Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beo
|
ich beglücke |
| 2. Person Singular |
beas
|
du beglückst |
| 3. Person Singular |
beat
|
er/sie/es beglückt |
| 1. Person Plural |
beamus
|
wir beglücken |
| 2. Person Plural |
beatis
|
ihr beglückt |
| 3. Person Plural |
beant
|
sie beglücken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beor
|
ich werde beglückt |
| 2. Person Singular |
bearis beare
|
du wirst beglückt |
| 3. Person Singular |
beatur
|
er/sie/es wird beglückt |
| 1. Person Plural |
beamur
|
wir werden beglückt |
| 2. Person Plural |
beamini
|
ihr werdet beglückt |
| 3. Person Plural |
beantur
|
sie werden beglückt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beem
|
ich beglücke |
| 2. Person Singular |
bees
|
du beglückest |
| 3. Person Singular |
beet
|
er/sie/es beglücke |
| 1. Person Plural |
beemus
|
wir beglücken |
| 2. Person Plural |
beetis
|
ihr beglücket |
| 3. Person Plural |
beent
|
sie beglücken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beer
|
ich werde beglückt |
| 2. Person Singular |
beeris beere
|
du werdest beglückt |
| 3. Person Singular |
beetur
|
er/sie/es werde beglückt |
| 1. Person Plural |
beemur
|
wir werden beglückt |
| 2. Person Plural |
beemini
|
ihr werdet beglückt |
| 3. Person Plural |
beentur
|
sie werden beglückt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beabam
|
ich beglückte |
| 2. Person Singular |
beabas
|
du beglücktest |
| 3. Person Singular |
beabat
|
er/sie/es beglückte |
| 1. Person Plural |
beabamus
|
wir beglückten |
| 2. Person Plural |
beabatis
|
ihr beglücktet |
| 3. Person Plural |
beabant
|
sie beglückten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beabar
|
ich wurde beglückt |
| 2. Person Singular |
beabaris beabare
|
du wurdest beglückt |
| 3. Person Singular |
beabatur
|
er/sie/es wurde beglückt |
| 1. Person Plural |
beabamur
|
wir wurden beglückt |
| 2. Person Plural |
beabamini
|
ihr wurdet beglückt |
| 3. Person Plural |
beabantur
|
sie wurden beglückt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bearem
|
ich beglückte |
| 2. Person Singular |
beares
|
du beglücktest |
| 3. Person Singular |
bearet
|
er/sie/es beglückte |
| 1. Person Plural |
bearemus
|
wir beglückten |
| 2. Person Plural |
bearetis
|
ihr beglücktet |
| 3. Person Plural |
bearent
|
sie beglückten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bearer
|
ich würde beglückt |
| 2. Person Singular |
beareris bearere
|
du würdest beglückt |
| 3. Person Singular |
bearetur
|
er/sie/es würde beglückt |
| 1. Person Plural |
bearemur
|
wir würden beglückt |
| 2. Person Plural |
bearemini
|
ihr würdet beglückt |
| 3. Person Plural |
bearentur
|
sie würden beglückt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beabo
|
ich werde beglücken |
| 2. Person Singular |
beabis
|
du wirst beglücken |
| 3. Person Singular |
beabit
|
er/sie/es wird beglücken |
| 1. Person Plural |
beabimus
|
wir werden beglücken |
| 2. Person Plural |
beabitis
|
ihr werdet beglücken |
| 3. Person Plural |
beabunt
|
sie werden beglücken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beabor
|
ich werde beglückt werden |
| 2. Person Singular |
beaberis beabere
|
du wirst beglückt werden |
| 3. Person Singular |
beabitur
|
er/sie/es wird beglückt werden |
| 1. Person Plural |
beabimur
|
wir werden beglückt werden |
| 2. Person Plural |
beabimini
|
ihr werdet beglückt werden |
| 3. Person Plural |
beabuntur
|
sie werden beglückt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beavi
|
ich habe beglückt |
| 2. Person Singular |
beavisti
|
du hast beglückt |
| 3. Person Singular |
beavit
|
er/sie/es hat beglückt |
| 1. Person Plural |
beavimus
|
wir haben beglückt |
| 2. Person Plural |
beavistis
|
ihr habt beglückt |
| 3. Person Plural |
beaverunt beavere
|
sie haben beglückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus sum
|
ich bin beglückt worden |
| 2. Person Singular |
beatus es
|
du bist beglückt worden |
| 3. Person Singular |
beatus est
|
er/sie/es ist beglückt worden |
| 1. Person Plural |
beati sumus
|
wir sind beglückt worden |
| 2. Person Plural |
beati estis
|
ihr seid beglückt worden |
| 3. Person Plural |
beati sunt
|
sie sind beglückt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beaverim
|
ich habe beglückt |
| 2. Person Singular |
beaveris
|
du habest beglückt |
| 3. Person Singular |
beaverit
|
er/sie/es habe beglückt |
| 1. Person Plural |
beaverimus
|
wir haben beglückt |
| 2. Person Plural |
beaveritis
|
ihr habet beglückt |
| 3. Person Plural |
beaverint
|
sie haben beglückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus sim
|
ich sei beglückt worden |
| 2. Person Singular |
beatus sis
|
du seiest beglückt worden |
| 3. Person Singular |
beatus sit
|
er/sie/es sei beglückt worden |
| 1. Person Plural |
beati simus
|
wir seien beglückt worden |
| 2. Person Plural |
beati sitis
|
ihr seiet beglückt worden |
| 3. Person Plural |
beati sint
|
sie seien beglückt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beaveram
|
ich hatte beglückt |
| 2. Person Singular |
beaveras
|
du hattest beglückt |
| 3. Person Singular |
beaverat
|
er/sie/es hatte beglückt |
| 1. Person Plural |
beaveramus
|
wir hatten beglückt |
| 2. Person Plural |
beaveratis
|
ihr hattet beglückt |
| 3. Person Plural |
beaverant
|
sie hatten beglückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus eram
|
ich war beglückt worden |
| 2. Person Singular |
beatus eras
|
du warst beglückt worden |
| 3. Person Singular |
beatus erat
|
er/sie/es war beglückt worden |
| 1. Person Plural |
beati eramus
|
wir waren beglückt worden |
| 2. Person Plural |
beati eratis
|
ihr wart beglückt worden |
| 3. Person Plural |
beati erant
|
sie waren beglückt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beavissem
|
ich hätte beglückt |
| 2. Person Singular |
beavisses
|
du hättest beglückt |
| 3. Person Singular |
beavisset
|
er/sie/es hätte beglückt |
| 1. Person Plural |
beavissemus
|
wir hätten beglückt |
| 2. Person Plural |
beavissetis
|
ihr hättet beglückt |
| 3. Person Plural |
beavissent
|
sie hätten beglückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus essem
|
ich wäre beglückt worden |
| 2. Person Singular |
beatus esses
|
du wärest beglückt worden |
| 3. Person Singular |
beatus esset
|
er/sie/es wäre beglückt worden |
| 1. Person Plural |
beati essemus
|
wir wären beglückt worden |
| 2. Person Plural |
beati essetis
|
ihr wäret beglückt worden |
| 3. Person Plural |
beati essent
|
sie wären beglückt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beavero
|
ich werde beglückt haben |
| 2. Person Singular |
beaveris
|
du wirst beglückt haben |
| 3. Person Singular |
beaverit
|
er/sie/es wird beglückt haben |
| 1. Person Plural |
beaverimus
|
wir werden beglückt haben |
| 2. Person Plural |
beaveritis
|
ihr werdet beglückt haben |
| 3. Person Plural |
beaverint
|
sie werden beglückt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus ero
|
ich werde beglückt worden sein |
| 2. Person Singular |
beatus eris
|
du wirst beglückt worden sein |
| 3. Person Singular |
beatus erit
|
er/sie/es wird beglückt worden sein |
| 1. Person Plural |
beati erimus
|
wir werden beglückt worden sein |
| 2. Person Plural |
beati eritis
|
ihr werdet beglückt worden sein |
| 3. Person Plural |
beati erunt
|
sie werden beglückt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
beare
|
beglücken |
| Vorzeitigkeit |
beavisse
|
beglückt haben |
| Nachzeitigkeit |
beaturum esse
|
beglücken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
beari bearier
|
beglückt werden |
| Vorzeitigkeit |
beatum esse
|
beglückt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
beatum iri
|
künftig beglückt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
bea
|
beglücke; beglück! |
| 2. Person Plural |
beate
|
beglückt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
beato
|
| 3. Person Singular |
beato
|
| 2. Person Plural |
beatote
|
| 3. Person Plural |
beanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
beare
|
das Beglücken |
| Genitiv |
beandi
|
des Beglückens |
| Dativ |
beando
|
dem Beglücken |
| Akkusativ |
beandum
|
das Beglücken |
| Ablativ |
beando
|
durch das Beglücken |
| Vokativ |
beande
|
Beglücken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
