Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von blandire (Verb) entspricht Ihr Suchwort blandiri auch noch Formen von: blandiri (Verb)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| blandire | Verb | I-Konjugation | Infinitiv | drängen gefallen liebedienern locken schmeicheln sich einschmeichelnd verhalten/sprechen täuschen überreden |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandio |
ich dränge |
| 2. Person Singular | blandis |
du drängst |
| 3. Person Singular | blandit |
er/sie/es drängt |
| 1. Person Plural | blandimus |
wir drängen |
| 2. Person Plural | blanditis |
ihr drängt |
| 3. Person Plural | blandiunt |
sie drängen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandior |
ich werde gedrängt |
| 2. Person Singular | blandiris blandire |
du wirst gedrängt |
| 3. Person Singular | blanditur |
er/sie/es wird gedrängt |
| 1. Person Plural | blandimur |
wir werden gedrängt |
| 2. Person Plural | blandimini |
ihr werdet gedrängt |
| 3. Person Plural | blandiuntur |
sie werden gedrängt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiam |
ich dränge |
| 2. Person Singular | blandias |
du drängest |
| 3. Person Singular | blandiat |
er/sie/es dränge |
| 1. Person Plural | blandiamus |
wir drängen |
| 2. Person Plural | blandiatis |
ihr dränget |
| 3. Person Plural | blandiant |
sie drängen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandiar |
ich werde gedrängt |
| 2. Person Singular | blandiaris blandiare |
du werdest gedrängt |
| 3. Person Singular | blandiatur |
er/sie/es werde gedrängt |
| 1. Person Plural | blandiamur |
wir werden gedrängt |
| 2. Person Plural | blandiamini |
ihr werdet gedrängt |
| 3. Person Plural | blandiantur |
sie werden gedrängt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiebam blandbam |
ich drängte |
| 2. Person Singular | blandiebas blandbas |
du drängtest |
| 3. Person Singular | blandiebat blandbat |
er/sie/es drängte |
| 1. Person Plural | blandiebamus blandbamus |
wir drängten |
| 2. Person Plural | blandiebatis blandbatis |
ihr drängtet |
| 3. Person Plural | blandiebant blandbant |
sie drängten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandiebar |
ich wurde gedrängt |
| 2. Person Singular | blandiebaris blandiebare |
du wurdest gedrängt |
| 3. Person Singular | blandiebatur |
er/sie/es wurde gedrängt |
| 1. Person Plural | blandiebamur |
wir wurden gedrängt |
| 2. Person Plural | blandiebamini |
ihr wurdet gedrängt |
| 3. Person Plural | blandiebantur |
sie wurden gedrängt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandirem |
ich drängte |
| 2. Person Singular | blandires |
du drängtest |
| 3. Person Singular | blandiret |
er/sie/es drängte |
| 1. Person Plural | blandiremus |
wir drängten |
| 2. Person Plural | blandiretis |
ihr drängtet |
| 3. Person Plural | blandirent |
sie drängten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandirer |
ich würde gedrängt |
| 2. Person Singular | blandireris blandirere |
du würdest gedrängt |
| 3. Person Singular | blandiretur |
er/sie/es würde gedrängt |
| 1. Person Plural | blandiremur |
wir würden gedrängt |
| 2. Person Plural | blandiremini |
ihr würdet gedrängt |
| 3. Person Plural | blandirentur |
sie würden gedrängt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiam blandibo |
ich werde drängen |
| 2. Person Singular | blandies blandibis |
du wirst drängen |
| 3. Person Singular | blandiet blandibit |
er/sie/es wird drängen |
| 1. Person Plural | blandiemus blandibimus |
wir werden drängen |
| 2. Person Plural | blandietis blandibitis |
ihr werdet drängen |
| 3. Person Plural | blandient blandibunt |
sie werden drängen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandiar blandibor |
ich werde gedrängt werden |
| 2. Person Singular | blandieris blandiere blandiberis |
du wirst gedrängt werden |
| 3. Person Singular | blandietur blandiberit |
er/sie/es wird gedrängt werden |
| 1. Person Plural | blandiemur blandibimur |
wir werden gedrängt werden |
| 2. Person Plural | blandiemini blandibimini |
ihr werdet gedrängt werden |
| 3. Person Plural | blandientur blandibuntur |
sie werden gedrängt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandivi |
ich habe gedrängt |
| 2. Person Singular | blandivisti |
du hast gedrängt |
| 3. Person Singular | blandivit |
er/sie/es hat gedrängt |
| 1. Person Plural | blandivimus |
wir haben gedrängt |
| 2. Person Plural | blandivistis |
ihr habt gedrängt |
| 3. Person Plural | blandiverunt blandivere |
sie haben gedrängt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus sum |
ich bin gedrängt worden |
| 2. Person Singular | blanditus es |
du bist gedrängt worden |
| 3. Person Singular | blanditus est |
er/sie/es ist gedrängt worden |
| 1. Person Plural | blanditi sumus |
wir sind gedrängt worden |
| 2. Person Plural | blanditi estis |
ihr seid gedrängt worden |
| 3. Person Plural | blanditi sunt |
sie sind gedrängt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiverim |
ich habe gedrängt |
| 2. Person Singular | blandiveris |
du habest gedrängt |
| 3. Person Singular | blandiverit |
er/sie/es habe gedrängt |
| 1. Person Plural | blandiverimus |
wir haben gedrängt |
| 2. Person Plural | blandiveritis |
ihr habet gedrängt |
| 3. Person Plural | blandiverint |
sie haben gedrängt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus sim |
ich sei gedrängt worden |
| 2. Person Singular | blanditus sis |
du seiest gedrängt worden |
| 3. Person Singular | blanditus sit |
er/sie/es sei gedrängt worden |
| 1. Person Plural | blanditi simus |
wir seien gedrängt worden |
| 2. Person Plural | blanditi sitis |
ihr seiet gedrängt worden |
| 3. Person Plural | blanditi sint |
sie seien gedrängt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiveram |
ich hatte gedrängt |
| 2. Person Singular | blandiveras |
du hattest gedrängt |
| 3. Person Singular | blandiverat |
er/sie/es hatte gedrängt |
| 1. Person Plural | blandiveramus |
wir hatten gedrängt |
| 2. Person Plural | blandiveratis |
ihr hattet gedrängt |
| 3. Person Plural | blandiverant |
sie hatten gedrängt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus eram |
ich war gedrängt worden |
| 2. Person Singular | blanditus eras |
du warst gedrängt worden |
| 3. Person Singular | blanditus erat |
er/sie/es war gedrängt worden |
| 1. Person Plural | blanditi eramus |
wir waren gedrängt worden |
| 2. Person Plural | blanditi eratis |
ihr wart gedrängt worden |
| 3. Person Plural | blanditi erant |
sie waren gedrängt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandivissem |
ich hätte gedrängt |
| 2. Person Singular | blandivisses |
du hättest gedrängt |
| 3. Person Singular | blandivisset |
er/sie/es hätte gedrängt |
| 1. Person Plural | blandivissemus |
wir hätten gedrängt |
| 2. Person Plural | blandivissetis |
ihr hättet gedrängt |
| 3. Person Plural | blandivissent |
sie hätten gedrängt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus essem |
ich wäre gedrängt worden |
| 2. Person Singular | blanditus esses |
du wärest gedrängt worden |
| 3. Person Singular | blanditus esset |
er/sie/es wäre gedrängt worden |
| 1. Person Plural | blanditi essemus |
wir wären gedrängt worden |
| 2. Person Plural | blanditi essetis |
ihr wäret gedrängt worden |
| 3. Person Plural | blanditi essent |
sie wären gedrängt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandivero |
ich werde gedrängt haben |
| 2. Person Singular | blandiveris |
du wirst gedrängt haben |
| 3. Person Singular | blandiverit |
er/sie/es wird gedrängt haben |
| 1. Person Plural | blandiverimus |
wir werden gedrängt haben |
| 2. Person Plural | blandiveritis |
ihr werdet gedrängt haben |
| 3. Person Plural | blandiverint |
sie werden gedrängt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus ero |
ich werde gedrängt worden sein |
| 2. Person Singular | blanditus eris |
du wirst gedrängt worden sein |
| 3. Person Singular | blanditus erit |
er/sie/es wird gedrängt worden sein |
| 1. Person Plural | blanditi erimus |
wir werden gedrängt worden sein |
| 2. Person Plural | blanditi eritis |
ihr werdet gedrängt worden sein |
| 3. Person Plural | blanditi erunt |
sie werden gedrängt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | blandire |
drängen |
| Vorzeitigkeit | blandivisse |
gedrängt haben |
| Nachzeitigkeit | blanditurum esse |
drängen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | blandiri blandirier |
gedrängt werden |
| Vorzeitigkeit | blanditum esse |
gedrängt worden sein |
| Nachzeitigkeit | blanditum iri |
künftig gedrängt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | blandi |
dränge; dräng! |
| 2. Person Plural | blandite |
drängt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | blandito |
| 3. Person Singular | blandito |
| 2. Person Plural | blanditote |
| 3. Person Plural | blandiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | blandire |
das Drängen |
| Genitiv | blandiendi blandiundi |
des Drängens |
| Dativ | blandiendo blandiundo |
dem Drängen |
| Akkusativ | blandiendum blandiundum |
das Drängen |
| Ablativ | blandiendo blandiundo |
durch das Drängen |
| Vokativ | blandiende blandiunde |
Drängen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blandiendus blandiundus |
blandienda blandiunda |
blandiendum blandiundum |
| Genitiv | blandiendi blandiundi |
blandiendae blandiundae |
blandiendi blandiundi |
| Dativ | blandiendo blandiundo |
blandiendae blandiundae |
blandiendo blandiundo |
| Akkusativ | blandiendum blandiundum |
blandiendam blandiundam |
blandiendum blandiundum |
| Ablativ | blandiendo blandiundo |
blandienda blandiunda |
blandiendo blandiundo |
| Vokativ | blandiende blandiunde |
blandienda blandiunda |
blandiendum blandiundum |
Plural
| Nominativ | blandiendi blandiundi |
blandiendae blandiundae |
blandienda blandiunda |
| Genitiv | blandiendorum blandiundorum |
blandiendarum blandiundarum |
blandiendorum blandiundorum |
| Dativ | blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
| Akkusativ | blandiendos blandiundos |
blandiendas blandiundas |
blandienda blandiunda |
| Ablativ | blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
| Vokativ | blandiendi blandiundi |
blandiendae blandiundae |
blandienda blandiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blandiens |
blandiens |
blandiens |
| Genitiv | blandientis |
blandientis |
blandientis |
| Dativ | blandienti |
blandienti |
blandienti |
| Akkusativ | blandientem |
blandientem |
blandiens |
| Ablativ | blandienti blandiente |
blandienti blandiente |
blandienti blandiente |
| Vokativ | blandiens |
blandiens |
blandiens |
Plural
| Nominativ | blandientes |
blandientes |
blandientia |
| Genitiv | blandientium blandientum |
blandientium blandientum |
blandientium blandientum |
| Dativ | blandientibus |
blandientibus |
blandientibus |
| Akkusativ | blandientes |
blandientes |
blandientia |
| Ablativ | blandientibus |
blandientibus |
blandientibus |
| Vokativ | blandientes |
blandientes |
blandientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blanditus |
blandita |
blanditum |
| Genitiv | blanditi |
blanditae |
blanditi |
| Dativ | blandito |
blanditae |
blandito |
| Akkusativ | blanditum |
blanditam |
blanditum |
| Ablativ | blandito |
