Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circito
|
ich suche auf |
| 2. Person Singular |
circitas
|
du suchst auf |
| 3. Person Singular |
circitat
|
er/sie/es sucht auf |
| 1. Person Plural |
circitamus
|
wir suchen auf |
| 2. Person Plural |
circitatis
|
ihr sucht auf |
| 3. Person Plural |
circitant
|
sie suchen auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitor
|
ich werde aufgesucht |
| 2. Person Singular |
circitaris circitare
|
du wirst aufgesucht |
| 3. Person Singular |
circitatur
|
er/sie/es wird aufgesucht |
| 1. Person Plural |
circitamur
|
wir werden aufgesucht |
| 2. Person Plural |
circitamini
|
ihr werdet aufgesucht |
| 3. Person Plural |
circitantur
|
sie werden aufgesucht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitem
|
ich suche auf |
| 2. Person Singular |
circites
|
du suchest auf |
| 3. Person Singular |
circitet
|
er/sie/es suche auf |
| 1. Person Plural |
circitemus
|
wir suchen auf |
| 2. Person Plural |
circitetis
|
ihr suchet auf |
| 3. Person Plural |
circitent
|
sie suchen auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circiter
|
ich werde aufgesucht |
| 2. Person Singular |
circiteris circitere
|
du werdest aufgesucht |
| 3. Person Singular |
circitetur
|
er/sie/es werde aufgesucht |
| 1. Person Plural |
circitemur
|
wir werden aufgesucht |
| 2. Person Plural |
circitemini
|
ihr werdet aufgesucht |
| 3. Person Plural |
circitentur
|
sie werden aufgesucht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitabam
|
ich suchte auf |
| 2. Person Singular |
circitabas
|
du suchtest auf |
| 3. Person Singular |
circitabat
|
er/sie/es suchte auf |
| 1. Person Plural |
circitabamus
|
wir suchten auf |
| 2. Person Plural |
circitabatis
|
ihr suchtet auf |
| 3. Person Plural |
circitabant
|
sie suchten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitabar
|
ich wurde aufgesucht |
| 2. Person Singular |
circitabaris circitabare
|
du wurdest aufgesucht |
| 3. Person Singular |
circitabatur
|
er/sie/es wurde aufgesucht |
| 1. Person Plural |
circitabamur
|
wir wurden aufgesucht |
| 2. Person Plural |
circitabamini
|
ihr wurdet aufgesucht |
| 3. Person Plural |
circitabantur
|
sie wurden aufgesucht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitarem
|
ich suchte auf |
| 2. Person Singular |
circitares
|
du suchtest auf |
| 3. Person Singular |
circitaret
|
er/sie/es suchte auf |
| 1. Person Plural |
circitaremus
|
wir suchten auf |
| 2. Person Plural |
circitaretis
|
ihr suchtet auf |
| 3. Person Plural |
circitarent
|
sie suchten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitarer
|
ich würde aufgesucht |
| 2. Person Singular |
circitareris circitarere
|
du würdest aufgesucht |
| 3. Person Singular |
circitaretur
|
er/sie/es würde aufgesucht |
| 1. Person Plural |
circitaremur
|
wir würden aufgesucht |
| 2. Person Plural |
circitaremini
|
ihr würdet aufgesucht |
| 3. Person Plural |
circitarentur
|
sie würden aufgesucht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitabo
|
ich werde aufsuchen |
| 2. Person Singular |
circitabis
|
du wirst aufsuchen |
| 3. Person Singular |
circitabit
|
er/sie/es wird aufsuchen |
| 1. Person Plural |
circitabimus
|
wir werden aufsuchen |
| 2. Person Plural |
circitabitis
|
ihr werdet aufsuchen |
| 3. Person Plural |
circitabunt
|
sie werden aufsuchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitabor
|
ich werde aufgesucht werden |
| 2. Person Singular |
circitaberis circitabere
|
du wirst aufgesucht werden |
| 3. Person Singular |
circitabitur
|
er/sie/es wird aufgesucht werden |
| 1. Person Plural |
circitabimur
|
wir werden aufgesucht werden |