beandus
|
beanda
|
beandum
|
| Genitiv |
beandi
|
beandae
|
beandi
|
| Dativ |
beando
|
beandae
|
beando
|
| Akkusativ |
beandum
|
beandam
|
beandum
|
| Ablativ |
beando
|
beanda
|
beando
|
| Vokativ |
beande
|
beanda
|
beandum
|
Plural
| Nominativ |
beandi
|
beandae
|
beanda
|
| Genitiv |
beandorum
|
beandarum
|
beandorum
|
| Dativ |
beandis
|
beandis
|
beandis
|
| Akkusativ |
beandos
|
beandas
|
beanda
|
| Ablativ |
beandis
|
beandis
|
beandis
|
| Vokativ |
beandi
|
beandae
|
beanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
beans
|
beans
|
beans
|
| Genitiv |
beantis
|
beantis
|
beantis
|
| Dativ |
beanti
|
beanti
|
beanti
|
| Akkusativ |
beantem
|
beantem
|
beans
|
| Ablativ |
beanti beante
|
beanti beante
|
beanti beante
|
| Vokativ |
beans
|
beans
|
beans
|
Plural
| Nominativ |
beantes
|
beantes
|
beantia
|
| Genitiv |
beantium beantum
|
beantium beantum
|
beantium beantum
|
| Dativ |
beantibus
|
beantibus
|
beantibus
|
| Akkusativ |
beantes
|
beantes
|
beantia
|
| Ablativ |
beantibus
|
beantibus
|
beantibus
|
| Vokativ |
beantes
|
beantes
|
beantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
beatus
|
beata
|
beatum
|
| Genitiv |
beati
|
beatae
|
beati
|
| Dativ |
beato
|
beatae
|
beato
|
| Akkusativ |
beatum
|
beatam
|
beatum
|
| Ablativ |
beato
|
beata
|
beato
|
| Vokativ |
beate
|
beata
|
beatum
|
Plural
| Nominativ |
beati
|
beatae
|
beata
|
| Genitiv |
beatorum
|
beatarum
|
beatorum
|
| Dativ |
beatis
|
beatis
|
beatis
|
| Akkusativ |
beatos
|
beatas
|
beata
|
| Ablativ |
beatis
|
beatis
|
beatis
|
| Vokativ |
beati
|
beatae
|
beata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
beaturus
|
beatura
|
beaturum
|
| Genitiv |
beaturi
|
beaturae
|
beaturi
|
| Dativ |
beaturo
|
beaturae
|
beaturo
|
| Akkusativ |
beaturum
|
beaturam
|
beaturum
|
| Ablativ |
beaturo
|
beatura
|
beaturo
|
| Vokativ |
beature
|
beatura
|
beaturum
|
Plural
| Nominativ |
beaturi
|
beaturae
|
beatura
|
| Genitiv |
beaturorum
|
beaturarum
|
beaturorum
|
| Dativ |
beaturis
|
beaturis
|
beaturis
|
| Akkusativ |
beaturos
|
beaturas
|
beatura
|
| Ablativ |
beaturis
|
beaturis
|
beaturis
|
| Vokativ |
beaturi
|
beaturae
|
beatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
beatum
|
beatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beo
|
ich bereichere |
| 2. Person Singular |
beas
|
du bereicherst |
| 3. Person Singular |
beat
|
er/sie/es bereichert |
| 1. Person Plural |
beamus
|
wir bereichern |
| 2. Person Plural |
beatis
|
ihr bereichert |
| 3. Person Plural |
beant
|
sie bereichern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beor
|
ich werde bereichert |
| 2. Person Singular |
bearis beare
|
du wirst bereichert |
| 3. Person Singular |
beatur
|
er/sie/es wird bereichert |
| 1. Person Plural |
beamur
|
wir werden bereichert |
| 2. Person Plural |
beamini
|
ihr werdet bereichert |
| 3. Person Plural |
beantur
|
sie werden bereichert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beem
|
ich bereichere |
| 2. Person Singular |
bees
|
du bereicherst |
| 3. Person Singular |
beet
|
er/sie/es bereichere |
| 1. Person Plural |
beemus
|
wir bereichern |
| 2. Person Plural |
beetis
|
ihr bereichert |
| 3. Person Plural |
beent
|
sie bereichern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beer
|
ich werde bereichert |
| 2. Person Singular |
beeris beere
|
du werdest bereichert |
| 3. Person Singular |
beetur
|
er/sie/es werde bereichert |
| 1. Person Plural |
beemur
|
wir werden bereichert |
| 2. Person Plural |
beemini
|
ihr werdet bereichert |
| 3. Person Plural |
beentur
|
sie werden bereichert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beabam
|
ich bereicherte |
| 2. Person Singular |
beabas
|
du bereichertest |
| 3. Person Singular |
beabat
|
er/sie/es bereicherte |
| 1. Person Plural |
beabamus
|
wir bereicherten |
| 2. Person Plural |
beabatis
|
ihr bereichertet |
| 3. Person Plural |
beabant
|
sie bereicherten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beabar
|
ich wurde bereichert |
| 2. Person Singular |
beabaris beabare
|
du wurdest bereichert |
| 3. Person Singular |
beabatur
|
er/sie/es wurde bereichert |
| 1. Person Plural |
beabamur
|
wir wurden bereichert |
| 2. Person Plural |
beabamini
|
ihr wurdet bereichert |
| 3. Person Plural |
beabantur
|
sie wurden bereichert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bearem
|
ich bereicherte |
| 2. Person Singular |
beares
|
du bereichertest |
| 3. Person Singular |
bearet
|
er/sie/es bereicherte |
| 1. Person Plural |
bearemus
|
wir bereicherten |
| 2. Person Plural |
bearetis
|
ihr bereichertet |
| 3. Person Plural |
bearent
|
sie bereicherten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bearer
|
ich würde bereichert |
| 2. Person Singular |
beareris bearere
|
du würdest bereichert |
| 3. Person Singular |
bearetur
|
er/sie/es würde bereichert |
| 1. Person Plural |
bearemur
|
wir würden bereichert |
| 2. Person Plural |
bearemini
|
ihr würdet bereichert |
| 3. Person Plural |
bearentur
|
sie würden bereichert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beabo
|
ich werde bereichern |
| 2. Person Singular |
beabis
|
du wirst bereichern |
| 3. Person Singular |
beabit
|
er/sie/es wird bereichern |
| 1. Person Plural |
beabimus
|
wir werden bereichern |
| 2. Person Plural |
beabitis
|
ihr werdet bereichern |
| 3. Person Plural |
beabunt
|
sie werden bereichern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beabor
|
ich werde bereichert werden |
| 2. Person Singular |
beaberis beabere
|
du wirst bereichert werden |
| 3. Person Singular |
beabitur
|
er/sie/es wird bereichert werden |
| 1. Person Plural |
beabimur
|
wir werden bereichert werden |
| 2. Person Plural |
beabimini
|
ihr werdet bereichert werden |
| 3. Person Plural |
beabuntur
|
sie werden bereichert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beavi
|
ich habe bereichert |
| 2. Person Singular |
beavisti
|
du hast bereichert |
| 3. Person Singular |
beavit
|
er/sie/es hat bereichert |
| 1. Person Plural |
beavimus
|
wir haben bereichert |
| 2. Person Plural |
beavistis
|
ihr habt bereichert |
| 3. Person Plural |
beaverunt beavere
|
sie haben bereichert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus sum
|
ich bin bereichert worden |
| 2. Person Singular |
beatus es
|
du bist bereichert worden |
| 3. Person Singular |
beatus est
|
er/sie/es ist bereichert worden |
| 1. Person Plural |
beati sumus
|
wir sind bereichert worden |
| 2. Person Plural |
beati estis
|
ihr seid bereichert worden |
| 3. Person Plural |
beati sunt
|
sie sind bereichert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beaverim
|
ich habe bereichert |
| 2. Person Singular |
beaveris
|
du habest bereichert |
| 3. Person Singular |
beaverit
|
er/sie/es habe bereichert |
| 1. Person Plural |
beaverimus
|
wir haben bereichert |
| 2. Person Plural |
beaveritis
|
ihr habet bereichert |
| 3. Person Plural |
beaverint
|
sie haben bereichert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus sim
|
ich sei bereichert worden |
| 2. Person Singular |
beatus sis
|
du seiest bereichert worden |
| 3. Person Singular |
beatus sit
|
er/sie/es sei bereichert worden |
| 1. Person Plural |
beati simus
|
wir seien bereichert worden |
| 2. Person Plural |
beati sitis
|
ihr seiet bereichert worden |
| 3. Person Plural |
beati sint
|
sie seien bereichert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beaveram
|
ich hatte bereichert |
| 2. Person Singular |
beaveras
|
du hattest bereichert |
| 3. Person Singular |
beaverat
|
er/sie/es hatte bereichert |
| 1. Person Plural |
beaveramus
|
wir hatten bereichert |
| 2. Person Plural |
beaveratis
|
ihr hattet bereichert |
| 3. Person Plural |
beaverant
|
sie hatten bereichert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus eram
|
ich war bereichert worden |
| 2. Person Singular |
beatus eras
|
du warst bereichert worden |
| 3. Person Singular |
beatus erat
|
er/sie/es war bereichert worden |
| 1. Person Plural |
beati eramus
|
wir waren bereichert worden |
| 2. Person Plural |
beati eratis
|
ihr wart bereichert worden |
| 3. Person Plural |
beati erant
|
sie waren bereichert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beavissem
|
ich hätte bereichert |
| 2. Person Singular |
beavisses
|
