Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averrunco
|
ich wende ab |
| 2. Person Singular |
averruncas
|
du wendest ab |
| 3. Person Singular |
averruncat
|
er/sie/es wendet ab |
| 1. Person Plural |
averruncamus
|
wir wenden ab |
| 2. Person Plural |
averruncatis
|
ihr wendet ab |
| 3. Person Plural |
averruncant
|
sie wenden ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncor
|
ich werde abgewendet |
| 2. Person Singular |
averruncaris averruncare
|
du wirst abgewendet |
| 3. Person Singular |
averruncatur
|
er/sie/es wird abgewendet |
| 1. Person Plural |
averruncamur
|
wir werden abgewendet |
| 2. Person Plural |
averruncamini
|
ihr werdet abgewendet |
| 3. Person Plural |
averruncantur
|
sie werden abgewendet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncem
|
ich wende ab |
| 2. Person Singular |
averrunces
|
du wendest ab |
| 3. Person Singular |
averruncet
|
er/sie/es wende ab |
| 1. Person Plural |
averruncemus
|
wir wenden ab |
| 2. Person Plural |
averruncetis
|
ihr wendet ab |
| 3. Person Plural |
averruncent
|
sie wenden ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncer
|
ich werde abgewendet |
| 2. Person Singular |
averrunceris averruncere
|
du werdest abgewendet |
| 3. Person Singular |
averruncetur
|
er/sie/es werde abgewendet |
| 1. Person Plural |
averruncemur
|
wir werden abgewendet |
| 2. Person Plural |
averruncemini
|
ihr werdet abgewendet |
| 3. Person Plural |
averruncentur
|
sie werden abgewendet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncabam
|
ich wendete ab; wandte ab |
| 2. Person Singular |
averruncabas
|
du wendetest ab; wandtest ab |
| 3. Person Singular |
averruncabat
|
er/sie/es wendete ab; wandte ab |
| 1. Person Plural |
averruncabamus
|
wir wendeten ab; wandten ab |
| 2. Person Plural |
averruncabatis
|
ihr wendetet ab; wandtet ab |
| 3. Person Plural |
averruncabant
|
sie wendeten ab; wandten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncabar
|
ich wurde abgewendet |
| 2. Person Singular |
averruncabaris averruncabare
|
du wurdest abgewendet |
| 3. Person Singular |
averruncabatur
|
er/sie/es wurde abgewendet |
| 1. Person Plural |
averruncabamur
|
wir wurden abgewendet |
| 2. Person Plural |
averruncabamini
|
ihr wurdet abgewendet |
| 3. Person Plural |
averruncabantur
|
sie wurden abgewendet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncarem
|
ich wendete ab; wandte ab |
| 2. Person Singular |
averruncares
|
du wendetest ab; wandtest ab |
| 3. Person Singular |
averruncaret
|
er/sie/es wendete ab; wandte ab |
| 1. Person Plural |
averruncaremus
|
wir wendeten ab; wandten ab |
| 2. Person Plural |
averruncaretis
|
ihr wendetet ab; wandtet ab |
| 3. Person Plural |
averruncarent
|
sie wendeten ab; wandten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncarer
|
ich würde abgewendet |
| 2. Person Singular |
averruncareris averruncarere
|
du würdest abgewendet |
| 3. Person Singular |
averruncaretur
|
er/sie/es würde abgewendet |
| 1. Person Plural |
averruncaremur
|
wir würden abgewendet |
| 2. Person Plural |
averruncaremini
|
ihr würdet abgewendet |
| 3. Person Plural |
averruncarentur
|
sie würden abgewendet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncabo
|
ich werde abwenden |
| 2. Person Singular |
averruncabis
|
du wirst abwenden |
| 3. Person Singular |
averruncabit
|
er/sie/es wird abwenden |
| 1. Person Plural |
averruncabimus
|
wir werden abwenden |
| 2. Person Plural |
averruncabitis
|
ihr werdet abwenden |
| 3. Person Plural |
averruncabunt
|
sie werden abwenden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncabor
|
ich werde abgewendet werden |
| 2. Person Singular |
averruncaberis averruncabere
|
du wirst abgewendet werden |
| 3. Person Singular |
averruncabitur
|
er/sie/es wird abgewendet werden |
| 1. Person Plural |
averruncabimur
|
wir werden abgewendet werden |
| 2. Person Plural |
averruncabimini
|
ihr werdet abgewendet werden |
| 3. Person Plural |
averruncabuntur
|
sie werden abgewendet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncavi
|
ich habe abgewendet |
| 2. Person Singular |
averruncavisti
|
du hast abgewendet |
| 3. Person Singular |
averruncavit
|
er/sie/es hat abgewendet |
| 1. Person Plural |
averruncavimus
|
wir haben abgewendet |
| 2. Person Plural |
averruncavistis
|
ihr habt abgewendet |
| 3. Person Plural |
averruncaverunt averruncavere
|
sie haben abgewendet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncatus sum
|
ich bin abgewendet worden |
| 2. Person Singular |
averruncatus es
|
du bist abgewendet worden |
| 3. Person Singular |
averruncatus est
|
er/sie/es ist abgewendet worden |
| 1. Person Plural |
averruncati sumus
|
wir sind abgewendet worden |
| 2. Person Plural |
averruncati estis
|
ihr seid abgewendet worden |
| 3. Person Plural |
averruncati sunt
|
sie sind abgewendet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncaverim
|
ich habe abgewendet |
| 2. Person Singular |
averruncaveris
|
du habest abgewendet |
| 3. Person Singular |
averruncaverit
|
er/sie/es habe abgewendet |
| 1. Person Plural |
averruncaverimus
|
wir haben abgewendet |
| 2. Person Plural |
averruncaveritis
|
ihr habet abgewendet |
| 3. Person Plural |
averruncaverint
|
sie haben abgewendet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncatus sim
|
ich sei abgewendet worden |
| 2. Person Singular |
averruncatus sis
|
du seiest abgewendet worden |
| 3. Person Singular |
averruncatus sit
|
er/sie/es sei abgewendet worden |
| 1. Person Plural |
averruncati simus
|
wir seien abgewendet worden |
| 2. Person Plural |
averruncati sitis
|
ihr seiet abgewendet worden |
| 3. Person Plural |
averruncati sint
|
sie seien abgewendet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncaveram
|
ich hatte abgewendet |
| 2. Person Singular |
averruncaveras
|
du hattest abgewendet |
