Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccino
|
ich hupe |
| 2. Person Singular |
buccinas
|
du hupst |
| 3. Person Singular |
buccinat
|
er/sie/es hupt |
| 1. Person Plural |
buccinamus
|
wir hupen |
| 2. Person Plural |
buccinatis
|
ihr hupt |
| 3. Person Plural |
buccinant
|
sie hupen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinor
|
ich werde gehupt |
| 2. Person Singular |
buccinaris buccinare
|
du wirst gehupt |
| 3. Person Singular |
buccinatur
|
er/sie/es wird gehupt |
| 1. Person Plural |
buccinamur
|
wir werden gehupt |
| 2. Person Plural |
buccinamini
|
ihr werdet gehupt |
| 3. Person Plural |
buccinantur
|
sie werden gehupt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinem
|
ich hupe |
| 2. Person Singular |
buccines
|
du hupest |
| 3. Person Singular |
buccinet
|
er/sie/es hupe |
| 1. Person Plural |
buccinemus
|
wir hupen |
| 2. Person Plural |
buccinetis
|
ihr hupet |
| 3. Person Plural |
buccinent
|
sie hupen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucciner
|
ich werde gehupt |
| 2. Person Singular |
buccineris buccinere
|
du werdest gehupt |
| 3. Person Singular |
buccinetur
|
er/sie/es werde gehupt |
| 1. Person Plural |
buccinemur
|
wir werden gehupt |
| 2. Person Plural |
buccinemini
|
ihr werdet gehupt |
| 3. Person Plural |
buccinentur
|
sie werden gehupt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinabam
|
ich hupte |
| 2. Person Singular |
buccinabas
|
du huptest |
| 3. Person Singular |
buccinabat
|
er/sie/es hupte |
| 1. Person Plural |
buccinabamus
|
wir hupten |
| 2. Person Plural |
buccinabatis
|
ihr huptet |
| 3. Person Plural |
buccinabant
|
sie hupten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinabar
|
ich wurde gehupt |
| 2. Person Singular |
buccinabaris buccinabare
|
du wurdest gehupt |
| 3. Person Singular |
buccinabatur
|
er/sie/es wurde gehupt |
| 1. Person Plural |
buccinabamur
|
wir wurden gehupt |
| 2. Person Plural |
buccinabamini
|
ihr wurdet gehupt |
| 3. Person Plural |
buccinabantur
|
sie wurden gehupt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinarem
|
ich hupte |
| 2. Person Singular |
buccinares
|
du huptest |
| 3. Person Singular |
buccinaret
|
er/sie/es hupte |
| 1. Person Plural |
buccinaremus
|
wir hupten |
| 2. Person Plural |
buccinaretis
|
ihr huptet |
| 3. Person Plural |
buccinarent
|
sie hupten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinarer
|
ich würde gehupt |
| 2. Person Singular |
buccinareris buccinarere
|
du würdest gehupt |
| 3. Person Singular |
buccinaretur
|
er/sie/es würde gehupt |
| 1. Person Plural |
buccinaremur
|
wir würden gehupt |
| 2. Person Plural |
buccinaremini
|
ihr würdet gehupt |
| 3. Person Plural |
buccinarentur
|
sie würden gehupt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinabo
|
ich werde hupen |
| 2. Person Singular |
buccinabis
|
du wirst hupen |
| 3. Person Singular |
buccinabit
|
er/sie/es wird hupen |
| 1. Person Plural |
buccinabimus
|
wir werden hupen |
| 2. Person Plural |
buccinabitis
|
ihr werdet hupen |
| 3. Person Plural |
buccinabunt
|
sie werden hupen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinabor
|
ich werde gehupt werden |
| 2. Person Singular |
buccinaberis buccinabere
|
du wirst gehupt werden |
| 3. Person Singular |
buccinabitur
|
er/sie/es wird gehupt werden |
| 1. Person Plural |
buccinabimur
|
wir werden gehupt werden |
| 2. Person Plural |
buccinabimini
|
ihr werdet gehupt werden |
| 3. Person Plural |
buccinabuntur
|
sie werden gehupt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinavi
|
ich habe gehupt |
| 2. Person Singular |
buccinavisti
|
du hast gehupt |
| 3. Person Singular |
buccinavit
|
er/sie/es hat gehupt |
| 1. Person Plural |
buccinavimus
|
wir haben gehupt |
| 2. Person Plural |
buccinavistis
|
ihr habt gehupt |
| 3. Person Plural |
buccinaverunt buccinavere
|
sie haben gehupt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinatus sum
|
ich bin gehupt worden |
| 2. Person Singular |