| 2. Person Plural |
circitabimini
|
ihr werdet aufgesucht werden |
| 3. Person Plural |
circitabuntur
|
sie werden aufgesucht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitavi
|
ich habe aufgesucht |
| 2. Person Singular |
circitavisti
|
du hast aufgesucht |
| 3. Person Singular |
circitavit
|
er/sie/es hat aufgesucht |
| 1. Person Plural |
circitavimus
|
wir haben aufgesucht |
| 2. Person Plural |
circitavistis
|
ihr habt aufgesucht |
| 3. Person Plural |
circitaverunt circitavere
|
sie haben aufgesucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitatus sum
|
ich bin aufgesucht worden |
| 2. Person Singular |
circitatus es
|
du bist aufgesucht worden |
| 3. Person Singular |
circitatus est
|
er/sie/es ist aufgesucht worden |
| 1. Person Plural |
circitati sumus
|
wir sind aufgesucht worden |
| 2. Person Plural |
circitati estis
|
ihr seid aufgesucht worden |
| 3. Person Plural |
circitati sunt
|
sie sind aufgesucht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitaverim
|
ich habe aufgesucht |
| 2. Person Singular |
circitaveris
|
du habest aufgesucht |
| 3. Person Singular |
circitaverit
|
er/sie/es habe aufgesucht |
| 1. Person Plural |
circitaverimus
|
wir haben aufgesucht |
| 2. Person Plural |
circitaveritis
|
ihr habet aufgesucht |
| 3. Person Plural |
circitaverint
|
sie haben aufgesucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitatus sim
|
ich sei aufgesucht worden |
| 2. Person Singular |
circitatus sis
|
du seiest aufgesucht worden |
| 3. Person Singular |
circitatus sit
|
er/sie/es sei aufgesucht worden |
| 1. Person Plural |
circitati simus
|
wir seien aufgesucht worden |
| 2. Person Plural |
circitati sitis
|
ihr seiet aufgesucht worden |
| 3. Person Plural |
circitati sint
|
sie seien aufgesucht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitaveram
|
ich hatte aufgesucht |
| 2. Person Singular |
circitaveras
|
du hattest aufgesucht |
| 3. Person Singular |
circitaverat
|
er/sie/es hatte aufgesucht |
| 1. Person Plural |
circitaveramus
|
wir hatten aufgesucht |
| 2. Person Plural |
circitaveratis
|
ihr hattet aufgesucht |
| 3. Person Plural |
circitaverant
|
sie hatten aufgesucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitatus eram
|
ich war aufgesucht worden |
| 2. Person Singular |
circitatus eras
|
du warst aufgesucht worden |
| 3. Person Singular |
circitatus erat
|
er/sie/es war aufgesucht worden |
| 1. Person Plural |
circitati eramus
|
wir waren aufgesucht worden |
| 2. Person Plural |
circitati eratis
|
ihr wart aufgesucht worden |
| 3. Person Plural |
circitati erant
|
sie waren aufgesucht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitavissem
|
ich hätte aufgesucht |
| 2. Person Singular |
circitavisses
|
du hättest aufgesucht |
| 3. Person Singular |
circitavisset
|
er/sie/es hätte aufgesucht |
| 1. Person Plural |
circitavissemus
|
wir hätten aufgesucht |
| 2. Person Plural |
circitavissetis
|
ihr hättet aufgesucht |
| 3. Person Plural |
circitavissent
|
sie hätten aufgesucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitatus essem
|
ich wäre aufgesucht worden |
| 2. Person Singular |
circitatus esses
|
du wärest aufgesucht worden |
| 3. Person Singular |
circitatus esset
|
er/sie/es wäre aufgesucht worden |
| 1. Person Plural |
circitati essemus
|
wir wären aufgesucht worden |
| 2. Person Plural |
circitati essetis
|
ihr wäret aufgesucht worden |
| 3. Person Plural |
circitati essent
|
sie wären aufgesucht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitavero
|
ich werde aufgesucht haben |
| 2. Person Singular |
circitaveris
|
du wirst aufgesucht haben |
| 3. Person Singular |
circitaverit
|
