Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
bucinare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
bucinator auch noch Formen von:
bucinator (Nomen)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucino
|
ich hupe |
| 2. Person Singular |
bucinas
|
du hupst |
| 3. Person Singular |
bucinat
|
er/sie/es hupt |
| 1. Person Plural |
bucinamus
|
wir hupen |
| 2. Person Plural |
bucinatis
|
ihr hupt |
| 3. Person Plural |
bucinant
|
sie hupen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinor
|
ich werde gehupt |
| 2. Person Singular |
bucinaris bucinare
|
du wirst gehupt |
| 3. Person Singular |
bucinatur
|
er/sie/es wird gehupt |
| 1. Person Plural |
bucinamur
|
wir werden gehupt |
| 2. Person Plural |
bucinamini
|
ihr werdet gehupt |
| 3. Person Plural |
bucinantur
|
sie werden gehupt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinem
|
ich hupe |
| 2. Person Singular |
bucines
|
du hupest |
| 3. Person Singular |
bucinet
|
er/sie/es hupe |
| 1. Person Plural |
bucinemus
|
wir hupen |
| 2. Person Plural |
bucinetis
|
ihr hupet |
| 3. Person Plural |
bucinent
|
sie hupen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buciner
|
ich werde gehupt |
| 2. Person Singular |
bucineris bucinere
|
du werdest gehupt |
| 3. Person Singular |
bucinetur
|
er/sie/es werde gehupt |
| 1. Person Plural |
bucinemur
|
wir werden gehupt |
| 2. Person Plural |
bucinemini
|
ihr werdet gehupt |
| 3. Person Plural |
bucinentur
|
sie werden gehupt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinabam
|
ich hupte |
| 2. Person Singular |
bucinabas
|
du huptest |
| 3. Person Singular |
bucinabat
|
er/sie/es hupte |
| 1. Person Plural |
bucinabamus
|
wir hupten |
| 2. Person Plural |
bucinabatis
|
ihr huptet |
| 3. Person Plural |
bucinabant
|
sie hupten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinabar
|
ich wurde gehupt |
| 2. Person Singular |
bucinabaris bucinabare
|
du wurdest gehupt |
| 3. Person Singular |
bucinabatur
|
er/sie/es wurde gehupt |
| 1. Person Plural |
bucinabamur
|
wir wurden gehupt |
| 2. Person Plural |
bucinabamini
|
ihr wurdet gehupt |
| 3. Person Plural |
bucinabantur
|
sie wurden gehupt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinarem
|
ich hupte |
| 2. Person Singular |
bucinares
|
du huptest |
| 3. Person Singular |
bucinaret
|
er/sie/es hupte |
| 1. Person Plural |
bucinaremus
|
wir hupten |
| 2. Person Plural |
bucinaretis
|
ihr huptet |
| 3. Person Plural |
bucinarent
|
sie hupten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinarer
|
ich würde gehupt |
| 2. Person Singular |
bucinareris bucinarere
|
du würdest gehupt |
| 3. Person Singular |
bucinaretur
|
er/sie/es würde gehupt |
| 1. Person Plural |
bucinaremur
|
wir würden gehupt |
| 2. Person Plural |
bucinaremini
|
ihr würdet gehupt |
| 3. Person Plural |
bucinarentur
|
sie würden gehupt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinabo
|
ich werde hupen |
| 2. Person Singular |
bucinabis
|
du wirst hupen |
| 3. Person Singular |
bucinabit
|
er/sie/es wird hupen |
| 1. Person Plural |
bucinabimus
|
wir werden hupen |
| 2. Person Plural |
bucinabitis
|
ihr werdet hupen |
| 3. Person Plural |
bucinabunt
|
sie werden hupen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinabor
|
ich werde gehupt werden |
| 2. Person Singular |
bucinaberis bucinabere
|
du wirst gehupt werden |
| 3. Person Singular |
bucinabitur
|
er/sie/es wird gehupt werden |
| 1. Person Plural |
bucinabimur
|
wir werden gehupt werden |
| 2. Person Plural |
bucinabimini
|
ihr werdet gehupt werden |
| 3. Person Plural |
bucinabuntur
|
sie werden gehupt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinavi
|
ich habe gehupt |
| 2. Person Singular |
bucinavisti
|
du hast gehupt |
| 3. Person Singular |
bucinavit
|
er/sie/es hat gehupt |
| 1. Person Plural |
bucinavimus
|
wir haben gehupt |
| 2. Person Plural |
bucinavistis