| 3. Person Singular |
averruncaverat
|
er/sie/es hatte abgewendet |
| 1. Person Plural |
averruncaveramus
|
wir hatten abgewendet |
| 2. Person Plural |
averruncaveratis
|
ihr hattet abgewendet |
| 3. Person Plural |
averruncaverant
|
sie hatten abgewendet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncatus eram
|
ich war abgewendet worden |
| 2. Person Singular |
averruncatus eras
|
du warst abgewendet worden |
| 3. Person Singular |
averruncatus erat
|
er/sie/es war abgewendet worden |
| 1. Person Plural |
averruncati eramus
|
wir waren abgewendet worden |
| 2. Person Plural |
averruncati eratis
|
ihr wart abgewendet worden |
| 3. Person Plural |
averruncati erant
|
sie waren abgewendet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncavissem
|
ich hätte abgewendet |
| 2. Person Singular |
averruncavisses
|
du hättest abgewendet |
| 3. Person Singular |
averruncavisset
|
er/sie/es hätte abgewendet |
| 1. Person Plural |
averruncavissemus
|
wir hätten abgewendet |
| 2. Person Plural |
averruncavissetis
|
ihr hättet abgewendet |
| 3. Person Plural |
averruncavissent
|
sie hätten abgewendet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncatus essem
|
ich wäre abgewendet worden |
| 2. Person Singular |
averruncatus esses
|
du wärest abgewendet worden |
| 3. Person Singular |
averruncatus esset
|
er/sie/es wäre abgewendet worden |
| 1. Person Plural |
averruncati essemus
|
wir wären abgewendet worden |
| 2. Person Plural |
averruncati essetis
|
ihr wäret abgewendet worden |
| 3. Person Plural |
averruncati essent
|
sie wären abgewendet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncavero
|
ich werde abgewendet haben |
| 2. Person Singular |
averruncaveris
|
du wirst abgewendet haben |
| 3. Person Singular |
averruncaverit
|
er/sie/es wird abgewendet haben |
| 1. Person Plural |
averruncaverimus
|
wir werden abgewendet haben |
| 2. Person Plural |
averruncaveritis
|
ihr werdet abgewendet haben |
| 3. Person Plural |
averruncaverint
|
sie werden abgewendet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncatus ero
|
ich werde abgewendet worden sein |
| 2. Person Singular |
averruncatus eris
|
du wirst abgewendet worden sein |
| 3. Person Singular |
averruncatus erit
|
er/sie/es wird abgewendet worden sein |
| 1. Person Plural |
averruncati erimus
|
wir werden abgewendet worden sein |
| 2. Person Plural |
averruncati eritis
|
ihr werdet abgewendet worden sein |
| 3. Person Plural |
averruncati erunt
|
sie werden abgewendet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
averruncare
|
abwenden |
| Vorzeitigkeit |
averruncavisse
|
abgewendet haben |
| Nachzeitigkeit |
averruncaturum esse
|
abwenden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
averruncari averruncarier
|
abgewendet werden |
| Vorzeitigkeit |
averruncatum esse
|
abgewendet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
averruncatum iri
|
künftig abgewendet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
averrunca
|
wende ab! |
| 2. Person Plural |
averruncate
|
wendet ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
averruncato
|
| 3. Person Singular |
averruncato
|
| 2. Person Plural |
averruncatote
|
| 3. Person Plural |
averruncanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
averruncare
|
das Abwenden |
| Genitiv |
averruncandi
|
des Abwendens |
| Dativ |
averruncando
|
dem Abwenden |
| Akkusativ |
averruncandum
|
das Abwenden |
| Ablativ |
averruncando
|
durch das Abwenden |
| Vokativ |
averruncande
|
Abwenden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
averruncandus
|
averruncanda
|
averruncandum
|
| Genitiv |
averruncandi
|
averruncandae
|
averruncandi
|
| Dativ |
averruncando
|
averruncandae
|
averruncando
|
| Akkusativ |
averruncandum
|
averruncandam
|
averruncandum
|
| Ablativ |
averruncando
|
averruncanda
|
averruncando
|
| Vokativ |
averruncande
|
averruncanda
|
averruncandum
|
Plural
| Nominativ |
averruncandi
|
averruncandae
|
averruncanda
|
| Genitiv |
averruncandorum
|
averruncandarum
|
averruncandorum
|
| Dativ |
averruncandis
|
averruncandis
|
averruncandis
|
| Akkusativ |
averruncandos
|
averruncandas
|
averruncanda
|
| Ablativ |
averruncandis
|
averruncandis
|
averruncandis
|
| Vokativ |
averruncandi
|
averruncandae
|
averruncanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
averruncans
|
averruncans
|
averruncans
|
| Genitiv |
averruncantis
|
averruncantis
|
averruncantis
|
| Dativ |
averruncanti
|
averruncanti
|
averruncanti
|
| Akkusativ |
averruncantem
|
averruncantem
|
averruncans
|
| Ablativ |
averruncanti averruncante
|
averruncanti averruncante
|
averruncanti averruncante
|
| Vokativ |
averruncans
|
averruncans
|
averruncans
|
Plural
| Nominativ |
averruncantes
|
averruncantes
|
averruncantia
|
| Genitiv |
averruncantium averruncantum
|
averruncantium averruncantum
|
averruncantium averruncantum
|
| Dativ |
averruncantibus
|
averruncantibus
|
averruncantibus
|
| Akkusativ |
averruncantes
|
averruncantes
|
averruncantia
|
| Ablativ |
averruncantibus
|
averruncantibus
|
averruncantibus
|
| Vokativ |
averruncantes
|
averruncantes
|
averruncantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
averruncatus
|
averruncata
|
averruncatum
|
| Genitiv |
averruncati
|
averruncatae
|
averruncati
|
| Dativ |
averruncato
|
averruncatae
|
averruncato
|
| Akkusativ |
averruncatum
|
averruncatam
|
averruncatum
|
| Ablativ |
averruncato
|
averruncata
|
averruncato
|
| Vokativ |
averruncate
|
averruncata
|
averruncatum
|
Plural
| Nominativ |
averruncati
|
averruncatae
|
averruncata
|
| Genitiv |
averruncatorum
|
averruncatarum
|
averruncatorum
|
| Dativ |
averruncatis
|
averruncatis
|
averruncatis
|
| Akkusativ |
averruncatos
|
averruncatas
|
averruncata
|
| Ablativ |
averruncatis
|
averruncatis
|
averruncatis
|
| Vokativ |
averruncati
|
averruncatae
|
