|
| 1. Person Plural |
autumaremur
|
|
| 2. Person Plural |
autumaremini
|
|
| 3. Person Plural |
autumarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabo
|
|
| 2. Person Singular |
autumabis
|
|
| 3. Person Singular |
autumabit
|
|
| 1. Person Plural |
autumabimus
|
|
| 2. Person Plural |
autumabitis
|
|
| 3. Person Plural |
autumabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabor
|
|
| 2. Person Singular |
autumaberis autumabere
|
|
| 3. Person Singular |
autumabitur
|
|
| 1. Person Plural |
autumabimur
|
|
| 2. Person Plural |
autumabimini
|
|
| 3. Person Plural |
autumabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavi
|
|
| 2. Person Singular |
autumavisti
|
|
| 3. Person Singular |
autumavit
|
|
| 1. Person Plural |
autumavimus
|
|
| 2. Person Plural |
autumavistis
|
|
| 3. Person Plural |
autumaverunt autumavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
autumatus es
|
|
| 3. Person Singular |
autumatus est
|
|
| 1. Person Plural |
autumati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
autumati estis
|
|
| 3. Person Plural |
autumati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumaverim
|
|
| 2. Person Singular |
autumaveris
|
|
| 3. Person Singular |
autumaverit
|
|
| 1. Person Plural |
autumaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
autumaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
autumaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
autumatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
autumatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
autumati simus
|
|
| 2. Person Plural |
autumati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
autumati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumaveram
|
|
| 2. Person Singular |
autumaveras
|
|
| 3. Person Singular |
autumaverat
|
|
| 1. Person Plural |
autumaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
autumaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
autumaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
autumatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
autumatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
autumati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
autumati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
autumati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavissem
|
|
| 2. Person Singular |
autumavisses
|
|
| 3. Person Singular |
autumavisset
|
|
| 1. Person Plural |
autumavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
autumavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
autumavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
autumatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
autumatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
autumati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
autumati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
autumati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavero
|
|
| 2. Person Singular |
autumaveris
|
|
| 3. Person Singular |
autumaverit
|
|
| 1. Person Plural |
autumaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
autumaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
autumaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
autumatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
autumatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
autumati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
autumati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
autumati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
autumare
|
|
| Vorzeitigkeit |
autumavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
autumaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
autumari autumarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
autumatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
autumatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
autuma
|
! |
| 2. Person Plural |
autumate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
autumato
|
| 3. Person Singular |
autumato
|
| 2. Person Plural |
autumatote
|
| 3. Person Plural |
autumanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
autumare
|
|
| Genitiv |
autumandi
|
|
| Dativ |
autumando
|
|
| Akkusativ |
autumandum
|
|
| Ablativ |
autumando
|
|
| Vokativ |
autumande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumandus
|
autumanda
|
autumandum
|
| Genitiv |
autumandi
|
autumandae
|
autumandi
|
| Dativ |
autumando
|
autumandae
|
autumando
|
| Akkusativ |
autumandum
|
autumandam