buccinatus es
|
du bist gehupt worden |
| 3. Person Singular |
buccinatus est
|
er/sie/es ist gehupt worden |
| 1. Person Plural |
buccinati sumus
|
wir sind gehupt worden |
| 2. Person Plural |
buccinati estis
|
ihr seid gehupt worden |
| 3. Person Plural |
buccinati sunt
|
sie sind gehupt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinaverim
|
ich habe gehupt |
| 2. Person Singular |
buccinaveris
|
du habest gehupt |
| 3. Person Singular |
buccinaverit
|
er/sie/es habe gehupt |
| 1. Person Plural |
buccinaverimus
|
wir haben gehupt |
| 2. Person Plural |
buccinaveritis
|
ihr habet gehupt |
| 3. Person Plural |
buccinaverint
|
sie haben gehupt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinatus sim
|
ich sei gehupt worden |
| 2. Person Singular |
buccinatus sis
|
du seiest gehupt worden |
| 3. Person Singular |
buccinatus sit
|
er/sie/es sei gehupt worden |
| 1. Person Plural |
buccinati simus
|
wir seien gehupt worden |
| 2. Person Plural |
buccinati sitis
|
ihr seiet gehupt worden |
| 3. Person Plural |
buccinati sint
|
sie seien gehupt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinaveram
|
ich hatte gehupt |
| 2. Person Singular |
buccinaveras
|
du hattest gehupt |
| 3. Person Singular |
buccinaverat
|
er/sie/es hatte gehupt |
| 1. Person Plural |
buccinaveramus
|
wir hatten gehupt |
| 2. Person Plural |
buccinaveratis
|
ihr hattet gehupt |
| 3. Person Plural |
buccinaverant
|
sie hatten gehupt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinatus eram
|
ich war gehupt worden |
| 2. Person Singular |
buccinatus eras
|
du warst gehupt worden |
| 3. Person Singular |
buccinatus erat
|
er/sie/es war gehupt worden |
| 1. Person Plural |
buccinati eramus
|
wir waren gehupt worden |
| 2. Person Plural |
buccinati eratis
|
ihr wart gehupt worden |
| 3. Person Plural |
buccinati erant
|
sie waren gehupt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinavissem
|
ich hätte gehupt |
| 2. Person Singular |
buccinavisses
|
du hättest gehupt |
| 3. Person Singular |
buccinavisset
|
er/sie/es hätte gehupt |
| 1. Person Plural |
buccinavissemus
|
wir hätten gehupt |
| 2. Person Plural |
buccinavissetis
|
ihr hättet gehupt |
| 3. Person Plural |
buccinavissent
|
sie hätten gehupt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinatus essem
|
ich wäre gehupt worden |
| 2. Person Singular |
buccinatus esses
|
du wärest gehupt worden |
| 3. Person Singular |
buccinatus esset
|
er/sie/es wäre gehupt worden |
| 1. Person Plural |
buccinati essemus
|
wir wären gehupt worden |
| 2. Person Plural |
buccinati essetis
|
ihr wäret gehupt worden |
| 3. Person Plural |
buccinati essent
|
sie wären gehupt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinavero
|
ich werde gehupt haben |
| 2. Person Singular |
buccinaveris
|
du wirst gehupt haben |
| 3. Person Singular |
buccinaverit
|
er/sie/es wird gehupt haben |
| 1. Person Plural |
buccinaverimus
|
wir werden gehupt haben |
| 2. Person Plural |
buccinaveritis
|
ihr werdet gehupt haben |
| 3. Person Plural |
buccinaverint
|
sie werden gehupt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinatus ero
|
ich werde gehupt worden sein |
| 2. Person Singular |
buccinatus eris
|
du wirst gehupt worden sein |
| 3. Person Singular |
buccinatus erit
|
er/sie/es wird gehupt worden sein |
| 1. Person Plural |
buccinati erimus
|
wir werden gehupt worden sein |
| 2. Person Plural |
buccinati eritis
|
ihr werdet gehupt worden sein |
| 3. Person Plural |
buccinati erunt
|
sie werden gehupt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
buccinare
|
hupen |
| Vorzeitigkeit |
buccinavisse
|
gehupt haben |
| Nachzeitigkeit |
buccinaturum esse
|
hupen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
buccinari buccinarier
|
gehupt werden |
| Vorzeitigkeit |
buccinatum esse
|
gehupt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
buccinatum iri
|
künftig gehupt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
buccina
|
hupe; hup! |
