Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avoco
|
ich bringe ab |
| 2. Person Singular |
avocas
|
du bringst ab |
| 3. Person Singular |
avocat
|
er/sie/es bringt ab |
| 1. Person Plural |
avocamus
|
wir bringen ab |
| 2. Person Plural |
avocatis
|
ihr bringt ab |
| 3. Person Plural |
avocant
|
sie bringen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocor
|
ich werde abgebracht |
| 2. Person Singular |
avocaris avocare
|
du wirst abgebracht |
| 3. Person Singular |
avocatur
|
er/sie/es wird abgebracht |
| 1. Person Plural |
avocamur
|
wir werden abgebracht |
| 2. Person Plural |
avocamini
|
ihr werdet abgebracht |
| 3. Person Plural |
avocantur
|
sie werden abgebracht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocem
|
ich bringe ab |
| 2. Person Singular |
avoces
|
du bringest ab |
| 3. Person Singular |
avocet
|
er/sie/es bringe ab |
| 1. Person Plural |
avocemus
|
wir bringen ab |
| 2. Person Plural |
avocetis
|
ihr bringet ab |
| 3. Person Plural |
avocent
|
sie bringen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocer
|
ich werde abgebracht |
| 2. Person Singular |
avoceris avocere
|
du werdest abgebracht |
| 3. Person Singular |
avocetur
|
er/sie/es werde abgebracht |
| 1. Person Plural |
avocemur
|
wir werden abgebracht |
| 2. Person Plural |
avocemini
|
ihr werdet abgebracht |
| 3. Person Plural |
avocentur
|
sie werden abgebracht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabam
|
ich brachte ab |
| 2. Person Singular |
avocabas
|
du brachtest ab |
| 3. Person Singular |
avocabat
|
er/sie/es brachte ab |
| 1. Person Plural |
avocabamus
|
wir brachten ab |
| 2. Person Plural |
avocabatis
|
ihr brachtet ab |
| 3. Person Plural |
avocabant
|
sie brachten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabar
|
ich wurde abgebracht |
| 2. Person Singular |
avocabaris avocabare
|
du wurdest abgebracht |
| 3. Person Singular |
avocabatur
|
er/sie/es wurde abgebracht |
| 1. Person Plural |
avocabamur
|
wir wurden abgebracht |
| 2. Person Plural |
avocabamini
|
ihr wurdet abgebracht |
| 3. Person Plural |
avocabantur
|
sie wurden abgebracht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocarem
|
ich brächte ab |
| 2. Person Singular |
avocares
|
du brächtest ab |
| 3. Person Singular |
avocaret
|
er/sie/es brächte ab |
| 1. Person Plural |
avocaremus
|
wir brächten ab |
| 2. Person Plural |
avocaretis
|
ihr brächtet ab |
| 3. Person Plural |
avocarent
|
sie brächten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocarer
|
ich würde abgebracht |
| 2. Person Singular |
avocareris avocarere
|
du würdest abgebracht |
| 3. Person Singular |
avocaretur
|
er/sie/es würde abgebracht |
| 1. Person Plural |
avocaremur
|
wir würden abgebracht |
| 2. Person Plural |
avocaremini
|
ihr würdet abgebracht |
| 3. Person Plural |
avocarentur
|
sie würden abgebracht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabo
|
ich werde abbringen |
| 2. Person Singular |
avocabis
|
du wirst abbringen |
| 3. Person Singular |
avocabit
|
er/sie/es wird abbringen |
| 1. Person Plural |
avocabimus
|
wir werden abbringen |
| 2. Person Plural |
avocabitis
|
ihr werdet abbringen |
| 3. Person Plural |
avocabunt
|
sie werden abbringen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabor
|
ich werde abgebracht werden |
| 2. Person Singular |
avocaberis avocabere
|
du wirst abgebracht werden |
| 3. Person Singular |
avocabitur
|
er/sie/es wird abgebracht werden |
| 1. Person Plural |
avocabimur
|
wir werden abgebracht werden |
| 2. Person Plural |
avocabimini
|
ihr werdet abgebracht werden |
| 3. Person Plural |
avocabuntur
|
sie werden abgebracht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavi
|
ich habe abgebracht |
| 2. Person Singular |
avocavisti
|
du hast abgebracht |
| 3. Person Singular |
avocavit
|
er/sie/es hat abgebracht |
| 1. Person Plural |
avocavimus
|
wir haben abgebracht |
| 2. Person Plural |
avocavistis
|
ihr habt abgebracht |
| 3. Person Plural |
avocaverunt avocavere
|
sie haben abgebracht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus sum
|
ich bin abgebracht worden |
| 2. Person Singular |
avocatus es
|
du bist abgebracht worden |
| 3. Person Singular |
avocatus est
|
er/sie/es ist abgebracht worden |
| 1. Person Plural |
avocati sumus
|
wir sind abgebracht worden |
| 2. Person Plural |
avocati estis
|
ihr seid abgebracht worden |
| 3. Person Plural |
avocati sunt
|
sie sind abgebracht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocaverim
|
ich habe abgebracht |
| 2. Person Singular |
avocaveris
|
du habest abgebracht |
| 3. Person Singular |
avocaverit
|
er/sie/es habe abgebracht |
| 1. Person Plural |
avocaverimus
|
wir haben abgebracht |
| 2. Person Plural |
avocaveritis
|
ihr habet abgebracht |
| 3. Person Plural |
avocaverint
|
sie haben abgebracht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus sim
|
ich sei abgebracht worden |
| 2. Person Singular |
avocatus sis
|
du seiest abgebracht worden |
| 3. Person Singular |
avocatus sit
|
er/sie/es sei abgebracht worden |
| 1. Person Plural |
avocati simus
|
wir seien abgebracht worden |
| 2. Person Plural |
avocati sitis
|
ihr seiet abgebracht worden |
| 3. Person Plural |
avocati sint
|
sie seien abgebracht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocaveram
|
ich hatte abgebracht |
| 2. Person Singular |
avocaveras
|
du hattest abgebracht |
| 3. Person Singular |
avocaverat
|
er/sie/es hatte abgebracht |
| 1. Person Plural |
avocaveramus
|
wir hatten abgebracht |
| 2. Person Plural |
avocaveratis
|
ihr hattet abgebracht |
| 3. Person Plural |
avocaverant
|
sie hatten abgebracht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus eram
|
ich war abgebracht worden |
| 2. Person Singular |
avocatus eras
|
du warst abgebracht worden |
| 3. Person Singular |
avocatus erat
|
er/sie/es war abgebracht worden |
| 1. Person Plural |
avocati eramus
|
wir waren abgebracht worden |
| 2. Person Plural |
avocati eratis
|
ihr wart abgebracht worden |
| 3. Person Plural |
avocati erant
|
sie waren abgebracht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavissem
|
ich hätte abgebracht |
| 2. Person Singular |
avocavisses
|
du hättest abgebracht |
| 3. Person Singular |
avocavisset
|
er/sie/es hätte abgebracht |
| 1. Person Plural |
avocavissemus
|
wir hätten abgebracht |
| 2. Person Plural |
avocavissetis
|
ihr hättet abgebracht |
| 3. Person Plural |
avocavissent
|
sie hätten abgebracht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus essem
|
ich wäre abgebracht worden |
| 2. Person Singular |
avocatus esses
|
du wärest abgebracht worden |
| 3. Person Singular |
avocatus esset
|
er/sie/es wäre abgebracht worden |
| 1. Person Plural |
avocati essemus
|
wir wären abgebracht worden |
| 2. Person Plural |
avocati essetis
|
ihr wäret abgebracht worden |
| 3. Person Plural |
avocati essent
|
sie wären abgebracht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavero
|
ich werde abgebracht haben |
| 2. Person Singular |
avocaveris
|
du wirst abgebracht haben |
| 3. Person Singular |
avocaverit
|
er/sie/es wird abgebracht haben |
| 1. Person Plural |
avocaverimus
|
wir werden abgebracht haben |
| 2. Person Plural |
avocaveritis
|
ihr werdet abgebracht haben |
| 3. Person Plural |
avocaverint
|
sie werden abgebracht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus ero
|
ich werde abgebracht worden sein |
| 2. Person Singular |
avocatus eris
|
du wirst abgebracht worden sein |
| 3. Person Singular |
avocatus erit
|
er/sie/es wird abgebracht worden sein |
| 1. Person Plural |
avocati erimus
|
wir werden abgebracht worden sein |
| 2. Person Plural |
avocati eritis
|
ihr werdet abgebracht worden sein |
| 3. Person Plural |
avocati erunt
|
sie werden abgebracht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
avocare
|
abbringen |
| Vorzeitigkeit |
avocavisse
|
abgebracht haben |
| Nachzeitigkeit |
avocaturum esse
|
abbringen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
avocari avocarier
|
abgebracht werden |
| Vorzeitigkeit |
avocatum esse
|
abgebracht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
avocatum iri
|
künftig abgebracht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
avoca
|
bringe ab; bring ab! |
| 2. Person Plural |
avocate
|
bringt ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
avocato
|
| 3. Person Singular |
avocato
|
| 2. Person Plural |
avocatote
|
| 3. Person Plural |
avocanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
avocare
|
das Abbringen |
| Genitiv |
avocandi
|
des Abbringens |
| Dativ |
avocando
|
dem Abbringen |
| Akkusativ |
avocandum
|
das Abbringen |
| Ablativ |
avocando
|
durch das Abbringen |
| Vokativ |
avocande
|
Abbringen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocandus
|
avocanda
|
avocandum
|
| Genitiv |
avocandi
|
avocandae
|
avocandi
|
| Dativ |
avocando
|
avocandae
|
avocando
|
| Akkusativ |
avocandum
|
avocandam
|
avocandum
|
| Ablativ |
avocando
|
avocanda
|
avocando
|
| Vokativ |
avocande
|
avocanda
|
avocandum
|
Plural
| Nominativ |
avocandi
|
avocandae
|
avocanda
|
| Genitiv |
avocandorum
|
avocandarum
|
avocandorum
|
| Dativ |
avocandis
|
avocandis
|
avocandis
|
| Akkusativ |
avocandos
|
avocandas
|
avocanda
|
| Ablativ |
avocandis
|
avocandis
|
avocandis
|
| Vokativ |
avocandi
|
avocandae
|
avocanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocans
|
avocans
|
avocans
|
| Genitiv |
avocantis
|
avocantis
|
avocantis
|
| Dativ |
avocanti
|
avocanti
|
avocanti
|
| Akkusativ |
avocantem
|
avocantem
|
avocans
|
| Ablativ |
avocanti avocante
|
avocanti avocante
|
avocanti avocante
|
| Vokativ |
avocans
|
avocans
|
avocans
|
Plural
| Nominativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
| Genitiv |
avocantium avocantum
|
avocantium avocantum
|
avocantium avocantum
|
| Dativ |
avocantibus
|
avocantibus
|
avocantibus
|
| Akkusativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
| Ablativ |
avocantibus
|
avocantibus
|
avocantibus
|
| Vokativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocatus
|
avocata
|
avocatum
|
| Genitiv |
avocati
|
avocatae
|
avocati
|
| Dativ |
avocato
|
avocatae
|
avocato
|
| Akkusativ |
avocatum
|
avocatam
|
avocatum
|
| Ablativ |
avocato
|
avocata
|
avocato
|
| Vokativ |
avocate
|
avocata
|
avocatum
|
Plural
| Nominativ |
avocati
|
avocatae
|
avocata
|
| Genitiv |
avocatorum
|
avocatarum
|
avocatorum
|
| Dativ |
avocatis
|
avocatis
|
avocatis
|
| Akkusativ |
avocatos
|
avocatas
|
avocata
|
| Ablativ |
avocatis
|
avocatis
|
avocatis
|
| Vokativ |
avocati
|
avocatae
|
avocata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocaturus
|
avocatura
|
avocaturum
|
| Genitiv |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocaturi
|
| Dativ |
avocaturo
|
avocaturae
|
avocaturo
|
| Akkusativ |
avocaturum
|
avocaturam
|
avocaturum
|
| Ablativ |
avocaturo
|
avocatura
|
avocaturo
|
| Vokativ |
avocature
|
avocatura
|
avocaturum
|
Plural
| Nominativ |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocatura
|
| Genitiv |
avocaturorum
|
avocaturarum
|
avocaturorum
|
| Dativ |
avocaturis
|
avocaturis
|
avocaturis
|
| Akkusativ |
avocaturos
|
avocaturas
|
avocatura
|
| Ablativ |
avocaturis
|
avocaturis
|
avocaturis
|
| Vokativ |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
avocatum
|
avocatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avoco
|
ich lenke ab |
| 2. Person Singular |
avocas
|
du lenkst ab |
| 3. Person Singular |
avocat
|
er/sie/es lenkt ab |
| 1. Person Plural |
avocamus
|
wir lenken ab |
| 2. Person Plural |
avocatis
|
ihr lenkt ab |
| 3. Person Plural |
avocant
|
sie lenken ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocor
|
ich werde abgelenkt |
| 2. Person Singular |
avocaris avocare
|
du wirst abgelenkt |
| 3. Person Singular |
avocatur
|
er/sie/es wird abgelenkt |
| 1. Person Plural |
avocamur
|
wir werden abgelenkt |
| 2. Person Plural |
avocamini
|
ihr werdet abgelenkt |
| 3. Person Plural |
avocantur
|
sie werden abgelenkt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocem
|
ich lenke ab |
| 2. Person Singular |
avoces
|
du lenkest ab |
| 3. Person Singular |
avocet
|
er/sie/es lenke ab |
| 1. Person Plural |
avocemus
|
wir lenken ab |
| 2. Person Plural |
avocetis
|
ihr lenket ab |
| 3. Person Plural |
avocent
|
sie lenken ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocer
|
ich werde abgelenkt |
| 2. Person Singular |
avoceris avocere
|
du werdest abgelenkt |
| 3. Person Singular |
avocetur
|
er/sie/es werde abgelenkt |
| 1. Person Plural |
avocemur
|
wir werden abgelenkt |
| 2. Person Plural |
avocemini
|
ihr werdet abgelenkt |
| 3. Person Plural |
avocentur
|
sie werden abgelenkt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabam
|
ich lenkte ab |
| 2. Person Singular |
avocabas
|
du lenktest ab |
| 3. Person Singular |
avocabat
|
er/sie/es lenkte ab |
| 1. Person Plural |
avocabamus
|
wir lenkten ab |
| 2. Person Plural |
avocabatis
|
ihr lenktet ab |
| 3. Person Plural |
avocabant
|
sie lenkten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabar
|
ich wurde abgelenkt |
| 2. Person Singular |
avocabaris avocabare
|
du wurdest abgelenkt |
| 3. Person Singular |
avocabatur
|
er/sie/es wurde abgelenkt |
| 1. Person Plural |
avocabamur
|
wir wurden abgelenkt |
| 2. Person Plural |
avocabamini
|
ihr wurdet abgelenkt |
| 3. Person Plural |
avocabantur
|
sie wurden abgelenkt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocarem
|
ich lenkte ab |
| 2. Person Singular |
avocares
|
du lenktest ab |
| 3. Person Singular |
avocaret
|
er/sie/es lenkte ab |
| 1. Person Plural |
avocaremus
|
wir lenkten ab |
| 2. Person Plural |
avocaretis
|
ihr lenktet ab |
| 3. Person Plural |
avocarent
|
sie lenkten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocarer
|
ich würde abgelenkt |
| 2. Person Singular |
avocareris avocarere
|
du würdest abgelenkt |
| 3. Person Singular |
avocaretur
|
er/sie/es würde abgelenkt |
| 1. Person Plural |
avocaremur
|
wir würden abgelenkt |
| 2. Person Plural |
avocaremini
|
ihr würdet abgelenkt |
| 3. Person Plural |
avocarentur
|
sie würden abgelenkt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabo
|
ich werde ablenken |
| 2. Person Singular |
avocabis
|
du wirst ablenken |
| 3. Person Singular |
avocabit
|
er/sie/es wird ablenken |
| 1. Person Plural |
avocabimus
|
wir werden ablenken |
| 2. Person Plural |
avocabitis
|
ihr werdet ablenken |
| 3. Person Plural |
avocabunt
|
sie werden ablenken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabor
|
ich werde abgelenkt werden |
| 2. Person Singular |
avocaberis avocabere
|
du wirst abgelenkt werden |
| 3. Person Singular |
avocabitur
|
er/sie/es wird abgelenkt werden |
| 1. Person Plural |
avocabimur
|
wir werden abgelenkt werden |
| 2. Person Plural |
avocabimini
|
ihr werdet abgelenkt werden |
| 3. Person Plural |
avocabuntur
|
sie werden abgelenkt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavi
|
ich habe abgelenkt |
| 2. Person Singular |
avocavisti
|
du hast abgelenkt |
| 3. Person Singular |
avocavit
|
er/sie/es hat abgelenkt |
| 1. Person Plural |
avocavimus
|
wir haben abgelenkt |
| 2. Person Plural |
avocavistis
|
ihr habt abgelenkt |
| 3. Person Plural |
avocaverunt avocavere
|
sie haben abgelenkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus sum
|
ich bin abgelenkt worden |
| 2. Person Singular |
avocatus es
|
du bist abgelenkt worden |
| 3. Person Singular |
avocatus est
|
er/sie/es ist abgelenkt worden |
| 1. Person Plural |
avocati sumus
|
wir sind abgelenkt worden |
| 2. Person Plural |
avocati estis
|
ihr seid abgelenkt worden |
| 3. Person Plural |
avocati sunt
|
sie sind abgelenkt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocaverim
|
ich habe abgelenkt |
| 2. Person Singular |
avocaveris
|
du habest abgelenkt |
| 3. Person Singular |
avocaverit
|
er/sie/es habe abgelenkt |
| 1. Person Plural |
avocaverimus
|
wir haben abgelenkt |
| 2. Person Plural |
avocaveritis
|
ihr habet abgelenkt |
| 3. Person Plural |
avocaverint
|