|
autumandum
|
| Ablativ |
autumando
|
autumanda
|
autumando
|
| Vokativ |
autumande
|
autumanda
|
autumandum
|
Plural
| Nominativ |
autumandi
|
autumandae
|
autumanda
|
| Genitiv |
autumandorum
|
autumandarum
|
autumandorum
|
| Dativ |
autumandis
|
autumandis
|
autumandis
|
| Akkusativ |
autumandos
|
autumandas
|
autumanda
|
| Ablativ |
autumandis
|
autumandis
|
autumandis
|
| Vokativ |
autumandi
|
autumandae
|
autumanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumans
|
autumans
|
autumans
|
| Genitiv |
autumantis
|
autumantis
|
autumantis
|
| Dativ |
autumanti
|
autumanti
|
autumanti
|
| Akkusativ |
autumantem
|
autumantem
|
autumans
|
| Ablativ |
autumanti autumante
|
autumanti autumante
|
autumanti autumante
|
| Vokativ |
autumans
|
autumans
|
autumans
|
Plural
| Nominativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
| Genitiv |
autumantium autumantum
|
autumantium autumantum
|
autumantium autumantum
|
| Dativ |
autumantibus
|
autumantibus
|
autumantibus
|
| Akkusativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
| Ablativ |
autumantibus
|
autumantibus
|
autumantibus
|
| Vokativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumatus
|
autumata
|
autumatum
|
| Genitiv |
autumati
|
autumatae
|
autumati
|
| Dativ |
autumato
|
autumatae
|
autumato
|
| Akkusativ |
autumatum
|
autumatam
|
autumatum
|
| Ablativ |
autumato
|
autumata
|
autumato
|
| Vokativ |
autumate
|
autumata
|
autumatum
|
Plural
| Nominativ |
autumati
|
autumatae
|
autumata
|
| Genitiv |
autumatorum
|
autumatarum
|
autumatorum
|
| Dativ |
autumatis
|
autumatis
|
autumatis
|
| Akkusativ |
autumatos
|
autumatas
|
autumata
|
| Ablativ |
autumatis
|
autumatis
|
autumatis
|
| Vokativ |
autumati
|
autumatae
|
autumata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumaturus
|
autumatura
|
autumaturum
|
| Genitiv |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumaturi
|
| Dativ |
autumaturo
|
autumaturae
|
autumaturo
|
| Akkusativ |
autumaturum
|
autumaturam
|
autumaturum
|
| Ablativ |
autumaturo
|
autumatura
|
autumaturo
|
| Vokativ |
autumature
|
autumatura
|
autumaturum
|
Plural
| Nominativ |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumatura
|
| Genitiv |
autumaturorum
|
autumaturarum
|
autumaturorum
|
| Dativ |
autumaturis
|
autumaturis
|
autumaturis
|
| Akkusativ |
autumaturos
|
autumaturas
|
autumatura
|
| Ablativ |
autumaturis
|
autumaturis
|
autumaturis
|
| Vokativ |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
autumatum
|
autumatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumo
|
ich sage |
| 2. Person Singular |
autumas
|
du sagst |
| 3. Person Singular |
autumat
|
er/sie/es sagt |
| 1. Person Plural |
autumamus
|
wir sagen |
| 2. Person Plural |
autumatis
|
ihr sagt |
| 3. Person Plural |
autumant
|
sie sagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumor
|
ich werde gesagt |
| 2. Person Singular |
autumaris autumare
|
du wirst gesagt |
| 3. Person Singular |
autumatur
|
er/sie/es wird gesagt |
| 1. Person Plural |
autumamur
|
wir werden gesagt |
| 2. Person Plural |
autumamini
|
ihr werdet gesagt |
| 3. Person Plural |
autumantur
|
sie werden gesagt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumem
|
ich sage |
| 2. Person Singular |
autumes
|
du sagest |
| 3. Person Singular |
autumet
|
er/sie/es sage |
| 1. Person Plural |
autumemus
|
wir sagen |
| 2. Person Plural |
autumetis
|
ihr saget |
| 3. Person Plural |
autument
|
sie sagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumer
|
ich werde gesagt |
| 2. Person Singular |
autumeris autumere
|
du werdest gesagt |
| 3. Person Singular |
autumetur
|
er/sie/es werde gesagt |
| 1. Person Plural |
autumemur
|
wir werden gesagt |
| 2. Person Plural |
autumemini
|
ihr werdet gesagt |
| 3. Person Plural |
autumentur
|
sie werden gesagt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabam
|
ich sagte |
| 2. Person Singular |
autumabas
|
du sagtest |
| 3. Person Singular |
autumabat
|
er/sie/es sagte |
| 1. Person Plural |
autumabamus
|
wir sagten |
| 2. Person Plural |
autumabatis
|
ihr sagtet |
| 3. Person Plural |
autumabant
|
sie sagten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabar
|
ich wurde gesagt |
| 2. Person Singular |
autumabaris autumabare
|
du wurdest gesagt |
| 3. Person Singular |
autumabatur
|
er/sie/es wurde gesagt |
| 1. Person Plural |
autumabamur
|
wir wurden gesagt |
| 2. Person Plural |
autumabamini
|
ihr wurdet gesagt |
| 3. Person Plural |
autumabantur
|