du hättest bereichert |
| 3. Person Singular |
beavisset
|
er/sie/es hätte bereichert |
| 1. Person Plural |
beavissemus
|
wir hätten bereichert |
| 2. Person Plural |
beavissetis
|
ihr hättet bereichert |
| 3. Person Plural |
beavissent
|
sie hätten bereichert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus essem
|
ich wäre bereichert worden |
| 2. Person Singular |
beatus esses
|
du wärest bereichert worden |
| 3. Person Singular |
beatus esset
|
er/sie/es wäre bereichert worden |
| 1. Person Plural |
beati essemus
|
wir wären bereichert worden |
| 2. Person Plural |
beati essetis
|
ihr wäret bereichert worden |
| 3. Person Plural |
beati essent
|
sie wären bereichert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beavero
|
ich werde bereichert haben |
| 2. Person Singular |
beaveris
|
du wirst bereichert haben |
| 3. Person Singular |
beaverit
|
er/sie/es wird bereichert haben |
| 1. Person Plural |
beaverimus
|
wir werden bereichert haben |
| 2. Person Plural |
beaveritis
|
ihr werdet bereichert haben |
| 3. Person Plural |
beaverint
|
sie werden bereichert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus ero
|
ich werde bereichert worden sein |
| 2. Person Singular |
beatus eris
|
du wirst bereichert worden sein |
| 3. Person Singular |
beatus erit
|
er/sie/es wird bereichert worden sein |
| 1. Person Plural |
beati erimus
|
wir werden bereichert worden sein |
| 2. Person Plural |
beati eritis
|
ihr werdet bereichert worden sein |
| 3. Person Plural |
beati erunt
|
sie werden bereichert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
beare
|
bereichern |
| Vorzeitigkeit |
beavisse
|
bereichert haben |
| Nachzeitigkeit |
beaturum esse
|
bereichern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
beari bearier
|
bereichert werden |
| Vorzeitigkeit |
beatum esse
|
bereichert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
beatum iri
|
künftig bereichert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
bea
|
bereichere! |
| 2. Person Plural |
beate
|
bereichert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
beato
|
| 3. Person Singular |
beato
|
| 2. Person Plural |
beatote
|
| 3. Person Plural |
beanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
beare
|
das Bereichern |
| Genitiv |
beandi
|
des Bereichernes |
| Dativ |
beando
|
dem Bereichern |
| Akkusativ |
beandum
|
das Bereichern |
| Ablativ |
beando
|
durch das Bereichern |
| Vokativ |
beande
|
Bereichern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
beandus
|
beanda
|
beandum
|
| Genitiv |
beandi
|
beandae
|
beandi
|
| Dativ |
beando
|
beandae
|
beando
|
| Akkusativ |
beandum
|
beandam
|
beandum
|
| Ablativ |
beando
|
beanda
|
beando
|
| Vokativ |
beande
|
beanda
|
beandum
|
Plural
| Nominativ |
beandi
|
beandae
|
beanda
|
| Genitiv |
beandorum
|
beandarum
|
beandorum
|
| Dativ |
beandis
|
beandis
|
beandis
|
| Akkusativ |
beandos
|
beandas
|
beanda
|
| Ablativ |
beandis
|
beandis
|
beandis
|
| Vokativ |
beandi
|
beandae
|
beanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
beans
|
beans
|
beans
|
| Genitiv |
beantis
|
beantis
|
beantis
|
| Dativ |
beanti
|
beanti
|
beanti
|
| Akkusativ |
beantem
|
beantem
|
beans
|
| Ablativ |
beanti beante
|
beanti beante
|
beanti beante
|
| Vokativ |
beans
|
beans
|
beans
|
Plural
| Nominativ |
beantes
|
beantes
|
beantia
|
| Genitiv |
beantium beantum
|
beantium beantum
|
beantium beantum
|
| Dativ |
beantibus
|
beantibus
|
beantibus
|
| Akkusativ |
beantes
|
beantes
|
beantia
|
| Ablativ |
beantibus
|
beantibus
|
beantibus
|
| Vokativ |
beantes
|
beantes
|
beantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
beatus
|
beata
|
beatum
|
| Genitiv |
beati
|
beatae
|
beati
|
| Dativ |
beato
|
beatae
|
beato
|
| Akkusativ |
beatum
|
beatam
|
beatum
|
| Ablativ |
beato
|
beata
|
beato
|
| Vokativ |
beate
|
beata
|
beatum
|
Plural
| Nominativ |
beati
|
beatae
|
beata
|
| Genitiv |
beatorum
|
beatarum
|
beatorum
|
| Dativ |
beatis
|
beatis
|
beatis
|
| Akkusativ |
beatos
|
beatas
|
beata
|
| Ablativ |
beatis
|
beatis
|
beatis
|
| Vokativ |
beati
|
beatae
|
beata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
beaturus
|
beatura
|
beaturum
|
| Genitiv |
beaturi
|
beaturae
|
beaturi
|
| Dativ |
beaturo
|
beaturae
|
beaturo
|
| Akkusativ |
beaturum
|
beaturam
|
beaturum
|
| Ablativ |
beaturo
|
beatura
|
beaturo
|
| Vokativ |
beature
|
beatura
|
beaturum
|
Plural
| Nominativ |
beaturi
|
beaturae
|
beatura
|
| Genitiv |
beaturorum
|
beaturarum
|
beaturorum
|
| Dativ |
beaturis
|
beaturis
|
beaturis
|
| Akkusativ |
beaturos
|
beaturas
|
beatura
|
| Ablativ |
beaturis
|
beaturis
|
beaturis
|
| Vokativ |
beaturi
|
beaturae
|
beatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
beatum
|
beatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beo
|
|
| 2. Person Singular |
beas
|
|
| 3. Person Singular |
beat
|
|
| 1. Person Plural |
beamus
|
|
| 2. Person Plural |
beatis
|
|
| 3. Person Plural |
beant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beor
|
|
| 2. Person Singular |
bearis beare
|
|
| 3. Person Singular |
beatur
|
|
| 1. Person Plural |
beamur
|
|
| 2. Person Plural |
beamini
|
|
| 3. Person Plural |
beantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beem
|
|
| 2. Person Singular |
bees
|
|
| 3. Person Singular |
beet
|
|
| 1. Person Plural |
beemus
|
|
| 2. Person Plural |
beetis
|
|
| 3. Person Plural |
beent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beer
|
|
| 2. Person Singular |
beeris beere
|
|
| 3. Person Singular |
beetur
|
|
| 1. Person Plural |
beemur
|
|
| 2. Person Plural |
beemini
|
|
| 3. Person Plural |
beentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beabam
|
|
| 2. Person Singular |
beabas
|
|
| 3. Person Singular |
beabat
|
|
| 1. Person Plural |
beabamus
|
|
| 2. Person Plural |
beabatis
|
|
| 3. Person Plural |
beabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beabar
|
|
| 2. Person Singular |
beabaris beabare
|
|
| 3. Person Singular |
beabatur
|
|
| 1. Person Plural |
beabamur
|
|
| 2. Person Plural |
beabamini
|
|
| 3. Person Plural |
beabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bearem
|
|
| 2. Person Singular |
beares
|
|
| 3. Person Singular |
bearet
|
|
| 1. Person Plural |
bearemus
|
|
| 2. Person Plural |
bearetis
|
|
| 3. Person Plural |
bearent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bearer
|
|
| 2. Person Singular |
beareris bearere
|
|
| 3. Person Singular |
bearetur
|
|
| 1. Person Plural |
bearemur
|
|
| 2. Person Plural |
bearemini
|
|
| 3. Person Plural |
bearentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beabo
|
|
| 2. Person Singular |
beabis
|
|
| 3. Person Singular |
beabit
|
|
| 1. Person Plural |
beabimus
|
|
| 2. Person Plural |
beabitis
|
|
| 3. Person Plural |
beabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beabor
|
|
| 2. Person Singular |
beaberis beabere
|
|
| 3. Person Singular |
beabitur
|
|
| 1. Person Plural |
beabimur
|
|
| 2. Person Plural |
beabimini
|
|
| 3. Person Plural |
beabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beavi
|
|
| 2. Person Singular |
beavisti
|
|
| 3. Person Singular |
beavit
|
|
| 1. Person Plural |
beavimus
|
|
| 2. Person Plural |
beavistis
|
|
| 3. Person Plural |
beaverunt beavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
beatus es
|
|
| 3. Person Singular |
beatus est
|
|
| 1. Person Plural |
beati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
beati estis
|
|
| 3. Person Plural |
beati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beaverim
|
|
| 2. Person Singular |
beaveris
|
|
| 3. Person Singular |
beaverit
|
|
| 1. Person Plural |
beaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
beaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
beaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
beatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
beatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
beati simus
|
|
| 2. Person Plural |
beati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
beati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beaveram
|
|
| 2. Person Singular |
beaveras
|
|
| 3. Person Singular |
beaverat
|
|
| 1. Person Plural |
beaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
beaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
beaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
beatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
beatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
beati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
beati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
beati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beavissem
|
|
| 2. Person Singular |
beavisses
|
|
| 3. Person Singular |
beavisset
|
|
| 1. Person Plural |
beavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
beavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
beavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
beatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
beatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
beati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
beati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
beati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beavero
|
|
| 2. Person Singular |
beaveris
|
|
| 3. Person Singular |
beaverit
|
|
| 1. Person Plural |
beaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
beaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
beaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
beatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
beatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
beati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
beati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
beati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
beare
|
|
| Vorzeitigkeit |
beavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
beaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
beari bearier
|
|
| Vorzeitigkeit |
beatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
beatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
bea
|
! |
| 2. Person Plural |
beate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
beato
|
| 3. Person Singular |
beato
|
| 2. Person Plural |
beatote
|
| 3. Person Plural |
beanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
beare
|
|
| Genitiv |
beandi
|
|
| Dativ |
beando
|
|
| Akkusativ |
beandum
|
|
| Ablativ |
beando
|
|
| Vokativ |
beande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
beandus
|
beanda
|
beandum
|
| Genitiv |
beandi
|
beandae
|
beandi
|
| Dativ |
beando
|
beandae
|
beando
|
| Akkusativ |
beandum
|
beandam
|
beandum
|
| Ablativ |
beando
|
beanda
|
beando
|
| Vokativ |
beande
|
beanda
|
beandum
|
Plural
| Nominativ |
beandi
|
beandae
|
beanda
|
| Genitiv |
beandorum
|
beandarum
|
beandorum
|
| Dativ |
beandis
|
beandis
|
beandis
|
| Akkusativ |
beandos
|
beandas
|
beanda
|
| Ablativ |
beandis
|
beandis
|
beandis
|
| Vokativ |
beandi
|
beandae
|
beanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
beans
|
beans
|
beans
|
| Genitiv |
beantis
|
beantis
|
beantis
|
| Dativ |
beanti
|
beanti
|
beanti
|
| Akkusativ |
beantem
|
beantem
|
beans
|
| Ablativ |
beanti beante
|
beanti beante
|
beanti beante
|
| Vokativ |
beans
|
beans
|
beans
|
Plural
| Nominativ |
beantes
|
beantes
|
beantia
|
| Genitiv |
beantium beantum
|
beantium beantum
|
beantium beantum
|
| Dativ |
beantibus
|
beantibus
|
beantibus
|
| Akkusativ |
beantes
|
beantes
|
beantia
|
| Ablativ |
beantibus
|
beantibus
|
beantibus
|
| Vokativ |
beantes
|
beantes
|
beantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
beatus
|
beata
|
beatum
|
| Genitiv |
beati
|
beatae
|
beati
|
| Dativ |
beato
|
beatae
|
beato
|
| Akkusativ |
beatum
|
beatam
|
beatum
|
| Ablativ |
beato
|
beata
|
beato
|
| Vokativ |
beate
|
beata
|
beatum
|
Plural
| Nominativ |
beati
|
beatae
|
beata
|
| Genitiv |
beatorum
|
beatarum
|
beatorum
|
| Dativ |
beatis
|
beatis
|
beatis
|
| Akkusativ |
beatos
|
beatas
|
beata
|
| Ablativ |
beatis
|
beatis
|
beatis
|
| Vokativ |
beati
|
beatae
|
beata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
beaturus
|
beatura
|
beaturum
|
| Genitiv |
beaturi
|
beaturae
|
beaturi
|
| Dativ |
beaturo
|
beaturae
|
beaturo
|
| Akkusativ |
beaturum
|
beaturam
|
beaturum
|
| Ablativ |
beaturo
|
beatura
|
beaturo
|
| Vokativ |
beature
|
beatura
|
beaturum
|
Plural
| Nominativ |
beaturi
|
beaturae
|
beatura
|
| Genitiv |
beaturorum
|
beaturarum
|
beaturorum
|
| Dativ |
beaturis
|
beaturis
|
beaturis
|
| Akkusativ |
beaturos
|
beaturas
|
beatura
|
| Ablativ |
beaturis
|
beaturis
|
beaturis
|
| Vokativ |
beaturi
|
beaturae
|
beatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
beatum
|
beatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beo
|
ich erfreue |
| 2. Person Singular |
beas
|
du erfreust |
| 3. Person Singular |
beat
|
er/sie/es erfreut |
| 1. Person Plural |
beamus
|
wir erfreuen |
| 2. Person Plural |
beatis
|
ihr erfreut |
| 3. Person Plural |
beant
|
sie erfreuen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beor
|
ich werde erfreut |
| 2. Person Singular |
bearis beare
|
du wirst erfreut |
| 3. Person Singular |
beatur
|
er/sie/es wird erfreut |
| 1. Person Plural |
beamur
|
wir werden erfreut |
| 2. Person Plural |
beamini
|
ihr werdet erfreut |
| 3. Person Plural |
beantur
|
sie werden erfreut |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beem
|
ich erfreue |
| 2. Person Singular |
bees
|
du erfreuest |
| 3. Person Singular |
beet
|
er/sie/es erfreue |
| 1. Person Plural |
beemus
|
wir erfreuen |
| 2. Person Plural |
beetis
|
ihr erfreuet |
| 3. Person Plural |
beent
|
sie erfreuen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beer
|
ich werde erfreut |
| 2. Person Singular |
beeris beere
|
du werdest erfreut |
| 3. Person Singular |
beetur
|
er/sie/es werde erfreut |
| 1. Person Plural |
beemur
|
wir werden erfreut |
| 2. Person Plural |
beemini
|
ihr werdet erfreut |
| 3. Person Plural |
beentur
|
sie werden erfreut |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beabam
|
ich erfreute |
| 2. Person Singular |
beabas
|
du erfreutest |
| 3. Person Singular |
beabat
|
er/sie/es erfreute |
| 1. Person Plural |
beabamus
|
wir erfreuten |
| 2. Person Plural |
beabatis
|
ihr erfreutet |
| 3. Person Plural |
beabant
|
sie erfreuten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beabar
|
ich wurde erfreut |
| 2. Person Singular |
beabaris beabare
|
du wurdest erfreut |
| 3. Person Singular |
beabatur
|
er/sie/es wurde erfreut |
| 1. Person Plural |
beabamur
|
wir wurden erfreut |
| 2. Person Plural |
beabamini
|
ihr wurdet erfreut |
| 3. Person Plural |
beabantur
|
sie wurden erfreut |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bearem
|
ich erfreute |
| 2. Person Singular |
beares
|
du erfreutest |
| 3. Person Singular |
bearet
|
er/sie/es erfreute |
| 1. Person Plural |
bearemus
|
wir erfreuten |
| 2. Person Plural |
bearetis
|
ihr erfreutet |
| 3. Person Plural |
bearent
|
sie erfreuten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bearer
|
ich würde erfreut |
| 2. Person Singular |
beareris bearere
|
du würdest erfreut |
| 3. Person Singular |
bearetur
|
er/sie/es würde erfreut |
| 1. Person Plural |
bearemur
|
wir würden erfreut |
| 2. Person Plural |
bearemini
|
ihr würdet erfreut |
| 3. Person Plural |
bearentur
|
sie würden erfreut |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beabo
|
ich werde erfreuen |
| 2. Person Singular |
beabis
|
du wirst erfreuen |
| 3. Person Singular |
beabit
|
er/sie/es wird erfreuen |
| 1. Person Plural |
beabimus
|
wir werden erfreuen |
| 2. Person Plural |
beabitis
|
ihr werdet erfreuen |
| 3. Person Plural |
beabunt
|
sie werden erfreuen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beabor
|
ich werde erfreut werden |
| 2. Person Singular |
beaberis beabere
|
du wirst erfreut werden |
| 3. Person Singular |
beabitur
|
er/sie/es wird erfreut werden |
| 1. Person Plural |
beabimur
|
wir werden erfreut werden |
| 2. Person Plural |
beabimini
|
ihr werdet erfreut werden |
| 3. Person Plural |
beabuntur
|
sie werden erfreut werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beavi
|
ich habe erfreut |
| 2. Person Singular |
beavisti
|
du hast erfreut |
| 3. Person Singular |
beavit
|
er/sie/es hat erfreut |
| 1. Person Plural |
beavimus
|
wir haben erfreut |
| 2. Person Plural |
beavistis
|
ihr habt erfreut |
| 3. Person Plural |
beaverunt beavere
|
sie haben erfreut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus sum
|
ich bin erfreut worden |
