Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussor
|
ich wende ein |
| 2. Person Singular |
caussaris caussare
|
du wendest ein |
| 3. Person Singular |
caussatur
|
er/sie/es wendet ein |
| 1. Person Plural |
caussamur
|
wir wenden ein |
| 2. Person Plural |
caussamini
|
ihr wendet ein |
| 3. Person Plural |
caussantur
|
sie wenden ein |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
causser
|
ich wende ein |
| 2. Person Singular |
causseris caussere
|
du wendest ein |
| 3. Person Singular |
caussetur
|
er/sie/es wende ein |
| 1. Person Plural |
caussemur
|
wir wenden ein |
| 2. Person Plural |
caussemini
|
ihr wendet ein |
| 3. Person Plural |
caussentur
|
sie wenden ein |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussabar
|
ich wendete ein; wandte ein |
| 2. Person Singular |
caussabaris caussabare
|
du wendetest ein; wandtest ein |
| 3. Person Singular |
caussabatur
|
er/sie/es wendete ein; wandte ein |
| 1. Person Plural |
caussabamur
|
wir wendeten ein; wandten ein |
| 2. Person Plural |
caussabamini
|
ihr wendetet ein; wandtet ein |
| 3. Person Plural |
caussabantur
|
sie wendeten ein; wandten ein |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussarer
|
ich wendete ein; wandte ein |
| 2. Person Singular |
caussareris caussarere
|
du wendetest ein; wandtest ein |
| 3. Person Singular |
caussaretur
|
er/sie/es wendete ein; wandte ein |
| 1. Person Plural |
caussaremur
|
wir wendeten ein; wandten ein |
| 2. Person Plural |
caussaremini
|
ihr wendetet ein; wandtet ein |
| 3. Person Plural |
caussarentur
|
sie wendeten ein; wandten ein |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussabor
|
ich werde einwenden |
| 2. Person Singular |
caussaberis caussabere
|
du wirst einwenden |
| 3. Person Singular |
caussabitur
|
er/sie/es wird einwenden |
| 1. Person Plural |
caussabimur
|
wir werden einwenden |
| 2. Person Plural |
caussabimini
|
ihr werdet einwenden |
| 3. Person Plural |
caussabuntur
|
sie werden einwenden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussatus sum
|
ich habe eingewendet |
| 2. Person Singular |
caussatus es
|
du hast eingewendet |
| 3. Person Singular |
caussatus est
|
er/sie/es hat eingewendet |
| 1. Person Plural |
caussati sumus
|
wir haben eingewendet |
| 2. Person Plural |
caussati estis
|
ihr habt eingewendet |
| 3. Person Plural |
caussati sunt
|
sie haben eingewendet |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussatus sim
|
ich habe eingewendet |
| 2. Person Singular |
caussatus sis
|
du habest eingewendet |
| 3. Person Singular |
caussatus sit
|
er/sie/es habe eingewendet |
| 1. Person Plural |
caussati simus
|
wir haben eingewendet |
| 2. Person Plural |
caussati sitis
|
ihr habet eingewendet |
| 3. Person Plural |
caussati sint
|
sie haben eingewendet |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussatus eram
|
ich hatte eingewendet |
| 2. Person Singular |
caussatus eras
|
du hattest eingewendet |
| 3. Person Singular |
caussatus erat
|
er/sie/es hatte eingewendet |
| 1. Person Plural |
caussati eramus
|
wir hatten eingewendet |
| 2. Person Plural |
caussati eratis
|
ihr hattet eingewendet |
| 3. Person Plural |
caussati erant
|
sie hatten eingewendet |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussatus essem
|
ich hätte eingewendet |
| 2. Person Singular |
caussatus esses
|
du hättest eingewendet |
| 3. Person Singular |
caussatus esset
|
er/sie/es hätte eingewendet |
| 1. Person Plural |
caussati essemus
|
wir hätten eingewendet |
| 2. Person Plural |
caussati essetis
|
ihr hättet eingewendet |
| 3. Person Plural |
caussati essent
