Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| benefacere | Verb | gemischte Konjugation | Infinitiv | Gutes tun gut/geschickt machen (meist zwei Wörter) nützen segnen |
| benefacere | Verb | gemischte Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst gesegnet |
| benefacere | Verb | gemischte Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | nütze; nütz segne |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefacio |
|
| 2. Person Singular | benefacis |
|
| 3. Person Singular | benefacit |
|
| 1. Person Plural | benefacimus |
|
| 2. Person Plural | benefacitis |
|
| 3. Person Plural | benefaciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefacior |
|
| 2. Person Singular | benefaceris benefacere |
|
| 3. Person Singular | benefacitur |
|
| 1. Person Plural | benefacimur |
|
| 2. Person Plural | benefacimini |
|
| 3. Person Plural | benefaciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciam |
|
| 2. Person Singular | benefacias |
|
| 3. Person Singular | benefaciat |
|
| 1. Person Plural | benefaciamus |
|
| 2. Person Plural | benefaciatis |
|
| 3. Person Plural | benefaciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciar |
|
| 2. Person Singular | benefaciaris benefaciare |
|
| 3. Person Singular | benefaciatur |
|
| 1. Person Plural | benefaciamur |
|
| 2. Person Plural | benefaciamini |
|
| 3. Person Plural | benefaciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciebam |
|
| 2. Person Singular | benefaciebas |
|
| 3. Person Singular | benefaciebat |
|
| 1. Person Plural | benefaciebamus |
|
| 2. Person Plural | benefaciebatis |
|
| 3. Person Plural | benefaciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciebar |
|
| 2. Person Singular | benefaciebaris benefaciebare |
|
| 3. Person Singular | benefaciebatur |
|
| 1. Person Plural | benefaciebamur |
|
| 2. Person Plural | benefaciebamini |
|
| 3. Person Plural | benefaciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefacerem |
|
| 2. Person Singular | benefaceres |
|
| 3. Person Singular | benefaceret |
|
| 1. Person Plural | benefaceremus |
|
| 2. Person Plural | benefaceretis |
|
| 3. Person Plural | benefacerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefacerer |
|
| 2. Person Singular | benefacereris benefacerere |
|
| 3. Person Singular | benefaceretur |
|
| 1. Person Plural | benefaceremur |
|
| 2. Person Plural | benefaceremini |
|
| 3. Person Plural | benefacerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciam |
|
| 2. Person Singular | benefacies |
|
| 3. Person Singular | benefaciet |
|
| 1. Person Plural | benefaciemus |
|
| 2. Person Plural | benefacietis |
|
| 3. Person Plural | benefacient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciar |
|
| 2. Person Singular | benefacieris benefaciere |
|
| 3. Person Singular | benefacietur |
|
| 1. Person Plural | benefaciemur |
|
| 2. Person Plural | benefaciemini |
|
| 3. Person Plural | benefacientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefeci |
|
| 2. Person Singular | benefecisti |
|
| 3. Person Singular | benefecit |
|
| 1. Person Plural | benefecimus |
|
| 2. Person Plural | benefecistis |
|
| 3. Person Plural | benefecerunt benefecere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefactus sum |
|
| 2. Person Singular | benefactus es |
|
| 3. Person Singular | benefactus est |
|
| 1. Person Plural | benefacti sumus |
|
| 2. Person Plural | benefacti estis |
|
| 3. Person Plural | benefacti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefecerim |
|
| 2. Person Singular | benefeceris |
|
| 3. Person Singular | benefecerit |
|
| 1. Person Plural | benefecerimus |
|
| 2. Person Plural | benefeceritis |
|
| 3. Person Plural | benefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefactus sim |
|
| 2. Person Singular | benefactus sis |
|
| 3. Person Singular | benefactus sit |
|
| 1. Person Plural | benefacti simus |
|
| 2. Person Plural | benefacti sitis |
|
| 3. Person Plural | benefacti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefeceram |
|
| 2. Person Singular | benefeceras |
|
| 3. Person Singular | benefecerat |
|
| 1. Person Plural | benefeceramus |
|
| 2. Person Plural | benefeceratis |
|
| 3. Person Plural | benefecerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefactus eram |
|
| 2. Person Singular | benefactus eras |
|
| 3. Person Singular | benefactus erat |
|
| 1. Person Plural | benefacti eramus |
|
| 2. Person Plural | benefacti eratis |
|
| 3. Person Plural | benefacti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefecissem |
|
| 2. Person Singular | benefecisses |
|
| 3. Person Singular | benefecisset |
|
| 1. Person Plural | benefecissemus |
|
| 2. Person Plural | benefecissetis |
|
| 3. Person Plural | benefecissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefactus essem |
|
| 2. Person Singular | benefactus esses |
|
| 3. Person Singular | benefactus esset |
|
| 1. Person Plural | benefacti essemus |
|
| 2. Person Plural | benefacti essetis |
|
| 3. Person Plural | benefacti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefecero |
|
| 2. Person Singular | benefeceris |
|
| 3. Person Singular | benefecerit |
|
| 1. Person Plural | benefecerimus |
|
| 2. Person Plural | benefeceritis |
|
| 3. Person Plural | benefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefactus ero |
|
| 2. Person Singular | benefactus eris |
|
| 3. Person Singular | benefactus erit |
|
| 1. Person Plural | benefacti erimus |
|
| 2. Person Plural | benefacti eritis |
|
| 3. Person Plural | benefacti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | benefacere |
|
| Vorzeitigkeit | benefecisse |
|
| Nachzeitigkeit | benefacturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | benefaci benefacier |
|
| Vorzeitigkeit | benefactum esse |
|
| Nachzeitigkeit | benefactum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | beneface benefac |
! |
| 2. Person Plural | benefacite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | benefacito |
| 3. Person Singular | benefacito |
| 2. Person Plural | benefacitote |
| 3. Person Plural | benefacunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | benefacere |
|
| Genitiv | benefaciendi benefaciundi |
|
| Dativ | benefaciendo benefaciundo |
|
| Akkusativ | benefaciendum benefaciundum |
|
| Ablativ | benefaciendo benefaciundo |
|
| Vokativ | benefaciende benefaciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | benefaciendus benefaciundus |
benefacienda benefaciunda |
benefaciendum benefaciundum |