| 2. Person Singular |
beatus es
|
du bist erfreut worden |
| 3. Person Singular |
beatus est
|
er/sie/es ist erfreut worden |
| 1. Person Plural |
beati sumus
|
wir sind erfreut worden |
| 2. Person Plural |
beati estis
|
ihr seid erfreut worden |
| 3. Person Plural |
beati sunt
|
sie sind erfreut worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beaverim
|
ich habe erfreut |
| 2. Person Singular |
beaveris
|
du habest erfreut |
| 3. Person Singular |
beaverit
|
er/sie/es habe erfreut |
| 1. Person Plural |
beaverimus
|
wir haben erfreut |
| 2. Person Plural |
beaveritis
|
ihr habet erfreut |
| 3. Person Plural |
beaverint
|
sie haben erfreut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus sim
|
ich sei erfreut worden |
| 2. Person Singular |
beatus sis
|
du seiest erfreut worden |
| 3. Person Singular |
beatus sit
|
er/sie/es sei erfreut worden |
| 1. Person Plural |
beati simus
|
wir seien erfreut worden |
| 2. Person Plural |
beati sitis
|
ihr seiet erfreut worden |
| 3. Person Plural |
beati sint
|
sie seien erfreut worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beaveram
|
ich hatte erfreut |
| 2. Person Singular |
beaveras
|
du hattest erfreut |
| 3. Person Singular |
beaverat
|
er/sie/es hatte erfreut |
| 1. Person Plural |
beaveramus
|
wir hatten erfreut |
| 2. Person Plural |
beaveratis
|
ihr hattet erfreut |
| 3. Person Plural |
beaverant
|
sie hatten erfreut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus eram
|
ich war erfreut worden |
| 2. Person Singular |
beatus eras
|
du warst erfreut worden |
| 3. Person Singular |
beatus erat
|
er/sie/es war erfreut worden |
| 1. Person Plural |
beati eramus
|
wir waren erfreut worden |
| 2. Person Plural |
beati eratis
|
ihr wart erfreut worden |
| 3. Person Plural |
beati erant
|
sie waren erfreut worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beavissem
|
ich hätte erfreut |
| 2. Person Singular |
beavisses
|
du hättest erfreut |
| 3. Person Singular |
beavisset
|
er/sie/es hätte erfreut |
| 1. Person Plural |
beavissemus
|
wir hätten erfreut |
| 2. Person Plural |
beavissetis
|
ihr hättet erfreut |
| 3. Person Plural |
beavissent
|
sie hätten erfreut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus essem
|
ich wäre erfreut worden |
| 2. Person Singular |
beatus esses
|
du wärest erfreut worden |
| 3. Person Singular |
beatus esset
|
er/sie/es wäre erfreut worden |
| 1. Person Plural |
beati essemus
|
wir wären erfreut worden |
| 2. Person Plural |
beati essetis
|
ihr wäret erfreut worden |
| 3. Person Plural |
beati essent
|
sie wären erfreut worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beavero
|
ich werde erfreut haben |
| 2. Person Singular |
beaveris
|
du wirst erfreut haben |
| 3. Person Singular |
beaverit
|
er/sie/es wird erfreut haben |
| 1. Person Plural |
beaverimus
|
wir werden erfreut haben |
| 2. Person Plural |
beaveritis
|
ihr werdet erfreut haben |
| 3. Person Plural |
beaverint
|
sie werden erfreut haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus ero
|
ich werde erfreut worden sein |
| 2. Person Singular |
beatus eris
|
du wirst erfreut worden sein |
| 3. Person Singular |
beatus erit
|
er/sie/es wird erfreut worden sein |
| 1. Person Plural |
beati erimus
|
wir werden erfreut worden sein |
| 2. Person Plural |
beati eritis
|
ihr werdet erfreut worden sein |
| 3. Person Plural |
beati erunt
|
sie werden erfreut worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
beare
|
erfreuen |
| Vorzeitigkeit |
beavisse
|
erfreut haben |
| Nachzeitigkeit |
beaturum esse
|
erfreuen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
beari bearier
|
erfreut werden |
| Vorzeitigkeit |
beatum esse
|
erfreut worden sein |
| Nachzeitigkeit |
beatum iri
|
künftig erfreut werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
bea
|
erfreue; erfreu! |
| 2. Person Plural |
beate
|
erfreut! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
beato
|
| 3. Person Singular |
beato
|
| 2. Person Plural |
beatote
|
| 3. Person Plural |
beanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
beare
|
das Erfreuen |
| Genitiv |
beandi
|
des Erfreuens |
| Dativ |
beando
|
dem Erfreuen |
| Akkusativ |
beandum
|
das Erfreuen |
| Ablativ |
beando
|
durch das Erfreuen |
| Vokativ |
beande
|
Erfreuen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
beandus
|
beanda
|
beandum
|
| Genitiv |
beandi
|
beandae
|
beandi
|
| Dativ |
beando
|
beandae
|
beando
|
| Akkusativ |
beandum
|
beandam
|
beandum
|
| Ablativ |
beando
|
beanda
|
beando
|
| Vokativ |
beande
|
beanda
|
beandum
|
Plural
| Nominativ |
beandi
|
beandae
|
beanda
|
| Genitiv |
beandorum
|
beandarum
|
beandorum
|
| Dativ |
beandis
|
beandis
|
beandis
|
| Akkusativ |
beandos
|
beandas
|
beanda
|
| Ablativ |
beandis
|
beandis
|
beandis
|
| Vokativ |
beandi
|
beandae
|
beanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
beans
|
beans
|
beans
|
| Genitiv |
beantis
|
beantis
|
beantis
|
| Dativ |
beanti
|
beanti
|
beanti
|
| Akkusativ |
beantem
|
beantem
|
beans
|
| Ablativ |
beanti beante
|
beanti beante
|
beanti beante
|
| Vokativ |
beans
|
beans
|
beans
|
Plural
| Nominativ |
beantes
|
beantes
|
beantia
|
| Genitiv |
beantium beantum
|
beantium beantum
|
beantium beantum
|
| Dativ |
beantibus
|
beantibus
|
beantibus
|
| Akkusativ |
beantes
|
beantes
|
beantia
|
| Ablativ |
beantibus
|
beantibus
|
beantibus
|
| Vokativ |
beantes
|
beantes
|
beantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
beatus
|
beata
|
beatum
|
| Genitiv |
beati
|
beatae
|
beati
|
| Dativ |
beato
|
beatae
|
beato
|
| Akkusativ |
beatum
|
beatam
|
beatum
|
| Ablativ |
beato
|
beata
|
beato
|
| Vokativ |
beate
|
beata
|
beatum
|
Plural
| Nominativ |
beati
|
beatae
|
beata
|
| Genitiv |
beatorum
|
beatarum
|
beatorum
|
| Dativ |
beatis
|
beatis
|
beatis
|
| Akkusativ |
beatos
|
beatas
|
beata
|
| Ablativ |
beatis
|
beatis
|
beatis
|
| Vokativ |
beati
|
beatae
|
beata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
beaturus
|
beatura
|
beaturum
|
| Genitiv |
beaturi
|
beaturae
|
beaturi
|
| Dativ |
beaturo
|
beaturae
|
beaturo
|
| Akkusativ |
beaturum
|
beaturam
|
beaturum
|
| Ablativ |
beaturo
|
beatura
|
beaturo
|
| Vokativ |
beature
|
beatura
|
beaturum
|
Plural
| Nominativ |
beaturi
|
beaturae
|
beatura
|
| Genitiv |
beaturorum
|
beaturarum
|
beaturorum
|
| Dativ |
beaturis
|
beaturis
|
beaturis
|
| Akkusativ |
beaturos
|
beaturas
|
beatura
|
| Ablativ |
beaturis
|
beaturis
|
beaturis
|
| Vokativ |
beaturi
|
beaturae
|
beatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
beatum
|
beatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beo
|
ich erquicke |
| 2. Person Singular |
beas
|
du erquickst |
| 3. Person Singular |
beat
|
er/sie/es erquickt |
| 1. Person Plural |
beamus
|
wir erquicken |
| 2. Person Plural |
beatis
|
ihr erquickt |
| 3. Person Plural |
beant
|
sie erquicken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beor
|
ich werde erquickt |
| 2. Person Singular |
bearis beare
|
du wirst erquickt |
| 3. Person Singular |
beatur
|
er/sie/es wird erquickt |
| 1. Person Plural |
beamur
|
wir werden erquickt |
| 2. Person Plural |
beamini
|
ihr werdet erquickt |
| 3. Person Plural |
beantur
|
sie werden erquickt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beem
|
ich erquicke |
| 2. Person Singular |
bees
|
du erquickest |
| 3. Person Singular |
beet
|
er/sie/es erquicke |
| 1. Person Plural |
beemus
|
wir erquicken |
| 2. Person Plural |
beetis
|
ihr erquicket |
| 3. Person Plural |
beent
|
sie erquicken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beer
|
ich werde erquickt |
| 2. Person Singular |
beeris beere
|
du werdest erquickt |
| 3. Person Singular |
beetur
|
er/sie/es werde erquickt |
| 1. Person Plural |
beemur
|
wir werden erquickt |
| 2. Person Plural |
beemini
|
ihr werdet erquickt |
| 3. Person Plural |
beentur
|
sie werden erquickt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beabam
|
ich erquickte |
| 2. Person Singular |
beabas
|
du erquicktest |
| 3. Person Singular |
beabat
|
er/sie/es erquickte |
| 1. Person Plural |
beabamus
|
wir erquickten |
| 2. Person Plural |
beabatis
|
ihr erquicktet |
| 3. Person Plural |
beabant
|
sie erquickten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beabar
|
ich wurde erquickt |