averruncata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
averruncaturus
|
averruncatura
|
averruncaturum
|
| Genitiv |
averruncaturi
|
averruncaturae
|
averruncaturi
|
| Dativ |
averruncaturo
|
averruncaturae
|
averruncaturo
|
| Akkusativ |
averruncaturum
|
averruncaturam
|
averruncaturum
|
| Ablativ |
averruncaturo
|
averruncatura
|
averruncaturo
|
| Vokativ |
averruncature
|
averruncatura
|
averruncaturum
|
Plural
| Nominativ |
averruncaturi
|
averruncaturae
|
averruncatura
|
| Genitiv |
averruncaturorum
|
averruncaturarum
|
averruncaturorum
|
| Dativ |
averruncaturis
|
averruncaturis
|
averruncaturis
|
| Akkusativ |
averruncaturos
|
averruncaturas
|
averruncatura
|
| Ablativ |
averruncaturis
|
averruncaturis
|
averruncaturis
|
| Vokativ |
averruncaturi
|
averruncaturae
|
averruncatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
averruncatum
|
averruncatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averrunco
|
|
| 2. Person Singular |
averruncas
|
|
| 3. Person Singular |
averruncat
|
|
| 1. Person Plural |
averruncamus
|
|
| 2. Person Plural |
averruncatis
|
|
| 3. Person Plural |
averruncant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncor
|
|
| 2. Person Singular |
averruncaris averruncare
|
|
| 3. Person Singular |
averruncatur
|
|
| 1. Person Plural |
averruncamur
|
|
| 2. Person Plural |
averruncamini
|
|
| 3. Person Plural |
averruncantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncem
|
|
| 2. Person Singular |
averrunces
|
|
| 3. Person Singular |
averruncet
|
|
| 1. Person Plural |
averruncemus
|
|
| 2. Person Plural |
averruncetis
|
|
| 3. Person Plural |
averruncent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncer
|
|
| 2. Person Singular |
averrunceris averruncere
|
|
| 3. Person Singular |
averruncetur
|
|
| 1. Person Plural |
averruncemur
|
|
| 2. Person Plural |
averruncemini
|
|
| 3. Person Plural |
averruncentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncabam
|
|
| 2. Person Singular |
averruncabas
|
|
| 3. Person Singular |
averruncabat
|
|
| 1. Person Plural |
averruncabamus
|
|
| 2. Person Plural |
averruncabatis
|
|
| 3. Person Plural |
averruncabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncabar
|
|
| 2. Person Singular |
averruncabaris averruncabare
|
|
| 3. Person Singular |
averruncabatur
|
|
| 1. Person Plural |
averruncabamur
|
|
| 2. Person Plural |
averruncabamini
|
|
| 3. Person Plural |
averruncabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncarem
|
|
| 2. Person Singular |
averruncares
|
|
| 3. Person Singular |
averruncaret
|
|
| 1. Person Plural |
averruncaremus
|
|
| 2. Person Plural |
averruncaretis
|
|
| 3. Person Plural |
averruncarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncarer
|
|
| 2. Person Singular |
averruncareris averruncarere
|
|
| 3. Person Singular |
averruncaretur
|
|
| 1. Person Plural |
averruncaremur
|
|
| 2. Person Plural |
averruncaremini
|
|
| 3. Person Plural |
averruncarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncabo
|
|
| 2. Person Singular |
averruncabis
|
|
| 3. Person Singular |
averruncabit
|
|
| 1. Person Plural |
averruncabimus
|
|
| 2. Person Plural |
averruncabitis
|
|
| 3. Person Plural |
averruncabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncabor
|
|
| 2. Person Singular |
averruncaberis averruncabere
|
|
| 3. Person Singular |
averruncabitur
|
|
| 1. Person Plural |
averruncabimur
|
|
| 2. Person Plural |
averruncabimini
|
|
| 3. Person Plural |
averruncabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncavi
|
|
| 2. Person Singular |
averruncavisti
|
|
| 3. Person Singular |
averruncavit
|
|
| 1. Person Plural |
averruncavimus
|
|
| 2. Person Plural |
averruncavistis
|
|
| 3. Person Plural |
averruncaverunt averruncavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
averruncatus es
|
|
| 3. Person Singular |
averruncatus est
|
|
| 1. Person Plural |
averruncati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
averruncati estis
|
|
| 3. Person Plural |
averruncati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncaverim
|
|
| 2. Person Singular |
averruncaveris
|
|
| 3. Person Singular |
averruncaverit
|
|
| 1. Person Plural |
averruncaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
averruncaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
averruncaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
averruncatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
averruncatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
averruncati simus
|
|
| 2. Person Plural |
averruncati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
averruncati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncaveram
|
|
| 2. Person Singular |
averruncaveras
|
|
| 3. Person Singular |
averruncaverat
|
|
| 1. Person Plural |
averruncaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
averruncaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
averruncaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
averruncatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
averruncatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
averruncati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
averruncati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
averruncati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncavissem
|
|
| 2. Person Singular |
averruncavisses
|
|
| 3. Person Singular |
averruncavisset
|
|
| 1. Person Plural |
averruncavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
averruncavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
averruncavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
averruncatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
averruncatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
averruncati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