| 2. Person Plural |
buccinate
|
hupt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
buccinato
|
| 3. Person Singular |
buccinato
|
| 2. Person Plural |
buccinatote
|
| 3. Person Plural |
buccinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
buccinare
|
das Hupen |
| Genitiv |
buccinandi
|
des Hupens |
| Dativ |
buccinando
|
dem Hupen |
| Akkusativ |
buccinandum
|
das Hupen |
| Ablativ |
buccinando
|
durch das Hupen |
| Vokativ |
buccinande
|
Hupen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
buccinandus
|
buccinanda
|
buccinandum
|
| Genitiv |
buccinandi
|
buccinandae
|
buccinandi
|
| Dativ |
buccinando
|
buccinandae
|
buccinando
|
| Akkusativ |
buccinandum
|
buccinandam
|
buccinandum
|
| Ablativ |
buccinando
|
buccinanda
|
buccinando
|
| Vokativ |
buccinande
|
buccinanda
|
buccinandum
|
Plural
| Nominativ |
buccinandi
|
buccinandae
|
buccinanda
|
| Genitiv |
buccinandorum
|
buccinandarum
|
buccinandorum
|
| Dativ |
buccinandis
|
buccinandis
|
buccinandis
|
| Akkusativ |
buccinandos
|
buccinandas
|
buccinanda
|
| Ablativ |
buccinandis
|
buccinandis
|
buccinandis
|
| Vokativ |
buccinandi
|
buccinandae
|
buccinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
buccinans
|
buccinans
|
buccinans
|
| Genitiv |
buccinantis
|
buccinantis
|
buccinantis
|
| Dativ |
buccinanti
|
buccinanti
|
buccinanti
|
| Akkusativ |
buccinantem
|
buccinantem
|
buccinans
|
| Ablativ |
buccinanti buccinante
|
buccinanti buccinante
|
buccinanti buccinante
|
| Vokativ |
buccinans
|
buccinans
|
buccinans
|
Plural
| Nominativ |
buccinantes
|
buccinantes
|
buccinantia
|
| Genitiv |
buccinantium buccinantum
|
buccinantium buccinantum
|
buccinantium buccinantum
|
| Dativ |
buccinantibus
|
buccinantibus
|
buccinantibus
|
| Akkusativ |
buccinantes
|
buccinantes
|
buccinantia
|
| Ablativ |
buccinantibus
|
buccinantibus
|
buccinantibus
|
| Vokativ |
buccinantes
|
buccinantes
|
buccinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
buccinatus
|
buccinata
|
buccinatum
|
| Genitiv |
buccinati
|
buccinatae
|
buccinati
|
| Dativ |
buccinato
|
buccinatae
|
buccinato
|
| Akkusativ |
buccinatum
|
buccinatam
|
buccinatum
|
| Ablativ |
buccinato
|
buccinata
|
buccinato
|
| Vokativ |
buccinate
|
buccinata
|
buccinatum
|
Plural
| Nominativ |
buccinati
|
buccinatae
|
buccinata
|
| Genitiv |
buccinatorum
|
buccinatarum
|
buccinatorum
|
| Dativ |
buccinatis
|
buccinatis
|
buccinatis
|
| Akkusativ |
buccinatos
|
buccinatas
|
buccinata
|
| Ablativ |
buccinatis
|
buccinatis
|
buccinatis
|
| Vokativ |
buccinati
|
buccinatae
|
buccinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
buccinaturus
|
buccinatura
|
buccinaturum
|
| Genitiv |
buccinaturi
|
buccinaturae
|
buccinaturi
|
| Dativ |
buccinaturo
|
buccinaturae
|
buccinaturo
|
| Akkusativ |
buccinaturum
|
buccinaturam
|
buccinaturum
|
| Ablativ |
buccinaturo
|
buccinatura
|
buccinaturo
|
| Vokativ |
buccinature
|
buccinatura
|
buccinaturum
|
Plural
| Nominativ |
buccinaturi
|
buccinaturae
|
buccinatura
|
| Genitiv |
buccinaturorum
|
buccinaturarum
|
buccinaturorum
|
| Dativ |
buccinaturis
|
buccinaturis
|
buccinaturis
|
| Akkusativ |
buccinaturos
|
buccinaturas
|
buccinatura
|
| Ablativ |
buccinaturis
|
buccinaturis
|
buccinaturis
|
| Vokativ |
buccinaturi
|
buccinaturae
|
buccinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
buccinatum
|
buccinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccino
|
|
| 2. Person Singular |
buccinas
|
|
| 3. Person Singular |
buccinat
|
|
| 1. Person Plural |
buccinamus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinatis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinor
|
|
| 2. Person Singular |
buccinaris buccinare
|
|
| 3. Person Singular |
buccinatur
|
|
| 1. Person Plural |
buccinamur
|
|
| 2. Person Plural |
buccinamini
|
|
| 3. Person Plural |
buccinantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinem
|
|
| 2. Person Singular |
buccines
|
|
| 3. Person Singular |
buccinet
|
|
| 1. Person Plural |
