Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigo
|
ich tadle |
| 2. Person Singular |
castigas
|
du tadelst |
| 3. Person Singular |
castigat
|
er/sie/es tadelt |
| 1. Person Plural |
castigamus
|
wir tadeln |
| 2. Person Plural |
castigatis
|
ihr tadelt |
| 3. Person Plural |
castigant
|
sie tadeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigor
|
ich werde getadelt |
| 2. Person Singular |
castigaris castigare
|
du wirst getadelt |
| 3. Person Singular |
castigatur
|
er/sie/es wird getadelt |
| 1. Person Plural |
castigamur
|
wir werden getadelt |
| 2. Person Plural |
castigamini
|
ihr werdet getadelt |
| 3. Person Plural |
castigantur
|
sie werden getadelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigem
|
ich tadle |
| 2. Person Singular |
castiges
|
du tadelst |
| 3. Person Singular |
castiget
|
er/sie/es tadle |
| 1. Person Plural |
castigemus
|
wir tadeln |
| 2. Person Plural |
castigetis
|
ihr tadelt |
| 3. Person Plural |
castigent
|
sie tadeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castiger
|
ich werde getadelt |
| 2. Person Singular |
castigeris castigere
|
du werdest getadelt |
| 3. Person Singular |
castigetur
|
er/sie/es werde getadelt |
| 1. Person Plural |
castigemur
|
wir werden getadelt |
| 2. Person Plural |
castigemini
|
ihr werdet getadelt |
| 3. Person Plural |
castigentur
|
sie werden getadelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabam
|
ich tadelte |
| 2. Person Singular |
castigabas
|
du tadeltest |
| 3. Person Singular |
castigabat
|
er/sie/es tadelte |
| 1. Person Plural |
castigabamus
|
wir tadelten |
| 2. Person Plural |
castigabatis
|
ihr tadeltet |
| 3. Person Plural |
castigabant
|
sie tadelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabar
|
ich wurde getadelt |
| 2. Person Singular |
castigabaris castigabare
|
du wurdest getadelt |
| 3. Person Singular |
castigabatur
|
er/sie/es wurde getadelt |
| 1. Person Plural |
castigabamur
|
wir wurden getadelt |
| 2. Person Plural |
castigabamini
|
ihr wurdet getadelt |
| 3. Person Plural |
castigabantur
|
sie wurden getadelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigarem
|
ich tadelte |
| 2. Person Singular |
castigares
|
du tadeltest |
| 3. Person Singular |
castigaret
|
er/sie/es tadelte |
| 1. Person Plural |
castigaremus
|
wir tadelten |
| 2. Person Plural |
castigaretis
|
ihr tadeltet |
| 3. Person Plural |
castigarent
|
sie tadelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigarer
|
ich würde getadelt |
| 2. Person Singular |
castigareris castigarere
|
du würdest getadelt |
| 3. Person Singular |
castigaretur
|
er/sie/es würde getadelt |
| 1. Person Plural |
castigaremur
|
wir würden getadelt |
| 2. Person Plural |
castigaremini
|
ihr würdet getadelt |
| 3. Person Plural |
castigarentur
|
sie würden getadelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabo
|
ich werde tadeln |
| 2. Person Singular |
castigabis
|
du wirst tadeln |
| 3. Person Singular |
castigabit
|
er/sie/es wird tadeln |
| 1. Person Plural |
castigabimus
|
wir werden tadeln |
| 2. Person Plural |
castigabitis
|
ihr werdet tadeln |
| 3. Person Plural |
castigabunt
|
sie werden tadeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabor
|
ich werde getadelt werden |
| 2. Person Singular |
castigaberis castigabere
|
du wirst getadelt werden |
| 3. Person Singular |
castigabitur
|
er/sie/es wird getadelt werden |
| 1. Person Plural |
castigabimur
|
wir werden getadelt werden |
| 2. Person Plural |
castigabimini
|
ihr werdet getadelt werden |
| 3. Person Plural |
castigabuntur
|
sie werden getadelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavi
|
ich habe getadelt |
| 2. Person Singular |
castigavisti
|
du hast getadelt |
| 3. Person Singular |
castigavit
|
er/sie/es hat getadelt |
| 1. Person Plural |
castigavimus
|
wir haben getadelt |
| 2. Person Plural |
castigavistis
|
ihr habt getadelt |
| 3. Person Plural |
castigaverunt castigavere
|
sie haben getadelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus sum
|
ich bin getadelt worden |
| 2. Person Singular |
castigatus es
|
du bist getadelt worden |
| 3. Person Singular |
castigatus est
|
er/sie/es ist getadelt worden |
| 1. Person Plural |
castigati sumus
|
wir sind getadelt worden |
| 2. Person Plural |
castigati estis
|
ihr seid getadelt worden |
| 3. Person Plural |
castigati sunt
|
sie sind getadelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigaverim
|
ich habe getadelt |
| 2. Person Singular |
castigaveris
|
du habest getadelt |
| 3. Person Singular |
castigaverit
|
er/sie/es habe getadelt |
| 1. Person Plural |
castigaverimus
|
wir haben getadelt |
| 2. Person Plural |
castigaveritis
|
ihr habet getadelt |
| 3. Person Plural |
castigaverint
|
sie haben getadelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus sim
|
ich sei getadelt worden |
| 2. Person Singular |
castigatus sis
|
du seiest getadelt worden |
| 3. Person Singular |
castigatus sit
|
er/sie/es sei getadelt worden |
| 1. Person Plural |
castigati simus
|
wir seien getadelt worden |
| 2. Person Plural |
castigati sitis
|
ihr seiet getadelt worden |
| 3. Person Plural |
castigati sint
|
sie seien getadelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigaveram
|
ich hatte getadelt |
| 2. Person Singular |
castigaveras
|
du hattest getadelt |
| 3. Person Singular |
castigaverat
|
er/sie/es hatte getadelt |
| 1. Person Plural |
castigaveramus
|
wir hatten getadelt |
| 2. Person Plural |
castigaveratis
|
ihr hattet getadelt |
| 3. Person Plural |
castigaverant
|
sie hatten getadelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus eram
|
ich war getadelt worden |
| 2. Person Singular |
castigatus eras
|
du warst getadelt worden |
| 3. Person Singular |
castigatus erat
|
er/sie/es war getadelt worden |
| 1. Person Plural |
castigati eramus
|
wir waren getadelt worden |
| 2. Person Plural |
castigati eratis
|
ihr wart getadelt worden |
| 3. Person Plural |
castigati erant
|
sie waren getadelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavissem
|
ich hätte getadelt |
| 2. Person Singular |
castigavisses
|
du hättest getadelt |
| 3. Person Singular |
castigavisset
|
er/sie/es hätte getadelt |
| 1. Person Plural |
castigavissemus
|
wir hätten getadelt |
| 2. Person Plural |
castigavissetis
|
ihr hättet getadelt |
| 3. Person Plural |
castigavissent
|
sie hätten getadelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus essem
|
ich wäre getadelt worden |
| 2. Person Singular |
castigatus esses
|
du wärest getadelt worden |
| 3. Person Singular |
castigatus esset
|
er/sie/es wäre getadelt worden |
| 1. Person Plural |
castigati essemus
|
wir wären getadelt worden |
| 2. Person Plural |
castigati essetis
|
ihr wäret getadelt worden |
| 3. Person Plural |
castigati essent
|
sie wären getadelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavero
|
ich werde getadelt haben |
| 2. Person Singular |
castigaveris
|
du wirst getadelt haben |
| 3. Person Singular |
castigaverit
|
er/sie/es wird getadelt haben |
| 1. Person Plural |
castigaverimus
|
wir werden getadelt haben |
| 2. Person Plural |
castigaveritis
|
ihr werdet getadelt haben |
| 3. Person Plural |
castigaverint
|
sie werden getadelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus ero
|
ich werde getadelt worden sein |
| 2. Person Singular |
castigatus eris
|
du wirst getadelt worden sein |
| 3. Person Singular |
castigatus erit
|
er/sie/es wird getadelt worden sein |
| 1. Person Plural |
castigati erimus
|
wir werden getadelt worden sein |
| 2. Person Plural |
castigati eritis
|
ihr werdet getadelt worden sein |
| 3. Person Plural |
castigati erunt
|
sie werden getadelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
castigare
|
tadeln |
| Vorzeitigkeit |
castigavisse
|
getadelt haben |
| Nachzeitigkeit |
castigaturum esse
|
tadeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
castigari castigarier
|
getadelt werden |
| Vorzeitigkeit |
castigatum esse
|
getadelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
castigatum iri
|
künftig getadelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
castiga
|
tadle! |
| 2. Person Plural |
castigate
|
tadelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
castigato
|
| 3. Person Singular |
castigato
|
| 2. Person Plural |
castigatote
|
| 3. Person Plural |
castiganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
castigare
|
das Tadeln |
| Genitiv |
castigandi
|
des Tadelnes |
| Dativ |
castigando
|
dem Tadeln |
| Akkusativ |
castigandum
|
das Tadeln |
| Ablativ |
castigando
|
durch das Tadeln |
| Vokativ |
castigande
|
Tadeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigandus
|
castiganda
|
castigandum
|
| Genitiv |
castigandi
|
castigandae
|
castigandi
|
| Dativ |
castigando
|
castigandae
|
castigando
|
| Akkusativ |
castigandum
|
castigandam
|
castigandum
|
| Ablativ |
castigando
|
castiganda
|
castigando
|
| Vokativ |
castigande
|
castiganda
|
castigandum
|
Plural
| Nominativ |
castigandi
|
castigandae
|
castiganda
|
| Genitiv |
castigandorum
|
castigandarum
|
castigandorum
|
| Dativ |
castigandis
|
castigandis
|
castigandis
|
| Akkusativ |
castigandos
|
castigandas
|
castiganda
|
| Ablativ |
castigandis
|
castigandis
|
castigandis
|
| Vokativ |
castigandi
|
castigandae
|
castiganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigans
|
castigans
|
castigans
|
| Genitiv |
castigantis
|
castigantis
|
castigantis
|
| Dativ |
castiganti
|
castiganti
|
castiganti
|
| Akkusativ |
castigantem
|
castigantem
|
castigans
|
| Ablativ |
castiganti castigante
|
castiganti castigante
|
castiganti castigante
|
| Vokativ |
castigans
|
castigans
|
castigans
|
Plural
| Nominativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
| Genitiv |
castigantium castigantum
|
castigantium castigantum
|
castigantium castigantum
|
| Dativ |
castigantibus
|
castigantibus
|
castigantibus
|
| Akkusativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
| Ablativ |
castigantibus
|
castigantibus
|
castigantibus
|
| Vokativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigatus
|
castigata
|
castigatum
|
| Genitiv |
castigati
|
castigatae
|
castigati
|
| Dativ |
castigato
|
castigatae
|
castigato
|
| Akkusativ |
castigatum
|
castigatam
|
castigatum
|
| Ablativ |
castigato
|
castigata
|
castigato
|
| Vokativ |
castigate
|
castigata
|
castigatum
|
Plural
| Nominativ |
castigati
|
castigatae
|
castigata
|
| Genitiv |
castigatorum
|
castigatarum
|
castigatorum
|
| Dativ |
castigatis
|
castigatis
|
castigatis
|
| Akkusativ |
castigatos
|
castigatas
|
castigata
|
| Ablativ |
castigatis
|
castigatis
|
castigatis
|
| Vokativ |
castigati
|
castigatae
|
castigata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigaturus
|
castigatura
|
castigaturum
|
| Genitiv |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigaturi
|
| Dativ |
castigaturo
|
castigaturae
|
castigaturo
|
| Akkusativ |
castigaturum
|
castigaturam
|
castigaturum
|
| Ablativ |
castigaturo
|
castigatura
|
castigaturo
|
| Vokativ |
castigature
|
castigatura
|
castigaturum
|
Plural
| Nominativ |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigatura
|
| Genitiv |
castigaturorum
|
castigaturarum
|
castigaturorum
|
| Dativ |
castigaturis
|
castigaturis
|
castigaturis
|
| Akkusativ |
castigaturos
|
castigaturas
|
castigatura
|
| Ablativ |
castigaturis
|
castigaturis
|
castigaturis
|
| Vokativ |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
castigatum
|
castigatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigo
|
ich züchtige |
| 2. Person Singular |
castigas
|
du züchtigst |
| 3. Person Singular |
castigat
|
er/sie/es züchtigt |
| 1. Person Plural |
castigamus
|
wir züchtigen |
| 2. Person Plural |
castigatis
|
ihr züchtigt |
| 3. Person Plural |
castigant
|
sie züchtigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigor
|
ich werde gezüchtigt |
| 2. Person Singular |
castigaris castigare
|
du wirst gezüchtigt |
| 3. Person Singular |
castigatur
|
er/sie/es wird gezüchtigt |
| 1. Person Plural |
castigamur
|
wir werden gezüchtigt |
| 2. Person Plural |
castigamini
|
ihr werdet gezüchtigt |
| 3. Person Plural |
castigantur
|
sie werden gezüchtigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigem
|
ich züchtige |
| 2. Person Singular |
castiges
|
du züchtigest |
| 3. Person Singular |
castiget
|
er/sie/es züchtige |
| 1. Person Plural |
castigemus
|
wir züchtigen |
| 2. Person Plural |
castigetis
|
ihr züchtiget |
| 3. Person Plural |
castigent
|
sie züchtigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castiger
|
ich werde gezüchtigt |
| 2. Person Singular |
castigeris castigere
|
du werdest gezüchtigt |
| 3. Person Singular |
castigetur
|
er/sie/es werde gezüchtigt |
| 1. Person Plural |
castigemur
|
wir werden gezüchtigt |
| 2. Person Plural |
castigemini
|
ihr werdet gezüchtigt |
| 3. Person Plural |
castigentur
|
sie werden gezüchtigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabam
|
ich züchtigte |
| 2. Person Singular |
castigabas
|
du züchtigtest |
| 3. Person Singular |
castigabat
|
er/sie/es züchtigte |
| 1. Person Plural |
castigabamus
|
wir züchtigten |
| 2. Person Plural |
castigabatis
|
ihr züchtigtet |
| 3. Person Plural |
castigabant
|
sie züchtigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabar
|
ich wurde gezüchtigt |
| 2. Person Singular |
castigabaris castigabare
|
du wurdest gezüchtigt |
| 3. Person Singular |
castigabatur
|
er/sie/es wurde gezüchtigt |
| 1. Person Plural |
castigabamur
|
wir wurden gezüchtigt |
| 2. Person Plural |
castigabamini
|
ihr wurdet gezüchtigt |
| 3. Person Plural |
castigabantur
|
sie wurden gezüchtigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigarem
|
ich züchtigte |
| 2. Person Singular |
castigares
|
du züchtigtest |
| 3. Person Singular |
castigaret
|
er/sie/es züchtigte |
| 1. Person Plural |
castigaremus
|
wir züchtigten |
| 2. Person Plural |
castigaretis
|
ihr züchtigtet |
| 3. Person Plural |
castigarent
|
sie züchtigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigarer
|
ich würde gezüchtigt |
| 2. Person Singular |
castigareris castigarere
|
du würdest gezüchtigt |
| 3. Person Singular |
castigaretur
|
er/sie/es würde gezüchtigt |
| 1. Person Plural |
castigaremur
|
wir würden gezüchtigt |
| 2. Person Plural |
castigaremini
|
ihr würdet gezüchtigt |
| 3. Person Plural |
castigarentur
|
sie würden gezüchtigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabo
|
ich werde züchtigen |
| 2. Person Singular |
castigabis
|
du wirst züchtigen |
| 3. Person Singular |
castigabit
|
er/sie/es wird züchtigen |
| 1. Person Plural |
castigabimus
|
wir werden züchtigen |
| 2. Person Plural |
castigabitis
|
ihr werdet züchtigen |
| 3. Person Plural |
castigabunt
|
sie werden züchtigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabor
|
ich werde gezüchtigt werden |
| 2. Person Singular |
castigaberis castigabere
|
du wirst gezüchtigt werden |
| 3. Person Singular |
castigabitur
|
er/sie/es wird gezüchtigt werden |
| 1. Person Plural |
castigabimur
|
wir werden gezüchtigt werden |
| 2. Person Plural |
castigabimini
|
ihr werdet gezüchtigt werden |
| 3. Person Plural |
castigabuntur
|
sie werden gezüchtigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavi
|
ich habe gezüchtigt |
| 2. Person Singular |
castigavisti
|
du hast gezüchtigt |
| 3. Person Singular |
castigavit
|
er/sie/es hat gezüchtigt |
| 1. Person Plural |
castigavimus
|
wir haben gezüchtigt |
| 2. Person Plural |
castigavistis
|
ihr habt gezüchtigt |
| 3. Person Plural |
castigaverunt castigavere
|
sie haben gezüchtigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus sum
|
ich bin gezüchtigt worden |
| 2. Person Singular |
castigatus es
|
du bist gezüchtigt worden |
| 3. Person Singular |
castigatus est
|
er/sie/es ist gezüchtigt worden |
| 1. Person Plural |
castigati sumus
|
wir sind gezüchtigt worden |
| 2. Person Plural |
castigati estis