blandita |
blandito |
| Vokativ | blandite |
blandita |
blanditum |
Plural
| Nominativ | blanditi |
blanditae |
blandita |
| Genitiv | blanditorum |
blanditarum |
blanditorum |
| Dativ | blanditis |
blanditis |
blanditis |
| Akkusativ | blanditos |
blanditas |
blandita |
| Ablativ | blanditis |
blanditis |
blanditis |
| Vokativ | blanditi |
blanditae |
blandita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blanditurus |
blanditura |
blanditurum |
| Genitiv | blandituri |
blanditurae |
blandituri |
| Dativ | blandituro |
blanditurae |
blandituro |
| Akkusativ | blanditurum |
blandituram |
blanditurum |
| Ablativ | blandituro |
blanditura |
blandituro |
| Vokativ | blanditure |
blanditura |
blanditurum |
Plural
| Nominativ | blandituri |
blanditurae |
blanditura |
| Genitiv | blanditurorum |
blanditurarum |
blanditurorum |
| Dativ | blandituris |
blandituris |
blandituris |
| Akkusativ | blandituros |
blandituras |
blanditura |
| Ablativ | blandituris |
blandituris |
blandituris |
| Vokativ | blandituri |
blanditurae |
blanditura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| blanditum |
blanditu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandio |
ich gefalle |
| 2. Person Singular | blandis |
du gefällst |
| 3. Person Singular | blandit |
er/sie/es gefällt |
| 1. Person Plural | blandimus |
wir gefallen |
| 2. Person Plural | blanditis |
ihr gefallt |
| 3. Person Plural | blandiunt |
sie gefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandior |
|
| 2. Person Singular | blandiris blandire |
|
| 3. Person Singular | blanditur |
|
| 1. Person Plural | blandimur |
|
| 2. Person Plural | blandimini |
|
| 3. Person Plural | blandiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiam |
ich gefalle |
| 2. Person Singular | blandias |
du gefallest |
| 3. Person Singular | blandiat |
er/sie/es gefalle |
| 1. Person Plural | blandiamus |
wir gefallen |
| 2. Person Plural | blandiatis |
ihr gefallet |
| 3. Person Plural | blandiant |
sie gefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandiar |
|
| 2. Person Singular | blandiaris blandiare |
|
| 3. Person Singular | blandiatur |
|
| 1. Person Plural | blandiamur |
|
| 2. Person Plural | blandiamini |
|
| 3. Person Plural | blandiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiebam blandbam |
ich gefiel |
| 2. Person Singular | blandiebas blandbas |
du gefielst |
| 3. Person Singular | blandiebat blandbat |
er/sie/es gefiel |
| 1. Person Plural | blandiebamus blandbamus |
wir gefielen |
| 2. Person Plural | blandiebatis blandbatis |
ihr gefielt |
| 3. Person Plural | blandiebant blandbant |
sie gefielen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandiebar |
|
| 2. Person Singular | blandiebaris blandiebare |
|
| 3. Person Singular | blandiebatur |
|
| 1. Person Plural | blandiebamur |
|
| 2. Person Plural | blandiebamini |
|
| 3. Person Plural | blandiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandirem |
ich gefiele |
| 2. Person Singular | blandires |
du gefielest |
| 3. Person Singular | blandiret |
er/sie/es gefiele |
| 1. Person Plural | blandiremus |
wir gefielen |
| 2. Person Plural | blandiretis |
ihr gefielet |
| 3. Person Plural | blandirent |
sie gefielen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandirer |
|
| 2. Person Singular | blandireris blandirere |
|
| 3. Person Singular | blandiretur |
|
| 1. Person Plural | blandiremur |
|
| 2. Person Plural | blandiremini |
|
| 3. Person Plural | blandirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiam blandibo |
ich werde gefallen |
| 2. Person Singular | blandies blandibis |
du wirst gefallen |
| 3. Person Singular | blandiet blandibit |
er/sie/es wird gefallen |
| 1. Person Plural | blandiemus blandibimus |
wir werden gefallen |
| 2. Person Plural | blandietis blandibitis |
ihr werdet gefallen |
| 3. Person Plural | blandient blandibunt |
sie werden gefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandiar blandibor |
|
| 2. Person Singular | blandieris blandiere blandiberis |
|
| 3. Person Singular | blandietur blandiberit |
|
| 1. Person Plural | blandiemur blandibimur |
|
| 2. Person Plural | blandiemini blandibimini |
|
| 3. Person Plural | blandientur blandibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandivi |
ich habe gefallen |
| 2. Person Singular | blandivisti |
du hast gefallen |
| 3. Person Singular | blandivit |
er/sie/es hat gefallen |
| 1. Person Plural | blandivimus |
wir haben gefallen |
| 2. Person Plural | blandivistis |
ihr habt gefallen |
| 3. Person Plural | blandiverunt blandivere |
sie haben gefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus sum |
|
| 2. Person Singular | blanditus es |
|
| 3. Person Singular | blanditus est |
|
| 1. Person Plural | blanditi sumus |
|
| 2. Person Plural | blanditi estis |
|
| 3. Person Plural | blanditi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiverim |
ich habe gefallen |
| 2. Person Singular | blandiveris |
du habest gefallen |
| 3. Person Singular | blandiverit |
er/sie/es habe gefallen |
| 1. Person Plural | blandiverimus |
wir haben gefallen |
| 2. Person Plural | blandiveritis |
ihr habet gefallen |
| 3. Person Plural | blandiverint |
sie haben gefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus sim |
|
| 2. Person Singular | blanditus sis |
|
| 3. Person Singular | blanditus sit |
|
| 1. Person Plural | blanditi simus |
|
| 2. Person Plural | blanditi sitis |
|
| 3. Person Plural | blanditi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiveram |
ich hatte gefallen |
| 2. Person Singular | blandiveras |
du hattest gefallen |
| 3. Person Singular | blandiverat |
er/sie/es hatte gefallen |
| 1. Person Plural | blandiveramus |
wir hatten gefallen |
| 2. Person Plural | blandiveratis |
ihr hattet gefallen |
| 3. Person Plural | blandiverant |
sie hatten gefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus eram |
|
| 2. Person Singular | blanditus eras |
|
| 3. Person Singular | blanditus erat |
|
| 1. Person Plural | blanditi eramus |
|
| 2. Person Plural | blanditi eratis |
|
| 3. Person Plural | blanditi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandivissem |
ich hätte gefallen |
| 2. Person Singular | blandivisses |
du hättest gefallen |
| 3. Person Singular | blandivisset |
er/sie/es hätte gefallen |
| 1. Person Plural | blandivissemus |
wir hätten gefallen |
| 2. Person Plural | blandivissetis |
ihr hättet gefallen |
| 3. Person Plural | blandivissent |
sie hätten gefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus essem |
|
| 2. Person Singular | blanditus esses |
|
| 3. Person Singular | blanditus esset |
|
| 1. Person Plural | blanditi essemus |
|
| 2. Person Plural | blanditi essetis |
|
| 3. Person Plural | blanditi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandivero |
ich werde gefallen haben |
| 2. Person Singular | blandiveris |
du wirst gefallen haben |
| 3. Person Singular | blandiverit |
er/sie/es wird gefallen haben |
| 1. Person Plural | blandiverimus |
wir werden gefallen haben |
| 2. Person Plural | blandiveritis |
ihr werdet gefallen haben |
| 3. Person Plural | blandiverint |
sie werden gefallen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus ero |
|
| 2. Person Singular | blanditus eris |
|
| 3. Person Singular | blanditus erit |
|
| 1. Person Plural | blanditi erimus |
|
| 2. Person Plural | blanditi eritis |
|
| 3. Person Plural | blanditi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | blandire |
gefallen |
| Vorzeitigkeit | blandivisse |
gefallen haben |
| Nachzeitigkeit | blanditurum esse |
gefallen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | blandiri blandirier |
|
| Vorzeitigkeit | blanditum esse |
|
| Nachzeitigkeit | blanditum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | blandi |
gefalle; gefall! |
| 2. Person Plural | blandite |
gefallt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | blandito |
| 3. Person Singular | blandito |
| 2. Person Plural | blanditote |
| 3. Person Plural | blandiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | blandire |
das Gefallen |
| Genitiv | blandiendi blandiundi |
des Gefallens |
| Dativ | blandiendo blandiundo |
dem Gefallen |
| Akkusativ | blandiendum blandiundum |
das Gefallen |
| Ablativ | blandiendo blandiundo |
durch das Gefallen |
| Vokativ | blandiende blandiunde |
Gefallen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blandiendus blandiundus |
blandienda blandiunda |
blandiendum blandiundum |
| Genitiv | blandiendi blandiundi |
blandiendae blandiundae |
blandiendi blandiundi |
| Dativ | blandiendo blandiundo |
blandiendae blandiundae |
blandiendo blandiundo |
| Akkusativ | blandiendum blandiundum |
blandiendam blandiundam |
blandiendum blandiundum |
| Ablativ | blandiendo blandiundo |
blandienda blandiunda |
blandiendo blandiundo |
| Vokativ | blandiende blandiunde |
blandienda blandiunda |
blandiendum blandiundum |
Plural
| Nominativ | blandiendi blandiundi |
blandiendae blandiundae |
blandienda blandiunda |
| Genitiv | blandiendorum blandiundorum |
blandiendarum blandiundarum |
blandiendorum blandiundorum |
| Dativ | blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
| Akkusativ | blandiendos blandiundos |
blandiendas blandiundas |
blandienda blandiunda |
| Ablativ | blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
| Vokativ | blandiendi blandiundi |
blandiendae blandiundae |
blandienda blandiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blandiens |
blandiens |
blandiens |
| Genitiv | blandientis |
blandientis |
blandientis |
| Dativ | blandienti |
blandienti |
blandienti |
| Akkusativ | blandientem |
blandientem |
blandiens |
| Ablativ | blandienti blandiente |
blandienti blandiente |
blandienti blandiente |
| Vokativ | blandiens |
blandiens |
blandiens |
Plural
| Nominativ | blandientes |
blandientes |
blandientia |
| Genitiv | blandientium blandientum |
blandientium blandientum |
blandientium blandientum |
| Dativ | blandientibus |
blandientibus |
blandientibus |
| Akkusativ | blandientes |
blandientes |
blandientia |
| Ablativ | blandientibus |
blandientibus |
blandientibus |
| Vokativ | blandientes |
blandientes |
blandientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blanditus |
blandita |
blanditum |
| Genitiv | blanditi |
blanditae |
blanditi |
| Dativ | blandito |
blanditae |
blandito |
| Akkusativ | blanditum |
blanditam |
blanditum |
| Ablativ | blandito |
blandita |
blandito |
| Vokativ | blandite |
blandita |
blanditum |
Plural
| Nominativ | blanditi |
blanditae |
blandita |
| Genitiv | blanditorum |
blanditarum |
blanditorum |
| Dativ | blanditis |
blanditis |
blanditis |
| Akkusativ | blanditos |
blanditas |
blandita |
| Ablativ | blanditis |
blanditis |
blanditis |
| Vokativ | blanditi |
blanditae |
blandita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blanditurus |
blanditura |
blanditurum |
| Genitiv | blandituri |
blanditurae |
blandituri |
| Dativ | blandituro |
blanditurae |
blandituro |
| Akkusativ | blanditurum |
blandituram |
blanditurum |
| Ablativ | blandituro |
blanditura |
blandituro |
| Vokativ | blanditure |
blanditura |
blanditurum |
Plural
| Nominativ | blandituri |
blanditurae |
blanditura |
| Genitiv | blanditurorum |