|
sie hätten eingewendet |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussatus ero
|
ich werde eingewendet haben |
| 2. Person Singular |
caussatus eris
|
du wirst eingewendet haben |
| 3. Person Singular |
caussatus erit
|
er/sie/es wird eingewendet haben |
| 1. Person Plural |
caussati erimus
|
wir werden eingewendet haben |
| 2. Person Plural |
caussati eritis
|
ihr werdet eingewendet haben |
| 3. Person Plural |
caussati erunt
|
sie werden eingewendet haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
caussari caussarier
|
einwenden |
| Vorzeitigkeit |
caussatus esse
|
eingewendet haben |
| Nachzeitigkeit |
caussaturum esse
|
einwenden werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
caussare
|
wende ein! |
| 2. Person Plural |
caussamini
|
wendet ein! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
caussator
|
| 3. Person Singular |
caussator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
caussantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
caussari caussarier
|
das Einwenden |
| Genitiv |
caussandi
|
des Einwendens |
| Dativ |
caussando
|
dem Einwenden |
| Akkusativ |
caussandum
|
das Einwenden |
| Ablativ |
caussando
|
durch das Einwenden |
| Vokativ |
caussande
|
Einwenden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
caussandus
|
caussanda
|
caussandum
|
| Genitiv |
caussandi
|
caussandae
|
caussandi
|
| Dativ |
caussando
|
caussandae
|
caussando
|
| Akkusativ |
caussandum
|
caussandam
|
caussandum
|
| Ablativ |
caussando
|
caussanda
|
caussando
|
| Vokativ |
caussande
|
caussanda
|
caussandum
|
Plural
| Nominativ |
caussandi
|
caussandae
|
caussanda
|
| Genitiv |
caussandorum
|
caussandarum
|
caussandorum
|
| Dativ |
caussandis
|
caussandis
|
caussandis
|
| Akkusativ |
caussandos
|
caussandas
|
caussanda
|
| Ablativ |
caussandis
|
caussandis
|
caussandis
|
| Vokativ |
caussandi
|
caussandae
|
caussanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
caussans
|
caussans
|
caussans
|
| Genitiv |
caussantis
|
caussantis
|
caussantis
|
| Dativ |
caussanti
|
caussanti
|
caussanti
|
| Akkusativ |
caussantem
|
caussantem
|
caussans
|
| Ablativ |
caussanti caussante
|
caussanti caussante
|
caussanti caussante
|
| Vokativ |
caussans
|
caussans
|
caussans
|
Plural
| Nominativ |
caussantes
|
caussantes
|
caussantia
|
| Genitiv |
caussantium caussantum
|
caussantium caussantum
|
caussantium caussantum
|
| Dativ |
caussantibus
|
caussantibus
|
caussantibus
|
| Akkusativ |
caussantes
|
caussantes
|
caussantia
|
| Ablativ |
caussantibus
|
caussantibus
|
caussantibus
|
| Vokativ |
caussantes
|
caussantes
|
caussantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
caussatus
|
caussata
|
caussatum
|
| Genitiv |
caussati
|
caussatae
|
caussati
|
| Dativ |
caussato
|
caussatae
|
caussato
|
| Akkusativ |
caussatum
|
caussatam
|
caussatum
|
| Ablativ |
caussato
|
caussata
|
caussato
|
| Vokativ |
caussate
|
caussata
|
caussatum
|
Plural
| Nominativ |
caussati
|
caussatae
|
caussata
|
| Genitiv |
caussatorum
|
caussatarum
|
caussatorum
|
| Dativ |
caussatis
|
caussatis
|
caussatis
|
| Akkusativ |
caussatos
|
caussatas
|
caussata
|
| Ablativ |
caussatis
|
caussatis
|
caussatis
|
| Vokativ |
caussati
|
caussatae
|
caussata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
caussaturus
|
caussatura
|
caussaturum
|
| Genitiv |
caussaturi
|
caussaturae
|
caussaturi
|
| Dativ |
caussaturo
|
caussaturae
|
caussaturo
|
| Akkusativ |
caussaturum
|
caussaturam
|
caussaturum
|
| Ablativ |
caussaturo
|
caussatura
|
caussaturo
|
| Vokativ |
caussature
|
caussatura
|
caussaturum
|
Plural