averruncati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
averruncati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncavero
|
|
| 2. Person Singular |
averruncaveris
|
|
| 3. Person Singular |
averruncaverit
|
|
| 1. Person Plural |
averruncaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
averruncaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
averruncaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
averruncatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
averruncatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
averruncati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
averruncati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
averruncati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
averruncare
|
|
| Vorzeitigkeit |
averruncavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
averruncaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
averruncari averruncarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
averruncatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
averruncatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
averrunca
|
! |
| 2. Person Plural |
averruncate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
averruncato
|
| 3. Person Singular |
averruncato
|
| 2. Person Plural |
averruncatote
|
| 3. Person Plural |
averruncanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
averruncare
|
|
| Genitiv |
averruncandi
|
|
| Dativ |
averruncando
|
|
| Akkusativ |
averruncandum
|
|
| Ablativ |
averruncando
|
|
| Vokativ |
averruncande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
averruncandus
|
averruncanda
|
averruncandum
|
| Genitiv |
averruncandi
|
averruncandae
|
averruncandi
|
| Dativ |
averruncando
|
averruncandae
|
averruncando
|
| Akkusativ |
averruncandum
|
averruncandam
|
averruncandum
|
| Ablativ |
averruncando
|
averruncanda
|
averruncando
|
| Vokativ |
averruncande
|
averruncanda
|
averruncandum
|
Plural
| Nominativ |
averruncandi
|
averruncandae
|
averruncanda
|
| Genitiv |
averruncandorum
|
averruncandarum
|
averruncandorum
|
| Dativ |
averruncandis
|
averruncandis
|
averruncandis
|
| Akkusativ |
averruncandos
|
averruncandas
|
averruncanda
|
| Ablativ |
averruncandis
|
averruncandis
|
averruncandis
|
| Vokativ |
averruncandi
|
averruncandae
|
averruncanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
averruncans
|
averruncans
|
averruncans
|
| Genitiv |
averruncantis
|
averruncantis
|
averruncantis
|
| Dativ |
averruncanti
|
averruncanti
|
averruncanti
|
| Akkusativ |
averruncantem
|
averruncantem
|
averruncans
|
| Ablativ |
averruncanti averruncante
|
averruncanti averruncante
|
averruncanti averruncante
|
| Vokativ |
averruncans
|
averruncans
|
averruncans
|
Plural
| Nominativ |
averruncantes
|
averruncantes
|
averruncantia
|
| Genitiv |
averruncantium averruncantum
|
averruncantium averruncantum
|
averruncantium averruncantum
|
| Dativ |
averruncantibus
|
averruncantibus
|
averruncantibus
|
| Akkusativ |
averruncantes
|
averruncantes
|
averruncantia
|
| Ablativ |
averruncantibus
|
averruncantibus
|
averruncantibus
|
| Vokativ |
averruncantes
|
averruncantes
|
averruncantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
averruncatus
|
averruncata
|
averruncatum
|
| Genitiv |
averruncati
|
averruncatae
|
averruncati
|
| Dativ |
averruncato
|
averruncatae
|
averruncato
|
| Akkusativ |
averruncatum
|
averruncatam
|
averruncatum
|
| Ablativ |
averruncato
|
averruncata
|
averruncato
|
| Vokativ |
averruncate
|
averruncata
|
averruncatum
|
Plural
| Nominativ |
averruncati
|
averruncatae
|
averruncata
|
| Genitiv |
averruncatorum
|
averruncatarum
|
averruncatorum
|
| Dativ |
averruncatis
|
averruncatis
|
averruncatis
|
| Akkusativ |
averruncatos
|
averruncatas
|
averruncata
|
| Ablativ |
averruncatis
|
averruncatis
|
averruncatis
|
| Vokativ |
averruncati
|
averruncatae
|
averruncata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
averruncaturus
|
averruncatura
|
averruncaturum
|
| Genitiv |
averruncaturi
|
averruncaturae
|
averruncaturi
|
| Dativ |
averruncaturo
|
averruncaturae
|
averruncaturo
|
| Akkusativ |
averruncaturum
|
averruncaturam
|
averruncaturum
|
| Ablativ |
averruncaturo
|
averruncatura
|
averruncaturo
|
| Vokativ |
averruncature
|
averruncatura
|
averruncaturum
|
Plural
| Nominativ |
averruncaturi
|
averruncaturae
|
averruncatura
|
| Genitiv |
averruncaturorum
|
averruncaturarum
|
averruncaturorum
|
| Dativ |
averruncaturis
|
averruncaturis
|
averruncaturis
|
| Akkusativ |
averruncaturos
|
averruncaturas
|
averruncatura
|
| Ablativ |
averruncaturis
|
averruncaturis
|
averruncaturis
|
| Vokativ |
averruncaturi
|
averruncaturae
|
averruncatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
averruncatum
|
averruncatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averrunco
|
ich entferne |
| 2. Person Singular |
averruncas
|
du entfernst |
| 3. Person Singular |
averruncat
|
er/sie/es entfernt |
| 1. Person Plural |
averruncamus
|
wir entfernen |
| 2. Person Plural |
averruncatis
|
ihr entfernt |
| 3. Person Plural |
averruncant
|
sie entfernen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncor
|
ich werde entfernt |
| 2. Person Singular |
averruncaris averruncare
|
du wirst entfernt |
| 3. Person Singular |
averruncatur
|
er/sie/es wird entfernt |
| 1. Person Plural |
averruncamur
|
wir werden entfernt |
| 2. Person Plural |
averruncamini
|
ihr werdet entfernt |
| 3. Person Plural |
averruncantur
|
sie werden entfernt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncem
|
ich entferne |
| 2. Person Singular |
averrunces
|
du entfernest |
| 3. Person Singular |
averruncet
|
er/sie/es entferne |
| 1. Person Plural |
averruncemus
|
wir entfernen |
| 2. Person Plural |
averruncetis
|
ihr entfernet |
| 3. Person Plural |
averruncent
|
sie entfernen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncer
|
ich werde entfernt |
| 2. Person Singular |
averrunceris averruncere
|
du werdest entfernt |
| 3. Person Singular |
averruncetur
|
er/sie/es werde entfernt |
| 1. Person Plural |
averruncemur
|
wir werden entfernt |
| 2. Person Plural |
averruncemini
|
ihr werdet entfernt |
| 3. Person Plural |
averruncentur
|
sie werden entfernt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncabam
|
ich entfernte |
| 2. Person Singular |
averruncabas
|
du entferntest |
| 3. Person Singular |
averruncabat
|
er/sie/es entfernte |
| 1. Person Plural |
averruncabamus
|
wir entfernten |
| 2. Person Plural |
averruncabatis
|
ihr entferntet |
| 3. Person Plural |
averruncabant
|
sie entfernten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncabar
|
ich wurde entfernt |
| 2. Person Singular |
averruncabaris averruncabare
|
du wurdest entfernt |
| 3. Person Singular |
averruncabatur
|
er/sie/es wurde entfernt |
| 1. Person Plural |
averruncabamur
|
wir wurden entfernt |
| 2. Person Plural |
averruncabamini
|
ihr wurdet entfernt |
| 3. Person Plural |
averruncabantur
|
sie wurden entfernt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncarem
|
ich entfernte |
| 2. Person Singular |
averruncares
|
du entferntest |
| 3. Person Singular |
averruncaret
|
er/sie/es entfernte |
| 1. Person Plural |
averruncaremus
|
wir entfernten |
| 2. Person Plural |
averruncaretis
|
ihr entferntet |
| 3. Person Plural |
averruncarent
|
sie entfernten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncarer
|
ich würde entfernt |
| 2. Person Singular |
averruncareris averruncarere
|
du würdest entfernt |
| 3. Person Singular |
averruncaretur
|
er/sie/es würde entfernt |
| 1. Person Plural |
averruncaremur
|
wir würden entfernt |
| 2. Person Plural |
averruncaremini
|
ihr würdet entfernt |
| 3. Person Plural |
averruncarentur
|
sie würden entfernt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncabo
|
ich werde entfernen |
| 2. Person Singular |
averruncabis
|
du wirst entfernen |
| 3. Person Singular |
averruncabit
|
er/sie/es wird entfernen |
| 1. Person Plural |
averruncabimus
|
wir werden entfernen |
| 2. Person Plural |
averruncabitis
|
ihr werdet entfernen |
| 3. Person Plural |
averruncabunt
|
sie werden entfernen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncabor
|
ich werde entfernt werden |
| 2. Person Singular |
averruncaberis averruncabere
|
du wirst entfernt werden |
| 3. Person Singular |
averruncabitur
|
er/sie/es wird entfernt werden |
| 1. Person Plural |
averruncabimur
|
wir werden entfernt werden |
| 2. Person Plural |
averruncabimini
|
ihr werdet entfernt werden |
| 3. Person Plural |
averruncabuntur
|
sie werden entfernt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncavi
|
ich habe entfernt |
| 2. Person Singular |
averruncavisti
|
du hast entfernt |
| 3. Person Singular |
averruncavit
|
er/sie/es hat entfernt |
| 1. Person Plural |
averruncavimus
|
wir haben entfernt |
| 2. Person Plural |
averruncavistis
|
ihr habt entfernt |
| 3. Person Plural |
averruncaverunt averruncavere
|
sie haben entfernt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncatus sum
|
ich bin entfernt worden |
| 2. Person Singular |
averruncatus es
|
du bist entfernt worden |
| 3. Person Singular |
averruncatus est
|
er/sie/es ist entfernt worden |
| 1. Person Plural |
averruncati sumus
|
wir sind entfernt worden |
| 2. Person Plural |
averruncati estis
|
ihr seid entfernt worden |
| 3. Person Plural |
averruncati sunt
|
sie sind entfernt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncaverim
|
ich habe entfernt |
| 2. Person Singular |
averruncaveris
|
du habest entfernt |
| 3. Person Singular |
averruncaverit
|
er/sie/es habe entfernt |
| 1. Person Plural |
averruncaverimus
|
wir haben entfernt |
| 2. Person Plural |
averruncaveritis
|
ihr habet entfernt |
| 3. Person Plural |
averruncaverint
|
sie haben entfernt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncatus sim
|
ich sei entfernt worden |
| 2. Person Singular |
averruncatus sis
|
du seiest entfernt worden |
| 3. Person Singular |
averruncatus sit
|
er/sie/es sei entfernt worden |
| 1. Person Plural |
averruncati simus
|
wir seien entfernt worden |
| 2. Person Plural |
averruncati sitis
|
ihr seiet entfernt worden |
| 3. Person Plural |
averruncati sint
|
sie seien entfernt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncaveram
|
ich hatte entfernt |
| 2. Person Singular |
averruncaveras
|
du hattest entfernt |
| 3. Person Singular |
averruncaverat
|
er/sie/es hatte entfernt |
| 1. Person Plural |
averruncaveramus
|
wir hatten entfernt |
| 2. Person Plural |
averruncaveratis
|
ihr hattet entfernt |
| 3. Person Plural |
averruncaverant
|
sie hatten entfernt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncatus eram
|
ich war entfernt worden |
| 2. Person Singular |
averruncatus eras
|
du warst entfernt worden |
| 3. Person Singular |
averruncatus erat
|
er/sie/es war entfernt worden |
| 1. Person Plural |
averruncati eramus
|
wir waren entfernt worden |
| 2. Person Plural |
averruncati eratis
|
ihr wart entfernt worden |
| 3. Person Plural |
averruncati erant
|
sie waren entfernt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncavissem
|
ich hätte entfernt |
| 2. Person Singular |
averruncavisses
|
du hättest entfernt |
| 3. Person Singular |
averruncavisset
|
er/sie/es hätte entfernt |
| 1. Person Plural |
averruncavissemus
|
wir hätten entfernt |
| 2. Person Plural |
averruncavissetis
|
ihr hättet entfernt |
| 3. Person Plural |
averruncavissent
|
sie hätten entfernt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncatus essem
|
ich wäre entfernt worden |
| 2. Person Singular |
averruncatus esses
|
du wärest entfernt worden |
| 3. Person Singular |
averruncatus esset
|
er/sie/es wäre entfernt worden |
| 1. Person Plural |