sie haben abgelenkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus sim
|
ich sei abgelenkt worden |
| 2. Person Singular |
avocatus sis
|
du seiest abgelenkt worden |
| 3. Person Singular |
avocatus sit
|
er/sie/es sei abgelenkt worden |
| 1. Person Plural |
avocati simus
|
wir seien abgelenkt worden |
| 2. Person Plural |
avocati sitis
|
ihr seiet abgelenkt worden |
| 3. Person Plural |
avocati sint
|
sie seien abgelenkt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocaveram
|
ich hatte abgelenkt |
| 2. Person Singular |
avocaveras
|
du hattest abgelenkt |
| 3. Person Singular |
avocaverat
|
er/sie/es hatte abgelenkt |
| 1. Person Plural |
avocaveramus
|
wir hatten abgelenkt |
| 2. Person Plural |
avocaveratis
|
ihr hattet abgelenkt |
| 3. Person Plural |
avocaverant
|
sie hatten abgelenkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus eram
|
ich war abgelenkt worden |
| 2. Person Singular |
avocatus eras
|
du warst abgelenkt worden |
| 3. Person Singular |
avocatus erat
|
er/sie/es war abgelenkt worden |
| 1. Person Plural |
avocati eramus
|
wir waren abgelenkt worden |
| 2. Person Plural |
avocati eratis
|
ihr wart abgelenkt worden |
| 3. Person Plural |
avocati erant
|
sie waren abgelenkt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavissem
|
ich hätte abgelenkt |
| 2. Person Singular |
avocavisses
|
du hättest abgelenkt |
| 3. Person Singular |
avocavisset
|
er/sie/es hätte abgelenkt |
| 1. Person Plural |
avocavissemus
|
wir hätten abgelenkt |
| 2. Person Plural |
avocavissetis
|
ihr hättet abgelenkt |
| 3. Person Plural |
avocavissent
|
sie hätten abgelenkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus essem
|
ich wäre abgelenkt worden |
| 2. Person Singular |
avocatus esses
|
du wärest abgelenkt worden |
| 3. Person Singular |
avocatus esset
|
er/sie/es wäre abgelenkt worden |
| 1. Person Plural |
avocati essemus
|
wir wären abgelenkt worden |
| 2. Person Plural |
avocati essetis
|
ihr wäret abgelenkt worden |
| 3. Person Plural |
avocati essent
|
sie wären abgelenkt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavero
|
ich werde abgelenkt haben |
| 2. Person Singular |
avocaveris
|
du wirst abgelenkt haben |
| 3. Person Singular |
avocaverit
|
er/sie/es wird abgelenkt haben |
| 1. Person Plural |
avocaverimus
|
wir werden abgelenkt haben |
| 2. Person Plural |
avocaveritis
|
ihr werdet abgelenkt haben |
| 3. Person Plural |
avocaverint
|
sie werden abgelenkt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus ero
|
ich werde abgelenkt worden sein |
| 2. Person Singular |
avocatus eris
|
du wirst abgelenkt worden sein |
| 3. Person Singular |
avocatus erit
|
er/sie/es wird abgelenkt worden sein |
| 1. Person Plural |
avocati erimus
|
wir werden abgelenkt worden sein |
| 2. Person Plural |
avocati eritis
|
ihr werdet abgelenkt worden sein |
| 3. Person Plural |
avocati erunt
|
sie werden abgelenkt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
avocare
|
ablenken |
| Vorzeitigkeit |
avocavisse
|
abgelenkt haben |
| Nachzeitigkeit |
avocaturum esse
|
ablenken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
avocari avocarier
|
abgelenkt werden |
| Vorzeitigkeit |
avocatum esse
|
abgelenkt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
avocatum iri
|
künftig abgelenkt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
avoca
|
lenke ab; lenk ab! |
| 2. Person Plural |
avocate
|
lenkt ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
avocato
|
| 3. Person Singular |
avocato
|
| 2. Person Plural |
avocatote
|
| 3. Person Plural |
avocanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
avocare
|
das Ablenken |
| Genitiv |
avocandi
|
des Ablenkens |
| Dativ |
avocando
|
dem Ablenken |
| Akkusativ |
avocandum
|
das Ablenken |
| Ablativ |
avocando
|
durch das Ablenken |
| Vokativ |
avocande
|
Ablenken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocandus
|
avocanda
|
avocandum
|
| Genitiv |
avocandi
|
avocandae
|
avocandi
|
| Dativ |
avocando
|
avocandae
|
avocando
|
| Akkusativ |
avocandum
|
avocandam
|
avocandum
|
| Ablativ |
avocando
|
avocanda
|
avocando
|
| Vokativ |
avocande
|
avocanda
|
avocandum
|
Plural
| Nominativ |
avocandi
|
avocandae
|
avocanda
|
| Genitiv |
avocandorum
|
avocandarum
|
avocandorum
|
| Dativ |
avocandis
|
avocandis
|
avocandis
|
| Akkusativ |
avocandos
|
avocandas
|
avocanda
|
| Ablativ |
avocandis
|
avocandis
|
avocandis
|
| Vokativ |
avocandi
|
avocandae
|
avocanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocans
|
avocans
|
avocans
|
| Genitiv |
avocantis
|
avocantis
|
avocantis
|
| Dativ |
avocanti
|
avocanti
|
avocanti
|
| Akkusativ |
avocantem
|
avocantem
|
avocans
|
| Ablativ |
avocanti avocante
|
avocanti avocante
|
avocanti avocante
|
| Vokativ |
avocans
|
avocans
|
avocans
|
Plural
| Nominativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
| Genitiv |
avocantium avocantum
|
avocantium avocantum
|
avocantium avocantum
|
| Dativ |
avocantibus
|
avocantibus
|
avocantibus
|
| Akkusativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
| Ablativ |
avocantibus
|
avocantibus
|
avocantibus
|
| Vokativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocatus
|
avocata
|
avocatum
|
| Genitiv |
avocati
|
avocatae
|
avocati
|
| Dativ |
avocato
|
avocatae
|
avocato
|
| Akkusativ |
avocatum
|
avocatam
|
avocatum
|
| Ablativ |
avocato
|
avocata
|
avocato
|
| Vokativ |
avocate
|
avocata
|
avocatum
|
Plural
| Nominativ |
avocati
|
avocatae
|
avocata
|
| Genitiv |
avocatorum
|
avocatarum
|
avocatorum
|
| Dativ |
avocatis
|
avocatis
|
avocatis
|
| Akkusativ |
avocatos
|
avocatas
|
avocata
|
| Ablativ |
avocatis
|
avocatis
|
avocatis
|
| Vokativ |
avocati
|
avocatae
|
avocata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocaturus
|
avocatura
|
avocaturum
|
| Genitiv |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocaturi
|
| Dativ |
avocaturo
|
avocaturae
|
avocaturo
|
| Akkusativ |
avocaturum
|
avocaturam
|
avocaturum
|
| Ablativ |
avocaturo
|
avocatura
|
avocaturo
|
| Vokativ |
avocature
|
avocatura
|
avocaturum
|
Plural
| Nominativ |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocatura
|
| Genitiv |
avocaturorum
|
avocaturarum
|
avocaturorum
|
| Dativ |
avocaturis
|
avocaturis
|
avocaturis
|
| Akkusativ |
avocaturos
|
avocaturas
|
avocatura
|
| Ablativ |
avocaturis
|
avocaturis
|
avocaturis
|
| Vokativ |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
avocatum
|
avocatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avoco
|
ich rufe weg |
| 2. Person Singular |
avocas
|
du rufst weg |
| 3. Person Singular |
avocat
|
er/sie/es ruft weg |
| 1. Person Plural |
avocamus
|
wir rufen weg |
| 2. Person Plural |
avocatis
|
ihr ruft weg |
| 3. Person Plural |
avocant
|
sie rufen weg |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocor
|
ich werde weggerufen |
| 2. Person Singular |
avocaris avocare
|
du wirst weggerufen |
| 3. Person Singular |
avocatur
|
er/sie/es wird weggerufen |
| 1. Person Plural |
avocamur
|
wir werden weggerufen |
| 2. Person Plural |
avocamini
|
ihr werdet weggerufen |
| 3. Person Plural |
avocantur
|
sie werden weggerufen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocem
|
ich rufe weg |
| 2. Person Singular |
avoces
|
du rufest weg |
| 3. Person Singular |
avocet
|
er/sie/es rufe weg |
| 1. Person Plural |
avocemus
|
wir rufen weg |
| 2. Person Plural |
avocetis
|
ihr rufet weg |
| 3. Person Plural |
avocent
|
sie rufen weg |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocer
|
ich werde weggerufen |
| 2. Person Singular |
avoceris avocere
|
du werdest weggerufen |
| 3. Person Singular |
avocetur
|
er/sie/es werde weggerufen |
| 1. Person Plural |
avocemur
|
wir werden weggerufen |
| 2. Person Plural |
avocemini
|
ihr werdet weggerufen |
| 3. Person Plural |
avocentur
|
sie werden weggerufen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabam
|
ich rief weg |
| 2. Person Singular |
avocabas
|
du riefst weg |
| 3. Person Singular |
avocabat
|
er/sie/es rief weg |
| 1. Person Plural |
avocabamus
|
wir riefen weg |
| 2. Person Plural |
avocabatis
|
ihr rieft weg |
| 3. Person Plural |
avocabant
|
sie riefen weg |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabar
|
ich wurde weggerufen |
| 2. Person Singular |
avocabaris avocabare
|
du wurdest weggerufen |
| 3. Person Singular |
avocabatur
|
er/sie/es wurde weggerufen |
| 1. Person Plural |
avocabamur
|
wir wurden weggerufen |
| 2. Person Plural |
avocabamini
|
ihr wurdet weggerufen |
| 3. Person Plural |
avocabantur
|
sie wurden weggerufen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocarem
|
ich riefe weg |
| 2. Person Singular |
avocares
|
du riefest weg |
| 3. Person Singular |
avocaret
|
er/sie/es riefe weg |
| 1. Person Plural |
avocaremus
|
wir riefen weg |
| 2. Person Plural |
avocaretis
|
ihr riefet weg |
| 3. Person Plural |
avocarent
|
sie riefen weg |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocarer
|
ich würde weggerufen |
| 2. Person Singular |
avocareris avocarere
|
du würdest weggerufen |
| 3. Person Singular |
avocaretur
|
er/sie/es würde weggerufen |
| 1. Person Plural |
avocaremur
|
wir würden weggerufen |
| 2. Person Plural |
avocaremini
|
ihr würdet weggerufen |
| 3. Person Plural |
avocarentur
|
sie würden weggerufen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabo
|
ich werde wegrufen |
| 2. Person Singular |
avocabis
|
du wirst wegrufen |
| 3. Person Singular |
avocabit
|
er/sie/es wird wegrufen |
| 1. Person Plural |
avocabimus
|
wir werden wegrufen |
| 2. Person Plural |
avocabitis
|
ihr werdet wegrufen |
| 3. Person Plural |
avocabunt
|
sie werden wegrufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabor
|
ich werde weggerufen werden |
| 2. Person Singular |
avocaberis avocabere
|
du wirst weggerufen werden |
| 3. Person Singular |
avocabitur
|
er/sie/es wird weggerufen werden |
| 1. Person Plural |
avocabimur
|
wir werden weggerufen werden |
| 2. Person Plural |
avocabimini
|
ihr werdet weggerufen werden |
| 3. Person Plural |
avocabuntur
|
sie werden weggerufen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavi
|
ich habe weggerufen |
| 2. Person Singular |
avocavisti
|
du hast weggerufen |
| 3. Person Singular |
avocavit
|
er/sie/es hat weggerufen |
| 1. Person Plural |
avocavimus
|
wir haben weggerufen |
| 2. Person Plural |
avocavistis
|
ihr habt weggerufen |
| 3. Person Plural |
avocaverunt avocavere
|
sie haben weggerufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus sum
|
ich bin weggerufen worden |
| 2. Person Singular |
avocatus es
|
du bist weggerufen worden |
| 3. Person Singular |
avocatus est
|
er/sie/es ist weggerufen worden |
| 1. Person Plural |
avocati sumus
|
wir sind weggerufen worden |
| 2. Person Plural |
avocati estis
|
ihr seid weggerufen worden |
| 3. Person Plural |
avocati sunt
|
sie sind weggerufen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocaverim
|
ich habe weggerufen |
| 2. Person Singular |
avocaveris
|
du habest weggerufen |
| 3. Person Singular |
avocaverit
|
er/sie/es habe weggerufen |
| 1. Person Plural |
avocaverimus
|
wir haben weggerufen |
| 2. Person Plural |
avocaveritis
|
ihr habet weggerufen |
| 3. Person Plural |
avocaverint
|
sie haben weggerufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus sim
|
ich sei weggerufen worden |
| 2. Person Singular |
avocatus sis
|
du seiest weggerufen worden |
| 3. Person Singular |
avocatus sit
|
er/sie/es sei weggerufen worden |
| 1. Person Plural |
avocati simus
|
wir seien weggerufen worden |
| 2. Person Plural |
avocati sitis
|
ihr seiet weggerufen worden |
| 3. Person Plural |
avocati sint
|
sie seien weggerufen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocaveram
|
ich hatte weggerufen |
| 2. Person Singular |
avocaveras
|
du hattest weggerufen |
| 3. Person Singular |
avocaverat
|
er/sie/es hatte weggerufen |
| 1. Person Plural |
avocaveramus
|
wir hatten weggerufen |
| 2. Person Plural |
avocaveratis
|
ihr hattet weggerufen |
| 3. Person Plural |
avocaverant
|
sie hatten weggerufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus eram
|
ich war weggerufen worden |
| 2. Person Singular |
avocatus eras
|
du warst weggerufen worden |
| 3. Person Singular |
avocatus erat
|
er/sie/es war weggerufen worden |
| 1. Person Plural |
avocati eramus
|
wir waren weggerufen worden |
| 2. Person Plural |
avocati eratis
|
ihr wart weggerufen worden |
| 3. Person Plural |
avocati erant
|
sie waren weggerufen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavissem
|
ich hätte weggerufen |
| 2. Person Singular |
avocavisses
|
du hättest weggerufen |
| 3. Person Singular |
avocavisset
|
er/sie/es hätte weggerufen |
| 1. Person Plural |
avocavissemus
|
wir hätten weggerufen |
| 2. Person Plural |
avocavissetis
|
ihr hättet weggerufen |
| 3. Person Plural |
avocavissent
|
sie hätten weggerufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus essem
|
ich wäre weggerufen worden |
| 2. Person Singular |
avocatus esses
|
du wärest weggerufen worden |
| 3. Person Singular |
avocatus esset
|
er/sie/es wäre weggerufen worden |
| 1. Person Plural |
avocati essemus
|
wir wären weggerufen worden |
| 2. Person Plural |
avocati essetis
|
ihr wäret weggerufen worden |
| 3. Person Plural |
avocati essent
|
sie wären weggerufen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavero
|
ich werde weggerufen haben |
| 2. Person Singular |
avocaveris
|
du wirst weggerufen haben |
| 3. Person Singular |
avocaverit
|
er/sie/es wird weggerufen haben |
| 1. Person Plural |
avocaverimus
|
wir werden weggerufen haben |
| 2. Person Plural |
avocaveritis
|
ihr werdet weggerufen haben |
| 3. Person Plural |
avocaverint
|
sie werden weggerufen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus ero
|
ich werde weggerufen worden sein |
| 2. Person Singular |
avocatus eris
|
du wirst weggerufen worden sein |
| 3. Person Singular |
avocatus erit
|
er/sie/es wird weggerufen worden sein |
| 1. Person Plural |
avocati erimus
|
wir werden weggerufen worden sein |
| 2. Person Plural |
avocati eritis
|
ihr werdet weggerufen worden sein |
| 3. Person Plural |
avocati erunt
|
sie werden weggerufen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
avocare
|
wegrufen |
| Vorzeitigkeit |
avocavisse
|
weggerufen haben |
| Nachzeitigkeit |
avocaturum esse
|
wegrufen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
avocari avocarier
|
weggerufen werden |
| Vorzeitigkeit |
avocatum esse
|
weggerufen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
avocatum iri
|
künftig weggerufen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
avoca
|
rufe weg; ruf weg! |
| 2. Person Plural |
avocate
|
ruft weg! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
avocato
|
| 3. Person Singular |
avocato
|
| 2. Person Plural |
avocatote
|
| 3. Person Plural |
avocanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
avocare
|
das Wegrufen |
| Genitiv |
avocandi
|
des Wegrufens |
| Dativ |
avocando
|
dem Wegrufen |
| Akkusativ |
avocandum
|
das Wegrufen |
| Ablativ |
avocando
|
durch das Wegrufen |
| Vokativ |
avocande
|
Wegrufen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocandus
|
avocanda
|
avocandum
|
| Genitiv |
avocandi
|
avocandae
|
avocandi
|
| Dativ |
avocando
|
avocandae
|
avocando
|
| Akkusativ |
avocandum
|
avocandam
|
avocandum
|
| Ablativ |
avocando
|
avocanda
|
avocando
|
| Vokativ |
avocande
|
avocanda
|
avocandum
|
Plural
| Nominativ |
avocandi
|
avocandae
|
avocanda
|
| Genitiv |
avocandorum
|
avocandarum
|
avocandorum
|
| Dativ |
avocandis
|
avocandis
|
avocandis
|
| Akkusativ |
avocandos
|
avocandas
|
avocanda
|
| Ablativ |
avocandis
|
avocandis
|
avocandis
|
| Vokativ |
avocandi
|
avocandae
|
avocanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocans
|
avocans
|
avocans
|
| Genitiv |
avocantis
|
avocantis
|
avocantis
|
| Dativ |
avocanti
|
avocanti
|
avocanti
|
| Akkusativ |
avocantem
|
avocantem
|
avocans
|
| Ablativ |
avocanti avocante
|
avocanti avocante
|
avocanti avocante
|
| Vokativ |
avocans
|
avocans