| Genitiv | benefaciendi benefaciundi |
benefaciendae benefaciundae |
benefaciendi benefaciundi |
| Dativ | benefaciendo benefaciundo |
benefaciendae benefaciundae |
benefaciendo benefaciundo |
| Akkusativ | benefaciendum benefaciundum |
benefaciendam benefaciundam |
benefaciendum benefaciundum |
| Ablativ | benefaciendo benefaciundo |
benefacienda benefaciunda |
benefaciendo benefaciundo |
| Vokativ | benefaciende benefaciunde |
benefacienda benefaciunda |
benefaciendum benefaciundum |
Plural
| Nominativ | benefaciendi benefaciundi |
benefaciendae benefaciundae |
benefacienda benefaciunda |
| Genitiv | benefaciendorum benefaciundorum |
benefaciendarum benefaciundarum |
benefaciendorum benefaciundorum |
| Dativ | benefaciendis benefaciundis |
benefaciendis benefaciundis |
benefaciendis benefaciundis |
| Akkusativ | benefaciendos benefaciundos |
benefaciendas benefaciundas |
benefacienda benefaciunda |
| Ablativ | benefaciendis benefaciundis |
benefaciendis benefaciundis |
benefaciendis benefaciundis |
| Vokativ | benefaciendi benefaciundi |
benefaciendae benefaciundae |
benefacienda benefaciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | benefaciens |
benefaciens |
benefaciens |
| Genitiv | benefacientis |
benefacientis |
benefacientis |
| Dativ | benefacienti |
benefacienti |
benefacienti |
| Akkusativ | benefacientem |
benefacientem |
benefaciens |
| Ablativ | benefacienti benefaciente |
benefacienti benefaciente |
benefacienti benefaciente |
| Vokativ | benefaciens |
benefaciens |
benefaciens |
Plural
| Nominativ | benefacientes |
benefacientes |
benefacientia |
| Genitiv | benefacientium benefacientum |
benefacientium benefacientum |
benefacientium benefacientum |
| Dativ | benefacientibus |
benefacientibus |
benefacientibus |
| Akkusativ | benefacientes |
benefacientes |
benefacientia |
| Ablativ | benefacientibus |
benefacientibus |
benefacientibus |
| Vokativ | benefacientes |
benefacientes |
benefacientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | benefactus |
benefacta |
benefactum |
| Genitiv | benefacti |
benefactae |
benefacti |
| Dativ | benefacto |
benefactae |
benefacto |
| Akkusativ | benefactum |
benefactam |
benefactum |
| Ablativ | benefacto |
benefacta |
benefacto |
| Vokativ | benefacte |
benefacta |
benefactum |
Plural
| Nominativ | benefacti |
benefactae |
benefacta |
| Genitiv | benefactorum |
benefactarum |
benefactorum |
| Dativ | benefactis |
benefactis |
benefactis |
| Akkusativ | benefactos |
benefactas |
benefacta |
| Ablativ | benefactis |
benefactis |
benefactis |
| Vokativ | benefacti |
benefactae |
benefacta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | benefacturus |
benefactura |
benefacturum |
| Genitiv | benefacturi |
benefacturae |
benefacturi |
| Dativ | benefacturo |
benefacturae |
benefacturo |
| Akkusativ | benefacturum |
benefacturam |
benefacturum |
| Ablativ | benefacturo |
benefactura |
benefacturo |
| Vokativ | benefacture |
benefactura |
benefacturum |
Plural
| Nominativ | benefacturi |
benefacturae |
benefactura |
| Genitiv | benefacturorum |
benefacturarum |
benefacturorum |
| Dativ | benefacturis |
benefacturis |
benefacturis |
| Akkusativ | benefacturos |
benefacturas |
benefactura |
| Ablativ | benefacturis |
benefacturis |
benefacturis |
| Vokativ | benefacturi |
benefacturae |
benefactura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| benefactum |
benefactu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefacio |
|
| 2. Person Singular | benefacis |
|
| 3. Person Singular | benefacit |
|
| 1. Person Plural | benefacimus |
|
| 2. Person Plural | benefacitis |
|
| 3. Person Plural | benefaciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefacior |
|
| 2. Person Singular | benefaceris benefacere |
|
| 3. Person Singular | benefacitur |
|
| 1. Person Plural | benefacimur |
|
| 2. Person Plural | benefacimini |
|
| 3. Person Plural | benefaciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciam |
|
| 2. Person Singular | benefacias |
|
| 3. Person Singular | benefaciat |
|
| 1. Person Plural | benefaciamus |
|
| 2. Person Plural | benefaciatis |
|
| 3. Person Plural | benefaciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciar |
|
| 2. Person Singular | benefaciaris benefaciare |
|
| 3. Person Singular | benefaciatur |
|
| 1. Person Plural | benefaciamur |
|
| 2. Person Plural | benefaciamini |
|
| 3. Person Plural | benefaciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciebam |
|
| 2. Person Singular | benefaciebas |
|
| 3. Person Singular | benefaciebat |
|
| 1. Person Plural | benefaciebamus |
|
| 2. Person Plural | benefaciebatis |
|
| 3. Person Plural | benefaciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciebar |
|
| 2. Person Singular | benefaciebaris benefaciebare |
|
| 3. Person Singular | benefaciebatur |
|
| 1. Person Plural | benefaciebamur |
|
| 2. Person Plural | benefaciebamini |
|
| 3. Person Plural | benefaciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefacerem |
|
| 2. Person Singular | benefaceres |
|
| 3. Person Singular | benefaceret |
|
| 1. Person Plural | benefaceremus |
|
| 2. Person Plural | benefaceretis |
|
| 3. Person Plural | benefacerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefacerer |
|
| 2. Person Singular | benefacereris benefacerere |
|
| 3. Person Singular | benefaceretur |
|
| 1. Person Plural | benefaceremur |
|
| 2. Person Plural | benefaceremini |
|
| 3. Person Plural | benefacerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciam |
|
| 2. Person Singular | benefacies |
|
| 3. Person Singular | benefaciet |
|
| 1. Person Plural | benefaciemus |
|
| 2. Person Plural | benefacietis |
|
| 3. Person Plural | benefacient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciar |
|
| 2. Person Singular | benefacieris benefaciere |
|
| 3. Person Singular | benefacietur |
|
| 1. Person Plural | benefaciemur |
|
| 2. Person Plural | benefaciemini |
|
| 3. Person Plural | benefacientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefeci |
|
| 2. Person Singular | benefecisti |
|
| 3. Person Singular | benefecit |
|
| 1. Person Plural | benefecimus |
|
| 2. Person Plural | benefecistis |
|
| 3. Person Plural | benefecerunt benefecere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefactus sum |
|
| 2. Person Singular | benefactus es |
|
| 3. Person Singular | benefactus est |
|
| 1. Person Plural | benefacti sumus |
|
| 2. Person Plural | benefacti estis |
|