| Nominativ |
caussaturi
|
caussaturae
|
caussatura
|
| Genitiv |
caussaturorum
|
caussaturarum
|
caussaturorum
|
| Dativ |
caussaturis
|
caussaturis
|
caussaturis
|
| Akkusativ |
caussaturos
|
caussaturas
|
caussatura
|
| Ablativ |
caussaturis
|
caussaturis
|
caussaturis
|
| Vokativ |
caussaturi
|
caussaturae
|
caussatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
caussatum
|
caussatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussor
|
|
| 2. Person Singular |
caussaris caussare
|
|
| 3. Person Singular |
caussatur
|
|
| 1. Person Plural |
caussamur
|
|
| 2. Person Plural |
caussamini
|
|
| 3. Person Plural |
caussantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
causser
|
|
| 2. Person Singular |
causseris caussere
|
|
| 3. Person Singular |
caussetur
|
|
| 1. Person Plural |
caussemur
|
|
| 2. Person Plural |
caussemini
|
|
| 3. Person Plural |
caussentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussabar
|
|
| 2. Person Singular |
caussabaris caussabare
|
|
| 3. Person Singular |
caussabatur
|
|
| 1. Person Plural |
caussabamur
|
|
| 2. Person Plural |
caussabamini
|
|
| 3. Person Plural |
caussabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussarer
|
|
| 2. Person Singular |
caussareris caussarere
|
|
| 3. Person Singular |
caussaretur
|
|
| 1. Person Plural |
caussaremur
|
|
| 2. Person Plural |
caussaremini
|
|
| 3. Person Plural |
caussarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussabor
|
|
| 2. Person Singular |
caussaberis caussabere
|
|
| 3. Person Singular |
caussabitur
|
|
| 1. Person Plural |
caussabimur
|
|
| 2. Person Plural |
caussabimini
|
|
| 3. Person Plural |
caussabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
caussatus es
|
|
| 3. Person Singular |
caussatus est
|
|
| 1. Person Plural |
caussati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
caussati estis
|
|
| 3. Person Plural |
caussati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
caussatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
caussatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
caussati simus
|
|
| 2. Person Plural |
caussati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
caussati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
caussatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
caussatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
caussati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
caussati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
caussati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
caussatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
caussatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
caussati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
caussati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
caussati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
caussatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
caussatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
caussati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
caussati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
caussati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
caussari caussarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
caussatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
caussaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
caussare
|
! |
| 2. Person Plural |
caussamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
caussator
|
| 3. Person Singular |
caussator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
caussantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