|
ihr seid gezüchtigt worden |
| 3. Person Plural |
castigati sunt
|
sie sind gezüchtigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigaverim
|
ich habe gezüchtigt |
| 2. Person Singular |
castigaveris
|
du habest gezüchtigt |
| 3. Person Singular |
castigaverit
|
er/sie/es habe gezüchtigt |
| 1. Person Plural |
castigaverimus
|
wir haben gezüchtigt |
| 2. Person Plural |
castigaveritis
|
ihr habet gezüchtigt |
| 3. Person Plural |
castigaverint
|
sie haben gezüchtigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus sim
|
ich sei gezüchtigt worden |
| 2. Person Singular |
castigatus sis
|
du seiest gezüchtigt worden |
| 3. Person Singular |
castigatus sit
|
er/sie/es sei gezüchtigt worden |
| 1. Person Plural |
castigati simus
|
wir seien gezüchtigt worden |
| 2. Person Plural |
castigati sitis
|
ihr seiet gezüchtigt worden |
| 3. Person Plural |
castigati sint
|
sie seien gezüchtigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigaveram
|
ich hatte gezüchtigt |
| 2. Person Singular |
castigaveras
|
du hattest gezüchtigt |
| 3. Person Singular |
castigaverat
|
er/sie/es hatte gezüchtigt |
| 1. Person Plural |
castigaveramus
|
wir hatten gezüchtigt |
| 2. Person Plural |
castigaveratis
|
ihr hattet gezüchtigt |
| 3. Person Plural |
castigaverant
|
sie hatten gezüchtigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus eram
|
ich war gezüchtigt worden |
| 2. Person Singular |
castigatus eras
|
du warst gezüchtigt worden |
| 3. Person Singular |
castigatus erat
|
er/sie/es war gezüchtigt worden |
| 1. Person Plural |
castigati eramus
|
wir waren gezüchtigt worden |
| 2. Person Plural |
castigati eratis
|
ihr wart gezüchtigt worden |
| 3. Person Plural |
castigati erant
|
sie waren gezüchtigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavissem
|
ich hätte gezüchtigt |
| 2. Person Singular |
castigavisses
|
du hättest gezüchtigt |
| 3. Person Singular |
castigavisset
|
er/sie/es hätte gezüchtigt |
| 1. Person Plural |
castigavissemus
|
wir hätten gezüchtigt |
| 2. Person Plural |
castigavissetis
|
ihr hättet gezüchtigt |
| 3. Person Plural |
castigavissent
|
sie hätten gezüchtigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus essem
|
ich wäre gezüchtigt worden |
| 2. Person Singular |
castigatus esses
|
du wärest gezüchtigt worden |
| 3. Person Singular |
castigatus esset
|
er/sie/es wäre gezüchtigt worden |
| 1. Person Plural |
castigati essemus
|
wir wären gezüchtigt worden |
| 2. Person Plural |
castigati essetis
|
ihr wäret gezüchtigt worden |
| 3. Person Plural |
castigati essent
|
sie wären gezüchtigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavero
|
ich werde gezüchtigt haben |
| 2. Person Singular |
castigaveris
|
du wirst gezüchtigt haben |
| 3. Person Singular |
castigaverit
|
er/sie/es wird gezüchtigt haben |
| 1. Person Plural |
castigaverimus
|
wir werden gezüchtigt haben |
| 2. Person Plural |
castigaveritis
|
ihr werdet gezüchtigt haben |
| 3. Person Plural |
castigaverint
|
sie werden gezüchtigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus ero
|
ich werde gezüchtigt worden sein |
| 2. Person Singular |
castigatus eris
|
du wirst gezüchtigt worden sein |
| 3. Person Singular |
castigatus erit
|
er/sie/es wird gezüchtigt worden sein |
| 1. Person Plural |
castigati erimus
|
wir werden gezüchtigt worden sein |
| 2. Person Plural |
castigati eritis
|
ihr werdet gezüchtigt worden sein |
| 3. Person Plural |
castigati erunt
|
sie werden gezüchtigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
castigare
|
züchtigen |
| Vorzeitigkeit |
castigavisse
|
gezüchtigt haben |
| Nachzeitigkeit |
castigaturum esse
|
züchtigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
castigari castigarier
|
gezüchtigt werden |
| Vorzeitigkeit |
castigatum esse
|
gezüchtigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
castigatum iri
|
künftig gezüchtigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
castiga
|
züchtige; züchtig! |
| 2. Person Plural |
castigate
|
züchtigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
castigato
|
| 3. Person Singular |
castigato
|
| 2. Person Plural |
castigatote
|
| 3. Person Plural |
castiganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
castigare
|
das Züchtigen |
| Genitiv |
castigandi
|
des Züchtigens |
| Dativ |
castigando
|
dem Züchtigen |
| Akkusativ |
castigandum
|
das Züchtigen |
| Ablativ |
castigando
|
durch das Züchtigen |
| Vokativ |
castigande
|
Züchtigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigandus
|
castiganda
|
castigandum
|
| Genitiv |
castigandi
|
castigandae
|
castigandi
|
| Dativ |
castigando
|
castigandae
|
castigando
|
| Akkusativ |
castigandum
|
castigandam
|
castigandum
|
| Ablativ |
castigando
|
castiganda
|
castigando
|
| Vokativ |
castigande
|
castiganda
|
castigandum
|
Plural
| Nominativ |
castigandi
|
castigandae
|
castiganda
|
| Genitiv |
castigandorum
|
castigandarum
|
castigandorum
|
| Dativ |
castigandis
|
castigandis
|
castigandis
|
| Akkusativ |
castigandos
|
castigandas
|
castiganda
|
| Ablativ |
castigandis
|
castigandis
|
castigandis
|
| Vokativ |
castigandi
|
castigandae
|
castiganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigans
|
castigans
|
castigans
|
| Genitiv |
castigantis
|
castigantis
|
castigantis
|
| Dativ |
castiganti
|
castiganti
|
castiganti
|
| Akkusativ |
castigantem
|
castigantem
|
castigans
|
| Ablativ |
castiganti castigante
|
castiganti castigante
|
castiganti castigante
|
| Vokativ |
castigans
|
castigans
|
castigans
|
Plural
| Nominativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
| Genitiv |
castigantium castigantum
|
castigantium castigantum
|
castigantium castigantum
|
| Dativ |
castigantibus
|
castigantibus
|
castigantibus
|
| Akkusativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
| Ablativ |
castigantibus
|
castigantibus
|
castigantibus
|
| Vokativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigatus
|
castigata
|
castigatum
|
| Genitiv |
castigati
|
castigatae
|
castigati
|
| Dativ |
castigato
|
castigatae
|
castigato
|
| Akkusativ |
castigatum
|
castigatam
|
castigatum
|
| Ablativ |
castigato
|
castigata
|
castigato
|
| Vokativ |
castigate
|
castigata
|
castigatum
|
Plural
| Nominativ |
castigati
|
castigatae
|
castigata
|
| Genitiv |
castigatorum
|
castigatarum
|
castigatorum
|
| Dativ |
castigatis
|
castigatis
|
castigatis
|
| Akkusativ |
castigatos
|
castigatas
|
castigata
|
| Ablativ |
castigatis
|
castigatis
|
castigatis
|
| Vokativ |
castigati
|
castigatae
|
castigata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigaturus
|
castigatura
|
castigaturum
|
| Genitiv |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigaturi
|
| Dativ |
castigaturo
|
castigaturae
|
castigaturo
|
| Akkusativ |
castigaturum
|
castigaturam
|
castigaturum
|
| Ablativ |
castigaturo
|
castigatura
|
castigaturo
|
| Vokativ |
castigature
|
castigatura
|
castigaturum
|
Plural
| Nominativ |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigatura
|
| Genitiv |
castigaturorum
|
castigaturarum
|
castigaturorum
|
| Dativ |
castigaturis
|
castigaturis
|
castigaturis
|
| Akkusativ |
castigaturos
|
castigaturas
|
castigatura
|
| Ablativ |
castigaturis
|
castigaturis
|
castigaturis
|
| Vokativ |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
castigatum
|
castigatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigo
|
ich weise zurecht |
| 2. Person Singular |
castigas
|
du weist zurecht |
| 3. Person Singular |
castigat
|
er/sie/es weist zurecht |
| 1. Person Plural |
castigamus
|
wir weisen zurecht |
| 2. Person Plural |
castigatis
|
ihr weist zurecht |
| 3. Person Plural |
castigant
|
sie weisen zurecht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigor
|
ich werde zurechtgewiesen |
| 2. Person Singular |
castigaris castigare
|
du wirst zurechtgewiesen |
| 3. Person Singular |
castigatur
|
er/sie/es wird zurechtgewiesen |
| 1. Person Plural |
castigamur
|
wir werden zurechtgewiesen |
| 2. Person Plural |
castigamini
|
ihr werdet zurechtgewiesen |
| 3. Person Plural |
castigantur
|
sie werden zurechtgewiesen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigem
|
ich weise zurecht |
| 2. Person Singular |
castiges
|
du weisest zurecht |
| 3. Person Singular |
castiget
|
er/sie/es weise zurecht |
| 1. Person Plural |
castigemus
|
wir weisen zurecht |
| 2. Person Plural |
castigetis
|
ihr weiset zurecht |
| 3. Person Plural |
castigent
|
sie weisen zurecht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castiger
|
ich werde zurechtgewiesen |
| 2. Person Singular |
castigeris castigere
|
du werdest zurechtgewiesen |
| 3. Person Singular |
castigetur
|
er/sie/es werde zurechtgewiesen |
| 1. Person Plural |
castigemur
|
wir werden zurechtgewiesen |
| 2. Person Plural |
castigemini
|
ihr werdet zurechtgewiesen |
| 3. Person Plural |
castigentur
|
sie werden zurechtgewiesen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabam
|
ich wies zurecht |
| 2. Person Singular |
castigabas
|
du wiesest zurecht |
| 3. Person Singular |
castigabat
|
er/sie/es wies zurecht |
| 1. Person Plural |
castigabamus
|
wir wiesen zurecht |
| 2. Person Plural |
castigabatis
|
ihr wiest zurecht |
| 3. Person Plural |
castigabant
|
sie wiesen zurecht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabar
|
ich wurde zurechtgewiesen |
| 2. Person Singular |
castigabaris castigabare
|
du wurdest zurechtgewiesen |
| 3. Person Singular |
castigabatur
|
er/sie/es wurde zurechtgewiesen |
| 1. Person Plural |
castigabamur
|
wir wurden zurechtgewiesen |
| 2. Person Plural |
castigabamini
|
ihr wurdet zurechtgewiesen |
| 3. Person Plural |
castigabantur
|
sie wurden zurechtgewiesen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigarem
|
ich wiese zurecht |
| 2. Person Singular |
castigares
|
du wiesest zurecht |
| 3. Person Singular |
castigaret
|
er/sie/es wiese zurecht |
| 1. Person Plural |
castigaremus
|
wir wiesen zurecht |
| 2. Person Plural |
castigaretis
|
ihr wieset zurecht |
| 3. Person Plural |
castigarent
|
sie wiesen zurecht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigarer
|
ich würde zurechtgewiesen |
| 2. Person Singular |
castigareris castigarere
|
du würdest zurechtgewiesen |
| 3. Person Singular |
castigaretur
|
er/sie/es würde zurechtgewiesen |
| 1. Person Plural |
castigaremur
|
wir würden zurechtgewiesen |
| 2. Person Plural |
castigaremini
|
ihr würdet zurechtgewiesen |
| 3. Person Plural |
castigarentur
|
sie würden zurechtgewiesen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabo
|
ich werde zurechtweisen |
| 2. Person Singular |
castigabis
|
du wirst zurechtweisen |
| 3. Person Singular |
castigabit
|
er/sie/es wird zurechtweisen |
| 1. Person Plural |
castigabimus
|
wir werden zurechtweisen |
| 2. Person Plural |
castigabitis
|
ihr werdet zurechtweisen |
| 3. Person Plural |
castigabunt
|
sie werden zurechtweisen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabor
|
ich werde zurechtgewiesen werden |
| 2. Person Singular |
castigaberis castigabere
|
du wirst zurechtgewiesen werden |
| 3. Person Singular |
castigabitur
|
er/sie/es wird zurechtgewiesen werden |
| 1. Person Plural |
castigabimur
|
wir werden zurechtgewiesen werden |
| 2. Person Plural |
castigabimini
|
ihr werdet zurechtgewiesen werden |
| 3. Person Plural |
castigabuntur
|
sie werden zurechtgewiesen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavi
|
ich habe zurechtgewiesen |
| 2. Person Singular |
castigavisti
|
du hast zurechtgewiesen |
| 3. Person Singular |
castigavit
|
er/sie/es hat zurechtgewiesen |
| 1. Person Plural |
castigavimus
|
wir haben zurechtgewiesen |
| 2. Person Plural |
castigavistis
|
ihr habt zurechtgewiesen |
| 3. Person Plural |
castigaverunt castigavere
|
sie haben zurechtgewiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus sum
|
ich bin zurechtgewiesen worden |
| 2. Person Singular |
castigatus es
|
du bist zurechtgewiesen worden |
| 3. Person Singular |
castigatus est
|
er/sie/es ist zurechtgewiesen worden |
| 1. Person Plural |
castigati sumus
|
wir sind zurechtgewiesen worden |
| 2. Person Plural |
castigati estis
|
ihr seid zurechtgewiesen worden |
| 3. Person Plural |
castigati sunt
|
sie sind zurechtgewiesen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigaverim
|
ich habe zurechtgewiesen |
| 2. Person Singular |
castigaveris
|
du habest zurechtgewiesen |
| 3. Person Singular |
castigaverit
|
er/sie/es habe zurechtgewiesen |
| 1. Person Plural |
castigaverimus
|
wir haben zurechtgewiesen |
| 2. Person Plural |
castigaveritis
|
ihr habet zurechtgewiesen |
| 3. Person Plural |
castigaverint
|
sie haben zurechtgewiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus sim
|
ich sei zurechtgewiesen worden |
| 2. Person Singular |
castigatus sis
|
du seiest zurechtgewiesen worden |
| 3. Person Singular |
castigatus sit
|
er/sie/es sei zurechtgewiesen worden |
| 1. Person Plural |
castigati simus
|
wir seien zurechtgewiesen worden |
| 2. Person Plural |
castigati sitis
|
ihr seiet zurechtgewiesen worden |
| 3. Person Plural |
castigati sint
|
sie seien zurechtgewiesen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigaveram
|
ich hatte zurechtgewiesen |
| 2. Person Singular |
castigaveras
|
du hattest zurechtgewiesen |
| 3. Person Singular |
castigaverat
|
er/sie/es hatte zurechtgewiesen |
| 1. Person Plural |
castigaveramus
|
wir hatten zurechtgewiesen |
| 2. Person Plural |
castigaveratis
|
ihr hattet zurechtgewiesen |
| 3. Person Plural |
castigaverant
|
sie hatten zurechtgewiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus eram
|
ich war zurechtgewiesen worden |
| 2. Person Singular |
castigatus eras
|
du warst zurechtgewiesen worden |
| 3. Person Singular |
castigatus erat
|
er/sie/es war zurechtgewiesen worden |
| 1. Person Plural |
castigati eramus
|
wir waren zurechtgewiesen worden |
| 2. Person Plural |
castigati eratis
|
ihr wart zurechtgewiesen worden |
| 3. Person Plural |
castigati erant
|
sie waren zurechtgewiesen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavissem
|
ich hätte zurechtgewiesen |
| 2. Person Singular |
castigavisses
|
du hättest zurechtgewiesen |
| 3. Person Singular |
castigavisset
|
er/sie/es hätte zurechtgewiesen |
| 1. Person Plural |
castigavissemus
|
wir hätten zurechtgewiesen |
| 2. Person Plural |
castigavissetis
|
ihr hättet zurechtgewiesen |
| 3. Person Plural |
castigavissent
|
sie hätten zurechtgewiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus essem
|
ich wäre zurechtgewiesen worden |
| 2. Person Singular |
castigatus esses
|
du wärest zurechtgewiesen worden |
| 3. Person Singular |
castigatus esset
|
er/sie/es wäre zurechtgewiesen worden |
| 1. Person Plural |
castigati essemus
|
wir wären zurechtgewiesen worden |
| 2. Person Plural |
castigati essetis
|
ihr wäret zurechtgewiesen worden |
| 3. Person Plural |
castigati essent
|
sie wären zurechtgewiesen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavero
|
ich werde zurechtgewiesen haben |
| 2. Person Singular |
castigaveris
|
du wirst zurechtgewiesen haben |
| 3. Person Singular |
castigaverit
|
er/sie/es wird zurechtgewiesen haben |
| 1. Person Plural |
castigaverimus
|
wir werden zurechtgewiesen haben |
| 2. Person Plural |
castigaveritis
|
ihr werdet zurechtgewiesen haben |
| 3. Person Plural |
castigaverint
|
sie werden zurechtgewiesen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus ero
|
ich werde zurechtgewiesen worden sein |
| 2. Person Singular |
castigatus eris
|
du wirst zurechtgewiesen worden sein |
| 3. Person Singular |
castigatus erit
|
er/sie/es wird zurechtgewiesen worden sein |
| 1. Person Plural |
castigati erimus
|
wir werden zurechtgewiesen worden sein |
| 2. Person Plural |
castigati eritis
|
ihr werdet zurechtgewiesen worden sein |
| 3. Person Plural |
castigati erunt
|
sie werden zurechtgewiesen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
castigare
|
zurechtweisen |