|
ihr habt gehupt |
| 3. Person Plural |
bucinaverunt bucinavere
|
sie haben gehupt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinatus sum
|
ich bin gehupt worden |
| 2. Person Singular |
bucinatus es
|
du bist gehupt worden |
| 3. Person Singular |
bucinatus est
|
er/sie/es ist gehupt worden |
| 1. Person Plural |
bucinati sumus
|
wir sind gehupt worden |
| 2. Person Plural |
bucinati estis
|
ihr seid gehupt worden |
| 3. Person Plural |
bucinati sunt
|
sie sind gehupt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinaverim
|
ich habe gehupt |
| 2. Person Singular |
bucinaveris
|
du habest gehupt |
| 3. Person Singular |
bucinaverit
|
er/sie/es habe gehupt |
| 1. Person Plural |
bucinaverimus
|
wir haben gehupt |
| 2. Person Plural |
bucinaveritis
|
ihr habet gehupt |
| 3. Person Plural |
bucinaverint
|
sie haben gehupt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinatus sim
|
ich sei gehupt worden |
| 2. Person Singular |
bucinatus sis
|
du seiest gehupt worden |
| 3. Person Singular |
bucinatus sit
|
er/sie/es sei gehupt worden |
| 1. Person Plural |
bucinati simus
|
wir seien gehupt worden |
| 2. Person Plural |
bucinati sitis
|
ihr seiet gehupt worden |
| 3. Person Plural |
bucinati sint
|
sie seien gehupt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinaveram
|
ich hatte gehupt |
| 2. Person Singular |
bucinaveras
|
du hattest gehupt |
| 3. Person Singular |
bucinaverat
|
er/sie/es hatte gehupt |
| 1. Person Plural |
bucinaveramus
|
wir hatten gehupt |
| 2. Person Plural |
bucinaveratis
|
ihr hattet gehupt |
| 3. Person Plural |
bucinaverant
|
sie hatten gehupt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinatus eram
|
ich war gehupt worden |
| 2. Person Singular |
bucinatus eras
|
du warst gehupt worden |
| 3. Person Singular |
bucinatus erat
|
er/sie/es war gehupt worden |
| 1. Person Plural |
bucinati eramus
|
wir waren gehupt worden |
| 2. Person Plural |
bucinati eratis
|
ihr wart gehupt worden |
| 3. Person Plural |
bucinati erant
|
sie waren gehupt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinavissem
|
ich hätte gehupt |
| 2. Person Singular |
bucinavisses
|
du hättest gehupt |
| 3. Person Singular |
bucinavisset
|
er/sie/es hätte gehupt |
| 1. Person Plural |
bucinavissemus
|
wir hätten gehupt |
| 2. Person Plural |
bucinavissetis
|
ihr hättet gehupt |
| 3. Person Plural |
bucinavissent
|
sie hätten gehupt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinatus essem
|
ich wäre gehupt worden |
| 2. Person Singular |
bucinatus esses
|
du wärest gehupt worden |
| 3. Person Singular |
bucinatus esset
|
er/sie/es wäre gehupt worden |
| 1. Person Plural |
bucinati essemus
|
wir wären gehupt worden |
| 2. Person Plural |
bucinati essetis
|
ihr wäret gehupt worden |
| 3. Person Plural |
bucinati essent
|
sie wären gehupt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinavero
|
ich werde gehupt haben |
| 2. Person Singular |
bucinaveris
|
du wirst gehupt haben |
| 3. Person Singular |
bucinaverit
|
er/sie/es wird gehupt haben |
| 1. Person Plural |
bucinaverimus
|
wir werden gehupt haben |
| 2. Person Plural |
bucinaveritis
|
ihr werdet gehupt haben |
| 3. Person Plural |
bucinaverint
|
sie werden gehupt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinatus ero
|
ich werde gehupt worden sein |
| 2. Person Singular |
bucinatus eris
|
du wirst gehupt worden sein |
| 3. Person Singular |
bucinatus erit
|
er/sie/es wird gehupt worden sein |
| 1. Person Plural |
bucinati erimus
|
wir werden gehupt worden sein |
| 2. Person Plural |
bucinati eritis
|
ihr werdet gehupt worden sein |
| 3. Person Plural |
bucinati erunt
|
sie werden gehupt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
bucinare
|
hupen |
| Vorzeitigkeit |
bucinavisse
|
gehupt haben |
| Nachzeitigkeit |
bucinaturum esse
|
hupen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
bucinari bucinarier