blanditurarum |
blanditurorum |
| Dativ | blandituris |
blandituris |
blandituris |
| Akkusativ | blandituros |
blandituras |
blanditura |
| Ablativ | blandituris |
blandituris |
blandituris |
| Vokativ | blandituri |
blanditurae |
blanditura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| blanditum |
blanditu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandio |
ich liebedienere |
| 2. Person Singular | blandis |
du liebedienerst |
| 3. Person Singular | blandit |
er/sie/es liebedienert |
| 1. Person Plural | blandimus |
wir liebedienern |
| 2. Person Plural | blanditis |
ihr liebedienert |
| 3. Person Plural | blandiunt |
sie liebedienern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandior |
|
| 2. Person Singular | blandiris blandire |
|
| 3. Person Singular | blanditur |
|
| 1. Person Plural | blandimur |
|
| 2. Person Plural | blandimini |
|
| 3. Person Plural | blandiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiam |
ich liebedienere |
| 2. Person Singular | blandias |
du liebedienerst |
| 3. Person Singular | blandiat |
er/sie/es liebedienere |
| 1. Person Plural | blandiamus |
wir liebedienern |
| 2. Person Plural | blandiatis |
ihr liebedienert |
| 3. Person Plural | blandiant |
sie liebedienern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandiar |
|
| 2. Person Singular | blandiaris blandiare |
|
| 3. Person Singular | blandiatur |
|
| 1. Person Plural | blandiamur |
|
| 2. Person Plural | blandiamini |
|
| 3. Person Plural | blandiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiebam blandbam |
ich liebedienerte |
| 2. Person Singular | blandiebas blandbas |
du liebedienertest |
| 3. Person Singular | blandiebat blandbat |
er/sie/es liebedienerte |
| 1. Person Plural | blandiebamus blandbamus |
wir liebedienerten |
| 2. Person Plural | blandiebatis blandbatis |
ihr liebedienertet |
| 3. Person Plural | blandiebant blandbant |
sie liebedienerten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandiebar |
|
| 2. Person Singular | blandiebaris blandiebare |
|
| 3. Person Singular | blandiebatur |
|
| 1. Person Plural | blandiebamur |
|
| 2. Person Plural | blandiebamini |
|
| 3. Person Plural | blandiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandirem |
ich liebedienerte |
| 2. Person Singular | blandires |
du liebedienertest |
| 3. Person Singular | blandiret |
er/sie/es liebedienerte |
| 1. Person Plural | blandiremus |
wir liebedienerten |
| 2. Person Plural | blandiretis |
ihr liebedienertet |
| 3. Person Plural | blandirent |
sie liebedienerten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandirer |
|
| 2. Person Singular | blandireris blandirere |
|
| 3. Person Singular | blandiretur |
|
| 1. Person Plural | blandiremur |
|
| 2. Person Plural | blandiremini |
|
| 3. Person Plural | blandirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiam blandibo |
ich werde liebedienern |
| 2. Person Singular | blandies blandibis |
du wirst liebedienern |
| 3. Person Singular | blandiet blandibit |
er/sie/es wird liebedienern |
| 1. Person Plural | blandiemus blandibimus |
wir werden liebedienern |
| 2. Person Plural | blandietis blandibitis |
ihr werdet liebedienern |
| 3. Person Plural | blandient blandibunt |
sie werden liebedienern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandiar blandibor |
|
| 2. Person Singular | blandieris blandiere blandiberis |
|
| 3. Person Singular | blandietur blandiberit |
|
| 1. Person Plural | blandiemur blandibimur |
|
| 2. Person Plural | blandiemini blandibimini |
|
| 3. Person Plural | blandientur blandibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandivi |
ich habe geliebedienert |
| 2. Person Singular | blandivisti |
du hast geliebedienert |
| 3. Person Singular | blandivit |
er/sie/es hat geliebedienert |
| 1. Person Plural | blandivimus |
wir haben geliebedienert |
| 2. Person Plural | blandivistis |
ihr habt geliebedienert |
| 3. Person Plural | blandiverunt blandivere |
sie haben geliebedienert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus sum |
|
| 2. Person Singular | blanditus es |
|
| 3. Person Singular | blanditus est |
|
| 1. Person Plural | blanditi sumus |
|
| 2. Person Plural | blanditi estis |
|
| 3. Person Plural | blanditi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiverim |
ich habe geliebedienert |
| 2. Person Singular | blandiveris |
du habest geliebedienert |
| 3. Person Singular | blandiverit |
er/sie/es habe geliebedienert |
| 1. Person Plural | blandiverimus |
wir haben geliebedienert |
| 2. Person Plural | blandiveritis |
ihr habet geliebedienert |
| 3. Person Plural | blandiverint |
sie haben geliebedienert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus sim |
|
| 2. Person Singular | blanditus sis |
|
| 3. Person Singular | blanditus sit |
|
| 1. Person Plural | blanditi simus |
|
| 2. Person Plural | blanditi sitis |
|
| 3. Person Plural | blanditi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiveram |
ich hatte geliebedienert |
| 2. Person Singular | blandiveras |
du hattest geliebedienert |
| 3. Person Singular | blandiverat |
er/sie/es hatte geliebedienert |
| 1. Person Plural | blandiveramus |
wir hatten geliebedienert |
| 2. Person Plural | blandiveratis |
ihr hattet geliebedienert |
| 3. Person Plural | blandiverant |
sie hatten geliebedienert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus eram |
|
| 2. Person Singular | blanditus eras |
|
| 3. Person Singular | blanditus erat |
|
| 1. Person Plural | blanditi eramus |
|
| 2. Person Plural | blanditi eratis |
|
| 3. Person Plural | blanditi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandivissem |
ich hätte geliebedienert |
| 2. Person Singular | blandivisses |
du hättest geliebedienert |
| 3. Person Singular | blandivisset |
er/sie/es hätte geliebedienert |
| 1. Person Plural | blandivissemus |
wir hätten geliebedienert |
| 2. Person Plural | blandivissetis |
ihr hättet geliebedienert |
| 3. Person Plural | blandivissent |
sie hätten geliebedienert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus essem |
|
| 2. Person Singular | blanditus esses |
|
| 3. Person Singular | blanditus esset |
|
| 1. Person Plural | blanditi essemus |
|
| 2. Person Plural | blanditi essetis |
|
| 3. Person Plural | blanditi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandivero |
ich werde geliebedienert haben |
| 2. Person Singular | blandiveris |
du wirst geliebedienert haben |
| 3. Person Singular | blandiverit |
er/sie/es wird geliebedienert haben |
| 1. Person Plural | blandiverimus |
wir werden geliebedienert haben |
| 2. Person Plural | blandiveritis |
ihr werdet geliebedienert haben |
| 3. Person Plural | blandiverint |
sie werden geliebedienert haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus ero |
|
| 2. Person Singular | blanditus eris |
|
| 3. Person Singular | blanditus erit |
|
| 1. Person Plural | blanditi erimus |
|
| 2. Person Plural | blanditi eritis |
|
| 3. Person Plural | blanditi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | blandire |
liebedienern |
| Vorzeitigkeit | blandivisse |
geliebedienert haben |
| Nachzeitigkeit | blanditurum esse |
liebedienern werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | blandiri blandirier |
|
| Vorzeitigkeit | blanditum esse |
|
| Nachzeitigkeit | blanditum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | blandi |
liebedienere! |
| 2. Person Plural | blandite |
liebedienert! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | blandito |
| 3. Person Singular | blandito |
| 2. Person Plural | blanditote |
| 3. Person Plural | blandiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | blandire |
das Liebedienern |
| Genitiv | blandiendi blandiundi |
des Liebedienernes |
| Dativ | blandiendo blandiundo |
dem Liebedienern |
| Akkusativ | blandiendum blandiundum |
das Liebedienern |
| Ablativ | blandiendo blandiundo |
durch das Liebedienern |
| Vokativ | blandiende blandiunde |
Liebedienern! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blandiendus blandiundus |
blandienda blandiunda |
blandiendum blandiundum |
| Genitiv | blandiendi blandiundi |
blandiendae blandiundae |
blandiendi blandiundi |
| Dativ | blandiendo blandiundo |
blandiendae blandiundae |
blandiendo blandiundo |
| Akkusativ | blandiendum blandiundum |
blandiendam blandiundam |
blandiendum blandiundum |
| Ablativ | blandiendo blandiundo |
blandienda blandiunda |
blandiendo blandiundo |
| Vokativ | blandiende blandiunde |
blandienda blandiunda |
blandiendum blandiundum |
Plural
| Nominativ | blandiendi blandiundi |
blandiendae blandiundae |
blandienda blandiunda |
| Genitiv | blandiendorum blandiundorum |
blandiendarum blandiundarum |
blandiendorum blandiundorum |
| Dativ | blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
| Akkusativ | blandiendos blandiundos |
blandiendas blandiundas |
blandienda blandiunda |
| Ablativ | blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
| Vokativ | blandiendi blandiundi |
blandiendae blandiundae |
blandienda blandiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blandiens |
blandiens |
blandiens |
| Genitiv | blandientis |
blandientis |
blandientis |
| Dativ | blandienti |
blandienti |
blandienti |
| Akkusativ | blandientem |
blandientem |
blandiens |
| Ablativ | blandienti blandiente |
blandienti blandiente |
blandienti blandiente |
| Vokativ | blandiens |
blandiens |
blandiens |
Plural
| Nominativ | blandientes |
blandientes |
blandientia |
| Genitiv | blandientium blandientum |
blandientium blandientum |
blandientium blandientum |
| Dativ | blandientibus |
blandientibus |
blandientibus |
| Akkusativ | blandientes |
blandientes |
blandientia |
| Ablativ | blandientibus |
blandientibus |
blandientibus |
| Vokativ | blandientes |
blandientes |
blandientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blanditus |
blandita |
blanditum |
| Genitiv | blanditi |
blanditae |
blanditi |
| Dativ | blandito |
blanditae |
blandito |
| Akkusativ | blanditum |
blanditam |
blanditum |
| Ablativ | blandito |
blandita |
blandito |
| Vokativ | blandite |
blandita |
blanditum |
Plural
| Nominativ | blanditi |
blanditae |
blandita |
| Genitiv | blanditorum |
blanditarum |
blanditorum |
| Dativ | blanditis |
blanditis |
blanditis |
| Akkusativ | blanditos |
blanditas |
blandita |
| Ablativ | blanditis |
blanditis |
blanditis |
| Vokativ | blanditi |
blanditae |
blandita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blanditurus |
blanditura |
blanditurum |
| Genitiv | blandituri |
blanditurae |
blandituri |
| Dativ | blandituro |
blanditurae |
blandituro |
| Akkusativ | blanditurum |
blandituram |
blanditurum |
| Ablativ | blandituro |
blanditura |
blandituro |
| Vokativ | blanditure |
blanditura |
blanditurum |
Plural
| Nominativ | blandituri |
blanditurae |
blanditura |
| Genitiv | blanditurorum |
blanditurarum |
blanditurorum |
| Dativ | blandituris |
blandituris |
blandituris |
| Akkusativ | blandituros |
blandituras |
blanditura |
| Ablativ | blandituris |
blandituris |
blandituris |
| Vokativ | blandituri |
blanditurae |
blanditura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| blanditum |
blanditu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandio |
ich locke |
| 2. Person Singular | blandis |
du lockst |
| 3. Person Singular | blandit |
er/sie/es lockt |
| 1. Person Plural | blandimus |
wir locken |
| 2. Person Plural | blanditis |
ihr lockt |
| 3. Person Plural | blandiunt |
sie locken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandior |
ich werde gelockt |
| 2. Person Singular | blandiris blandire |
du wirst gelockt |
| 3. Person Singular | blanditur |
er/sie/es wird gelockt |
| 1. Person Plural | blandimur |
wir werden gelockt |
| 2. Person Plural | blandimini |
ihr werdet gelockt |
| 3. Person Plural | blandiuntur |
sie werden gelockt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiam |
ich locke |
| 2. Person Singular | blandias |
du lockest |
| 3. Person Singular | blandiat |
er/sie/es locke |
| 1. Person Plural | blandiamus |
wir locken |
| 2. Person Plural | blandiatis |
ihr locket |
| 3. Person Plural | blandiant |
sie locken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandiar |
ich werde gelockt |
| 2. Person Singular | blandiaris blandiare |
du werdest gelockt |
| 3. Person Singular | blandiatur |
er/sie/es werde gelockt |
| 1. Person Plural | blandiamur |
wir werden gelockt |
| 2. Person Plural | blandiamini |
ihr werdet gelockt |
| 3. Person Plural | blandiantur |
sie werden gelockt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiebam blandbam |
ich lockte |
| 2. Person Singular | blandiebas blandbas |
du locktest |
| 3. Person Singular | blandiebat blandbat |
er/sie/es lockte |
| 1. Person Plural | blandiebamus blandbamus |
wir lockten |
| 2. Person Plural | blandiebatis blandbatis |
ihr locktet |
| 3. Person Plural | blandiebant blandbant |
sie lockten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandiebar |
ich wurde gelockt |
| 2. Person Singular | blandiebaris blandiebare |
du wurdest gelockt |
| 3. Person Singular | blandiebatur |
er/sie/es wurde gelockt |
| 1. Person Plural | blandiebamur |
wir wurden gelockt |
| 2. Person Plural | blandiebamini |
ihr wurdet gelockt |
| 3. Person Plural | blandiebantur |
sie wurden gelockt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandirem |
ich lockte |
| 2. Person Singular | blandires |
du locktest |
| 3. Person Singular | blandiret |
er/sie/es lockte |
| 1. Person Plural | blandiremus |
wir lockten |
| 2. Person Plural | blandiretis |
ihr locktet |
| 3. Person Plural | blandirent |
sie lockten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandirer |
ich würde gelockt |
| 2. Person Singular | blandireris blandirere |
du würdest gelockt |
| 3. Person Singular | blandiretur |
er/sie/es würde gelockt |
| 1. Person Plural | blandiremur |
wir würden gelockt |
| 2. Person Plural | blandiremini |
ihr würdet gelockt |
| 3. Person Plural | blandirentur |
sie würden gelockt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiam blandibo |
ich werde locken |
| 2. Person Singular | blandies blandibis |
du wirst locken |
| 3. Person Singular | blandiet blandibit |
er/sie/es wird locken |
| 1. Person Plural | blandiemus blandibimus |
wir werden locken |
| 2. Person Plural | blandietis blandibitis |
ihr werdet locken |
| 3. Person Plural | blandient blandibunt |
sie werden locken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandiar blandibor |
ich werde gelockt werden |
| 2. Person Singular | blandieris blandiere blandiberis |
du wirst gelockt werden |
| 3. Person Singular | blandietur blandiberit |
er/sie/es wird gelockt werden |
| 1. Person Plural | blandiemur blandibimur |
wir werden gelockt werden |
| 2. Person Plural | blandiemini blandibimini |
ihr werdet gelockt werden |
| 3. Person Plural | blandientur blandibuntur |
sie werden gelockt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandivi |
ich habe gelockt |
| 2. Person Singular | blandivisti |
du hast gelockt |
| 3. Person Singular | blandivit |
er/sie/es hat gelockt |
| 1. Person Plural | blandivimus |
wir haben gelockt |
| 2. Person Plural | blandivistis |
ihr habt gelockt |
| 3. Person Plural | blandiverunt blandivere |
sie haben gelockt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus sum |
ich bin gelockt worden |
| 2. Person Singular | blanditus es |
du bist gelockt worden |
| 3. Person Singular | blanditus est |
er/sie/es ist gelockt worden |
| 1. Person Plural | blanditi sumus |
wir sind gelockt worden |
| 2. Person Plural | blanditi estis |
ihr seid gelockt worden |
| 3. Person Plural | blanditi sunt |
sie sind gelockt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiverim |
ich habe gelockt |
| 2. Person Singular | blandiveris |
du habest gelockt |
| 3. Person Singular | blandiverit |
er/sie/es habe gelockt |
| 1. Person Plural | blandiverimus |
wir haben gelockt |
| 2. Person Plural | blandiveritis |
ihr habet gelockt |
| 3. Person Plural | blandiverint |
sie haben gelockt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus sim |
ich sei gelockt worden |
| 2. Person Singular | blanditus sis |
du seiest gelockt worden |
| 3. Person Singular | blanditus sit |
er/sie/es sei gelockt worden |
| 1. Person Plural | blanditi simus |
wir seien gelockt worden |
| 2. Person Plural | blanditi sitis |
ihr seiet gelockt worden |
| 3. Person Plural | blanditi sint |
sie seien gelockt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiveram |
ich hatte gelockt |
| 2. Person Singular | blandiveras |
du hattest gelockt |
| 3. Person Singular | blandiverat |
er/sie/es hatte gelockt |
| 1. Person Plural | blandiveramus |
wir hatten gelockt |
| 2. Person Plural | blandiveratis |
ihr hattet gelockt |
| 3. Person Plural | blandiverant |
sie hatten gelockt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus eram |
ich war gelockt worden |
| 2. Person Singular | blanditus eras |
du warst gelockt worden |
| 3. Person Singular | blanditus erat |
er/sie/es war gelockt worden |
| 1. Person Plural | blanditi eramus |
wir waren gelockt worden |
| 2. Person Plural | blanditi eratis |
ihr wart gelockt worden |
| 3. Person Plural | blanditi erant |
sie waren gelockt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandivissem |
ich hätte gelockt |
| 2. Person Singular | blandivisses |
du hättest gelockt |
| 3. Person Singular | blandivisset |
er/sie/es hätte gelockt |
| 1. Person Plural | blandivissemus |
wir hätten gelockt |
| 2. Person Plural | blandivissetis |
ihr hättet gelockt |
| 3. Person Plural | blandivissent |
sie hätten gelockt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus essem |
ich wäre gelockt worden |
| 2. Person Singular | blanditus esses |
du wärest gelockt worden |
| 3. Person Singular | blanditus esset |
er/sie/es wäre gelockt worden |
| 1. Person Plural | blanditi essemus |
wir wären gelockt worden |
| 2. Person Plural | blanditi essetis |
ihr wäret gelockt worden |
| 3. Person Plural | blanditi essent |
sie wären gelockt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandivero |
ich werde gelockt haben |
| 2. Person Singular | blandiveris |
du wirst gelockt haben |
| 3. Person Singular | blandiverit |
er/sie/es wird gelockt haben |
| 1. Person Plural | blandiverimus |
wir werden gelockt haben |
| 2. Person Plural | blandiveritis |
ihr werdet gelockt haben |
| 3. Person Plural | blandiverint |
sie werden gelockt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus ero |
ich werde gelockt worden sein |
| 2. Person Singular | blanditus eris |
du wirst gelockt worden sein |
| 3. Person Singular | blanditus erit |
er/sie/es wird gelockt worden sein |
| 1. Person Plural | blanditi erimus |
wir werden gelockt worden sein |
| 2. Person Plural | blanditi eritis |
ihr werdet gelockt worden sein |
| 3. Person Plural | blanditi erunt |
sie werden gelockt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | blandire |
locken |
| Vorzeitigkeit | blandivisse |
gelockt haben |
| Nachzeitigkeit | blanditurum esse |
locken werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | blandiri blandirier |
gelockt werden |
| Vorzeitigkeit | blanditum esse |
gelockt worden sein |
| Nachzeitigkeit | blanditum iri |
künftig gelockt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | blandi |
locke; lock! |
| 2. Person Plural | blandite |
lockt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | blandito |
| 3. Person Singular | blandito |
| 2. Person Plural | blanditote |
| 3. Person Plural | blandiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | blandire |
das Locken |
| Genitiv | blandiendi blandiundi |
des Lockens |
| Dativ | blandiendo blandiundo |
dem Locken |
| Akkusativ | blandiendum blandiundum |
das Locken |
| Ablativ | blandiendo blandiundo |
durch das Locken |
| Vokativ | blandiende blandiunde |
Locken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blandiendus blandiundus |
blandienda blandiunda |
blandiendum blandiundum |
| Genitiv | blandiendi blandiundi |
blandiendae blandiundae |
blandiendi blandiundi |
| Dativ | blandiendo blandiundo |
blandiendae blandiundae |
blandiendo blandiundo |
| Akkusativ | blandiendum blandiundum |
blandiendam blandiundam |
blandiendum blandiundum |
| Ablativ | blandiendo blandiundo |
blandienda blandiunda |
blandiendo blandiundo |
| Vokativ | blandiende blandiunde |
blandienda blandiunda |
blandiendum blandiundum |
Plural
| Nominativ | blandiendi blandiundi |
blandiendae blandiundae |
blandienda blandiunda |
| Genitiv | blandiendorum blandiundorum |
blandiendarum blandiundarum |
blandiendorum blandiundorum |
| Dativ | blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
| Akkusativ | blandiendos blandiundos |
blandiendas blandiundas |
blandienda blandiunda |
| Ablativ | blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
| Vokativ | blandiendi blandiundi |
blandiendae blandiundae |
blandienda blandiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blandiens |
blandiens |
blandiens |
| Genitiv | blandientis |
blandientis |
blandientis |
| Dativ | blandienti |
blandienti |
blandienti |
| Akkusativ | blandientem |
blandientem |
blandiens |
| Ablativ | blandienti blandiente |
blandienti blandiente |
blandienti blandiente |
| Vokativ | blandiens |
blandiens |
blandiens |
Plural
| Nominativ | blandientes |
blandientes |
blandientia |
| Genitiv | blandientium blandientum |
blandientium blandientum |
blandientium blandientum |
| Dativ | blandientibus |
blandientibus |
blandientibus |
| Akkusativ | blandientes |
blandientes |
blandientia |
| Ablativ | blandientibus |
blandientibus |
blandientibus |
| Vokativ | blandientes |
blandientes |
blandientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blanditus |
blandita |
blanditum |
| Genitiv | blanditi |
blanditae |
blanditi |
| Dativ | blandito |
blanditae |
blandito |
| Akkusativ | blanditum |
blanditam |
blanditum |
| Ablativ | blandito |
blandita |
blandito |
| Vokativ | blandite |
blandita |
blanditum |
Plural
| Nominativ | blanditi |
blanditae |
blandita |
| Genitiv | blanditorum |
blanditarum |
blanditorum |
| Dativ | blanditis |
blanditis |
blanditis |
| Akkusativ | blanditos |
blanditas |
blandita |
| Ablativ | blanditis |
blanditis |
blanditis |
| Vokativ | blanditi |
blanditae |
blandita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blanditurus |
blanditura |
blanditurum |
| Genitiv | blandituri |
blanditurae |
blandituri |
| Dativ | blandituro |
blanditurae |