er/sie/es wird aufgesucht haben |
| 1. Person Plural |
circitaverimus
|
wir werden aufgesucht haben |
| 2. Person Plural |
circitaveritis
|
ihr werdet aufgesucht haben |
| 3. Person Plural |
circitaverint
|
sie werden aufgesucht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitatus ero
|
ich werde aufgesucht worden sein |
| 2. Person Singular |
circitatus eris
|
du wirst aufgesucht worden sein |
| 3. Person Singular |
circitatus erit
|
er/sie/es wird aufgesucht worden sein |
| 1. Person Plural |
circitati erimus
|
wir werden aufgesucht worden sein |
| 2. Person Plural |
circitati eritis
|
ihr werdet aufgesucht worden sein |
| 3. Person Plural |
circitati erunt
|
sie werden aufgesucht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
circitare
|
aufsuchen |
| Vorzeitigkeit |
circitavisse
|
aufgesucht haben |
| Nachzeitigkeit |
circitaturum esse
|
aufsuchen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
circitari circitarier
|
aufgesucht werden |
| Vorzeitigkeit |
circitatum esse
|
aufgesucht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
circitatum iri
|
künftig aufgesucht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
circita
|
suche auf; such auf! |
| 2. Person Plural |
circitate
|
sucht auf! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
circitato
|
| 3. Person Singular |
circitato
|
| 2. Person Plural |
circitatote
|
| 3. Person Plural |
circitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
circitare
|
das Aufsuchen |
| Genitiv |
circitandi
|
des Aufsuchens |
| Dativ |
circitando
|
dem Aufsuchen |
| Akkusativ |
circitandum
|
das Aufsuchen |
| Ablativ |
circitando
|
durch das Aufsuchen |
| Vokativ |
circitande
|
Aufsuchen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circitandus
|
circitanda
|
circitandum
|
| Genitiv |
circitandi
|
circitandae
|
circitandi
|
| Dativ |
circitando
|
circitandae
|
circitando
|
| Akkusativ |
circitandum
|
circitandam
|
circitandum
|
| Ablativ |
circitando
|
circitanda
|
circitando
|
| Vokativ |
circitande
|
circitanda
|
circitandum
|
Plural
| Nominativ |
circitandi
|
circitandae
|
circitanda
|
| Genitiv |
circitandorum
|
circitandarum
|
circitandorum
|
| Dativ |
circitandis
|
circitandis
|
circitandis
|
| Akkusativ |
circitandos
|
circitandas
|
circitanda
|
| Ablativ |
circitandis
|
circitandis
|
circitandis
|
| Vokativ |
circitandi
|
circitandae
|
circitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circitans
|
circitans
|
circitans
|
| Genitiv |
circitantis
|
circitantis
|
circitantis
|
| Dativ |
circitanti
|
circitanti
|
circitanti
|
| Akkusativ |
circitantem
|
circitantem
|
circitans
|
| Ablativ |
circitanti circitante
|
circitanti circitante
|
circitanti circitante
|
| Vokativ |
circitans
|
circitans
|
circitans
|
Plural
| Nominativ |
circitantes
|
circitantes
|
circitantia
|
| Genitiv |
circitantium circitantum
|
circitantium circitantum
|
circitantium circitantum
|
| Dativ |
circitantibus
|
circitantibus
|
circitantibus
|
| Akkusativ |
circitantes
|
circitantes
|
circitantia
|
| Ablativ |
circitantibus
|
circitantibus
|
circitantibus
|
| Vokativ |
circitantes
|
circitantes
|
circitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circitatus
|
circitata
|
circitatum
|
| Genitiv |
circitati
|
circitatae
|
circitati
|
| Dativ |
circitato
|
circitatae
|
circitato
|
| Akkusativ |
circitatum
|
circitatam
|
circitatum
|
| Ablativ |
circitato
|
circitata
|
circitato
|
| Vokativ |
circitate
|
circitata
|
circitatum
|
Plural
| Nominativ |
circitati
|
circitatae
|
circitata
|
| Genitiv |
circitatorum
|
circitatarum
|
circitatorum
|
| Dativ |
circitatis
|
circitatis
|
circitatis
|
| Akkusativ |
circitatos