| Vorzeitigkeit |
castigavisse
|
zurechtgewiesen haben |
| Nachzeitigkeit |
castigaturum esse
|
zurechtweisen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
castigari castigarier
|
zurechtgewiesen werden |
| Vorzeitigkeit |
castigatum esse
|
zurechtgewiesen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
castigatum iri
|
künftig zurechtgewiesen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
castiga
|
weise zurecht; weis zurecht! |
| 2. Person Plural |
castigate
|
weist zurecht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
castigato
|
| 3. Person Singular |
castigato
|
| 2. Person Plural |
castigatote
|
| 3. Person Plural |
castiganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
castigare
|
das Zurechtweisen |
| Genitiv |
castigandi
|
des Zurechtweisens |
| Dativ |
castigando
|
dem Zurechtweisen |
| Akkusativ |
castigandum
|
das Zurechtweisen |
| Ablativ |
castigando
|
durch das Zurechtweisen |
| Vokativ |
castigande
|
Zurechtweisen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigandus
|
castiganda
|
castigandum
|
| Genitiv |
castigandi
|
castigandae
|
castigandi
|
| Dativ |
castigando
|
castigandae
|
castigando
|
| Akkusativ |
castigandum
|
castigandam
|
castigandum
|
| Ablativ |
castigando
|
castiganda
|
castigando
|
| Vokativ |
castigande
|
castiganda
|
castigandum
|
Plural
| Nominativ |
castigandi
|
castigandae
|
castiganda
|
| Genitiv |
castigandorum
|
castigandarum
|
castigandorum
|
| Dativ |
castigandis
|
castigandis
|
castigandis
|
| Akkusativ |
castigandos
|
castigandas
|
castiganda
|
| Ablativ |
castigandis
|
castigandis
|
castigandis
|
| Vokativ |
castigandi
|
castigandae
|
castiganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigans
|
castigans
|
castigans
|
| Genitiv |
castigantis
|
castigantis
|
castigantis
|
| Dativ |
castiganti
|
castiganti
|
castiganti
|
| Akkusativ |
castigantem
|
castigantem
|
castigans
|
| Ablativ |
castiganti castigante
|
castiganti castigante
|
castiganti castigante
|
| Vokativ |
castigans
|
castigans
|
castigans
|
Plural
| Nominativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
| Genitiv |
castigantium castigantum
|
castigantium castigantum
|
castigantium castigantum
|
| Dativ |
castigantibus
|
castigantibus
|
castigantibus
|
| Akkusativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
| Ablativ |
castigantibus
|
castigantibus
|
castigantibus
|
| Vokativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigatus
|
castigata
|
castigatum
|
| Genitiv |
castigati
|
castigatae
|
castigati
|
| Dativ |
castigato
|
castigatae
|
castigato
|
| Akkusativ |
castigatum
|
castigatam
|
castigatum
|
| Ablativ |
castigato
|
castigata
|
castigato
|
| Vokativ |
castigate
|
castigata
|
castigatum
|
Plural
| Nominativ |
castigati
|
castigatae
|
castigata
|
| Genitiv |
castigatorum
|
castigatarum
|
castigatorum
|
| Dativ |
castigatis
|
castigatis
|
castigatis
|
| Akkusativ |
castigatos
|
castigatas
|
castigata
|
| Ablativ |
castigatis
|
castigatis
|
castigatis
|
| Vokativ |
castigati
|
castigatae
|
castigata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigaturus
|
castigatura
|
castigaturum
|
| Genitiv |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigaturi
|
| Dativ |
castigaturo
|
castigaturae
|
castigaturo
|
| Akkusativ |
castigaturum
|
castigaturam
|
castigaturum
|
| Ablativ |
castigaturo
|
castigatura
|
castigaturo
|
| Vokativ |
castigature
|
castigatura
|
castigaturum
|
Plural
| Nominativ |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigatura
|
| Genitiv |
castigaturorum
|
castigaturarum
|
castigaturorum
|
| Dativ |
castigaturis
|
castigaturis
|
castigaturis
|
| Akkusativ |
castigaturos
|
castigaturas
|
castigatura
|
| Ablativ |
castigaturis
|
castigaturis
|
castigaturis
|
| Vokativ |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
castigatum
|
castigatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigo
|
ich schelte aus |
| 2. Person Singular |
castigas
|
du schiltst aus |
| 3. Person Singular |
castigat
|
er/sie/es schilt aus |
| 1. Person Plural |
castigamus
|
wir schelten aus |
| 2. Person Plural |
castigatis
|
ihr scheltet aus |
| 3. Person Plural |
castigant
|
sie schelten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigor
|
ich werde ausgescholten |
| 2. Person Singular |
castigaris castigare
|
du wirst ausgescholten |
| 3. Person Singular |
castigatur
|
er/sie/es wird ausgescholten |
| 1. Person Plural |
castigamur
|
wir werden ausgescholten |
| 2. Person Plural |
castigamini
|
ihr werdet ausgescholten |
| 3. Person Plural |
castigantur
|
sie werden ausgescholten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigem
|
ich schelte aus |
| 2. Person Singular |
castiges
|
du scheltest aus |
| 3. Person Singular |
castiget
|
er/sie/es schelte aus |
| 1. Person Plural |
castigemus
|
wir schelten aus |
| 2. Person Plural |
castigetis
|
ihr scheltet aus |
| 3. Person Plural |
castigent
|
sie schelten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castiger
|
ich werde ausgescholten |
| 2. Person Singular |
castigeris castigere
|
du werdest ausgescholten |
| 3. Person Singular |
castigetur
|
er/sie/es werde ausgescholten |
| 1. Person Plural |
castigemur
|
wir werden ausgescholten |
| 2. Person Plural |
castigemini
|
ihr werdet ausgescholten |
| 3. Person Plural |
castigentur
|
sie werden ausgescholten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabam
|
ich schalt aus |
| 2. Person Singular |
castigabas
|
du schaltest aus |
| 3. Person Singular |
castigabat
|
er/sie/es schalt aus |
| 1. Person Plural |
castigabamus
|
wir schalten aus |
| 2. Person Plural |
castigabatis
|
ihr schaltet aus |
| 3. Person Plural |
castigabant
|
sie schalten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabar
|
ich wurde ausgescholten |
| 2. Person Singular |
castigabaris castigabare
|
du wurdest ausgescholten |
| 3. Person Singular |
castigabatur
|
er/sie/es wurde ausgescholten |
| 1. Person Plural |
castigabamur
|
wir wurden ausgescholten |
| 2. Person Plural |
castigabamini
|
ihr wurdet ausgescholten |
| 3. Person Plural |
castigabantur
|
sie wurden ausgescholten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigarem
|
ich schölte aus |
| 2. Person Singular |
castigares
|
du schöltest aus |
| 3. Person Singular |
castigaret
|
er/sie/es schölte aus |
| 1. Person Plural |
castigaremus
|
wir schölten aus |
| 2. Person Plural |
castigaretis
|
ihr schöltet aus |
| 3. Person Plural |
castigarent
|
sie schölten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigarer
|
ich würde ausgescholten |
| 2. Person Singular |
castigareris castigarere
|
du würdest ausgescholten |
| 3. Person Singular |
castigaretur
|
er/sie/es würde ausgescholten |
| 1. Person Plural |
castigaremur
|
wir würden ausgescholten |
| 2. Person Plural |
castigaremini
|
ihr würdet ausgescholten |
| 3. Person Plural |
castigarentur
|
sie würden ausgescholten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabo
|
ich werde ausschelten |
| 2. Person Singular |
castigabis
|
du wirst ausschelten |
| 3. Person Singular |
castigabit
|
er/sie/es wird ausschelten |
| 1. Person Plural |
castigabimus
|
wir werden ausschelten |
| 2. Person Plural |
castigabitis
|
ihr werdet ausschelten |
| 3. Person Plural |
castigabunt
|
sie werden ausschelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabor
|
ich werde ausgescholten werden |
| 2. Person Singular |
castigaberis castigabere
|
du wirst ausgescholten werden |
| 3. Person Singular |
castigabitur
|
er/sie/es wird ausgescholten werden |
| 1. Person Plural |
castigabimur
|
wir werden ausgescholten werden |
| 2. Person Plural |
castigabimini
|
ihr werdet ausgescholten werden |
| 3. Person Plural |
castigabuntur
|
sie werden ausgescholten werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavi
|
ich habe ausgescholten |
| 2. Person Singular |
castigavisti
|
du hast ausgescholten |
| 3. Person Singular |
castigavit
|
er/sie/es hat ausgescholten |
| 1. Person Plural |
castigavimus
|
wir haben ausgescholten |
| 2. Person Plural |
castigavistis
|
ihr habt ausgescholten |
| 3. Person Plural |
castigaverunt castigavere
|
sie haben ausgescholten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus sum
|
ich bin ausgescholten worden |
| 2. Person Singular |
castigatus es
|
du bist ausgescholten worden |
| 3. Person Singular |
castigatus est
|
er/sie/es ist ausgescholten worden |
| 1. Person Plural |
castigati sumus
|
wir sind ausgescholten worden |
| 2. Person Plural |
castigati estis
|
ihr seid ausgescholten worden |
| 3. Person Plural |
castigati sunt
|
sie sind ausgescholten worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigaverim
|
ich habe ausgescholten |
| 2. Person Singular |
castigaveris
|
du habest ausgescholten |
| 3. Person Singular |
castigaverit
|
er/sie/es habe ausgescholten |
| 1. Person Plural |
castigaverimus
|
wir haben ausgescholten |
| 2. Person Plural |
castigaveritis
|
ihr habet ausgescholten |
| 3. Person Plural |
castigaverint
|
sie haben ausgescholten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus sim
|
ich sei ausgescholten worden |
| 2. Person Singular |
castigatus sis
|
du seiest ausgescholten worden |
| 3. Person Singular |
castigatus sit
|
er/sie/es sei ausgescholten worden |
| 1. Person Plural |
castigati simus
|
wir seien ausgescholten worden |
| 2. Person Plural |
castigati sitis
|
ihr seiet ausgescholten worden |
| 3. Person Plural |
castigati sint
|
sie seien ausgescholten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigaveram
|
ich hatte ausgescholten |
| 2. Person Singular |
castigaveras
|
du hattest ausgescholten |
| 3. Person Singular |
castigaverat
|
er/sie/es hatte ausgescholten |
| 1. Person Plural |
castigaveramus
|
wir hatten ausgescholten |
| 2. Person Plural |
castigaveratis
|
ihr hattet ausgescholten |
| 3. Person Plural |
castigaverant
|
sie hatten ausgescholten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus eram
|
ich war ausgescholten worden |
| 2. Person Singular |
castigatus eras
|
du warst ausgescholten worden |
| 3. Person Singular |
castigatus erat
|
er/sie/es war ausgescholten worden |
| 1. Person Plural |
castigati eramus
|
wir waren ausgescholten worden |
| 2. Person Plural |
castigati eratis
|
ihr wart ausgescholten worden |
| 3. Person Plural |
castigati erant
|
sie waren ausgescholten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavissem
|
ich hätte ausgescholten |
| 2. Person Singular |
castigavisses
|
du hättest ausgescholten |
| 3. Person Singular |
castigavisset
|
er/sie/es hätte ausgescholten |
| 1. Person Plural |
castigavissemus
|
wir hätten ausgescholten |
| 2. Person Plural |
castigavissetis
|
ihr hättet ausgescholten |
| 3. Person Plural |
castigavissent
|
sie hätten ausgescholten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus essem
|
ich wäre ausgescholten worden |
| 2. Person Singular |
castigatus esses
|
du wärest ausgescholten worden |
| 3. Person Singular |
castigatus esset
|
er/sie/es wäre ausgescholten worden |
| 1. Person Plural |
castigati essemus
|
wir wären ausgescholten worden |
| 2. Person Plural |
castigati essetis
|
ihr wäret ausgescholten worden |
| 3. Person Plural |
castigati essent
|
sie wären ausgescholten worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavero
|
ich werde ausgescholten haben |
| 2. Person Singular |
castigaveris
|
du wirst ausgescholten haben |
| 3. Person Singular |
castigaverit
|
er/sie/es wird ausgescholten haben |
| 1. Person Plural |
castigaverimus
|
wir werden ausgescholten haben |
| 2. Person Plural |
castigaveritis
|
ihr werdet ausgescholten haben |
| 3. Person Plural |
castigaverint
|
sie werden ausgescholten haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus ero
|
ich werde ausgescholten worden sein |
| 2. Person Singular |
castigatus eris
|
du wirst ausgescholten worden sein |
| 3. Person Singular |
castigatus erit
|
er/sie/es wird ausgescholten worden sein |
| 1. Person Plural |
castigati erimus
|
wir werden ausgescholten worden sein |
| 2. Person Plural |
castigati eritis
|
ihr werdet ausgescholten worden sein |
| 3. Person Plural |
castigati erunt
|
sie werden ausgescholten worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
castigare
|
ausschelten |
| Vorzeitigkeit |
castigavisse
|
ausgescholten haben |
| Nachzeitigkeit |
castigaturum esse
|
ausschelten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
castigari castigarier
|
ausgescholten werden |
| Vorzeitigkeit |
castigatum esse
|
ausgescholten worden sein |
| Nachzeitigkeit |
castigatum iri
|
künftig ausgescholten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
castiga
|
schilt aus! |
| 2. Person Plural |
castigate
|
scheltet aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
castigato
|
| 3. Person Singular |
castigato
|
| 2. Person Plural |
castigatote
|
| 3. Person Plural |
castiganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
castigare
|
das Ausschelten |
| Genitiv |
castigandi
|
des Ausscheltens |
| Dativ |
castigando
|
dem Ausschelten |
| Akkusativ |
castigandum
|
das Ausschelten |
| Ablativ |
castigando
|
durch das Ausschelten |
| Vokativ |
castigande
|
Ausschelten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigandus
|
castiganda
|
castigandum
|
| Genitiv |
castigandi
|
castigandae
|
castigandi
|
| Dativ |
castigando
|
castigandae
|
castigando
|
| Akkusativ |
castigandum
|
castigandam
|
castigandum
|
| Ablativ |
castigando
|
castiganda
|
castigando
|
| Vokativ |
castigande
|
castiganda
|
castigandum
|
Plural
| Nominativ |
castigandi
|
castigandae
|
castiganda
|
| Genitiv |
castigandorum
|
castigandarum
|
castigandorum
|
| Dativ |
castigandis
|
castigandis
|
castigandis
|
| Akkusativ |
castigandos
|
castigandas
|
castiganda
|
| Ablativ |
castigandis
|
castigandis
|
castigandis
|
| Vokativ |
castigandi
|
castigandae
|
castiganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigans
|
castigans
|
castigans
|
| Genitiv |
castigantis
|
castigantis
|
castigantis
|
| Dativ |
castiganti
|
castiganti
|
castiganti
|
| Akkusativ |
castigantem
|
castigantem
|
castigans
|
| Ablativ |
castiganti castigante
|
castiganti castigante
|
castiganti castigante
|
| Vokativ |
castigans
|
castigans
|
castigans
|
Plural
| Nominativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
| Genitiv |
castigantium castigantum
|
castigantium castigantum
|
castigantium castigantum
|
| Dativ |
castigantibus
|
castigantibus
|
castigantibus
|
| Akkusativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
| Ablativ |
castigantibus
|
castigantibus
|
castigantibus
|
| Vokativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigatus
|
castigata
|
castigatum
|
| Genitiv |
castigati
|
castigatae
|
castigati
|
| Dativ |
castigato
|
castigatae
|
castigato
|
| Akkusativ |
castigatum
|
castigatam
|
castigatum
|
| Ablativ |
castigato
|
castigata
|
castigato
|
| Vokativ |
castigate
|
castigata
|
castigatum
|
Plural
| Nominativ |
castigati
|
castigatae
|
castigata
|
| Genitiv |
castigatorum
|
castigatarum
|
castigatorum
|
| Dativ |
castigatis
|
castigatis
|
castigatis
|
| Akkusativ |
castigatos
|
castigatas
|
castigata
|
| Ablativ |
castigatis
|
castigatis
|
castigatis
|
| Vokativ |
castigati
|
castigatae
|
castigata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigaturus
|
castigatura
|
castigaturum
|
| Genitiv |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigaturi
|
| Dativ |
castigaturo
|
castigaturae
|
castigaturo
|
| Akkusativ |
castigaturum
|
castigaturam
|
castigaturum
|
| Ablativ |
castigaturo
|
castigatura
|
castigaturo
|
| Vokativ |
castigature
|
castigatura
|
castigaturum
|
Plural
| Nominativ |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigatura
|
| Genitiv |
castigaturorum
|
castigaturarum
|
castigaturorum
|
| Dativ |
castigaturis
|
castigaturis
|
castigaturis
|
| Akkusativ |
castigaturos
|
castigaturas
|
castigatura
|
| Ablativ |
castigaturis
|
castigaturis
|
castigaturis
|
| Vokativ |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
