Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
carinare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
carinare auch noch Formen von:
carinari (Verb)
Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carino
|
ich beschimpfe |
| 2. Person Singular |
carinas
|
du beschimpfst |
| 3. Person Singular |
carinat
|
er/sie/es beschimpft |
| 1. Person Plural |
carinamus
|
wir beschimpfen |
| 2. Person Plural |
carinatis
|
ihr beschimpft |
| 3. Person Plural |
carinant
|
sie beschimpfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinor
|
ich werde beschimpft |
| 2. Person Singular |
carinaris carinare
|
du wirst beschimpft |
| 3. Person Singular |
carinatur
|
er/sie/es wird beschimpft |
| 1. Person Plural |
carinamur
|
wir werden beschimpft |
| 2. Person Plural |
carinamini
|
ihr werdet beschimpft |
| 3. Person Plural |
carinantur
|
sie werden beschimpft |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinem
|
ich beschimpfe |
| 2. Person Singular |
carines
|
du beschimpfest |
| 3. Person Singular |
carinet
|
er/sie/es beschimpfe |
| 1. Person Plural |
carinemus
|
wir beschimpfen |
| 2. Person Plural |
carinetis
|
ihr beschimpfet |
| 3. Person Plural |
carinent
|
sie beschimpfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cariner
|
ich werde beschimpft |
| 2. Person Singular |
carineris carinere
|
du werdest beschimpft |
| 3. Person Singular |
carinetur
|
er/sie/es werde beschimpft |
| 1. Person Plural |
carinemur
|
wir werden beschimpft |
| 2. Person Plural |
carinemini
|
ihr werdet beschimpft |
| 3. Person Plural |
carinentur
|
sie werden beschimpft |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabam
|
ich beschimpfte |
| 2. Person Singular |
carinabas
|
du beschimpftest |
| 3. Person Singular |
carinabat
|
er/sie/es beschimpfte |
| 1. Person Plural |
carinabamus
|
wir beschimpften |
| 2. Person Plural |
carinabatis
|
ihr beschimpftet |
| 3. Person Plural |
carinabant
|
sie beschimpften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabar
|
ich wurde beschimpft |
| 2. Person Singular |
carinabaris carinabare
|
du wurdest beschimpft |
| 3. Person Singular |
carinabatur
|
er/sie/es wurde beschimpft |
| 1. Person Plural |
carinabamur
|
wir wurden beschimpft |
| 2. Person Plural |
carinabamini
|
ihr wurdet beschimpft |
| 3. Person Plural |
carinabantur
|
sie wurden beschimpft |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinarem
|
ich beschimpfte |
| 2. Person Singular |
carinares
|
du beschimpftest |
| 3. Person Singular |
carinaret
|
er/sie/es beschimpfte |
| 1. Person Plural |
carinaremus
|
wir beschimpften |
| 2. Person Plural |
carinaretis
|
ihr beschimpftet |
| 3. Person Plural |
carinarent
|
sie beschimpften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinarer
|
ich würde beschimpft |
| 2. Person Singular |
carinareris carinarere
|
du würdest beschimpft |
| 3. Person Singular |
carinaretur
|
er/sie/es würde beschimpft |
| 1. Person Plural |
carinaremur
|
wir würden beschimpft |
| 2. Person Plural |
carinaremini
|
ihr würdet beschimpft |
| 3. Person Plural |
carinarentur
|
sie würden beschimpft |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabo
|
ich werde beschimpfen |
| 2. Person Singular |
carinabis
|
du wirst beschimpfen |
| 3. Person Singular |
carinabit
|
er/sie/es wird beschimpfen |
| 1. Person Plural |
carinabimus
|
wir werden beschimpfen |
| 2. Person Plural |
carinabitis
|
ihr werdet beschimpfen |
| 3. Person Plural |
carinabunt
|
sie werden beschimpfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabor
|
ich werde beschimpft werden |
| 2. Person Singular |
carinaberis carinabere
|
du wirst beschimpft werden |
| 3. Person Singular |
carinabitur
|
er/sie/es wird beschimpft werden |
| 1. Person Plural |
carinabimur
|
wir werden beschimpft werden |
| 2. Person Plural |
carinabimini
|
ihr werdet beschimpft werden |
| 3. Person Plural |
carinabuntur
|
sie werden beschimpft werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinavi
|
ich habe beschimpft |
| 2. Person Singular |
carinavisti
|
du hast beschimpft |
| 3. Person Singular |
carinavit
|
er/sie/es hat beschimpft |
| 1. Person Plural |
carinavimus
|
wir haben beschimpft |
| 2. Person Plural |
carinavistis
|
ihr habt beschimpft |
| 3. Person Plural |
carinaverunt carinavere
|
sie haben beschimpft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus sum
|
ich bin beschimpft worden |
| 2. Person Singular |
carinatus es
|
du bist beschimpft worden |
| 3. Person Singular |
carinatus est
|
er/sie/es ist beschimpft worden |
| 1. Person Plural |
carinati sumus
|
wir sind beschimpft worden |
| 2. Person Plural |
carinati estis
|
ihr seid beschimpft worden |
| 3. Person Plural |
carinati sunt
|
sie sind beschimpft worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinaverim
|
ich habe beschimpft |
| 2. Person Singular |
carinaveris
|
du habest beschimpft |
| 3. Person Singular |
carinaverit
|
er/sie/es habe beschimpft |
| 1. Person Plural |
carinaverimus
|
wir haben beschimpft |
| 2. Person Plural |
carinaveritis
|
ihr habet beschimpft |
| 3. Person Plural |
carinaverint
|
sie haben beschimpft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus sim
|
ich sei beschimpft worden |
| 2. Person Singular |
carinatus sis
|
du seiest beschimpft worden |
| 3. Person Singular |
carinatus sit
|
er/sie/es sei beschimpft worden |
| 1. Person Plural |
carinati simus
|
wir seien beschimpft worden |
| 2. Person Plural |
carinati sitis
|
ihr seiet beschimpft worden |
| 3. Person Plural |
carinati sint
|
sie seien beschimpft worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinaveram
|
ich hatte beschimpft |
| 2. Person Singular |
carinaveras
|
du hattest beschimpft |
| 3. Person Singular |
carinaverat
|
er/sie/es hatte beschimpft |
| 1. Person Plural |
carinaveramus
|
wir hatten beschimpft |
| 2. Person Plural |
carinaveratis
|
ihr hattet beschimpft |
| 3. Person Plural |
carinaverant
|
sie hatten beschimpft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus eram
|
ich war beschimpft worden |
| 2. Person Singular |
carinatus eras
|
du warst beschimpft worden |
| 3. Person Singular |
carinatus erat
|
er/sie/es war beschimpft worden |
| 1. Person Plural |
carinati eramus
|
wir waren beschimpft worden |
| 2. Person Plural |
carinati eratis
|
ihr wart beschimpft worden |
| 3. Person Plural |
carinati erant
|
sie waren beschimpft worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinavissem
|
ich hätte beschimpft |
| 2. Person Singular |
carinavisses
|
du hättest beschimpft |
| 3. Person Singular |
carinavisset
|
er/sie/es hätte beschimpft |
| 1. Person Plural |
carinavissemus
|
wir hätten beschimpft |
| 2. Person Plural |
carinavissetis
|
ihr hättet beschimpft |
| 3. Person Plural |
carinavissent
|
sie hätten beschimpft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus essem
|
ich wäre beschimpft worden |
| 2. Person Singular |
carinatus esses
|
du wärest beschimpft worden |
| 3. Person Singular |
carinatus esset
|
er/sie/es wäre beschimpft worden |
| 1. Person Plural |
carinati essemus
|
wir wären beschimpft worden |
| 2. Person Plural |
carinati essetis
|
ihr wäret beschimpft worden |
| 3. Person Plural |
carinati essent
|
sie wären beschimpft worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinavero
|
ich werde beschimpft haben |
| 2. Person Singular |
carinaveris
|
du wirst beschimpft haben |
| 3. Person Singular |
carinaverit
|
er/sie/es wird beschimpft haben |
| 1. Person Plural |
carinaverimus
|
wir werden beschimpft haben |
| 2. Person Plural |
carinaveritis
|
ihr werdet beschimpft haben |
| 3. Person Plural |
carinaverint
|
sie werden beschimpft haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus ero
|
ich werde beschimpft worden sein |
| 2. Person Singular |
carinatus eris
|
du wirst beschimpft worden sein |
| 3. Person Singular |
carinatus erit
|
er/sie/es wird beschimpft worden sein |
| 1. Person Plural |
carinati erimus
|
wir werden beschimpft worden sein |
| 2. Person Plural |
carinati eritis
|
ihr werdet beschimpft worden sein |
| 3. Person Plural |
carinati erunt
|
sie werden beschimpft worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
carinare
|
beschimpfen |
| Vorzeitigkeit |
carinavisse
|
beschimpft haben |
| Nachzeitigkeit |
carinaturum esse
|
beschimpfen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
carinari carinarier
|
beschimpft werden |
| Vorzeitigkeit |
carinatum esse
|
beschimpft worden sein |
| Nachzeitigkeit |
carinatum iri
|
künftig beschimpft werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
carina
|
beschimpfe; beschimpf! |
| 2. Person Plural |
carinate
|
beschimpft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
carinato
|
| 3. Person Singular |
carinato
|
| 2. Person Plural |
carinatote
|
| 3. Person Plural |
carinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
carinare
|
das Beschimpfen |
| Genitiv |
carinandi
|
des Beschimpfens |
| Dativ |
carinando
|
dem Beschimpfen |
| Akkusativ |
carinandum
|
das Beschimpfen |
| Ablativ |
carinando
|
durch das Beschimpfen |
| Vokativ |
carinande
|
Beschimpfen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinandus
|
carinanda
|
carinandum
|
| Genitiv |
carinandi
|
carinandae
|
carinandi
|
| Dativ |
carinando
|
carinandae
|
carinando
|
| Akkusativ |
carinandum
|
carinandam
|
carinandum
|
| Ablativ |
carinando
|
carinanda
|
carinando
|
| Vokativ |
carinande
|
carinanda
|
carinandum
|
Plural
| Nominativ |
carinandi
|
carinandae
|
carinanda
|
| Genitiv |
carinandorum
|
carinandarum
|
carinandorum
|
| Dativ |
carinandis
|
carinandis
|
carinandis
|
| Akkusativ |
carinandos
|
carinandas
|
carinanda
|
| Ablativ |
carinandis
|
carinandis
|
carinandis
|
| Vokativ |
carinandi
|
carinandae
|
carinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinans
|
carinans
|
carinans
|
| Genitiv |
carinantis
|
carinantis
|
carinantis
|
| Dativ |
carinanti
|
carinanti
|
carinanti
|
| Akkusativ |
carinantem
|
carinantem
|
carinans
|
| Ablativ |
carinanti carinante
|
carinanti carinante
|
carinanti carinante
|
| Vokativ |
carinans
|
carinans
|
carinans
|
Plural
| Nominativ |
carinantes
|
carinantes
|
carinantia
|
| Genitiv |
carinantium carinantum
|
carinantium carinantum