averruncati essemus
|
wir wären entfernt worden |
| 2. Person Plural |
averruncati essetis
|
ihr wäret entfernt worden |
| 3. Person Plural |
averruncati essent
|
sie wären entfernt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncavero
|
ich werde entfernt haben |
| 2. Person Singular |
averruncaveris
|
du wirst entfernt haben |
| 3. Person Singular |
averruncaverit
|
er/sie/es wird entfernt haben |
| 1. Person Plural |
averruncaverimus
|
wir werden entfernt haben |
| 2. Person Plural |
averruncaveritis
|
ihr werdet entfernt haben |
| 3. Person Plural |
averruncaverint
|
sie werden entfernt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncatus ero
|
ich werde entfernt worden sein |
| 2. Person Singular |
averruncatus eris
|
du wirst entfernt worden sein |
| 3. Person Singular |
averruncatus erit
|
er/sie/es wird entfernt worden sein |
| 1. Person Plural |
averruncati erimus
|
wir werden entfernt worden sein |
| 2. Person Plural |
averruncati eritis
|
ihr werdet entfernt worden sein |
| 3. Person Plural |
averruncati erunt
|
sie werden entfernt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
averruncare
|
entfernen |
| Vorzeitigkeit |
averruncavisse
|
entfernt haben |
| Nachzeitigkeit |
averruncaturum esse
|
entfernen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
averruncari averruncarier
|
entfernt werden |
| Vorzeitigkeit |
averruncatum esse
|
entfernt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
averruncatum iri
|
künftig entfernt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
averrunca
|
entferne; entfern! |
| 2. Person Plural |
averruncate
|
entfernt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
averruncato
|
| 3. Person Singular |
averruncato
|
| 2. Person Plural |
averruncatote
|
| 3. Person Plural |
averruncanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
averruncare
|
das Entfernen |
| Genitiv |
averruncandi
|
des Entfernens |
| Dativ |
averruncando
|
dem Entfernen |
| Akkusativ |
averruncandum
|
das Entfernen |
| Ablativ |
averruncando
|
durch das Entfernen |
| Vokativ |
averruncande
|
Entfernen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
averruncandus
|
averruncanda
|
averruncandum
|
| Genitiv |
averruncandi
|
averruncandae
|
averruncandi
|
| Dativ |
averruncando
|
averruncandae
|
averruncando
|
| Akkusativ |
averruncandum
|
averruncandam
|
averruncandum
|
| Ablativ |
averruncando
|
averruncanda
|
averruncando
|
| Vokativ |
averruncande
|
averruncanda
|
averruncandum
|
Plural
| Nominativ |
averruncandi
|
averruncandae
|
averruncanda
|
| Genitiv |
averruncandorum
|
averruncandarum
|
averruncandorum
|
| Dativ |
averruncandis
|
averruncandis
|
averruncandis
|
| Akkusativ |
averruncandos
|
averruncandas
|
averruncanda
|
| Ablativ |
averruncandis
|
averruncandis
|
averruncandis
|
| Vokativ |
averruncandi
|
averruncandae
|
averruncanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
averruncans
|
averruncans
|
averruncans
|
| Genitiv |
averruncantis
|
averruncantis
|
averruncantis
|
| Dativ |
averruncanti
|
averruncanti
|
averruncanti
|
| Akkusativ |
averruncantem
|
averruncantem
|
averruncans
|
| Ablativ |
averruncanti averruncante
|
averruncanti averruncante
|
averruncanti averruncante
|
| Vokativ |
averruncans
|
averruncans
|
averruncans
|
Plural
| Nominativ |
averruncantes
|
averruncantes
|
averruncantia
|
| Genitiv |
averruncantium averruncantum
|
averruncantium averruncantum
|
averruncantium averruncantum
|
| Dativ |
averruncantibus
|
averruncantibus
|
averruncantibus
|
| Akkusativ |
averruncantes
|
averruncantes
|
averruncantia
|
| Ablativ |
averruncantibus
|
averruncantibus
|
averruncantibus
|
| Vokativ |
averruncantes
|
averruncantes
|
averruncantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
averruncatus
|
averruncata
|
averruncatum
|
| Genitiv |
averruncati
|
averruncatae
|
averruncati
|
| Dativ |
averruncato
|
averruncatae
|
averruncato
|
| Akkusativ |
averruncatum
|
averruncatam
|
averruncatum
|
| Ablativ |
averruncato
|
averruncata
|
averruncato
|
| Vokativ |
averruncate
|
averruncata
|
averruncatum
|
Plural
| Nominativ |
averruncati
|
averruncatae
|
averruncata
|
| Genitiv |
averruncatorum
|
averruncatarum
|
averruncatorum
|
| Dativ |
averruncatis
|
averruncatis
|
averruncatis
|
| Akkusativ |
averruncatos
|
averruncatas
|
averruncata
|
| Ablativ |
averruncatis
|
averruncatis
|
averruncatis
|
| Vokativ |
averruncati
|
averruncatae
|
averruncata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
averruncaturus
|
averruncatura
|
averruncaturum
|
| Genitiv |
averruncaturi
|
averruncaturae
|
averruncaturi
|
| Dativ |
averruncaturo
|
averruncaturae
|
averruncaturo
|
| Akkusativ |
averruncaturum
|
averruncaturam
|
averruncaturum
|
| Ablativ |
averruncaturo
|
averruncatura
|
averruncaturo
|
| Vokativ |
averruncature
|
averruncatura
|
averruncaturum
|
Plural
| Nominativ |
averruncaturi
|
averruncaturae
|
averruncatura
|
| Genitiv |
averruncaturorum
|
averruncaturarum
|
averruncaturorum
|
| Dativ |
averruncaturis
|
averruncaturis
|
averruncaturis
|
| Akkusativ |
averruncaturos
|
averruncaturas
|
averruncatura
|
| Ablativ |
averruncaturis
|
averruncaturis
|
averruncaturis
|
| Vokativ |
averruncaturi
|
averruncaturae
|
averruncatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
averruncatum
|
averruncatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averrunco
|
ich verbiete |
| 2. Person Singular |
averruncas
|
du verbietest |
| 3. Person Singular |
averruncat
|
er/sie/es verbietet |
| 1. Person Plural |
averruncamus
|
wir verbieten |
| 2. Person Plural |
averruncatis
|
ihr verbietet |
| 3. Person Plural |
averruncant
|
sie verbieten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncor
|
ich werde verboten |
| 2. Person Singular |
averruncaris averruncare
|
du wirst verboten |
| 3. Person Singular |
averruncatur
|