|
avocans
|
Plural
| Nominativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
| Genitiv |
avocantium avocantum
|
avocantium avocantum
|
avocantium avocantum
|
| Dativ |
avocantibus
|
avocantibus
|
avocantibus
|
| Akkusativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
| Ablativ |
avocantibus
|
avocantibus
|
avocantibus
|
| Vokativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocatus
|
avocata
|
avocatum
|
| Genitiv |
avocati
|
avocatae
|
avocati
|
| Dativ |
avocato
|
avocatae
|
avocato
|
| Akkusativ |
avocatum
|
avocatam
|
avocatum
|
| Ablativ |
avocato
|
avocata
|
avocato
|
| Vokativ |
avocate
|
avocata
|
avocatum
|
Plural
| Nominativ |
avocati
|
avocatae
|
avocata
|
| Genitiv |
avocatorum
|
avocatarum
|
avocatorum
|
| Dativ |
avocatis
|
avocatis
|
avocatis
|
| Akkusativ |
avocatos
|
avocatas
|
avocata
|
| Ablativ |
avocatis
|
avocatis
|
avocatis
|
| Vokativ |
avocati
|
avocatae
|
avocata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocaturus
|
avocatura
|
avocaturum
|
| Genitiv |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocaturi
|
| Dativ |
avocaturo
|
avocaturae
|
avocaturo
|
| Akkusativ |
avocaturum
|
avocaturam
|
avocaturum
|
| Ablativ |
avocaturo
|
avocatura
|
avocaturo
|
| Vokativ |
avocature
|
avocatura
|
avocaturum
|
Plural
| Nominativ |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocatura
|
| Genitiv |
avocaturorum
|
avocaturarum
|
avocaturorum
|
| Dativ |
avocaturis
|
avocaturis
|
avocaturis
|
| Akkusativ |
avocaturos
|
avocaturas
|
avocatura
|
| Ablativ |
avocaturis
|
avocaturis
|
avocaturis
|
| Vokativ |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
avocatum
|
avocatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avoco
|
ich berufe ab |
| 2. Person Singular |
avocas
|
du berufst ab |
| 3. Person Singular |
avocat
|
er/sie/es beruft ab |
| 1. Person Plural |
avocamus
|
wir berufen ab |
| 2. Person Plural |
avocatis
|
ihr beruft ab |
| 3. Person Plural |
avocant
|
sie berufen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocor
|
ich werde abberufen |
| 2. Person Singular |
avocaris avocare
|
du wirst abberufen |
| 3. Person Singular |
avocatur
|
er/sie/es wird abberufen |
| 1. Person Plural |
avocamur
|
wir werden abberufen |
| 2. Person Plural |
avocamini
|
ihr werdet abberufen |
| 3. Person Plural |
avocantur
|
sie werden abberufen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocem
|
ich berufe ab |
| 2. Person Singular |
avoces
|
du berufest ab |
| 3. Person Singular |
avocet
|
er/sie/es berufe ab |
| 1. Person Plural |
avocemus
|
wir berufen ab |
| 2. Person Plural |
avocetis
|
ihr berufet ab |
| 3. Person Plural |
avocent
|
sie berufen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocer
|
ich werde abberufen |
| 2. Person Singular |
avoceris avocere
|
du werdest abberufen |
| 3. Person Singular |
avocetur
|
er/sie/es werde abberufen |
| 1. Person Plural |
avocemur
|
wir werden abberufen |
| 2. Person Plural |
avocemini
|
ihr werdet abberufen |
| 3. Person Plural |
avocentur
|
sie werden abberufen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabam
|
ich berief ab |
| 2. Person Singular |
avocabas
|
du beriefst ab |
| 3. Person Singular |
avocabat
|
er/sie/es berief ab |
| 1. Person Plural |
avocabamus
|
wir beriefen ab |
| 2. Person Plural |
avocabatis
|
ihr berieft ab |
| 3. Person Plural |
avocabant
|
sie beriefen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabar
|
ich wurde abberufen |
| 2. Person Singular |
avocabaris avocabare
|
du wurdest abberufen |
| 3. Person Singular |
avocabatur
|
er/sie/es wurde abberufen |
| 1. Person Plural |
avocabamur
|
wir wurden abberufen |
| 2. Person Plural |
avocabamini
|
ihr wurdet abberufen |
| 3. Person Plural |
avocabantur
|
sie wurden abberufen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocarem
|
ich beriefe ab |
| 2. Person Singular |
avocares
|
du beriefest ab |
| 3. Person Singular |
avocaret
|
er/sie/es beriefe ab |
| 1. Person Plural |
avocaremus
|
wir beriefen ab |
| 2. Person Plural |
avocaretis
|
ihr beriefet ab |
| 3. Person Plural |
avocarent
|
sie beriefen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocarer
|
ich würde abberufen |
| 2. Person Singular |
avocareris avocarere
|
du würdest abberufen |
| 3. Person Singular |
avocaretur
|
er/sie/es würde abberufen |
| 1. Person Plural |
avocaremur
|
wir würden abberufen |
| 2. Person Plural |
avocaremini
|
ihr würdet abberufen |
| 3. Person Plural |
avocarentur
|
sie würden abberufen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabo
|
ich werde abberufen |
| 2. Person Singular |
avocabis
|
du wirst abberufen |
| 3. Person Singular |
avocabit
|
er/sie/es wird abberufen |
| 1. Person Plural |
avocabimus
|
wir werden abberufen |
| 2. Person Plural |
avocabitis
|
ihr werdet abberufen |
| 3. Person Plural |
avocabunt
|
sie werden abberufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabor
|
ich werde abberufen werden |
| 2. Person Singular |
avocaberis avocabere
|
du wirst abberufen werden |
| 3. Person Singular |
avocabitur
|
er/sie/es wird abberufen werden |
| 1. Person Plural |
avocabimur
|
wir werden abberufen werden |
| 2. Person Plural |
avocabimini
|
ihr werdet abberufen werden |
| 3. Person Plural |
avocabuntur
|
sie werden abberufen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavi
|
ich habe abberufen |
| 2. Person Singular |
avocavisti
|
du hast abberufen |
| 3. Person Singular |
avocavit
|
er/sie/es hat abberufen |
| 1. Person Plural |
avocavimus
|
wir haben abberufen |
| 2. Person Plural |
avocavistis
|
ihr habt abberufen |
| 3. Person Plural |
avocaverunt avocavere
|
sie haben abberufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus sum
|
ich bin abberufen worden |
| 2. Person Singular |
avocatus es
|
du bist abberufen worden |
| 3. Person Singular |
avocatus est
|
er/sie/es ist abberufen worden |
| 1. Person Plural |
avocati sumus
|
wir sind abberufen worden |
| 2. Person Plural |
avocati estis
|
ihr seid abberufen worden |
| 3. Person Plural |
avocati sunt
|
sie sind abberufen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocaverim
|
ich habe abberufen |
| 2. Person Singular |
avocaveris
|
du habest abberufen |
| 3. Person Singular |
avocaverit
|
er/sie/es habe abberufen |
| 1. Person Plural |
avocaverimus
|
wir haben abberufen |
| 2. Person Plural |
avocaveritis
|
ihr habet abberufen |
| 3. Person Plural |
avocaverint
|
sie haben abberufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus sim
|
ich sei abberufen worden |
| 2. Person Singular |
avocatus sis
|
du seiest abberufen worden |
| 3. Person Singular |
avocatus sit
|
er/sie/es sei abberufen worden |
| 1. Person Plural |
avocati simus
|
wir seien abberufen worden |
| 2. Person Plural |
avocati sitis
|
ihr seiet abberufen worden |
| 3. Person Plural |
avocati sint
|
sie seien abberufen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocaveram
|
ich hatte abberufen |
| 2. Person Singular |
avocaveras
|
du hattest abberufen |
| 3. Person Singular |
avocaverat
|
er/sie/es hatte abberufen |
| 1. Person Plural |
avocaveramus
|
wir hatten abberufen |
| 2. Person Plural |
avocaveratis
|
ihr hattet abberufen |
| 3. Person Plural |
avocaverant
|
sie hatten abberufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus eram
|
ich war abberufen worden |
| 2. Person Singular |
avocatus eras
|
du warst abberufen worden |
| 3. Person Singular |
avocatus erat
|
er/sie/es war abberufen worden |
| 1. Person Plural |
avocati eramus
|
wir waren abberufen worden |
| 2. Person Plural |
avocati eratis
|
ihr wart abberufen worden |
| 3. Person Plural |
avocati erant
|
sie waren abberufen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavissem
|
ich hätte abberufen |
| 2. Person Singular |
avocavisses
|
du hättest abberufen |
| 3. Person Singular |
avocavisset
|
er/sie/es hätte abberufen |
| 1. Person Plural |
avocavissemus
|
wir hätten abberufen |
| 2. Person Plural |
avocavissetis
|
ihr hättet abberufen |
| 3. Person Plural |
avocavissent
|
sie hätten abberufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus essem
|
ich wäre abberufen worden |
| 2. Person Singular |
avocatus esses
|
du wärest abberufen worden |
| 3. Person Singular |
avocatus esset
|
er/sie/es wäre abberufen worden |
| 1. Person Plural |
avocati essemus
|
wir wären abberufen worden |
| 2. Person Plural |
avocati essetis
|
ihr wäret abberufen worden |
| 3. Person Plural |
avocati essent
|
sie wären abberufen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavero
|
ich werde abberufen haben |
| 2. Person Singular |
avocaveris
|
du wirst abberufen haben |
| 3. Person Singular |
avocaverit
|
er/sie/es wird abberufen haben |
| 1. Person Plural |
avocaverimus
|
wir werden abberufen haben |
| 2. Person Plural |
avocaveritis
|
ihr werdet abberufen haben |
| 3. Person Plural |
avocaverint
|
sie werden abberufen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus ero
|
ich werde abberufen worden sein |
| 2. Person Singular |
avocatus eris
|
du wirst abberufen worden sein |
| 3. Person Singular |
avocatus erit
|
er/sie/es wird abberufen worden sein |
| 1. Person Plural |
avocati erimus
|
wir werden abberufen worden sein |
| 2. Person Plural |
avocati eritis
|
ihr werdet abberufen worden sein |
| 3. Person Plural |
avocati erunt
|
sie werden abberufen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
avocare
|
abberufen |
| Vorzeitigkeit |
avocavisse
|
abberufen haben |
| Nachzeitigkeit |
avocaturum esse
|
abberufen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
avocari avocarier
|
abberufen werden |
| Vorzeitigkeit |
avocatum esse
|
abberufen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
avocatum iri
|
künftig abberufen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
avoca
|
berufe ab; beruf ab! |
| 2. Person Plural |
avocate
|
beruft ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
avocato
|
| 3. Person Singular |
avocato
|
| 2. Person Plural |
avocatote
|
| 3. Person Plural |
avocanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
avocare
|
das Abberufen |
| Genitiv |
avocandi
|
des Abberufens |
| Dativ |
avocando
|
dem Abberufen |
| Akkusativ |
avocandum
|
das Abberufen |
| Ablativ |
avocando
|
durch das Abberufen |
| Vokativ |
avocande
|
Abberufen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocandus
|
avocanda
|
avocandum
|
| Genitiv |
avocandi
|
avocandae
|
avocandi
|
| Dativ |
avocando
|
avocandae
|
avocando
|
| Akkusativ |
avocandum
|
avocandam
|
avocandum
|
| Ablativ |
avocando
|
avocanda
|
avocando
|
| Vokativ |
avocande
|
avocanda
|
avocandum
|
Plural
| Nominativ |
avocandi
|
avocandae
|
avocanda
|
| Genitiv |
avocandorum
|
avocandarum
|
avocandorum
|
| Dativ |
avocandis
|
avocandis
|
avocandis
|
| Akkusativ |
avocandos
|
avocandas
|
avocanda
|
| Ablativ |
avocandis
|
avocandis
|
avocandis
|
| Vokativ |
avocandi
|
avocandae
|
avocanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocans
|
avocans
|
avocans
|
| Genitiv |
avocantis
|
avocantis
|
avocantis
|
| Dativ |
avocanti
|
avocanti
|
avocanti
|
| Akkusativ |
avocantem
|
avocantem
|
avocans
|
| Ablativ |
avocanti avocante
|
avocanti avocante
|
avocanti avocante
|
| Vokativ |
avocans
|
avocans
|
avocans
|
Plural
| Nominativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
| Genitiv |
avocantium avocantum
|
avocantium avocantum
|
avocantium avocantum
|
| Dativ |
avocantibus
|
avocantibus
|
avocantibus
|
| Akkusativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
| Ablativ |
avocantibus
|
avocantibus
|
avocantibus
|
| Vokativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocatus
|
avocata
|
avocatum
|
| Genitiv |
avocati
|
avocatae
|
avocati
|
| Dativ |
avocato
|
avocatae
|
avocato
|
| Akkusativ |
avocatum
|
avocatam
|
avocatum
|
| Ablativ |
avocato
|
avocata
|
avocato
|
| Vokativ |
avocate
|
avocata
|
avocatum
|
Plural
| Nominativ |
avocati
|
avocatae
|
avocata
|
| Genitiv |
avocatorum
|
avocatarum
|
avocatorum
|
| Dativ |
avocatis
|
avocatis
|
avocatis
|
| Akkusativ |
avocatos
|
avocatas
|
avocata
|
| Ablativ |
avocatis
|
avocatis
|
avocatis
|
| Vokativ |
avocati
|
avocatae
|
avocata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocaturus
|
avocatura
|
avocaturum
|
| Genitiv |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocaturi
|
| Dativ |
avocaturo
|
avocaturae
|
avocaturo
|
| Akkusativ |
avocaturum
|
avocaturam
|
avocaturum
|
| Ablativ |
avocaturo
|
avocatura
|
avocaturo
|
| Vokativ |
avocature
|
avocatura
|
avocaturum
|
Plural
| Nominativ |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocatura
|
| Genitiv |
avocaturorum
|
avocaturarum
|
avocaturorum
|
| Dativ |
avocaturis
|
avocaturis
|
avocaturis
|
| Akkusativ |
avocaturos
|
avocaturas
|
avocatura
|
| Ablativ |
avocaturis
|
avocaturis
|
avocaturis
|
| Vokativ |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
avocatum
|
avocatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avoco
|
ich leite ab |
| 2. Person Singular |
avocas
|
du leitest ab |
| 3. Person Singular |
avocat
|
er/sie/es leitet ab |
| 1. Person Plural |
avocamus
|
wir leiten ab |
| 2. Person Plural |
avocatis
|
ihr leitet ab |
| 3. Person Plural |
avocant
|
sie leiten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocor
|
ich werde abgeleitet |
| 2. Person Singular |
avocaris avocare
|
du wirst abgeleitet |
| 3. Person Singular |
avocatur
|
er/sie/es wird abgeleitet |
| 1. Person Plural |
avocamur
|
wir werden abgeleitet |
| 2. Person Plural |
avocamini
|
ihr werdet abgeleitet |
| 3. Person Plural |
avocantur
|
sie werden abgeleitet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocem
|
ich leite ab |
| 2. Person Singular |
avoces
|
du leitest ab |
| 3. Person Singular |
avocet
|
er/sie/es leite ab |
| 1. Person Plural |
avocemus
|
wir leiten ab |
| 2. Person Plural |
avocetis
|
ihr leitet ab |
| 3. Person Plural |
avocent
|
sie leiten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocer
|
ich werde abgeleitet |
| 2. Person Singular |
avoceris avocere
|
du werdest abgeleitet |
| 3. Person Singular |
avocetur
|
er/sie/es werde abgeleitet |
| 1. Person Plural |
avocemur
|
wir werden abgeleitet |
| 2. Person Plural |
avocemini
|
ihr werdet abgeleitet |
| 3. Person Plural |
avocentur
|
sie werden abgeleitet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabam
|
ich leitete ab |
| 2. Person Singular |
avocabas
|
du leitetest ab |
| 3. Person Singular |
avocabat
|
er/sie/es leitete ab |
| 1. Person Plural |
avocabamus
|
wir leiteten ab |
| 2. Person Plural |
avocabatis
|
ihr leitetet ab |
| 3. Person Plural |
avocabant
|
sie leiteten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabar
|
ich wurde abgeleitet |
| 2. Person Singular |
avocabaris avocabare
|
du wurdest abgeleitet |
| 3. Person Singular |
avocabatur
|
er/sie/es wurde abgeleitet |
| 1. Person Plural |
avocabamur
|
wir wurden abgeleitet |
| 2. Person Plural |
avocabamini
|
ihr wurdet abgeleitet |
| 3. Person Plural |
avocabantur
|
sie wurden abgeleitet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocarem
|
ich leitete ab |
| 2. Person Singular |
avocares
|
du leitetest ab |
| 3. Person Singular |
avocaret
|
er/sie/es leitete ab |
| 1. Person Plural |
avocaremus
|
wir leiteten ab |
| 2. Person Plural |
avocaretis
|
ihr leitetet ab |
| 3. Person Plural |
avocarent
|
sie leiteten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocarer
|
ich würde abgeleitet |
| 2. Person Singular |
avocareris avocarere
|
du würdest abgeleitet |
| 3. Person Singular |
avocaretur
|
er/sie/es würde abgeleitet |
| 1. Person Plural |
avocaremur
|
wir würden abgeleitet |
| 2. Person Plural |
avocaremini
|
ihr würdet abgeleitet |
| 3. Person Plural |
avocarentur
|
sie würden abgeleitet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabo
|
ich werde ableiten |
| 2. Person Singular |
avocabis
|
du wirst ableiten |
| 3. Person Singular |
avocabit
|
er/sie/es wird ableiten |
| 1. Person Plural |
avocabimus
|
wir werden ableiten |
| 2. Person Plural |
avocabitis
|
ihr werdet ableiten |
| 3. Person Plural |
avocabunt
|