blandituro |
| Akkusativ | blanditurum |
blandituram |
blanditurum |
| Ablativ | blandituro |
blanditura |
blandituro |
| Vokativ | blanditure |
blanditura |
blanditurum |
Plural
| Nominativ | blandituri |
blanditurae |
blanditura |
| Genitiv | blanditurorum |
blanditurarum |
blanditurorum |
| Dativ | blandituris |
blandituris |
blandituris |
| Akkusativ | blandituros |
blandituras |
blanditura |
| Ablativ | blandituris |
blandituris |
blandituris |
| Vokativ | blandituri |
blanditurae |
blanditura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| blanditum |
blanditu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandio |
ich schmeichle |
| 2. Person Singular | blandis |
du schmeichelst |
| 3. Person Singular | blandit |
er/sie/es schmeichelt |
| 1. Person Plural | blandimus |
wir schmeicheln |
| 2. Person Plural | blanditis |
ihr schmeichelt |
| 3. Person Plural | blandiunt |
sie schmeicheln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandior |
|
| 2. Person Singular | blandiris blandire |
|
| 3. Person Singular | blanditur |
|
| 1. Person Plural | blandimur |
|
| 2. Person Plural | blandimini |
|
| 3. Person Plural | blandiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiam |
ich schmeichle |
| 2. Person Singular | blandias |
du schmeichelst |
| 3. Person Singular | blandiat |
er/sie/es schmeichle |
| 1. Person Plural | blandiamus |
wir schmeicheln |
| 2. Person Plural | blandiatis |
ihr schmeichelt |
| 3. Person Plural | blandiant |
sie schmeicheln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandiar |
|
| 2. Person Singular | blandiaris blandiare |
|
| 3. Person Singular | blandiatur |
|
| 1. Person Plural | blandiamur |
|
| 2. Person Plural | blandiamini |
|
| 3. Person Plural | blandiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiebam blandbam |
ich schmeichelte |
| 2. Person Singular | blandiebas blandbas |
du schmeicheltest |
| 3. Person Singular | blandiebat blandbat |
er/sie/es schmeichelte |
| 1. Person Plural | blandiebamus blandbamus |
wir schmeichelten |
| 2. Person Plural | blandiebatis blandbatis |
ihr schmeicheltet |
| 3. Person Plural | blandiebant blandbant |
sie schmeichelten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandiebar |
|
| 2. Person Singular | blandiebaris blandiebare |
|
| 3. Person Singular | blandiebatur |
|
| 1. Person Plural | blandiebamur |
|
| 2. Person Plural | blandiebamini |
|
| 3. Person Plural | blandiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandirem |
ich schmeichelte |
| 2. Person Singular | blandires |
du schmeicheltest |
| 3. Person Singular | blandiret |
er/sie/es schmeichelte |
| 1. Person Plural | blandiremus |
wir schmeichelten |
| 2. Person Plural | blandiretis |
ihr schmeicheltet |
| 3. Person Plural | blandirent |
sie schmeichelten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandirer |
|
| 2. Person Singular | blandireris blandirere |
|
| 3. Person Singular | blandiretur |
|
| 1. Person Plural | blandiremur |
|
| 2. Person Plural | blandiremini |
|
| 3. Person Plural | blandirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiam blandibo |
ich werde schmeicheln |
| 2. Person Singular | blandies blandibis |
du wirst schmeicheln |
| 3. Person Singular | blandiet blandibit |
er/sie/es wird schmeicheln |
| 1. Person Plural | blandiemus blandibimus |
wir werden schmeicheln |
| 2. Person Plural | blandietis blandibitis |
ihr werdet schmeicheln |
| 3. Person Plural | blandient blandibunt |
sie werden schmeicheln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandiar blandibor |
|
| 2. Person Singular | blandieris blandiere blandiberis |
|
| 3. Person Singular | blandietur blandiberit |
|
| 1. Person Plural | blandiemur blandibimur |
|
| 2. Person Plural | blandiemini blandibimini |
|
| 3. Person Plural | blandientur blandibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandivi |
ich habe geschmeichelt |
| 2. Person Singular | blandivisti |
du hast geschmeichelt |
| 3. Person Singular | blandivit |
er/sie/es hat geschmeichelt |
| 1. Person Plural | blandivimus |
wir haben geschmeichelt |
| 2. Person Plural | blandivistis |
ihr habt geschmeichelt |
| 3. Person Plural | blandiverunt blandivere |
sie haben geschmeichelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus sum |
|
| 2. Person Singular | blanditus es |
|
| 3. Person Singular | blanditus est |
|
| 1. Person Plural | blanditi sumus |
|
| 2. Person Plural | blanditi estis |
|
| 3. Person Plural | blanditi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiverim |
ich habe geschmeichelt |
| 2. Person Singular | blandiveris |
du habest geschmeichelt |
| 3. Person Singular | blandiverit |
er/sie/es habe geschmeichelt |
| 1. Person Plural | blandiverimus |
wir haben geschmeichelt |
| 2. Person Plural | blandiveritis |
ihr habet geschmeichelt |
| 3. Person Plural | blandiverint |
sie haben geschmeichelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus sim |
|
| 2. Person Singular | blanditus sis |
|
| 3. Person Singular | blanditus sit |
|
| 1. Person Plural | blanditi simus |
|
| 2. Person Plural | blanditi sitis |
|
| 3. Person Plural | blanditi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiveram |
ich hatte geschmeichelt |
| 2. Person Singular | blandiveras |
du hattest geschmeichelt |
| 3. Person Singular | blandiverat |
er/sie/es hatte geschmeichelt |
| 1. Person Plural | blandiveramus |
wir hatten geschmeichelt |
| 2. Person Plural | blandiveratis |
ihr hattet geschmeichelt |
| 3. Person Plural | blandiverant |
sie hatten geschmeichelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus eram |
|
| 2. Person Singular | blanditus eras |
|
| 3. Person Singular | blanditus erat |
|
| 1. Person Plural | blanditi eramus |
|
| 2. Person Plural | blanditi eratis |
|
| 3. Person Plural | blanditi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandivissem |
ich hätte geschmeichelt |
| 2. Person Singular | blandivisses |
du hättest geschmeichelt |
| 3. Person Singular | blandivisset |
er/sie/es hätte geschmeichelt |
| 1. Person Plural | blandivissemus |
wir hätten geschmeichelt |
| 2. Person Plural | blandivissetis |
ihr hättet geschmeichelt |
| 3. Person Plural | blandivissent |
sie hätten geschmeichelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus essem |
|
| 2. Person Singular | blanditus esses |
|
| 3. Person Singular | blanditus esset |
|
| 1. Person Plural | blanditi essemus |
|
| 2. Person Plural | blanditi essetis |
|
| 3. Person Plural | blanditi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandivero |
ich werde geschmeichelt haben |
| 2. Person Singular | blandiveris |
du wirst geschmeichelt haben |
| 3. Person Singular | blandiverit |
er/sie/es wird geschmeichelt haben |
| 1. Person Plural | blandiverimus |
wir werden geschmeichelt haben |
| 2. Person Plural | blandiveritis |
ihr werdet geschmeichelt haben |
| 3. Person Plural | blandiverint |
sie werden geschmeichelt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus ero |
|
| 2. Person Singular | blanditus eris |
|
| 3. Person Singular | blanditus erit |
|
| 1. Person Plural | blanditi erimus |
|
| 2. Person Plural | blanditi eritis |
|
| 3. Person Plural | blanditi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | blandire |
schmeicheln |
| Vorzeitigkeit | blandivisse |
geschmeichelt haben |
| Nachzeitigkeit | blanditurum esse |
schmeicheln werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | blandiri blandirier |
|
| Vorzeitigkeit | blanditum esse |
|
| Nachzeitigkeit | blanditum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | blandi |
schmeichle! |
| 2. Person Plural | blandite |
schmeichelt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | blandito |
| 3. Person Singular | blandito |
| 2. Person Plural | blanditote |
| 3. Person Plural | blandiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | blandire |
das Schmeicheln |
| Genitiv | blandiendi blandiundi |
des Schmeichelnes |
| Dativ | blandiendo blandiundo |
dem Schmeicheln |
| Akkusativ | blandiendum blandiundum |
das Schmeicheln |
| Ablativ | blandiendo blandiundo |
durch das Schmeicheln |
| Vokativ | blandiende blandiunde |
Schmeicheln! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blandiendus blandiundus |
blandienda blandiunda |
blandiendum blandiundum |
| Genitiv | blandiendi blandiundi |
blandiendae blandiundae |
blandiendi blandiundi |
| Dativ | blandiendo blandiundo |
blandiendae blandiundae |
blandiendo blandiundo |
| Akkusativ | blandiendum blandiundum |
blandiendam blandiundam |
blandiendum blandiundum |
| Ablativ | blandiendo blandiundo |
blandienda blandiunda |
blandiendo blandiundo |
| Vokativ | blandiende blandiunde |
blandienda blandiunda |
blandiendum blandiundum |
Plural
| Nominativ | blandiendi blandiundi |
blandiendae blandiundae |
blandienda blandiunda |
| Genitiv | blandiendorum blandiundorum |
blandiendarum blandiundarum |
blandiendorum blandiundorum |
| Dativ | blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
| Akkusativ | blandiendos blandiundos |
blandiendas blandiundas |
blandienda blandiunda |
| Ablativ | blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
| Vokativ | blandiendi blandiundi |
blandiendae blandiundae |
blandienda blandiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blandiens |
blandiens |
blandiens |
| Genitiv | blandientis |
blandientis |
blandientis |
| Dativ | blandienti |
blandienti |
blandienti |
| Akkusativ | blandientem |
blandientem |
blandiens |
| Ablativ | blandienti blandiente |
blandienti blandiente |
blandienti blandiente |
| Vokativ | blandiens |
blandiens |
blandiens |
Plural
| Nominativ | blandientes |
blandientes |
blandientia |
| Genitiv | blandientium blandientum |
blandientium blandientum |
blandientium blandientum |
| Dativ | blandientibus |
blandientibus |
blandientibus |
| Akkusativ | blandientes |
blandientes |
blandientia |
| Ablativ | blandientibus |
blandientibus |
blandientibus |
| Vokativ | blandientes |
blandientes |
blandientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blanditus |
blandita |
blanditum |
| Genitiv | blanditi |
blanditae |
blanditi |
| Dativ | blandito |
blanditae |
blandito |
| Akkusativ | blanditum |
blanditam |
blanditum |
| Ablativ | blandito |
blandita |
blandito |
| Vokativ | blandite |
blandita |
blanditum |
Plural
| Nominativ | blanditi |
blanditae |
blandita |
| Genitiv | blanditorum |
blanditarum |
blanditorum |
| Dativ | blanditis |
blanditis |
blanditis |
| Akkusativ | blanditos |
blanditas |
blandita |
| Ablativ | blanditis |
blanditis |
blanditis |
| Vokativ | blanditi |
blanditae |
blandita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blanditurus |
blanditura |
blanditurum |
| Genitiv | blandituri |
blanditurae |
blandituri |
| Dativ | blandituro |
blanditurae |
blandituro |
| Akkusativ | blanditurum |
blandituram |
blanditurum |
| Ablativ | blandituro |
blanditura |
blandituro |
| Vokativ | blanditure |
blanditura |
blanditurum |
Plural
| Nominativ | blandituri |
blanditurae |
blanditura |
| Genitiv | blanditurorum |
blanditurarum |
blanditurorum |
| Dativ | blandituris |
blandituris |
blandituris |
| Akkusativ | blandituros |
blandituras |
blanditura |
| Ablativ | blandituris |
blandituris |
blandituris |