castigatum
|
castigatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigo
|
ich beschränke |
| 2. Person Singular |
castigas
|
du beschränkst |
| 3. Person Singular |
castigat
|
er/sie/es beschränkt |
| 1. Person Plural |
castigamus
|
wir beschränken |
| 2. Person Plural |
castigatis
|
ihr beschränkt |
| 3. Person Plural |
castigant
|
sie beschränken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigor
|
ich werde beschränkt |
| 2. Person Singular |
castigaris castigare
|
du wirst beschränkt |
| 3. Person Singular |
castigatur
|
er/sie/es wird beschränkt |
| 1. Person Plural |
castigamur
|
wir werden beschränkt |
| 2. Person Plural |
castigamini
|
ihr werdet beschränkt |
| 3. Person Plural |
castigantur
|
sie werden beschränkt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigem
|
ich beschränke |
| 2. Person Singular |
castiges
|
du beschränkest |
| 3. Person Singular |
castiget
|
er/sie/es beschränke |
| 1. Person Plural |
castigemus
|
wir beschränken |
| 2. Person Plural |
castigetis
|
ihr beschränket |
| 3. Person Plural |
castigent
|
sie beschränken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castiger
|
ich werde beschränkt |
| 2. Person Singular |
castigeris castigere
|
du werdest beschränkt |
| 3. Person Singular |
castigetur
|
er/sie/es werde beschränkt |
| 1. Person Plural |
castigemur
|
wir werden beschränkt |
| 2. Person Plural |
castigemini
|
ihr werdet beschränkt |
| 3. Person Plural |
castigentur
|
sie werden beschränkt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabam
|
ich beschränkte |
| 2. Person Singular |
castigabas
|
du beschränktest |
| 3. Person Singular |
castigabat
|
er/sie/es beschränkte |
| 1. Person Plural |
castigabamus
|
wir beschränkten |
| 2. Person Plural |
castigabatis
|
ihr beschränktet |
| 3. Person Plural |
castigabant
|
sie beschränkten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabar
|
ich wurde beschränkt |
| 2. Person Singular |
castigabaris castigabare
|
du wurdest beschränkt |
| 3. Person Singular |
castigabatur
|
er/sie/es wurde beschränkt |
| 1. Person Plural |
castigabamur
|
wir wurden beschränkt |
| 2. Person Plural |
castigabamini
|
ihr wurdet beschränkt |
| 3. Person Plural |
castigabantur
|
sie wurden beschränkt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigarem
|
ich beschränkte |
| 2. Person Singular |
castigares
|
du beschränktest |
| 3. Person Singular |
castigaret
|
er/sie/es beschränkte |
| 1. Person Plural |
castigaremus
|
wir beschränkten |
| 2. Person Plural |
castigaretis
|
ihr beschränktet |
| 3. Person Plural |
castigarent
|
sie beschränkten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigarer
|
ich würde beschränkt |
| 2. Person Singular |
castigareris castigarere
|
du würdest beschränkt |
| 3. Person Singular |
castigaretur
|
er/sie/es würde beschränkt |
| 1. Person Plural |
castigaremur
|
wir würden beschränkt |
| 2. Person Plural |
castigaremini
|
ihr würdet beschränkt |
| 3. Person Plural |
castigarentur
|
sie würden beschränkt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabo
|
ich werde beschränken |
| 2. Person Singular |
castigabis
|
du wirst beschränken |
| 3. Person Singular |
castigabit
|
er/sie/es wird beschränken |
| 1. Person Plural |
castigabimus
|
wir werden beschränken |
| 2. Person Plural |
castigabitis
|
ihr werdet beschränken |
| 3. Person Plural |
castigabunt
|
sie werden beschränken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabor
|
ich werde beschränkt werden |
| 2. Person Singular |
castigaberis castigabere
|
du wirst beschränkt werden |
| 3. Person Singular |
castigabitur
|
er/sie/es wird beschränkt werden |
| 1. Person Plural |
castigabimur
|
wir werden beschränkt werden |
| 2. Person Plural |
castigabimini
|
ihr werdet beschränkt werden |
| 3. Person Plural |
castigabuntur
|
sie werden beschränkt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavi
|
ich habe beschränkt |
| 2. Person Singular |
castigavisti
|
du hast beschränkt |
| 3. Person Singular |
castigavit
|
er/sie/es hat beschränkt |
| 1. Person Plural |
castigavimus
|
wir haben beschränkt |
| 2. Person Plural |
castigavistis
|
ihr habt beschränkt |
| 3. Person Plural |
castigaverunt castigavere
|
sie haben beschränkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus sum
|
ich bin beschränkt worden |
| 2. Person Singular |
castigatus es
|
du bist beschränkt worden |
| 3. Person Singular |
castigatus est
|
er/sie/es ist beschränkt worden |
| 1. Person Plural |
castigati sumus
|
wir sind beschränkt worden |
| 2. Person Plural |
castigati estis
|
ihr seid beschränkt worden |
| 3. Person Plural |
castigati sunt
|
sie sind beschränkt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigaverim
|
ich habe beschränkt |
| 2. Person Singular |
castigaveris
|
du habest beschränkt |
| 3. Person Singular |
castigaverit
|
er/sie/es habe beschränkt |
| 1. Person Plural |
castigaverimus
|
wir haben beschränkt |
| 2. Person Plural |
castigaveritis
|
ihr habet beschränkt |
| 3. Person Plural |
castigaverint
|
sie haben beschränkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus sim
|
ich sei beschränkt worden |
| 2. Person Singular |
castigatus sis
|
du seiest beschränkt worden |
| 3. Person Singular |
castigatus sit
|
er/sie/es sei beschränkt worden |
| 1. Person Plural |
castigati simus
|
wir seien beschränkt worden |
| 2. Person Plural |
castigati sitis
|
ihr seiet beschränkt worden |
| 3. Person Plural |
castigati sint
|
sie seien beschränkt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigaveram
|
ich hatte beschränkt |
| 2. Person Singular |
castigaveras
|
du hattest beschränkt |
| 3. Person Singular |
castigaverat
|
er/sie/es hatte beschränkt |
| 1. Person Plural |
castigaveramus
|
wir hatten beschränkt |
| 2. Person Plural |
castigaveratis
|
ihr hattet beschränkt |
| 3. Person Plural |
castigaverant
|
sie hatten beschränkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus eram
|
ich war beschränkt worden |
| 2. Person Singular |
castigatus eras
|
du warst beschränkt worden |
| 3. Person Singular |
castigatus erat
|
er/sie/es war beschränkt worden |
| 1. Person Plural |
castigati eramus
|
wir waren beschränkt worden |
| 2. Person Plural |
castigati eratis
|
ihr wart beschränkt worden |
| 3. Person Plural |
castigati erant
|
sie waren beschränkt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavissem
|
ich hätte beschränkt |
| 2. Person Singular |
castigavisses
|
du hättest beschränkt |
| 3. Person Singular |
castigavisset
|
er/sie/es hätte beschränkt |
| 1. Person Plural |
castigavissemus
|
wir hätten beschränkt |
| 2. Person Plural |
castigavissetis
|
ihr hättet beschränkt |
| 3. Person Plural |
castigavissent
|
sie hätten beschränkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus essem
|
ich wäre beschränkt worden |
| 2. Person Singular |
castigatus esses
|
du wärest beschränkt worden |
| 3. Person Singular |
castigatus esset
|
er/sie/es wäre beschränkt worden |
| 1. Person Plural |
castigati essemus
|
wir wären beschränkt worden |
| 2. Person Plural |
castigati essetis
|
ihr wäret beschränkt worden |
| 3. Person Plural |
castigati essent
|
sie wären beschränkt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavero
|
ich werde beschränkt haben |
| 2. Person Singular |
castigaveris
|
du wirst beschränkt haben |
| 3. Person Singular |
castigaverit
|
er/sie/es wird beschränkt haben |
| 1. Person Plural |
castigaverimus
|
wir werden beschränkt haben |
| 2. Person Plural |
castigaveritis
|
ihr werdet beschränkt haben |
| 3. Person Plural |
castigaverint
|
sie werden beschränkt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus ero
|
ich werde beschränkt worden sein |
| 2. Person Singular |
castigatus eris
|
du wirst beschränkt worden sein |
| 3. Person Singular |
castigatus erit
|
er/sie/es wird beschränkt worden sein |
| 1. Person Plural |
castigati erimus
|
wir werden beschränkt worden sein |
| 2. Person Plural |
castigati eritis
|
ihr werdet beschränkt worden sein |
| 3. Person Plural |
castigati erunt
|
sie werden beschränkt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
castigare
|
beschränken |
| Vorzeitigkeit |
castigavisse
|
beschränkt haben |
| Nachzeitigkeit |
castigaturum esse
|
beschränken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
castigari castigarier
|
beschränkt werden |
| Vorzeitigkeit |
castigatum esse
|
beschränkt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
castigatum iri
|
künftig beschränkt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
castiga
|
beschränke; beschränk! |
| 2. Person Plural |
castigate
|
beschränkt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
castigato
|
| 3. Person Singular |
castigato
|
| 2. Person Plural |
castigatote
|
| 3. Person Plural |
castiganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
castigare
|
das Beschränken |
| Genitiv |
castigandi
|
des Beschränkens |
| Dativ |
castigando
|
dem Beschränken |
| Akkusativ |
castigandum
|
das Beschränken |
| Ablativ |
castigando
|
durch das Beschränken |
| Vokativ |
castigande
|
Beschränken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigandus
|
castiganda
|
castigandum
|
| Genitiv |
castigandi
|
castigandae
|
castigandi
|
| Dativ |
castigando
|
castigandae
|
castigando
|
| Akkusativ |
castigandum
|
castigandam
|
castigandum
|
| Ablativ |
castigando
|
castiganda
|
castigando
|
| Vokativ |
castigande
|
castiganda
|
castigandum
|
Plural
| Nominativ |
castigandi
|
castigandae
|
castiganda
|
| Genitiv |
castigandorum
|
castigandarum
|
castigandorum
|
| Dativ |
castigandis
|
castigandis
|
castigandis
|
| Akkusativ |
castigandos
|
castigandas
|
castiganda
|
| Ablativ |
castigandis
|
castigandis
|
castigandis
|
| Vokativ |
castigandi
|
castigandae
|
castiganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigans
|
castigans
|
castigans
|
| Genitiv |
castigantis
|
castigantis
|
castigantis
|
| Dativ |
castiganti
|
castiganti
|
castiganti
|
| Akkusativ |
castigantem
|
castigantem
|
castigans
|
| Ablativ |
castiganti castigante
|
castiganti castigante
|
castiganti castigante
|
| Vokativ |
castigans
|
castigans
|
castigans
|
Plural
| Nominativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
| Genitiv |
castigantium castigantum
|
castigantium castigantum
|
castigantium castigantum
|
| Dativ |
castigantibus
|
castigantibus
|
castigantibus
|
| Akkusativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
| Ablativ |
castigantibus
|
castigantibus
|
castigantibus
|
| Vokativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigatus
|
castigata
|
castigatum
|
| Genitiv |
castigati
|
castigatae
|
castigati
|
| Dativ |
castigato
|
castigatae
|
castigato
|
| Akkusativ |
castigatum
|
castigatam
|
castigatum
|
| Ablativ |
castigato
|
castigata
|
castigato
|
| Vokativ |
castigate
|
castigata
|
castigatum
|
Plural
| Nominativ |
castigati
|
castigatae
|
castigata
|
| Genitiv |
castigatorum
|
castigatarum
|
castigatorum
|
| Dativ |
castigatis
|
castigatis
|
castigatis
|
| Akkusativ |
castigatos
|
castigatas
|
castigata
|
| Ablativ |
castigatis
|
castigatis
|
castigatis
|
| Vokativ |
castigati
|
castigatae
|
castigata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigaturus
|
castigatura
|
castigaturum
|
| Genitiv |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigaturi
|
| Dativ |
castigaturo
|
castigaturae
|
castigaturo
|
| Akkusativ |
castigaturum
|
castigaturam
|
castigaturum
|
| Ablativ |
castigaturo
|
castigatura
|
castigaturo
|
| Vokativ |
castigature
|
castigatura
|
castigaturum
|
Plural
| Nominativ |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigatura
|
| Genitiv |
castigaturorum
|
castigaturarum
|
castigaturorum
|
| Dativ |
castigaturis
|
castigaturis
|
castigaturis
|
| Akkusativ |
castigaturos
|
castigaturas
|
castigatura
|
| Ablativ |
castigaturis
|
castigaturis
|
castigaturis
|
| Vokativ |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
castigatum
|
castigatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigo
|
ich bestrafe |
| 2. Person Singular |
castigas
|
du bestrafst |
| 3. Person Singular |
castigat
|
er/sie/es bestraft |
| 1. Person Plural |
castigamus
|
wir bestrafen |
| 2. Person Plural |
castigatis
|
ihr bestraft |
| 3. Person Plural |
castigant
|
sie bestrafen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigor
|
ich werde bestraft |
| 2. Person Singular |
castigaris castigare
|
du wirst bestraft |
| 3. Person Singular |
castigatur
|
er/sie/es wird bestraft |
| 1. Person Plural |
castigamur
|
wir werden bestraft |
| 2. Person Plural |
castigamini
|
ihr werdet bestraft |
| 3. Person Plural |
castigantur
|
sie werden bestraft |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigem
|
ich bestrafe |
| 2. Person Singular |
castiges
|
du bestrafest |
| 3. Person Singular |
castiget
|
er/sie/es bestrafe |
| 1. Person Plural |
castigemus
|
wir bestrafen |
| 2. Person Plural |
castigetis
|
ihr bestrafet |
| 3. Person Plural |
castigent
|
sie bestrafen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castiger
|
ich werde bestraft |
| 2. Person Singular |
castigeris castigere
|
du werdest bestraft |
| 3. Person Singular |
castigetur
|
er/sie/es werde bestraft |
| 1. Person Plural |
castigemur
|
wir werden bestraft |
| 2. Person Plural |
castigemini
|
ihr werdet bestraft |
| 3. Person Plural |
castigentur
|
sie werden bestraft |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabam
|
ich bestrafte |
| 2. Person Singular |
castigabas
|
du bestraftest |
| 3. Person Singular |
castigabat
|
er/sie/es bestrafte |
| 1. Person Plural |
castigabamus
|
wir bestraften |
| 2. Person Plural |
castigabatis
|
ihr bestraftet |
| 3. Person Plural |
castigabant
|
sie bestraften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabar
|
ich wurde bestraft |
| 2. Person Singular |
castigabaris castigabare
|
du wurdest bestraft |
| 3. Person Singular |
castigabatur
|
er/sie/es wurde bestraft |
| 1. Person Plural |
castigabamur
|
wir wurden bestraft |
| 2. Person Plural |
castigabamini
|
ihr wurdet bestraft |
| 3. Person Plural |
castigabantur
|
sie wurden bestraft |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigarem
|
ich bestrafte |
| 2. Person Singular |
castigares
|
du bestraftest |
| 3. Person Singular |
castigaret
|
er/sie/es bestrafte |
| 1. Person Plural |
castigaremus
|
wir bestraften |
| 2. Person Plural |
castigaretis
|
ihr bestraftet |
| 3. Person Plural |
castigarent
|
sie bestraften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigarer
|
ich würde bestraft |
| 2. Person Singular |
castigareris castigarere
|
du würdest bestraft |
| 3. Person Singular |
castigaretur
|
er/sie/es würde bestraft |
| 1. Person Plural |
castigaremur
|
wir würden bestraft |
| 2. Person Plural |
castigaremini
|
ihr würdet bestraft |
| 3. Person Plural |
castigarentur
|
sie würden bestraft |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabo
|
ich werde bestrafen |
| 2. Person Singular |
castigabis
|
du wirst bestrafen |
| 3. Person Singular |
castigabit
|
er/sie/es wird bestrafen |
| 1. Person Plural |
castigabimus
|
wir werden bestrafen |
| 2. Person Plural |
castigabitis
|
ihr werdet bestrafen |
| 3. Person Plural |
castigabunt
|
sie werden bestrafen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabor
|
ich werde bestraft werden |
| 2. Person Singular |
castigaberis castigabere
|
du wirst bestraft werden |
| 3. Person Singular |
castigabitur
|
er/sie/es wird bestraft werden |
| 1. Person Plural |
castigabimur
|
wir werden bestraft werden |
| 2. Person Plural |
castigabimini
|
ihr werdet bestraft werden |
| 3. Person Plural |
castigabuntur
|
sie werden bestraft werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavi
|
ich habe bestraft |
| 2. Person Singular |
castigavisti
|
du hast bestraft |
| 3. Person Singular |
castigavit
|
er/sie/es hat bestraft |
| 1. Person Plural |
castigavimus
|
wir haben bestraft |
| 2. Person Plural |
castigavistis
|