|
gehupt werden |
| Vorzeitigkeit |
bucinatum esse
|
gehupt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
bucinatum iri
|
künftig gehupt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
bucina
|
hupe; hup! |
| 2. Person Plural |
bucinate
|
hupt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
bucinato
|
| 3. Person Singular |
bucinato
|
| 2. Person Plural |
bucinatote
|
| 3. Person Plural |
bucinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
bucinare
|
das Hupen |
| Genitiv |
bucinandi
|
des Hupens |
| Dativ |
bucinando
|
dem Hupen |
| Akkusativ |
bucinandum
|
das Hupen |
| Ablativ |
bucinando
|
durch das Hupen |
| Vokativ |
bucinande
|
Hupen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
bucinandus
|
bucinanda
|
bucinandum
|
| Genitiv |
bucinandi
|
bucinandae
|
bucinandi
|
| Dativ |
bucinando
|
bucinandae
|
bucinando
|
| Akkusativ |
bucinandum
|
bucinandam
|
bucinandum
|
| Ablativ |
bucinando
|
bucinanda
|
bucinando
|
| Vokativ |
bucinande
|
bucinanda
|
bucinandum
|
Plural
| Nominativ |
bucinandi
|
bucinandae
|
bucinanda
|
| Genitiv |
bucinandorum
|
bucinandarum
|
bucinandorum
|
| Dativ |
bucinandis
|
bucinandis
|
bucinandis
|
| Akkusativ |
bucinandos
|
bucinandas
|
bucinanda
|
| Ablativ |
bucinandis
|
bucinandis
|
bucinandis
|
| Vokativ |
bucinandi
|
bucinandae
|
bucinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
bucinans
|
bucinans
|
bucinans
|
| Genitiv |
bucinantis
|
bucinantis
|
bucinantis
|
| Dativ |
bucinanti
|
bucinanti
|
bucinanti
|
| Akkusativ |
bucinantem
|
bucinantem
|
bucinans
|
| Ablativ |
bucinanti bucinante
|
bucinanti bucinante
|
bucinanti bucinante
|
| Vokativ |
bucinans
|
bucinans
|
bucinans
|
Plural
| Nominativ |
bucinantes
|
bucinantes
|
bucinantia
|
| Genitiv |
bucinantium bucinantum
|
bucinantium bucinantum
|
bucinantium bucinantum
|
| Dativ |
bucinantibus
|
bucinantibus
|
bucinantibus
|
| Akkusativ |
bucinantes
|
bucinantes
|
bucinantia
|
| Ablativ |
bucinantibus
|
bucinantibus
|
bucinantibus
|
| Vokativ |
bucinantes
|
bucinantes
|
bucinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
bucinatus
|
bucinata
|
bucinatum
|
| Genitiv |
bucinati
|
bucinatae
|
bucinati
|
| Dativ |
bucinato
|
bucinatae
|
bucinato
|
| Akkusativ |
bucinatum
|
bucinatam
|
bucinatum
|
| Ablativ |
bucinato
|
bucinata
|
bucinato
|
| Vokativ |
bucinate
|
bucinata
|
bucinatum
|
Plural
| Nominativ |
bucinati
|
bucinatae
|
bucinata
|
| Genitiv |
bucinatorum
|
bucinatarum
|
bucinatorum
|
| Dativ |
bucinatis
|
bucinatis
|
bucinatis
|
| Akkusativ |
bucinatos
|
bucinatas
|
bucinata
|
| Ablativ |
bucinatis
|
bucinatis
|
bucinatis
|
| Vokativ |
bucinati
|
bucinatae
|
bucinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
bucinaturus
|
bucinatura
|
bucinaturum
|
| Genitiv |
bucinaturi
|
bucinaturae
|
bucinaturi
|
| Dativ |
bucinaturo
|
bucinaturae
|
bucinaturo
|
| Akkusativ |
bucinaturum
|
bucinaturam
|
bucinaturum
|
| Ablativ |
bucinaturo
|
bucinatura
|
bucinaturo
|
| Vokativ |
bucinature
|
bucinatura
|
bucinaturum
|
Plural
| Nominativ |
bucinaturi
|
bucinaturae
|
bucinatura
|
| Genitiv |
bucinaturorum
|
bucinaturarum
|
bucinaturorum
|
| Dativ |
bucinaturis
|
bucinaturis
|
bucinaturis
|
| Akkusativ |
bucinaturos
|
bucinaturas
|
bucinatura
|
| Ablativ |
bucinaturis
|
bucinaturis
|
bucinaturis
|
| Vokativ |
bucinaturi
|
bucinaturae
|
bucinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
bucinatum
|
bucinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucino
|
|
| 2. Person Singular |
bucinas
|
|
| 3. Person Singular |
bucinat
|
|
| 1. Person Plural |
bucinamus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinatis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinor
|
|
| 2. Person Singular |
bucinaris bucinare
|
|
| 3. Person Singular |
bucinatur
|
|
| 1. Person Plural |
bucinamur
|
|
| 2. Person Plural |
bucinamini
|
|
| 3. Person Plural |
bucinantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinem
|
|
| 2. Person Singular |
bucines
|
|
| 3. Person Singular |
bucinet
|
|
| 1. Person Plural |
bucinemus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinetis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buciner
|
|
| 2. Person Singular |
bucineris bucinere
|
|
| 3. Person Singular |
bucinetur
|
|
| 1. Person Plural |
bucinemur
|
|
| 2. Person Plural |
bucinemini
|
|
| 3. Person Plural |
bucinentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinabam
|
|
| 2. Person Singular |
bucinabas
|
|
| 3. Person Singular |
bucinabat
|
|
| 1. Person Plural |
bucinabamus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinabatis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinabar
|
|
| 2. Person Singular |
bucinabaris bucinabare
|
|
| 3. Person Singular |
bucinabatur
|
|
| 1. Person Plural |
bucinabamur
|
|
| 2. Person Plural |
bucinabamini
|
|
| 3. Person Plural |
bucinabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinarem
|
|
| 2. Person Singular |
bucinares
|
|
| 3. Person Singular |
bucinaret
|
|
| 1. Person Plural |
bucinaremus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinaretis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinarer
|
|
| 2. Person Singular |
bucinareris bucinarere
|
|
| 3. Person Singular |
bucinaretur
|
|
| 1. Person Plural |
bucinaremur
|
|
| 2. Person Plural |
bucinaremini
|
|
| 3. Person Plural |
bucinarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinabo
|
|
| 2. Person Singular |
bucinabis
|
|
| 3. Person Singular |
bucinabit
|
|
| 1. Person Plural |
bucinabimus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinabitis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinabor
|
|
| 2. Person Singular |
bucinaberis bucinabere
|
|
| 3. Person Singular |
bucinabitur
|
|
| 1. Person Plural |
bucinabimur
|
|
| 2. Person Plural |
bucinabimini
|
|
| 3. Person Plural |
bucinabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinavi
|
|
| 2. Person Singular |
bucinavisti
|
|
| 3. Person Singular |
bucinavit
|
|
| 1. Person Plural |
bucinavimus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinavistis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinaverunt bucinavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
bucinatus es
|
|
| 3. Person Singular |
bucinatus est
|
|
| 1. Person Plural |
bucinati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinati estis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinaverim
|
|
| 2. Person Singular |
bucinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
bucinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
bucinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
bucinatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
bucinatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
bucinati simus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinaveram
|
|
| 2. Person Singular |
bucinaveras
|
|
| 3. Person Singular |
bucinaverat
|
|
| 1. Person Plural |
bucinaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
bucinatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
bucinatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
bucinati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinavissem
|
|
| 2. Person Singular |
bucinavisses
|
|
| 3. Person Singular |
bucinavisset
|
|
| 1. Person Plural |
bucinavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
bucinatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
bucinatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
bucinati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinavero
|
|
| 2. Person Singular |
bucinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
bucinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
bucinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
bucinatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
bucinatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