|
circitatas
|
circitata
|
| Ablativ |
circitatis
|
circitatis
|
circitatis
|
| Vokativ |
circitati
|
circitatae
|
circitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circitaturus
|
circitatura
|
circitaturum
|
| Genitiv |
circitaturi
|
circitaturae
|
circitaturi
|
| Dativ |
circitaturo
|
circitaturae
|
circitaturo
|
| Akkusativ |
circitaturum
|
circitaturam
|
circitaturum
|
| Ablativ |
circitaturo
|
circitatura
|
circitaturo
|
| Vokativ |
circitature
|
circitatura
|
circitaturum
|
Plural
| Nominativ |
circitaturi
|
circitaturae
|
circitatura
|
| Genitiv |
circitaturorum
|
circitaturarum
|
circitaturorum
|
| Dativ |
circitaturis
|
circitaturis
|
circitaturis
|
| Akkusativ |
circitaturos
|
circitaturas
|
circitatura
|
| Ablativ |
circitaturis
|
circitaturis
|
circitaturis
|
| Vokativ |
circitaturi
|
circitaturae
|
circitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
circitatum
|
circitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circito
|
ich durchwandere |
| 2. Person Singular |
circitas
|
du durchwanderst |
| 3. Person Singular |
circitat
|
er/sie/es durchwandert |
| 1. Person Plural |
circitamus
|
wir durchwandern |
| 2. Person Plural |
circitatis
|
ihr durchwandert |
| 3. Person Plural |
circitant
|
sie durchwandern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitor
|
ich werde durchwandert |
| 2. Person Singular |
circitaris circitare
|
du wirst durchwandert |
| 3. Person Singular |
circitatur
|
er/sie/es wird durchwandert |
| 1. Person Plural |
circitamur
|
wir werden durchwandert |
| 2. Person Plural |
circitamini
|
ihr werdet durchwandert |
| 3. Person Plural |
circitantur
|
sie werden durchwandert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitem
|
ich durchwandere |
| 2. Person Singular |
circites
|
du durchwanderst |
| 3. Person Singular |
circitet
|
er/sie/es durchwandere |
| 1. Person Plural |
circitemus
|
wir durchwandern |
| 2. Person Plural |
circitetis
|
ihr durchwandert |
| 3. Person Plural |
circitent
|
sie durchwandern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circiter
|
ich werde durchwandert |
| 2. Person Singular |
circiteris circitere
|
du werdest durchwandert |
| 3. Person Singular |
circitetur
|
er/sie/es werde durchwandert |
| 1. Person Plural |
circitemur
|
wir werden durchwandert |
| 2. Person Plural |
circitemini
|
ihr werdet durchwandert |
| 3. Person Plural |
circitentur
|
sie werden durchwandert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitabam
|
ich durchwanderte |
| 2. Person Singular |
circitabas
|
du durchwandertest |
| 3. Person Singular |
circitabat
|
er/sie/es durchwanderte |
| 1. Person Plural |
circitabamus
|
wir durchwanderten |
| 2. Person Plural |
circitabatis
|
ihr durchwandertet |
| 3. Person Plural |
circitabant
|
sie durchwanderten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitabar
|
ich wurde durchwandert |
| 2. Person Singular |
circitabaris circitabare
|
du wurdest durchwandert |
| 3. Person Singular |
circitabatur
|
er/sie/es wurde durchwandert |
| 1. Person Plural |
circitabamur
|
wir wurden durchwandert |
| 2. Person Plural |
circitabamini
|
ihr wurdet durchwandert |
| 3. Person Plural |
circitabantur
|
sie wurden durchwandert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitarem
|
ich durchwanderte |
| 2. Person Singular |
circitares
|
du durchwandertest |
| 3. Person Singular |
circitaret
|
er/sie/es durchwanderte |
| 1. Person Plural |
circitaremus
|
wir durchwanderten |
| 2. Person Plural |
circitaretis
|
ihr durchwandertet |
| 3. Person Plural |
circitarent
|
sie durchwanderten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitarer
|