ihr habt bestraft |
| 3. Person Plural |
castigaverunt castigavere
|
sie haben bestraft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus sum
|
ich bin bestraft worden |
| 2. Person Singular |
castigatus es
|
du bist bestraft worden |
| 3. Person Singular |
castigatus est
|
er/sie/es ist bestraft worden |
| 1. Person Plural |
castigati sumus
|
wir sind bestraft worden |
| 2. Person Plural |
castigati estis
|
ihr seid bestraft worden |
| 3. Person Plural |
castigati sunt
|
sie sind bestraft worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigaverim
|
ich habe bestraft |
| 2. Person Singular |
castigaveris
|
du habest bestraft |
| 3. Person Singular |
castigaverit
|
er/sie/es habe bestraft |
| 1. Person Plural |
castigaverimus
|
wir haben bestraft |
| 2. Person Plural |
castigaveritis
|
ihr habet bestraft |
| 3. Person Plural |
castigaverint
|
sie haben bestraft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus sim
|
ich sei bestraft worden |
| 2. Person Singular |
castigatus sis
|
du seiest bestraft worden |
| 3. Person Singular |
castigatus sit
|
er/sie/es sei bestraft worden |
| 1. Person Plural |
castigati simus
|
wir seien bestraft worden |
| 2. Person Plural |
castigati sitis
|
ihr seiet bestraft worden |
| 3. Person Plural |
castigati sint
|
sie seien bestraft worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigaveram
|
ich hatte bestraft |
| 2. Person Singular |
castigaveras
|
du hattest bestraft |
| 3. Person Singular |
castigaverat
|
er/sie/es hatte bestraft |
| 1. Person Plural |
castigaveramus
|
wir hatten bestraft |
| 2. Person Plural |
castigaveratis
|
ihr hattet bestraft |
| 3. Person Plural |
castigaverant
|
sie hatten bestraft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus eram
|
ich war bestraft worden |
| 2. Person Singular |
castigatus eras
|
du warst bestraft worden |
| 3. Person Singular |
castigatus erat
|
er/sie/es war bestraft worden |
| 1. Person Plural |
castigati eramus
|
wir waren bestraft worden |
| 2. Person Plural |
castigati eratis
|
ihr wart bestraft worden |
| 3. Person Plural |
castigati erant
|
sie waren bestraft worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavissem
|
ich hätte bestraft |
| 2. Person Singular |
castigavisses
|
du hättest bestraft |
| 3. Person Singular |
castigavisset
|
er/sie/es hätte bestraft |
| 1. Person Plural |
castigavissemus
|
wir hätten bestraft |
| 2. Person Plural |
castigavissetis
|
ihr hättet bestraft |
| 3. Person Plural |
castigavissent
|
sie hätten bestraft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus essem
|
ich wäre bestraft worden |
| 2. Person Singular |
castigatus esses
|
du wärest bestraft worden |
| 3. Person Singular |
castigatus esset
|
er/sie/es wäre bestraft worden |
| 1. Person Plural |
castigati essemus
|
wir wären bestraft worden |
| 2. Person Plural |
castigati essetis
|
ihr wäret bestraft worden |
| 3. Person Plural |
castigati essent
|
sie wären bestraft worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavero
|
ich werde bestraft haben |
| 2. Person Singular |
castigaveris
|
du wirst bestraft haben |
| 3. Person Singular |
castigaverit
|
er/sie/es wird bestraft haben |
| 1. Person Plural |
castigaverimus
|
wir werden bestraft haben |
| 2. Person Plural |
castigaveritis
|
ihr werdet bestraft haben |
| 3. Person Plural |
castigaverint
|
sie werden bestraft haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus ero
|
ich werde bestraft worden sein |
| 2. Person Singular |
castigatus eris
|
du wirst bestraft worden sein |
| 3. Person Singular |
castigatus erit
|
er/sie/es wird bestraft worden sein |
| 1. Person Plural |
castigati erimus
|
wir werden bestraft worden sein |
| 2. Person Plural |
castigati eritis
|
ihr werdet bestraft worden sein |
| 3. Person Plural |
castigati erunt
|
sie werden bestraft worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
castigare
|
bestrafen |
| Vorzeitigkeit |
castigavisse
|
bestraft haben |
| Nachzeitigkeit |
castigaturum esse
|
bestrafen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
castigari castigarier
|
bestraft werden |
| Vorzeitigkeit |
castigatum esse
|
bestraft worden sein |
| Nachzeitigkeit |
castigatum iri
|
künftig bestraft werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
castiga
|
bestrafe; bestraf! |
| 2. Person Plural |
castigate
|
bestraft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
castigato
|
| 3. Person Singular |
castigato
|
| 2. Person Plural |
castigatote
|
| 3. Person Plural |
castiganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
castigare
|
das Bestrafen |
| Genitiv |
castigandi
|
des Bestrafens |
| Dativ |
castigando
|
dem Bestrafen |
| Akkusativ |
castigandum
|
das Bestrafen |
| Ablativ |
castigando
|
durch das Bestrafen |
| Vokativ |
castigande
|
Bestrafen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigandus
|
castiganda
|
castigandum
|
| Genitiv |
castigandi
|
castigandae
|
castigandi
|
| Dativ |
castigando
|
castigandae
|
castigando
|
| Akkusativ |
castigandum
|
castigandam
|
castigandum
|
| Ablativ |
castigando
|
castiganda
|
castigando
|
| Vokativ |
castigande
|
castiganda
|
castigandum
|
Plural
| Nominativ |
castigandi
|
castigandae
|
castiganda
|
| Genitiv |
castigandorum
|
castigandarum
|
castigandorum
|
| Dativ |
castigandis
|
castigandis
|
castigandis
|
| Akkusativ |
castigandos
|
castigandas
|
castiganda
|
| Ablativ |
castigandis
|
castigandis
|
castigandis
|
| Vokativ |
castigandi
|
castigandae
|
castiganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigans
|
castigans
|
castigans
|
| Genitiv |
castigantis
|
castigantis
|
castigantis
|
| Dativ |
castiganti
|
castiganti
|
castiganti
|
| Akkusativ |
castigantem
|
castigantem
|
castigans
|
| Ablativ |
castiganti castigante
|
castiganti castigante
|
castiganti castigante
|
| Vokativ |
castigans
|
castigans
|
castigans
|
Plural
| Nominativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
| Genitiv |
castigantium castigantum
|
castigantium castigantum
|
castigantium castigantum
|
| Dativ |
castigantibus
|
castigantibus
|
castigantibus
|
| Akkusativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
| Ablativ |
castigantibus
|
castigantibus
|
castigantibus
|
| Vokativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigatus
|
castigata
|
castigatum
|
| Genitiv |
castigati
|
castigatae
|
castigati
|
| Dativ |
castigato
|
castigatae
|
castigato
|
| Akkusativ |
castigatum
|
castigatam
|
castigatum
|
| Ablativ |
castigato
|
castigata
|
castigato
|
| Vokativ |
castigate
|
castigata
|
castigatum
|
Plural
| Nominativ |
castigati
|
castigatae
|
castigata
|
| Genitiv |
castigatorum
|
castigatarum
|
castigatorum
|
| Dativ |
castigatis
|
castigatis
|
castigatis
|
| Akkusativ |
castigatos
|
castigatas
|
castigata
|
| Ablativ |
castigatis
|
castigatis
|
castigatis
|
| Vokativ |
castigati
|
castigatae
|
castigata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigaturus
|
castigatura
|
castigaturum
|
| Genitiv |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigaturi
|
| Dativ |
castigaturo
|
castigaturae
|
castigaturo
|
| Akkusativ |
castigaturum
|
castigaturam
|
castigaturum
|
| Ablativ |
castigaturo
|
castigatura
|
castigaturo
|
| Vokativ |
castigature
|
castigatura
|
castigaturum
|
Plural
| Nominativ |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigatura
|
| Genitiv |
castigaturorum
|
castigaturarum
|
castigaturorum
|
| Dativ |
castigaturis
|
castigaturis
|
castigaturis
|
| Akkusativ |
castigaturos
|
castigaturas
|
castigatura
|
| Ablativ |
castigaturis
|
castigaturis
|
castigaturis
|
| Vokativ |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
castigatum
|
castigatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigo
|
ich neutralisiere |
| 2. Person Singular |
castigas
|
du neutralisierst |
| 3. Person Singular |
castigat
|
er/sie/es neutralisiert |
| 1. Person Plural |
castigamus
|
wir neutralisieren |
| 2. Person Plural |
castigatis
|
ihr neutralisiert |
| 3. Person Plural |
castigant
|
sie neutralisieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigor
|
ich werde neutralisiert |
| 2. Person Singular |
castigaris castigare
|
du wirst neutralisiert |
| 3. Person Singular |
castigatur
|
er/sie/es wird neutralisiert |
| 1. Person Plural |
castigamur
|
wir werden neutralisiert |
| 2. Person Plural |
castigamini
|
ihr werdet neutralisiert |
| 3. Person Plural |
castigantur
|
sie werden neutralisiert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigem
|
ich neutralisiere |
| 2. Person Singular |
castiges
|
du neutralisierest |
| 3. Person Singular |
castiget
|
er/sie/es neutralisiere |
| 1. Person Plural |
castigemus
|
wir neutralisieren |
| 2. Person Plural |
castigetis
|
ihr neutralisieret |
| 3. Person Plural |
castigent
|
sie neutralisieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castiger
|
ich werde neutralisiert |
| 2. Person Singular |
castigeris castigere
|
du werdest neutralisiert |
| 3. Person Singular |
castigetur
|
er/sie/es werde neutralisiert |
| 1. Person Plural |
castigemur
|
wir werden neutralisiert |
| 2. Person Plural |
castigemini
|
ihr werdet neutralisiert |
| 3. Person Plural |
castigentur
|
sie werden neutralisiert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabam
|
ich neutralisierte |
| 2. Person Singular |
castigabas
|
du neutralisiertest |
| 3. Person Singular |
castigabat
|
er/sie/es neutralisierte |
| 1. Person Plural |
castigabamus
|
wir neutralisierten |
| 2. Person Plural |
castigabatis
|
ihr neutralisiertet |
| 3. Person Plural |
castigabant
|
sie neutralisierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabar
|
ich wurde neutralisiert |
| 2. Person Singular |
castigabaris castigabare
|
du wurdest neutralisiert |
| 3. Person Singular |
castigabatur
|
er/sie/es wurde neutralisiert |
| 1. Person Plural |
castigabamur
|
wir wurden neutralisiert |
| 2. Person Plural |
castigabamini
|
ihr wurdet neutralisiert |
| 3. Person Plural |
castigabantur
|
sie wurden neutralisiert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigarem
|
ich neutralisierte |
| 2. Person Singular |
castigares
|
du neutralisiertest |
| 3. Person Singular |
castigaret
|
er/sie/es neutralisierte |
| 1. Person Plural |
castigaremus
|
wir neutralisierten |
| 2. Person Plural |
castigaretis
|
ihr neutralisiertet |
| 3. Person Plural |
castigarent
|
sie neutralisierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigarer
|
ich würde neutralisiert |
| 2. Person Singular |
castigareris castigarere
|
du würdest neutralisiert |
| 3. Person Singular |
castigaretur
|
er/sie/es würde neutralisiert |
| 1. Person Plural |
castigaremur
|
wir würden neutralisiert |
| 2. Person Plural |
castigaremini
|
ihr würdet neutralisiert |
| 3. Person Plural |
castigarentur
|
sie würden neutralisiert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabo
|
ich werde neutralisieren |
| 2. Person Singular |
castigabis
|
du wirst neutralisieren |
| 3. Person Singular |
castigabit
|
er/sie/es wird neutralisieren |
| 1. Person Plural |
castigabimus
|
wir werden neutralisieren |
| 2. Person Plural |
castigabitis
|
ihr werdet neutralisieren |
| 3. Person Plural |
castigabunt
|
sie werden neutralisieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabor
|
ich werde neutralisiert werden |
| 2. Person Singular |
castigaberis castigabere
|
du wirst neutralisiert werden |
| 3. Person Singular |
castigabitur
|
er/sie/es wird neutralisiert werden |
| 1. Person Plural |
castigabimur
|
wir werden neutralisiert werden |
| 2. Person Plural |
castigabimini
|
ihr werdet neutralisiert werden |
| 3. Person Plural |
castigabuntur
|
sie werden neutralisiert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavi
|
ich habe neutralisiert |
| 2. Person Singular |
castigavisti
|
du hast neutralisiert |
| 3. Person Singular |
castigavit
|
er/sie/es hat neutralisiert |
| 1. Person Plural |
castigavimus
|
wir haben neutralisiert |
| 2. Person Plural |
castigavistis
|
ihr habt neutralisiert |
| 3. Person Plural |
castigaverunt castigavere
|
sie haben neutralisiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus sum
|
ich bin neutralisiert worden |
| 2. Person Singular |
castigatus es
|
du bist neutralisiert worden |
| 3. Person Singular |
castigatus est
|
er/sie/es ist neutralisiert worden |
| 1. Person Plural |
castigati sumus
|
wir sind neutralisiert worden |
| 2. Person Plural |
castigati estis
|
ihr seid neutralisiert worden |
| 3. Person Plural |
castigati sunt
|
sie sind neutralisiert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigaverim
|
ich habe neutralisiert |
| 2. Person Singular |
castigaveris
|
du habest neutralisiert |
| 3. Person Singular |
castigaverit
|
er/sie/es habe neutralisiert |
| 1. Person Plural |
castigaverimus
|
wir haben neutralisiert |
| 2. Person Plural |
castigaveritis
|
ihr habet neutralisiert |
| 3. Person Plural |
castigaverint
|
sie haben neutralisiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus sim
|
ich sei neutralisiert worden |
| 2. Person Singular |
castigatus sis
|
du seiest neutralisiert worden |
| 3. Person Singular |
castigatus sit
|
er/sie/es sei neutralisiert worden |
| 1. Person Plural |
castigati simus
|
wir seien neutralisiert worden |
| 2. Person Plural |
castigati sitis
|
ihr seiet neutralisiert worden |
| 3. Person Plural |
castigati sint
|
sie seien neutralisiert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigaveram
|
ich hatte neutralisiert |
| 2. Person Singular |
castigaveras
|
du hattest neutralisiert |
| 3. Person Singular |
castigaverat
|
er/sie/es hatte neutralisiert |
| 1. Person Plural |
castigaveramus
|
wir hatten neutralisiert |
| 2. Person Plural |
castigaveratis
|
ihr hattet neutralisiert |
| 3. Person Plural |
castigaverant
|
sie hatten neutralisiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus eram
|
ich war neutralisiert worden |
| 2. Person Singular |
castigatus eras
|
du warst neutralisiert worden |
| 3. Person Singular |
castigatus erat
|
er/sie/es war neutralisiert worden |
| 1. Person Plural |
castigati eramus
|
wir waren neutralisiert worden |
| 2. Person Plural |
castigati eratis
|
ihr wart neutralisiert worden |
| 3. Person Plural |
castigati erant
|
sie waren neutralisiert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavissem
|
ich hätte neutralisiert |
| 2. Person Singular |
castigavisses
|
du hättest neutralisiert |
| 3. Person Singular |
castigavisset
|
er/sie/es hätte neutralisiert |
| 1. Person Plural |
castigavissemus
|
wir hätten neutralisiert |
| 2. Person Plural |
castigavissetis
|
ihr hättet neutralisiert |
| 3. Person Plural |
castigavissent
|
sie hätten neutralisiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus essem
|
ich wäre neutralisiert worden |
| 2. Person Singular |
castigatus esses
|
du wärest neutralisiert worden |
| 3. Person Singular |
castigatus esset
|
er/sie/es wäre neutralisiert worden |
| 1. Person Plural |
castigati essemus
|
wir wären neutralisiert worden |
| 2. Person Plural |
castigati essetis
|
ihr wäret neutralisiert worden |
| 3. Person Plural |
castigati essent
|
sie wären neutralisiert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavero
|
ich werde neutralisiert haben |
| 2. Person Singular |
castigaveris
|
du wirst neutralisiert haben |
| 3. Person Singular |
castigaverit
|
er/sie/es wird neutralisiert haben |
| 1. Person Plural |
castigaverimus
|
wir werden neutralisiert haben |
| 2. Person Plural |
castigaveritis
|
ihr werdet neutralisiert haben |
| 3. Person Plural |
castigaverint
|
sie werden neutralisiert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus ero
|
ich werde neutralisiert worden sein |
| 2. Person Singular |
castigatus eris
|
du wirst neutralisiert worden sein |
| 3. Person Singular |
castigatus erit
|
er/sie/es wird neutralisiert worden sein |
| 1. Person Plural |
castigati erimus
|
wir werden neutralisiert worden sein |
| 2. Person Plural |
castigati eritis
|
ihr werdet neutralisiert worden sein |