bucinati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
bucinare
|
|
| Vorzeitigkeit |
bucinavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
bucinaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
bucinari bucinarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
bucinatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
bucinatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
bucina
|
! |
| 2. Person Plural |
bucinate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
bucinato
|
| 3. Person Singular |
bucinato
|
| 2. Person Plural |
bucinatote
|
| 3. Person Plural |
bucinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
bucinare
|
|
| Genitiv |
bucinandi
|
|
| Dativ |
bucinando
|
|
| Akkusativ |
bucinandum
|
|
| Ablativ |
bucinando
|
|
| Vokativ |
bucinande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
bucinandus
|
bucinanda
|
bucinandum
|
| Genitiv |
bucinandi
|
bucinandae
|
bucinandi
|
| Dativ |
bucinando
|
bucinandae
|
bucinando
|
| Akkusativ |
bucinandum
|
bucinandam
|
bucinandum
|
| Ablativ |
bucinando
|
bucinanda
|
bucinando
|
| Vokativ |
bucinande
|
bucinanda
|
bucinandum
|
Plural
| Nominativ |
bucinandi
|
bucinandae
|
bucinanda
|
| Genitiv |
bucinandorum
|
bucinandarum
|
bucinandorum
|
| Dativ |
bucinandis
|
bucinandis
|
bucinandis
|
| Akkusativ |
bucinandos
|
bucinandas
|
bucinanda
|
| Ablativ |
bucinandis
|
bucinandis
|
bucinandis
|
| Vokativ |
bucinandi
|
bucinandae
|
bucinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
bucinans
|
bucinans
|
bucinans
|
| Genitiv |
bucinantis
|
bucinantis
|
bucinantis
|
| Dativ |
bucinanti
|
bucinanti
|
bucinanti
|
| Akkusativ |
bucinantem
|
bucinantem
|
bucinans
|
| Ablativ |
bucinanti bucinante
|
bucinanti bucinante
|
bucinanti bucinante
|
| Vokativ |
bucinans
|
bucinans
|
bucinans
|
Plural
| Nominativ |
bucinantes
|
bucinantes
|
bucinantia
|
| Genitiv |
bucinantium bucinantum
|
bucinantium bucinantum
|
bucinantium bucinantum
|
| Dativ |
bucinantibus
|
bucinantibus
|
bucinantibus
|
| Akkusativ |
bucinantes
|
bucinantes
|
bucinantia
|
| Ablativ |
bucinantibus
|
bucinantibus
|
bucinantibus
|
| Vokativ |
bucinantes
|
bucinantes
|
bucinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
bucinatus
|
bucinata
|
bucinatum
|
| Genitiv |
bucinati
|
bucinatae
|
bucinati
|
| Dativ |
bucinato
|
bucinatae
|
bucinato
|
| Akkusativ |
bucinatum
|
bucinatam
|
bucinatum
|
| Ablativ |
bucinato
|
bucinata
|
bucinato
|
| Vokativ |
bucinate
|
bucinata
|
bucinatum
|
Plural
| Nominativ |
bucinati
|
bucinatae
|
bucinata
|
| Genitiv |
bucinatorum
|
bucinatarum
|
bucinatorum
|
| Dativ |
bucinatis
|
bucinatis
|
bucinatis
|
| Akkusativ |
bucinatos
|
bucinatas
|
bucinata
|
| Ablativ |
bucinatis
|
bucinatis
|
bucinatis
|
| Vokativ |
bucinati
|
bucinatae
|
bucinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
bucinaturus
|
bucinatura
|
bucinaturum
|
| Genitiv |
bucinaturi
|
bucinaturae
|
bucinaturi
|
| Dativ |
bucinaturo
|
bucinaturae
|
bucinaturo
|
| Akkusativ |
bucinaturum
|
bucinaturam
|
bucinaturum
|
| Ablativ |
bucinaturo
|
bucinatura
|
bucinaturo
|
| Vokativ |
bucinature
|
bucinatura
|
bucinaturum
|
Plural
| Nominativ |
bucinaturi
|
bucinaturae
|
bucinatura
|
| Genitiv |
bucinaturorum
|
bucinaturarum
|
bucinaturorum
|
| Dativ |
bucinaturis
|
bucinaturis
|
bucinaturis
|
| Akkusativ |
bucinaturos
|
bucinaturas
|
bucinatura
|
| Ablativ |
bucinaturis
|
bucinaturis
|
bucinaturis
|
| Vokativ |
bucinaturi
|
bucinaturae
|
bucinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
bucinatum
|
bucinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucino
|
|
| 2. Person Singular |
bucinas
|
|
| 3. Person Singular |
bucinat
|
|
| 1. Person Plural |
bucinamus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinatis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinor
|
|
| 2. Person Singular |
bucinaris bucinare
|
|