caussari caussarier
|
|
| Genitiv |
caussandi
|
|
| Dativ |
caussando
|
|
| Akkusativ |
caussandum
|
|
| Ablativ |
caussando
|
|
| Vokativ |
caussande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
caussandus
|
caussanda
|
caussandum
|
| Genitiv |
caussandi
|
caussandae
|
caussandi
|
| Dativ |
caussando
|
caussandae
|
caussando
|
| Akkusativ |
caussandum
|
caussandam
|
caussandum
|
| Ablativ |
caussando
|
caussanda
|
caussando
|
| Vokativ |
caussande
|
caussanda
|
caussandum
|
Plural
| Nominativ |
caussandi
|
caussandae
|
caussanda
|
| Genitiv |
caussandorum
|
caussandarum
|
caussandorum
|
| Dativ |
caussandis
|
caussandis
|
caussandis
|
| Akkusativ |
caussandos
|
caussandas
|
caussanda
|
| Ablativ |
caussandis
|
caussandis
|
caussandis
|
| Vokativ |
caussandi
|
caussandae
|
caussanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
caussans
|
caussans
|
caussans
|
| Genitiv |
caussantis
|
caussantis
|
caussantis
|
| Dativ |
caussanti
|
caussanti
|
caussanti
|
| Akkusativ |
caussantem
|
caussantem
|
caussans
|
| Ablativ |
caussanti caussante
|
caussanti caussante
|
caussanti caussante
|
| Vokativ |
caussans
|
caussans
|
caussans
|
Plural
| Nominativ |
caussantes
|
caussantes
|
caussantia
|
| Genitiv |
caussantium caussantum
|
caussantium caussantum
|
caussantium caussantum
|
| Dativ |
caussantibus
|
caussantibus
|
caussantibus
|
| Akkusativ |
caussantes
|
caussantes
|
caussantia
|
| Ablativ |
caussantibus
|
caussantibus
|
caussantibus
|
| Vokativ |
caussantes
|
caussantes
|
caussantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
caussatus
|
caussata
|
caussatum
|
| Genitiv |
caussati
|
caussatae
|
caussati
|
| Dativ |
caussato
|
caussatae
|
caussato
|
| Akkusativ |
caussatum
|
caussatam
|
caussatum
|
| Ablativ |
caussato
|
caussata
|
caussato
|
| Vokativ |
caussate
|
caussata
|
caussatum
|
Plural
| Nominativ |
caussati
|
caussatae
|
caussata
|
| Genitiv |
caussatorum
|
caussatarum
|
caussatorum
|
| Dativ |
caussatis
|
caussatis
|
caussatis
|
| Akkusativ |
caussatos
|
caussatas
|
caussata
|
| Ablativ |
caussatis
|
caussatis
|
caussatis
|
| Vokativ |
caussati
|
caussatae
|
caussata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
caussaturus
|
caussatura
|
caussaturum
|
| Genitiv |
caussaturi
|
caussaturae
|
caussaturi
|
| Dativ |
caussaturo
|
caussaturae
|
caussaturo
|
| Akkusativ |
caussaturum
|
caussaturam
|
caussaturum
|
| Ablativ |
caussaturo
|
caussatura
|
caussaturo
|
| Vokativ |
caussature
|
caussatura
|
caussaturum
|
Plural
| Nominativ |
caussaturi
|
caussaturae
|
caussatura
|
| Genitiv |
caussaturorum
|
caussaturarum
|
caussaturorum
|
| Dativ |
caussaturis
|
caussaturis
|
caussaturis
|
| Akkusativ |
caussaturos
|
caussaturas
|
caussatura
|
| Ablativ |
caussaturis
|
caussaturis
|
caussaturis
|
| Vokativ |
caussaturi
|
caussaturae
|
caussatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
caussatum
|
caussatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussor
|
ich entschuldige |
| 2. Person Singular |
caussaris caussare
|
du entschuldigst |
| 3. Person Singular |
caussatur
|
er/sie/es entschuldigt |
| 1. Person Plural |
caussamur
|
wir entschuldigen |
| 2. Person Plural |
caussamini
|
ihr entschuldigt |
| 3. Person Plural |
caussantur
|
sie entschuldigen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
causser
|
ich entschuldige |
| 2. Person Singular |
causseris caussere
|
du entschuldigest |
| 3. Person Singular |
caussetur
|
er/sie/es entschuldige |
| 1. Person Plural |
caussemur
|
wir entschuldigen |
| 2. Person Plural |
caussemini
|
ihr entschuldiget |
| 3. Person Plural |