| Vokativ | blandituri |
blanditurae |
blanditura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| blanditum |
blanditu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandio |
|
| 2. Person Singular | blandis |
|
| 3. Person Singular | blandit |
|
| 1. Person Plural | blandimus |
|
| 2. Person Plural | blanditis |
|
| 3. Person Plural | blandiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandior |
|
| 2. Person Singular | blandiris blandire |
|
| 3. Person Singular | blanditur |
|
| 1. Person Plural | blandimur |
|
| 2. Person Plural | blandimini |
|
| 3. Person Plural | blandiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiam |
|
| 2. Person Singular | blandias |
|
| 3. Person Singular | blandiat |
|
| 1. Person Plural | blandiamus |
|
| 2. Person Plural | blandiatis |
|
| 3. Person Plural | blandiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandiar |
|
| 2. Person Singular | blandiaris blandiare |
|
| 3. Person Singular | blandiatur |
|
| 1. Person Plural | blandiamur |
|
| 2. Person Plural | blandiamini |
|
| 3. Person Plural | blandiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiebam blandbam |
|
| 2. Person Singular | blandiebas blandbas |
|
| 3. Person Singular | blandiebat blandbat |
|
| 1. Person Plural | blandiebamus blandbamus |
|
| 2. Person Plural | blandiebatis blandbatis |
|
| 3. Person Plural | blandiebant blandbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandiebar |
|
| 2. Person Singular | blandiebaris blandiebare |
|
| 3. Person Singular | blandiebatur |
|
| 1. Person Plural | blandiebamur |
|
| 2. Person Plural | blandiebamini |
|
| 3. Person Plural | blandiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandirem |
|
| 2. Person Singular | blandires |
|
| 3. Person Singular | blandiret |
|
| 1. Person Plural | blandiremus |
|
| 2. Person Plural | blandiretis |
|
| 3. Person Plural | blandirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandirer |
|
| 2. Person Singular | blandireris blandirere |
|
| 3. Person Singular | blandiretur |
|
| 1. Person Plural | blandiremur |
|
| 2. Person Plural | blandiremini |
|
| 3. Person Plural | blandirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiam blandibo |
|
| 2. Person Singular | blandies blandibis |
|
| 3. Person Singular | blandiet blandibit |
|
| 1. Person Plural | blandiemus blandibimus |
|
| 2. Person Plural | blandietis blandibitis |
|
| 3. Person Plural | blandient blandibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandiar blandibor |
|
| 2. Person Singular | blandieris blandiere blandiberis |
|
| 3. Person Singular | blandietur blandiberit |
|
| 1. Person Plural | blandiemur blandibimur |
|
| 2. Person Plural | blandiemini blandibimini |
|
| 3. Person Plural | blandientur blandibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandivi |
|
| 2. Person Singular | blandivisti |
|
| 3. Person Singular | blandivit |
|
| 1. Person Plural | blandivimus |
|
| 2. Person Plural | blandivistis |
|
| 3. Person Plural | blandiverunt blandivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus sum |
|
| 2. Person Singular | blanditus es |
|
| 3. Person Singular | blanditus est |
|
| 1. Person Plural | blanditi sumus |
|
| 2. Person Plural | blanditi estis |
|
| 3. Person Plural | blanditi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiverim |
|
| 2. Person Singular | blandiveris |
|
| 3. Person Singular | blandiverit |
|
| 1. Person Plural | blandiverimus |
|
| 2. Person Plural | blandiveritis |
|
| 3. Person Plural | blandiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus sim |
|
| 2. Person Singular | blanditus sis |
|
| 3. Person Singular | blanditus sit |
|
| 1. Person Plural | blanditi simus |
|
| 2. Person Plural | blanditi sitis |
|
| 3. Person Plural | blanditi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiveram |
|
| 2. Person Singular | blandiveras |
|
| 3. Person Singular | blandiverat |
|
| 1. Person Plural | blandiveramus |
|
| 2. Person Plural | blandiveratis |
|
| 3. Person Plural | blandiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus eram |
|
| 2. Person Singular | blanditus eras |
|
| 3. Person Singular | blanditus erat |
|
| 1. Person Plural | blanditi eramus |
|
| 2. Person Plural | blanditi eratis |
|
| 3. Person Plural | blanditi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandivissem |
|
| 2. Person Singular | blandivisses |
|
| 3. Person Singular | blandivisset |
|
| 1. Person Plural | blandivissemus |
|
| 2. Person Plural | blandivissetis |
|
| 3. Person Plural | blandivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus essem |
|
| 2. Person Singular | blanditus esses |
|
| 3. Person Singular | blanditus esset |
|
| 1. Person Plural | blanditi essemus |
|
| 2. Person Plural | blanditi essetis |
|
| 3. Person Plural | blanditi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandivero |
|
| 2. Person Singular | blandiveris |
|
| 3. Person Singular | blandiverit |
|
| 1. Person Plural | blandiverimus |
|
| 2. Person Plural | blandiveritis |
|
| 3. Person Plural | blandiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus ero |
|
| 2. Person Singular | blanditus eris |
|
| 3. Person Singular | blanditus erit |
|
| 1. Person Plural | blanditi erimus |
|
| 2. Person Plural | blanditi eritis |
|
| 3. Person Plural | blanditi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | blandire |
|
| Vorzeitigkeit | blandivisse |
|
| Nachzeitigkeit | blanditurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | blandiri blandirier |
|
| Vorzeitigkeit | blanditum esse |
|
| Nachzeitigkeit | blanditum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | blandi |
! |
| 2. Person Plural | blandite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | blandito |
| 3. Person Singular | blandito |
| 2. Person Plural | blanditote |
| 3. Person Plural | blandiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | blandire |
|
| Genitiv | blandiendi blandiundi |
|
| Dativ | blandiendo blandiundo |
|
| Akkusativ | blandiendum blandiundum |
|
| Ablativ | blandiendo blandiundo |
|
| Vokativ | blandiende blandiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blandiendus blandiundus |
blandienda blandiunda |
blandiendum blandiundum |
| Genitiv | blandiendi blandiundi |
blandiendae blandiundae |
blandiendi blandiundi |
| Dativ | blandiendo blandiundo |
blandiendae blandiundae |
blandiendo blandiundo |
| Akkusativ | blandiendum blandiundum |
blandiendam blandiundam |
blandiendum blandiundum |
| Ablativ | blandiendo blandiundo |
blandienda blandiunda |
blandiendo blandiundo |
| Vokativ | blandiende blandiunde |
blandienda blandiunda |
blandiendum blandiundum |
Plural
| Nominativ | blandiendi blandiundi |
blandiendae blandiundae |
blandienda blandiunda |
| Genitiv | blandiendorum blandiundorum |
blandiendarum blandiundarum |
blandiendorum blandiundorum |
| Dativ | blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
| Akkusativ | blandiendos blandiundos |
blandiendas blandiundas |
blandienda blandiunda |
| Ablativ | blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
| Vokativ | blandiendi blandiundi |
blandiendae blandiundae |
blandienda blandiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blandiens |
blandiens |
blandiens |
| Genitiv | blandientis |
blandientis |
blandientis |
| Dativ | blandienti |
blandienti |
blandienti |
| Akkusativ | blandientem |
blandientem |
blandiens |
| Ablativ | blandienti blandiente |
blandienti blandiente |
blandienti blandiente |
| Vokativ | blandiens |
blandiens |
blandiens |
Plural
| Nominativ | blandientes |
blandientes |
blandientia |
| Genitiv | blandientium blandientum |
blandientium blandientum |
blandientium blandientum |
| Dativ | blandientibus |
blandientibus |
blandientibus |
| Akkusativ | blandientes |
blandientes |
blandientia |
| Ablativ | blandientibus |
blandientibus |
blandientibus |
| Vokativ | blandientes |
blandientes |
blandientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blanditus |
blandita |
blanditum |
| Genitiv | blanditi |
blanditae |
blanditi |
| Dativ | blandito |
blanditae |
blandito |
| Akkusativ | blanditum |
blanditam |
blanditum |
| Ablativ | blandito |
blandita |
blandito |
| Vokativ | blandite |
blandita |
blanditum |
Plural
| Nominativ | blanditi |
blanditae |
blandita |
| Genitiv | blanditorum |
blanditarum |
blanditorum |
| Dativ | blanditis |
blanditis |
blanditis |
| Akkusativ | blanditos |
blanditas |
blandita |
| Ablativ | blanditis |
blanditis |
blanditis |
| Vokativ | blanditi |
blanditae |
blandita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blanditurus |
blanditura |
blanditurum |
| Genitiv | blandituri |
blanditurae |
blandituri |
| Dativ | blandituro |
blanditurae |
blandituro |
| Akkusativ | blanditurum |
blandituram |
blanditurum |
| Ablativ | blandituro |
blanditura |
blandituro |
| Vokativ | blanditure |
blanditura |
blanditurum |
Plural
| Nominativ | blandituri |
blanditurae |
blanditura |
| Genitiv | blanditurorum |
blanditurarum |
blanditurorum |
| Dativ | blandituris |
blandituris |
blandituris |
| Akkusativ | blandituros |
blandituras |
blanditura |
| Ablativ | blandituris |
blandituris |
blandituris |
| Vokativ | blandituri |
blanditurae |
blanditura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| blanditum |
blanditu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandio |
ich täusche |
| 2. Person Singular | blandis |
du täuschst |
| 3. Person Singular | blandit |
er/sie/es täuscht |
| 1. Person Plural | blandimus |
wir täuschen |
| 2. Person Plural | blanditis |
ihr täuscht |
| 3. Person Plural | blandiunt |
sie täuschen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandior |
ich werde getäuscht |
| 2. Person Singular | blandiris blandire |
du wirst getäuscht |
| 3. Person Singular | blanditur |
er/sie/es wird getäuscht |
| 1. Person Plural | blandimur |
wir werden getäuscht |
| 2. Person Plural | blandimini |
ihr werdet getäuscht |
| 3. Person Plural | blandiuntur |
sie werden getäuscht |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiam |
ich täusche |
| 2. Person Singular | blandias |
du täuschest |
| 3. Person Singular | blandiat |
er/sie/es täusche |
| 1. Person Plural | blandiamus |
wir täuschen |
| 2. Person Plural | blandiatis |
ihr täuschet |
| 3. Person Plural | blandiant |
sie täuschen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandiar |
ich werde getäuscht |
| 2. Person Singular | blandiaris blandiare |
du werdest getäuscht |
| 3. Person Singular | blandiatur |
er/sie/es werde getäuscht |
| 1. Person Plural | blandiamur |
wir werden getäuscht |
| 2. Person Plural | blandiamini |
ihr werdet getäuscht |
| 3. Person Plural | blandiantur |
sie werden getäuscht |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiebam blandbam |
ich täuschte |
| 2. Person Singular | blandiebas blandbas |
du täuschtest |
| 3. Person Singular | blandiebat blandbat |
er/sie/es täuschte |
| 1. Person Plural | blandiebamus blandbamus |
wir täuschten |
| 2. Person Plural | blandiebatis blandbatis |
ihr täuschtet |
| 3. Person Plural | blandiebant blandbant |
sie täuschten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandiebar |
ich wurde getäuscht |
| 2. Person Singular | blandiebaris blandiebare |