| 3. Person Plural | benefacti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefecerim |
|
| 2. Person Singular | benefeceris |
|
| 3. Person Singular | benefecerit |
|
| 1. Person Plural | benefecerimus |
|
| 2. Person Plural | benefeceritis |
|
| 3. Person Plural | benefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefactus sim |
|
| 2. Person Singular | benefactus sis |
|
| 3. Person Singular | benefactus sit |
|
| 1. Person Plural | benefacti simus |
|
| 2. Person Plural | benefacti sitis |
|
| 3. Person Plural | benefacti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefeceram |
|
| 2. Person Singular | benefeceras |
|
| 3. Person Singular | benefecerat |
|
| 1. Person Plural | benefeceramus |
|
| 2. Person Plural | benefeceratis |
|
| 3. Person Plural | benefecerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefactus eram |
|
| 2. Person Singular | benefactus eras |
|
| 3. Person Singular | benefactus erat |
|
| 1. Person Plural | benefacti eramus |
|
| 2. Person Plural | benefacti eratis |
|
| 3. Person Plural | benefacti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefecissem |
|
| 2. Person Singular | benefecisses |
|
| 3. Person Singular | benefecisset |
|
| 1. Person Plural | benefecissemus |
|
| 2. Person Plural | benefecissetis |
|
| 3. Person Plural | benefecissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefactus essem |
|
| 2. Person Singular | benefactus esses |
|
| 3. Person Singular | benefactus esset |
|
| 1. Person Plural | benefacti essemus |
|
| 2. Person Plural | benefacti essetis |
|
| 3. Person Plural | benefacti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefecero |
|
| 2. Person Singular | benefeceris |
|
| 3. Person Singular | benefecerit |
|
| 1. Person Plural | benefecerimus |
|
| 2. Person Plural | benefeceritis |
|
| 3. Person Plural | benefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefactus ero |
|
| 2. Person Singular | benefactus eris |
|
| 3. Person Singular | benefactus erit |
|
| 1. Person Plural | benefacti erimus |
|
| 2. Person Plural | benefacti eritis |
|
| 3. Person Plural | benefacti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | benefacere |
|
| Vorzeitigkeit | benefecisse |
|
| Nachzeitigkeit | benefacturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | benefaci benefacier |
|
| Vorzeitigkeit | benefactum esse |
|
| Nachzeitigkeit | benefactum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | beneface benefac |
! |
| 2. Person Plural | benefacite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | benefacito |
| 3. Person Singular | benefacito |
| 2. Person Plural | benefacitote |
| 3. Person Plural | benefacunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | benefacere |
|
| Genitiv | benefaciendi benefaciundi |
|
| Dativ | benefaciendo benefaciundo |
|
| Akkusativ | benefaciendum benefaciundum |
|
| Ablativ | benefaciendo benefaciundo |
|
| Vokativ | benefaciende benefaciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | benefaciendus benefaciundus |
benefacienda benefaciunda |
benefaciendum benefaciundum |
| Genitiv | benefaciendi benefaciundi |
benefaciendae benefaciundae |
benefaciendi benefaciundi |
| Dativ | benefaciendo benefaciundo |
benefaciendae benefaciundae |
benefaciendo benefaciundo |
| Akkusativ | benefaciendum benefaciundum |
benefaciendam benefaciundam |
benefaciendum benefaciundum |
| Ablativ | benefaciendo benefaciundo |
benefacienda benefaciunda |
benefaciendo benefaciundo |
| Vokativ | benefaciende benefaciunde |
benefacienda benefaciunda |
benefaciendum benefaciundum |
Plural
| Nominativ | benefaciendi benefaciundi |
benefaciendae benefaciundae |
benefacienda benefaciunda |
| Genitiv | benefaciendorum benefaciundorum |
benefaciendarum benefaciundarum |
benefaciendorum benefaciundorum |
| Dativ | benefaciendis benefaciundis |
benefaciendis benefaciundis |
benefaciendis benefaciundis |
| Akkusativ | benefaciendos benefaciundos |
benefaciendas benefaciundas |
benefacienda benefaciunda |
| Ablativ | benefaciendis benefaciundis |
benefaciendis benefaciundis |
benefaciendis benefaciundis |
| Vokativ | benefaciendi benefaciundi |
benefaciendae benefaciundae |
benefacienda benefaciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | benefaciens |
benefaciens |
benefaciens |
| Genitiv | benefacientis |
benefacientis |
benefacientis |
| Dativ | benefacienti |
benefacienti |
benefacienti |
| Akkusativ | benefacientem |
benefacientem |
benefaciens |
| Ablativ | benefacienti benefaciente |
benefacienti benefaciente |
benefacienti benefaciente |
| Vokativ | benefaciens |
benefaciens |
benefaciens |
Plural
| Nominativ | benefacientes |
benefacientes |
benefacientia |
| Genitiv | benefacientium benefacientum |
benefacientium benefacientum |
benefacientium benefacientum |
| Dativ | benefacientibus |
benefacientibus |
benefacientibus |
| Akkusativ | benefacientes |
benefacientes |
benefacientia |
| Ablativ | benefacientibus |
benefacientibus |
benefacientibus |
| Vokativ | benefacientes |
benefacientes |
benefacientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | benefactus |
benefacta |
benefactum |
| Genitiv | benefacti |
benefactae |
benefacti |
| Dativ | benefacto |
benefactae |
benefacto |
| Akkusativ | benefactum |
benefactam |
benefactum |
| Ablativ | benefacto |
benefacta |
benefacto |
| Vokativ | benefacte |
benefacta |
benefactum |
Plural
| Nominativ | benefacti |
benefactae |
benefacta |
| Genitiv | benefactorum |
benefactarum |
benefactorum |
| Dativ | benefactis |
benefactis |
benefactis |
| Akkusativ | benefactos |
benefactas |
benefacta |
| Ablativ | benefactis |
benefactis |
benefactis |
| Vokativ | benefacti |
benefactae |
benefacta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | benefacturus |
benefactura |
benefacturum |
| Genitiv | benefacturi |
benefacturae |
benefacturi |
| Dativ | benefacturo |
benefacturae |
benefacturo |
| Akkusativ | benefacturum |
benefacturam |
benefacturum |
| Ablativ | benefacturo |
benefactura |
benefacturo |
| Vokativ | benefacture |
benefactura |
benefacturum |
Plural
| Nominativ | benefacturi |
benefacturae |
benefactura |
| Genitiv | benefacturorum |
benefacturarum |
benefacturorum |
| Dativ | benefacturis |
benefacturis |
benefacturis |
| Akkusativ | benefacturos |
benefacturas |
benefactura |
| Ablativ | benefacturis |
benefacturis |
benefacturis |
| Vokativ | benefacturi |
benefacturae |
benefactura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| benefactum |
benefactu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefacio |
|
| 2. Person Singular | benefacis |
|
| 3. Person Singular | benefacit |
|
| 1. Person Plural | benefacimus |
|
| 2. Person Plural | benefacitis |
|
| 3. Person Plural | benefaciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefacior |
|
| 2. Person Singular | benefaceris benefacere |
|
| 3. Person Singular | benefacitur |
|
| 1. Person Plural | benefacimur |
|
| 2. Person Plural | benefacimini |
|
| 3. Person Plural | benefaciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciam |
|
| 2. Person Singular | benefacias |
|
| 3. Person Singular | benefaciat |
|
| 1. Person Plural | benefaciamus |
|
| 2. Person Plural | benefaciatis |
|
| 3. Person Plural | benefaciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciar |
|
| 2. Person Singular | benefaciaris benefaciare |
|
| 3. Person Singular | benefaciatur |
|
| 1. Person Plural | benefaciamur |
|
| 2. Person Plural | benefaciamini |
|
| 3. Person Plural | benefaciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciebam |
|
| 2. Person Singular | benefaciebas |
|
| 3. Person Singular | benefaciebat |
|
| 1. Person Plural | benefaciebamus |
|
| 2. Person Plural | benefaciebatis |
|
| 3. Person Plural | benefaciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciebar |
|
| 2. Person Singular | benefaciebaris benefaciebare |
|
| 3. Person Singular | benefaciebatur |
|
| 1. Person Plural | benefaciebamur |
|
| 2. Person Plural | benefaciebamini |
|
| 3. Person Plural | benefaciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefacerem |
|
| 2. Person Singular | benefaceres |
|
| 3. Person Singular | benefaceret |
|
| 1. Person Plural | benefaceremus |
|
| 2. Person Plural | benefaceretis |
|
| 3. Person Plural | benefacerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefacerer |
|
| 2. Person Singular | benefacereris benefacerere |
|
| 3. Person Singular | benefaceretur |
|
| 1. Person Plural | benefaceremur |
|
| 2. Person Plural | benefaceremini |
|
| 3. Person Plural | benefacerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciam |
|
| 2. Person Singular | benefacies |
|
| 3. Person Singular | benefaciet |
|
| 1. Person Plural | benefaciemus |
|
| 2. Person Plural | benefacietis |
|
| 3. Person Plural | benefacient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciar |
|
| 2. Person Singular | benefacieris benefaciere |
|
| 3. Person Singular | benefacietur |
|
| 1. Person Plural | benefaciemur |
|
| 2. Person Plural | benefaciemini |
|
| 3. Person Plural | benefacientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefeci |
|
| 2. Person Singular | benefecisti |
|
| 3. Person Singular | benefecit |
|
| 1. Person Plural | benefecimus |
|
| 2. Person Plural | benefecistis |
|
| 3. Person Plural | benefecerunt benefecere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefactus sum |
|
| 2. Person Singular | benefactus es |
|
| 3. Person Singular | benefactus est |
|
| 1. Person Plural | benefacti sumus |
|
| 2. Person Plural | benefacti estis |
|
| 3. Person Plural | benefacti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefecerim |
|
| 2. Person Singular | benefeceris |
|
| 3. Person Singular | benefecerit |
|
| 1. Person Plural | benefecerimus |
|
| 2. Person Plural | benefeceritis |
|
| 3. Person Plural | benefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefactus sim |
|
| 2. Person Singular | benefactus sis |
|
| 3. Person Singular | benefactus sit |
|
| 1. Person Plural | benefacti simus |
|
| 2. Person Plural | benefacti sitis |
|
| 3. Person Plural | benefacti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefeceram |
|
| 2. Person Singular | benefeceras |
|
| 3. Person Singular | benefecerat |
|
| 1. Person Plural | benefeceramus |
|
| 2. Person Plural | benefeceratis |
|
| 3. Person Plural | benefecerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefactus eram |
|
| 2. Person Singular | benefactus eras |
|
| 3. Person Singular | benefactus erat |
|
| 1. Person Plural | benefacti eramus |
|
| 2. Person Plural | benefacti eratis |
|
| 3. Person Plural | benefacti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefecissem |
|
| 2. Person Singular | benefecisses |
|
| 3. Person Singular | benefecisset |
|
| 1. Person Plural | benefecissemus |
|
| 2. Person Plural | benefecissetis |
|
| 3. Person Plural | benefecissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefactus essem |
|
| 2. Person Singular | benefactus esses |
|
| 3. Person Singular | benefactus esset |
|
| 1. Person Plural | benefacti essemus |
|
| 2. Person Plural | benefacti essetis |
|
| 3. Person Plural | benefacti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefecero |
|
| 2. Person Singular | benefeceris |
|
| 3. Person Singular | benefecerit |
|
| 1. Person Plural | benefecerimus |
|
| 2. Person Plural | benefeceritis |
|
| 3. Person Plural | benefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefactus ero |
|
| 2. Person Singular | benefactus eris |
|
| 3. Person Singular | benefactus erit |
|
| 1. Person Plural | benefacti erimus |
|
| 2. Person Plural | benefacti eritis |
|
| 3. Person Plural | benefacti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | benefacere |
|
| Vorzeitigkeit | benefecisse |
|
| Nachzeitigkeit | benefacturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | benefaci benefacier |
|
| Vorzeitigkeit | benefactum esse |
|
| Nachzeitigkeit | benefactum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | beneface benefac |
! |
| 2. Person Plural | benefacite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | benefacito |
| 3. Person Singular | benefacito |
| 2. Person Plural | benefacitote |
| 3. Person Plural | benefacunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | benefacere |
|
| Genitiv | benefaciendi benefaciundi |
|
| Dativ | benefaciendo benefaciundo |
|
| Akkusativ | benefaciendum benefaciundum |
|
| Ablativ | benefaciendo benefaciundo |
|
| Vokativ | benefaciende benefaciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | benefaciendus benefaciundus |
benefacienda benefaciunda |
benefaciendum benefaciundum |
| Genitiv | benefaciendi benefaciundi |
benefaciendae benefaciundae |
benefaciendi benefaciundi |
| Dativ | benefaciendo benefaciundo |
benefaciendae benefaciundae |
benefaciendo benefaciundo |
| Akkusativ | benefaciendum benefaciundum |
benefaciendam benefaciundam |
benefaciendum benefaciundum |
| Ablativ | benefaciendo benefaciundo |
benefacienda benefaciunda |
benefaciendo benefaciundo |
| Vokativ | benefaciende benefaciunde |