| 3. Person Plural |
castigati erunt
|
sie werden neutralisiert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
castigare
|
neutralisieren |
| Vorzeitigkeit |
castigavisse
|
neutralisiert haben |
| Nachzeitigkeit |
castigaturum esse
|
neutralisieren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
castigari castigarier
|
neutralisiert werden |
| Vorzeitigkeit |
castigatum esse
|
neutralisiert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
castigatum iri
|
künftig neutralisiert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
castiga
|
neutralisiere; neutralisier! |
| 2. Person Plural |
castigate
|
neutralisiert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
castigato
|
| 3. Person Singular |
castigato
|
| 2. Person Plural |
castigatote
|
| 3. Person Plural |
castiganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
castigare
|
das Neutralisieren |
| Genitiv |
castigandi
|
des Neutralisierens |
| Dativ |
castigando
|
dem Neutralisieren |
| Akkusativ |
castigandum
|
das Neutralisieren |
| Ablativ |
castigando
|
durch das Neutralisieren |
| Vokativ |
castigande
|
Neutralisieren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigandus
|
castiganda
|
castigandum
|
| Genitiv |
castigandi
|
castigandae
|
castigandi
|
| Dativ |
castigando
|
castigandae
|
castigando
|
| Akkusativ |
castigandum
|
castigandam
|
castigandum
|
| Ablativ |
castigando
|
castiganda
|
castigando
|
| Vokativ |
castigande
|
castiganda
|
castigandum
|
Plural
| Nominativ |
castigandi
|
castigandae
|
castiganda
|
| Genitiv |
castigandorum
|
castigandarum
|
castigandorum
|
| Dativ |
castigandis
|
castigandis
|
castigandis
|
| Akkusativ |
castigandos
|
castigandas
|
castiganda
|
| Ablativ |
castigandis
|
castigandis
|
castigandis
|
| Vokativ |
castigandi
|
castigandae
|
castiganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigans
|
castigans
|
castigans
|
| Genitiv |
castigantis
|
castigantis
|
castigantis
|
| Dativ |
castiganti
|
castiganti
|
castiganti
|
| Akkusativ |
castigantem
|
castigantem
|
castigans
|
| Ablativ |
castiganti castigante
|
castiganti castigante
|
castiganti castigante
|
| Vokativ |
castigans
|
castigans
|
castigans
|
Plural
| Nominativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
| Genitiv |
castigantium castigantum
|
castigantium castigantum
|
castigantium castigantum
|
| Dativ |
castigantibus
|
castigantibus
|
castigantibus
|
| Akkusativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
| Ablativ |
castigantibus
|
castigantibus
|
castigantibus
|
| Vokativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigatus
|
castigata
|
castigatum
|
| Genitiv |
castigati
|
castigatae
|
castigati
|
| Dativ |
castigato
|
castigatae
|
castigato
|
| Akkusativ |
castigatum
|
castigatam
|
castigatum
|
| Ablativ |
castigato
|
castigata
|
castigato
|
| Vokativ |
castigate
|
castigata
|
castigatum
|
Plural
| Nominativ |
castigati
|
castigatae
|
castigata
|
| Genitiv |
castigatorum
|
castigatarum
|
castigatorum
|
| Dativ |
castigatis
|
castigatis
|
castigatis
|
| Akkusativ |
castigatos
|
castigatas
|
castigata
|
| Ablativ |
castigatis
|
castigatis
|
castigatis
|
| Vokativ |
castigati
|
castigatae
|
castigata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigaturus
|
castigatura
|
castigaturum
|
| Genitiv |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigaturi
|
| Dativ |
castigaturo
|
castigaturae
|
castigaturo
|
| Akkusativ |
castigaturum
|
castigaturam
|
castigaturum
|
| Ablativ |
castigaturo
|
castigatura
|
castigaturo
|
| Vokativ |
castigature
|
castigatura
|
castigaturum
|
Plural
| Nominativ |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigatura
|
| Genitiv |
castigaturorum
|
castigaturarum
|
castigaturorum
|
| Dativ |
castigaturis
|
castigaturis
|
castigaturis
|
| Akkusativ |
castigaturos
|
castigaturas
|
castigatura
|
| Ablativ |
castigaturis
|
castigaturis
|
castigaturis
|
| Vokativ |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
castigatum
|
castigatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigo
|
ich rüge |
| 2. Person Singular |
castigas
|
du rügst |
| 3. Person Singular |
castigat
|
er/sie/es rügt |
| 1. Person Plural |
castigamus
|
wir rügen |
| 2. Person Plural |
castigatis
|
ihr rügt |
| 3. Person Plural |
castigant
|
sie rügen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigor
|
ich werde gerügt |
| 2. Person Singular |
castigaris castigare
|
du wirst gerügt |
| 3. Person Singular |
castigatur
|
er/sie/es wird gerügt |
| 1. Person Plural |
castigamur
|
wir werden gerügt |
| 2. Person Plural |
castigamini
|
ihr werdet gerügt |
| 3. Person Plural |
castigantur
|
sie werden gerügt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigem
|
ich rüge |
| 2. Person Singular |
castiges
|
du rügest |
| 3. Person Singular |
castiget
|
er/sie/es rüge |
| 1. Person Plural |
castigemus
|
wir rügen |
| 2. Person Plural |
castigetis
|
ihr rüget |
| 3. Person Plural |
castigent
|
sie rügen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castiger
|
ich werde gerügt |
| 2. Person Singular |
castigeris castigere
|
du werdest gerügt |
| 3. Person Singular |
castigetur
|
er/sie/es werde gerügt |
| 1. Person Plural |
castigemur
|
wir werden gerügt |
| 2. Person Plural |
castigemini
|
ihr werdet gerügt |
| 3. Person Plural |
castigentur
|
sie werden gerügt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabam
|
ich rügte |
| 2. Person Singular |
castigabas
|
du rügtest |
| 3. Person Singular |
castigabat
|
er/sie/es rügte |
| 1. Person Plural |
castigabamus
|
wir rügten |
| 2. Person Plural |
castigabatis
|
ihr rügtet |
| 3. Person Plural |
castigabant
|
sie rügten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabar
|
ich wurde gerügt |
| 2. Person Singular |
castigabaris castigabare
|
du wurdest gerügt |
| 3. Person Singular |
castigabatur
|
er/sie/es wurde gerügt |
| 1. Person Plural |
castigabamur
|
wir wurden gerügt |
| 2. Person Plural |
castigabamini
|
ihr wurdet gerügt |
| 3. Person Plural |
castigabantur
|
sie wurden gerügt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigarem
|
ich rügte |
| 2. Person Singular |
castigares
|
du rügtest |
| 3. Person Singular |
castigaret
|
er/sie/es rügte |
| 1. Person Plural |
castigaremus
|
wir rügten |
| 2. Person Plural |
castigaretis
|
ihr rügtet |
| 3. Person Plural |
castigarent
|
sie rügten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigarer
|
ich würde gerügt |
| 2. Person Singular |
castigareris castigarere
|
du würdest gerügt |
| 3. Person Singular |
castigaretur
|
er/sie/es würde gerügt |
| 1. Person Plural |
castigaremur
|
wir würden gerügt |
| 2. Person Plural |
castigaremini
|
ihr würdet gerügt |
| 3. Person Plural |
castigarentur
|
sie würden gerügt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabo
|
ich werde rügen |
| 2. Person Singular |
castigabis
|
du wirst rügen |
| 3. Person Singular |
castigabit
|
er/sie/es wird rügen |
| 1. Person Plural |
castigabimus
|
wir werden rügen |
| 2. Person Plural |
castigabitis
|
ihr werdet rügen |
| 3. Person Plural |
castigabunt
|
sie werden rügen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabor
|
ich werde gerügt werden |
| 2. Person Singular |
castigaberis castigabere
|
du wirst gerügt werden |
| 3. Person Singular |
castigabitur
|
er/sie/es wird gerügt werden |
| 1. Person Plural |
castigabimur
|
wir werden gerügt werden |
| 2. Person Plural |
castigabimini
|
ihr werdet gerügt werden |
| 3. Person Plural |
castigabuntur
|
sie werden gerügt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavi
|
ich habe gerügt |
| 2. Person Singular |
castigavisti
|
du hast gerügt |
| 3. Person Singular |
castigavit
|
er/sie/es hat gerügt |
| 1. Person Plural |
castigavimus
|
wir haben gerügt |
| 2. Person Plural |
castigavistis
|
ihr habt gerügt |
| 3. Person Plural |
castigaverunt castigavere
|
sie haben gerügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus sum
|
ich bin gerügt worden |
| 2. Person Singular |
castigatus es
|
du bist gerügt worden |
| 3. Person Singular |
castigatus est
|
er/sie/es ist gerügt worden |
| 1. Person Plural |
castigati sumus
|
wir sind gerügt worden |
| 2. Person Plural |
castigati estis
|
ihr seid gerügt worden |
| 3. Person Plural |
castigati sunt
|
sie sind gerügt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigaverim
|
ich habe gerügt |
| 2. Person Singular |
castigaveris
|
du habest gerügt |
| 3. Person Singular |
castigaverit
|
er/sie/es habe gerügt |
| 1. Person Plural |
castigaverimus
|
wir haben gerügt |
| 2. Person Plural |
castigaveritis
|
ihr habet gerügt |
| 3. Person Plural |
castigaverint
|
sie haben gerügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus sim
|
ich sei gerügt worden |
| 2. Person Singular |
castigatus sis
|
du seiest gerügt worden |
| 3. Person Singular |
castigatus sit
|
er/sie/es sei gerügt worden |
| 1. Person Plural |
castigati simus
|
wir seien gerügt worden |
| 2. Person Plural |
castigati sitis
|
ihr seiet gerügt worden |
| 3. Person Plural |
castigati sint
|
sie seien gerügt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigaveram
|
ich hatte gerügt |
| 2. Person Singular |
castigaveras
|
du hattest gerügt |
| 3. Person Singular |
castigaverat
|
er/sie/es hatte gerügt |
| 1. Person Plural |
castigaveramus
|
wir hatten gerügt |
| 2. Person Plural |
castigaveratis
|
ihr hattet gerügt |
| 3. Person Plural |
castigaverant
|
sie hatten gerügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus eram
|
ich war gerügt worden |
| 2. Person Singular |
castigatus eras
|
du warst gerügt worden |
| 3. Person Singular |
castigatus erat
|
er/sie/es war gerügt worden |
| 1. Person Plural |
castigati eramus
|
wir waren gerügt worden |
| 2. Person Plural |
castigati eratis
|
ihr wart gerügt worden |
| 3. Person Plural |
castigati erant
|
sie waren gerügt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavissem
|
ich hätte gerügt |
| 2. Person Singular |
castigavisses
|
du hättest gerügt |
| 3. Person Singular |
castigavisset
|
er/sie/es hätte gerügt |
| 1. Person Plural |
castigavissemus
|
wir hätten gerügt |
| 2. Person Plural |
castigavissetis
|
ihr hättet gerügt |
| 3. Person Plural |
castigavissent
|
sie hätten gerügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus essem
|
ich wäre gerügt worden |
| 2. Person Singular |
castigatus esses
|
du wärest gerügt worden |
| 3. Person Singular |
castigatus esset
|
er/sie/es wäre gerügt worden |
| 1. Person Plural |
castigati essemus
|
wir wären gerügt worden |
| 2. Person Plural |
castigati essetis
|
ihr wäret gerügt worden |
| 3. Person Plural |
castigati essent
|
sie wären gerügt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavero
|
ich werde gerügt haben |
| 2. Person Singular |
castigaveris
|
du wirst gerügt haben |
| 3. Person Singular |
castigaverit
|
er/sie/es wird gerügt haben |
| 1. Person Plural |
castigaverimus
|
wir werden gerügt haben |
| 2. Person Plural |
castigaveritis
|
ihr werdet gerügt haben |
| 3. Person Plural |
castigaverint
|
sie werden gerügt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus ero
|
ich werde gerügt worden sein |
| 2. Person Singular |
castigatus eris
|
du wirst gerügt worden sein |
| 3. Person Singular |
castigatus erit
|
er/sie/es wird gerügt worden sein |
| 1. Person Plural |
castigati erimus
|
wir werden gerügt worden sein |
| 2. Person Plural |
castigati eritis
|
ihr werdet gerügt worden sein |
| 3. Person Plural |
castigati erunt
|
sie werden gerügt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
castigare
|
rügen |
| Vorzeitigkeit |
castigavisse
|
gerügt haben |
| Nachzeitigkeit |
castigaturum esse
|
rügen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
castigari castigarier
|
gerügt werden |
| Vorzeitigkeit |
castigatum esse
|
gerügt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
castigatum iri
|
künftig gerügt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
castiga
|
rüge; rüg! |
| 2. Person Plural |
castigate
|
rügt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
castigato
|
| 3. Person Singular |
castigato
|
| 2. Person Plural |
castigatote
|
| 3. Person Plural |
castiganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
castigare
|
das Rügen |
| Genitiv |
castigandi
|
des Rügens |
| Dativ |
castigando
|
dem Rügen |
| Akkusativ |
castigandum
|
das Rügen |
| Ablativ |
castigando
|
durch das Rügen |
| Vokativ |
castigande
|
Rügen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigandus
|
castiganda
|
castigandum
|
| Genitiv |
castigandi
|
castigandae
|
castigandi
|
| Dativ |
castigando
|
castigandae
|
castigando
|
| Akkusativ |
castigandum
|
castigandam
|
castigandum
|
| Ablativ |
castigando
|
castiganda
|
castigando
|
| Vokativ |
castigande
|
castiganda
|
castigandum
|
Plural
| Nominativ |
castigandi
|
castigandae
|
castiganda
|
| Genitiv |
castigandorum
|
castigandarum
|
castigandorum
|
| Dativ |
castigandis
|
castigandis
|
castigandis
|
| Akkusativ |
castigandos
|
castigandas
|
castiganda
|
| Ablativ |
castigandis
|
castigandis
|
castigandis
|
| Vokativ |
castigandi
|
castigandae
|
castiganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigans
|
castigans
|
castigans
|
| Genitiv |
castigantis
|
castigantis
|
castigantis
|
| Dativ |
castiganti
|
castiganti
|
castiganti
|
| Akkusativ |
castigantem
|
castigantem
|
castigans
|
| Ablativ |
castiganti castigante
|
castiganti castigante
|
castiganti castigante
|
| Vokativ |
castigans
|
castigans
|
castigans
|
Plural
| Nominativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
| Genitiv |
castigantium castigantum
|
castigantium castigantum
|
castigantium castigantum
|
| Dativ |
castigantibus
|
castigantibus
|
castigantibus
|
| Akkusativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
| Ablativ |
castigantibus
|
castigantibus
|
castigantibus
|
| Vokativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigatus
|
castigata
|
castigatum
|
| Genitiv |
castigati
|
castigatae
|
castigati
|
| Dativ |
castigato
|
castigatae
|
castigato
|
| Akkusativ |
castigatum
|
castigatam
|
castigatum
|
| Ablativ |
castigato
|
castigata
|
castigato
|
| Vokativ |
castigate
|
castigata
|
castigatum
|
Plural
| Nominativ |
castigati
|
castigatae
|
castigata
|
| Genitiv |
castigatorum
|
castigatarum
|
castigatorum
|
| Dativ |
castigatis
|
castigatis
|
castigatis
|
| Akkusativ |
castigatos
|
castigatas
|
castigata
|
| Ablativ |
castigatis
|
castigatis
|
castigatis
|
| Vokativ |
castigati
|
castigatae
|
castigata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigaturus
|
castigatura
|
castigaturum
|
| Genitiv |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigaturi
|
| Dativ |
castigaturo
|
castigaturae
|
castigaturo
|
| Akkusativ |
castigaturum
|
castigaturam
|
castigaturum
|
| Ablativ |
castigaturo
|
castigatura
|
castigaturo
|
| Vokativ |
castigature
|
castigatura
|
castigaturum
|
Plural
| Nominativ |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigatura
|
| Genitiv |
castigaturorum
|
castigaturarum
|
castigaturorum
|
| Dativ |
castigaturis
|
castigaturis
|
castigaturis
|
| Akkusativ |
castigaturos
|
castigaturas
|
castigatura
|
| Ablativ |
castigaturis
|
castigaturis
|
castigaturis
|
| Vokativ |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
castigatum
|
castigatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigo
|
ich schelte |
| 2. Person Singular |
castigas
|
du schiltst |
| 3. Person Singular |
castigat
|
er/sie/es schilt |
| 1. Person Plural |
castigamus
|
wir schelten |
| 2. Person Plural |
castigatis
|
ihr scheltet |
| 3. Person Plural |
castigant
|
sie schelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigor
|
ich werde gescholten |
| 2. Person Singular |
castigaris castigare
|
du wirst gescholten |
| 3. Person Singular |
castigatur
|
er/sie/es wird gescholten |
| 1. Person Plural |
castigamur
|
wir werden gescholten |
| 2. Person Plural |
castigamini
|
ihr werdet gescholten |
| 3. Person Plural |
castigantur
|