du wurdest getäuscht |
| 3. Person Singular | blandiebatur |
er/sie/es wurde getäuscht |
| 1. Person Plural | blandiebamur |
wir wurden getäuscht |
| 2. Person Plural | blandiebamini |
ihr wurdet getäuscht |
| 3. Person Plural | blandiebantur |
sie wurden getäuscht |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandirem |
ich täuschte |
| 2. Person Singular | blandires |
du täuschtest |
| 3. Person Singular | blandiret |
er/sie/es täuschte |
| 1. Person Plural | blandiremus |
wir täuschten |
| 2. Person Plural | blandiretis |
ihr täuschtet |
| 3. Person Plural | blandirent |
sie täuschten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandirer |
ich würde getäuscht |
| 2. Person Singular | blandireris blandirere |
du würdest getäuscht |
| 3. Person Singular | blandiretur |
er/sie/es würde getäuscht |
| 1. Person Plural | blandiremur |
wir würden getäuscht |
| 2. Person Plural | blandiremini |
ihr würdet getäuscht |
| 3. Person Plural | blandirentur |
sie würden getäuscht |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiam blandibo |
ich werde täuschen |
| 2. Person Singular | blandies blandibis |
du wirst täuschen |
| 3. Person Singular | blandiet blandibit |
er/sie/es wird täuschen |
| 1. Person Plural | blandiemus blandibimus |
wir werden täuschen |
| 2. Person Plural | blandietis blandibitis |
ihr werdet täuschen |
| 3. Person Plural | blandient blandibunt |
sie werden täuschen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandiar blandibor |
ich werde getäuscht werden |
| 2. Person Singular | blandieris blandiere blandiberis |
du wirst getäuscht werden |
| 3. Person Singular | blandietur blandiberit |
er/sie/es wird getäuscht werden |
| 1. Person Plural | blandiemur blandibimur |
wir werden getäuscht werden |
| 2. Person Plural | blandiemini blandibimini |
ihr werdet getäuscht werden |
| 3. Person Plural | blandientur blandibuntur |
sie werden getäuscht werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandivi |
ich habe getäuscht |
| 2. Person Singular | blandivisti |
du hast getäuscht |
| 3. Person Singular | blandivit |
er/sie/es hat getäuscht |
| 1. Person Plural | blandivimus |
wir haben getäuscht |
| 2. Person Plural | blandivistis |
ihr habt getäuscht |
| 3. Person Plural | blandiverunt blandivere |
sie haben getäuscht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus sum |
ich bin getäuscht worden |
| 2. Person Singular | blanditus es |
du bist getäuscht worden |
| 3. Person Singular | blanditus est |
er/sie/es ist getäuscht worden |
| 1. Person Plural | blanditi sumus |
wir sind getäuscht worden |
| 2. Person Plural | blanditi estis |
ihr seid getäuscht worden |
| 3. Person Plural | blanditi sunt |
sie sind getäuscht worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiverim |
ich habe getäuscht |
| 2. Person Singular | blandiveris |
du habest getäuscht |
| 3. Person Singular | blandiverit |
er/sie/es habe getäuscht |
| 1. Person Plural | blandiverimus |
wir haben getäuscht |
| 2. Person Plural | blandiveritis |
ihr habet getäuscht |
| 3. Person Plural | blandiverint |
sie haben getäuscht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus sim |
ich sei getäuscht worden |
| 2. Person Singular | blanditus sis |
du seiest getäuscht worden |
| 3. Person Singular | blanditus sit |
er/sie/es sei getäuscht worden |
| 1. Person Plural | blanditi simus |
wir seien getäuscht worden |
| 2. Person Plural | blanditi sitis |
ihr seiet getäuscht worden |
| 3. Person Plural | blanditi sint |
sie seien getäuscht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiveram |
ich hatte getäuscht |
| 2. Person Singular | blandiveras |
du hattest getäuscht |
| 3. Person Singular | blandiverat |
er/sie/es hatte getäuscht |
| 1. Person Plural | blandiveramus |
wir hatten getäuscht |
| 2. Person Plural | blandiveratis |
ihr hattet getäuscht |
| 3. Person Plural | blandiverant |
sie hatten getäuscht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus eram |
ich war getäuscht worden |
| 2. Person Singular | blanditus eras |
du warst getäuscht worden |
| 3. Person Singular | blanditus erat |
er/sie/es war getäuscht worden |
| 1. Person Plural | blanditi eramus |
wir waren getäuscht worden |
| 2. Person Plural | blanditi eratis |
ihr wart getäuscht worden |
| 3. Person Plural | blanditi erant |
sie waren getäuscht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandivissem |
ich hätte getäuscht |
| 2. Person Singular | blandivisses |
du hättest getäuscht |
| 3. Person Singular | blandivisset |
er/sie/es hätte getäuscht |
| 1. Person Plural | blandivissemus |
wir hätten getäuscht |
| 2. Person Plural | blandivissetis |
ihr hättet getäuscht |
| 3. Person Plural | blandivissent |
sie hätten getäuscht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus essem |
ich wäre getäuscht worden |
| 2. Person Singular | blanditus esses |
du wärest getäuscht worden |
| 3. Person Singular | blanditus esset |
er/sie/es wäre getäuscht worden |
| 1. Person Plural | blanditi essemus |
wir wären getäuscht worden |
| 2. Person Plural | blanditi essetis |
ihr wäret getäuscht worden |
| 3. Person Plural | blanditi essent |
sie wären getäuscht worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandivero |
ich werde getäuscht haben |
| 2. Person Singular | blandiveris |
du wirst getäuscht haben |
| 3. Person Singular | blandiverit |
er/sie/es wird getäuscht haben |
| 1. Person Plural | blandiverimus |
wir werden getäuscht haben |
| 2. Person Plural | blandiveritis |
ihr werdet getäuscht haben |
| 3. Person Plural | blandiverint |
sie werden getäuscht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus ero |
ich werde getäuscht worden sein |
| 2. Person Singular | blanditus eris |
du wirst getäuscht worden sein |
| 3. Person Singular | blanditus erit |
er/sie/es wird getäuscht worden sein |
| 1. Person Plural | blanditi erimus |
wir werden getäuscht worden sein |
| 2. Person Plural | blanditi eritis |
ihr werdet getäuscht worden sein |
| 3. Person Plural | blanditi erunt |
sie werden getäuscht worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | blandire |
täuschen |
| Vorzeitigkeit | blandivisse |
getäuscht haben |
| Nachzeitigkeit | blanditurum esse |
täuschen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | blandiri blandirier |
getäuscht werden |
| Vorzeitigkeit | blanditum esse |
getäuscht worden sein |
| Nachzeitigkeit | blanditum iri |
künftig getäuscht werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | blandi |
täusche; täusch! |
| 2. Person Plural | blandite |
täuscht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | blandito |
| 3. Person Singular | blandito |
| 2. Person Plural | blanditote |
| 3. Person Plural | blandiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | blandire |
das Täuschen |
| Genitiv | blandiendi blandiundi |
des Täuschens |
| Dativ | blandiendo blandiundo |
dem Täuschen |
| Akkusativ | blandiendum blandiundum |
das Täuschen |
| Ablativ | blandiendo blandiundo |
durch das Täuschen |
| Vokativ | blandiende blandiunde |
Täuschen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blandiendus blandiundus |
blandienda blandiunda |
blandiendum blandiundum |
| Genitiv | blandiendi blandiundi |
blandiendae blandiundae |
blandiendi blandiundi |
| Dativ | blandiendo blandiundo |
blandiendae blandiundae |
blandiendo blandiundo |
| Akkusativ | blandiendum blandiundum |
blandiendam blandiundam |
blandiendum blandiundum |
| Ablativ | blandiendo blandiundo |
blandienda blandiunda |
blandiendo blandiundo |
| Vokativ | blandiende blandiunde |
blandienda blandiunda |
blandiendum blandiundum |
Plural
| Nominativ | blandiendi blandiundi |
blandiendae blandiundae |
blandienda blandiunda |
| Genitiv | blandiendorum blandiundorum |
blandiendarum blandiundarum |
blandiendorum blandiundorum |
| Dativ | blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
| Akkusativ | blandiendos blandiundos |
blandiendas blandiundas |
blandienda blandiunda |
| Ablativ | blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
| Vokativ | blandiendi blandiundi |
blandiendae blandiundae |
blandienda blandiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blandiens |
blandiens |
blandiens |
| Genitiv | blandientis |
blandientis |
blandientis |
| Dativ | blandienti |
blandienti |
blandienti |
| Akkusativ | blandientem |
blandientem |
blandiens |
| Ablativ | blandienti blandiente |
blandienti blandiente |
blandienti blandiente |
| Vokativ | blandiens |
blandiens |
blandiens |
Plural
| Nominativ | blandientes |
blandientes |
blandientia |
| Genitiv | blandientium blandientum |
blandientium blandientum |
blandientium blandientum |
| Dativ | blandientibus |
blandientibus |
blandientibus |
| Akkusativ | blandientes |
blandientes |
blandientia |
| Ablativ | blandientibus |
blandientibus |
blandientibus |
| Vokativ | blandientes |
blandientes |
blandientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blanditus |
blandita |
blanditum |
| Genitiv | blanditi |
blanditae |
blanditi |
| Dativ | blandito |
blanditae |
blandito |
| Akkusativ | blanditum |
blanditam |
blanditum |
| Ablativ | blandito |
blandita |
blandito |
| Vokativ | blandite |
blandita |
blanditum |
Plural
| Nominativ | blanditi |
blanditae |
blandita |
| Genitiv | blanditorum |
blanditarum |
blanditorum |
| Dativ | blanditis |
blanditis |
blanditis |
| Akkusativ | blanditos |
blanditas |
blandita |
| Ablativ | blanditis |
blanditis |
blanditis |
| Vokativ | blanditi |
blanditae |
blandita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blanditurus |
blanditura |
blanditurum |
| Genitiv | blandituri |
blanditurae |
blandituri |
| Dativ | blandituro |
blanditurae |
blandituro |
| Akkusativ | blanditurum |
blandituram |
blanditurum |
| Ablativ | blandituro |
blanditura |
blandituro |
| Vokativ | blanditure |
blanditura |
blanditurum |
Plural
| Nominativ | blandituri |
blanditurae |
blanditura |
| Genitiv | blanditurorum |
blanditurarum |
blanditurorum |
| Dativ | blandituris |
blandituris |
blandituris |
| Akkusativ | blandituros |
blandituras |
blanditura |
| Ablativ | blandituris |
blandituris |
blandituris |
| Vokativ | blandituri |
blanditurae |
blanditura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| blanditum |
blanditu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandio |
ich überrede |
| 2. Person Singular | blandis |
du überredest |
| 3. Person Singular | blandit |
er/sie/es überredet |
| 1. Person Plural | blandimus |
wir überreden |
| 2. Person Plural | blanditis |
ihr überredet |
| 3. Person Plural | blandiunt |
sie überreden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandior |
ich werde überredet |
| 2. Person Singular | blandiris blandire |
du wirst überredet |
| 3. Person Singular | blanditur |
er/sie/es wird überredet |
| 1. Person Plural | blandimur |
wir werden überredet |
| 2. Person Plural | blandimini |
ihr werdet überredet |
| 3. Person Plural | blandiuntur |
sie werden überredet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiam |
ich überrede |
| 2. Person Singular | blandias |
du überredest |
| 3. Person Singular | blandiat |
er/sie/es überrede |
| 1. Person Plural | blandiamus |
wir überreden |
| 2. Person Plural | blandiatis |
ihr überredet |
| 3. Person Plural | blandiant |