buccinemus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinetis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucciner
|
|
| 2. Person Singular |
buccineris buccinere
|
|
| 3. Person Singular |
buccinetur
|
|
| 1. Person Plural |
buccinemur
|
|
| 2. Person Plural |
buccinemini
|
|
| 3. Person Plural |
buccinentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinabam
|
|
| 2. Person Singular |
buccinabas
|
|
| 3. Person Singular |
buccinabat
|
|
| 1. Person Plural |
buccinabamus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinabatis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinabar
|
|
| 2. Person Singular |
buccinabaris buccinabare
|
|
| 3. Person Singular |
buccinabatur
|
|
| 1. Person Plural |
buccinabamur
|
|
| 2. Person Plural |
buccinabamini
|
|
| 3. Person Plural |
buccinabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinarem
|
|
| 2. Person Singular |
buccinares
|
|
| 3. Person Singular |
buccinaret
|
|
| 1. Person Plural |
buccinaremus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinaretis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinarer
|
|
| 2. Person Singular |
buccinareris buccinarere
|
|
| 3. Person Singular |
buccinaretur
|
|
| 1. Person Plural |
buccinaremur
|
|
| 2. Person Plural |
buccinaremini
|
|
| 3. Person Plural |
buccinarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinabo
|
|
| 2. Person Singular |
buccinabis
|
|
| 3. Person Singular |
buccinabit
|
|
| 1. Person Plural |
buccinabimus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinabitis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinabor
|
|
| 2. Person Singular |
buccinaberis buccinabere
|
|
| 3. Person Singular |
buccinabitur
|
|
| 1. Person Plural |
buccinabimur
|
|
| 2. Person Plural |
buccinabimini
|
|
| 3. Person Plural |
buccinabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinavi
|
|
| 2. Person Singular |
buccinavisti
|
|
| 3. Person Singular |
buccinavit
|
|
| 1. Person Plural |
buccinavimus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinavistis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinaverunt buccinavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
buccinatus es
|
|
| 3. Person Singular |
buccinatus est
|
|
| 1. Person Plural |
buccinati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinati estis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinaverim
|
|
| 2. Person Singular |
buccinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
buccinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
buccinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
buccinatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
buccinatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
buccinati simus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinaveram
|
|
| 2. Person Singular |
buccinaveras
|
|
| 3. Person Singular |
buccinaverat
|
|
| 1. Person Plural |
buccinaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
buccinatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
buccinatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
buccinati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinavissem
|
|
| 2. Person Singular |
buccinavisses
|
|
| 3. Person Singular |
buccinavisset
|
|
| 1. Person Plural |
buccinavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
buccinatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
buccinatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
buccinati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinavero
|
|
| 2. Person Singular |
buccinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
buccinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
buccinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
buccinatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
buccinatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
buccinati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
buccinare
|
|
| Vorzeitigkeit |
buccinavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
buccinaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
buccinari buccinarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
buccinatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
buccinatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
buccina
|
! |
| 2. Person Plural |
buccinate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
buccinato
|
| 3. Person Singular |
buccinato
|
| 2. Person Plural |
buccinatote
|
| 3. Person Plural |
buccinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
buccinare
|
|
| Genitiv |
buccinandi
|
|
| Dativ |
buccinando
|
|
| Akkusativ |
buccinandum
|
|
| Ablativ |
buccinando
|
|
| Vokativ |
buccinande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
buccinandus
|
buccinanda
|
buccinandum
|
| Genitiv |
buccinandi
|
buccinandae
|
buccinandi
|
| Dativ |
buccinando
|
buccinandae
|
buccinando
|
| Akkusativ |
buccinandum
|
buccinandam
|
buccinandum
|
| Ablativ |
buccinando
|
buccinanda
|
buccinando
|
| Vokativ |
buccinande
|
buccinanda
|
buccinandum
|
Plural
| Nominativ |
buccinandi
|
buccinandae
|
buccinanda
|
| Genitiv |
buccinandorum
|
buccinandarum
|
buccinandorum
|
| Dativ |
buccinandis
|
buccinandis
|
buccinandis
|
| Akkusativ |
buccinandos
|
buccinandas
|
buccinanda
|
| Ablativ |
buccinandis
|
buccinandis
|
buccinandis
|
| Vokativ |
buccinandi
|
buccinandae
|
buccinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
buccinans
|
buccinans
|
buccinans
|
| Genitiv |
buccinantis
|
buccinantis
|
buccinantis
|
| Dativ |
buccinanti
|
buccinanti
|
buccinanti
|
| Akkusativ |
buccinantem
|
buccinantem
|
buccinans
|
| Ablativ |
buccinanti buccinante
|
buccinanti buccinante
|
buccinanti buccinante
|
| Vokativ |
buccinans
|
buccinans
|
buccinans
|
Plural
| Nominativ |
buccinantes
|
buccinantes
|
buccinantia
|
| Genitiv |
buccinantium buccinantum
|
buccinantium buccinantum
|
buccinantium buccinantum
|
| Dativ |
buccinantibus
|
buccinantibus
|
buccinantibus
|
| Akkusativ |
buccinantes
|
buccinantes
|
buccinantia
|
| Ablativ |
buccinantibus
|
buccinantibus
|
buccinantibus
|
| Vokativ |
buccinantes
|
buccinantes
|
buccinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
buccinatus
|
buccinata
|
buccinatum
|
| Genitiv |
buccinati
|
buccinatae
|
buccinati
|
| Dativ |
buccinato
|
buccinatae
|
buccinato
|
| Akkusativ |
buccinatum
|
buccinatam
|
buccinatum
|
| Ablativ |
buccinato
|
buccinata
|
buccinato
|
| Vokativ |
buccinate
|
buccinata
|
buccinatum
|
Plural
| Nominativ |
buccinati
|
buccinatae
|
buccinata
|
| Genitiv |
buccinatorum
|
buccinatarum
|
buccinatorum
|
| Dativ |
buccinatis
|
buccinatis
|
buccinatis
|
| Akkusativ |
buccinatos
|
buccinatas
|
buccinata
|
| Ablativ |
buccinatis
|
buccinatis
|
buccinatis
|
| Vokativ |
buccinati
|
buccinatae
|
buccinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
buccinaturus
|
buccinatura
|
buccinaturum
|
| Genitiv |
buccinaturi
|
buccinaturae
|
buccinaturi
|
| Dativ |
buccinaturo
|
buccinaturae
|
buccinaturo
|
| Akkusativ |
buccinaturum
|
buccinaturam
|
buccinaturum
|
| Ablativ |
buccinaturo
|
buccinatura
|
buccinaturo
|
| Vokativ |
buccinature
|
buccinatura
|
buccinaturum
|
Plural
| Nominativ |
buccinaturi
|
buccinaturae
|
buccinatura
|
| Genitiv |
buccinaturorum
|
buccinaturarum
|
buccinaturorum
|
| Dativ |
buccinaturis
|
buccinaturis
|
buccinaturis
|
| Akkusativ |
buccinaturos
|
buccinaturas
|
buccinatura
|
| Ablativ |
buccinaturis
|
buccinaturis
|
buccinaturis
|
| Vokativ |
buccinaturi
|
buccinaturae
|
buccinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
buccinatum
|
buccinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccino
|
|
| 2. Person Singular |
buccinas
|
|
| 3. Person Singular |
buccinat
|
|
| 1. Person Plural |
buccinamus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinatis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinor
|
|
| 2. Person Singular |
buccinaris buccinare
|
|
| 3. Person Singular |
buccinatur
|
|
| 1. Person Plural |
buccinamur
|
|