caussentur
|
sie entschuldigen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussabar
|
ich entschuldigte |
| 2. Person Singular |
caussabaris caussabare
|
du entschuldigtest |
| 3. Person Singular |
caussabatur
|
er/sie/es entschuldigte |
| 1. Person Plural |
caussabamur
|
wir entschuldigten |
| 2. Person Plural |
caussabamini
|
ihr entschuldigtet |
| 3. Person Plural |
caussabantur
|
sie entschuldigten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussarer
|
ich entschuldigte |
| 2. Person Singular |
caussareris caussarere
|
du entschuldigtest |
| 3. Person Singular |
caussaretur
|
er/sie/es entschuldigte |
| 1. Person Plural |
caussaremur
|
wir entschuldigten |
| 2. Person Plural |
caussaremini
|
ihr entschuldigtet |
| 3. Person Plural |
caussarentur
|
sie entschuldigten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussabor
|
ich werde entschuldigen |
| 2. Person Singular |
caussaberis caussabere
|
du wirst entschuldigen |
| 3. Person Singular |
caussabitur
|
er/sie/es wird entschuldigen |
| 1. Person Plural |
caussabimur
|
wir werden entschuldigen |
| 2. Person Plural |
caussabimini
|
ihr werdet entschuldigen |
| 3. Person Plural |
caussabuntur
|
sie werden entschuldigen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussatus sum
|
ich habe entschuldigt |
| 2. Person Singular |
caussatus es
|
du hast entschuldigt |
| 3. Person Singular |
caussatus est
|
er/sie/es hat entschuldigt |
| 1. Person Plural |
caussati sumus
|
wir haben entschuldigt |
| 2. Person Plural |
caussati estis
|
ihr habt entschuldigt |
| 3. Person Plural |
caussati sunt
|
sie haben entschuldigt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussatus sim
|
ich habe entschuldigt |
| 2. Person Singular |
caussatus sis
|
du habest entschuldigt |
| 3. Person Singular |
caussatus sit
|
er/sie/es habe entschuldigt |
| 1. Person Plural |
caussati simus
|
wir haben entschuldigt |
| 2. Person Plural |
caussati sitis
|
ihr habet entschuldigt |
| 3. Person Plural |
caussati sint
|
sie haben entschuldigt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussatus eram
|
ich hatte entschuldigt |
| 2. Person Singular |
caussatus eras
|
du hattest entschuldigt |
| 3. Person Singular |
caussatus erat
|
er/sie/es hatte entschuldigt |
| 1. Person Plural |
caussati eramus
|
wir hatten entschuldigt |
| 2. Person Plural |
caussati eratis
|
ihr hattet entschuldigt |
| 3. Person Plural |
caussati erant
|
sie hatten entschuldigt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussatus essem
|
ich hätte entschuldigt |
| 2. Person Singular |
caussatus esses
|
du hättest entschuldigt |
| 3. Person Singular |
caussatus esset
|
er/sie/es hätte entschuldigt |
| 1. Person Plural |
caussati essemus
|
wir hätten entschuldigt |
| 2. Person Plural |
caussati essetis
|
ihr hättet entschuldigt |
| 3. Person Plural |
caussati essent
|
sie hätten entschuldigt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussatus ero
|
ich werde entschuldigt haben |
| 2. Person Singular |
caussatus eris
|
du wirst entschuldigt haben |
| 3. Person Singular |
caussatus erit
|
er/sie/es wird entschuldigt haben |
| 1. Person Plural |
caussati erimus
|
wir werden entschuldigt haben |
| 2. Person Plural |
caussati eritis
|
ihr werdet entschuldigt haben |
| 3. Person Plural |
caussati erunt
|
sie werden entschuldigt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
caussari caussarier
|
entschuldigen |
| Vorzeitigkeit |
caussatus esse
|
entschuldigt haben |
| Nachzeitigkeit |
caussaturum esse
|
entschuldigen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
caussare
|
entschuldige; entschuldig! |