ich würde durchwandert |
| 2. Person Singular |
circitareris circitarere
|
du würdest durchwandert |
| 3. Person Singular |
circitaretur
|
er/sie/es würde durchwandert |
| 1. Person Plural |
circitaremur
|
wir würden durchwandert |
| 2. Person Plural |
circitaremini
|
ihr würdet durchwandert |
| 3. Person Plural |
circitarentur
|
sie würden durchwandert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitabo
|
ich werde durchwandern |
| 2. Person Singular |
circitabis
|
du wirst durchwandern |
| 3. Person Singular |
circitabit
|
er/sie/es wird durchwandern |
| 1. Person Plural |
circitabimus
|
wir werden durchwandern |
| 2. Person Plural |
circitabitis
|
ihr werdet durchwandern |
| 3. Person Plural |
circitabunt
|
sie werden durchwandern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitabor
|
ich werde durchwandert werden |
| 2. Person Singular |
circitaberis circitabere
|
du wirst durchwandert werden |
| 3. Person Singular |
circitabitur
|
er/sie/es wird durchwandert werden |
| 1. Person Plural |
circitabimur
|
wir werden durchwandert werden |
| 2. Person Plural |
circitabimini
|
ihr werdet durchwandert werden |
| 3. Person Plural |
circitabuntur
|
sie werden durchwandert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitavi
|
ich habe durchwandert |
| 2. Person Singular |
circitavisti
|
du hast durchwandert |
| 3. Person Singular |
circitavit
|
er/sie/es hat durchwandert |
| 1. Person Plural |
circitavimus
|
wir haben durchwandert |
| 2. Person Plural |
circitavistis
|
ihr habt durchwandert |
| 3. Person Plural |
circitaverunt circitavere
|
sie haben durchwandert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitatus sum
|
ich bin durchwandert worden |
| 2. Person Singular |
circitatus es
|
du bist durchwandert worden |
| 3. Person Singular |
circitatus est
|
er/sie/es ist durchwandert worden |
| 1. Person Plural |
circitati sumus
|
wir sind durchwandert worden |
| 2. Person Plural |
circitati estis
|
ihr seid durchwandert worden |
| 3. Person Plural |
circitati sunt
|
sie sind durchwandert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitaverim
|
ich habe durchwandert |
| 2. Person Singular |
circitaveris
|
du habest durchwandert |
| 3. Person Singular |
circitaverit
|
er/sie/es habe durchwandert |
| 1. Person Plural |
circitaverimus
|
wir haben durchwandert |
| 2. Person Plural |
circitaveritis
|
ihr habet durchwandert |
| 3. Person Plural |
circitaverint
|
sie haben durchwandert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitatus sim
|
ich sei durchwandert worden |
| 2. Person Singular |
circitatus sis
|
du seiest durchwandert worden |
| 3. Person Singular |
circitatus sit
|
er/sie/es sei durchwandert worden |
| 1. Person Plural |
circitati simus
|
wir seien durchwandert worden |
| 2. Person Plural |
circitati sitis
|
ihr seiet durchwandert worden |
| 3. Person Plural |
circitati sint
|
sie seien durchwandert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitaveram
|
ich hatte durchwandert |
| 2. Person Singular |
circitaveras
|
du hattest durchwandert |
| 3. Person Singular |
circitaverat
|
er/sie/es hatte durchwandert |
| 1. Person Plural |
circitaveramus
|
wir hatten durchwandert |
| 2. Person Plural |
circitaveratis
|
ihr hattet durchwandert |
| 3. Person Plural |
circitaverant
|
sie hatten durchwandert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitatus eram
|
ich war durchwandert worden |
| 2. Person Singular |
circitatus eras
|
du warst durchwandert worden |
| 3. Person Singular |
circitatus erat
|
er/sie/es war durchwandert worden |
| 1. Person Plural |
circitati eramus
|
wir waren durchwandert worden |
| 2. Person Plural |
circitati eratis