|
carinantium carinantum
|
| Dativ |
carinantibus
|
carinantibus
|
carinantibus
|
| Akkusativ |
carinantes
|
carinantes
|
carinantia
|
| Ablativ |
carinantibus
|
carinantibus
|
carinantibus
|
| Vokativ |
carinantes
|
carinantes
|
carinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinatus
|
carinata
|
carinatum
|
| Genitiv |
carinati
|
carinatae
|
carinati
|
| Dativ |
carinato
|
carinatae
|
carinato
|
| Akkusativ |
carinatum
|
carinatam
|
carinatum
|
| Ablativ |
carinato
|
carinata
|
carinato
|
| Vokativ |
carinate
|
carinata
|
carinatum
|
Plural
| Nominativ |
carinati
|
carinatae
|
carinata
|
| Genitiv |
carinatorum
|
carinatarum
|
carinatorum
|
| Dativ |
carinatis
|
carinatis
|
carinatis
|
| Akkusativ |
carinatos
|
carinatas
|
carinata
|
| Ablativ |
carinatis
|
carinatis
|
carinatis
|
| Vokativ |
carinati
|
carinatae
|
carinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinaturus
|
carinatura
|
carinaturum
|
| Genitiv |
carinaturi
|
carinaturae
|
carinaturi
|
| Dativ |
carinaturo
|
carinaturae
|
carinaturo
|
| Akkusativ |
carinaturum
|
carinaturam
|
carinaturum
|
| Ablativ |
carinaturo
|
carinatura
|
carinaturo
|
| Vokativ |
carinature
|
carinatura
|
carinaturum
|
Plural
| Nominativ |
carinaturi
|
carinaturae
|
carinatura
|
| Genitiv |
carinaturorum
|
carinaturarum
|
carinaturorum
|
| Dativ |
carinaturis
|
carinaturis
|
carinaturis
|
| Akkusativ |
carinaturos
|
carinaturas
|
carinatura
|
| Ablativ |
carinaturis
|
carinaturis
|
carinaturis
|
| Vokativ |
carinaturi
|
carinaturae
|
carinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
carinatum
|
carinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carino
|
|
| 2. Person Singular |
carinas
|
|
| 3. Person Singular |
carinat
|
|
| 1. Person Plural |
carinamus
|
|
| 2. Person Plural |
carinatis
|
|
| 3. Person Plural |
carinant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinor
|
|
| 2. Person Singular |
carinaris carinare
|
|
| 3. Person Singular |
carinatur
|
|
| 1. Person Plural |
carinamur
|
|
| 2. Person Plural |
carinamini
|
|
| 3. Person Plural |
carinantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinem
|
|
| 2. Person Singular |
carines
|
|
| 3. Person Singular |
carinet
|
|
| 1. Person Plural |
carinemus
|
|
| 2. Person Plural |
carinetis
|
|
| 3. Person Plural |
carinent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cariner
|
|
| 2. Person Singular |
carineris carinere
|
|
| 3. Person Singular |
carinetur
|
|
| 1. Person Plural |
carinemur
|
|
| 2. Person Plural |
carinemini
|
|
| 3. Person Plural |
carinentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabam
|
|
| 2. Person Singular |
carinabas
|
|
| 3. Person Singular |
carinabat
|
|
| 1. Person Plural |
carinabamus
|
|
| 2. Person Plural |
carinabatis
|
|
| 3. Person Plural |
carinabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabar
|
|
| 2. Person Singular |
carinabaris carinabare
|
|
| 3. Person Singular |
carinabatur
|
|
| 1. Person Plural |
carinabamur
|
|
| 2. Person Plural |
carinabamini
|
|
| 3. Person Plural |
carinabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinarem
|
|
| 2. Person Singular |
carinares
|
|
| 3. Person Singular |
carinaret
|
|
| 1. Person Plural |
carinaremus
|
|
| 2. Person Plural |
carinaretis
|
|
| 3. Person Plural |
carinarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinarer
|
|
| 2. Person Singular |
carinareris carinarere
|
|
| 3. Person Singular |
carinaretur
|
|
| 1. Person Plural |
carinaremur
|
|
| 2. Person Plural |
carinaremini
|
|
| 3. Person Plural |
carinarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabo
|
|
| 2. Person Singular |
carinabis
|
|
| 3. Person Singular |
carinabit
|
|
| 1. Person Plural |
carinabimus
|
|
| 2. Person Plural |
carinabitis
|
|
| 3. Person Plural |
carinabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabor
|
|
| 2. Person Singular |
carinaberis carinabere
|
|
| 3. Person Singular |
carinabitur
|
|
| 1. Person Plural |
carinabimur
|
|
| 2. Person Plural |
carinabimini
|
|
| 3. Person Plural |
carinabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinavi
|
|
| 2. Person Singular |
carinavisti
|
|
| 3. Person Singular |
carinavit
|
|
| 1. Person Plural |
carinavimus
|
|
| 2. Person Plural |
carinavistis
|
|
| 3. Person Plural |
carinaverunt carinavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
carinatus es
|
|
| 3. Person Singular |
carinatus est
|
|
| 1. Person Plural |
carinati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
carinati estis
|
|
| 3. Person Plural |
carinati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinaverim
|
|
| 2. Person Singular |
carinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
carinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
carinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
carinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
carinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
carinatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
carinatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
carinati simus
|
|
| 2. Person Plural |
carinati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
carinati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinaveram
|
|
| 2. Person Singular |
carinaveras
|
|
| 3. Person Singular |
carinaverat
|
|
| 1. Person Plural |
carinaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
carinaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
carinaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
carinatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
carinatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
carinati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
carinati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
carinati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinavissem
|
|
| 2. Person Singular |
carinavisses
|
|
| 3. Person Singular |
carinavisset
|
|
| 1. Person Plural |
carinavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
carinavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
carinavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
carinatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
carinatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
carinati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
carinati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
carinati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinavero
|
|
| 2. Person Singular |
carinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
carinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
carinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
carinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
carinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
carinatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
carinatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
carinati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
carinati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
carinati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
carinare
|
|
| Vorzeitigkeit |
carinavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
carinaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
carinari carinarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
carinatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
carinatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
carina
|
! |
| 2. Person Plural |
carinate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
carinato
|
| 3. Person Singular |
carinato
|
| 2. Person Plural |
carinatote
|
| 3. Person Plural |
carinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
carinare
|
|
| Genitiv |
carinandi
|
|
| Dativ |
carinando
|
|
| Akkusativ |
carinandum
|
|
| Ablativ |
carinando
|
|
| Vokativ |
carinande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinandus
|
carinanda
|
carinandum
|
| Genitiv |
carinandi
|
carinandae
|
carinandi
|
| Dativ |
carinando
|
carinandae
|
carinando
|
| Akkusativ |
carinandum
|
carinandam
|
carinandum
|
| Ablativ |
carinando
|
carinanda
|
carinando
|
| Vokativ |
carinande
|
carinanda
|
carinandum
|
Plural
| Nominativ |
carinandi
|
carinandae
|
carinanda
|
| Genitiv |
carinandorum
|
carinandarum
|
carinandorum
|
| Dativ |
carinandis
|
carinandis
|
carinandis
|
| Akkusativ |
carinandos
|
carinandas
|
carinanda
|
| Ablativ |
carinandis
|
carinandis
|
carinandis
|
| Vokativ |
carinandi
|
carinandae
|
carinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinans
|
carinans
|
carinans
|
| Genitiv |
carinantis
|
carinantis
|
carinantis
|
| Dativ |
carinanti
|
carinanti
|
carinanti
|
| Akkusativ |
carinantem
|
carinantem
|
carinans
|
| Ablativ |
carinanti carinante
|
carinanti carinante
|
carinanti carinante
|
| Vokativ |
carinans
|
carinans
|
carinans
|
Plural
| Nominativ |
carinantes
|
carinantes
|
carinantia
|
| Genitiv |
carinantium carinantum
|
carinantium carinantum
|
carinantium carinantum
|
| Dativ |
carinantibus
|
carinantibus
|
carinantibus
|
| Akkusativ |
carinantes
|
carinantes
|
carinantia
|
| Ablativ |
carinantibus
|
carinantibus
|
carinantibus
|
| Vokativ |
carinantes
|
carinantes
|
carinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinatus
|
carinata
|
carinatum
|
| Genitiv |
carinati
|
carinatae
|
carinati
|
| Dativ |
carinato
|
carinatae
|
carinato
|
| Akkusativ |
carinatum
|
carinatam
|
carinatum
|
| Ablativ |
carinato
|
carinata
|
carinato
|
| Vokativ |
carinate
|
carinata
|
carinatum
|
Plural
| Nominativ |
carinati
|
carinatae
|
carinata
|
| Genitiv |
carinatorum
|
carinatarum
|
carinatorum
|
| Dativ |
carinatis
|
carinatis
|
carinatis
|
| Akkusativ |
carinatos
|
carinatas
|
carinata
|
| Ablativ |
carinatis
|
carinatis
|
carinatis
|
| Vokativ |
carinati
|
carinatae
|
carinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinaturus
|
carinatura
|
carinaturum
|
| Genitiv |
carinaturi
|
carinaturae
|
carinaturi
|
| Dativ |
carinaturo
|
carinaturae
|
carinaturo
|
| Akkusativ |
carinaturum
|
carinaturam
|
carinaturum
|
| Ablativ |
carinaturo
|
carinatura
|
carinaturo
|
| Vokativ |
carinature
|
carinatura
|
carinaturum
|
Plural
| Nominativ |
carinaturi
|
carinaturae
|
carinatura
|
| Genitiv |
carinaturorum