| 2. Person Singular |
beabaris beabare
|
du wurdest erquickt |
| 3. Person Singular |
beabatur
|
er/sie/es wurde erquickt |
| 1. Person Plural |
beabamur
|
wir wurden erquickt |
| 2. Person Plural |
beabamini
|
ihr wurdet erquickt |
| 3. Person Plural |
beabantur
|
sie wurden erquickt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bearem
|
ich erquickte |
| 2. Person Singular |
beares
|
du erquicktest |
| 3. Person Singular |
bearet
|
er/sie/es erquickte |
| 1. Person Plural |
bearemus
|
wir erquickten |
| 2. Person Plural |
bearetis
|
ihr erquicktet |
| 3. Person Plural |
bearent
|
sie erquickten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bearer
|
ich würde erquickt |
| 2. Person Singular |
beareris bearere
|
du würdest erquickt |
| 3. Person Singular |
bearetur
|
er/sie/es würde erquickt |
| 1. Person Plural |
bearemur
|
wir würden erquickt |
| 2. Person Plural |
bearemini
|
ihr würdet erquickt |
| 3. Person Plural |
bearentur
|
sie würden erquickt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beabo
|
ich werde erquicken |
| 2. Person Singular |
beabis
|
du wirst erquicken |
| 3. Person Singular |
beabit
|
er/sie/es wird erquicken |
| 1. Person Plural |
beabimus
|
wir werden erquicken |
| 2. Person Plural |
beabitis
|
ihr werdet erquicken |
| 3. Person Plural |
beabunt
|
sie werden erquicken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beabor
|
ich werde erquickt werden |
| 2. Person Singular |
beaberis beabere
|
du wirst erquickt werden |
| 3. Person Singular |
beabitur
|
er/sie/es wird erquickt werden |
| 1. Person Plural |
beabimur
|
wir werden erquickt werden |
| 2. Person Plural |
beabimini
|
ihr werdet erquickt werden |
| 3. Person Plural |
beabuntur
|
sie werden erquickt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beavi
|
ich habe erquickt |
| 2. Person Singular |
beavisti
|
du hast erquickt |
| 3. Person Singular |
beavit
|
er/sie/es hat erquickt |
| 1. Person Plural |
beavimus
|
wir haben erquickt |
| 2. Person Plural |
beavistis
|
ihr habt erquickt |
| 3. Person Plural |
beaverunt beavere
|
sie haben erquickt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus sum
|
ich bin erquickt worden |
| 2. Person Singular |
beatus es
|
du bist erquickt worden |
| 3. Person Singular |
beatus est
|
er/sie/es ist erquickt worden |
| 1. Person Plural |
beati sumus
|
wir sind erquickt worden |
| 2. Person Plural |
beati estis
|
ihr seid erquickt worden |
| 3. Person Plural |
beati sunt
|
sie sind erquickt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beaverim
|
ich habe erquickt |
| 2. Person Singular |
beaveris
|
du habest erquickt |
| 3. Person Singular |
beaverit
|
er/sie/es habe erquickt |
| 1. Person Plural |
beaverimus
|
wir haben erquickt |
| 2. Person Plural |
beaveritis
|
ihr habet erquickt |
| 3. Person Plural |
beaverint
|
sie haben erquickt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus sim
|
ich sei erquickt worden |
| 2. Person Singular |
beatus sis
|
du seiest erquickt worden |
| 3. Person Singular |
beatus sit
|
er/sie/es sei erquickt worden |
| 1. Person Plural |
beati simus
|
wir seien erquickt worden |
| 2. Person Plural |
beati sitis
|
ihr seiet erquickt worden |
| 3. Person Plural |
beati sint
|
sie seien erquickt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beaveram
|
ich hatte erquickt |
| 2. Person Singular |
beaveras
|
du hattest erquickt |
| 3. Person Singular |
beaverat
|
er/sie/es hatte erquickt |
| 1. Person Plural |
beaveramus
|
wir hatten erquickt |
| 2. Person Plural |
beaveratis
|
ihr hattet erquickt |
| 3. Person Plural |
beaverant
|
sie hatten erquickt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus eram
|
ich war erquickt worden |
| 2. Person Singular |
beatus eras
|
du warst erquickt worden |
| 3. Person Singular |
beatus erat
|
er/sie/es war erquickt worden |
| 1. Person Plural |
beati eramus
|
wir waren erquickt worden |
| 2. Person Plural |
beati eratis
|
ihr wart erquickt worden |
| 3. Person Plural |
beati erant
|
sie waren erquickt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beavissem
|
ich hätte erquickt |
| 2. Person Singular |
beavisses
|
du hättest erquickt |
| 3. Person Singular |
beavisset
|
er/sie/es hätte erquickt |
| 1. Person Plural |
beavissemus
|
wir hätten erquickt |
| 2. Person Plural |
beavissetis
|
ihr hättet erquickt |
| 3. Person Plural |
beavissent
|
sie hätten erquickt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus essem
|
ich wäre erquickt worden |
| 2. Person Singular |
beatus esses
|
du wärest erquickt worden |
| 3. Person Singular |
beatus esset
|
er/sie/es wäre erquickt worden |
| 1. Person Plural |
beati essemus
|
wir wären erquickt worden |
| 2. Person Plural |
beati essetis
|
ihr wäret erquickt worden |
| 3. Person Plural |
beati essent
|
sie wären erquickt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beavero
|
ich werde erquickt haben |
| 2. Person Singular |
beaveris
|
du wirst erquickt haben |
| 3. Person Singular |
beaverit
|
er/sie/es wird erquickt haben |
| 1. Person Plural |
beaverimus
|
wir werden erquickt haben |
| 2. Person Plural |
beaveritis
|
ihr werdet erquickt haben |
| 3. Person Plural |
beaverint
|
sie werden erquickt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus ero
|
ich werde erquickt worden sein |
| 2. Person Singular |
beatus eris
|
du wirst erquickt worden sein |
| 3. Person Singular |
beatus erit
|
er/sie/es wird erquickt worden sein |
| 1. Person Plural |
beati erimus
|
wir werden erquickt worden sein |
| 2. Person Plural |
beati eritis
|
ihr werdet erquickt worden sein |
| 3. Person Plural |
beati erunt
|
sie werden erquickt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
beare
|
erquicken |
| Vorzeitigkeit |
beavisse
|
erquickt haben |
| Nachzeitigkeit |
beaturum esse
|
erquicken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
beari bearier
|
erquickt werden |
| Vorzeitigkeit |
beatum esse
|
erquickt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
beatum iri
|
künftig erquickt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
bea
|
erquicke; erquick! |
| 2. Person Plural |
beate
|
erquickt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
beato
|
| 3. Person Singular |
beato
|
| 2. Person Plural |
beatote
|
| 3. Person Plural |
beanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
beare
|
das Erquicken |
| Genitiv |
beandi
|
des Erquickens |
| Dativ |
beando
|
dem Erquicken |
| Akkusativ |
beandum
|
das Erquicken |
| Ablativ |
beando
|
durch das Erquicken |
| Vokativ |
beande
|
Erquicken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
beandus
|
beanda
|
beandum
|
| Genitiv |
beandi
|
beandae
|
beandi
|
| Dativ |
beando
|
beandae
|
beando
|
| Akkusativ |
beandum
|
beandam
|
beandum
|
| Ablativ |
beando
|
beanda
|
beando
|
| Vokativ |
beande
|
beanda
|
beandum
|
Plural
| Nominativ |
beandi
|
beandae
|
beanda
|
| Genitiv |
beandorum
|
beandarum
|
beandorum
|
| Dativ |
beandis
|
beandis
|
beandis
|
| Akkusativ |
beandos
|
beandas
|
beanda
|
| Ablativ |
beandis
|
beandis
|
beandis
|
| Vokativ |
beandi
|
beandae
|
beanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
beans
|
beans
|
beans
|
| Genitiv |
beantis
|
beantis
|
beantis
|
| Dativ |
beanti
|
beanti
|
beanti
|
| Akkusativ |
beantem
|
beantem
|
beans
|
| Ablativ |
beanti beante
|
beanti beante
|
beanti beante
|
| Vokativ |
beans
|
beans
|
beans
|
Plural
| Nominativ |
beantes
|
beantes
|
beantia
|
| Genitiv |
beantium beantum
|
beantium beantum
|
beantium beantum
|
| Dativ |
beantibus
|
beantibus
|
beantibus
|
| Akkusativ |
beantes
|
beantes
|
beantia
|
| Ablativ |
beantibus
|
beantibus
|
beantibus
|
| Vokativ |
beantes
|
beantes
|
beantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
beatus
|
beata
|
beatum
|
| Genitiv |
beati
|
beatae
|
beati
|
| Dativ |
beato
|
beatae
|
beato
|
| Akkusativ |
beatum
|
beatam
|
beatum
|
| Ablativ |
beato
|
beata
|
beato
|
| Vokativ |
beate
|
beata
|
beatum
|
Plural
| Nominativ |
beati
|
beatae
|
beata
|
| Genitiv |
beatorum
|
beatarum
|
beatorum
|
| Dativ |
beatis
|
beatis
|
beatis
|
| Akkusativ |
beatos
|
beatas
|
beata
|
| Ablativ |
beatis
|
beatis
|
beatis
|
| Vokativ |
beati
|
beatae
|
beata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
beaturus
|
beatura
|
beaturum
|
| Genitiv |
beaturi
|
beaturae
|