sie wurden gesagt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumarem
|
ich sagte |
| 2. Person Singular |
autumares
|
du sagtest |
| 3. Person Singular |
autumaret
|
er/sie/es sagte |
| 1. Person Plural |
autumaremus
|
wir sagten |
| 2. Person Plural |
autumaretis
|
ihr sagtet |
| 3. Person Plural |
autumarent
|
sie sagten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumarer
|
ich würde gesagt |
| 2. Person Singular |
autumareris autumarere
|
du würdest gesagt |
| 3. Person Singular |
autumaretur
|
er/sie/es würde gesagt |
| 1. Person Plural |
autumaremur
|
wir würden gesagt |
| 2. Person Plural |
autumaremini
|
ihr würdet gesagt |
| 3. Person Plural |
autumarentur
|
sie würden gesagt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabo
|
ich werde sagen |
| 2. Person Singular |
autumabis
|
du wirst sagen |
| 3. Person Singular |
autumabit
|
er/sie/es wird sagen |
| 1. Person Plural |
autumabimus
|
wir werden sagen |
| 2. Person Plural |
autumabitis
|
ihr werdet sagen |
| 3. Person Plural |
autumabunt
|
sie werden sagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabor
|
ich werde gesagt werden |
| 2. Person Singular |
autumaberis autumabere
|
du wirst gesagt werden |
| 3. Person Singular |
autumabitur
|
er/sie/es wird gesagt werden |
| 1. Person Plural |
autumabimur
|
wir werden gesagt werden |
| 2. Person Plural |
autumabimini
|
ihr werdet gesagt werden |
| 3. Person Plural |
autumabuntur
|
sie werden gesagt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavi
|
ich habe gesagt |
| 2. Person Singular |
autumavisti
|
du hast gesagt |
| 3. Person Singular |
autumavit
|
er/sie/es hat gesagt |
| 1. Person Plural |
autumavimus
|
wir haben gesagt |
| 2. Person Plural |
autumavistis
|
ihr habt gesagt |
| 3. Person Plural |
autumaverunt autumavere
|
sie haben gesagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus sum
|
ich bin gesagt worden |
| 2. Person Singular |
autumatus es
|
du bist gesagt worden |
| 3. Person Singular |
autumatus est
|
er/sie/es ist gesagt worden |
| 1. Person Plural |
autumati sumus
|
wir sind gesagt worden |
| 2. Person Plural |
autumati estis
|
ihr seid gesagt worden |
| 3. Person Plural |
autumati sunt
|
sie sind gesagt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumaverim
|
ich habe gesagt |
| 2. Person Singular |
autumaveris
|
du habest gesagt |
| 3. Person Singular |
autumaverit
|
er/sie/es habe gesagt |
| 1. Person Plural |
autumaverimus
|
wir haben gesagt |
| 2. Person Plural |
autumaveritis
|
ihr habet gesagt |
| 3. Person Plural |
autumaverint
|
sie haben gesagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus sim
|
ich sei gesagt worden |
| 2. Person Singular |
autumatus sis
|
du seiest gesagt worden |
| 3. Person Singular |
autumatus sit
|
er/sie/es sei gesagt worden |
| 1. Person Plural |
autumati simus
|
wir seien gesagt worden |
| 2. Person Plural |
autumati sitis
|
ihr seiet gesagt worden |
| 3. Person Plural |
autumati sint
|
sie seien gesagt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumaveram
|
ich hatte gesagt |
| 2. Person Singular |
autumaveras
|
du hattest gesagt |
| 3. Person Singular |
autumaverat
|
er/sie/es hatte gesagt |
| 1. Person Plural |
autumaveramus
|
wir hatten gesagt |
| 2. Person Plural |
autumaveratis
|
ihr hattet gesagt |
| 3. Person Plural |
autumaverant
|
sie hatten gesagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus eram
|
ich war gesagt worden |
| 2. Person Singular |
autumatus eras
|
du warst gesagt worden |
| 3. Person Singular |
autumatus erat
|
er/sie/es war gesagt worden |
| 1. Person Plural |
autumati eramus
|
wir waren gesagt worden |
| 2. Person Plural |
autumati eratis
|
ihr wart gesagt worden |
| 3. Person Plural |
autumati erant
|
sie waren gesagt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavissem
|
ich hätte gesagt |
| 2. Person Singular |
autumavisses
|
du hättest gesagt |
| 3. Person Singular |
autumavisset
|
er/sie/es hätte gesagt |
| 1. Person Plural |
autumavissemus
|
wir hätten gesagt |
| 2. Person Plural |
autumavissetis
|
ihr hättet gesagt |
| 3. Person Plural |
autumavissent
|
sie hätten gesagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus essem
|
ich wäre gesagt worden |
| 2. Person Singular |
autumatus esses
|
du wärest gesagt worden |
| 3. Person Singular |
autumatus esset
|
er/sie/es wäre gesagt worden |
| 1. Person Plural |
autumati essemus
|
wir wären gesagt worden |
| 2. Person Plural |
autumati essetis
|
ihr wäret gesagt worden |
| 3. Person Plural |