|
carinaturarum
|
carinaturorum
|
| Dativ |
carinaturis
|
carinaturis
|
carinaturis
|
| Akkusativ |
carinaturos
|
carinaturas
|
carinatura
|
| Ablativ |
carinaturis
|
carinaturis
|
carinaturis
|
| Vokativ |
carinaturi
|
carinaturae
|
carinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
carinatum
|
carinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carino
|
|
| 2. Person Singular |
carinas
|
|
| 3. Person Singular |
carinat
|
|
| 1. Person Plural |
carinamus
|
|
| 2. Person Plural |
carinatis
|
|
| 3. Person Plural |
carinant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinor
|
|
| 2. Person Singular |
carinaris carinare
|
|
| 3. Person Singular |
carinatur
|
|
| 1. Person Plural |
carinamur
|
|
| 2. Person Plural |
carinamini
|
|
| 3. Person Plural |
carinantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinem
|
|
| 2. Person Singular |
carines
|
|
| 3. Person Singular |
carinet
|
|
| 1. Person Plural |
carinemus
|
|
| 2. Person Plural |
carinetis
|
|
| 3. Person Plural |
carinent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cariner
|
|
| 2. Person Singular |
carineris carinere
|
|
| 3. Person Singular |
carinetur
|
|
| 1. Person Plural |
carinemur
|
|
| 2. Person Plural |
carinemini
|
|
| 3. Person Plural |
carinentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabam
|
|
| 2. Person Singular |
carinabas
|
|
| 3. Person Singular |
carinabat
|
|
| 1. Person Plural |
carinabamus
|
|
| 2. Person Plural |
carinabatis
|
|
| 3. Person Plural |
carinabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabar
|
|
| 2. Person Singular |
carinabaris carinabare
|
|
| 3. Person Singular |
carinabatur
|
|
| 1. Person Plural |
carinabamur
|
|
| 2. Person Plural |
carinabamini
|
|
| 3. Person Plural |
carinabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinarem
|
|
| 2. Person Singular |
carinares
|
|
| 3. Person Singular |
carinaret
|
|
| 1. Person Plural |
carinaremus
|
|
| 2. Person Plural |
carinaretis
|
|
| 3. Person Plural |
carinarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinarer
|
|
| 2. Person Singular |
carinareris carinarere
|
|
| 3. Person Singular |
carinaretur
|
|
| 1. Person Plural |
carinaremur
|
|
| 2. Person Plural |
carinaremini
|
|
| 3. Person Plural |
carinarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabo
|
|
| 2. Person Singular |
carinabis
|
|
| 3. Person Singular |
carinabit
|
|
| 1. Person Plural |
carinabimus
|
|
| 2. Person Plural |
carinabitis
|
|
| 3. Person Plural |
carinabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabor
|
|
| 2. Person Singular |
carinaberis carinabere
|
|
| 3. Person Singular |
carinabitur
|
|
| 1. Person Plural |
carinabimur
|
|
| 2. Person Plural |
carinabimini
|
|
| 3. Person Plural |
carinabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinavi
|
|
| 2. Person Singular |
carinavisti
|
|
| 3. Person Singular |
carinavit
|
|
| 1. Person Plural |
carinavimus
|
|
| 2. Person Plural |
carinavistis
|
|
| 3. Person Plural |
carinaverunt carinavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
carinatus es
|
|
| 3. Person Singular |
carinatus est
|
|
| 1. Person Plural |
carinati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
carinati estis
|
|
| 3. Person Plural |
carinati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinaverim
|
|
| 2. Person Singular |
carinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
carinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
carinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
carinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
carinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
carinatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
carinatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
carinati simus
|
|
| 2. Person Plural |
carinati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
carinati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinaveram
|
|
| 2. Person Singular |
carinaveras
|
|
| 3. Person Singular |
carinaverat
|
|
| 1. Person Plural |
carinaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
carinaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
carinaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
carinatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
carinatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
carinati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
carinati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
carinati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinavissem
|
|
| 2. Person Singular |
carinavisses
|
|
| 3. Person Singular |
carinavisset
|
|
| 1. Person Plural |
carinavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
carinavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
carinavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
carinatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
carinatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
carinati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
carinati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
carinati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinavero
|
|
| 2. Person Singular |
carinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
carinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
carinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
carinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
carinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
carinatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
carinatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
carinati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
carinati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
carinati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
carinare
|
|
| Vorzeitigkeit |
carinavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
carinaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
carinari carinarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
carinatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
carinatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
carina
|
! |
| 2. Person Plural |
carinate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
carinato
|
| 3. Person Singular |
carinato
|
| 2. Person Plural |
carinatote
|
| 3. Person Plural |
carinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
carinare
|
|
| Genitiv |
carinandi
|
|
| Dativ |
carinando
|
|
| Akkusativ |
carinandum
|
|
| Ablativ |
carinando
|
|
| Vokativ |
carinande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinandus
|
carinanda
|
carinandum
|
| Genitiv |
carinandi
|
carinandae
|
carinandi
|
| Dativ |
carinando
|
carinandae
|
carinando
|
| Akkusativ |
carinandum
|
carinandam
|
carinandum
|
| Ablativ |
carinando
|
carinanda
|
carinando
|
| Vokativ |
carinande
|
carinanda
|
carinandum
|
Plural
| Nominativ |
carinandi
|
carinandae
|
carinanda
|
| Genitiv |
carinandorum
|
carinandarum
|
carinandorum
|
| Dativ |
carinandis
|
carinandis
|
carinandis
|
| Akkusativ |
carinandos
|
carinandas
|
carinanda
|
| Ablativ |
carinandis
|
carinandis
|
carinandis
|
| Vokativ |
carinandi
|
carinandae
|
carinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinans
|
carinans
|
carinans
|
| Genitiv |
carinantis
|
carinantis
|
carinantis
|
| Dativ |
carinanti
|
carinanti
|
carinanti
|
| Akkusativ |
carinantem
|
carinantem
|
carinans
|
| Ablativ |
carinanti carinante
|
carinanti carinante
|
carinanti carinante
|
| Vokativ |
carinans
|
carinans
|
carinans
|
Plural
| Nominativ |
carinantes
|
carinantes
|
carinantia
|
| Genitiv |
carinantium carinantum
|
carinantium carinantum
|
carinantium carinantum
|
| Dativ |
carinantibus
|
carinantibus
|
carinantibus
|
| Akkusativ |
carinantes
|
carinantes
|
carinantia
|
| Ablativ |
carinantibus
|
carinantibus
|
carinantibus
|
| Vokativ |
carinantes
|
carinantes
|
carinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinatus
|
carinata
|
carinatum
|
| Genitiv |
carinati
|
carinatae
|
carinati
|
| Dativ |
carinato
|
carinatae
|
carinato
|
| Akkusativ |
carinatum
|
carinatam
|
carinatum
|
| Ablativ |
carinato
|
carinata
|
carinato
|
| Vokativ |
carinate
|
carinata
|
carinatum
|
Plural
| Nominativ |
carinati
|
carinatae
|
carinata
|
| Genitiv |
carinatorum
|
carinatarum
|
carinatorum
|
| Dativ |
carinatis
|
carinatis
|
carinatis
|
| Akkusativ |
carinatos
|
carinatas
|
carinata
|
| Ablativ |
carinatis
|
carinatis
|
carinatis
|
| Vokativ |
carinati
|
carinatae
|
carinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinaturus
|
carinatura
|
carinaturum
|
| Genitiv |
carinaturi
|
carinaturae
|
carinaturi
|
| Dativ |
carinaturo
|
carinaturae
|
carinaturo
|
| Akkusativ |
carinaturum
|
carinaturam
|
carinaturum
|
| Ablativ |
carinaturo
|
carinatura
|
carinaturo
|
| Vokativ |
carinature
|
carinatura
|
carinaturum
|
Plural
| Nominativ |
carinaturi
|
carinaturae
|
carinatura
|
| Genitiv |
carinaturorum
|
carinaturarum
|
carinaturorum
|
| Dativ |
carinaturis
|
carinaturis
|
carinaturis
|
| Akkusativ |
carinaturos
|
carinaturas
|
carinatura
|
| Ablativ |
carinaturis
|
carinaturis
|
carinaturis
|
| Vokativ |
carinaturi
|
carinaturae
|
carinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
carinatum
|
carinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carino
|
|
| 2. Person Singular |
carinas
|
|
| 3. Person Singular |
carinat
|
|
| 1. Person Plural |
carinamus
|
|
| 2. Person Plural |
carinatis
|
|
| 3. Person Plural |
carinant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinor
|
|
| 2. Person Singular |
carinaris carinare
|
|
| 3. Person Singular |
carinatur
|
|
| 1. Person Plural |
carinamur
|
|
| 2. Person Plural |
carinamini
|
|
| 3. Person Plural |
carinantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinem
|
|
| 2. Person Singular |
carines
|
|
| 3. Person Singular |
carinet
|
|
| 1. Person Plural |
carinemus
|
|
| 2. Person Plural |
carinetis
|
|
| 3. Person Plural |
carinent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cariner
|
|
| 2. Person Singular |
carineris carinere
|
|
| 3. Person Singular |
carinetur
|
|
| 1. Person Plural |
carinemur
|
|
| 2. Person Plural |
carinemini
|
|
| 3. Person Plural |
carinentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabam
|
|
| 2. Person Singular |
carinabas
|
|
| 3. Person Singular |
carinabat
|
|
| 1. Person Plural |
carinabamus
|
|
| 2. Person Plural |
carinabatis
|
|
| 3. Person Plural |
carinabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabar
|
|
| 2. Person Singular |
carinabaris carinabare
|
|
| 3. Person Singular |
carinabatur
|
|
| 1. Person Plural |
carinabamur
|
|
| 2. Person Plural |
carinabamini
|
|
| 3. Person Plural |
carinabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinarem
|
|
| 2. Person Singular |
carinares
|
|
| 3. Person Singular |
carinaret
|
|
| 1. Person Plural |
carinaremus
|
|
| 2. Person Plural |
carinaretis
|
|
| 3. Person Plural |
carinarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinarer
|
|
| 2. Person Singular |
carinareris carinarere
|
|
| 3. Person Singular |
carinaretur
|
|
| 1. Person Plural |
carinaremur
|
|
| 2. Person Plural |
carinaremini
|
|
| 3. Person Plural |
carinarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabo
|
|
| 2. Person Singular |
carinabis
|
|
| 3. Person Singular |
carinabit
|
|
| 1. Person Plural |
carinabimus
|
|
| 2. Person Plural |
carinabitis
|
|
| 3. Person Plural |
carinabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabor
|
|
| 2. Person Singular |
carinaberis carinabere
|
|
| 3. Person Singular |
carinabitur
|
|
| 1. Person Plural |
carinabimur
|
|
| 2. Person Plural |
carinabimini
|
|
| 3. Person Plural |
carinabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinavi
|
|
| 2. Person Singular |
carinavisti
|
|
| 3. Person Singular |
carinavit
|
|
| 1. Person Plural |
carinavimus
|
|
| 2. Person Plural |
carinavistis
|
|
| 3. Person Plural |
carinaverunt carinavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
carinatus es
|
|
| 3. Person Singular |
carinatus est
|
|
| 1. Person Plural |
carinati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
carinati estis
|
|
| 3. Person Plural |
carinati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinaverim
|
|
| 2. Person Singular |
carinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
carinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
carinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
carinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
carinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
carinatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
carinatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
carinati simus
|
|
| 2. Person Plural |
carinati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
carinati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinaveram
|
|
| 2. Person Singular |
carinaveras
|
|
| 3. Person Singular |
carinaverat
|
|
| 1. Person Plural |
carinaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
carinaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
carinaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
carinatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
carinatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
carinati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
carinati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
carinati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinavissem
|
|
| 2. Person Singular |
carinavisses
|
|
| 3. Person Singular |
carinavisset
|
|
| 1. Person Plural |
carinavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
carinavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
carinavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
carinatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
carinatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
carinati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
carinati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
carinati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinavero
|
|
| 2. Person Singular |
carinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
carinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
carinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
carinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
carinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
carinatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
carinatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
carinati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
carinati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
carinati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
carinare
|
|
| Vorzeitigkeit |
carinavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
carinaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
carinari carinarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
carinatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
carinatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
carina
|
! |
| 2. Person Plural |
carinate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
carinato
|
| 3. Person Singular |
carinato
|
| 2. Person Plural |
carinatote
|
| 3. Person Plural |
carinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
carinare
|
|
| Genitiv |
carinandi
|
|
| Dativ |
carinando
|
|
| Akkusativ |
carinandum
|
|
| Ablativ |
carinando
|
|
| Vokativ |
carinande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinandus
|
carinanda
|
carinandum
|
| Genitiv |
carinandi
|
carinandae
|
carinandi
|
| Dativ |
carinando
|
carinandae
|
carinando
|
| Akkusativ |
carinandum
|
carinandam
|
carinandum
|
| Ablativ |
carinando
|
carinanda
|
carinando
|
| Vokativ |
carinande
|
carinanda
|
carinandum
|
Plural
| Nominativ |
carinandi
|
carinandae
|
carinanda
|
| Genitiv |
carinandorum
|
carinandarum
|
carinandorum
|
| Dativ |
carinandis
|
carinandis
|
carinandis
|
| Akkusativ |
carinandos
|
carinandas
|
carinanda
|
| Ablativ |
carinandis
|
carinandis
|
carinandis
|
| Vokativ |
carinandi
|
carinandae
|
carinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinans
|
carinans
|
carinans
|
| Genitiv |
carinantis
|
carinantis
|
carinantis
|
| Dativ |
carinanti
|
carinanti
|
carinanti
|
| Akkusativ |
carinantem
|
carinantem
|
carinans
|
| Ablativ |
carinanti carinante
|
carinanti carinante
|
carinanti carinante
|
| Vokativ |
carinans
|
carinans
|
carinans
|
Plural
| Nominativ |
carinantes
|
carinantes
|
carinantia
|
| Genitiv |
carinantium carinantum
|
carinantium carinantum
|
carinantium carinantum
|
| Dativ |
carinantibus
|
carinantibus
|
carinantibus
|
| Akkusativ |
carinantes
|
carinantes
|
carinantia
|
| Ablativ |
carinantibus
|
carinantibus
|
carinantibus
|
| Vokativ |
carinantes
|
carinantes
|
carinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinatus
|
carinata
|
carinatum
|
| Genitiv |
carinati
|
carinatae
|
carinati
|
| Dativ |
carinato
|
carinatae
|
carinato
|
| Akkusativ |
carinatum
|
carinatam
|
carinatum
|
| Ablativ |
carinato
|
carinata
|
carinato
|
| Vokativ |
carinate
|
carinata
|
carinatum
|
Plural
| Nominativ |
carinati
|
carinatae
|
carinata
|
| Genitiv |
carinatorum
|
carinatarum
|
carinatorum
|
| Dativ |
carinatis
|
carinatis
|
carinatis
|
| Akkusativ |
carinatos
|
carinatas
|
carinata
|
| Ablativ |
carinatis
|
carinatis
|
carinatis
|
| Vokativ |
carinati
|
carinatae
|
carinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinaturus
|
carinatura
|
carinaturum
|
| Genitiv |
carinaturi
|
carinaturae
|
carinaturi
|
| Dativ |
carinaturo
|
carinaturae
|
carinaturo
|
| Akkusativ |
carinaturum
|
carinaturam
|
carinaturum
|
| Ablativ |
carinaturo
|
carinatura
|
carinaturo
|
| Vokativ |
carinature
|
carinatura
|
carinaturum
|
Plural
| Nominativ |
carinaturi
|
carinaturae
|
carinatura
|
| Genitiv |
carinaturorum
|
carinaturarum
|
carinaturorum
|
| Dativ |
carinaturis
|
carinaturis
|
carinaturis
|
| Akkusativ |
carinaturos
|
carinaturas
|
carinatura
|
| Ablativ |
carinaturis
|
carinaturis
|
carinaturis
|
| Vokativ |
carinaturi
|
carinaturae
|
carinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
carinatum
|
carinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carino
|
ich schmähe |
| 2. Person Singular |
carinas
|
du schmähst |
| 3. Person Singular |
carinat
|
er/sie/es schmäht |
| 1. Person Plural |
carinamus
|
wir schmähen |
| 2. Person Plural |
carinatis
|
ihr schmäht |
| 3. Person Plural |
carinant
|
sie schmähen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinor
|
ich werde geschmäht |
| 2. Person Singular |
carinaris carinare
|
du wirst geschmäht |
| 3. Person Singular |
carinatur
|
er/sie/es wird geschmäht |
| 1. Person Plural |
carinamur
|
wir werden geschmäht |
| 2. Person Plural |
carinamini
|
ihr werdet geschmäht |
| 3. Person Plural |
carinantur
|
sie werden geschmäht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinem
|
ich schmähe |
| 2. Person Singular |
carines
|
du schmähest |
| 3. Person Singular |
carinet
|
er/sie/es schmähe |
| 1. Person Plural |
carinemus
|
wir schmähen |
| 2. Person Plural |
carinetis
|
ihr schmähet |
| 3. Person Plural |
carinent
|
sie schmähen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cariner
|
ich werde geschmäht |
| 2. Person Singular |
carineris carinere
|
du werdest geschmäht |
| 3. Person Singular |
carinetur
|
er/sie/es werde geschmäht |
| 1. Person Plural |
carinemur
|
wir werden geschmäht |
| 2. Person Plural |
carinemini
|
ihr werdet geschmäht |
| 3. Person Plural |
carinentur
|
sie werden geschmäht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabam
|
ich schmähte |
| 2. Person Singular |
carinabas
|
du schmähtest |
| 3. Person Singular |
carinabat
|
er/sie/es schmähte |
| 1. Person Plural |
carinabamus
|
wir schmähten |
| 2. Person Plural |
carinabatis
|
ihr schmähtet |
| 3. Person Plural |
carinabant
|
sie schmähten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabar
|
ich wurde geschmäht |
| 2. Person Singular |
carinabaris carinabare
|
du wurdest geschmäht |
| 3. Person Singular |
carinabatur
|
er/sie/es wurde geschmäht |
| 1. Person Plural |
carinabamur
|
wir wurden geschmäht |
| 2. Person Plural |
carinabamini
|
ihr wurdet geschmäht |
| 3. Person Plural |
carinabantur
|
sie wurden geschmäht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinarem
|
ich schmähte |
| 2. Person Singular |
carinares
|
du schmähtest |
| 3. Person Singular |