beaturi
|
| Dativ |
beaturo
|
beaturae
|
beaturo
|
| Akkusativ |
beaturum
|
beaturam
|
beaturum
|
| Ablativ |
beaturo
|
beatura
|
beaturo
|
| Vokativ |
beature
|
beatura
|
beaturum
|
Plural
| Nominativ |
beaturi
|
beaturae
|
beatura
|
| Genitiv |
beaturorum
|
beaturarum
|
beaturorum
|
| Dativ |
beaturis
|
beaturis
|
beaturis
|
| Akkusativ |
beaturos
|
beaturas
|
beatura
|
| Ablativ |
beaturis
|
beaturis
|
beaturis
|
| Vokativ |
beaturi
|
beaturae
|
beatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
beatum
|
beatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beo
|
|
| 2. Person Singular |
beas
|
|
| 3. Person Singular |
beat
|
|
| 1. Person Plural |
beamus
|
|
| 2. Person Plural |
beatis
|
|
| 3. Person Plural |
beant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beor
|
|
| 2. Person Singular |
bearis beare
|
|
| 3. Person Singular |
beatur
|
|
| 1. Person Plural |
beamur
|
|
| 2. Person Plural |
beamini
|
|
| 3. Person Plural |
beantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beem
|
|
| 2. Person Singular |
bees
|
|
| 3. Person Singular |
beet
|
|
| 1. Person Plural |
beemus
|
|
| 2. Person Plural |
beetis
|
|
| 3. Person Plural |
beent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beer
|
|
| 2. Person Singular |
beeris beere
|
|
| 3. Person Singular |
beetur
|
|
| 1. Person Plural |
beemur
|
|
| 2. Person Plural |
beemini
|
|
| 3. Person Plural |
beentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beabam
|
|
| 2. Person Singular |
beabas
|
|
| 3. Person Singular |
beabat
|
|
| 1. Person Plural |
beabamus
|
|
| 2. Person Plural |
beabatis
|
|
| 3. Person Plural |
beabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beabar
|
|
| 2. Person Singular |
beabaris beabare
|
|
| 3. Person Singular |
beabatur
|
|
| 1. Person Plural |
beabamur
|
|
| 2. Person Plural |
beabamini
|
|
| 3. Person Plural |
beabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bearem
|
|
| 2. Person Singular |
beares
|
|
| 3. Person Singular |
bearet
|
|
| 1. Person Plural |
bearemus
|
|
| 2. Person Plural |
bearetis
|
|
| 3. Person Plural |
bearent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bearer
|
|
| 2. Person Singular |
beareris bearere
|
|
| 3. Person Singular |
bearetur
|
|
| 1. Person Plural |
bearemur
|
|
| 2. Person Plural |
bearemini
|
|
| 3. Person Plural |
bearentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beabo
|
|
| 2. Person Singular |
beabis
|
|
| 3. Person Singular |
beabit
|
|
| 1. Person Plural |
beabimus
|
|
| 2. Person Plural |
beabitis
|
|
| 3. Person Plural |
beabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beabor
|
|
| 2. Person Singular |
beaberis beabere
|
|
| 3. Person Singular |
beabitur
|
|
| 1. Person Plural |
beabimur
|
|
| 2. Person Plural |
beabimini
|
|
| 3. Person Plural |
beabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beavi
|
|
| 2. Person Singular |
beavisti
|
|
| 3. Person Singular |
beavit
|
|
| 1. Person Plural |
beavimus
|
|
| 2. Person Plural |
beavistis
|
|
| 3. Person Plural |
beaverunt beavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
beatus es
|
|
| 3. Person Singular |
beatus est
|
|
| 1. Person Plural |
beati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
beati estis
|
|
| 3. Person Plural |
beati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beaverim
|
|
| 2. Person Singular |
beaveris
|
|
| 3. Person Singular |
beaverit
|
|
| 1. Person Plural |
beaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
beaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
beaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
beatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
beatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
beati simus
|
|
| 2. Person Plural |
beati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
beati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beaveram
|
|
| 2. Person Singular |
beaveras
|
|
| 3. Person Singular |
beaverat
|
|
| 1. Person Plural |
beaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
beaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
beaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
beatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
beatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
beati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
beati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
beati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beavissem
|
|
| 2. Person Singular |
beavisses
|
|
| 3. Person Singular |
beavisset
|
|
| 1. Person Plural |
beavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
beavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
beavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
beatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
beatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
beati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
beati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
beati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beavero
|
|
| 2. Person Singular |
beaveris
|
|
| 3. Person Singular |
beaverit
|
|
| 1. Person Plural |
beaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
beaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
beaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
beatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
beatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
beati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
beati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
beati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
beare
|
|
| Vorzeitigkeit |
beavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
beaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
beari bearier
|
|
| Vorzeitigkeit |
beatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
beatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
bea
|
! |
| 2. Person Plural |
beate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
beato
|
| 3. Person Singular |
beato
|
| 2. Person Plural |
beatote
|
| 3. Person Plural |
beanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
beare
|
|
| Genitiv |
beandi
|
|
| Dativ |
beando
|
|
| Akkusativ |
beandum
|
|
| Ablativ |
beando
|
|
| Vokativ |
beande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
beandus
|
beanda
|
beandum
|
| Genitiv |
beandi
|
beandae
|
beandi
|
| Dativ |
beando
|
beandae
|
beando
|
| Akkusativ |
beandum
|
beandam
|
beandum
|
| Ablativ |
beando
|
beanda
|
beando
|
| Vokativ |
beande
|
beanda
|
beandum
|
Plural
| Nominativ |
beandi
|
beandae
|
beanda
|
| Genitiv |
beandorum
|
beandarum
|
beandorum
|
| Dativ |
beandis
|
beandis
|
beandis
|
| Akkusativ |
beandos
|
beandas
|
beanda
|
| Ablativ |
beandis
|
beandis
|
beandis
|
| Vokativ |
beandi
|
beandae
|
beanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
beans
|
beans
|
beans
|
| Genitiv |
beantis
|
beantis
|
beantis
|
| Dativ |
beanti
|
beanti
|
beanti
|
| Akkusativ |
beantem
|
beantem
|
beans
|
| Ablativ |
beanti beante
|
beanti beante
|
beanti beante
|
| Vokativ |
beans
|
beans
|
beans
|
Plural
| Nominativ |
beantes
|
beantes
|
beantia
|
| Genitiv |
beantium beantum
|
beantium beantum
|
beantium beantum
|
| Dativ |
beantibus
|
beantibus
|
beantibus
|
| Akkusativ |
beantes
|
beantes
|
beantia
|
| Ablativ |
beantibus
|
beantibus
|
beantibus
|
| Vokativ |
beantes
|
beantes
|
beantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
beatus
|
beata
|
beatum
|
| Genitiv |
beati
|
beatae
|
beati
|
| Dativ |
beato
|
beatae
|
beato
|
| Akkusativ |
beatum
|
beatam
|
beatum
|
| Ablativ |
beato
|
beata
|
beato
|
| Vokativ |
beate
|
beata
|
beatum
|
Plural
| Nominativ |
beati
|
beatae
|
beata
|
| Genitiv |
beatorum
|
beatarum
|
beatorum
|
| Dativ |
beatis
|
beatis
|
beatis
|
| Akkusativ |
beatos
|
beatas
|
beata
|
| Ablativ |
beatis
|
beatis
|
beatis
|
| Vokativ |
beati
|
beatae
|
beata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
beaturus
|
beatura
|
beaturum
|
| Genitiv |
beaturi
|
beaturae
|
beaturi
|
| Dativ |
beaturo
|
beaturae
|
beaturo
|
| Akkusativ |
beaturum
|
beaturam
|
beaturum
|
| Ablativ |
beaturo
|
beatura
|
beaturo
|
| Vokativ |
beature
|
beatura
|
beaturum
|
Plural
| Nominativ |
beaturi
|
beaturae
|
beatura
|
| Genitiv |
beaturorum
|
beaturarum
|
beaturorum
|
| Dativ |