|
ihr wart durchwandert worden |
| 3. Person Plural |
circitati erant
|
sie waren durchwandert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitavissem
|
ich hätte durchwandert |
| 2. Person Singular |
circitavisses
|
du hättest durchwandert |
| 3. Person Singular |
circitavisset
|
er/sie/es hätte durchwandert |
| 1. Person Plural |
circitavissemus
|
wir hätten durchwandert |
| 2. Person Plural |
circitavissetis
|
ihr hättet durchwandert |
| 3. Person Plural |
circitavissent
|
sie hätten durchwandert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitatus essem
|
ich wäre durchwandert worden |
| 2. Person Singular |
circitatus esses
|
du wärest durchwandert worden |
| 3. Person Singular |
circitatus esset
|
er/sie/es wäre durchwandert worden |
| 1. Person Plural |
circitati essemus
|
wir wären durchwandert worden |
| 2. Person Plural |
circitati essetis
|
ihr wäret durchwandert worden |
| 3. Person Plural |
circitati essent
|
sie wären durchwandert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitavero
|
ich werde durchwandert haben |
| 2. Person Singular |
circitaveris
|
du wirst durchwandert haben |
| 3. Person Singular |
circitaverit
|
er/sie/es wird durchwandert haben |
| 1. Person Plural |
circitaverimus
|
wir werden durchwandert haben |
| 2. Person Plural |
circitaveritis
|
ihr werdet durchwandert haben |
| 3. Person Plural |
circitaverint
|
sie werden durchwandert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitatus ero
|
ich werde durchwandert worden sein |
| 2. Person Singular |
circitatus eris
|
du wirst durchwandert worden sein |
| 3. Person Singular |
circitatus erit
|
er/sie/es wird durchwandert worden sein |
| 1. Person Plural |
circitati erimus
|
wir werden durchwandert worden sein |
| 2. Person Plural |
circitati eritis
|
ihr werdet durchwandert worden sein |
| 3. Person Plural |
circitati erunt
|
sie werden durchwandert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
circitare
|
durchwandern |
| Vorzeitigkeit |
circitavisse
|
durchwandert haben |
| Nachzeitigkeit |
circitaturum esse
|
durchwandern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
circitari circitarier
|
durchwandert werden |
| Vorzeitigkeit |
circitatum esse
|
durchwandert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
circitatum iri
|
künftig durchwandert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
circita
|
durchwandere! |
| 2. Person Plural |
circitate
|
durchwandert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
circitato
|
| 3. Person Singular |
circitato
|
| 2. Person Plural |
circitatote
|
| 3. Person Plural |
circitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
circitare
|
das Durchwandern |
| Genitiv |
circitandi
|
des Durchwandernes |
| Dativ |
circitando
|
dem Durchwandern |
| Akkusativ |
circitandum
|
das Durchwandern |
| Ablativ |
circitando
|
durch das Durchwandern |
| Vokativ |
circitande
|
Durchwandern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circitandus
|
circitanda
|
circitandum
|
| Genitiv |
circitandi
|
circitandae
|
circitandi
|
| Dativ |
circitando
|
circitandae
|
circitando
|
| Akkusativ |
circitandum
|
circitandam
|
circitandum
|
| Ablativ |
circitando
|
circitanda
|
circitando
|
| Vokativ |
circitande
|
circitanda
|
circitandum
|
Plural
| Nominativ |
circitandi
|
circitandae
|
circitanda
|
| Genitiv |
circitandorum
|
circitandarum
|
circitandorum
|
| Dativ |
circitandis
|
circitandis
|
circitandis
|
| Akkusativ |
circitandos
|
circitandas
|
circitanda
|
| Ablativ |
circitandis
|
circitandis
|
circitandis
|
| Vokativ |
circitandi
|
circitandae
|
circitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circitans