carinaret
|
er/sie/es schmähte |
| 1. Person Plural |
carinaremus
|
wir schmähten |
| 2. Person Plural |
carinaretis
|
ihr schmähtet |
| 3. Person Plural |
carinarent
|
sie schmähten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinarer
|
ich würde geschmäht |
| 2. Person Singular |
carinareris carinarere
|
du würdest geschmäht |
| 3. Person Singular |
carinaretur
|
er/sie/es würde geschmäht |
| 1. Person Plural |
carinaremur
|
wir würden geschmäht |
| 2. Person Plural |
carinaremini
|
ihr würdet geschmäht |
| 3. Person Plural |
carinarentur
|
sie würden geschmäht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabo
|
ich werde schmähen |
| 2. Person Singular |
carinabis
|
du wirst schmähen |
| 3. Person Singular |
carinabit
|
er/sie/es wird schmähen |
| 1. Person Plural |
carinabimus
|
wir werden schmähen |
| 2. Person Plural |
carinabitis
|
ihr werdet schmähen |
| 3. Person Plural |
carinabunt
|
sie werden schmähen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabor
|
ich werde geschmäht werden |
| 2. Person Singular |
carinaberis carinabere
|
du wirst geschmäht werden |
| 3. Person Singular |
carinabitur
|
er/sie/es wird geschmäht werden |
| 1. Person Plural |
carinabimur
|
wir werden geschmäht werden |
| 2. Person Plural |
carinabimini
|
ihr werdet geschmäht werden |
| 3. Person Plural |
carinabuntur
|
sie werden geschmäht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinavi
|
ich habe geschmäht |
| 2. Person Singular |
carinavisti
|
du hast geschmäht |
| 3. Person Singular |
carinavit
|
er/sie/es hat geschmäht |
| 1. Person Plural |
carinavimus
|
wir haben geschmäht |
| 2. Person Plural |
carinavistis
|
ihr habt geschmäht |
| 3. Person Plural |
carinaverunt carinavere
|
sie haben geschmäht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus sum
|
ich bin geschmäht worden |
| 2. Person Singular |
carinatus es
|
du bist geschmäht worden |
| 3. Person Singular |
carinatus est
|
er/sie/es ist geschmäht worden |
| 1. Person Plural |
carinati sumus
|
wir sind geschmäht worden |
| 2. Person Plural |
carinati estis
|
ihr seid geschmäht worden |
| 3. Person Plural |
carinati sunt
|
sie sind geschmäht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinaverim
|
ich habe geschmäht |
| 2. Person Singular |
carinaveris
|
du habest geschmäht |
| 3. Person Singular |
carinaverit
|
er/sie/es habe geschmäht |
| 1. Person Plural |
carinaverimus
|
wir haben geschmäht |
| 2. Person Plural |
carinaveritis
|
ihr habet geschmäht |
| 3. Person Plural |
carinaverint
|
sie haben geschmäht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus sim
|
ich sei geschmäht worden |
| 2. Person Singular |
carinatus sis
|
du seiest geschmäht worden |
| 3. Person Singular |
carinatus sit
|
er/sie/es sei geschmäht worden |
| 1. Person Plural |
carinati simus
|
wir seien geschmäht worden |
| 2. Person Plural |
carinati sitis
|
ihr seiet geschmäht worden |
| 3. Person Plural |
carinati sint
|
sie seien geschmäht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinaveram
|
ich hatte geschmäht |
| 2. Person Singular |
carinaveras
|
du hattest geschmäht |
| 3. Person Singular |
carinaverat
|
er/sie/es hatte geschmäht |
| 1. Person Plural |
carinaveramus
|
wir hatten geschmäht |
| 2. Person Plural |
carinaveratis
|
ihr hattet geschmäht |
| 3. Person Plural |
carinaverant
|
sie hatten geschmäht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus eram
|
ich war geschmäht worden |
| 2. Person Singular |
carinatus eras
|
du warst geschmäht worden |
| 3. Person Singular |
carinatus erat
|
er/sie/es war geschmäht worden |
| 1. Person Plural |
carinati eramus
|
wir waren geschmäht worden |
| 2. Person Plural |
carinati eratis
|
ihr wart geschmäht worden |
| 3. Person Plural |
carinati erant
|
sie waren geschmäht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinavissem
|
ich hätte geschmäht |
| 2. Person Singular |
carinavisses
|
du hättest geschmäht |
| 3. Person Singular |
carinavisset
|
er/sie/es hätte geschmäht |
| 1. Person Plural |
carinavissemus
|
wir hätten geschmäht |
| 2. Person Plural |
carinavissetis
|
ihr hättet geschmäht |
| 3. Person Plural |
carinavissent
|
sie hätten geschmäht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus essem
|
ich wäre geschmäht worden |
| 2. Person Singular |
carinatus esses
|
du wärest geschmäht worden |
| 3. Person Singular |
carinatus esset
|
er/sie/es wäre geschmäht worden |
| 1. Person Plural |
carinati essemus
|
wir wären geschmäht worden |
| 2. Person Plural |
carinati essetis
|
ihr wäret geschmäht worden |
| 3. Person Plural |
carinati essent
|
sie wären geschmäht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinavero
|
ich werde geschmäht haben |
| 2. Person Singular |
carinaveris
|
du wirst geschmäht haben |
| 3. Person Singular |
carinaverit
|
er/sie/es wird geschmäht haben |
| 1. Person Plural |
carinaverimus
|
wir werden geschmäht haben |
| 2. Person Plural |
carinaveritis
|
ihr werdet geschmäht haben |
| 3. Person Plural |
carinaverint
|
sie werden geschmäht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus ero
|
ich werde geschmäht worden sein |
| 2. Person Singular |
carinatus eris
|
du wirst geschmäht worden sein |
| 3. Person Singular |
carinatus erit
|
er/sie/es wird geschmäht worden sein |
| 1. Person Plural |
carinati erimus
|
wir werden geschmäht worden sein |
| 2. Person Plural |
carinati eritis
|
ihr werdet geschmäht worden sein |
| 3. Person Plural |
carinati erunt
|
sie werden geschmäht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
carinare
|
schmähen |
| Vorzeitigkeit |
carinavisse
|
geschmäht haben |
| Nachzeitigkeit |
carinaturum esse
|
schmähen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
carinari carinarier
|
geschmäht werden |
| Vorzeitigkeit |
carinatum esse
|
geschmäht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
carinatum iri
|
künftig geschmäht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
carina
|
schmähe; schmäh! |
| 2. Person Plural |
carinate
|
schmäht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
carinato
|
| 3. Person Singular |
carinato
|
| 2. Person Plural |
carinatote
|
| 3. Person Plural |
carinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
carinare
|
das Schmähen |
| Genitiv |
carinandi
|
des Schmähens |
| Dativ |
carinando
|
dem Schmähen |
| Akkusativ |
carinandum
|
das Schmähen |
| Ablativ |
carinando
|
durch das Schmähen |
| Vokativ |
carinande
|
Schmähen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinandus
|
carinanda
|
carinandum
|
| Genitiv |
carinandi
|
carinandae
|
carinandi
|
| Dativ |
carinando
|
carinandae
|
carinando
|
| Akkusativ |
carinandum
|
carinandam
|
carinandum
|
| Ablativ |
carinando
|
carinanda
|
carinando
|
| Vokativ |
carinande
|
carinanda
|
carinandum
|
Plural
| Nominativ |
carinandi
|
carinandae
|
carinanda
|
| Genitiv |
carinandorum
|
carinandarum
|
carinandorum
|
| Dativ |
carinandis
|
carinandis
|
carinandis
|
| Akkusativ |
carinandos
|
carinandas
|
carinanda
|
| Ablativ |
carinandis
|
carinandis
|
carinandis
|
| Vokativ |
carinandi
|
carinandae
|
carinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinans
|
carinans
|
carinans
|
| Genitiv |
carinantis
|
carinantis
|
carinantis
|
| Dativ |
carinanti
|
carinanti
|
carinanti
|
| Akkusativ |
carinantem
|
carinantem
|
carinans
|
| Ablativ |
carinanti carinante
|
carinanti carinante
|
carinanti carinante
|
| Vokativ |
carinans
|
carinans
|
carinans
|
Plural
| Nominativ |
carinantes
|
carinantes
|
carinantia
|
| Genitiv |
carinantium carinantum
|
carinantium carinantum
|
carinantium carinantum
|
| Dativ |
carinantibus
|
carinantibus
|
carinantibus
|
| Akkusativ |
carinantes
|
carinantes
|
carinantia
|
| Ablativ |
carinantibus
|
carinantibus
|
carinantibus
|
| Vokativ |
carinantes
|
carinantes
|
carinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinatus
|
carinata
|
carinatum
|
| Genitiv |
carinati
|
carinatae
|
carinati
|
| Dativ |
carinato
|
carinatae
|
carinato
|
| Akkusativ |
carinatum
|
carinatam
|
carinatum
|
| Ablativ |
carinato
|
carinata
|
carinato
|
| Vokativ |
carinate
|
carinata
|
carinatum
|
Plural
| Nominativ |
carinati
|
carinatae
|
carinata
|
| Genitiv |
carinatorum
|
carinatarum
|
carinatorum
|
| Dativ |
carinatis
|
carinatis
|
carinatis
|
| Akkusativ |
carinatos
|
carinatas
|
carinata
|
| Ablativ |
carinatis
|
carinatis
|
carinatis
|
| Vokativ |
carinati
|
carinatae
|
carinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinaturus
|
carinatura
|
carinaturum
|
| Genitiv |
carinaturi
|
carinaturae
|
carinaturi
|
| Dativ |
carinaturo
|
carinaturae
|
carinaturo
|
| Akkusativ |
carinaturum
|
carinaturam
|
carinaturum
|
| Ablativ |
carinaturo
|
carinatura
|
carinaturo
|
| Vokativ |
carinature
|
carinatura
|
carinaturum
|
Plural
| Nominativ |
carinaturi
|
carinaturae
|
carinatura
|
| Genitiv |
carinaturorum
|
carinaturarum
|
carinaturorum
|
| Dativ |
carinaturis
|
carinaturis
|
carinaturis
|
| Akkusativ |
carinaturos
|
carinaturas
|
carinatura
|
| Ablativ |
carinaturis
|
carinaturis
|
carinaturis
|
| Vokativ |
carinaturi
|
carinaturae
|
carinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
carinatum
|
carinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carino
|
ich tadle |
| 2. Person Singular |
carinas
|
du tadelst |
| 3. Person Singular |
carinat
|
er/sie/es tadelt |
| 1. Person Plural |
carinamus
|
wir tadeln |
| 2. Person Plural |
carinatis
|
ihr tadelt |
| 3. Person Plural |
carinant
|
sie tadeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinor
|
ich werde getadelt |
| 2. Person Singular |
carinaris carinare
|
du wirst getadelt |
| 3. Person Singular |
carinatur
|
er/sie/es wird getadelt |
| 1. Person Plural |
carinamur
|
wir werden getadelt |
| 2. Person Plural |
carinamini
|
ihr werdet getadelt |
| 3. Person Plural |
carinantur
|
sie werden getadelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinem
|
ich tadle |
| 2. Person Singular |
carines
|
du tadelst |
| 3. Person Singular |
carinet
|
er/sie/es tadle |
| 1. Person Plural |
carinemus
|
wir tadeln |
| 2. Person Plural |
carinetis
|
ihr tadelt |
| 3. Person Plural |
carinent
|
sie tadeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cariner
|
ich werde getadelt |