sie werden ableiten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabor
|
ich werde abgeleitet werden |
| 2. Person Singular |
avocaberis avocabere
|
du wirst abgeleitet werden |
| 3. Person Singular |
avocabitur
|
er/sie/es wird abgeleitet werden |
| 1. Person Plural |
avocabimur
|
wir werden abgeleitet werden |
| 2. Person Plural |
avocabimini
|
ihr werdet abgeleitet werden |
| 3. Person Plural |
avocabuntur
|
sie werden abgeleitet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavi
|
ich habe abgeleitet |
| 2. Person Singular |
avocavisti
|
du hast abgeleitet |
| 3. Person Singular |
avocavit
|
er/sie/es hat abgeleitet |
| 1. Person Plural |
avocavimus
|
wir haben abgeleitet |
| 2. Person Plural |
avocavistis
|
ihr habt abgeleitet |
| 3. Person Plural |
avocaverunt avocavere
|
sie haben abgeleitet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus sum
|
ich bin abgeleitet worden |
| 2. Person Singular |
avocatus es
|
du bist abgeleitet worden |
| 3. Person Singular |
avocatus est
|
er/sie/es ist abgeleitet worden |
| 1. Person Plural |
avocati sumus
|
wir sind abgeleitet worden |
| 2. Person Plural |
avocati estis
|
ihr seid abgeleitet worden |
| 3. Person Plural |
avocati sunt
|
sie sind abgeleitet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocaverim
|
ich habe abgeleitet |
| 2. Person Singular |
avocaveris
|
du habest abgeleitet |
| 3. Person Singular |
avocaverit
|
er/sie/es habe abgeleitet |
| 1. Person Plural |
avocaverimus
|
wir haben abgeleitet |
| 2. Person Plural |
avocaveritis
|
ihr habet abgeleitet |
| 3. Person Plural |
avocaverint
|
sie haben abgeleitet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus sim
|
ich sei abgeleitet worden |
| 2. Person Singular |
avocatus sis
|
du seiest abgeleitet worden |
| 3. Person Singular |
avocatus sit
|
er/sie/es sei abgeleitet worden |
| 1. Person Plural |
avocati simus
|
wir seien abgeleitet worden |
| 2. Person Plural |
avocati sitis
|
ihr seiet abgeleitet worden |
| 3. Person Plural |
avocati sint
|
sie seien abgeleitet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocaveram
|
ich hatte abgeleitet |
| 2. Person Singular |
avocaveras
|
du hattest abgeleitet |
| 3. Person Singular |
avocaverat
|
er/sie/es hatte abgeleitet |
| 1. Person Plural |
avocaveramus
|
wir hatten abgeleitet |
| 2. Person Plural |
avocaveratis
|
ihr hattet abgeleitet |
| 3. Person Plural |
avocaverant
|
sie hatten abgeleitet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus eram
|
ich war abgeleitet worden |
| 2. Person Singular |
avocatus eras
|
du warst abgeleitet worden |
| 3. Person Singular |
avocatus erat
|
er/sie/es war abgeleitet worden |
| 1. Person Plural |
avocati eramus
|
wir waren abgeleitet worden |
| 2. Person Plural |
avocati eratis
|
ihr wart abgeleitet worden |
| 3. Person Plural |
avocati erant
|
sie waren abgeleitet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavissem
|
ich hätte abgeleitet |
| 2. Person Singular |
avocavisses
|
du hättest abgeleitet |
| 3. Person Singular |
avocavisset
|
er/sie/es hätte abgeleitet |
| 1. Person Plural |
avocavissemus
|
wir hätten abgeleitet |
| 2. Person Plural |
avocavissetis
|
ihr hättet abgeleitet |
| 3. Person Plural |
avocavissent
|
sie hätten abgeleitet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus essem
|
ich wäre abgeleitet worden |
| 2. Person Singular |
avocatus esses
|
du wärest abgeleitet worden |
| 3. Person Singular |
avocatus esset
|
er/sie/es wäre abgeleitet worden |
| 1. Person Plural |
avocati essemus
|
wir wären abgeleitet worden |
| 2. Person Plural |
avocati essetis
|
ihr wäret abgeleitet worden |
| 3. Person Plural |
avocati essent
|
sie wären abgeleitet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavero
|
ich werde abgeleitet haben |
| 2. Person Singular |
avocaveris
|
du wirst abgeleitet haben |
| 3. Person Singular |
avocaverit
|
er/sie/es wird abgeleitet haben |
| 1. Person Plural |
avocaverimus
|
wir werden abgeleitet haben |
| 2. Person Plural |
avocaveritis
|
ihr werdet abgeleitet haben |
| 3. Person Plural |
avocaverint
|
sie werden abgeleitet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus ero
|
ich werde abgeleitet worden sein |
| 2. Person Singular |
avocatus eris
|
du wirst abgeleitet worden sein |
| 3. Person Singular |
avocatus erit
|
er/sie/es wird abgeleitet worden sein |
| 1. Person Plural |
avocati erimus
|
wir werden abgeleitet worden sein |
| 2. Person Plural |
avocati eritis
|
ihr werdet abgeleitet worden sein |
| 3. Person Plural |
avocati erunt
|
sie werden abgeleitet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
avocare
|
ableiten |
| Vorzeitigkeit |
avocavisse
|
abgeleitet haben |
| Nachzeitigkeit |
avocaturum esse
|
ableiten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
avocari avocarier
|
abgeleitet werden |
| Vorzeitigkeit |
avocatum esse
|
abgeleitet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
avocatum iri
|
künftig abgeleitet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
avoca
|
leite ab! |
| 2. Person Plural |
avocate
|
leitet ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
avocato
|
| 3. Person Singular |
avocato
|
| 2. Person Plural |
avocatote
|
| 3. Person Plural |
avocanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
avocare
|
das Ableiten |
| Genitiv |
avocandi
|
des Ableitens |
| Dativ |
avocando
|
dem Ableiten |
| Akkusativ |
avocandum
|
das Ableiten |
| Ablativ |
avocando
|
durch das Ableiten |
| Vokativ |
avocande
|
Ableiten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocandus
|
avocanda
|
avocandum
|
| Genitiv |
avocandi
|
avocandae
|
avocandi
|
| Dativ |
avocando
|
avocandae
|
avocando
|
| Akkusativ |
avocandum
|
avocandam
|
avocandum
|
| Ablativ |
avocando
|
avocanda
|
avocando
|
| Vokativ |
avocande
|
avocanda
|
avocandum
|
Plural
| Nominativ |
avocandi
|
avocandae
|
avocanda
|
| Genitiv |
avocandorum
|
avocandarum
|
avocandorum
|
| Dativ |
avocandis
|
avocandis
|
avocandis
|
| Akkusativ |
avocandos
|
avocandas
|
avocanda
|
| Ablativ |
avocandis
|
avocandis
|
avocandis
|
| Vokativ |
avocandi
|
avocandae
|
avocanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocans
|
avocans
|
avocans
|
| Genitiv |
avocantis
|
avocantis
|
avocantis
|
| Dativ |
avocanti
|
avocanti
|
avocanti
|
| Akkusativ |
avocantem
|
avocantem
|
avocans
|
| Ablativ |
avocanti avocante
|
avocanti avocante
|
avocanti avocante
|
| Vokativ |
avocans
|
avocans
|
avocans
|
Plural
| Nominativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
| Genitiv |
avocantium avocantum
|
avocantium avocantum
|
avocantium avocantum
|
| Dativ |
avocantibus
|
avocantibus
|
avocantibus
|
| Akkusativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
| Ablativ |
avocantibus
|
avocantibus
|
avocantibus
|
| Vokativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocatus
|
avocata
|
avocatum
|
| Genitiv |
avocati
|
avocatae
|
avocati
|
| Dativ |
avocato
|
avocatae
|
avocato
|
| Akkusativ |
avocatum
|
avocatam
|
avocatum
|
| Ablativ |
avocato
|
avocata
|
avocato
|
| Vokativ |
avocate
|
avocata
|
avocatum
|
Plural
| Nominativ |
avocati
|
avocatae
|
avocata
|
| Genitiv |
avocatorum
|
avocatarum
|
avocatorum
|
| Dativ |
avocatis
|
avocatis
|
avocatis
|
| Akkusativ |
avocatos
|
avocatas
|
avocata
|
| Ablativ |
avocatis
|
avocatis
|
avocatis
|
| Vokativ |
avocati
|
avocatae
|
avocata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocaturus
|
avocatura
|
avocaturum
|
| Genitiv |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocaturi
|
| Dativ |
avocaturo
|
avocaturae
|
avocaturo
|
| Akkusativ |
avocaturum
|
avocaturam
|
avocaturum
|
| Ablativ |
avocaturo
|
avocatura
|
avocaturo
|
| Vokativ |
avocature
|
avocatura
|
avocaturum
|
Plural
| Nominativ |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocatura
|
| Genitiv |
avocaturorum
|
avocaturarum
|
avocaturorum
|
| Dativ |
avocaturis
|
avocaturis
|
avocaturis
|
| Akkusativ |
avocaturos
|
avocaturas
|
avocatura
|
| Ablativ |
avocaturis
|
avocaturis
|
avocaturis
|
| Vokativ |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
avocatum
|
avocatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avoco
|
ich rufe ab |
| 2. Person Singular |
avocas
|
du rufst ab |
| 3. Person Singular |
avocat
|
er/sie/es ruft ab |
| 1. Person Plural |
avocamus
|
wir rufen ab |
| 2. Person Plural |
avocatis
|
ihr ruft ab |
| 3. Person Plural |
avocant
|
sie rufen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocor
|
ich werde abgerufen |
| 2. Person Singular |
avocaris avocare
|
du wirst abgerufen |
| 3. Person Singular |
avocatur
|
er/sie/es wird abgerufen |
| 1. Person Plural |
avocamur
|
wir werden abgerufen |
| 2. Person Plural |
avocamini
|
ihr werdet abgerufen |
| 3. Person Plural |
avocantur
|
sie werden abgerufen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocem
|
ich rufe ab |
| 2. Person Singular |
avoces
|
du rufest ab |
| 3. Person Singular |
avocet
|
er/sie/es rufe ab |
| 1. Person Plural |
avocemus
|
wir rufen ab |
| 2. Person Plural |
avocetis
|
ihr rufet ab |
| 3. Person Plural |
avocent
|
sie rufen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocer
|
ich werde abgerufen |
| 2. Person Singular |
avoceris avocere
|
du werdest abgerufen |
| 3. Person Singular |
avocetur
|
er/sie/es werde abgerufen |
| 1. Person Plural |
avocemur
|
wir werden abgerufen |
| 2. Person Plural |
avocemini
|
ihr werdet abgerufen |
| 3. Person Plural |
avocentur
|
sie werden abgerufen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabam
|
ich rief ab |
| 2. Person Singular |
avocabas
|
du riefst ab |
| 3. Person Singular |
avocabat
|
er/sie/es rief ab |
| 1. Person Plural |
avocabamus
|
wir riefen ab |
| 2. Person Plural |
avocabatis
|
ihr rieft ab |
| 3. Person Plural |
avocabant
|
sie riefen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabar
|
ich wurde abgerufen |
| 2. Person Singular |
avocabaris avocabare
|
du wurdest abgerufen |
| 3. Person Singular |
avocabatur
|
er/sie/es wurde abgerufen |
| 1. Person Plural |
avocabamur
|
wir wurden abgerufen |
| 2. Person Plural |
avocabamini
|
ihr wurdet abgerufen |
| 3. Person Plural |
avocabantur
|
sie wurden abgerufen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocarem
|
ich riefe ab |
| 2. Person Singular |
avocares
|
du riefest ab |
| 3. Person Singular |
avocaret
|
er/sie/es riefe ab |
| 1. Person Plural |
avocaremus
|
wir riefen ab |
| 2. Person Plural |
avocaretis
|
ihr riefet ab |
| 3. Person Plural |
avocarent
|
sie riefen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocarer
|
ich würde abgerufen |
| 2. Person Singular |
avocareris avocarere
|
du würdest abgerufen |
| 3. Person Singular |
avocaretur
|
er/sie/es würde abgerufen |
| 1. Person Plural |
avocaremur
|
wir würden abgerufen |
| 2. Person Plural |
avocaremini
|
ihr würdet abgerufen |
| 3. Person Plural |
avocarentur
|
sie würden abgerufen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabo
|
ich werde abrufen |
| 2. Person Singular |
avocabis
|
du wirst abrufen |
| 3. Person Singular |
avocabit
|
er/sie/es wird abrufen |
| 1. Person Plural |
avocabimus
|
wir werden abrufen |
| 2. Person Plural |
avocabitis
|
ihr werdet abrufen |
| 3. Person Plural |
avocabunt
|
sie werden abrufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabor
|
ich werde abgerufen werden |
| 2. Person Singular |
avocaberis avocabere
|
du wirst abgerufen werden |
| 3. Person Singular |
avocabitur
|
er/sie/es wird abgerufen werden |
| 1. Person Plural |
avocabimur
|
wir werden abgerufen werden |
| 2. Person Plural |
avocabimini
|
ihr werdet abgerufen werden |
| 3. Person Plural |
avocabuntur
|
sie werden abgerufen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavi
|
ich habe abgerufen |
| 2. Person Singular |
avocavisti
|
du hast abgerufen |
| 3. Person Singular |
avocavit
|
er/sie/es hat abgerufen |
| 1. Person Plural |
avocavimus
|
wir haben abgerufen |
| 2. Person Plural |
avocavistis
|
ihr habt abgerufen |
| 3. Person Plural |
avocaverunt avocavere
|
sie haben abgerufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus sum
|
ich bin abgerufen worden |
| 2. Person Singular |
avocatus es
|
du bist abgerufen worden |
| 3. Person Singular |
avocatus est
|
er/sie/es ist abgerufen worden |
| 1. Person Plural |
avocati sumus
|
wir sind abgerufen worden |
| 2. Person Plural |
avocati estis
|
ihr seid abgerufen worden |
| 3. Person Plural |
avocati sunt
|
sie sind abgerufen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocaverim
|
ich habe abgerufen |
| 2. Person Singular |
avocaveris
|
du habest abgerufen |
| 3. Person Singular |
avocaverit
|
er/sie/es habe abgerufen |
| 1. Person Plural |
avocaverimus
|
wir haben abgerufen |
| 2. Person Plural |
avocaveritis
|
ihr habet abgerufen |
| 3. Person Plural |
avocaverint
|
sie haben abgerufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus sim
|
ich sei abgerufen worden |
| 2. Person Singular |
avocatus sis
|
du seiest abgerufen worden |
| 3. Person Singular |
avocatus sit
|
er/sie/es sei abgerufen worden |
| 1. Person Plural |
avocati simus
|
wir seien abgerufen worden |
| 2. Person Plural |
avocati sitis
|
ihr seiet abgerufen worden |
| 3. Person Plural |
avocati sint
|
sie seien abgerufen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocaveram
|
ich hatte abgerufen |
| 2. Person Singular |
avocaveras
|
du hattest abgerufen |
| 3. Person Singular |
avocaverat
|
er/sie/es hatte abgerufen |
| 1. Person Plural |
avocaveramus
|
wir hatten abgerufen |
| 2. Person Plural |
avocaveratis
|
ihr hattet abgerufen |
| 3. Person Plural |
avocaverant
|
sie hatten abgerufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus eram
|
ich war abgerufen worden |
| 2. Person Singular |
avocatus eras
|
du warst abgerufen worden |
| 3. Person Singular |
avocatus erat
|
er/sie/es war abgerufen worden |
| 1. Person Plural |
avocati eramus
|
wir waren abgerufen worden |
| 2. Person Plural |
avocati eratis
|
ihr wart abgerufen worden |
| 3. Person Plural |
avocati erant
|
sie waren abgerufen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavissem
|
ich hätte abgerufen |
| 2. Person Singular |
avocavisses
|
du hättest abgerufen |
| 3. Person Singular |
avocavisset
|
er/sie/es hätte abgerufen |
| 1. Person Plural |
avocavissemus
|
wir hätten abgerufen |
| 2. Person Plural |
avocavissetis
|
ihr hättet abgerufen |
| 3. Person Plural |
avocavissent
|
sie hätten abgerufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus essem
|
ich wäre abgerufen worden |
| 2. Person Singular |
avocatus esses
|
du wärest abgerufen worden |
| 3. Person Singular |
avocatus esset
|
er/sie/es wäre abgerufen worden |
| 1. Person Plural |
avocati essemus
|
wir wären abgerufen worden |
| 2. Person Plural |
avocati essetis
|
ihr wäret abgerufen worden |
| 3. Person Plural |
avocati essent
|
sie wären abgerufen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavero
|
ich werde abgerufen haben |
| 2. Person Singular |
avocaveris
|
du wirst abgerufen haben |
| 3. Person Singular |
avocaverit
|
er/sie/es wird abgerufen haben |
| 1. Person Plural |
avocaverimus
|
wir werden abgerufen haben |
| 2. Person Plural |
avocaveritis
|
ihr werdet abgerufen haben |
| 3. Person Plural |
avocaverint
|
sie werden abgerufen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus ero
|
ich werde abgerufen worden sein |
| 2. Person Singular |
avocatus eris
|
du wirst abgerufen worden sein |
| 3. Person Singular |
avocatus erit
|
er/sie/es wird abgerufen worden sein |
| 1. Person Plural |
avocati erimus
|
wir werden abgerufen worden sein |
| 2. Person Plural |
avocati eritis
|
ihr werdet abgerufen worden sein |
| 3. Person Plural |
avocati erunt
|
sie werden abgerufen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
avocare
|
abrufen |
| Vorzeitigkeit |
avocavisse
|
abgerufen haben |
| Nachzeitigkeit |
avocaturum esse
|
abrufen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
avocari avocarier
|
abgerufen werden |
| Vorzeitigkeit |
avocatum esse
|
abgerufen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
avocatum iri