| 2. Person Plural |
caussamini
|
entschuldigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
caussator
|
| 3. Person Singular |
caussator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
caussantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
caussari caussarier
|
das Entschuldigen |
| Genitiv |
caussandi
|
des Entschuldigens |
| Dativ |
caussando
|
dem Entschuldigen |
| Akkusativ |
caussandum
|
das Entschuldigen |
| Ablativ |
caussando
|
durch das Entschuldigen |
| Vokativ |
caussande
|
Entschuldigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
caussandus
|
caussanda
|
caussandum
|
| Genitiv |
caussandi
|
caussandae
|
caussandi
|
| Dativ |
caussando
|
caussandae
|
caussando
|
| Akkusativ |
caussandum
|
caussandam
|
caussandum
|
| Ablativ |
caussando
|
caussanda
|
caussando
|
| Vokativ |
caussande
|
caussanda
|
caussandum
|
Plural
| Nominativ |
caussandi
|
caussandae
|
caussanda
|
| Genitiv |
caussandorum
|
caussandarum
|
caussandorum
|
| Dativ |
caussandis
|
caussandis
|
caussandis
|
| Akkusativ |
caussandos
|
caussandas
|
caussanda
|
| Ablativ |
caussandis
|
caussandis
|
caussandis
|
| Vokativ |
caussandi
|
caussandae
|
caussanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
caussans
|
caussans
|
caussans
|
| Genitiv |
caussantis
|
caussantis
|
caussantis
|
| Dativ |
caussanti
|
caussanti
|
caussanti
|
| Akkusativ |
caussantem
|
caussantem
|
caussans
|
| Ablativ |
caussanti caussante
|
caussanti caussante
|
caussanti caussante
|
| Vokativ |
caussans
|
caussans
|
caussans
|
Plural
| Nominativ |
caussantes
|
caussantes
|
caussantia
|
| Genitiv |
caussantium caussantum
|
caussantium caussantum
|
caussantium caussantum
|
| Dativ |
caussantibus
|
caussantibus
|
caussantibus
|
| Akkusativ |
caussantes
|
caussantes
|
caussantia
|
| Ablativ |
caussantibus
|
caussantibus
|
caussantibus
|
| Vokativ |
caussantes
|
caussantes
|
caussantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
caussatus
|
caussata
|
caussatum
|
| Genitiv |
caussati
|
caussatae
|
caussati
|
| Dativ |
caussato
|
caussatae
|
caussato
|
| Akkusativ |
caussatum
|
caussatam
|
caussatum
|
| Ablativ |
caussato
|
caussata
|
caussato
|
| Vokativ |
caussate
|
caussata
|
caussatum
|
Plural
| Nominativ |
caussati
|
caussatae
|
caussata
|
| Genitiv |
caussatorum
|
caussatarum
|
caussatorum
|
| Dativ |
caussatis
|
caussatis
|
caussatis
|
| Akkusativ |
caussatos
|
caussatas
|
caussata
|
| Ablativ |
caussatis
|
caussatis
|
caussatis
|
| Vokativ |
caussati
|
caussatae
|
caussata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
caussaturus
|
caussatura
|
caussaturum
|
| Genitiv |
caussaturi
|
caussaturae
|
caussaturi
|
| Dativ |
caussaturo
|
caussaturae
|
caussaturo
|
| Akkusativ |
caussaturum
|
caussaturam
|
caussaturum
|
| Ablativ |
caussaturo
|
caussatura
|
caussaturo
|
| Vokativ |
caussature
|
caussatura
|
caussaturum
|
Plural
| Nominativ |
caussaturi
|
caussaturae
|
caussatura
|
| Genitiv |
caussaturorum
|
caussaturarum
|
caussaturorum
|
| Dativ |
caussaturis
|
caussaturis
|
caussaturis
|
| Akkusativ |
caussaturos
|
caussaturas
|
caussatura
|
| Ablativ |
caussaturis
|
caussaturis
|
caussaturis
|
| Vokativ |
caussaturi
|
caussaturae
|
caussatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
caussatum
|
caussatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussor
|
ich schütze vor |
| 2. Person Singular |
caussaris caussare
|
du schützt vor |
| 3. Person Singular |
caussatur
|
er/sie/es schützt vor |
| 1. Person Plural |
caussamur
|
wir schützen vor |
| 2. Person Plural |
caussamini
|
ihr schützt vor |
| 3. Person Plural |
caussantur