|
circitans
|
circitans
|
| Genitiv |
circitantis
|
circitantis
|
circitantis
|
| Dativ |
circitanti
|
circitanti
|
circitanti
|
| Akkusativ |
circitantem
|
circitantem
|
circitans
|
| Ablativ |
circitanti circitante
|
circitanti circitante
|
circitanti circitante
|
| Vokativ |
circitans
|
circitans
|
circitans
|
Plural
| Nominativ |
circitantes
|
circitantes
|
circitantia
|
| Genitiv |
circitantium circitantum
|
circitantium circitantum
|
circitantium circitantum
|
| Dativ |
circitantibus
|
circitantibus
|
circitantibus
|
| Akkusativ |
circitantes
|
circitantes
|
circitantia
|
| Ablativ |
circitantibus
|
circitantibus
|
circitantibus
|
| Vokativ |
circitantes
|
circitantes
|
circitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circitatus
|
circitata
|
circitatum
|
| Genitiv |
circitati
|
circitatae
|
circitati
|
| Dativ |
circitato
|
circitatae
|
circitato
|
| Akkusativ |
circitatum
|
circitatam
|
circitatum
|
| Ablativ |
circitato
|
circitata
|
circitato
|
| Vokativ |
circitate
|
circitata
|
circitatum
|
Plural
| Nominativ |
circitati
|
circitatae
|
circitata
|
| Genitiv |
circitatorum
|
circitatarum
|
circitatorum
|
| Dativ |
circitatis
|
circitatis
|
circitatis
|
| Akkusativ |
circitatos
|
circitatas
|
circitata
|
| Ablativ |
circitatis
|
circitatis
|
circitatis
|
| Vokativ |
circitati
|
circitatae
|
circitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circitaturus
|
circitatura
|
circitaturum
|
| Genitiv |
circitaturi
|
circitaturae
|
circitaturi
|
| Dativ |
circitaturo
|
circitaturae
|
circitaturo
|
| Akkusativ |
circitaturum
|
circitaturam
|
circitaturum
|
| Ablativ |
circitaturo
|
circitatura
|
circitaturo
|
| Vokativ |
circitature
|
circitatura
|
circitaturum
|
Plural
| Nominativ |
circitaturi
|
circitaturae
|
circitatura
|
| Genitiv |
circitaturorum
|
circitaturarum
|
circitaturorum
|
| Dativ |
circitaturis
|
circitaturis
|
circitaturis
|
| Akkusativ |
circitaturos
|
circitaturas
|
circitatura
|
| Ablativ |
circitaturis
|
circitaturis
|
circitaturis
|
| Vokativ |
circitaturi
|
circitaturae
|
circitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
circitatum
|
circitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circito
|
ich hausiere |
| 2. Person Singular |
circitas
|
du hausierst |
| 3. Person Singular |
circitat
|
er/sie/es hausiert |
| 1. Person Plural |
circitamus
|
wir hausieren |
| 2. Person Plural |
circitatis
|
ihr hausiert |
| 3. Person Plural |
circitant
|
sie hausieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitor
|
|
| 2. Person Singular |
circitaris circitare
|
|
| 3. Person Singular |
circitatur
|
|
| 1. Person Plural |
circitamur
|
|
| 2. Person Plural |
circitamini
|
|
| 3. Person Plural |
circitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitem
|
ich hausiere |
| 2. Person Singular |
circites
|
du hausierest |
| 3. Person Singular |
circitet
|
er/sie/es hausiere |
| 1. Person Plural |
circitemus
|
wir hausieren |
| 2. Person Plural |
circitetis
|
ihr hausieret |
| 3. Person Plural |
circitent
|
sie hausieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circiter
|
|
| 2. Person Singular |
circiteris circitere
|
|
| 3. Person Singular |
circitetur
|
|
| 1. Person Plural |
circitemur
|
|
| 2. Person Plural |
circitemini
|
|
| 3. Person Plural |
circitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitabam
|
ich hausierte |
| 2. Person Singular |
circitabas
|
du hausiertest |
| 3. Person Singular |
circitabat
|
er/sie/es hausierte |
| 1. Person Plural |
circitabamus
|
wir hausierten |
| 2. Person Plural |
circitabatis
|
ihr hausiertet |
| 3. Person Plural |
circitabant
|