|
künftig abgerufen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
avoca
|
rufe ab; ruf ab! |
| 2. Person Plural |
avocate
|
ruft ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
avocato
|
| 3. Person Singular |
avocato
|
| 2. Person Plural |
avocatote
|
| 3. Person Plural |
avocanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
avocare
|
das Abrufen |
| Genitiv |
avocandi
|
des Abrufens |
| Dativ |
avocando
|
dem Abrufen |
| Akkusativ |
avocandum
|
das Abrufen |
| Ablativ |
avocando
|
durch das Abrufen |
| Vokativ |
avocande
|
Abrufen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocandus
|
avocanda
|
avocandum
|
| Genitiv |
avocandi
|
avocandae
|
avocandi
|
| Dativ |
avocando
|
avocandae
|
avocando
|
| Akkusativ |
avocandum
|
avocandam
|
avocandum
|
| Ablativ |
avocando
|
avocanda
|
avocando
|
| Vokativ |
avocande
|
avocanda
|
avocandum
|
Plural
| Nominativ |
avocandi
|
avocandae
|
avocanda
|
| Genitiv |
avocandorum
|
avocandarum
|
avocandorum
|
| Dativ |
avocandis
|
avocandis
|
avocandis
|
| Akkusativ |
avocandos
|
avocandas
|
avocanda
|
| Ablativ |
avocandis
|
avocandis
|
avocandis
|
| Vokativ |
avocandi
|
avocandae
|
avocanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocans
|
avocans
|
avocans
|
| Genitiv |
avocantis
|
avocantis
|
avocantis
|
| Dativ |
avocanti
|
avocanti
|
avocanti
|
| Akkusativ |
avocantem
|
avocantem
|
avocans
|
| Ablativ |
avocanti avocante
|
avocanti avocante
|
avocanti avocante
|
| Vokativ |
avocans
|
avocans
|
avocans
|
Plural
| Nominativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
| Genitiv |
avocantium avocantum
|
avocantium avocantum
|
avocantium avocantum
|
| Dativ |
avocantibus
|
avocantibus
|
avocantibus
|
| Akkusativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
| Ablativ |
avocantibus
|
avocantibus
|
avocantibus
|
| Vokativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocatus
|
avocata
|
avocatum
|
| Genitiv |
avocati
|
avocatae
|
avocati
|
| Dativ |
avocato
|
avocatae
|
avocato
|
| Akkusativ |
avocatum
|
avocatam
|
avocatum
|
| Ablativ |
avocato
|
avocata
|
avocato
|
| Vokativ |
avocate
|
avocata
|
avocatum
|
Plural
| Nominativ |
avocati
|
avocatae
|
avocata
|
| Genitiv |
avocatorum
|
avocatarum
|
avocatorum
|
| Dativ |
avocatis
|
avocatis
|
avocatis
|
| Akkusativ |
avocatos
|
avocatas
|
avocata
|
| Ablativ |
avocatis
|
avocatis
|
avocatis
|
| Vokativ |
avocati
|
avocatae
|
avocata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocaturus
|
avocatura
|
avocaturum
|
| Genitiv |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocaturi
|
| Dativ |
avocaturo
|
avocaturae
|
avocaturo
|
| Akkusativ |
avocaturum
|
avocaturam
|
avocaturum
|
| Ablativ |
avocaturo
|
avocatura
|
avocaturo
|
| Vokativ |
avocature
|
avocatura
|
avocaturum
|
Plural
| Nominativ |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocatura
|
| Genitiv |
avocaturorum
|
avocaturarum
|
avocaturorum
|
| Dativ |
avocaturis
|
avocaturis
|
avocaturis
|
| Akkusativ |
avocaturos
|
avocaturas
|
avocatura
|
| Ablativ |
avocaturis
|
avocaturis
|
avocaturis
|
| Vokativ |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
avocatum
|
avocatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avoco
|
ich ziehe ab |
| 2. Person Singular |
avocas
|
du ziehst ab |
| 3. Person Singular |
avocat
|
er/sie/es zieht ab |
| 1. Person Plural |
avocamus
|
wir ziehen ab |
| 2. Person Plural |
avocatis
|
ihr zieht ab |
| 3. Person Plural |
avocant
|
sie ziehen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocor
|
ich werde abgezogen |
| 2. Person Singular |
avocaris avocare
|
du wirst abgezogen |
| 3. Person Singular |
avocatur
|
er/sie/es wird abgezogen |
| 1. Person Plural |
avocamur
|
wir werden abgezogen |
| 2. Person Plural |
avocamini
|
ihr werdet abgezogen |
| 3. Person Plural |
avocantur
|
sie werden abgezogen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocem
|
ich ziehe ab |
| 2. Person Singular |
avoces
|
du ziehest ab |
| 3. Person Singular |
avocet
|
er/sie/es ziehe ab |
| 1. Person Plural |
avocemus
|
wir ziehen ab |
| 2. Person Plural |
avocetis
|
ihr ziehet ab |
| 3. Person Plural |
avocent
|
sie ziehen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocer
|
ich werde abgezogen |
| 2. Person Singular |
avoceris avocere
|
du werdest abgezogen |
| 3. Person Singular |
avocetur
|
er/sie/es werde abgezogen |
| 1. Person Plural |
avocemur
|
wir werden abgezogen |
| 2. Person Plural |
avocemini
|
ihr werdet abgezogen |
| 3. Person Plural |
avocentur
|
sie werden abgezogen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabam
|
ich zog ab |
| 2. Person Singular |
avocabas
|
du zogst ab |
| 3. Person Singular |
avocabat
|
er/sie/es zog ab |
| 1. Person Plural |
avocabamus
|
wir zogen ab |
| 2. Person Plural |
avocabatis
|
ihr zogt ab |
| 3. Person Plural |
avocabant
|
sie zogen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabar
|
ich wurde abgezogen |
| 2. Person Singular |
avocabaris avocabare
|
du wurdest abgezogen |
| 3. Person Singular |
avocabatur
|
er/sie/es wurde abgezogen |
| 1. Person Plural |
avocabamur
|
wir wurden abgezogen |
| 2. Person Plural |
avocabamini
|
ihr wurdet abgezogen |
| 3. Person Plural |
avocabantur
|
sie wurden abgezogen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocarem
|
ich zöge ab |
| 2. Person Singular |
avocares
|
du zögest ab |
| 3. Person Singular |
avocaret
|
er/sie/es zöge ab |
| 1. Person Plural |
avocaremus
|
wir zögen ab |
| 2. Person Plural |
avocaretis
|
ihr zöget ab |
| 3. Person Plural |
avocarent
|
sie zögen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocarer
|
ich würde abgezogen |
| 2. Person Singular |
avocareris avocarere
|
du würdest abgezogen |
| 3. Person Singular |
avocaretur
|
er/sie/es würde abgezogen |
| 1. Person Plural |
avocaremur
|
wir würden abgezogen |
| 2. Person Plural |
avocaremini
|
ihr würdet abgezogen |
| 3. Person Plural |
avocarentur
|
sie würden abgezogen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabo
|
ich werde abziehen |
| 2. Person Singular |
avocabis
|
du wirst abziehen |
| 3. Person Singular |
avocabit
|
er/sie/es wird abziehen |
| 1. Person Plural |
avocabimus
|
wir werden abziehen |
| 2. Person Plural |
avocabitis
|
ihr werdet abziehen |
| 3. Person Plural |
avocabunt
|
sie werden abziehen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabor
|
ich werde abgezogen werden |
| 2. Person Singular |
avocaberis avocabere
|
du wirst abgezogen werden |
| 3. Person Singular |
avocabitur
|
er/sie/es wird abgezogen werden |
| 1. Person Plural |
avocabimur
|
wir werden abgezogen werden |
| 2. Person Plural |
avocabimini
|
ihr werdet abgezogen werden |
| 3. Person Plural |
avocabuntur
|
sie werden abgezogen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavi
|
ich habe abgezogen |
| 2. Person Singular |
avocavisti
|
du hast abgezogen |
| 3. Person Singular |
avocavit
|
er/sie/es hat abgezogen |
| 1. Person Plural |
avocavimus
|
wir haben abgezogen |
| 2. Person Plural |
avocavistis
|
ihr habt abgezogen |
| 3. Person Plural |
avocaverunt avocavere
|
sie haben abgezogen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus sum
|
ich bin abgezogen worden |
| 2. Person Singular |
avocatus es
|
du bist abgezogen worden |
| 3. Person Singular |
avocatus est
|
er/sie/es ist abgezogen worden |
| 1. Person Plural |
avocati sumus
|
wir sind abgezogen worden |
| 2. Person Plural |
avocati estis
|
ihr seid abgezogen worden |
| 3. Person Plural |
avocati sunt
|
sie sind abgezogen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocaverim
|
ich habe abgezogen |
| 2. Person Singular |
avocaveris
|
du habest abgezogen |
| 3. Person Singular |
avocaverit
|
er/sie/es habe abgezogen |
| 1. Person Plural |
avocaverimus
|
wir haben abgezogen |
| 2. Person Plural |
avocaveritis
|
ihr habet abgezogen |
| 3. Person Plural |
avocaverint
|
sie haben abgezogen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus sim
|
ich sei abgezogen worden |
| 2. Person Singular |
avocatus sis
|
du seiest abgezogen worden |
| 3. Person Singular |
avocatus sit
|
er/sie/es sei abgezogen worden |
| 1. Person Plural |
avocati simus
|
wir seien abgezogen worden |
| 2. Person Plural |
avocati sitis
|
ihr seiet abgezogen worden |
| 3. Person Plural |
avocati sint
|
sie seien abgezogen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocaveram
|
ich hatte abgezogen |
| 2. Person Singular |
avocaveras
|
du hattest abgezogen |
| 3. Person Singular |
avocaverat
|
er/sie/es hatte abgezogen |
| 1. Person Plural |
avocaveramus
|
wir hatten abgezogen |
| 2. Person Plural |
avocaveratis
|
ihr hattet abgezogen |
| 3. Person Plural |
avocaverant
|
sie hatten abgezogen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus eram
|
ich war abgezogen worden |
| 2. Person Singular |
avocatus eras
|
du warst abgezogen worden |
| 3. Person Singular |
avocatus erat
|
er/sie/es war abgezogen worden |
| 1. Person Plural |
avocati eramus
|
wir waren abgezogen worden |
| 2. Person Plural |
avocati eratis
|
ihr wart abgezogen worden |
| 3. Person Plural |
avocati erant
|
sie waren abgezogen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavissem
|
ich hätte abgezogen |
| 2. Person Singular |
avocavisses
|
du hättest abgezogen |
| 3. Person Singular |
avocavisset
|
er/sie/es hätte abgezogen |
| 1. Person Plural |
avocavissemus
|
wir hätten abgezogen |
| 2. Person Plural |
avocavissetis
|
ihr hättet abgezogen |
| 3. Person Plural |
avocavissent
|
sie hätten abgezogen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus essem
|
ich wäre abgezogen worden |
| 2. Person Singular |
avocatus esses
|
du wärest abgezogen worden |
| 3. Person Singular |
avocatus esset
|
er/sie/es wäre abgezogen worden |
| 1. Person Plural |
avocati essemus
|
wir wären abgezogen worden |
| 2. Person Plural |
avocati essetis
|
ihr wäret abgezogen worden |
| 3. Person Plural |
avocati essent
|
sie wären abgezogen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavero
|
ich werde abgezogen haben |
| 2. Person Singular |
avocaveris
|
du wirst abgezogen haben |
| 3. Person Singular |
avocaverit
|
er/sie/es wird abgezogen haben |
| 1. Person Plural |
avocaverimus
|
wir werden abgezogen haben |
| 2. Person Plural |
avocaveritis
|
ihr werdet abgezogen haben |
| 3. Person Plural |
avocaverint
|
sie werden abgezogen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus ero
|
ich werde abgezogen worden sein |
| 2. Person Singular |
avocatus eris
|
du wirst abgezogen worden sein |
| 3. Person Singular |
avocatus erit
|
er/sie/es wird abgezogen worden sein |
| 1. Person Plural |
avocati erimus
|
wir werden abgezogen worden sein |
| 2. Person Plural |
avocati eritis
|
ihr werdet abgezogen worden sein |
| 3. Person Plural |
avocati erunt
|
sie werden abgezogen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
avocare
|
abziehen |
| Vorzeitigkeit |
avocavisse
|
abgezogen haben |
| Nachzeitigkeit |
avocaturum esse
|
abziehen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
avocari avocarier
|
abgezogen werden |
| Vorzeitigkeit |
avocatum esse
|
abgezogen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
avocatum iri
|
künftig abgezogen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
avoca
|
ziehe ab; zieh ab! |
| 2. Person Plural |
avocate
|
zieht ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
avocato
|
| 3. Person Singular |
avocato
|
| 2. Person Plural |
avocatote
|
| 3. Person Plural |
avocanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
avocare
|
das Abziehen |
| Genitiv |
avocandi
|
des Abziehens |
| Dativ |
avocando
|
dem Abziehen |
| Akkusativ |
avocandum
|
das Abziehen |
| Ablativ |
avocando
|
durch das Abziehen |
| Vokativ |
avocande
|
Abziehen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocandus
|
avocanda
|
avocandum
|
| Genitiv |
avocandi
|
avocandae
|
avocandi
|
| Dativ |
avocando
|
avocandae
|
avocando
|
| Akkusativ |
avocandum
|
avocandam
|
avocandum
|
| Ablativ |
avocando
|
avocanda
|
avocando
|
| Vokativ |
avocande
|
avocanda
|
avocandum
|
Plural
| Nominativ |
avocandi
|
avocandae
|
avocanda
|
| Genitiv |
avocandorum
|
avocandarum
|
avocandorum
|
| Dativ |
avocandis
|
avocandis
|
avocandis
|
| Akkusativ |
avocandos
|
avocandas
|
avocanda
|
| Ablativ |
avocandis
|
avocandis
|
avocandis
|
| Vokativ |
avocandi
|
avocandae
|
avocanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocans
|
avocans
|
avocans
|
| Genitiv |
avocantis
|
avocantis
|
avocantis
|
| Dativ |
avocanti
|
avocanti
|
avocanti
|
| Akkusativ |
avocantem
|
avocantem
|
avocans
|
| Ablativ |
avocanti avocante
|
avocanti avocante
|
avocanti avocante
|
| Vokativ |
avocans
|
avocans
|
avocans
|
Plural
| Nominativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
| Genitiv |
avocantium avocantum
|
avocantium avocantum
|
avocantium avocantum
|
| Dativ |
avocantibus
|
avocantibus
|
avocantibus
|
| Akkusativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
| Ablativ |
avocantibus
|
avocantibus
|
avocantibus
|
| Vokativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocatus
|
avocata
|
avocatum
|
| Genitiv |
avocati
|
avocatae
|
avocati
|
| Dativ |
avocato
|
avocatae
|
avocato
|
| Akkusativ |
avocatum
|
avocatam
|
avocatum
|
| Ablativ |
avocato
|
avocata
|
avocato
|
| Vokativ |
avocate
|
avocata
|
avocatum
|
Plural
| Nominativ |
avocati
|
avocatae
|
avocata
|
| Genitiv |
avocatorum
|
avocatarum
|
avocatorum
|
| Dativ |
avocatis
|
avocatis
|
avocatis
|
| Akkusativ |
avocatos
|
avocatas
|
avocata
|
| Ablativ |
avocatis
|
avocatis
|
avocatis
|
| Vokativ |
avocati
|
avocatae
|
avocata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocaturus
|
avocatura
|
avocaturum
|
| Genitiv |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocaturi
|
| Dativ |
avocaturo
|
avocaturae
|
avocaturo
|
| Akkusativ |
avocaturum
|
avocaturam
|
avocaturum
|
| Ablativ |
avocaturo
|
avocatura
|
avocaturo
|
| Vokativ |
avocature
|
avocatura
|
avocaturum
|
Plural
| Nominativ |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocatura
|
| Genitiv |
avocaturorum
|
avocaturarum
|
avocaturorum
|
| Dativ |
avocaturis
|
avocaturis
|
avocaturis
|
| Akkusativ |
avocaturos
|
avocaturas
|
avocatura
|
| Ablativ |
avocaturis
|
avocaturis
|
avocaturis
|
| Vokativ |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
avocatum
|
avocatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avoco
|
ich entferne |
| 2. Person Singular |
avocas
|
du entfernst |
| 3. Person Singular |
avocat
|
er/sie/es entfernt |
| 1. Person Plural |
avocamus
|
wir entfernen |
| 2. Person Plural |
avocatis
|
ihr entfernt |
| 3. Person Plural |
avocant
|
sie entfernen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocor
|
ich werde entfernt |
| 2. Person Singular |
avocaris avocare
|
du wirst entfernt |
| 3. Person Singular |
avocatur
|
er/sie/es wird entfernt |
| 1. Person Plural |
avocamur
|
wir werden entfernt |
| 2. Person Plural |
avocamini
|
ihr werdet entfernt |
| 3. Person Plural |
avocantur
|
sie werden entfernt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocem
|
ich entferne |
| 2. Person Singular |
avoces
|
du entfernest |
| 3. Person Singular |
avocet
|
er/sie/es entferne |
| 1. Person Plural |
avocemus
|
wir entfernen |
| 2. Person Plural |
avocetis
|
ihr entfernet |
| 3. Person Plural |
avocent
|
sie entfernen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocer
|
ich werde entfernt |
| 2. Person Singular |
avoceris avocere
|
du werdest entfernt |
| 3. Person Singular |
avocetur
|
er/sie/es werde entfernt |
| 1. Person Plural |
avocemur
|
wir werden entfernt |
| 2. Person Plural |
avocemini
|
ihr werdet entfernt |
| 3. Person Plural |
avocentur
|
sie werden entfernt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabam
|
ich entfernte |
| 2. Person Singular |
avocabas
|
du entferntest |
| 3. Person Singular |
avocabat
|
er/sie/es entfernte |
| 1. Person Plural |
avocabamus
|
wir entfernten |
| 2. Person Plural |
avocabatis
|
ihr entferntet |
| 3. Person Plural |
avocabant
|
sie entfernten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabar
|
ich wurde entfernt |
| 2. Person Singular |
avocabaris avocabare
|
du wurdest entfernt |
| 3. Person Singular |
avocabatur
|
er/sie/es wurde entfernt |
| 1. Person Plural |
avocabamur
|
wir wurden entfernt |
| 2. Person Plural |
avocabamini
|
ihr wurdet entfernt |
| 3. Person Plural |
avocabantur
|
sie wurden entfernt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocarem
|
ich entfernte |
| 2. Person Singular |
avocares
|
du entferntest |
| 3. Person Singular |
avocaret
|
er/sie/es entfernte |
| 1. Person Plural |
avocaremus
|
wir entfernten |
| 2. Person Plural |
avocaretis
|
ihr entferntet |
| 3. Person Plural |
avocarent
|
sie entfernten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocarer
|
ich würde entfernt |
| 2. Person Singular |
avocareris avocarere
|
du würdest entfernt |
| 3. Person Singular |
avocaretur
|
er/sie/es würde entfernt |
| 1. Person Plural |
avocaremur
|
wir würden entfernt |
| 2. Person Plural |
avocaremini
|
ihr würdet entfernt |
| 3. Person Plural |
avocarentur
|
sie würden entfernt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabo
|
ich werde entfernen |
| 2. Person Singular |
avocabis
|
du wirst entfernen |
| 3. Person Singular |
avocabit
|
er/sie/es wird entfernen |
| 1. Person Plural |
avocabimus
|
wir werden entfernen |
| 2. Person Plural |
avocabitis
|
ihr werdet entfernen |
| 3. Person Plural |
avocabunt
|
sie werden entfernen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabor
|
ich werde entfernt werden |
| 2. Person Singular |
avocaberis avocabere
|
du wirst entfernt werden |
| 3. Person Singular |
avocabitur
|
er/sie/es wird entfernt werden |
| 1. Person Plural |
avocabimur
|
wir werden entfernt werden |
| 2. Person Plural |
avocabimini
|
ihr werdet entfernt werden |
| 3. Person Plural |
avocabuntur
|
sie werden entfernt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavi
|
ich habe entfernt |
| 2. Person Singular |
avocavisti
|
du hast entfernt |
| 3. Person Singular |
avocavit
|
er/sie/es hat entfernt |
| 1. Person Plural |
avocavimus
|
wir haben entfernt |
| 2. Person Plural |
avocavistis
|
ihr habt entfernt |
| 3. Person Plural |
avocaverunt avocavere
|
sie haben entfernt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus sum
|
ich bin entfernt worden |
| 2. Person Singular |
avocatus es
|
du bist entfernt worden |
| 3. Person Singular |
avocatus est
|
er/sie/es ist entfernt worden |
| 1. Person Plural |
avocati sumus
|
wir sind entfernt worden |
| 2. Person Plural |
avocati estis
|
ihr seid entfernt worden |
| 3. Person Plural |
avocati sunt
|
sie sind entfernt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocaverim
|
ich habe entfernt |
| 2. Person Singular |
avocaveris
|
du habest entfernt |
| 3. Person Singular |
avocaverit
|
er/sie/es habe entfernt |
| 1. Person Plural |
avocaverimus
|
wir haben entfernt |
| 2. Person Plural |
avocaveritis
|
ihr habet entfernt |
| 3. Person Plural |
avocaverint
|
sie haben entfernt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus sim
|
ich sei entfernt worden |
| 2. Person Singular |
avocatus sis
|
du seiest entfernt worden |
| 3. Person Singular |
avocatus sit
|
er/sie/es sei entfernt worden |
| 1. Person Plural |
avocati simus
|
wir seien entfernt worden |
| 2. Person Plural |
avocati sitis
|
ihr seiet entfernt worden |
| 3. Person Plural |
avocati sint
|
sie seien entfernt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocaveram
|
ich hatte entfernt |
| 2. Person Singular |
avocaveras
|
du hattest entfernt |
| 3. Person Singular |
avocaverat
|
er/sie/es hatte entfernt |
| 1. Person Plural |
avocaveramus
|
wir hatten entfernt |
| 2. Person Plural |
avocaveratis
|
ihr hattet entfernt |
| 3. Person Plural |
avocaverant
|
sie hatten entfernt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus eram
|
ich war entfernt worden |
| 2. Person Singular |
avocatus eras
|
du warst entfernt worden |
| 3. Person Singular |
avocatus erat
|
er/sie/es war entfernt worden |
| 1. Person Plural |
avocati eramus
|
wir waren entfernt worden |
| 2. Person Plural |
avocati eratis
|
ihr wart entfernt worden |
| 3. Person Plural |
avocati erant
|
sie waren entfernt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavissem
|
ich hätte entfernt |
| 2. Person Singular |
avocavisses
|
du hättest entfernt |
| 3. Person Singular |
avocavisset
|
er/sie/es hätte entfernt |
| 1. Person Plural |
avocavissemus
|
wir hätten entfernt |
| 2. Person Plural |
avocavissetis
|
ihr hättet entfernt |
| 3. Person Plural |
avocavissent
|
sie hätten entfernt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus essem
|
ich wäre entfernt worden |
| 2. Person Singular |
avocatus esses
|
du wärest entfernt worden |
| 3. Person Singular |
avocatus esset
|
er/sie/es wäre entfernt worden |
| 1. Person Plural |
avocati essemus
|
wir wären entfernt worden |
| 2. Person Plural |
avocati essetis
|
ihr wäret entfernt worden |
| 3. Person Plural |
avocati essent
|
sie wären entfernt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavero
|
ich werde entfernt haben |
| 2. Person Singular |
avocaveris
|
du wirst entfernt haben |
| 3. Person Singular |
avocaverit
|
er/sie/es wird entfernt haben |
| 1. Person Plural |
avocaverimus
|
wir werden entfernt haben |
| 2. Person Plural |
avocaveritis
|
ihr werdet entfernt haben |
| 3. Person Plural |
avocaverint
|
sie werden entfernt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus ero
|
ich werde entfernt worden sein |
| 2. Person Singular |
avocatus eris
|
du wirst entfernt worden sein |
| 3. Person Singular |
avocatus erit
|
er/sie/es wird entfernt worden sein |
| 1. Person Plural |
avocati erimus
|
wir werden entfernt worden sein |
| 2. Person Plural |
avocati eritis
|
ihr werdet entfernt worden sein |
| 3. Person Plural |
avocati erunt
|
sie werden entfernt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
avocare
|
entfernen |
| Vorzeitigkeit |
avocavisse
|
entfernt haben |
| Nachzeitigkeit |
avocaturum esse
|
entfernen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
avocari avocarier
|
entfernt werden |
| Vorzeitigkeit |
avocatum esse
|
entfernt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
avocatum iri
|
künftig entfernt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
avoca
|
entferne; entfern! |
| 2. Person Plural |
avocate
|
entfernt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
avocato
|
| 3. Person Singular |
avocato
|
| 2. Person Plural |
avocatote
|
| 3. Person Plural |
avocanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
avocare
|
das Entfernen |
| Genitiv |
avocandi
|
des Entfernens |
| Dativ |
avocando
|
dem Entfernen |
| Akkusativ |
avocandum
|
das Entfernen |
| Ablativ |
avocando
|
durch das Entfernen |
| Vokativ |
avocande
|
Entfernen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocandus
|
avocanda
|
avocandum
|
| Genitiv |
avocandi
|
avocandae
|
avocandi
|
| Dativ |
avocando
|
avocandae
|
avocando
|
| Akkusativ |
avocandum
|
avocandam
|
avocandum
|
| Ablativ |
avocando
|
avocanda
|
avocando
|
| Vokativ |
avocande
|
avocanda
|
avocandum
|
Plural
| Nominativ |
avocandi
|
avocandae
|
avocanda
|
| Genitiv |
avocandorum
|
avocandarum
|
avocandorum
|
| Dativ |
avocandis
|
avocandis
|
avocandis
|
| Akkusativ |
avocandos
|
avocandas
|
avocanda
|
| Ablativ |
avocandis
|
avocandis
|
avocandis
|
| Vokativ |
avocandi
|
avocandae
|
avocanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocans
|
avocans
|
avocans
|
| Genitiv |
avocantis
|
avocantis
|
avocantis
|
| Dativ |
avocanti
|
avocanti
|
avocanti
|
| Akkusativ |
avocantem
|
avocantem
|
avocans
|
| Ablativ |
avocanti avocante
|
avocanti avocante
|
avocanti avocante
|
| Vokativ |
avocans
|
avocans
|
avocans
|
Plural
| Nominativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
| Genitiv |
avocantium avocantum
|
avocantium avocantum
|
avocantium avocantum
|
| Dativ |
avocantibus
|
avocantibus
|
avocantibus
|
| Akkusativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
| Ablativ |
avocantibus
|
avocantibus
|
avocantibus
|
| Vokativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocatus
|
avocata
|
avocatum
|
| Genitiv |
avocati
|
avocatae
|
avocati
|
| Dativ |
avocato
|
avocatae
|
avocato
|
| Akkusativ |
avocatum
|
avocatam
|
avocatum
|
| Ablativ |
avocato
|
avocata
|
avocato
|
| Vokativ |
avocate
|
avocata
|
avocatum
|
Plural
| Nominativ |
avocati
|
avocatae
|
avocata
|
| Genitiv |
avocatorum
|
avocatarum
|
avocatorum
|
| Dativ |
avocatis
|
avocatis
|
avocatis
|
| Akkusativ |
avocatos
|
avocatas
|
avocata
|
| Ablativ |
avocatis
|
avocatis
|
avocatis
|
| Vokativ |
avocati
|
avocatae
|
avocata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocaturus
|
avocatura
|
avocaturum
|
| Genitiv |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocaturi
|
| Dativ |
avocaturo
|
avocaturae
|
avocaturo
|
| Akkusativ |
avocaturum
|
avocaturam
|
avocaturum
|
| Ablativ |
avocaturo
|
avocatura
|
avocaturo
|
| Vokativ |
avocature
|
avocatura
|
avocaturum
|
Plural
| Nominativ |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocatura
|
| Genitiv |
avocaturorum
|
avocaturarum
|
avocaturorum
|
| Dativ |
avocaturis
|
avocaturis
|
avocaturis
|
| Akkusativ |
avocaturos
|
avocaturas
|
avocatura
|
| Ablativ |
avocaturis
|
avocaturis
|
avocaturis
|
| Vokativ |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
avocatum
|
avocatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avoco
|
ich entfremde |
| 2. Person Singular |
avocas
|
du entfremdest |
| 3. Person Singular |
avocat
|
er/sie/es entfremdet |
| 1. Person Plural |
avocamus
|
wir entfremden |
| 2. Person Plural |
avocatis
|
ihr entfremdet |
| 3. Person Plural |
avocant
|
sie entfremden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocor
|
ich werde entfremdet |
| 2. Person Singular |
avocaris avocare
|
du wirst entfremdet |
| 3. Person Singular |
avocatur
|
er/sie/es wird entfremdet |
| 1. Person Plural |
avocamur
|
wir werden entfremdet |
| 2. Person Plural |
avocamini
|
ihr werdet entfremdet |
| 3. Person Plural |
avocantur
|
sie werden entfremdet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocem
|
ich entfremde |
| 2. Person Singular |
avoces
|
du entfremdest |
| 3. Person Singular |
avocet
|
er/sie/es entfremde |
| 1. Person Plural |
avocemus
|
wir entfremden |
| 2. Person Plural |
avocetis
|
ihr entfremdet |
| 3. Person Plural |
avocent
|
sie entfremden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocer
|
ich werde entfremdet |
| 2. Person Singular |
avoceris avocere
|
du werdest entfremdet |
| 3. Person Singular |
avocetur
|
er/sie/es werde entfremdet |
| 1. Person Plural |
avocemur
|
wir werden entfremdet |
| 2. Person Plural |
avocemini
|
ihr werdet entfremdet |
| 3. Person Plural |
avocentur
|
sie werden entfremdet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabam
|
ich entfremdete |
| 2. Person Singular |
avocabas
|
du entfremdetest |
| 3. Person Singular |
avocabat
|
er/sie/es entfremdete |
| 1. Person Plural |
avocabamus
|
wir entfremdeten |
| 2. Person Plural |
avocabatis
|
ihr entfremdetet |
| 3. Person Plural |
avocabant
|
sie entfremdeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabar
|
ich wurde entfremdet |
| 2. Person Singular |
avocabaris avocabare
|
du wurdest entfremdet |
| 3. Person Singular |
avocabatur
|
er/sie/es wurde entfremdet |
| 1. Person Plural |
avocabamur
|
wir wurden entfremdet |
| 2. Person Plural |
avocabamini
|
ihr wurdet entfremdet |
| 3. Person Plural |
avocabantur
|
sie wurden entfremdet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocarem
|
ich entfremdete |
| 2. Person Singular |
avocares
|
du entfremdetest |
| 3. Person Singular |
avocaret
|
er/sie/es entfremdete |
| 1. Person Plural |
avocaremus
|
wir entfremdeten |
| 2. Person Plural |
avocaretis
|
ihr entfremdetet |
| 3. Person Plural |
avocarent
|
sie entfremdeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocarer
|
ich würde entfremdet |
| 2. Person Singular |
avocareris avocarere
|
du würdest entfremdet |
| 3. Person Singular |
avocaretur
|
er/sie/es würde entfremdet |
| 1. Person Plural |
avocaremur
|
wir würden entfremdet |
| 2. Person Plural |
avocaremini
|
ihr würdet entfremdet |
| 3. Person Plural |
avocarentur
|
sie würden entfremdet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabo
|
ich werde entfremden |
| 2. Person Singular |
avocabis
|
du wirst entfremden |
| 3. Person Singular |
avocabit
|
er/sie/es wird entfremden |
| 1. Person Plural |
avocabimus
|
wir werden entfremden |
| 2. Person Plural |
avocabitis
|
ihr werdet entfremden |
| 3. Person Plural |
avocabunt
|
sie werden entfremden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabor
|
ich werde entfremdet werden |
| 2. Person Singular |
avocaberis avocabere
|
du wirst entfremdet werden |
| 3. Person Singular |
avocabitur
|
er/sie/es wird entfremdet werden |
| 1. Person Plural |
avocabimur
|
wir werden entfremdet werden |
| 2. Person Plural |
avocabimini
|
ihr werdet entfremdet werden |
| 3. Person Plural |
avocabuntur
|
sie werden entfremdet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavi
|
ich habe entfremdet |
| 2. Person Singular |
avocavisti
|
du hast entfremdet |
| 3. Person Singular |
avocavit
|
er/sie/es hat entfremdet |
| 1. Person Plural |
avocavimus
|
wir haben entfremdet |
| 2. Person Plural |
avocavistis
|
ihr habt entfremdet |
| 3. Person Plural |
avocaverunt avocavere
|
sie haben entfremdet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus sum
|
ich bin entfremdet worden |
| 2. Person Singular |
avocatus es
|
du bist entfremdet worden |
| 3. Person Singular |
avocatus est
|
er/sie/es ist entfremdet worden |
| 1. Person Plural |
avocati sumus
|
wir sind entfremdet worden |
| 2. Person Plural |
avocati estis
|
ihr seid entfremdet worden |
| 3. Person Plural |
avocati sunt
|
sie sind entfremdet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocaverim
|
ich habe entfremdet |
| 2. Person Singular |
avocaveris
|
du habest entfremdet |
| 3. Person Singular |
avocaverit
|
er/sie/es habe entfremdet |
| 1. Person Plural |
avocaverimus
|
wir haben entfremdet |
| 2. Person Plural |
avocaveritis
|
ihr habet entfremdet |
| 3. Person Plural |
avocaverint
|
sie haben entfremdet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus sim
|
ich sei entfremdet worden |
| 2. Person Singular |
avocatus sis
|
du seiest entfremdet worden |
| 3. Person Singular |
avocatus sit
|
er/sie/es sei entfremdet worden |
| 1. Person Plural |
avocati simus
|
wir seien entfremdet worden |
| 2. Person Plural |
avocati sitis
|
ihr seiet entfremdet worden |
| 3. Person Plural |
avocati sint
|
sie seien entfremdet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocaveram
|
ich hatte entfremdet |
| 2. Person Singular |
avocaveras
|
du hattest entfremdet |
| 3. Person Singular |
avocaverat
|
er/sie/es hatte entfremdet |
| 1. Person Plural |
avocaveramus
|
wir hatten entfremdet |
| 2. Person Plural |
avocaveratis
|
ihr hattet entfremdet |
| 3. Person Plural |
avocaverant
|
sie hatten entfremdet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus eram
|
ich war entfremdet worden |
| 2. Person Singular |
avocatus eras
|
du warst entfremdet worden |
| 3. Person Singular |
avocatus erat
|
er/sie/es war entfremdet worden |
| 1. Person Plural |
avocati eramus
|
wir waren entfremdet worden |
| 2. Person Plural |
avocati eratis
|
ihr wart entfremdet worden |
| 3. Person Plural |
avocati erant
|
sie waren entfremdet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavissem
|
ich hätte entfremdet |
| 2. Person Singular |
avocavisses
|
du hättest entfremdet |
| 3. Person Singular |
avocavisset
|
er/sie/es hätte entfremdet |
| 1. Person Plural |
avocavissemus
|
wir hätten entfremdet |
| 2. Person Plural |
avocavissetis
|
ihr hättet entfremdet |
| 3. Person Plural |
avocavissent
|
sie hätten entfremdet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus essem
|
ich wäre entfremdet worden |
| 2. Person Singular |
avocatus esses
|
du wärest entfremdet worden |
| 3. Person Singular |
avocatus esset
|