sie überreden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandiar |
ich werde überredet |
| 2. Person Singular | blandiaris blandiare |
du werdest überredet |
| 3. Person Singular | blandiatur |
er/sie/es werde überredet |
| 1. Person Plural | blandiamur |
wir werden überredet |
| 2. Person Plural | blandiamini |
ihr werdet überredet |
| 3. Person Plural | blandiantur |
sie werden überredet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiebam blandbam |
ich überredete |
| 2. Person Singular | blandiebas blandbas |
du überredetest |
| 3. Person Singular | blandiebat blandbat |
er/sie/es überredete |
| 1. Person Plural | blandiebamus blandbamus |
wir überredeten |
| 2. Person Plural | blandiebatis blandbatis |
ihr überredetet |
| 3. Person Plural | blandiebant blandbant |
sie überredeten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandiebar |
ich wurde überredet |
| 2. Person Singular | blandiebaris blandiebare |
du wurdest überredet |
| 3. Person Singular | blandiebatur |
er/sie/es wurde überredet |
| 1. Person Plural | blandiebamur |
wir wurden überredet |
| 2. Person Plural | blandiebamini |
ihr wurdet überredet |
| 3. Person Plural | blandiebantur |
sie wurden überredet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandirem |
ich überredete |
| 2. Person Singular | blandires |
du überredetest |
| 3. Person Singular | blandiret |
er/sie/es überredete |
| 1. Person Plural | blandiremus |
wir überredeten |
| 2. Person Plural | blandiretis |
ihr überredetet |
| 3. Person Plural | blandirent |
sie überredeten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandirer |
ich würde überredet |
| 2. Person Singular | blandireris blandirere |
du würdest überredet |
| 3. Person Singular | blandiretur |
er/sie/es würde überredet |
| 1. Person Plural | blandiremur |
wir würden überredet |
| 2. Person Plural | blandiremini |
ihr würdet überredet |
| 3. Person Plural | blandirentur |
sie würden überredet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiam blandibo |
ich werde überreden |
| 2. Person Singular | blandies blandibis |
du wirst überreden |
| 3. Person Singular | blandiet blandibit |
er/sie/es wird überreden |
| 1. Person Plural | blandiemus blandibimus |
wir werden überreden |
| 2. Person Plural | blandietis blandibitis |
ihr werdet überreden |
| 3. Person Plural | blandient blandibunt |
sie werden überreden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blandiar blandibor |
ich werde überredet werden |
| 2. Person Singular | blandieris blandiere blandiberis |
du wirst überredet werden |
| 3. Person Singular | blandietur blandiberit |
er/sie/es wird überredet werden |
| 1. Person Plural | blandiemur blandibimur |
wir werden überredet werden |
| 2. Person Plural | blandiemini blandibimini |
ihr werdet überredet werden |
| 3. Person Plural | blandientur blandibuntur |
sie werden überredet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandivi |
ich habe überredet |
| 2. Person Singular | blandivisti |
du hast überredet |
| 3. Person Singular | blandivit |
er/sie/es hat überredet |
| 1. Person Plural | blandivimus |
wir haben überredet |
| 2. Person Plural | blandivistis |
ihr habt überredet |
| 3. Person Plural | blandiverunt blandivere |
sie haben überredet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus sum |
ich bin überredet worden |
| 2. Person Singular | blanditus es |
du bist überredet worden |
| 3. Person Singular | blanditus est |
er/sie/es ist überredet worden |
| 1. Person Plural | blanditi sumus |
wir sind überredet worden |
| 2. Person Plural | blanditi estis |
ihr seid überredet worden |
| 3. Person Plural | blanditi sunt |
sie sind überredet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiverim |
ich habe überredet |
| 2. Person Singular | blandiveris |
du habest überredet |
| 3. Person Singular | blandiverit |
er/sie/es habe überredet |
| 1. Person Plural | blandiverimus |
wir haben überredet |
| 2. Person Plural | blandiveritis |
ihr habet überredet |
| 3. Person Plural | blandiverint |
sie haben überredet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus sim |
ich sei überredet worden |
| 2. Person Singular | blanditus sis |
du seiest überredet worden |
| 3. Person Singular | blanditus sit |
er/sie/es sei überredet worden |
| 1. Person Plural | blanditi simus |
wir seien überredet worden |
| 2. Person Plural | blanditi sitis |
ihr seiet überredet worden |
| 3. Person Plural | blanditi sint |
sie seien überredet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandiveram |
ich hatte überredet |
| 2. Person Singular | blandiveras |
du hattest überredet |
| 3. Person Singular | blandiverat |
er/sie/es hatte überredet |
| 1. Person Plural | blandiveramus |
wir hatten überredet |
| 2. Person Plural | blandiveratis |
ihr hattet überredet |
| 3. Person Plural | blandiverant |
sie hatten überredet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus eram |
ich war überredet worden |
| 2. Person Singular | blanditus eras |
du warst überredet worden |
| 3. Person Singular | blanditus erat |
er/sie/es war überredet worden |
| 1. Person Plural | blanditi eramus |
wir waren überredet worden |
| 2. Person Plural | blanditi eratis |
ihr wart überredet worden |
| 3. Person Plural | blanditi erant |
sie waren überredet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandivissem |
ich hätte überredet |
| 2. Person Singular | blandivisses |
du hättest überredet |
| 3. Person Singular | blandivisset |
er/sie/es hätte überredet |
| 1. Person Plural | blandivissemus |
wir hätten überredet |
| 2. Person Plural | blandivissetis |
ihr hättet überredet |
| 3. Person Plural | blandivissent |
sie hätten überredet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus essem |
ich wäre überredet worden |
| 2. Person Singular | blanditus esses |
du wärest überredet worden |
| 3. Person Singular | blanditus esset |
er/sie/es wäre überredet worden |
| 1. Person Plural | blanditi essemus |
wir wären überredet worden |
| 2. Person Plural | blanditi essetis |
ihr wäret überredet worden |
| 3. Person Plural | blanditi essent |
sie wären überredet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | blandivero |
ich werde überredet haben |
| 2. Person Singular | blandiveris |
du wirst überredet haben |
| 3. Person Singular | blandiverit |
er/sie/es wird überredet haben |
| 1. Person Plural | blandiverimus |
wir werden überredet haben |
| 2. Person Plural | blandiveritis |
ihr werdet überredet haben |
| 3. Person Plural | blandiverint |
sie werden überredet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | blanditus ero |
ich werde überredet worden sein |
| 2. Person Singular | blanditus eris |
du wirst überredet worden sein |
| 3. Person Singular | blanditus erit |
er/sie/es wird überredet worden sein |
| 1. Person Plural | blanditi erimus |
wir werden überredet worden sein |
| 2. Person Plural | blanditi eritis |
ihr werdet überredet worden sein |
| 3. Person Plural | blanditi erunt |
sie werden überredet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | blandire |
überreden |
| Vorzeitigkeit | blandivisse |
überredet haben |
| Nachzeitigkeit | blanditurum esse |
überreden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | blandiri blandirier |
überredet werden |
| Vorzeitigkeit | blanditum esse |
überredet worden sein |
| Nachzeitigkeit | blanditum iri |
künftig überredet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | blandi |
überrede! |
| 2. Person Plural | blandite |
überredet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | blandito |
| 3. Person Singular | blandito |
| 2. Person Plural | blanditote |
| 3. Person Plural | blandiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | blandire |
das Überreden |
| Genitiv | blandiendi blandiundi |
des Überredens |
| Dativ | blandiendo blandiundo |
dem Überreden |
| Akkusativ | blandiendum blandiundum |
das Überreden |
| Ablativ | blandiendo blandiundo |
durch das Überreden |
| Vokativ | blandiende blandiunde |
Überreden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blandiendus blandiundus |
blandienda blandiunda |
blandiendum blandiundum |
| Genitiv | blandiendi blandiundi |
blandiendae blandiundae |
blandiendi blandiundi |
| Dativ | blandiendo blandiundo |
blandiendae blandiundae |
blandiendo blandiundo |
| Akkusativ | blandiendum blandiundum |
blandiendam blandiundam |
blandiendum blandiundum |
| Ablativ | blandiendo blandiundo |
blandienda blandiunda |
blandiendo blandiundo |
| Vokativ | blandiende blandiunde |
blandienda blandiunda |
blandiendum blandiundum |
Plural
| Nominativ | blandiendi blandiundi |
blandiendae blandiundae |
blandienda blandiunda |
| Genitiv | blandiendorum blandiundorum |
blandiendarum blandiundarum |
blandiendorum blandiundorum |
| Dativ | blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
| Akkusativ | blandiendos blandiundos |
blandiendas blandiundas |
blandienda blandiunda |
| Ablativ | blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
blandiendis blandiundis |
| Vokativ | blandiendi blandiundi |
blandiendae blandiundae |
blandienda blandiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blandiens |
blandiens |
blandiens |
| Genitiv | blandientis |
blandientis |
blandientis |
| Dativ | blandienti |
blandienti |
blandienti |
| Akkusativ | blandientem |
blandientem |
blandiens |
| Ablativ | blandienti blandiente |
blandienti blandiente |
blandienti blandiente |
| Vokativ | blandiens |
blandiens |
blandiens |
Plural
| Nominativ | blandientes |
blandientes |
blandientia |
| Genitiv | blandientium blandientum |
blandientium blandientum |
blandientium blandientum |
| Dativ | blandientibus |
blandientibus |
blandientibus |
| Akkusativ | blandientes |
blandientes |
blandientia |
| Ablativ | blandientibus |
blandientibus |
blandientibus |
| Vokativ | blandientes |
blandientes |
blandientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blanditus |
blandita |
blanditum |
| Genitiv | blanditi |
blanditae |
blanditi |
| Dativ | blandito |
blanditae |
blandito |
| Akkusativ | blanditum |
blanditam |
blanditum |
| Ablativ | blandito |
blandita |
blandito |
| Vokativ | blandite |
blandita |
blanditum |
Plural
| Nominativ | blanditi |
blanditae |
blandita |
| Genitiv | blanditorum |
blanditarum |
blanditorum |
| Dativ | blanditis |
blanditis |
blanditis |
| Akkusativ | blanditos |
blanditas |
blandita |
| Ablativ | blanditis |
blanditis |
blanditis |
| Vokativ | blanditi |
blanditae |
blandita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | blanditurus |
blanditura |
blanditurum |
| Genitiv | blandituri |
blanditurae |
blandituri |
| Dativ | blandituro |
blanditurae |
blandituro |
| Akkusativ | blanditurum |
blandituram |
blanditurum |
| Ablativ | blandituro |
blanditura |
blandituro |
| Vokativ | blanditure |
blanditura |
blanditurum |
Plural
| Nominativ | blandituri |
blanditurae |
blanditura |
| Genitiv | blanditurorum |
blanditurarum |
blanditurorum |
| Dativ | blandituris |
blandituris |
blandituris |
| Akkusativ | blandituros |
blandituras |
blanditura |
| Ablativ | blandituris |
blandituris |
blandituris |
| Vokativ | blandituri |
blanditurae |
blanditura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| blanditum |
blanditu |