beaturis
|
beaturis
|
beaturis
|
| Akkusativ |
beaturos
|
beaturas
|
beatura
|
| Ablativ |
beaturis
|
beaturis
|
beaturis
|
| Vokativ |
beaturi
|
beaturae
|
beatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
beatum
|
beatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beo
|
|
| 2. Person Singular |
beas
|
|
| 3. Person Singular |
beat
|
|
| 1. Person Plural |
beamus
|
|
| 2. Person Plural |
beatis
|
|
| 3. Person Plural |
beant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beor
|
|
| 2. Person Singular |
bearis beare
|
|
| 3. Person Singular |
beatur
|
|
| 1. Person Plural |
beamur
|
|
| 2. Person Plural |
beamini
|
|
| 3. Person Plural |
beantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beem
|
|
| 2. Person Singular |
bees
|
|
| 3. Person Singular |
beet
|
|
| 1. Person Plural |
beemus
|
|
| 2. Person Plural |
beetis
|
|
| 3. Person Plural |
beent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beer
|
|
| 2. Person Singular |
beeris beere
|
|
| 3. Person Singular |
beetur
|
|
| 1. Person Plural |
beemur
|
|
| 2. Person Plural |
beemini
|
|
| 3. Person Plural |
beentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beabam
|
|
| 2. Person Singular |
beabas
|
|
| 3. Person Singular |
beabat
|
|
| 1. Person Plural |
beabamus
|
|
| 2. Person Plural |
beabatis
|
|
| 3. Person Plural |
beabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beabar
|
|
| 2. Person Singular |
beabaris beabare
|
|
| 3. Person Singular |
beabatur
|
|
| 1. Person Plural |
beabamur
|
|
| 2. Person Plural |
beabamini
|
|
| 3. Person Plural |
beabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bearem
|
|
| 2. Person Singular |
beares
|
|
| 3. Person Singular |
bearet
|
|
| 1. Person Plural |
bearemus
|
|
| 2. Person Plural |
bearetis
|
|
| 3. Person Plural |
bearent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bearer
|
|
| 2. Person Singular |
beareris bearere
|
|
| 3. Person Singular |
bearetur
|
|
| 1. Person Plural |
bearemur
|
|
| 2. Person Plural |
bearemini
|
|
| 3. Person Plural |
bearentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beabo
|
|
| 2. Person Singular |
beabis
|
|
| 3. Person Singular |
beabit
|
|
| 1. Person Plural |
beabimus
|
|
| 2. Person Plural |
beabitis
|
|
| 3. Person Plural |
beabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beabor
|
|
| 2. Person Singular |
beaberis beabere
|
|
| 3. Person Singular |
beabitur
|
|
| 1. Person Plural |
beabimur
|
|
| 2. Person Plural |
beabimini
|
|
| 3. Person Plural |
beabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beavi
|
|
| 2. Person Singular |
beavisti
|
|
| 3. Person Singular |
beavit
|
|
| 1. Person Plural |
beavimus
|
|
| 2. Person Plural |
beavistis
|
|
| 3. Person Plural |
beaverunt beavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
beatus es
|
|
| 3. Person Singular |
beatus est
|
|
| 1. Person Plural |
beati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
beati estis
|
|
| 3. Person Plural |
beati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beaverim
|
|
| 2. Person Singular |
beaveris
|
|
| 3. Person Singular |
beaverit
|
|
| 1. Person Plural |
beaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
beaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
beaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
beatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
beatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
beati simus
|
|
| 2. Person Plural |
beati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
beati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beaveram
|
|
| 2. Person Singular |
beaveras
|
|
| 3. Person Singular |
beaverat
|
|
| 1. Person Plural |
beaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
beaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
beaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
beatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
beatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
beati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
beati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
beati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beavissem
|
|
| 2. Person Singular |
beavisses
|
|
| 3. Person Singular |
beavisset
|
|
| 1. Person Plural |
beavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
beavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
beavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
beatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
beatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
beati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
beati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
beati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
beavero
|
|
| 2. Person Singular |
beaveris
|
|
| 3. Person Singular |
beaverit
|
|
| 1. Person Plural |
beaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
beaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
beaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
beatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
beatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
beatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
beati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
beati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
beati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
beare
|
|
| Vorzeitigkeit |
beavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
beaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
beari bearier
|
|
| Vorzeitigkeit |
beatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
beatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
bea
|
! |
| 2. Person Plural |
beate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
beato
|
| 3. Person Singular |
beato
|
| 2. Person Plural |
beatote
|
| 3. Person Plural |
beanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
beare
|
|
| Genitiv |
beandi
|
|
| Dativ |
beando
|
|
| Akkusativ |
beandum
|
|
| Ablativ |
beando
|
|
| Vokativ |
beande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
beandus
|
beanda
|
beandum
|
| Genitiv |
beandi
|
beandae
|
beandi
|
| Dativ |
beando
|
beandae
|
beando
|
| Akkusativ |
beandum
|
beandam
|
beandum
|
| Ablativ |
beando
|
beanda
|
beando
|
| Vokativ |
beande
|
beanda
|
beandum
|
Plural
| Nominativ |
beandi
|
beandae
|
beanda
|
| Genitiv |
beandorum
|
beandarum
|
beandorum
|
| Dativ |
beandis
|
beandis
|
beandis
|
| Akkusativ |
beandos
|
beandas
|
beanda
|
| Ablativ |
beandis
|
beandis
|
beandis
|
| Vokativ |
beandi
|
beandae
|
beanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
beans
|
beans
|
beans
|
| Genitiv |
beantis
|
beantis
|
beantis
|
| Dativ |
beanti
|
beanti
|
beanti
|
| Akkusativ |
beantem
|
beantem
|
beans
|
| Ablativ |
beanti beante
|
beanti beante
|
beanti beante
|
| Vokativ |
beans
|
beans
|
beans
|
Plural
| Nominativ |
beantes
|
beantes
|
beantia
|
| Genitiv |
beantium beantum
|
beantium beantum
|
beantium beantum
|
| Dativ |
beantibus
|
beantibus
|
beantibus
|
| Akkusativ |
beantes
|
beantes
|
beantia
|
| Ablativ |
beantibus
|
beantibus
|
beantibus
|
| Vokativ |
beantes
|
beantes
|
beantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
beatus
|
beata
|
beatum
|
| Genitiv |
beati
|
beatae
|
beati
|
| Dativ |
beato
|
beatae
|
beato
|
| Akkusativ |
beatum
|
beatam
|
beatum
|
| Ablativ |
beato
|
beata
|
beato
|
| Vokativ |
beate
|
beata
|
beatum
|
Plural
| Nominativ |
beati
|
beatae
|
beata
|
| Genitiv |
beatorum
|
beatarum
|
beatorum
|
| Dativ |
beatis
|
beatis
|
beatis
|
| Akkusativ |
beatos
|
beatas
|
beata
|
| Ablativ |
beatis
|
beatis
|
beatis
|
| Vokativ |
beati
|
beatae
|
beata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
beaturus
|
beatura
|
beaturum
|
| Genitiv |
beaturi
|
beaturae
|
beaturi
|
| Dativ |
beaturo
|
beaturae
|
beaturo
|
| Akkusativ |
beaturum
|
beaturam
|
beaturum
|
| Ablativ |
beaturo
|
beatura
|
beaturo
|
| Vokativ |
beature
|
beatura
|
beaturum
|
Plural
| Nominativ |
beaturi
|
beaturae
|
beatura
|
| Genitiv |
beaturorum
|
beaturarum
|
beaturorum
|
| Dativ |
beaturis
|
beaturis
|
beaturis
|
| Akkusativ |
beaturos
|
beaturas
|
beatura
|
| Ablativ |
beaturis
|
beaturis
|
beaturis
|
| Vokativ |
beaturi
|
beaturae
|
beatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
beatum
|
beatu
|