| 2. Person Singular |
carineris carinere
|
du werdest getadelt |
| 3. Person Singular |
carinetur
|
er/sie/es werde getadelt |
| 1. Person Plural |
carinemur
|
wir werden getadelt |
| 2. Person Plural |
carinemini
|
ihr werdet getadelt |
| 3. Person Plural |
carinentur
|
sie werden getadelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabam
|
ich tadelte |
| 2. Person Singular |
carinabas
|
du tadeltest |
| 3. Person Singular |
carinabat
|
er/sie/es tadelte |
| 1. Person Plural |
carinabamus
|
wir tadelten |
| 2. Person Plural |
carinabatis
|
ihr tadeltet |
| 3. Person Plural |
carinabant
|
sie tadelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabar
|
ich wurde getadelt |
| 2. Person Singular |
carinabaris carinabare
|
du wurdest getadelt |
| 3. Person Singular |
carinabatur
|
er/sie/es wurde getadelt |
| 1. Person Plural |
carinabamur
|
wir wurden getadelt |
| 2. Person Plural |
carinabamini
|
ihr wurdet getadelt |
| 3. Person Plural |
carinabantur
|
sie wurden getadelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinarem
|
ich tadelte |
| 2. Person Singular |
carinares
|
du tadeltest |
| 3. Person Singular |
carinaret
|
er/sie/es tadelte |
| 1. Person Plural |
carinaremus
|
wir tadelten |
| 2. Person Plural |
carinaretis
|
ihr tadeltet |
| 3. Person Plural |
carinarent
|
sie tadelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinarer
|
ich würde getadelt |
| 2. Person Singular |
carinareris carinarere
|
du würdest getadelt |
| 3. Person Singular |
carinaretur
|
er/sie/es würde getadelt |
| 1. Person Plural |
carinaremur
|
wir würden getadelt |
| 2. Person Plural |
carinaremini
|
ihr würdet getadelt |
| 3. Person Plural |
carinarentur
|
sie würden getadelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabo
|
ich werde tadeln |
| 2. Person Singular |
carinabis
|
du wirst tadeln |
| 3. Person Singular |
carinabit
|
er/sie/es wird tadeln |
| 1. Person Plural |
carinabimus
|
wir werden tadeln |
| 2. Person Plural |
carinabitis
|
ihr werdet tadeln |
| 3. Person Plural |
carinabunt
|
sie werden tadeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabor
|
ich werde getadelt werden |
| 2. Person Singular |
carinaberis carinabere
|
du wirst getadelt werden |
| 3. Person Singular |
carinabitur
|
er/sie/es wird getadelt werden |
| 1. Person Plural |
carinabimur
|
wir werden getadelt werden |
| 2. Person Plural |
carinabimini
|
ihr werdet getadelt werden |
| 3. Person Plural |
carinabuntur
|
sie werden getadelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinavi
|
ich habe getadelt |
| 2. Person Singular |
carinavisti
|
du hast getadelt |
| 3. Person Singular |
carinavit
|
er/sie/es hat getadelt |
| 1. Person Plural |
carinavimus
|
wir haben getadelt |
| 2. Person Plural |
carinavistis
|
ihr habt getadelt |
| 3. Person Plural |
carinaverunt carinavere
|
sie haben getadelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus sum
|
ich bin getadelt worden |
| 2. Person Singular |
carinatus es
|
du bist getadelt worden |
| 3. Person Singular |
carinatus est
|
er/sie/es ist getadelt worden |
| 1. Person Plural |
carinati sumus
|
wir sind getadelt worden |
| 2. Person Plural |
carinati estis
|
ihr seid getadelt worden |
| 3. Person Plural |
carinati sunt
|
sie sind getadelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinaverim
|
ich habe getadelt |
| 2. Person Singular |
carinaveris
|
du habest getadelt |
| 3. Person Singular |
carinaverit
|
er/sie/es habe getadelt |
| 1. Person Plural |
carinaverimus
|
wir haben getadelt |
| 2. Person Plural |
carinaveritis
|
ihr habet getadelt |
| 3. Person Plural |
carinaverint
|
sie haben getadelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus sim
|
ich sei getadelt worden |
| 2. Person Singular |
carinatus sis
|
du seiest getadelt worden |
| 3. Person Singular |
carinatus sit
|
er/sie/es sei getadelt worden |
| 1. Person Plural |
carinati simus
|
wir seien getadelt worden |
| 2. Person Plural |
carinati sitis
|
ihr seiet getadelt worden |
| 3. Person Plural |
carinati sint
|
sie seien getadelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinaveram
|
ich hatte getadelt |
| 2. Person Singular |
carinaveras
|
du hattest getadelt |
| 3. Person Singular |
carinaverat
|
er/sie/es hatte getadelt |
| 1. Person Plural |
carinaveramus
|
wir hatten getadelt |
| 2. Person Plural |
carinaveratis
|
ihr hattet getadelt |
| 3. Person Plural |
carinaverant
|
sie hatten getadelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus eram
|
ich war getadelt worden |
| 2. Person Singular |
carinatus eras
|
du warst getadelt worden |
| 3. Person Singular |
carinatus erat
|
er/sie/es war getadelt worden |
| 1. Person Plural |
carinati eramus
|
wir waren getadelt worden |
| 2. Person Plural |
carinati eratis
|
ihr wart getadelt worden |
| 3. Person Plural |
carinati erant
|
sie waren getadelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinavissem
|
ich hätte getadelt |
| 2. Person Singular |
carinavisses
|
du hättest getadelt |
| 3. Person Singular |
carinavisset
|
er/sie/es hätte getadelt |
| 1. Person Plural |
carinavissemus
|
wir hätten getadelt |
| 2. Person Plural |
carinavissetis
|
ihr hättet getadelt |
| 3. Person Plural |
carinavissent
|
sie hätten getadelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus essem
|
ich wäre getadelt worden |
| 2. Person Singular |
carinatus esses
|
du wärest getadelt worden |
| 3. Person Singular |
carinatus esset
|
er/sie/es wäre getadelt worden |
| 1. Person Plural |
carinati essemus
|
wir wären getadelt worden |
| 2. Person Plural |
carinati essetis
|
ihr wäret getadelt worden |
| 3. Person Plural |
carinati essent
|
sie wären getadelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinavero
|
ich werde getadelt haben |
| 2. Person Singular |
carinaveris
|
du wirst getadelt haben |
| 3. Person Singular |
carinaverit
|
er/sie/es wird getadelt haben |
| 1. Person Plural |
carinaverimus
|
wir werden getadelt haben |
| 2. Person Plural |
carinaveritis
|
ihr werdet getadelt haben |
| 3. Person Plural |
carinaverint
|
sie werden getadelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus ero
|
ich werde getadelt worden sein |
| 2. Person Singular |
carinatus eris
|
du wirst getadelt worden sein |
| 3. Person Singular |
carinatus erit
|
er/sie/es wird getadelt worden sein |
| 1. Person Plural |
carinati erimus
|
wir werden getadelt worden sein |
| 2. Person Plural |
carinati eritis
|
ihr werdet getadelt worden sein |
| 3. Person Plural |
carinati erunt
|
sie werden getadelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
carinare
|
tadeln |
| Vorzeitigkeit |
carinavisse
|
getadelt haben |
| Nachzeitigkeit |
carinaturum esse
|
tadeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
carinari carinarier
|
getadelt werden |
| Vorzeitigkeit |
carinatum esse
|
getadelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
carinatum iri
|
künftig getadelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
carina
|
tadle! |
| 2. Person Plural |
carinate
|
tadelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
carinato
|
| 3. Person Singular |
carinato
|
| 2. Person Plural |
carinatote
|
| 3. Person Plural |
carinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
carinare
|
das Tadeln |
| Genitiv |
carinandi
|
des Tadelnes |
| Dativ |
carinando
|
dem Tadeln |
| Akkusativ |
carinandum
|
das Tadeln |
| Ablativ |
carinando
|
durch das Tadeln |
| Vokativ |
carinande
|
Tadeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinandus
|
carinanda
|
carinandum
|
| Genitiv |
carinandi
|
carinandae
|
carinandi
|
| Dativ |
carinando
|
carinandae
|
carinando
|
| Akkusativ |
carinandum
|
carinandam
|
carinandum
|
| Ablativ |
carinando
|
carinanda
|
carinando
|
| Vokativ |
carinande
|
carinanda
|
carinandum
|
Plural
| Nominativ |
carinandi
|
carinandae
|
carinanda
|
| Genitiv |
carinandorum
|
carinandarum
|
carinandorum
|
| Dativ |
carinandis
|
carinandis
|
carinandis
|
| Akkusativ |
carinandos
|
carinandas
|
carinanda
|
| Ablativ |
carinandis
|
carinandis
|
carinandis
|
| Vokativ |
carinandi
|
carinandae
|
carinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinans
|
carinans
|
carinans
|
| Genitiv |
carinantis
|
carinantis
|
carinantis
|
| Dativ |
carinanti
|
carinanti
|
carinanti
|
| Akkusativ |
carinantem
|
carinantem
|
carinans
|
| Ablativ |
carinanti carinante
|
carinanti carinante
|
carinanti carinante
|
| Vokativ |
carinans
|
carinans
|
carinans
|
Plural
| Nominativ |
carinantes
|
carinantes
|
carinantia
|
| Genitiv |
carinantium carinantum
|
carinantium carinantum
|
carinantium carinantum
|
| Dativ |
carinantibus
|
carinantibus
|
carinantibus
|
| Akkusativ |
carinantes
|
carinantes
|
carinantia
|
| Ablativ |
carinantibus
|
carinantibus
|
carinantibus
|
| Vokativ |
carinantes
|
carinantes
|
carinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinatus
|
carinata
|
carinatum
|
| Genitiv |
carinati
|
carinatae
|
carinati
|
| Dativ |
carinato
|
carinatae
|
carinato
|
| Akkusativ |
carinatum
|
carinatam
|
carinatum
|
| Ablativ |
carinato
|
carinata
|
carinato
|
| Vokativ |
carinate
|
carinata
|
carinatum
|
Plural
| Nominativ |
carinati
|
carinatae
|
carinata
|
| Genitiv |
carinatorum
|
carinatarum
|
carinatorum
|
| Dativ |
carinatis
|
carinatis
|
carinatis
|
| Akkusativ |
carinatos
|
carinatas
|
carinata
|
| Ablativ |
carinatis
|
carinatis
|
carinatis
|
| Vokativ |
carinati
|
carinatae
|
carinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinaturus
|
carinatura
|
carinaturum
|
| Genitiv |
carinaturi
|
carinaturae
|
carinaturi
|
| Dativ |
carinaturo
|
carinaturae
|
carinaturo
|
| Akkusativ |
carinaturum
|
carinaturam
|
carinaturum
|
| Ablativ |
carinaturo
|
carinatura
|
carinaturo
|
| Vokativ |
carinature
|
carinatura
|
carinaturum
|
Plural
| Nominativ |
carinaturi
|
carinaturae
|
carinatura
|
| Genitiv |
carinaturorum
|
carinaturarum
|
carinaturorum
|
| Dativ |
carinaturis
|
carinaturis
|
carinaturis
|
| Akkusativ |
carinaturos
|
carinaturas
|
carinatura
|
| Ablativ |
carinaturis
|
carinaturis
|
carinaturis
|
| Vokativ |
carinaturi
|
carinaturae
|
carinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
carinatum
|
carinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carino