sie werden gescholten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigem
|
ich schelte |
| 2. Person Singular |
castiges
|
du scheltest |
| 3. Person Singular |
castiget
|
er/sie/es schelte |
| 1. Person Plural |
castigemus
|
wir schelten |
| 2. Person Plural |
castigetis
|
ihr scheltet |
| 3. Person Plural |
castigent
|
sie schelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castiger
|
ich werde gescholten |
| 2. Person Singular |
castigeris castigere
|
du werdest gescholten |
| 3. Person Singular |
castigetur
|
er/sie/es werde gescholten |
| 1. Person Plural |
castigemur
|
wir werden gescholten |
| 2. Person Plural |
castigemini
|
ihr werdet gescholten |
| 3. Person Plural |
castigentur
|
sie werden gescholten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabam
|
ich schalt |
| 2. Person Singular |
castigabas
|
du schaltest |
| 3. Person Singular |
castigabat
|
er/sie/es schalt |
| 1. Person Plural |
castigabamus
|
wir schalten |
| 2. Person Plural |
castigabatis
|
ihr schaltet |
| 3. Person Plural |
castigabant
|
sie schalten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabar
|
ich wurde gescholten |
| 2. Person Singular |
castigabaris castigabare
|
du wurdest gescholten |
| 3. Person Singular |
castigabatur
|
er/sie/es wurde gescholten |
| 1. Person Plural |
castigabamur
|
wir wurden gescholten |
| 2. Person Plural |
castigabamini
|
ihr wurdet gescholten |
| 3. Person Plural |
castigabantur
|
sie wurden gescholten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigarem
|
ich schölte |
| 2. Person Singular |
castigares
|
du schöltest |
| 3. Person Singular |
castigaret
|
er/sie/es schölte |
| 1. Person Plural |
castigaremus
|
wir schölten |
| 2. Person Plural |
castigaretis
|
ihr schöltet |
| 3. Person Plural |
castigarent
|
sie schölten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigarer
|
ich würde gescholten |
| 2. Person Singular |
castigareris castigarere
|
du würdest gescholten |
| 3. Person Singular |
castigaretur
|
er/sie/es würde gescholten |
| 1. Person Plural |
castigaremur
|
wir würden gescholten |
| 2. Person Plural |
castigaremini
|
ihr würdet gescholten |
| 3. Person Plural |
castigarentur
|
sie würden gescholten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabo
|
ich werde schelten |
| 2. Person Singular |
castigabis
|
du wirst schelten |
| 3. Person Singular |
castigabit
|
er/sie/es wird schelten |
| 1. Person Plural |
castigabimus
|
wir werden schelten |
| 2. Person Plural |
castigabitis
|
ihr werdet schelten |
| 3. Person Plural |
castigabunt
|
sie werden schelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabor
|
ich werde gescholten werden |
| 2. Person Singular |
castigaberis castigabere
|
du wirst gescholten werden |
| 3. Person Singular |
castigabitur
|
er/sie/es wird gescholten werden |
| 1. Person Plural |
castigabimur
|
wir werden gescholten werden |
| 2. Person Plural |
castigabimini
|
ihr werdet gescholten werden |
| 3. Person Plural |
castigabuntur
|
sie werden gescholten werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavi
|
ich habe gescholten |
| 2. Person Singular |
castigavisti
|
du hast gescholten |
| 3. Person Singular |
castigavit
|
er/sie/es hat gescholten |
| 1. Person Plural |
castigavimus
|
wir haben gescholten |
| 2. Person Plural |
castigavistis
|
ihr habt gescholten |
| 3. Person Plural |
castigaverunt castigavere
|
sie haben gescholten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus sum
|
ich bin gescholten worden |
| 2. Person Singular |
castigatus es
|
du bist gescholten worden |
| 3. Person Singular |
castigatus est
|
er/sie/es ist gescholten worden |
| 1. Person Plural |
castigati sumus
|
wir sind gescholten worden |
| 2. Person Plural |
castigati estis
|
ihr seid gescholten worden |
| 3. Person Plural |
castigati sunt
|
sie sind gescholten worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigaverim
|
ich habe gescholten |
| 2. Person Singular |
castigaveris
|
du habest gescholten |
| 3. Person Singular |
castigaverit
|
er/sie/es habe gescholten |
| 1. Person Plural |
castigaverimus
|
wir haben gescholten |
| 2. Person Plural |
castigaveritis
|
ihr habet gescholten |
| 3. Person Plural |
castigaverint
|
sie haben gescholten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus sim
|
ich sei gescholten worden |
| 2. Person Singular |
castigatus sis
|
du seiest gescholten worden |
| 3. Person Singular |
castigatus sit
|
er/sie/es sei gescholten worden |
| 1. Person Plural |
castigati simus
|
wir seien gescholten worden |
| 2. Person Plural |
castigati sitis
|
ihr seiet gescholten worden |
| 3. Person Plural |
castigati sint
|
sie seien gescholten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigaveram
|
ich hatte gescholten |
| 2. Person Singular |
castigaveras
|
du hattest gescholten |
| 3. Person Singular |
castigaverat
|
er/sie/es hatte gescholten |
| 1. Person Plural |
castigaveramus
|
wir hatten gescholten |
| 2. Person Plural |
castigaveratis
|
ihr hattet gescholten |
| 3. Person Plural |
castigaverant
|
sie hatten gescholten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus eram
|
ich war gescholten worden |
| 2. Person Singular |
castigatus eras
|
du warst gescholten worden |
| 3. Person Singular |
castigatus erat
|
er/sie/es war gescholten worden |
| 1. Person Plural |
castigati eramus
|
wir waren gescholten worden |
| 2. Person Plural |
castigati eratis
|
ihr wart gescholten worden |
| 3. Person Plural |
castigati erant
|
sie waren gescholten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavissem
|
ich hätte gescholten |
| 2. Person Singular |
castigavisses
|
du hättest gescholten |
| 3. Person Singular |
castigavisset
|
er/sie/es hätte gescholten |
| 1. Person Plural |
castigavissemus
|
wir hätten gescholten |
| 2. Person Plural |
castigavissetis
|
ihr hättet gescholten |
| 3. Person Plural |
castigavissent
|
sie hätten gescholten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus essem
|
ich wäre gescholten worden |
| 2. Person Singular |
castigatus esses
|
du wärest gescholten worden |
| 3. Person Singular |
castigatus esset
|
er/sie/es wäre gescholten worden |
| 1. Person Plural |
castigati essemus
|
wir wären gescholten worden |
| 2. Person Plural |
castigati essetis
|
ihr wäret gescholten worden |
| 3. Person Plural |
castigati essent
|
sie wären gescholten worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavero
|
ich werde gescholten haben |
| 2. Person Singular |
castigaveris
|
du wirst gescholten haben |
| 3. Person Singular |
castigaverit
|
er/sie/es wird gescholten haben |
| 1. Person Plural |
castigaverimus
|
wir werden gescholten haben |
| 2. Person Plural |
castigaveritis
|
ihr werdet gescholten haben |
| 3. Person Plural |
castigaverint
|
sie werden gescholten haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus ero
|
ich werde gescholten worden sein |
| 2. Person Singular |
castigatus eris
|
du wirst gescholten worden sein |
| 3. Person Singular |
castigatus erit
|
er/sie/es wird gescholten worden sein |
| 1. Person Plural |
castigati erimus
|
wir werden gescholten worden sein |
| 2. Person Plural |
castigati eritis
|
ihr werdet gescholten worden sein |
| 3. Person Plural |
castigati erunt
|
sie werden gescholten worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
castigare
|
schelten |
| Vorzeitigkeit |
castigavisse
|
gescholten haben |
| Nachzeitigkeit |
castigaturum esse
|
schelten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
castigari castigarier
|
gescholten werden |
| Vorzeitigkeit |
castigatum esse
|
gescholten worden sein |
| Nachzeitigkeit |
castigatum iri
|
künftig gescholten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
castiga
|
schilt! |
| 2. Person Plural |
castigate
|
scheltet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
castigato
|
| 3. Person Singular |
castigato
|
| 2. Person Plural |
castigatote
|
| 3. Person Plural |
castiganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
castigare
|
das Schelten |
| Genitiv |
castigandi
|
des Scheltens |
| Dativ |
castigando
|
dem Schelten |
| Akkusativ |
castigandum
|
das Schelten |
| Ablativ |
castigando
|
durch das Schelten |
| Vokativ |
castigande
|
Schelten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigandus
|
castiganda
|
castigandum
|
| Genitiv |
castigandi
|
castigandae
|
castigandi
|
| Dativ |
castigando
|
castigandae
|
castigando
|
| Akkusativ |
castigandum
|
castigandam
|
castigandum
|
| Ablativ |
castigando
|
castiganda
|
castigando
|
| Vokativ |
castigande
|
castiganda
|
castigandum
|
Plural
| Nominativ |
castigandi
|
castigandae
|
castiganda
|
| Genitiv |
castigandorum
|
castigandarum
|
castigandorum
|
| Dativ |
castigandis
|
castigandis
|
castigandis
|
| Akkusativ |
castigandos
|
castigandas
|
castiganda
|
| Ablativ |
castigandis
|
castigandis
|
castigandis
|
| Vokativ |
castigandi
|
castigandae
|
castiganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigans
|
castigans
|
castigans
|
| Genitiv |
castigantis
|
castigantis
|
castigantis
|
| Dativ |
castiganti
|
castiganti
|
castiganti
|
| Akkusativ |
castigantem
|
castigantem
|
castigans
|
| Ablativ |
castiganti castigante
|
castiganti castigante
|
castiganti castigante
|
| Vokativ |
castigans
|
castigans
|
castigans
|
Plural
| Nominativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
| Genitiv |
castigantium castigantum
|
castigantium castigantum
|
castigantium castigantum
|
| Dativ |
castigantibus
|
castigantibus
|
castigantibus
|
| Akkusativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
| Ablativ |
castigantibus
|
castigantibus
|
castigantibus
|
| Vokativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigatus
|
castigata
|
castigatum
|
| Genitiv |
castigati
|
castigatae
|
castigati
|
| Dativ |
castigato
|
castigatae
|
castigato
|
| Akkusativ |
castigatum
|
castigatam
|
castigatum
|
| Ablativ |
castigato
|
castigata
|
castigato
|
| Vokativ |
castigate
|
castigata
|
castigatum
|
Plural
| Nominativ |
castigati
|
castigatae
|
castigata
|
| Genitiv |
castigatorum
|
castigatarum
|
castigatorum
|
| Dativ |
castigatis
|
castigatis
|
castigatis
|
| Akkusativ |
castigatos
|
castigatas
|
castigata
|
| Ablativ |
castigatis
|
castigatis
|
castigatis
|
| Vokativ |
castigati
|
castigatae
|
castigata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigaturus
|
castigatura
|
castigaturum
|
| Genitiv |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigaturi
|
| Dativ |
castigaturo
|
castigaturae
|
castigaturo
|
| Akkusativ |
castigaturum
|
castigaturam
|
castigaturum
|
| Ablativ |
castigaturo
|
castigatura
|
castigaturo
|
| Vokativ |
castigature
|
castigatura
|
castigaturum
|
Plural
| Nominativ |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigatura
|
| Genitiv |
castigaturorum
|
castigaturarum
|
castigaturorum
|
| Dativ |
castigaturis
|
castigaturis
|
castigaturis
|
| Akkusativ |
castigaturos
|
castigaturas
|
castigatura
|
| Ablativ |
castigaturis
|
castigaturis
|
castigaturis
|
| Vokativ |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
castigatum
|
castigatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigo
|
ich strafe |
| 2. Person Singular |
castigas
|
du strafst |
| 3. Person Singular |
castigat
|
er/sie/es straft |
| 1. Person Plural |
castigamus
|
wir strafen |
| 2. Person Plural |
castigatis
|
ihr straft |
| 3. Person Plural |
castigant
|
sie strafen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigor
|
ich werde gestraft |
| 2. Person Singular |
castigaris castigare
|
du wirst gestraft |
| 3. Person Singular |
castigatur
|
er/sie/es wird gestraft |
| 1. Person Plural |
castigamur
|
wir werden gestraft |
| 2. Person Plural |
castigamini
|
ihr werdet gestraft |
| 3. Person Plural |
castigantur
|
sie werden gestraft |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigem
|
ich strafe |
| 2. Person Singular |
castiges
|
du strafest |
| 3. Person Singular |
castiget
|
er/sie/es strafe |
| 1. Person Plural |
castigemus
|
wir strafen |
| 2. Person Plural |
castigetis
|
ihr strafet |
| 3. Person Plural |
castigent
|
sie strafen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castiger
|
ich werde gestraft |
| 2. Person Singular |
castigeris castigere
|
du werdest gestraft |
| 3. Person Singular |
castigetur
|
er/sie/es werde gestraft |
| 1. Person Plural |
castigemur
|
wir werden gestraft |
| 2. Person Plural |
castigemini
|
ihr werdet gestraft |
| 3. Person Plural |
castigentur
|
sie werden gestraft |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabam
|
ich strafte |
| 2. Person Singular |
castigabas
|
du straftest |
| 3. Person Singular |
castigabat
|
er/sie/es strafte |
| 1. Person Plural |
castigabamus
|
wir straften |
| 2. Person Plural |
castigabatis
|
ihr straftet |
| 3. Person Plural |
castigabant
|
sie straften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabar
|
ich wurde gestraft |
| 2. Person Singular |
castigabaris castigabare
|
du wurdest gestraft |
| 3. Person Singular |
castigabatur
|
er/sie/es wurde gestraft |
| 1. Person Plural |
castigabamur
|
wir wurden gestraft |
| 2. Person Plural |
castigabamini
|
ihr wurdet gestraft |
| 3. Person Plural |
castigabantur
|
sie wurden gestraft |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigarem
|
ich strafte |
| 2. Person Singular |
castigares
|
du straftest |
| 3. Person Singular |
castigaret
|
er/sie/es strafte |
| 1. Person Plural |
castigaremus
|
wir straften |
| 2. Person Plural |
castigaretis
|
ihr straftet |
| 3. Person Plural |
castigarent
|
sie straften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigarer
|
ich würde gestraft |
| 2. Person Singular |
castigareris castigarere
|
du würdest gestraft |
| 3. Person Singular |
castigaretur
|
er/sie/es würde gestraft |
| 1. Person Plural |
castigaremur
|
wir würden gestraft |
| 2. Person Plural |
castigaremini
|
ihr würdet gestraft |
| 3. Person Plural |
castigarentur
|
sie würden gestraft |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabo
|
ich werde strafen |
| 2. Person Singular |
castigabis
|
du wirst strafen |
| 3. Person Singular |
castigabit
|
er/sie/es wird strafen |
| 1. Person Plural |
castigabimus
|
wir werden strafen |
| 2. Person Plural |
castigabitis
|
ihr werdet strafen |
| 3. Person Plural |
castigabunt
|
sie werden strafen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabor
|
ich werde gestraft werden |
| 2. Person Singular |
castigaberis castigabere
|
du wirst gestraft werden |
| 3. Person Singular |
castigabitur
|
er/sie/es wird gestraft werden |
| 1. Person Plural |
castigabimur
|
wir werden gestraft werden |
| 2. Person Plural |
castigabimini
|
ihr werdet gestraft werden |
| 3. Person Plural |
castigabuntur
|
sie werden gestraft werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavi
|
ich habe gestraft |
| 2. Person Singular |
castigavisti
|
du hast gestraft |
| 3. Person Singular |
castigavit
|
er/sie/es hat gestraft |
| 1. Person Plural |
castigavimus
|
wir haben gestraft |
| 2. Person Plural |
castigavistis
|
ihr habt gestraft |
| 3. Person Plural |
castigaverunt castigavere
|
sie haben gestraft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus sum
|
ich bin gestraft worden |
| 2. Person Singular |
castigatus es
|
du bist gestraft worden |
| 3. Person Singular |
castigatus est
|
er/sie/es ist gestraft worden |
| 1. Person Plural |
castigati sumus
|
wir sind gestraft worden |
| 2. Person Plural |
castigati estis
|
ihr seid gestraft worden |
| 3. Person Plural |
castigati sunt
|
sie sind gestraft worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigaverim
|
ich habe gestraft |
| 2. Person Singular |
castigaveris
|
du habest gestraft |
| 3. Person Singular |
castigaverit
|
er/sie/es habe gestraft |
| 1. Person Plural |
castigaverimus
|
wir haben gestraft |
| 2. Person Plural |
castigaveritis
|
ihr habet gestraft |
| 3. Person Plural |
castigaverint
|
sie haben gestraft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus sim
|