benefacienda benefaciunda |
benefaciendum benefaciundum |
Plural
| Nominativ | benefaciendi benefaciundi |
benefaciendae benefaciundae |
benefacienda benefaciunda |
| Genitiv | benefaciendorum benefaciundorum |
benefaciendarum benefaciundarum |
benefaciendorum benefaciundorum |
| Dativ | benefaciendis benefaciundis |
benefaciendis benefaciundis |
benefaciendis benefaciundis |
| Akkusativ | benefaciendos benefaciundos |
benefaciendas benefaciundas |
benefacienda benefaciunda |
| Ablativ | benefaciendis benefaciundis |
benefaciendis benefaciundis |
benefaciendis benefaciundis |
| Vokativ | benefaciendi benefaciundi |
benefaciendae benefaciundae |
benefacienda benefaciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | benefaciens |
benefaciens |
benefaciens |
| Genitiv | benefacientis |
benefacientis |
benefacientis |
| Dativ | benefacienti |
benefacienti |
benefacienti |
| Akkusativ | benefacientem |
benefacientem |
benefaciens |
| Ablativ | benefacienti benefaciente |
benefacienti benefaciente |
benefacienti benefaciente |
| Vokativ | benefaciens |
benefaciens |
benefaciens |
Plural
| Nominativ | benefacientes |
benefacientes |
benefacientia |
| Genitiv | benefacientium benefacientum |
benefacientium benefacientum |
benefacientium benefacientum |
| Dativ | benefacientibus |
benefacientibus |
benefacientibus |
| Akkusativ | benefacientes |
benefacientes |
benefacientia |
| Ablativ | benefacientibus |
benefacientibus |
benefacientibus |
| Vokativ | benefacientes |
benefacientes |
benefacientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | benefactus |
benefacta |
benefactum |
| Genitiv | benefacti |
benefactae |
benefacti |
| Dativ | benefacto |
benefactae |
benefacto |
| Akkusativ | benefactum |
benefactam |
benefactum |
| Ablativ | benefacto |
benefacta |
benefacto |
| Vokativ | benefacte |
benefacta |
benefactum |
Plural
| Nominativ | benefacti |
benefactae |
benefacta |
| Genitiv | benefactorum |
benefactarum |
benefactorum |
| Dativ | benefactis |
benefactis |
benefactis |
| Akkusativ | benefactos |
benefactas |
benefacta |
| Ablativ | benefactis |
benefactis |
benefactis |
| Vokativ | benefacti |
benefactae |
benefacta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | benefacturus |
benefactura |
benefacturum |
| Genitiv | benefacturi |
benefacturae |
benefacturi |
| Dativ | benefacturo |
benefacturae |
benefacturo |
| Akkusativ | benefacturum |
benefacturam |
benefacturum |
| Ablativ | benefacturo |
benefactura |
benefacturo |
| Vokativ | benefacture |
benefactura |
benefacturum |
Plural
| Nominativ | benefacturi |
benefacturae |
benefactura |
| Genitiv | benefacturorum |
benefacturarum |
benefacturorum |
| Dativ | benefacturis |
benefacturis |
benefacturis |
| Akkusativ | benefacturos |
benefacturas |
benefactura |
| Ablativ | benefacturis |
benefacturis |
benefacturis |
| Vokativ | benefacturi |
benefacturae |
benefactura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| benefactum |
benefactu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefacio |
ich nütze |
| 2. Person Singular | benefacis |
du nützt |
| 3. Person Singular | benefacit |
er/sie/es nützt |
| 1. Person Plural | benefacimus |
wir nützen |
| 2. Person Plural | benefacitis |
ihr nützt |
| 3. Person Plural | benefaciunt |
sie nützen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefacior |
|
| 2. Person Singular | benefaceris benefacere |
|
| 3. Person Singular | benefacitur |
|
| 1. Person Plural | benefacimur |
|
| 2. Person Plural | benefacimini |
|
| 3. Person Plural | benefaciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciam |
ich nütze |
| 2. Person Singular | benefacias |
du nützest |
| 3. Person Singular | benefaciat |
er/sie/es nütze |
| 1. Person Plural | benefaciamus |
wir nützen |
| 2. Person Plural | benefaciatis |
ihr nützet |
| 3. Person Plural | benefaciant |
sie nützen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciar |
|
| 2. Person Singular | benefaciaris benefaciare |
|
| 3. Person Singular | benefaciatur |
|
| 1. Person Plural | benefaciamur |
|
| 2. Person Plural | benefaciamini |
|
| 3. Person Plural | benefaciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciebam |
ich nützte |
| 2. Person Singular | benefaciebas |
du nütztest |
| 3. Person Singular | benefaciebat |
er/sie/es nützte |
| 1. Person Plural | benefaciebamus |
wir nützten |
| 2. Person Plural | benefaciebatis |
ihr nütztet |
| 3. Person Plural | benefaciebant |
sie nützten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciebar |
|
| 2. Person Singular | benefaciebaris benefaciebare |
|
| 3. Person Singular | benefaciebatur |
|
| 1. Person Plural | benefaciebamur |
|
| 2. Person Plural | benefaciebamini |
|
| 3. Person Plural | benefaciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefacerem |
ich nützte |
| 2. Person Singular | benefaceres |
du nütztest |
| 3. Person Singular | benefaceret |
er/sie/es nützte |
| 1. Person Plural | benefaceremus |
wir nützten |
| 2. Person Plural | benefaceretis |
ihr nütztet |
| 3. Person Plural | benefacerent |
sie nützten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefacerer |
|
| 2. Person Singular | benefacereris benefacerere |
|
| 3. Person Singular | benefaceretur |
|
| 1. Person Plural | benefaceremur |
|
| 2. Person Plural | benefaceremini |
|
| 3. Person Plural | benefacerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciam |
ich werde nützen |
| 2. Person Singular | benefacies |
du wirst nützen |
| 3. Person Singular | benefaciet |
er/sie/es wird nützen |
| 1. Person Plural | benefaciemus |
wir werden nützen |
| 2. Person Plural | benefacietis |
ihr werdet nützen |
| 3. Person Plural | benefacient |
sie werden nützen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciar |
|
| 2. Person Singular | benefacieris benefaciere |
|
| 3. Person Singular | benefacietur |
|
| 1. Person Plural | benefaciemur |
|
| 2. Person Plural | benefaciemini |
|
| 3. Person Plural | benefacientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefeci |
ich habe genützt |
| 2. Person Singular | benefecisti |
du hast genützt |
| 3. Person Singular | benefecit |
er/sie/es hat genützt |
| 1. Person Plural | benefecimus |
wir haben genützt |
| 2. Person Plural | benefecistis |
ihr habt genützt |
| 3. Person Plural | benefecerunt benefecere |
sie haben genützt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefactus sum |
|
| 2. Person Singular | benefactus es |
|
| 3. Person Singular | benefactus est |
|
| 1. Person Plural | benefacti sumus |