|
ich verfluche |
| 2. Person Singular |
carinas
|
du verfluchst |
| 3. Person Singular |
carinat
|
er/sie/es verflucht |
| 1. Person Plural |
carinamus
|
wir verfluchen |
| 2. Person Plural |
carinatis
|
ihr verflucht |
| 3. Person Plural |
carinant
|
sie verfluchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinor
|
ich werde verflucht |
| 2. Person Singular |
carinaris carinare
|
du wirst verflucht |
| 3. Person Singular |
carinatur
|
er/sie/es wird verflucht |
| 1. Person Plural |
carinamur
|
wir werden verflucht |
| 2. Person Plural |
carinamini
|
ihr werdet verflucht |
| 3. Person Plural |
carinantur
|
sie werden verflucht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinem
|
ich verfluche |
| 2. Person Singular |
carines
|
du verfluchest |
| 3. Person Singular |
carinet
|
er/sie/es verfluche |
| 1. Person Plural |
carinemus
|
wir verfluchen |
| 2. Person Plural |
carinetis
|
ihr verfluchet |
| 3. Person Plural |
carinent
|
sie verfluchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cariner
|
ich werde verflucht |
| 2. Person Singular |
carineris carinere
|
du werdest verflucht |
| 3. Person Singular |
carinetur
|
er/sie/es werde verflucht |
| 1. Person Plural |
carinemur
|
wir werden verflucht |
| 2. Person Plural |
carinemini
|
ihr werdet verflucht |
| 3. Person Plural |
carinentur
|
sie werden verflucht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabam
|
ich verfluchte |
| 2. Person Singular |
carinabas
|
du verfluchtest |
| 3. Person Singular |
carinabat
|
er/sie/es verfluchte |
| 1. Person Plural |
carinabamus
|
wir verfluchten |
| 2. Person Plural |
carinabatis
|
ihr verfluchtet |
| 3. Person Plural |
carinabant
|
sie verfluchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabar
|
ich wurde verflucht |
| 2. Person Singular |
carinabaris carinabare
|
du wurdest verflucht |
| 3. Person Singular |
carinabatur
|
er/sie/es wurde verflucht |
| 1. Person Plural |
carinabamur
|
wir wurden verflucht |
| 2. Person Plural |
carinabamini
|
ihr wurdet verflucht |
| 3. Person Plural |
carinabantur
|
sie wurden verflucht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinarem
|
ich verfluchte |
| 2. Person Singular |
carinares
|
du verfluchtest |
| 3. Person Singular |
carinaret
|
er/sie/es verfluchte |
| 1. Person Plural |
carinaremus
|
wir verfluchten |
| 2. Person Plural |
carinaretis
|
ihr verfluchtet |
| 3. Person Plural |
carinarent
|
sie verfluchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinarer
|
ich würde verflucht |
| 2. Person Singular |
carinareris carinarere
|
du würdest verflucht |
| 3. Person Singular |
carinaretur
|
er/sie/es würde verflucht |
| 1. Person Plural |
carinaremur
|
wir würden verflucht |
| 2. Person Plural |
carinaremini
|
ihr würdet verflucht |
| 3. Person Plural |
carinarentur
|
sie würden verflucht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabo
|
ich werde verfluchen |
| 2. Person Singular |
carinabis
|
du wirst verfluchen |
| 3. Person Singular |
carinabit
|
er/sie/es wird verfluchen |
| 1. Person Plural |
carinabimus
|
wir werden verfluchen |
| 2. Person Plural |
carinabitis
|
ihr werdet verfluchen |
| 3. Person Plural |
carinabunt
|
sie werden verfluchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabor
|
ich werde verflucht werden |
| 2. Person Singular |
carinaberis carinabere
|
du wirst verflucht werden |
| 3. Person Singular |
carinabitur
|
er/sie/es wird verflucht werden |
| 1. Person Plural |
carinabimur
|
wir werden verflucht werden |
| 2. Person Plural |
carinabimini
|
ihr werdet verflucht werden |
| 3. Person Plural |
carinabuntur
|
sie werden verflucht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinavi
|
ich habe verflucht |
| 2. Person Singular |
carinavisti
|
du hast verflucht |
| 3. Person Singular |
carinavit
|
er/sie/es hat verflucht |
| 1. Person Plural |
carinavimus
|
wir haben verflucht |
| 2. Person Plural |
carinavistis
|
ihr habt verflucht |
| 3. Person Plural |
carinaverunt carinavere
|
sie haben verflucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus sum
|
ich bin verflucht worden |
| 2. Person Singular |
carinatus es
|
du bist verflucht worden |
| 3. Person Singular |
carinatus est
|
er/sie/es ist verflucht worden |
| 1. Person Plural |
carinati sumus
|
wir sind verflucht worden |
| 2. Person Plural |
carinati estis
|
ihr seid verflucht worden |
| 3. Person Plural |
carinati sunt
|
sie sind verflucht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinaverim
|
ich habe verflucht |
| 2. Person Singular |
carinaveris
|
du habest verflucht |
| 3. Person Singular |
carinaverit
|
er/sie/es habe verflucht |
| 1. Person Plural |
carinaverimus
|
wir haben verflucht |
| 2. Person Plural |
carinaveritis
|
ihr habet verflucht |
| 3. Person Plural |
carinaverint
|
sie haben verflucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus sim
|
ich sei verflucht worden |
| 2. Person Singular |
carinatus sis
|
du seiest verflucht worden |
| 3. Person Singular |
carinatus sit
|
er/sie/es sei verflucht worden |
| 1. Person Plural |
carinati simus
|
wir seien verflucht worden |
| 2. Person Plural |
carinati sitis
|
ihr seiet verflucht worden |
| 3. Person Plural |
carinati sint
|
sie seien verflucht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinaveram
|
ich hatte verflucht |
| 2. Person Singular |
carinaveras
|
du hattest verflucht |
| 3. Person Singular |
carinaverat
|
er/sie/es hatte verflucht |
| 1. Person Plural |
carinaveramus
|
wir hatten verflucht |
| 2. Person Plural |
carinaveratis
|
ihr hattet verflucht |
| 3. Person Plural |
carinaverant
|
sie hatten verflucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus eram
|
ich war verflucht worden |
| 2. Person Singular |
carinatus eras
|
du warst verflucht worden |
| 3. Person Singular |
carinatus erat
|
er/sie/es war verflucht worden |
| 1. Person Plural |
carinati eramus
|
wir waren verflucht worden |
| 2. Person Plural |
carinati eratis
|
ihr wart verflucht worden |
| 3. Person Plural |
carinati erant
|
sie waren verflucht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinavissem
|
ich hätte verflucht |
| 2. Person Singular |
carinavisses
|
du hättest verflucht |
| 3. Person Singular |
carinavisset
|
er/sie/es hätte verflucht |
| 1. Person Plural |
carinavissemus
|
wir hätten verflucht |
| 2. Person Plural |
carinavissetis
|
ihr hättet verflucht |
| 3. Person Plural |
carinavissent
|
sie hätten verflucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus essem
|
ich wäre verflucht worden |
| 2. Person Singular |
carinatus esses
|
du wärest verflucht worden |
| 3. Person Singular |
carinatus esset
|
er/sie/es wäre verflucht worden |
| 1. Person Plural |
carinati essemus
|
wir wären verflucht worden |
| 2. Person Plural |
carinati essetis
|
ihr wäret verflucht worden |
| 3. Person Plural |
carinati essent
|
sie wären verflucht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinavero
|
ich werde verflucht haben |
| 2. Person Singular |
carinaveris
|
du wirst verflucht haben |
| 3. Person Singular |
carinaverit
|
er/sie/es wird verflucht haben |
| 1. Person Plural |
carinaverimus
|
wir werden verflucht haben |
| 2. Person Plural |
carinaveritis
|
ihr werdet verflucht haben |
| 3. Person Plural |
carinaverint
|
sie werden verflucht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus ero
|
ich werde verflucht worden sein |
| 2. Person Singular |
carinatus eris
|
du wirst verflucht worden sein |
| 3. Person Singular |
carinatus erit
|
er/sie/es wird verflucht worden sein |
| 1. Person Plural |
carinati erimus
|
wir werden verflucht worden sein |
| 2. Person Plural |
carinati eritis
|
ihr werdet verflucht worden sein |
| 3. Person Plural |
carinati erunt
|
sie werden verflucht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
carinare
|
verfluchen |
| Vorzeitigkeit |
carinavisse
|
verflucht haben |
| Nachzeitigkeit |
carinaturum esse
|
verfluchen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
carinari carinarier
|
verflucht werden |
| Vorzeitigkeit |
carinatum esse
|
verflucht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
carinatum iri
|
künftig verflucht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
carina
|
verfluche; verfluch! |
| 2. Person Plural |
carinate
|
verflucht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
carinato
|
| 3. Person Singular |
carinato
|
| 2. Person Plural |
carinatote
|
| 3. Person Plural |
carinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
carinare
|
das Verfluchen |
| Genitiv |
carinandi
|
des Verfluchens |
| Dativ |
carinando
|
dem Verfluchen |
| Akkusativ |
carinandum
|
das Verfluchen |
| Ablativ |
carinando
|
durch das Verfluchen |
| Vokativ |
carinande
|
Verfluchen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinandus
|
carinanda
|
carinandum
|
| Genitiv |
carinandi
|
carinandae
|
carinandi
|
| Dativ |
carinando
|
carinandae
|
carinando
|
| Akkusativ |
carinandum
|
carinandam
|
carinandum
|
| Ablativ |
carinando
|
carinanda
|
carinando
|
| Vokativ |
carinande
|
carinanda
|
carinandum
|
Plural
| Nominativ |
carinandi
|
carinandae
|
carinanda
|
| Genitiv |
carinandorum
|
carinandarum
|
carinandorum
|
| Dativ |
carinandis
|
carinandis
|
carinandis
|
| Akkusativ |
carinandos
|
carinandas
|
carinanda
|
| Ablativ |
carinandis
|
carinandis
|
carinandis
|
| Vokativ |
carinandi
|
carinandae
|
carinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinans
|
carinans
|
carinans
|
| Genitiv |
carinantis
|
carinantis
|
carinantis
|
| Dativ |
carinanti
|
carinanti
|
carinanti
|
| Akkusativ |
carinantem
|
carinantem
|
carinans
|
| Ablativ |
carinanti carinante
|
carinanti carinante
|
carinanti carinante
|
| Vokativ |
carinans
|
carinans
|
carinans
|
Plural
| Nominativ |
carinantes
|
carinantes
|
carinantia
|
| Genitiv |
carinantium carinantum
|
carinantium carinantum
|
carinantium carinantum
|
| Dativ |
carinantibus
|
carinantibus
|
carinantibus
|
| Akkusativ |
carinantes
|
carinantes
|
carinantia
|
| Ablativ |
carinantibus
|
carinantibus
|
carinantibus
|
| Vokativ |
carinantes
|
carinantes
|
carinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinatus
|
carinata
|
carinatum
|
| Genitiv |
carinati
|
carinatae
|
carinati
|
| Dativ |
carinato