| 3. Person Singular |
bucinatur
|
|
| 1. Person Plural |
bucinamur
|
|
| 2. Person Plural |
bucinamini
|
|
| 3. Person Plural |
bucinantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinem
|
|
| 2. Person Singular |
bucines
|
|
| 3. Person Singular |
bucinet
|
|
| 1. Person Plural |
bucinemus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinetis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
buciner
|
|
| 2. Person Singular |
bucineris bucinere
|
|
| 3. Person Singular |
bucinetur
|
|
| 1. Person Plural |
bucinemur
|
|
| 2. Person Plural |
bucinemini
|
|
| 3. Person Plural |
bucinentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinabam
|
|
| 2. Person Singular |
bucinabas
|
|
| 3. Person Singular |
bucinabat
|
|
| 1. Person Plural |
bucinabamus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinabatis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinabar
|
|
| 2. Person Singular |
bucinabaris bucinabare
|
|
| 3. Person Singular |
bucinabatur
|
|
| 1. Person Plural |
bucinabamur
|
|
| 2. Person Plural |
bucinabamini
|
|
| 3. Person Plural |
bucinabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinarem
|
|
| 2. Person Singular |
bucinares
|
|
| 3. Person Singular |
bucinaret
|
|
| 1. Person Plural |
bucinaremus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinaretis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinarer
|
|
| 2. Person Singular |
bucinareris bucinarere
|
|
| 3. Person Singular |
bucinaretur
|
|
| 1. Person Plural |
bucinaremur
|
|
| 2. Person Plural |
bucinaremini
|
|
| 3. Person Plural |
bucinarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinabo
|
|
| 2. Person Singular |
bucinabis
|
|
| 3. Person Singular |
bucinabit
|
|
| 1. Person Plural |
bucinabimus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinabitis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinabor
|
|
| 2. Person Singular |
bucinaberis bucinabere
|
|
| 3. Person Singular |
bucinabitur
|
|
| 1. Person Plural |
bucinabimur
|
|
| 2. Person Plural |
bucinabimini
|
|
| 3. Person Plural |
bucinabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinavi
|
|
| 2. Person Singular |
bucinavisti
|
|
| 3. Person Singular |
bucinavit
|
|
| 1. Person Plural |
bucinavimus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinavistis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinaverunt bucinavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
bucinatus es
|
|
| 3. Person Singular |
bucinatus est
|
|
| 1. Person Plural |
bucinati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinati estis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinaverim
|
|
| 2. Person Singular |
bucinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
bucinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
bucinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
bucinatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
bucinatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
bucinati simus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinaveram
|
|
| 2. Person Singular |
bucinaveras
|
|
| 3. Person Singular |
bucinaverat
|
|
| 1. Person Plural |
bucinaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
bucinatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
bucinatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
bucinati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinavissem
|
|
| 2. Person Singular |
bucinavisses
|
|
| 3. Person Singular |
bucinavisset
|
|
| 1. Person Plural |
bucinavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
bucinatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
bucinatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
bucinati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinavero
|
|
| 2. Person Singular |
bucinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
bucinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
bucinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
bucinatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
bucinatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
bucinatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
bucinati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
bucinati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
bucinati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
bucinare
|
|
| Vorzeitigkeit |
bucinavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
bucinaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
bucinari bucinarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
bucinatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
bucinatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
bucina
|
! |
| 2. Person Plural |
bucinate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
bucinato
|
| 3. Person Singular |
bucinato
|
| 2. Person Plural |
bucinatote
|
| 3. Person Plural |
bucinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
bucinare
|
|
| Genitiv |
bucinandi
|
|
| Dativ |
bucinando
|
|
| Akkusativ |
bucinandum
|
|
| Ablativ |
bucinando
|
|
| Vokativ |
bucinande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
bucinandus
|
bucinanda
|
bucinandum
|
| Genitiv |
bucinandi
|
bucinandae
|
bucinandi
|
| Dativ |
bucinando
|
bucinandae
|
bucinando
|
| Akkusativ |
bucinandum
|
bucinandam
|
bucinandum
|
| Ablativ |
bucinando
|
bucinanda
|
bucinando
|
| Vokativ |
bucinande
|
bucinanda
|
bucinandum
|
Plural
| Nominativ |
bucinandi
|
bucinandae
|
bucinanda
|
| Genitiv |
bucinandorum
|
bucinandarum
|
bucinandorum
|
| Dativ |
bucinandis
|
bucinandis
|
bucinandis
|
| Akkusativ |
bucinandos
|
bucinandas
|
bucinanda
|
| Ablativ |
bucinandis
|
bucinandis
|
bucinandis
|
| Vokativ |
bucinandi
|
bucinandae
|
bucinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
bucinans
|
bucinans
|
bucinans
|
| Genitiv |
bucinantis
|
bucinantis
|
bucinantis
|
| Dativ |
bucinanti
|
bucinanti
|
bucinanti
|
| Akkusativ |
bucinantem
|
bucinantem
|
bucinans
|
| Ablativ |
bucinanti bucinante
|
bucinanti bucinante
|
bucinanti bucinante
|
| Vokativ |
bucinans
|
bucinans
|
bucinans
|
Plural
| Nominativ |
bucinantes
|
bucinantes
|
bucinantia
|
| Genitiv |
bucinantium bucinantum
|
bucinantium bucinantum
|
bucinantium bucinantum
|
| Dativ |
bucinantibus
|
bucinantibus
|
bucinantibus
|
| Akkusativ |
bucinantes
|
bucinantes
|
bucinantia
|
| Ablativ |
bucinantibus
|
bucinantibus
|
bucinantibus
|
| Vokativ |
bucinantes
|
bucinantes
|
bucinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
bucinatus
|
bucinata
|
bucinatum
|
| Genitiv |
bucinati
|
bucinatae
|
bucinati
|
| Dativ |
bucinato
|
bucinatae
|
bucinato
|
| Akkusativ |
bucinatum
|
bucinatam
|
bucinatum
|
| Ablativ |
bucinato
|
bucinata
|
bucinato
|
| Vokativ |
bucinate
|
bucinata
|
bucinatum
|
Plural
| Nominativ |
bucinati
|
bucinatae
|
bucinata
|
| Genitiv |
bucinatorum
|
bucinatarum
|
bucinatorum
|
| Dativ |
bucinatis
|
bucinatis
|
bucinatis
|
| Akkusativ |
bucinatos
|
bucinatas
|
bucinata
|
| Ablativ |
bucinatis
|
bucinatis
|
bucinatis
|
| Vokativ |
bucinati
|
bucinatae
|
bucinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
bucinaturus
|
bucinatura
|
bucinaturum
|
| Genitiv |
bucinaturi
|
bucinaturae
|
bucinaturi
|
| Dativ |
bucinaturo
|
bucinaturae
|
bucinaturo
|
| Akkusativ |
bucinaturum
|
bucinaturam
|
bucinaturum
|
| Ablativ |
bucinaturo
|
bucinatura
|
bucinaturo
|
| Vokativ |
bucinature
|
bucinatura
|
bucinaturum
|
Plural
| Nominativ |
bucinaturi
|
bucinaturae
|
bucinatura
|
| Genitiv |
bucinaturorum
|
bucinaturarum
|
bucinaturorum
|
| Dativ |
bucinaturis
|
bucinaturis
|
bucinaturis
|
| Akkusativ |
bucinaturos
|
bucinaturas
|
bucinatura
|
| Ablativ |
bucinaturis
|
bucinaturis
|
bucinaturis
|
| Vokativ |
bucinaturi
|
bucinaturae
|
bucinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
bucinatum
|
bucinatu
|