er/sie/es wäre entfremdet worden |
| 1. Person Plural |
avocati essemus
|
wir wären entfremdet worden |
| 2. Person Plural |
avocati essetis
|
ihr wäret entfremdet worden |
| 3. Person Plural |
avocati essent
|
sie wären entfremdet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavero
|
ich werde entfremdet haben |
| 2. Person Singular |
avocaveris
|
du wirst entfremdet haben |
| 3. Person Singular |
avocaverit
|
er/sie/es wird entfremdet haben |
| 1. Person Plural |
avocaverimus
|
wir werden entfremdet haben |
| 2. Person Plural |
avocaveritis
|
ihr werdet entfremdet haben |
| 3. Person Plural |
avocaverint
|
sie werden entfremdet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus ero
|
ich werde entfremdet worden sein |
| 2. Person Singular |
avocatus eris
|
du wirst entfremdet worden sein |
| 3. Person Singular |
avocatus erit
|
er/sie/es wird entfremdet worden sein |
| 1. Person Plural |
avocati erimus
|
wir werden entfremdet worden sein |
| 2. Person Plural |
avocati eritis
|
ihr werdet entfremdet worden sein |
| 3. Person Plural |
avocati erunt
|
sie werden entfremdet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
avocare
|
entfremden |
| Vorzeitigkeit |
avocavisse
|
entfremdet haben |
| Nachzeitigkeit |
avocaturum esse
|
entfremden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
avocari avocarier
|
entfremdet werden |
| Vorzeitigkeit |
avocatum esse
|
entfremdet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
avocatum iri
|
künftig entfremdet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
avoca
|
entfremde! |
| 2. Person Plural |
avocate
|
entfremdet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
avocato
|
| 3. Person Singular |
avocato
|
| 2. Person Plural |
avocatote
|
| 3. Person Plural |
avocanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
avocare
|
das Entfremden |
| Genitiv |
avocandi
|
des Entfremdens |
| Dativ |
avocando
|
dem Entfremden |
| Akkusativ |
avocandum
|
das Entfremden |
| Ablativ |
avocando
|
durch das Entfremden |
| Vokativ |
avocande
|
Entfremden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocandus
|
avocanda
|
avocandum
|
| Genitiv |
avocandi
|
avocandae
|
avocandi
|
| Dativ |
avocando
|
avocandae
|
avocando
|
| Akkusativ |
avocandum
|
avocandam
|
avocandum
|
| Ablativ |
avocando
|
avocanda
|
avocando
|
| Vokativ |
avocande
|
avocanda
|
avocandum
|
Plural
| Nominativ |
avocandi
|
avocandae
|
avocanda
|
| Genitiv |
avocandorum
|
avocandarum
|
avocandorum
|
| Dativ |
avocandis
|
avocandis
|
avocandis
|
| Akkusativ |
avocandos
|
avocandas
|
avocanda
|
| Ablativ |
avocandis
|
avocandis
|
avocandis
|
| Vokativ |
avocandi
|
avocandae
|
avocanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocans
|
avocans
|
avocans
|
| Genitiv |
avocantis
|
avocantis
|
avocantis
|
| Dativ |
avocanti
|
avocanti
|
avocanti
|
| Akkusativ |
avocantem
|
avocantem
|
avocans
|
| Ablativ |
avocanti avocante
|
avocanti avocante
|
avocanti avocante
|
| Vokativ |
avocans
|
avocans
|
avocans
|
Plural
| Nominativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
| Genitiv |
avocantium avocantum
|
avocantium avocantum
|
avocantium avocantum
|
| Dativ |
avocantibus
|
avocantibus
|
avocantibus
|
| Akkusativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
| Ablativ |
avocantibus
|
avocantibus
|
avocantibus
|
| Vokativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocatus
|
avocata
|
avocatum
|
| Genitiv |
avocati
|
avocatae
|
avocati
|
| Dativ |
avocato
|
avocatae
|
avocato
|
| Akkusativ |
avocatum
|
avocatam
|
avocatum
|
| Ablativ |
avocato
|
avocata
|
avocato
|
| Vokativ |
avocate
|
avocata
|
avocatum
|
Plural
| Nominativ |
avocati
|
avocatae
|
avocata
|
| Genitiv |
avocatorum
|
avocatarum
|
avocatorum
|
| Dativ |
avocatis
|
avocatis
|
avocatis
|
| Akkusativ |
avocatos
|
avocatas
|
avocata
|
| Ablativ |
avocatis
|
avocatis
|
avocatis
|
| Vokativ |
avocati
|
avocatae
|
avocata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocaturus
|
avocatura
|
avocaturum
|
| Genitiv |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocaturi
|
| Dativ |
avocaturo
|
avocaturae
|
avocaturo
|
| Akkusativ |
avocaturum
|
avocaturam
|
avocaturum
|
| Ablativ |
avocaturo
|
avocatura
|
avocaturo
|
| Vokativ |
avocature
|
avocatura
|
avocaturum
|
Plural
| Nominativ |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocatura
|
| Genitiv |
avocaturorum
|
avocaturarum
|
avocaturorum
|
| Dativ |
avocaturis
|
avocaturis
|
avocaturis
|
| Akkusativ |
avocaturos
|
avocaturas
|
avocatura
|
| Ablativ |
avocaturis
|
avocaturis
|
avocaturis
|
| Vokativ |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
avocatum
|
avocatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avoco
|
|
| 2. Person Singular |
avocas
|
|
| 3. Person Singular |
avocat
|
|
| 1. Person Plural |
avocamus
|
|
| 2. Person Plural |
avocatis
|
|
| 3. Person Plural |
avocant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocor
|
|
| 2. Person Singular |
avocaris avocare
|
|
| 3. Person Singular |
avocatur
|
|
| 1. Person Plural |
avocamur
|
|
| 2. Person Plural |
avocamini
|
|
| 3. Person Plural |
avocantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocem
|
|
| 2. Person Singular |
avoces
|
|
| 3. Person Singular |
avocet
|
|
| 1. Person Plural |
avocemus
|
|
| 2. Person Plural |
avocetis
|
|
| 3. Person Plural |
avocent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocer
|
|
| 2. Person Singular |
avoceris avocere
|
|
| 3. Person Singular |
avocetur
|
|
| 1. Person Plural |
avocemur
|
|
| 2. Person Plural |
avocemini
|
|
| 3. Person Plural |
avocentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabam
|
|
| 2. Person Singular |
avocabas
|
|
| 3. Person Singular |
avocabat
|
|
| 1. Person Plural |
avocabamus
|
|
| 2. Person Plural |
avocabatis
|
|
| 3. Person Plural |
avocabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabar
|
|
| 2. Person Singular |
avocabaris avocabare
|
|
| 3. Person Singular |
avocabatur
|
|
| 1. Person Plural |
avocabamur
|
|
| 2. Person Plural |
avocabamini
|
|
| 3. Person Plural |
avocabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocarem
|
|
| 2. Person Singular |
avocares
|
|
| 3. Person Singular |
avocaret
|
|
| 1. Person Plural |
avocaremus
|
|
| 2. Person Plural |
avocaretis
|
|
| 3. Person Plural |
avocarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocarer
|
|
| 2. Person Singular |
avocareris avocarere
|
|
| 3. Person Singular |
avocaretur
|
|
| 1. Person Plural |
avocaremur
|
|
| 2. Person Plural |
avocaremini
|
|
| 3. Person Plural |
avocarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabo
|
|
| 2. Person Singular |
avocabis
|
|
| 3. Person Singular |
avocabit
|
|
| 1. Person Plural |
avocabimus
|
|
| 2. Person Plural |
avocabitis
|
|
| 3. Person Plural |
avocabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabor
|
|
| 2. Person Singular |
avocaberis avocabere
|
|
| 3. Person Singular |
avocabitur
|
|
| 1. Person Plural |
avocabimur
|
|
| 2. Person Plural |
avocabimini
|
|
| 3. Person Plural |
avocabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavi
|
|
| 2. Person Singular |
avocavisti
|
|
| 3. Person Singular |
avocavit
|
|
| 1. Person Plural |
avocavimus
|
|
| 2. Person Plural |
avocavistis
|
|
| 3. Person Plural |
avocaverunt avocavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
avocatus es
|
|
| 3. Person Singular |
avocatus est
|
|
| 1. Person Plural |
avocati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
avocati estis
|
|
| 3. Person Plural |
avocati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocaverim
|
|
| 2. Person Singular |
avocaveris
|
|
| 3. Person Singular |
avocaverit
|
|
| 1. Person Plural |
avocaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
avocaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
avocaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
avocatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
avocatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
avocati simus
|
|
| 2. Person Plural |
avocati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
avocati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocaveram
|
|
| 2. Person Singular |
avocaveras
|
|
| 3. Person Singular |
avocaverat
|
|
| 1. Person Plural |
avocaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
avocaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
avocaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
avocatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
avocatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
avocati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
avocati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
avocati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavissem
|
|
| 2. Person Singular |
avocavisses
|
|
| 3. Person Singular |
avocavisset
|
|
| 1. Person Plural |
avocavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
avocavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
avocavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
avocatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
avocatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
avocati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
avocati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
avocati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavero
|
|
| 2. Person Singular |
avocaveris
|
|
| 3. Person Singular |
avocaverit
|
|
| 1. Person Plural |
avocaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
avocaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
avocaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
avocatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
avocatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
avocati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
avocati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
avocati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
avocare
|
|
| Vorzeitigkeit |
avocavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
avocaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
avocari avocarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
avocatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
avocatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
avoca
|
! |
| 2. Person Plural |
avocate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
avocato
|
| 3. Person Singular |
avocato
|
| 2. Person Plural |
avocatote
|
| 3. Person Plural |
avocanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
avocare
|
|
| Genitiv |
avocandi
|
|
| Dativ |
avocando
|
|
| Akkusativ |
avocandum
|
|
| Ablativ |
avocando
|
|
| Vokativ |
avocande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocandus
|
avocanda
|
avocandum
|
| Genitiv |
avocandi
|
avocandae
|
avocandi
|
| Dativ |
avocando
|
avocandae
|
avocando
|
| Akkusativ |
avocandum
|
avocandam
|
avocandum
|
| Ablativ |
avocando
|
avocanda
|
avocando
|
| Vokativ |
avocande
|
avocanda
|
avocandum
|
Plural
| Nominativ |
avocandi
|
avocandae
|
avocanda
|
| Genitiv |
avocandorum
|
avocandarum
|
avocandorum
|
| Dativ |
avocandis
|
avocandis
|
avocandis
|
| Akkusativ |
avocandos
|
avocandas
|
avocanda
|
| Ablativ |
avocandis
|
avocandis
|
avocandis
|
| Vokativ |
avocandi
|
avocandae
|
avocanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocans
|
avocans
|
avocans
|
| Genitiv |
avocantis
|
avocantis
|
avocantis
|
| Dativ |
avocanti
|
avocanti
|
avocanti
|
| Akkusativ |
avocantem
|
avocantem
|
avocans
|
| Ablativ |
avocanti avocante
|
avocanti avocante
|
avocanti avocante
|
| Vokativ |
avocans
|
avocans
|
avocans
|
Plural
| Nominativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
| Genitiv |
avocantium avocantum
|
avocantium avocantum
|
avocantium avocantum
|
| Dativ |
avocantibus
|
avocantibus
|
avocantibus
|
| Akkusativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
| Ablativ |
avocantibus
|
avocantibus
|
avocantibus
|
| Vokativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocatus
|
avocata
|
avocatum
|
| Genitiv |
avocati
|
avocatae
|
avocati
|
| Dativ |
avocato
|
avocatae
|
avocato
|
| Akkusativ |
avocatum
|
avocatam
|
avocatum
|
| Ablativ |
avocato
|
avocata
|
avocato
|
| Vokativ |
avocate
|
avocata
|
avocatum
|
Plural
| Nominativ |
avocati
|
avocatae
|
avocata
|
| Genitiv |
avocatorum
|
avocatarum
|
avocatorum
|
| Dativ |
avocatis
|
avocatis
|
avocatis
|
| Akkusativ |
avocatos
|
avocatas
|
avocata
|
| Ablativ |
avocatis
|
avocatis
|
avocatis
|
| Vokativ |
avocati
|
avocatae
|
avocata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocaturus
|
avocatura
|
avocaturum
|
| Genitiv |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocaturi
|
| Dativ |
avocaturo
|
avocaturae
|
avocaturo
|
| Akkusativ |
avocaturum
|
avocaturam
|
avocaturum
|
| Ablativ |
avocaturo
|
avocatura
|
avocaturo
|
| Vokativ |
avocature
|
avocatura
|
avocaturum
|
Plural
| Nominativ |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocatura
|
| Genitiv |
avocaturorum
|
avocaturarum
|
avocaturorum
|
| Dativ |
avocaturis
|
avocaturis
|
avocaturis
|
| Akkusativ |
avocaturos
|
avocaturas
|
avocatura
|
| Ablativ |
avocaturis
|
avocaturis
|
avocaturis
|
| Vokativ |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
avocatum
|
avocatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avoco
|
|
| 2. Person Singular |
avocas
|
|
| 3. Person Singular |
avocat
|
|
| 1. Person Plural |
avocamus
|
|
| 2. Person Plural |
avocatis
|
|
| 3. Person Plural |
avocant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocor
|
|
| 2. Person Singular |
avocaris avocare
|
|
| 3. Person Singular |
avocatur
|
|
| 1. Person Plural |
avocamur
|
|
| 2. Person Plural |
avocamini
|
|
| 3. Person Plural |
avocantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocem
|
|
| 2. Person Singular |
avoces
|
|
| 3. Person Singular |
avocet
|
|
| 1. Person Plural |
avocemus
|
|
| 2. Person Plural |
avocetis
|
|
| 3. Person Plural |
avocent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocer
|
|
| 2. Person Singular |
avoceris avocere
|
|
| 3. Person Singular |
avocetur
|
|
| 1. Person Plural |
avocemur
|
|
| 2. Person Plural |
avocemini
|
|
| 3. Person Plural |
avocentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabam
|
|
| 2. Person Singular |
avocabas
|
|
| 3. Person Singular |
avocabat
|
|
| 1. Person Plural |
avocabamus
|
|
| 2. Person Plural |
avocabatis
|
|
| 3. Person Plural |
avocabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabar
|
|
| 2. Person Singular |
avocabaris avocabare
|
|
| 3. Person Singular |
avocabatur
|
|
| 1. Person Plural |
avocabamur
|
|
| 2. Person Plural |
avocabamini
|
|
| 3. Person Plural |
avocabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocarem
|
|
| 2. Person Singular |
avocares
|
|
| 3. Person Singular |
avocaret
|
|
| 1. Person Plural |
avocaremus
|
|
| 2. Person Plural |
avocaretis
|
|
| 3. Person Plural |
avocarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocarer
|
|
| 2. Person Singular |
avocareris avocarere
|
|
| 3. Person Singular |
avocaretur
|
|
| 1. Person Plural |
avocaremur
|
|
| 2. Person Plural |
avocaremini
|
|
| 3. Person Plural |
avocarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabo
|
|
| 2. Person Singular |
avocabis
|
|
| 3. Person Singular |
avocabit
|
|
| 1. Person Plural |
avocabimus
|
|
| 2. Person Plural |
avocabitis
|
|
| 3. Person Plural |
avocabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabor
|
|
| 2. Person Singular |
avocaberis avocabere
|
|
| 3. Person Singular |
avocabitur
|
|
| 1. Person Plural |
avocabimur
|
|
| 2. Person Plural |
avocabimini
|
|
| 3. Person Plural |
avocabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavi
|
|
| 2. Person Singular |
avocavisti
|
|
| 3. Person Singular |
avocavit
|
|
| 1. Person Plural |
avocavimus
|
|
| 2. Person Plural |
avocavistis
|
|
| 3. Person Plural |
avocaverunt avocavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
avocatus es
|
|
| 3. Person Singular |
avocatus est
|
|
| 1. Person Plural |
avocati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