|
sie schützen vor |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
causser
|
ich schütze vor |
| 2. Person Singular |
causseris caussere
|
du schützest vor |
| 3. Person Singular |
caussetur
|
er/sie/es schütze vor |
| 1. Person Plural |
caussemur
|
wir schützen vor |
| 2. Person Plural |
caussemini
|
ihr schützet vor |
| 3. Person Plural |
caussentur
|
sie schützen vor |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussabar
|
ich schützte vor |
| 2. Person Singular |
caussabaris caussabare
|
du schütztest vor |
| 3. Person Singular |
caussabatur
|
er/sie/es schützte vor |
| 1. Person Plural |
caussabamur
|
wir schützten vor |
| 2. Person Plural |
caussabamini
|
ihr schütztet vor |
| 3. Person Plural |
caussabantur
|
sie schützten vor |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussarer
|
ich schützte vor |
| 2. Person Singular |
caussareris caussarere
|
du schütztest vor |
| 3. Person Singular |
caussaretur
|
er/sie/es schützte vor |
| 1. Person Plural |
caussaremur
|
wir schützten vor |
| 2. Person Plural |
caussaremini
|
ihr schütztet vor |
| 3. Person Plural |
caussarentur
|
sie schützten vor |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussabor
|
ich werde vorschützen |
| 2. Person Singular |
caussaberis caussabere
|
du wirst vorschützen |
| 3. Person Singular |
caussabitur
|
er/sie/es wird vorschützen |
| 1. Person Plural |
caussabimur
|
wir werden vorschützen |
| 2. Person Plural |
caussabimini
|
ihr werdet vorschützen |
| 3. Person Plural |
caussabuntur
|
sie werden vorschützen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussatus sum
|
ich habe vorgeschützt |
| 2. Person Singular |
caussatus es
|
du hast vorgeschützt |
| 3. Person Singular |
caussatus est
|
er/sie/es hat vorgeschützt |
| 1. Person Plural |
caussati sumus
|
wir haben vorgeschützt |
| 2. Person Plural |
caussati estis
|
ihr habt vorgeschützt |
| 3. Person Plural |
caussati sunt
|
sie haben vorgeschützt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussatus sim
|
ich habe vorgeschützt |
| 2. Person Singular |
caussatus sis
|
du habest vorgeschützt |
| 3. Person Singular |
caussatus sit
|
er/sie/es habe vorgeschützt |
| 1. Person Plural |
caussati simus
|
wir haben vorgeschützt |
| 2. Person Plural |
caussati sitis
|
ihr habet vorgeschützt |
| 3. Person Plural |
caussati sint
|
sie haben vorgeschützt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussatus eram
|
ich hatte vorgeschützt |
| 2. Person Singular |
caussatus eras
|
du hattest vorgeschützt |
| 3. Person Singular |
caussatus erat
|
er/sie/es hatte vorgeschützt |
| 1. Person Plural |
caussati eramus
|
wir hatten vorgeschützt |
| 2. Person Plural |
caussati eratis
|
ihr hattet vorgeschützt |
| 3. Person Plural |
caussati erant
|
sie hatten vorgeschützt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussatus essem
|
ich hätte vorgeschützt |
| 2. Person Singular |
caussatus esses
|
du hättest vorgeschützt |
| 3. Person Singular |
caussatus esset
|
er/sie/es hätte vorgeschützt |
| 1. Person Plural |
caussati essemus
|
wir hätten vorgeschützt |
| 2. Person Plural |
caussati essetis
|
ihr hättet vorgeschützt |
| 3. Person Plural |
caussati essent
|
sie hätten vorgeschützt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
caussatus ero
|
ich werde vorgeschützt haben |
| 2. Person Singular |
caussatus eris
|
du wirst vorgeschützt haben |
| 3. Person Singular |
caussatus erit
|
er/sie/es wird vorgeschützt haben |
| 1. Person Plural |
caussati erimus
|
wir werden vorgeschützt haben |
| 2. Person Plural |
caussati eritis
|
ihr werdet vorgeschützt haben |