ich sei gestraft worden |
| 2. Person Singular |
castigatus sis
|
du seiest gestraft worden |
| 3. Person Singular |
castigatus sit
|
er/sie/es sei gestraft worden |
| 1. Person Plural |
castigati simus
|
wir seien gestraft worden |
| 2. Person Plural |
castigati sitis
|
ihr seiet gestraft worden |
| 3. Person Plural |
castigati sint
|
sie seien gestraft worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigaveram
|
ich hatte gestraft |
| 2. Person Singular |
castigaveras
|
du hattest gestraft |
| 3. Person Singular |
castigaverat
|
er/sie/es hatte gestraft |
| 1. Person Plural |
castigaveramus
|
wir hatten gestraft |
| 2. Person Plural |
castigaveratis
|
ihr hattet gestraft |
| 3. Person Plural |
castigaverant
|
sie hatten gestraft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus eram
|
ich war gestraft worden |
| 2. Person Singular |
castigatus eras
|
du warst gestraft worden |
| 3. Person Singular |
castigatus erat
|
er/sie/es war gestraft worden |
| 1. Person Plural |
castigati eramus
|
wir waren gestraft worden |
| 2. Person Plural |
castigati eratis
|
ihr wart gestraft worden |
| 3. Person Plural |
castigati erant
|
sie waren gestraft worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavissem
|
ich hätte gestraft |
| 2. Person Singular |
castigavisses
|
du hättest gestraft |
| 3. Person Singular |
castigavisset
|
er/sie/es hätte gestraft |
| 1. Person Plural |
castigavissemus
|
wir hätten gestraft |
| 2. Person Plural |
castigavissetis
|
ihr hättet gestraft |
| 3. Person Plural |
castigavissent
|
sie hätten gestraft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus essem
|
ich wäre gestraft worden |
| 2. Person Singular |
castigatus esses
|
du wärest gestraft worden |
| 3. Person Singular |
castigatus esset
|
er/sie/es wäre gestraft worden |
| 1. Person Plural |
castigati essemus
|
wir wären gestraft worden |
| 2. Person Plural |
castigati essetis
|
ihr wäret gestraft worden |
| 3. Person Plural |
castigati essent
|
sie wären gestraft worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavero
|
ich werde gestraft haben |
| 2. Person Singular |
castigaveris
|
du wirst gestraft haben |
| 3. Person Singular |
castigaverit
|
er/sie/es wird gestraft haben |
| 1. Person Plural |
castigaverimus
|
wir werden gestraft haben |
| 2. Person Plural |
castigaveritis
|
ihr werdet gestraft haben |
| 3. Person Plural |
castigaverint
|
sie werden gestraft haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus ero
|
ich werde gestraft worden sein |
| 2. Person Singular |
castigatus eris
|
du wirst gestraft worden sein |
| 3. Person Singular |
castigatus erit
|
er/sie/es wird gestraft worden sein |
| 1. Person Plural |
castigati erimus
|
wir werden gestraft worden sein |
| 2. Person Plural |
castigati eritis
|
ihr werdet gestraft worden sein |
| 3. Person Plural |
castigati erunt
|
sie werden gestraft worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
castigare
|
strafen |
| Vorzeitigkeit |
castigavisse
|
gestraft haben |
| Nachzeitigkeit |
castigaturum esse
|
strafen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
castigari castigarier
|
gestraft werden |
| Vorzeitigkeit |
castigatum esse
|
gestraft worden sein |
| Nachzeitigkeit |
castigatum iri
|
künftig gestraft werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
castiga
|
strafe; straf! |
| 2. Person Plural |
castigate
|
straft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
castigato
|
| 3. Person Singular |
castigato
|
| 2. Person Plural |
castigatote
|
| 3. Person Plural |
castiganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
castigare
|
das Strafen |
| Genitiv |
castigandi
|
des Strafens |
| Dativ |
castigando
|
dem Strafen |
| Akkusativ |
castigandum
|
das Strafen |
| Ablativ |
castigando
|
durch das Strafen |
| Vokativ |
castigande
|
Strafen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigandus
|
castiganda
|
castigandum
|
| Genitiv |
castigandi
|
castigandae
|
castigandi
|
| Dativ |
castigando
|
castigandae
|
castigando
|
| Akkusativ |
castigandum
|
castigandam
|
castigandum
|
| Ablativ |
castigando
|
castiganda
|
castigando
|
| Vokativ |
castigande
|
castiganda
|
castigandum
|
Plural
| Nominativ |
castigandi
|
castigandae
|
castiganda
|
| Genitiv |
castigandorum
|
castigandarum
|
castigandorum
|
| Dativ |
castigandis
|
castigandis
|
castigandis
|
| Akkusativ |
castigandos
|
castigandas
|
castiganda
|
| Ablativ |
castigandis
|
castigandis
|
castigandis
|
| Vokativ |
castigandi
|
castigandae
|
castiganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigans
|
castigans
|
castigans
|
| Genitiv |
castigantis
|
castigantis
|
castigantis
|
| Dativ |
castiganti
|
castiganti
|
castiganti
|
| Akkusativ |
castigantem
|
castigantem
|
castigans
|
| Ablativ |
castiganti castigante
|
castiganti castigante
|
castiganti castigante
|
| Vokativ |
castigans
|
castigans
|
castigans
|
Plural
| Nominativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
| Genitiv |
castigantium castigantum
|
castigantium castigantum
|
castigantium castigantum
|
| Dativ |
castigantibus
|
castigantibus
|
castigantibus
|
| Akkusativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
| Ablativ |
castigantibus
|
castigantibus
|
castigantibus
|
| Vokativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigatus
|
castigata
|
castigatum
|
| Genitiv |
castigati
|
castigatae
|
castigati
|
| Dativ |
castigato
|
castigatae
|
castigato
|
| Akkusativ |
castigatum
|
castigatam
|
castigatum
|
| Ablativ |
castigato
|
castigata
|
castigato
|
| Vokativ |
castigate
|
castigata
|
castigatum
|
Plural
| Nominativ |
castigati
|
castigatae
|
castigata
|
| Genitiv |
castigatorum
|
castigatarum
|
castigatorum
|
| Dativ |
castigatis
|
castigatis
|
castigatis
|
| Akkusativ |
castigatos
|
castigatas
|
castigata
|
| Ablativ |
castigatis
|
castigatis
|
castigatis
|
| Vokativ |
castigati
|
castigatae
|
castigata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigaturus
|
castigatura
|
castigaturum
|
| Genitiv |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigaturi
|
| Dativ |
castigaturo
|
castigaturae
|
castigaturo
|
| Akkusativ |
castigaturum
|
castigaturam
|
castigaturum
|
| Ablativ |
castigaturo
|
castigatura
|
castigaturo
|
| Vokativ |
castigature
|
castigatura
|
castigaturum
|
Plural
| Nominativ |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigatura
|
| Genitiv |
castigaturorum
|
castigaturarum
|
castigaturorum
|
| Dativ |
castigaturis
|
castigaturis
|
castigaturis
|
| Akkusativ |
castigaturos
|
castigaturas
|
castigatura
|
| Ablativ |
castigaturis
|
castigaturis
|
castigaturis
|
| Vokativ |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
castigatum
|
castigatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigo
|
|
| 2. Person Singular |
castigas
|
|
| 3. Person Singular |
castigat
|
|
| 1. Person Plural |
castigamus
|
|
| 2. Person Plural |
castigatis
|
|
| 3. Person Plural |
castigant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigor
|
|
| 2. Person Singular |
castigaris castigare
|
|
| 3. Person Singular |
castigatur
|
|
| 1. Person Plural |
castigamur
|
|
| 2. Person Plural |
castigamini
|
|
| 3. Person Plural |
castigantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigem
|
|
| 2. Person Singular |
castiges
|
|
| 3. Person Singular |
castiget
|
|
| 1. Person Plural |
castigemus
|
|
| 2. Person Plural |
castigetis
|
|
| 3. Person Plural |
castigent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castiger
|
|
| 2. Person Singular |
castigeris castigere
|
|
| 3. Person Singular |
castigetur
|
|
| 1. Person Plural |
castigemur
|
|
| 2. Person Plural |
castigemini
|
|
| 3. Person Plural |
castigentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabam
|
|
| 2. Person Singular |
castigabas
|
|
| 3. Person Singular |
castigabat
|
|
| 1. Person Plural |
castigabamus
|
|
| 2. Person Plural |
castigabatis
|
|
| 3. Person Plural |
castigabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabar
|
|
| 2. Person Singular |
castigabaris castigabare
|
|
| 3. Person Singular |
castigabatur
|
|
| 1. Person Plural |
castigabamur
|
|
| 2. Person Plural |
castigabamini
|
|
| 3. Person Plural |
castigabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigarem
|
|
| 2. Person Singular |
castigares
|
|
| 3. Person Singular |
castigaret
|
|
| 1. Person Plural |
castigaremus
|
|
| 2. Person Plural |
castigaretis
|
|
| 3. Person Plural |
castigarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigarer
|
|
| 2. Person Singular |
castigareris castigarere
|
|
| 3. Person Singular |
castigaretur
|
|
| 1. Person Plural |
castigaremur
|
|
| 2. Person Plural |
castigaremini
|
|
| 3. Person Plural |
castigarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabo
|
|
| 2. Person Singular |
castigabis
|
|
| 3. Person Singular |
castigabit
|
|
| 1. Person Plural |
castigabimus
|
|
| 2. Person Plural |
castigabitis
|
|
| 3. Person Plural |
castigabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigabor
|
|
| 2. Person Singular |
castigaberis castigabere
|
|
| 3. Person Singular |
castigabitur
|
|
| 1. Person Plural |
castigabimur
|
|
| 2. Person Plural |
castigabimini
|
|
| 3. Person Plural |
castigabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavi
|
|
| 2. Person Singular |
castigavisti
|
|
| 3. Person Singular |
castigavit
|
|
| 1. Person Plural |
castigavimus
|
|
| 2. Person Plural |
castigavistis
|
|
| 3. Person Plural |
castigaverunt castigavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
castigatus es
|
|
| 3. Person Singular |
castigatus est
|
|
| 1. Person Plural |
castigati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
castigati estis
|
|
| 3. Person Plural |
castigati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigaverim
|
|
| 2. Person Singular |
castigaveris
|
|
| 3. Person Singular |
castigaverit
|
|
| 1. Person Plural |
castigaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
castigaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
castigaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
castigatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
castigatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
castigati simus
|
|
| 2. Person Plural |
castigati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
castigati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigaveram
|
|
| 2. Person Singular |
castigaveras
|
|
| 3. Person Singular |
castigaverat
|
|
| 1. Person Plural |
castigaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
castigaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
castigaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
castigatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
castigatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
castigati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
castigati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
castigati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavissem
|
|
| 2. Person Singular |
castigavisses
|
|
| 3. Person Singular |
castigavisset
|
|
| 1. Person Plural |
castigavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
castigavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
castigavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
castigatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
castigatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
castigati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
castigati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
castigati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
castigavero
|
|
| 2. Person Singular |
castigaveris
|
|
| 3. Person Singular |
castigaverit
|
|
| 1. Person Plural |
castigaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
castigaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
castigaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
castigatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
castigatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
castigatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
castigati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
castigati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
castigati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
castigare
|
|
| Vorzeitigkeit |
castigavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
castigaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
castigari castigarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
castigatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
castigatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
castiga
|
! |
| 2. Person Plural |
castigate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
castigato
|
| 3. Person Singular |
castigato
|
| 2. Person Plural |
castigatote
|
| 3. Person Plural |
castiganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
castigare
|
|
| Genitiv |
castigandi
|
|
| Dativ |
castigando
|
|
| Akkusativ |
castigandum
|
|
| Ablativ |
castigando
|
|
| Vokativ |
castigande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigandus
|
castiganda
|
castigandum
|
| Genitiv |
castigandi
|
castigandae
|
castigandi
|
| Dativ |
castigando
|
castigandae
|
castigando
|
| Akkusativ |
castigandum
|
castigandam
|
castigandum
|
| Ablativ |
castigando
|
castiganda
|
castigando
|
| Vokativ |
castigande
|
castiganda
|
castigandum
|
Plural
| Nominativ |
castigandi
|
castigandae
|
castiganda
|
| Genitiv |
castigandorum
|
castigandarum
|
castigandorum
|
| Dativ |
castigandis
|
castigandis
|
castigandis
|
| Akkusativ |
castigandos
|
castigandas
|
castiganda
|
| Ablativ |
castigandis
|
castigandis
|
castigandis
|
| Vokativ |
castigandi
|
castigandae
|
castiganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigans
|
castigans
|
castigans
|
| Genitiv |
castigantis
|
castigantis
|
castigantis
|
| Dativ |
castiganti
|
castiganti
|
castiganti
|
| Akkusativ |
castigantem
|
castigantem
|
castigans
|
| Ablativ |
castiganti castigante
|
castiganti castigante
|
castiganti castigante
|
| Vokativ |
castigans
|
castigans
|
castigans
|
Plural
| Nominativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
| Genitiv |
castigantium castigantum
|
castigantium castigantum
|
castigantium castigantum
|
| Dativ |
castigantibus
|
castigantibus
|
castigantibus
|
| Akkusativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
| Ablativ |
castigantibus
|
castigantibus
|
castigantibus
|
| Vokativ |
castigantes
|
castigantes
|
castigantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigatus
|
castigata
|
castigatum
|
| Genitiv |
castigati
|
castigatae
|
castigati
|
| Dativ |
castigato
|
castigatae
|
castigato
|
| Akkusativ |
castigatum
|
castigatam
|
castigatum
|
| Ablativ |
castigato
|
castigata
|
castigato
|
| Vokativ |
castigate
|
castigata
|
castigatum
|
Plural
| Nominativ |
castigati
|
castigatae
|
castigata
|
| Genitiv |
castigatorum
|
castigatarum
|
castigatorum
|
| Dativ |
castigatis
|
castigatis
|
castigatis
|
| Akkusativ |
castigatos
|
castigatas
|
castigata
|
| Ablativ |
castigatis
|
castigatis
|
castigatis
|
| Vokativ |
castigati
|
castigatae
|
castigata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
castigaturus
|
castigatura
|
castigaturum
|
| Genitiv |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigaturi
|
| Dativ |
castigaturo
|
castigaturae
|
castigaturo
|
| Akkusativ |
castigaturum
|
castigaturam
|
castigaturum
|
| Ablativ |
castigaturo
|
castigatura
|
castigaturo
|
| Vokativ |
castigature
|
castigatura
|
castigaturum
|
Plural
| Nominativ |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigatura
|
| Genitiv |
castigaturorum
|
castigaturarum
|
castigaturorum
|
| Dativ |
castigaturis
|
castigaturis
|
castigaturis
|
| Akkusativ |
castigaturos
|
castigaturas
|
castigatura
|
| Ablativ |
castigaturis
|
castigaturis
|
castigaturis
|
| Vokativ |
castigaturi
|
castigaturae
|
castigatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
castigatum
|
castigatu
|