avocati estis
|
|
| 3. Person Plural |
avocati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocaverim
|
|
| 2. Person Singular |
avocaveris
|
|
| 3. Person Singular |
avocaverit
|
|
| 1. Person Plural |
avocaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
avocaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
avocaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
avocatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
avocatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
avocati simus
|
|
| 2. Person Plural |
avocati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
avocati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocaveram
|
|
| 2. Person Singular |
avocaveras
|
|
| 3. Person Singular |
avocaverat
|
|
| 1. Person Plural |
avocaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
avocaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
avocaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
avocatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
avocatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
avocati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
avocati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
avocati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavissem
|
|
| 2. Person Singular |
avocavisses
|
|
| 3. Person Singular |
avocavisset
|
|
| 1. Person Plural |
avocavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
avocavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
avocavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
avocatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
avocatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
avocati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
avocati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
avocati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavero
|
|
| 2. Person Singular |
avocaveris
|
|
| 3. Person Singular |
avocaverit
|
|
| 1. Person Plural |
avocaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
avocaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
avocaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
avocatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
avocatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
avocati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
avocati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
avocati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
avocare
|
|
| Vorzeitigkeit |
avocavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
avocaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
avocari avocarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
avocatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
avocatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
avoca
|
! |
| 2. Person Plural |
avocate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
avocato
|
| 3. Person Singular |
avocato
|
| 2. Person Plural |
avocatote
|
| 3. Person Plural |
avocanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
avocare
|
|
| Genitiv |
avocandi
|
|
| Dativ |
avocando
|
|
| Akkusativ |
avocandum
|
|
| Ablativ |
avocando
|
|
| Vokativ |
avocande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocandus
|
avocanda
|
avocandum
|
| Genitiv |
avocandi
|
avocandae
|
avocandi
|
| Dativ |
avocando
|
avocandae
|
avocando
|
| Akkusativ |
avocandum
|
avocandam
|
avocandum
|
| Ablativ |
avocando
|
avocanda
|
avocando
|
| Vokativ |
avocande
|
avocanda
|
avocandum
|
Plural
| Nominativ |
avocandi
|
avocandae
|
avocanda
|
| Genitiv |
avocandorum
|
avocandarum
|
avocandorum
|
| Dativ |
avocandis
|
avocandis
|
avocandis
|
| Akkusativ |
avocandos
|
avocandas
|
avocanda
|
| Ablativ |
avocandis
|
avocandis
|
avocandis
|
| Vokativ |
avocandi
|
avocandae
|
avocanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocans
|
avocans
|
avocans
|
| Genitiv |
avocantis
|
avocantis
|
avocantis
|
| Dativ |
avocanti
|
avocanti
|
avocanti
|
| Akkusativ |
avocantem
|
avocantem
|
avocans
|
| Ablativ |
avocanti avocante
|
avocanti avocante
|
avocanti avocante
|
| Vokativ |
avocans
|
avocans
|
avocans
|
Plural
| Nominativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
| Genitiv |
avocantium avocantum
|
avocantium avocantum
|
avocantium avocantum
|
| Dativ |
avocantibus
|
avocantibus
|
avocantibus
|
| Akkusativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
| Ablativ |
avocantibus
|
avocantibus
|
avocantibus
|
| Vokativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocatus
|
avocata
|
avocatum
|
| Genitiv |
avocati
|
avocatae
|
avocati
|
| Dativ |
avocato
|
avocatae
|
avocato
|
| Akkusativ |
avocatum
|
avocatam
|
avocatum
|
| Ablativ |
avocato
|
avocata
|
avocato
|
| Vokativ |
avocate
|
avocata
|
avocatum
|
Plural
| Nominativ |
avocati
|
avocatae
|
avocata
|
| Genitiv |
avocatorum
|
avocatarum
|
avocatorum
|
| Dativ |
avocatis
|
avocatis
|
avocatis
|
| Akkusativ |
avocatos
|
avocatas
|
avocata
|
| Ablativ |
avocatis
|
avocatis
|
avocatis
|
| Vokativ |
avocati
|
avocatae
|
avocata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocaturus
|
avocatura
|
avocaturum
|
| Genitiv |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocaturi
|
| Dativ |
avocaturo
|
avocaturae
|
avocaturo
|
| Akkusativ |
avocaturum
|
avocaturam
|
avocaturum
|
| Ablativ |
avocaturo
|
avocatura
|
avocaturo
|
| Vokativ |
avocature
|
avocatura
|
avocaturum
|
Plural
| Nominativ |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocatura
|
| Genitiv |
avocaturorum
|
avocaturarum
|
avocaturorum
|
| Dativ |
avocaturis
|
avocaturis
|
avocaturis
|
| Akkusativ |
avocaturos
|
avocaturas
|
avocatura
|
| Ablativ |
avocaturis
|
avocaturis
|
avocaturis
|
| Vokativ |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
avocatum
|
avocatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avoco
|
ich zerstreue mich |
| 2. Person Singular |
avocas
|
du zerstreust dich |
| 3. Person Singular |
avocat
|
er/sie/es zerstreut sich |
| 1. Person Plural |
avocamus
|
wir zerstreuen uns |
| 2. Person Plural |
avocatis
|
ihr zerstreut euch |
| 3. Person Plural |
avocant
|
sie zerstreuen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocor
|
|
| 2. Person Singular |
avocaris avocare
|
|
| 3. Person Singular |
avocatur
|
|
| 1. Person Plural |
avocamur
|
|
| 2. Person Plural |
avocamini
|
|
| 3. Person Plural |
avocantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocem
|
ich zerstreue mich |
| 2. Person Singular |
avoces
|
du zerstreuest dich |
| 3. Person Singular |
avocet
|
er/sie/es zerstreue sich |
| 1. Person Plural |
avocemus
|
wir zerstreuen uns |
| 2. Person Plural |
avocetis
|
ihr zerstreuet euch |
| 3. Person Plural |
avocent
|
sie zerstreuen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocer
|
|
| 2. Person Singular |
avoceris avocere
|
|
| 3. Person Singular |
avocetur
|
|
| 1. Person Plural |
avocemur
|
|
| 2. Person Plural |
avocemini
|
|
| 3. Person Plural |
avocentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabam
|
ich zerstreute mich |
| 2. Person Singular |
avocabas
|
du zerstreutest dich |
| 3. Person Singular |
avocabat
|
er/sie/es zerstreute sich |
| 1. Person Plural |
avocabamus
|
wir zerstreuten uns |
| 2. Person Plural |
avocabatis
|
ihr zerstreutet euch |
| 3. Person Plural |
avocabant
|
sie zerstreuten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabar
|
|
| 2. Person Singular |
avocabaris avocabare
|
|
| 3. Person Singular |
avocabatur
|
|
| 1. Person Plural |
avocabamur
|
|
| 2. Person Plural |
avocabamini
|
|
| 3. Person Plural |
avocabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocarem
|
ich zerstreute mich |
| 2. Person Singular |
avocares
|
du zerstreutest dich |
| 3. Person Singular |
avocaret
|
er/sie/es zerstreute sich |
| 1. Person Plural |
avocaremus
|
wir zerstreuten uns |
| 2. Person Plural |
avocaretis
|
ihr zerstreutet euch |
| 3. Person Plural |
avocarent
|
sie zerstreuten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocarer
|
|
| 2. Person Singular |
avocareris avocarere
|
|
| 3. Person Singular |
avocaretur
|
|
| 1. Person Plural |
avocaremur
|
|
| 2. Person Plural |
avocaremini
|
|
| 3. Person Plural |
avocarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabo
|
ich werde mich zerstreuen |
| 2. Person Singular |
avocabis
|
du wirst dich zerstreuen |
| 3. Person Singular |
avocabit
|
er/sie/es wird sich zerstreuen |
| 1. Person Plural |
avocabimus
|
wir werden uns zerstreuen |
| 2. Person Plural |
avocabitis
|
ihr werdet euch zerstreuen |
| 3. Person Plural |
avocabunt
|
sie werden sich zerstreuen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocabor
|
|
| 2. Person Singular |
avocaberis avocabere
|
|
| 3. Person Singular |
avocabitur
|
|
| 1. Person Plural |
avocabimur
|
|
| 2. Person Plural |
avocabimini
|
|
| 3. Person Plural |
avocabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavi
|
ich habe mich zerstreut |
| 2. Person Singular |
avocavisti
|
du hast dich zerstreut |
| 3. Person Singular |
avocavit
|
er/sie/es hat sich zerstreut |
| 1. Person Plural |
avocavimus
|
wir haben uns zerstreut |
| 2. Person Plural |
avocavistis
|
ihr habt euch zerstreut |
| 3. Person Plural |
avocaverunt avocavere
|
sie haben sich zerstreut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
avocatus es
|
|
| 3. Person Singular |
avocatus est
|
|
| 1. Person Plural |
avocati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
avocati estis
|
|
| 3. Person Plural |
avocati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocaverim
|
ich habe mich zerstreut |
| 2. Person Singular |
avocaveris
|
du habest dich zerstreut |
| 3. Person Singular |
avocaverit
|
er/sie/es habe sich zerstreut |
| 1. Person Plural |
avocaverimus
|
wir haben uns zerstreut |
| 2. Person Plural |
avocaveritis
|
ihr habet euch zerstreut |
| 3. Person Plural |
avocaverint
|
sie haben sich zerstreut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
avocatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
avocatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
avocati simus
|
|
| 2. Person Plural |
avocati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
avocati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocaveram
|
ich hatte mich zerstreut |
| 2. Person Singular |
avocaveras
|
du hattest dich zerstreut |
| 3. Person Singular |
avocaverat
|
er/sie/es hatte sich zerstreut |
| 1. Person Plural |
avocaveramus
|
wir hatten uns zerstreut |
| 2. Person Plural |
avocaveratis
|
ihr hattet euch zerstreut |
| 3. Person Plural |
avocaverant
|
sie hatten sich zerstreut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
avocatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
avocatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
avocati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
avocati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
avocati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavissem
|
ich hätte mich zerstreut |
| 2. Person Singular |
avocavisses
|
du hättest dich zerstreut |
| 3. Person Singular |
avocavisset
|
er/sie/es hätte sich zerstreut |
| 1. Person Plural |
avocavissemus
|
wir hätten uns zerstreut |
| 2. Person Plural |
avocavissetis
|
ihr hättet euch zerstreut |
| 3. Person Plural |
avocavissent
|
sie hätten sich zerstreut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
avocatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
avocatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
avocati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
avocati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
avocati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
avocavero
|
ich werde mich zerstreut haben |
| 2. Person Singular |
avocaveris
|
du wirst dich zerstreut haben |
| 3. Person Singular |
avocaverit
|
er/sie/es wird sich zerstreut haben |
| 1. Person Plural |
avocaverimus
|
wir werden uns zerstreut haben |
| 2. Person Plural |
avocaveritis
|
ihr werdet euch zerstreut haben |
| 3. Person Plural |
avocaverint
|
sie werden sich zerstreut haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
avocatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
avocatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
avocatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
avocati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
avocati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
avocati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
avocare
|
sich zerstreuen |
| Vorzeitigkeit |
avocavisse
|
sich zerstreut haben |
| Nachzeitigkeit |
avocaturum esse
|
sich zerstreuen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
avocari avocarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
avocatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
avocatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
avoca
|
zerstreue dich; zerstreu dich! |
| 2. Person Plural |
avocate
|
zerstreut euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
avocato
|
| 3. Person Singular |
avocato
|
| 2. Person Plural |
avocatote
|
| 3. Person Plural |
avocanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
avocare
|
das Sich zerstreuen |
| Genitiv |
avocandi
|
des Sich zerstreuens |
| Dativ |
avocando
|
dem Sich zerstreuen |
| Akkusativ |
avocandum
|
das Sich zerstreuen |
| Ablativ |
avocando
|
durch das Sich zerstreuen |
| Vokativ |
avocande
|
Sich zerstreuen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocandus
|
avocanda
|
avocandum
|
| Genitiv |
avocandi
|
avocandae
|
avocandi
|
| Dativ |
avocando
|
avocandae
|
avocando
|
| Akkusativ |
avocandum
|
avocandam
|
avocandum
|
| Ablativ |
avocando
|
avocanda
|
avocando
|
| Vokativ |
avocande
|
avocanda
|
avocandum
|
Plural
| Nominativ |
avocandi
|
avocandae
|
avocanda
|
| Genitiv |
avocandorum
|
avocandarum
|
avocandorum
|
| Dativ |
avocandis
|
avocandis
|
avocandis
|
| Akkusativ |
avocandos
|
avocandas
|
avocanda
|
| Ablativ |
avocandis
|
avocandis
|
avocandis
|
| Vokativ |
avocandi
|
avocandae
|
avocanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocans
|
avocans
|
avocans
|
| Genitiv |
avocantis
|
avocantis
|
avocantis
|
| Dativ |
avocanti
|
avocanti
|
avocanti
|
| Akkusativ |
avocantem
|
avocantem
|
avocans
|
| Ablativ |
avocanti avocante
|
avocanti avocante
|
avocanti avocante
|
| Vokativ |
avocans
|
avocans
|
avocans
|
Plural
| Nominativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
| Genitiv |
avocantium avocantum
|
avocantium avocantum
|
avocantium avocantum
|
| Dativ |
avocantibus
|
avocantibus
|
avocantibus
|
| Akkusativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
| Ablativ |
avocantibus
|
avocantibus
|
avocantibus
|
| Vokativ |
avocantes
|
avocantes
|
avocantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocatus
|
avocata
|
avocatum
|
| Genitiv |
avocati
|
avocatae
|
avocati
|
| Dativ |
avocato
|
avocatae
|
avocato
|
| Akkusativ |
avocatum
|
avocatam
|
avocatum
|
| Ablativ |
avocato
|
avocata
|
avocato
|
| Vokativ |
avocate
|
avocata
|
avocatum
|
Plural
| Nominativ |
avocati
|
avocatae
|
avocata
|
| Genitiv |
avocatorum
|
avocatarum
|
avocatorum
|
| Dativ |
avocatis
|
avocatis
|
avocatis
|
| Akkusativ |
avocatos
|
avocatas
|
avocata
|
| Ablativ |
avocatis
|
avocatis
|
avocatis
|
| Vokativ |
avocati
|
avocatae
|
avocata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
avocaturus
|
avocatura
|
avocaturum
|
| Genitiv |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocaturi
|
| Dativ |
avocaturo
|
avocaturae
|
avocaturo
|
| Akkusativ |
avocaturum
|
avocaturam
|
avocaturum
|
| Ablativ |
avocaturo
|
avocatura
|
avocaturo
|
| Vokativ |
avocature
|
avocatura
|
avocaturum
|
Plural
| Nominativ |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocatura
|
| Genitiv |
avocaturorum
|
avocaturarum
|
avocaturorum
|
| Dativ |
avocaturis
|
avocaturis
|
avocaturis
|
| Akkusativ |
avocaturos
|
avocaturas
|
avocatura
|
| Ablativ |
avocaturis
|
avocaturis
|
avocaturis
|
| Vokativ |
avocaturi
|
avocaturae
|
avocatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
avocatum
|
avocatu
|