| 3. Person Plural |
caussati erunt
|
sie werden vorgeschützt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
caussari caussarier
|
vorschützen |
| Vorzeitigkeit |
caussatus esse
|
vorgeschützt haben |
| Nachzeitigkeit |
caussaturum esse
|
vorschützen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
caussare
|
schütze vor; schütz vor! |
| 2. Person Plural |
caussamini
|
schützt vor! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
caussator
|
| 3. Person Singular |
caussator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
caussantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
caussari caussarier
|
das Vorschützen |
| Genitiv |
caussandi
|
des Vorschützens |
| Dativ |
caussando
|
dem Vorschützen |
| Akkusativ |
caussandum
|
das Vorschützen |
| Ablativ |
caussando
|
durch das Vorschützen |
| Vokativ |
caussande
|
Vorschützen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
caussandus
|
caussanda
|
caussandum
|
| Genitiv |
caussandi
|
caussandae
|
caussandi
|
| Dativ |
caussando
|
caussandae
|
caussando
|
| Akkusativ |
caussandum
|
caussandam
|
caussandum
|
| Ablativ |
caussando
|
caussanda
|
caussando
|
| Vokativ |
caussande
|
caussanda
|
caussandum
|
Plural
| Nominativ |
caussandi
|
caussandae
|
caussanda
|
| Genitiv |
caussandorum
|
caussandarum
|
caussandorum
|
| Dativ |
caussandis
|
caussandis
|
caussandis
|
| Akkusativ |
caussandos
|
caussandas
|
caussanda
|
| Ablativ |
caussandis
|
caussandis
|
caussandis
|
| Vokativ |
caussandi
|
caussandae
|
caussanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
caussans
|
caussans
|
caussans
|
| Genitiv |
caussantis
|
caussantis
|
caussantis
|
| Dativ |
caussanti
|
caussanti
|
caussanti
|
| Akkusativ |
caussantem
|
caussantem
|
caussans
|
| Ablativ |
caussanti caussante
|
caussanti caussante
|
caussanti caussante
|
| Vokativ |
caussans
|
caussans
|
caussans
|
Plural
| Nominativ |
caussantes
|
caussantes
|
caussantia
|
| Genitiv |
caussantium caussantum
|
caussantium caussantum
|
caussantium caussantum
|
| Dativ |
caussantibus
|
caussantibus
|
caussantibus
|
| Akkusativ |
caussantes
|
caussantes
|
caussantia
|
| Ablativ |
caussantibus
|
caussantibus
|
caussantibus
|
| Vokativ |
caussantes
|
caussantes
|
caussantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
caussatus
|
caussata
|
caussatum
|
| Genitiv |
caussati
|
caussatae
|
caussati
|
| Dativ |
caussato
|
caussatae
|
caussato
|
| Akkusativ |
caussatum
|
caussatam
|
caussatum
|
| Ablativ |
caussato
|
caussata
|
caussato
|
| Vokativ |
caussate
|
caussata
|
caussatum
|
Plural
| Nominativ |
caussati
|
caussatae
|
caussata
|
| Genitiv |
caussatorum
|
caussatarum
|
caussatorum
|
| Dativ |
caussatis
|
caussatis
|
caussatis
|
| Akkusativ |
caussatos
|
caussatas
|
caussata
|
| Ablativ |
caussatis
|
caussatis
|
caussatis
|
| Vokativ |
caussati
|
caussatae
|
caussata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
caussaturus
|
caussatura
|
caussaturum
|
| Genitiv |
caussaturi
|
caussaturae
|
caussaturi
|
| Dativ |
caussaturo
|
caussaturae
|
caussaturo
|
| Akkusativ |
caussaturum
|
caussaturam
|
caussaturum
|
| Ablativ |
caussaturo
|
caussatura
|
caussaturo
|
| Vokativ |
caussature
|
caussatura
|
caussaturum
|
Plural
| Nominativ |
caussaturi
|
caussaturae
|
caussatura
|
| Genitiv |
caussaturorum
|
caussaturarum
|
caussaturorum
|
| Dativ |
caussaturis
|
caussaturis
|
caussaturis
|
| Akkusativ |
caussaturos
|
caussaturas
|
caussatura
|
| Ablativ |
caussaturis
|
caussaturis
|
caussaturis
|
| Vokativ |
caussaturi
|
caussaturae
|
caussatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
caussatum
|
caussatu
|