er/sie/es wird verboten |
| 1. Person Plural |
averruncamur
|
wir werden verboten |
| 2. Person Plural |
averruncamini
|
ihr werdet verboten |
| 3. Person Plural |
averruncantur
|
sie werden verboten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncem
|
ich verbiete |
| 2. Person Singular |
averrunces
|
du verbietest |
| 3. Person Singular |
averruncet
|
er/sie/es verbiete |
| 1. Person Plural |
averruncemus
|
wir verbieten |
| 2. Person Plural |
averruncetis
|
ihr verbietet |
| 3. Person Plural |
averruncent
|
sie verbieten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncer
|
ich werde verboten |
| 2. Person Singular |
averrunceris averruncere
|
du werdest verboten |
| 3. Person Singular |
averruncetur
|
er/sie/es werde verboten |
| 1. Person Plural |
averruncemur
|
wir werden verboten |
| 2. Person Plural |
averruncemini
|
ihr werdet verboten |
| 3. Person Plural |
averruncentur
|
sie werden verboten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncabam
|
ich verbot |
| 2. Person Singular |
averruncabas
|
du verbotest |
| 3. Person Singular |
averruncabat
|
er/sie/es verbot |
| 1. Person Plural |
averruncabamus
|
wir verboten |
| 2. Person Plural |
averruncabatis
|
ihr verbotet |
| 3. Person Plural |
averruncabant
|
sie verboten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncabar
|
ich wurde verboten |
| 2. Person Singular |
averruncabaris averruncabare
|
du wurdest verboten |
| 3. Person Singular |
averruncabatur
|
er/sie/es wurde verboten |
| 1. Person Plural |
averruncabamur
|
wir wurden verboten |
| 2. Person Plural |
averruncabamini
|
ihr wurdet verboten |
| 3. Person Plural |
averruncabantur
|
sie wurden verboten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncarem
|
ich verböte |
| 2. Person Singular |
averruncares
|
du verbötest |
| 3. Person Singular |
averruncaret
|
er/sie/es verböte |
| 1. Person Plural |
averruncaremus
|
wir verböten |
| 2. Person Plural |
averruncaretis
|
ihr verbötet |
| 3. Person Plural |
averruncarent
|
sie verböten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncarer
|
ich würde verboten |
| 2. Person Singular |
averruncareris averruncarere
|
du würdest verboten |
| 3. Person Singular |
averruncaretur
|
er/sie/es würde verboten |
| 1. Person Plural |
averruncaremur
|
wir würden verboten |
| 2. Person Plural |
averruncaremini
|
ihr würdet verboten |
| 3. Person Plural |
averruncarentur
|
sie würden verboten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncabo
|
ich werde verbieten |
| 2. Person Singular |
averruncabis
|
du wirst verbieten |
| 3. Person Singular |
averruncabit
|
er/sie/es wird verbieten |
| 1. Person Plural |
averruncabimus
|
wir werden verbieten |
| 2. Person Plural |
averruncabitis
|
ihr werdet verbieten |
| 3. Person Plural |
averruncabunt
|
sie werden verbieten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncabor
|
ich werde verboten werden |
| 2. Person Singular |
averruncaberis averruncabere
|
du wirst verboten werden |
| 3. Person Singular |
averruncabitur
|
er/sie/es wird verboten werden |
| 1. Person Plural |
averruncabimur
|
wir werden verboten werden |
| 2. Person Plural |
averruncabimini
|
ihr werdet verboten werden |
| 3. Person Plural |
averruncabuntur
|
sie werden verboten werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncavi
|
ich habe verboten |
| 2. Person Singular |
averruncavisti
|
du hast verboten |
| 3. Person Singular |
averruncavit
|
er/sie/es hat verboten |
| 1. Person Plural |
averruncavimus
|
wir haben verboten |
| 2. Person Plural |
averruncavistis
|
ihr habt verboten |
| 3. Person Plural |
averruncaverunt averruncavere
|
sie haben verboten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncatus sum
|
ich bin verboten worden |
| 2. Person Singular |
averruncatus es
|
du bist verboten worden |
| 3. Person Singular |
averruncatus est
|
er/sie/es ist verboten worden |
| 1. Person Plural |
averruncati sumus
|
wir sind verboten worden |
| 2. Person Plural |
averruncati estis
|
ihr seid verboten worden |
| 3. Person Plural |
averruncati sunt
|
sie sind verboten worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncaverim
|
ich habe verboten |
| 2. Person Singular |
averruncaveris
|
du habest verboten |
| 3. Person Singular |
averruncaverit
|
er/sie/es habe verboten |
| 1. Person Plural |
averruncaverimus
|
wir haben verboten |
| 2. Person Plural |
averruncaveritis
|
ihr habet verboten |
| 3. Person Plural |
averruncaverint
|
sie haben verboten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncatus sim
|
ich sei verboten worden |
| 2. Person Singular |
averruncatus sis
|
du seiest verboten worden |
| 3. Person Singular |
averruncatus sit
|
er/sie/es sei verboten worden |
| 1. Person Plural |
averruncati simus
|
wir seien verboten worden |
| 2. Person Plural |
averruncati sitis
|
ihr seiet verboten worden |
| 3. Person Plural |
averruncati sint
|
sie seien verboten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncaveram
|
ich hatte verboten |
| 2. Person Singular |
averruncaveras
|
du hattest verboten |
| 3. Person Singular |
averruncaverat
|
er/sie/es hatte verboten |
| 1. Person Plural |
averruncaveramus
|
wir hatten verboten |
| 2. Person Plural |
averruncaveratis
|
ihr hattet verboten |
| 3. Person Plural |
averruncaverant
|
sie hatten verboten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncatus eram
|
ich war verboten worden |
| 2. Person Singular |
averruncatus eras
|
du warst verboten worden |
| 3. Person Singular |
averruncatus erat
|
er/sie/es war verboten worden |
| 1. Person Plural |
averruncati eramus
|
wir waren verboten worden |
| 2. Person Plural |
averruncati eratis
|
ihr wart verboten worden |
| 3. Person Plural |
averruncati erant
|
sie waren verboten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncavissem
|
ich hätte verboten |
| 2. Person Singular |