|
| 2. Person Plural | benefacti estis |
|
| 3. Person Plural | benefacti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefecerim |
ich habe genützt |
| 2. Person Singular | benefeceris |
du habest genützt |
| 3. Person Singular | benefecerit |
er/sie/es habe genützt |
| 1. Person Plural | benefecerimus |
wir haben genützt |
| 2. Person Plural | benefeceritis |
ihr habet genützt |
| 3. Person Plural | benefecerint |
sie haben genützt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefactus sim |
|
| 2. Person Singular | benefactus sis |
|
| 3. Person Singular | benefactus sit |
|
| 1. Person Plural | benefacti simus |
|
| 2. Person Plural | benefacti sitis |
|
| 3. Person Plural | benefacti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefeceram |
ich hatte genützt |
| 2. Person Singular | benefeceras |
du hattest genützt |
| 3. Person Singular | benefecerat |
er/sie/es hatte genützt |
| 1. Person Plural | benefeceramus |
wir hatten genützt |
| 2. Person Plural | benefeceratis |
ihr hattet genützt |
| 3. Person Plural | benefecerant |
sie hatten genützt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefactus eram |
|
| 2. Person Singular | benefactus eras |
|
| 3. Person Singular | benefactus erat |
|
| 1. Person Plural | benefacti eramus |
|
| 2. Person Plural | benefacti eratis |
|
| 3. Person Plural | benefacti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefecissem |
ich hätte genützt |
| 2. Person Singular | benefecisses |
du hättest genützt |
| 3. Person Singular | benefecisset |
er/sie/es hätte genützt |
| 1. Person Plural | benefecissemus |
wir hätten genützt |
| 2. Person Plural | benefecissetis |
ihr hättet genützt |
| 3. Person Plural | benefecissent |
sie hätten genützt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefactus essem |
|
| 2. Person Singular | benefactus esses |
|
| 3. Person Singular | benefactus esset |
|
| 1. Person Plural | benefacti essemus |
|
| 2. Person Plural | benefacti essetis |
|
| 3. Person Plural | benefacti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefecero |
ich werde genützt haben |
| 2. Person Singular | benefeceris |
du wirst genützt haben |
| 3. Person Singular | benefecerit |
er/sie/es wird genützt haben |
| 1. Person Plural | benefecerimus |
wir werden genützt haben |
| 2. Person Plural | benefeceritis |
ihr werdet genützt haben |
| 3. Person Plural | benefecerint |
sie werden genützt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefactus ero |
|
| 2. Person Singular | benefactus eris |
|
| 3. Person Singular | benefactus erit |
|
| 1. Person Plural | benefacti erimus |
|
| 2. Person Plural | benefacti eritis |
|
| 3. Person Plural | benefacti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | benefacere |
nützen |
| Vorzeitigkeit | benefecisse |
genützt haben |
| Nachzeitigkeit | benefacturum esse |
nützen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | benefaci benefacier |
|
| Vorzeitigkeit | benefactum esse |
|
| Nachzeitigkeit | benefactum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | beneface benefac |
nütze; nütz! |
| 2. Person Plural | benefacite |
nützt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | benefacito |
| 3. Person Singular | benefacito |
| 2. Person Plural | benefacitote |
| 3. Person Plural | benefacunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | benefacere |
das Nützen |
| Genitiv | benefaciendi benefaciundi |
des Nützens |
| Dativ | benefaciendo benefaciundo |
dem Nützen |
| Akkusativ | benefaciendum benefaciundum |
das Nützen |
| Ablativ | benefaciendo benefaciundo |
durch das Nützen |
| Vokativ | benefaciende benefaciunde |
Nützen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | benefaciendus benefaciundus |
benefacienda benefaciunda |
benefaciendum benefaciundum |
| Genitiv | benefaciendi benefaciundi |
benefaciendae benefaciundae |
benefaciendi benefaciundi |
| Dativ | benefaciendo benefaciundo |
benefaciendae benefaciundae |
benefaciendo benefaciundo |
| Akkusativ | benefaciendum benefaciundum |
benefaciendam benefaciundam |
benefaciendum benefaciundum |
| Ablativ | benefaciendo benefaciundo |
benefacienda benefaciunda |
benefaciendo benefaciundo |
| Vokativ | benefaciende benefaciunde |
benefacienda benefaciunda |
benefaciendum benefaciundum |
Plural
| Nominativ | benefaciendi benefaciundi |
benefaciendae benefaciundae |
benefacienda benefaciunda |
| Genitiv | benefaciendorum benefaciundorum |
benefaciendarum benefaciundarum |
benefaciendorum benefaciundorum |
| Dativ | benefaciendis benefaciundis |
benefaciendis benefaciundis |
benefaciendis benefaciundis |
| Akkusativ | benefaciendos benefaciundos |
benefaciendas benefaciundas |
benefacienda benefaciunda |
| Ablativ | benefaciendis benefaciundis |
benefaciendis benefaciundis |
benefaciendis benefaciundis |
| Vokativ | benefaciendi benefaciundi |
benefaciendae benefaciundae |
benefacienda benefaciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | benefaciens |
benefaciens |
benefaciens |
| Genitiv | benefacientis |
benefacientis |
benefacientis |
| Dativ | benefacienti |
benefacienti |
benefacienti |
| Akkusativ | benefacientem |
benefacientem |
benefaciens |
| Ablativ | benefacienti benefaciente |
benefacienti benefaciente |
benefacienti benefaciente |
| Vokativ | benefaciens |
benefaciens |
benefaciens |
Plural
| Nominativ | benefacientes |
benefacientes |
benefacientia |
| Genitiv | benefacientium benefacientum |
benefacientium benefacientum |
benefacientium benefacientum |
| Dativ | benefacientibus |
benefacientibus |
benefacientibus |
| Akkusativ | benefacientes |
benefacientes |
benefacientia |
| Ablativ | benefacientibus |
benefacientibus |
benefacientibus |
| Vokativ | benefacientes |
benefacientes |
benefacientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | benefactus |
benefacta |
benefactum |
| Genitiv | benefacti |
benefactae |
benefacti |
| Dativ | benefacto |
benefactae |
benefacto |
| Akkusativ | benefactum |
benefactam |
benefactum |
| Ablativ | benefacto |
benefacta |
benefacto |
| Vokativ | benefacte |
benefacta |
benefactum |
Plural
| Nominativ | benefacti |
benefactae |
benefacta |
| Genitiv | benefactorum |
benefactarum |
benefactorum |
| Dativ | benefactis |
benefactis |
benefactis |
| Akkusativ | benefactos |
benefactas |
benefacta |
| Ablativ | benefactis |
benefactis |
benefactis |
| Vokativ | benefacti |
benefactae |
benefacta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | benefacturus |
benefactura |
benefacturum |
| Genitiv | benefacturi |