|
carinatae
|
carinato
|
| Akkusativ |
carinatum
|
carinatam
|
carinatum
|
| Ablativ |
carinato
|
carinata
|
carinato
|
| Vokativ |
carinate
|
carinata
|
carinatum
|
Plural
| Nominativ |
carinati
|
carinatae
|
carinata
|
| Genitiv |
carinatorum
|
carinatarum
|
carinatorum
|
| Dativ |
carinatis
|
carinatis
|
carinatis
|
| Akkusativ |
carinatos
|
carinatas
|
carinata
|
| Ablativ |
carinatis
|
carinatis
|
carinatis
|
| Vokativ |
carinati
|
carinatae
|
carinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinaturus
|
carinatura
|
carinaturum
|
| Genitiv |
carinaturi
|
carinaturae
|
carinaturi
|
| Dativ |
carinaturo
|
carinaturae
|
carinaturo
|
| Akkusativ |
carinaturum
|
carinaturam
|
carinaturum
|
| Ablativ |
carinaturo
|
carinatura
|
carinaturo
|
| Vokativ |
carinature
|
carinatura
|
carinaturum
|
Plural
| Nominativ |
carinaturi
|
carinaturae
|
carinatura
|
| Genitiv |
carinaturorum
|
carinaturarum
|
carinaturorum
|
| Dativ |
carinaturis
|
carinaturis
|
carinaturis
|
| Akkusativ |
carinaturos
|
carinaturas
|
carinatura
|
| Ablativ |
carinaturis
|
carinaturis
|
carinaturis
|
| Vokativ |
carinaturi
|
carinaturae
|
carinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
carinatum
|
carinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carino
|
|
| 2. Person Singular |
carinas
|
|
| 3. Person Singular |
carinat
|
|
| 1. Person Plural |
carinamus
|
|
| 2. Person Plural |
carinatis
|
|
| 3. Person Plural |
carinant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinor
|
|
| 2. Person Singular |
carinaris carinare
|
|
| 3. Person Singular |
carinatur
|
|
| 1. Person Plural |
carinamur
|
|
| 2. Person Plural |
carinamini
|
|
| 3. Person Plural |
carinantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinem
|
|
| 2. Person Singular |
carines
|
|
| 3. Person Singular |
carinet
|
|
| 1. Person Plural |
carinemus
|
|
| 2. Person Plural |
carinetis
|
|
| 3. Person Plural |
carinent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cariner
|
|
| 2. Person Singular |
carineris carinere
|
|
| 3. Person Singular |
carinetur
|
|
| 1. Person Plural |
carinemur
|
|
| 2. Person Plural |
carinemini
|
|
| 3. Person Plural |
carinentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabam
|
|
| 2. Person Singular |
carinabas
|
|
| 3. Person Singular |
carinabat
|
|
| 1. Person Plural |
carinabamus
|
|
| 2. Person Plural |
carinabatis
|
|
| 3. Person Plural |
carinabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabar
|
|
| 2. Person Singular |
carinabaris carinabare
|
|
| 3. Person Singular |
carinabatur
|
|
| 1. Person Plural |
carinabamur
|
|
| 2. Person Plural |
carinabamini
|
|
| 3. Person Plural |
carinabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinarem
|
|
| 2. Person Singular |
carinares
|
|
| 3. Person Singular |
carinaret
|
|
| 1. Person Plural |
carinaremus
|
|
| 2. Person Plural |
carinaretis
|
|
| 3. Person Plural |
carinarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinarer
|
|
| 2. Person Singular |
carinareris carinarere
|
|
| 3. Person Singular |
carinaretur
|
|
| 1. Person Plural |
carinaremur
|
|
| 2. Person Plural |
carinaremini
|
|
| 3. Person Plural |
carinarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabo
|
|
| 2. Person Singular |
carinabis
|
|
| 3. Person Singular |
carinabit
|
|
| 1. Person Plural |
carinabimus
|
|
| 2. Person Plural |
carinabitis
|
|
| 3. Person Plural |
carinabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinabor
|
|
| 2. Person Singular |
carinaberis carinabere
|
|
| 3. Person Singular |
carinabitur
|
|
| 1. Person Plural |
carinabimur
|
|
| 2. Person Plural |
carinabimini
|
|
| 3. Person Plural |
carinabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinavi
|
|
| 2. Person Singular |
carinavisti
|
|
| 3. Person Singular |
carinavit
|
|
| 1. Person Plural |
carinavimus
|
|
| 2. Person Plural |
carinavistis
|
|
| 3. Person Plural |
carinaverunt carinavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
carinatus es
|
|
| 3. Person Singular |
carinatus est
|
|
| 1. Person Plural |
carinati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
carinati estis
|
|
| 3. Person Plural |
carinati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinaverim
|
|
| 2. Person Singular |
carinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
carinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
carinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
carinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
carinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
carinatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
carinatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
carinati simus
|
|
| 2. Person Plural |
carinati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
carinati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinaveram
|
|
| 2. Person Singular |
carinaveras
|
|
| 3. Person Singular |
carinaverat
|
|
| 1. Person Plural |
carinaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
carinaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
carinaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
carinatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
carinatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
carinati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
carinati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
carinati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinavissem
|
|
| 2. Person Singular |
carinavisses
|
|
| 3. Person Singular |
carinavisset
|
|
| 1. Person Plural |
carinavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
carinavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
carinavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
carinatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
carinatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
carinati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
carinati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
carinati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
carinavero
|
|
| 2. Person Singular |
carinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
carinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
carinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
carinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
carinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
carinatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
carinatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
carinatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
carinati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
carinati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
carinati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
carinare
|
|
| Vorzeitigkeit |
carinavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
carinaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
carinari carinarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
carinatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
carinatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
carina
|
! |
| 2. Person Plural |
carinate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
carinato
|
| 3. Person Singular |
carinato
|
| 2. Person Plural |
carinatote
|
| 3. Person Plural |
carinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
carinare
|
|
| Genitiv |
carinandi
|
|
| Dativ |
carinando
|
|
| Akkusativ |
carinandum
|
|
| Ablativ |
carinando
|
|
| Vokativ |
carinande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinandus
|
carinanda
|
carinandum
|
| Genitiv |
carinandi
|
carinandae
|
carinandi
|
| Dativ |
carinando
|
carinandae
|
carinando
|
| Akkusativ |
carinandum
|
carinandam
|
carinandum
|
| Ablativ |
carinando
|
carinanda
|
carinando
|
| Vokativ |
carinande
|
carinanda
|
carinandum
|
Plural
| Nominativ |
carinandi
|
carinandae
|
carinanda
|
| Genitiv |
carinandorum
|
carinandarum
|
carinandorum
|
| Dativ |
carinandis
|
carinandis
|
carinandis
|
| Akkusativ |
carinandos
|
carinandas
|
carinanda
|
| Ablativ |
carinandis
|
carinandis
|
carinandis
|
| Vokativ |
carinandi
|
carinandae
|
carinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinans
|
carinans
|
carinans
|
| Genitiv |
carinantis
|
carinantis
|
carinantis
|
| Dativ |
carinanti
|
carinanti
|
carinanti
|
| Akkusativ |
carinantem
|
carinantem
|
carinans
|
| Ablativ |
carinanti carinante
|
carinanti carinante
|
carinanti carinante
|
| Vokativ |
carinans
|
carinans
|
carinans
|
Plural
| Nominativ |
carinantes
|
carinantes
|
carinantia
|
| Genitiv |
carinantium carinantum
|
carinantium carinantum
|
carinantium carinantum
|
| Dativ |
carinantibus
|
carinantibus
|
carinantibus
|
| Akkusativ |
carinantes
|
carinantes
|
carinantia
|
| Ablativ |
carinantibus
|
carinantibus
|
carinantibus
|
| Vokativ |
carinantes
|
carinantes
|
carinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinatus
|
carinata
|
carinatum
|
| Genitiv |
carinati
|
carinatae
|
carinati
|
| Dativ |
carinato
|
carinatae
|
carinato
|
| Akkusativ |
carinatum
|
carinatam
|
carinatum
|
| Ablativ |
carinato
|
carinata
|
carinato
|
| Vokativ |
carinate
|
carinata
|
carinatum
|
Plural
| Nominativ |
carinati
|
carinatae
|
carinata
|
| Genitiv |
carinatorum
|
carinatarum
|
carinatorum
|
| Dativ |
carinatis
|
carinatis
|
carinatis
|
| Akkusativ |
carinatos
|
carinatas
|
carinata
|
| Ablativ |
carinatis
|
carinatis
|
carinatis
|
| Vokativ |
carinati
|
carinatae
|
carinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
carinaturus
|
carinatura
|
carinaturum
|
| Genitiv |
carinaturi
|
carinaturae
|
carinaturi
|
| Dativ |
carinaturo
|
carinaturae
|
carinaturo
|
| Akkusativ |
carinaturum
|
carinaturam
|
carinaturum
|
| Ablativ |
carinaturo
|
carinatura
|
carinaturo
|
| Vokativ |
carinature
|
carinatura
|
carinaturum
|
Plural
| Nominativ |
carinaturi
|
carinaturae
|
carinatura
|
| Genitiv |
carinaturorum
|
carinaturarum
|
carinaturorum
|
| Dativ |
carinaturis
|
carinaturis
|
carinaturis
|
| Akkusativ |
carinaturos
|
carinaturas
|
carinatura
|
| Ablativ |
carinaturis
|
carinaturis
|
carinaturis
|
| Vokativ |
carinaturi
|
carinaturae
|
carinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
carinatum
|
carinatu
|