averruncavisses
|
du hättest verboten |
| 3. Person Singular |
averruncavisset
|
er/sie/es hätte verboten |
| 1. Person Plural |
averruncavissemus
|
wir hätten verboten |
| 2. Person Plural |
averruncavissetis
|
ihr hättet verboten |
| 3. Person Plural |
averruncavissent
|
sie hätten verboten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncatus essem
|
ich wäre verboten worden |
| 2. Person Singular |
averruncatus esses
|
du wärest verboten worden |
| 3. Person Singular |
averruncatus esset
|
er/sie/es wäre verboten worden |
| 1. Person Plural |
averruncati essemus
|
wir wären verboten worden |
| 2. Person Plural |
averruncati essetis
|
ihr wäret verboten worden |
| 3. Person Plural |
averruncati essent
|
sie wären verboten worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncavero
|
ich werde verboten haben |
| 2. Person Singular |
averruncaveris
|
du wirst verboten haben |
| 3. Person Singular |
averruncaverit
|
er/sie/es wird verboten haben |
| 1. Person Plural |
averruncaverimus
|
wir werden verboten haben |
| 2. Person Plural |
averruncaveritis
|
ihr werdet verboten haben |
| 3. Person Plural |
averruncaverint
|
sie werden verboten haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
averruncatus ero
|
ich werde verboten worden sein |
| 2. Person Singular |
averruncatus eris
|
du wirst verboten worden sein |
| 3. Person Singular |
averruncatus erit
|
er/sie/es wird verboten worden sein |
| 1. Person Plural |
averruncati erimus
|
wir werden verboten worden sein |
| 2. Person Plural |
averruncati eritis
|
ihr werdet verboten worden sein |
| 3. Person Plural |
averruncati erunt
|
sie werden verboten worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
averruncare
|
verbieten |
| Vorzeitigkeit |
averruncavisse
|
verboten haben |
| Nachzeitigkeit |
averruncaturum esse
|
verbieten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
averruncari averruncarier
|
verboten werden |
| Vorzeitigkeit |
averruncatum esse
|
verboten worden sein |
| Nachzeitigkeit |
averruncatum iri
|
künftig verboten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
averrunca
|
verbiete! |
| 2. Person Plural |
averruncate
|
verbietet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
averruncato
|
| 3. Person Singular |
averruncato
|
| 2. Person Plural |
averruncatote
|
| 3. Person Plural |
averruncanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
averruncare
|
das Verbieten |
| Genitiv |
averruncandi
|
des Verbietens |
| Dativ |
averruncando
|
dem Verbieten |
| Akkusativ |
averruncandum
|
das Verbieten |
| Ablativ |
averruncando
|
durch das Verbieten |
| Vokativ |
averruncande
|
Verbieten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
averruncandus
|
averruncanda
|
averruncandum
|
| Genitiv |
averruncandi
|
averruncandae
|
averruncandi
|
| Dativ |
averruncando
|
averruncandae
|
averruncando
|
| Akkusativ |
averruncandum
|
averruncandam
|
averruncandum
|
| Ablativ |
averruncando
|
averruncanda
|
averruncando
|
| Vokativ |
averruncande
|
averruncanda
|
averruncandum
|
Plural
| Nominativ |
averruncandi
|
averruncandae
|
averruncanda
|
| Genitiv |
averruncandorum
|
averruncandarum
|
averruncandorum
|
| Dativ |
averruncandis
|
averruncandis
|
averruncandis
|
| Akkusativ |
averruncandos
|
averruncandas
|
averruncanda
|
| Ablativ |
averruncandis
|
averruncandis
|
averruncandis
|
| Vokativ |
averruncandi
|
averruncandae
|
averruncanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
averruncans
|
averruncans
|
averruncans
|
| Genitiv |
averruncantis
|
averruncantis
|
averruncantis
|
| Dativ |
averruncanti
|
averruncanti
|
averruncanti
|
| Akkusativ |
averruncantem
|
averruncantem
|
averruncans
|
| Ablativ |
averruncanti averruncante
|
averruncanti averruncante
|
averruncanti averruncante
|
| Vokativ |
averruncans
|
averruncans
|
averruncans
|
Plural
| Nominativ |
averruncantes
|
averruncantes
|
averruncantia
|
| Genitiv |
averruncantium averruncantum
|
averruncantium averruncantum
|
averruncantium averruncantum
|
| Dativ |
averruncantibus
|
averruncantibus
|
averruncantibus
|
| Akkusativ |
averruncantes
|
averruncantes
|
averruncantia
|
| Ablativ |
averruncantibus
|
averruncantibus
|
averruncantibus
|
| Vokativ |
averruncantes
|
averruncantes
|
averruncantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
averruncatus
|
averruncata
|
averruncatum
|
| Genitiv |
averruncati
|
averruncatae
|
averruncati
|
| Dativ |
averruncato
|
averruncatae
|
averruncato
|
| Akkusativ |
averruncatum
|
averruncatam
|
averruncatum
|
| Ablativ |
averruncato
|
averruncata
|
averruncato
|
| Vokativ |
averruncate
|
averruncata
|
averruncatum
|
Plural
| Nominativ |
averruncati
|
averruncatae
|
averruncata
|
| Genitiv |
averruncatorum
|
averruncatarum
|
averruncatorum
|
| Dativ |
averruncatis
|
averruncatis
|
averruncatis
|
| Akkusativ |
averruncatos
|
averruncatas
|
averruncata
|
| Ablativ |
averruncatis
|
averruncatis
|
averruncatis
|
| Vokativ |
averruncati
|
averruncatae
|
averruncata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
averruncaturus
|
averruncatura
|
averruncaturum
|
| Genitiv |
averruncaturi
|
averruncaturae
|
averruncaturi
|
| Dativ |
averruncaturo
|
averruncaturae
|
averruncaturo
|
| Akkusativ |
averruncaturum
|
averruncaturam
|
averruncaturum
|
| Ablativ |
averruncaturo
|
averruncatura
|
averruncaturo
|
| Vokativ |
averruncature
|
averruncatura
|
averruncaturum
|
Plural
| Nominativ |
averruncaturi
|
averruncaturae
|
averruncatura
|
| Genitiv |
averruncaturorum
|
averruncaturarum
|
averruncaturorum
|
| Dativ |
averruncaturis
|
averruncaturis
|
averruncaturis
|
| Akkusativ |
averruncaturos
|
averruncaturas
|
averruncatura
|
| Ablativ |
averruncaturis
|
averruncaturis
|
averruncaturis
|
| Vokativ |
averruncaturi
|
averruncaturae
|
averruncatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
averruncatum
|
averruncatu
|