benefacturae |
benefacturi |
| Dativ | benefacturo |
benefacturae |
benefacturo |
| Akkusativ | benefacturum |
benefacturam |
benefacturum |
| Ablativ | benefacturo |
benefactura |
benefacturo |
| Vokativ | benefacture |
benefactura |
benefacturum |
Plural
| Nominativ | benefacturi |
benefacturae |
benefactura |
| Genitiv | benefacturorum |
benefacturarum |
benefacturorum |
| Dativ | benefacturis |
benefacturis |
benefacturis |
| Akkusativ | benefacturos |
benefacturas |
benefactura |
| Ablativ | benefacturis |
benefacturis |
benefacturis |
| Vokativ | benefacturi |
benefacturae |
benefactura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| benefactum |
benefactu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefacio |
ich segne |
| 2. Person Singular | benefacis |
du segnest |
| 3. Person Singular | benefacit |
er/sie/es segnet |
| 1. Person Plural | benefacimus |
wir segnen |
| 2. Person Plural | benefacitis |
ihr segnet |
| 3. Person Plural | benefaciunt |
sie segnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefacior |
ich werde gesegnet |
| 2. Person Singular | benefaceris benefacere |
du wirst gesegnet |
| 3. Person Singular | benefacitur |
er/sie/es wird gesegnet |
| 1. Person Plural | benefacimur |
wir werden gesegnet |
| 2. Person Plural | benefacimini |
ihr werdet gesegnet |
| 3. Person Plural | benefaciuntur |
sie werden gesegnet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciam |
ich segne |
| 2. Person Singular | benefacias |
du segnest |
| 3. Person Singular | benefaciat |
er/sie/es segne |
| 1. Person Plural | benefaciamus |
wir segnen |
| 2. Person Plural | benefaciatis |
ihr segnet |
| 3. Person Plural | benefaciant |
sie segnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciar |
ich werde gesegnet |
| 2. Person Singular | benefaciaris benefaciare |
du werdest gesegnet |
| 3. Person Singular | benefaciatur |
er/sie/es werde gesegnet |
| 1. Person Plural | benefaciamur |
wir werden gesegnet |
| 2. Person Plural | benefaciamini |
ihr werdet gesegnet |
| 3. Person Plural | benefaciantur |
sie werden gesegnet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciebam |
ich segnete |
| 2. Person Singular | benefaciebas |
du segnetest |
| 3. Person Singular | benefaciebat |
er/sie/es segnete |
| 1. Person Plural | benefaciebamus |
wir segneten |
| 2. Person Plural | benefaciebatis |
ihr segnetet |
| 3. Person Plural | benefaciebant |
sie segneten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciebar |
ich wurde gesegnet |
| 2. Person Singular | benefaciebaris benefaciebare |
du wurdest gesegnet |
| 3. Person Singular | benefaciebatur |
er/sie/es wurde gesegnet |
| 1. Person Plural | benefaciebamur |
wir wurden gesegnet |
| 2. Person Plural | benefaciebamini |
ihr wurdet gesegnet |
| 3. Person Plural | benefaciebantur |
sie wurden gesegnet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefacerem |
ich segnete |
| 2. Person Singular | benefaceres |
du segnetest |
| 3. Person Singular | benefaceret |
er/sie/es segnete |
| 1. Person Plural | benefaceremus |
wir segneten |
| 2. Person Plural | benefaceretis |
ihr segnetet |
| 3. Person Plural | benefacerent |
sie segneten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefacerer |
ich würde gesegnet |
| 2. Person Singular | benefacereris benefacerere |
du würdest gesegnet |
| 3. Person Singular | benefaceretur |
er/sie/es würde gesegnet |
| 1. Person Plural | benefaceremur |
wir würden gesegnet |
| 2. Person Plural | benefaceremini |
ihr würdet gesegnet |
| 3. Person Plural | benefacerentur |
sie würden gesegnet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciam |
ich werde segnen |
| 2. Person Singular | benefacies |
du wirst segnen |
| 3. Person Singular | benefaciet |
er/sie/es wird segnen |
| 1. Person Plural | benefaciemus |
wir werden segnen |
| 2. Person Plural | benefacietis |
ihr werdet segnen |
| 3. Person Plural | benefacient |
sie werden segnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefaciar |
ich werde gesegnet werden |
| 2. Person Singular | benefacieris benefaciere |
du wirst gesegnet werden |
| 3. Person Singular | benefacietur |
er/sie/es wird gesegnet werden |
| 1. Person Plural | benefaciemur |
wir werden gesegnet werden |
| 2. Person Plural | benefaciemini |
ihr werdet gesegnet werden |
| 3. Person Plural | benefacientur |
sie werden gesegnet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefeci |
ich habe gesegnet |
| 2. Person Singular | benefecisti |
du hast gesegnet |
| 3. Person Singular | benefecit |
er/sie/es hat gesegnet |
| 1. Person Plural | benefecimus |
wir haben gesegnet |
| 2. Person Plural | benefecistis |
ihr habt gesegnet |
| 3. Person Plural | benefecerunt benefecere |
sie haben gesegnet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefactus sum |
ich bin gesegnet worden |
| 2. Person Singular | benefactus es |
du bist gesegnet worden |
| 3. Person Singular | benefactus est |
er/sie/es ist gesegnet worden |
| 1. Person Plural | benefacti sumus |
wir sind gesegnet worden |
| 2. Person Plural | benefacti estis |
ihr seid gesegnet worden |
| 3. Person Plural | benefacti sunt |
sie sind gesegnet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefecerim |
ich habe gesegnet |
| 2. Person Singular | benefeceris |
du habest gesegnet |
| 3. Person Singular | benefecerit |
er/sie/es habe gesegnet |
| 1. Person Plural | benefecerimus |
wir haben gesegnet |
| 2. Person Plural | benefeceritis |
ihr habet gesegnet |
| 3. Person Plural | benefecerint |
sie haben gesegnet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefactus sim |
ich sei gesegnet worden |
| 2. Person Singular | benefactus sis |
du seiest gesegnet worden |
| 3. Person Singular | benefactus sit |
er/sie/es sei gesegnet worden |
| 1. Person Plural | benefacti simus |
wir seien gesegnet worden |
| 2. Person Plural | benefacti sitis |
ihr seiet gesegnet worden |
| 3. Person Plural | benefacti sint |
sie seien gesegnet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefeceram |
ich hatte gesegnet |
| 2. Person Singular | benefeceras |
du hattest gesegnet |
| 3. Person Singular | benefecerat |
er/sie/es hatte gesegnet |
| 1. Person Plural | benefeceramus |
wir hatten gesegnet |
| 2. Person Plural | benefeceratis |
ihr hattet gesegnet |
| 3. Person Plural | benefecerant |
sie hatten gesegnet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefactus eram |
ich war gesegnet worden |
| 2. Person Singular | benefactus eras |
du warst gesegnet worden |
| 3. Person Singular | benefactus erat |