autumati essent
|
sie wären gesagt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavero
|
ich werde gesagt haben |
| 2. Person Singular |
autumaveris
|
du wirst gesagt haben |
| 3. Person Singular |
autumaverit
|
er/sie/es wird gesagt haben |
| 1. Person Plural |
autumaverimus
|
wir werden gesagt haben |
| 2. Person Plural |
autumaveritis
|
ihr werdet gesagt haben |
| 3. Person Plural |
autumaverint
|
sie werden gesagt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus ero
|
ich werde gesagt worden sein |
| 2. Person Singular |
autumatus eris
|
du wirst gesagt worden sein |
| 3. Person Singular |
autumatus erit
|
er/sie/es wird gesagt worden sein |
| 1. Person Plural |
autumati erimus
|
wir werden gesagt worden sein |
| 2. Person Plural |
autumati eritis
|
ihr werdet gesagt worden sein |
| 3. Person Plural |
autumati erunt
|
sie werden gesagt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
autumare
|
sagen |
| Vorzeitigkeit |
autumavisse
|
gesagt haben |
| Nachzeitigkeit |
autumaturum esse
|
sagen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
autumari autumarier
|
gesagt werden |
| Vorzeitigkeit |
autumatum esse
|
gesagt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
autumatum iri
|
künftig gesagt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
autuma
|
sage; sag! |
| 2. Person Plural |
autumate
|
sagt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
autumato
|
| 3. Person Singular |
autumato
|
| 2. Person Plural |
autumatote
|
| 3. Person Plural |
autumanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
autumare
|
das Sagen |
| Genitiv |
autumandi
|
des Sagens |
| Dativ |
autumando
|
dem Sagen |
| Akkusativ |
autumandum
|
das Sagen |
| Ablativ |
autumando
|
durch das Sagen |
| Vokativ |
autumande
|
Sagen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumandus
|
autumanda
|
autumandum
|
| Genitiv |
autumandi
|
autumandae
|
autumandi
|
| Dativ |
autumando
|
autumandae
|
autumando
|
| Akkusativ |
autumandum
|
autumandam
|
autumandum
|
| Ablativ |
autumando
|
autumanda
|
autumando
|
| Vokativ |
autumande
|
autumanda
|
autumandum
|
Plural
| Nominativ |
autumandi
|
autumandae
|
autumanda
|
| Genitiv |
autumandorum
|
autumandarum
|
autumandorum
|
| Dativ |
autumandis
|
autumandis
|
autumandis
|
| Akkusativ |
autumandos
|
autumandas
|
autumanda
|
| Ablativ |
autumandis
|
autumandis
|
autumandis
|
| Vokativ |
autumandi
|
autumandae
|
autumanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumans
|
autumans
|
autumans
|
| Genitiv |
autumantis
|
autumantis
|
autumantis
|
| Dativ |
autumanti
|
autumanti
|
autumanti
|
| Akkusativ |
autumantem
|
autumantem
|
autumans
|
| Ablativ |
autumanti autumante
|
autumanti autumante
|
autumanti autumante
|
| Vokativ |
autumans
|
autumans
|
autumans
|
Plural
| Nominativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
| Genitiv |
autumantium autumantum
|
autumantium autumantum
|
autumantium autumantum
|
| Dativ |
autumantibus
|
autumantibus
|
autumantibus
|
| Akkusativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
| Ablativ |
autumantibus
|
autumantibus
|
autumantibus
|
| Vokativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumatus
|
autumata
|
autumatum
|
| Genitiv |
autumati
|
autumatae
|
autumati
|
| Dativ |
autumato
|
autumatae
|
autumato
|
| Akkusativ |
autumatum
|
autumatam
|
autumatum
|
| Ablativ |
autumato
|
autumata
|
autumato
|
| Vokativ |
autumate
|
autumata
|
autumatum
|
Plural
| Nominativ |
autumati
|
autumatae
|
autumata
|
| Genitiv |
autumatorum
|
autumatarum
|
autumatorum
|
| Dativ |
autumatis
|
autumatis
|
autumatis
|
| Akkusativ |
autumatos
|
autumatas
|
autumata
|
| Ablativ |
autumatis
|
autumatis
|
autumatis
|
| Vokativ |
autumati
|
autumatae
|
autumata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumaturus
|
autumatura
|
autumaturum
|
| Genitiv |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumaturi
|
| Dativ |
autumaturo
|
autumaturae
|
autumaturo
|
| Akkusativ |
autumaturum
|
autumaturam
|
autumaturum
|
| Ablativ |
autumaturo
|
autumatura
|
autumaturo
|
| Vokativ |
autumature
|
autumatura
|
autumaturum
|
Plural
| Nominativ |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumatura
|
| Genitiv |
autumaturorum
|
autumaturarum
|
autumaturorum
|
| Dativ |
autumaturis
|
autumaturis
|
autumaturis
|
| Akkusativ |
autumaturos
|
autumaturas
|
autumatura
|
| Ablativ |
autumaturis
|
autumaturis
|
autumaturis
|
| Vokativ |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
autumatum
|
autumatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumo
|
|
| 2. Person Singular |
autumas
|
|
| 3. Person Singular |
autumat
|
|
| 1. Person Plural |
autumamus
|
|
| 2. Person Plural |
autumatis
|
|
| 3. Person Plural |
autumant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumor
|
|
| 2. Person Singular |
autumaris autumare
|
|
| 3. Person Singular |
autumatur
|
|
| 1. Person Plural |
autumamur
|
|
| 2. Person Plural |
autumamini
|
|
| 3. Person Plural |
autumantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumem
|
|
| 2. Person Singular |
autumes
|
|
| 3. Person Singular |
autumet
|
|
| 1. Person Plural |
autumemus
|
|
| 2. Person Plural |
autumetis
|
|
| 3. Person Plural |
autument
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumer
|
|
| 2. Person Singular |
autumeris autumere
|
|
| 3. Person Singular |
autumetur
|
|
| 1. Person Plural |
autumemur
|
|
| 2. Person Plural |
autumemini
|
|
| 3. Person Plural |
autumentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabam
|
|
| 2. Person Singular |
autumabas
|
|
| 3. Person Singular |
autumabat
|
|
| 1. Person Plural |
autumabamus
|
|
| 2. Person Plural |
autumabatis
|
|
| 3. Person Plural |
autumabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabar
|
|
| 2. Person Singular |
autumabaris autumabare
|
|
| 3. Person Singular |
autumabatur
|
|
| 1. Person Plural |
autumabamur
|
|
| 2. Person Plural |
autumabamini
|
|
| 3. Person Plural |
autumabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumarem
|
|
| 2. Person Singular |
autumares
|
|
| 3. Person Singular |
autumaret
|
|
| 1. Person Plural |
autumaremus
|
|
| 2. Person Plural |
autumaretis
|
|
| 3. Person Plural |
autumarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumarer
|
|
| 2. Person Singular |
autumareris autumarere
|
|
| 3. Person Singular |
autumaretur
|
|
| 1. Person Plural |
autumaremur
|
|
| 2. Person Plural |
autumaremini
|
|
| 3. Person Plural |
autumarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabo
|
|
| 2. Person Singular |
autumabis
|
|
| 3. Person Singular |
autumabit
|
|
| 1. Person Plural |
autumabimus
|
|
| 2. Person Plural |
autumabitis
|
|
| 3. Person Plural |
autumabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumabor
|
|
| 2. Person Singular |
autumaberis autumabere
|
|
| 3. Person Singular |
autumabitur
|
|
| 1. Person Plural |
autumabimur
|
|
| 2. Person Plural |
autumabimini
|
|
| 3. Person Plural |
autumabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavi
|
|
| 2. Person Singular |
autumavisti
|
|
| 3. Person Singular |
autumavit
|
|
| 1. Person Plural |
autumavimus
|
|
| 2. Person Plural |
autumavistis
|
|
| 3. Person Plural |
autumaverunt autumavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
autumatus es
|
|
| 3. Person Singular |
autumatus est
|
|
| 1. Person Plural |
autumati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
autumati estis
|
|
| 3. Person Plural |
autumati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumaverim
|
|
| 2. Person Singular |
autumaveris
|
|
| 3. Person Singular |
autumaverit
|
|
| 1. Person Plural |
autumaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
autumaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
autumaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
autumatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
autumatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
autumati simus
|
|
| 2. Person Plural |
autumati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
autumati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumaveram
|
|
| 2. Person Singular |
autumaveras
|
|
| 3. Person Singular |
autumaverat
|
|
| 1. Person Plural |
autumaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
autumaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
autumaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
autumatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
autumatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
autumati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
autumati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
autumati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavissem
|
|
| 2. Person Singular |
autumavisses
|
|
| 3. Person Singular |
autumavisset
|
|
| 1. Person Plural |
autumavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
autumavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
autumavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
autumatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
autumatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
autumati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
autumati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
autumati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
autumavero
|
|
| 2. Person Singular |
autumaveris
|
|
| 3. Person Singular |
autumaverit
|
|
| 1. Person Plural |
autumaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
autumaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
autumaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
autumatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
autumatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
autumatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
autumati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
autumati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
autumati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
autumare
|
|
| Vorzeitigkeit |
autumavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
autumaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
autumari autumarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
autumatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
autumatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
autuma
|
! |
| 2. Person Plural |
autumate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
autumato
|
| 3. Person Singular |
autumato
|
| 2. Person Plural |
autumatote
|
| 3. Person Plural |
autumanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
autumare
|
|
| Genitiv |
autumandi
|
|
| Dativ |
autumando
|
|
| Akkusativ |
autumandum
|
|
| Ablativ |
autumando
|
|
| Vokativ |
autumande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumandus
|
autumanda
|
autumandum
|
| Genitiv |
autumandi
|
autumandae
|
autumandi
|
| Dativ |
autumando
|
autumandae
|
autumando
|
| Akkusativ |
autumandum
|
autumandam
|
autumandum
|
| Ablativ |
autumando
|
autumanda
|
autumando
|
| Vokativ |
autumande
|
autumanda
|
autumandum
|
Plural
| Nominativ |
autumandi
|
autumandae
|
autumanda
|
| Genitiv |
autumandorum
|
autumandarum
|
autumandorum
|
| Dativ |
autumandis
|
autumandis
|
autumandis
|
| Akkusativ |
autumandos
|
autumandas
|
autumanda
|
| Ablativ |
autumandis
|
autumandis
|
autumandis
|
| Vokativ |
autumandi
|
autumandae
|
autumanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumans
|
autumans
|
autumans
|
| Genitiv |
autumantis
|
autumantis
|
autumantis
|
| Dativ |
autumanti
|
autumanti
|
autumanti
|
| Akkusativ |
autumantem
|
autumantem
|
autumans
|
| Ablativ |
autumanti autumante
|
autumanti autumante
|
autumanti autumante
|
| Vokativ |
autumans
|
autumans
|
autumans
|
Plural
| Nominativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
| Genitiv |
autumantium autumantum
|
autumantium autumantum
|
autumantium autumantum
|
| Dativ |
autumantibus
|
autumantibus
|
autumantibus
|
| Akkusativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
| Ablativ |
autumantibus
|
autumantibus
|
autumantibus
|
| Vokativ |
autumantes
|
autumantes
|
autumantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumatus
|
autumata
|
autumatum
|
| Genitiv |
autumati
|
autumatae
|
autumati
|
| Dativ |
autumato
|
autumatae
|
autumato
|
| Akkusativ |
autumatum
|
autumatam
|
autumatum
|
| Ablativ |
autumato
|
autumata
|
autumato
|
| Vokativ |
autumate
|
autumata
|
autumatum
|
Plural
| Nominativ |
autumati
|
autumatae
|
autumata
|
| Genitiv |
autumatorum
|
autumatarum
|
autumatorum
|
| Dativ |
autumatis
|
autumatis
|
autumatis
|
| Akkusativ |
autumatos
|
autumatas
|
autumata
|
| Ablativ |
autumatis
|
autumatis
|
autumatis
|
| Vokativ |
autumati
|
autumatae
|
autumata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
autumaturus
|
autumatura
|
autumaturum
|
| Genitiv |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumaturi
|
| Dativ |
autumaturo
|
autumaturae
|
autumaturo
|
| Akkusativ |
autumaturum
|
autumaturam
|
autumaturum
|
| Ablativ |
autumaturo
|
autumatura
|
autumaturo
|
| Vokativ |
autumature
|
autumatura
|
autumaturum
|
Plural
| Nominativ |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumatura
|
| Genitiv |
autumaturorum
|
autumaturarum
|
autumaturorum
|
| Dativ |
autumaturis
|
autumaturis
|
autumaturis
|
| Akkusativ |
autumaturos
|
autumaturas
|
autumatura
|
| Ablativ |
autumaturis
|
autumaturis
|
autumaturis
|
| Vokativ |
autumaturi
|
autumaturae
|
autumatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
autumatum
|
autumatu
|