| 2. Person Plural |
buccinamini
|
|
| 3. Person Plural |
buccinantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinem
|
|
| 2. Person Singular |
buccines
|
|
| 3. Person Singular |
buccinet
|
|
| 1. Person Plural |
buccinemus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinetis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucciner
|
|
| 2. Person Singular |
buccineris buccinere
|
|
| 3. Person Singular |
buccinetur
|
|
| 1. Person Plural |
buccinemur
|
|
| 2. Person Plural |
buccinemini
|
|
| 3. Person Plural |
buccinentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinabam
|
|
| 2. Person Singular |
buccinabas
|
|
| 3. Person Singular |
buccinabat
|
|
| 1. Person Plural |
buccinabamus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinabatis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinabar
|
|
| 2. Person Singular |
buccinabaris buccinabare
|
|
| 3. Person Singular |
buccinabatur
|
|
| 1. Person Plural |
buccinabamur
|
|
| 2. Person Plural |
buccinabamini
|
|
| 3. Person Plural |
buccinabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinarem
|
|
| 2. Person Singular |
buccinares
|
|
| 3. Person Singular |
buccinaret
|
|
| 1. Person Plural |
buccinaremus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinaretis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinarer
|
|
| 2. Person Singular |
buccinareris buccinarere
|
|
| 3. Person Singular |
buccinaretur
|
|
| 1. Person Plural |
buccinaremur
|
|
| 2. Person Plural |
buccinaremini
|
|
| 3. Person Plural |
buccinarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinabo
|
|
| 2. Person Singular |
buccinabis
|
|
| 3. Person Singular |
buccinabit
|
|
| 1. Person Plural |
buccinabimus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinabitis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinabor
|
|
| 2. Person Singular |
buccinaberis buccinabere
|
|
| 3. Person Singular |
buccinabitur
|
|
| 1. Person Plural |
buccinabimur
|
|
| 2. Person Plural |
buccinabimini
|
|
| 3. Person Plural |
buccinabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinavi
|
|
| 2. Person Singular |
buccinavisti
|
|
| 3. Person Singular |
buccinavit
|
|
| 1. Person Plural |
buccinavimus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinavistis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinaverunt buccinavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
buccinatus es
|
|
| 3. Person Singular |
buccinatus est
|
|
| 1. Person Plural |
buccinati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinati estis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinaverim
|
|
| 2. Person Singular |
buccinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
buccinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
buccinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
buccinatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
buccinatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
buccinati simus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinaveram
|
|
| 2. Person Singular |
buccinaveras
|
|
| 3. Person Singular |
buccinaverat
|
|
| 1. Person Plural |
buccinaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
buccinatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
buccinatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
buccinati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinavissem
|
|
| 2. Person Singular |
buccinavisses
|
|
| 3. Person Singular |
buccinavisset
|
|
| 1. Person Plural |
buccinavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
buccinatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
buccinatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
buccinati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinavero
|
|
| 2. Person Singular |
buccinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
buccinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
buccinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buccinatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
buccinatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
buccinatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
buccinati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
buccinati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
buccinati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
buccinare
|
|
| Vorzeitigkeit |
buccinavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
buccinaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
buccinari buccinarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
buccinatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
buccinatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
buccina
|
! |
| 2. Person Plural |
buccinate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
buccinato
|
| 3. Person Singular |
buccinato
|
| 2. Person Plural |
buccinatote
|
| 3. Person Plural |
buccinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
buccinare
|
|
| Genitiv |
buccinandi
|
|
| Dativ |
buccinando
|
|
| Akkusativ |
buccinandum
|
|
| Ablativ |
buccinando
|
|
| Vokativ |
buccinande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
buccinandus
|
buccinanda
|
buccinandum
|
| Genitiv |
buccinandi
|
buccinandae
|
buccinandi
|
| Dativ |
buccinando
|
buccinandae
|
buccinando
|
| Akkusativ |
buccinandum
|
buccinandam
|
buccinandum
|
| Ablativ |
buccinando
|
buccinanda
|
buccinando
|
| Vokativ |
buccinande
|
buccinanda
|
buccinandum
|
Plural
| Nominativ |
buccinandi
|
buccinandae
|
buccinanda
|
| Genitiv |
buccinandorum
|
buccinandarum
|
buccinandorum
|
| Dativ |
buccinandis
|
buccinandis
|
buccinandis
|
| Akkusativ |
buccinandos
|
buccinandas
|
buccinanda
|
| Ablativ |
buccinandis
|
buccinandis
|
buccinandis
|
| Vokativ |
buccinandi
|
buccinandae
|
buccinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
buccinans
|
buccinans
|
buccinans
|
| Genitiv |
buccinantis
|
buccinantis
|
buccinantis
|
| Dativ |
buccinanti
|
buccinanti
|
buccinanti
|
| Akkusativ |
buccinantem
|
buccinantem
|
buccinans
|
| Ablativ |
buccinanti buccinante
|
buccinanti buccinante
|
buccinanti buccinante
|
| Vokativ |
buccinans
|
buccinans
|
buccinans
|
Plural
| Nominativ |
buccinantes
|
buccinantes
|
buccinantia
|
| Genitiv |
buccinantium buccinantum
|
buccinantium buccinantum
|
buccinantium buccinantum
|
| Dativ |
buccinantibus
|
buccinantibus
|
buccinantibus
|
| Akkusativ |
buccinantes
|
buccinantes
|
buccinantia
|
| Ablativ |
buccinantibus
|
buccinantibus
|
buccinantibus
|
| Vokativ |
buccinantes
|
buccinantes
|
buccinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
buccinatus
|
buccinata
|
buccinatum
|
| Genitiv |
buccinati
|
buccinatae
|
buccinati
|
| Dativ |
buccinato
|
buccinatae
|
buccinato
|
| Akkusativ |
buccinatum
|
buccinatam
|
buccinatum
|
| Ablativ |
buccinato
|
buccinata
|
buccinato
|
| Vokativ |
buccinate
|
buccinata
|
buccinatum
|
Plural
| Nominativ |
buccinati
|
buccinatae
|
buccinata
|
| Genitiv |
buccinatorum
|
buccinatarum
|
buccinatorum
|
| Dativ |
buccinatis
|
buccinatis
|
buccinatis
|
| Akkusativ |
buccinatos
|
buccinatas
|
buccinata
|
| Ablativ |
buccinatis
|
buccinatis
|
buccinatis
|
| Vokativ |
buccinati
|
buccinatae
|
buccinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
buccinaturus
|
buccinatura
|
buccinaturum
|
| Genitiv |
buccinaturi
|
buccinaturae
|
buccinaturi
|
| Dativ |
buccinaturo
|
buccinaturae
|
buccinaturo
|
| Akkusativ |
buccinaturum
|
buccinaturam
|
buccinaturum
|
| Ablativ |
buccinaturo
|
buccinatura
|
buccinaturo
|
| Vokativ |
buccinature
|
buccinatura
|
buccinaturum
|
Plural
| Nominativ |
buccinaturi
|
buccinaturae
|
buccinatura
|
| Genitiv |
buccinaturorum
|
buccinaturarum
|
buccinaturorum
|
| Dativ |
buccinaturis
|
buccinaturis
|
buccinaturis
|
| Akkusativ |
buccinaturos
|
buccinaturas
|
buccinatura
|
| Ablativ |
buccinaturis
|
buccinaturis
|
buccinaturis
|
| Vokativ |
buccinaturi
|
buccinaturae
|
buccinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
buccinatum
|
buccinatu
|