er/sie/es war gesegnet worden |
| 1. Person Plural | benefacti eramus |
wir waren gesegnet worden |
| 2. Person Plural | benefacti eratis |
ihr wart gesegnet worden |
| 3. Person Plural | benefacti erant |
sie waren gesegnet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefecissem |
ich hätte gesegnet |
| 2. Person Singular | benefecisses |
du hättest gesegnet |
| 3. Person Singular | benefecisset |
er/sie/es hätte gesegnet |
| 1. Person Plural | benefecissemus |
wir hätten gesegnet |
| 2. Person Plural | benefecissetis |
ihr hättet gesegnet |
| 3. Person Plural | benefecissent |
sie hätten gesegnet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefactus essem |
ich wäre gesegnet worden |
| 2. Person Singular | benefactus esses |
du wärest gesegnet worden |
| 3. Person Singular | benefactus esset |
er/sie/es wäre gesegnet worden |
| 1. Person Plural | benefacti essemus |
wir wären gesegnet worden |
| 2. Person Plural | benefacti essetis |
ihr wäret gesegnet worden |
| 3. Person Plural | benefacti essent |
sie wären gesegnet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | benefecero |
ich werde gesegnet haben |
| 2. Person Singular | benefeceris |
du wirst gesegnet haben |
| 3. Person Singular | benefecerit |
er/sie/es wird gesegnet haben |
| 1. Person Plural | benefecerimus |
wir werden gesegnet haben |
| 2. Person Plural | benefeceritis |
ihr werdet gesegnet haben |
| 3. Person Plural | benefecerint |
sie werden gesegnet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | benefactus ero |
ich werde gesegnet worden sein |
| 2. Person Singular | benefactus eris |
du wirst gesegnet worden sein |
| 3. Person Singular | benefactus erit |
er/sie/es wird gesegnet worden sein |
| 1. Person Plural | benefacti erimus |
wir werden gesegnet worden sein |
| 2. Person Plural | benefacti eritis |
ihr werdet gesegnet worden sein |
| 3. Person Plural | benefacti erunt |
sie werden gesegnet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | benefacere |
segnen |
| Vorzeitigkeit | benefecisse |
gesegnet haben |
| Nachzeitigkeit | benefacturum esse |
segnen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | benefaci benefacier |
gesegnet werden |
| Vorzeitigkeit | benefactum esse |
gesegnet worden sein |
| Nachzeitigkeit | benefactum iri |
künftig gesegnet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | beneface benefac |
segne! |
| 2. Person Plural | benefacite |
segnet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | benefacito |
| 3. Person Singular | benefacito |
| 2. Person Plural | benefacitote |
| 3. Person Plural | benefacunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | benefacere |
das Segnen |
| Genitiv | benefaciendi benefaciundi |
des Segnens |
| Dativ | benefaciendo benefaciundo |
dem Segnen |
| Akkusativ | benefaciendum benefaciundum |
das Segnen |
| Ablativ | benefaciendo benefaciundo |
durch das Segnen |
| Vokativ | benefaciende benefaciunde |
Segnen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | benefaciendus benefaciundus |
benefacienda benefaciunda |
benefaciendum benefaciundum |
| Genitiv | benefaciendi benefaciundi |
benefaciendae benefaciundae |
benefaciendi benefaciundi |
| Dativ | benefaciendo benefaciundo |
benefaciendae benefaciundae |
benefaciendo benefaciundo |
| Akkusativ | benefaciendum benefaciundum |
benefaciendam benefaciundam |
benefaciendum benefaciundum |
| Ablativ | benefaciendo benefaciundo |
benefacienda benefaciunda |
benefaciendo benefaciundo |
| Vokativ | benefaciende benefaciunde |
benefacienda benefaciunda |
benefaciendum benefaciundum |
Plural
| Nominativ | benefaciendi benefaciundi |
benefaciendae benefaciundae |
benefacienda benefaciunda |
| Genitiv | benefaciendorum benefaciundorum |
benefaciendarum benefaciundarum |
benefaciendorum benefaciundorum |
| Dativ | benefaciendis benefaciundis |
benefaciendis benefaciundis |
benefaciendis benefaciundis |
| Akkusativ | benefaciendos benefaciundos |
benefaciendas benefaciundas |
benefacienda benefaciunda |
| Ablativ | benefaciendis benefaciundis |
benefaciendis benefaciundis |
benefaciendis benefaciundis |
| Vokativ | benefaciendi benefaciundi |
benefaciendae benefaciundae |
benefacienda benefaciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | benefaciens |
benefaciens |
benefaciens |
| Genitiv | benefacientis |
benefacientis |
benefacientis |
| Dativ | benefacienti |
benefacienti |
benefacienti |
| Akkusativ | benefacientem |
benefacientem |
benefaciens |
| Ablativ | benefacienti benefaciente |
benefacienti benefaciente |
benefacienti benefaciente |
| Vokativ | benefaciens |
benefaciens |
benefaciens |
Plural
| Nominativ | benefacientes |
benefacientes |
benefacientia |
| Genitiv | benefacientium benefacientum |
benefacientium benefacientum |
benefacientium benefacientum |
| Dativ | benefacientibus |
benefacientibus |
benefacientibus |
| Akkusativ | benefacientes |
benefacientes |
benefacientia |
| Ablativ | benefacientibus |
benefacientibus |
benefacientibus |
| Vokativ | benefacientes |
benefacientes |
benefacientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | benefactus |
benefacta |
benefactum |
| Genitiv | benefacti |
benefactae |
benefacti |
| Dativ | benefacto |
benefactae |
benefacto |
| Akkusativ | benefactum |
benefactam |
benefactum |
| Ablativ | benefacto |
benefacta |
benefacto |
| Vokativ | benefacte |
benefacta |
benefactum |
Plural
| Nominativ | benefacti |
benefactae |
benefacta |
| Genitiv | benefactorum |
benefactarum |
benefactorum |
| Dativ | benefactis |
benefactis |
benefactis |
| Akkusativ | benefactos |
benefactas |
benefacta |
| Ablativ | benefactis |
benefactis |
benefactis |
| Vokativ | benefacti |
benefactae |
benefacta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | benefacturus |
benefactura |
benefacturum |
| Genitiv | benefacturi |
benefacturae |
benefacturi |
| Dativ | benefacturo |
benefacturae |
benefacturo |
| Akkusativ | benefacturum |
benefacturam |
benefacturum |
| Ablativ | benefacturo |
benefactura |
benefacturo |
| Vokativ | benefacture |
benefactura |
benefacturum |
Plural
| Nominativ | benefacturi |
benefacturae |
benefactura |
| Genitiv | benefacturorum |
benefacturarum |
benefacturorum |
| Dativ | benefacturis |
benefacturis |
benefacturis |
| Akkusativ | benefacturos |
benefacturas |
benefactura |
| Ablativ | benefacturis |
benefacturis |
benefacturis |
| Vokativ | benefacturi |
benefacturae |
benefactura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| benefactum |
benefactu |