sie hausierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitabar
|
|
| 2. Person Singular |
circitabaris circitabare
|
|
| 3. Person Singular |
circitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
circitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
circitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
circitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitarem
|
ich hausierte |
| 2. Person Singular |
circitares
|
du hausiertest |
| 3. Person Singular |
circitaret
|
er/sie/es hausierte |
| 1. Person Plural |
circitaremus
|
wir hausierten |
| 2. Person Plural |
circitaretis
|
ihr hausiertet |
| 3. Person Plural |
circitarent
|
sie hausierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitarer
|
|
| 2. Person Singular |
circitareris circitarere
|
|
| 3. Person Singular |
circitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
circitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
circitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
circitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitabo
|
ich werde hausieren |
| 2. Person Singular |
circitabis
|
du wirst hausieren |
| 3. Person Singular |
circitabit
|
er/sie/es wird hausieren |
| 1. Person Plural |
circitabimus
|
wir werden hausieren |
| 2. Person Plural |
circitabitis
|
ihr werdet hausieren |
| 3. Person Plural |
circitabunt
|
sie werden hausieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitabor
|
|
| 2. Person Singular |
circitaberis circitabere
|
|
| 3. Person Singular |
circitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
circitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
circitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
circitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitavi
|
ich habe hausiert |
| 2. Person Singular |
circitavisti
|
du hast hausiert |
| 3. Person Singular |
circitavit
|
er/sie/es hat hausiert |
| 1. Person Plural |
circitavimus
|
wir haben hausiert |
| 2. Person Plural |
circitavistis
|
ihr habt hausiert |
| 3. Person Plural |
circitaverunt circitavere
|
sie haben hausiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
circitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
circitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
circitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
circitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
circitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitaverim
|
ich habe hausiert |
| 2. Person Singular |
circitaveris
|
du habest hausiert |
| 3. Person Singular |
circitaverit
|
er/sie/es habe hausiert |
| 1. Person Plural |
circitaverimus
|
wir haben hausiert |
| 2. Person Plural |
circitaveritis
|
ihr habet hausiert |
| 3. Person Plural |
circitaverint
|
sie haben hausiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
circitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
circitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
circitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
circitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
circitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitaveram
|
ich hatte hausiert |
| 2. Person Singular |
circitaveras
|
du hattest hausiert |
| 3. Person Singular |
circitaverat
|
er/sie/es hatte hausiert |
| 1. Person Plural |
circitaveramus
|
wir hatten hausiert |
| 2. Person Plural |
circitaveratis
|
ihr hattet hausiert |
| 3. Person Plural |
circitaverant
|
sie hatten hausiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
circitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
circitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
circitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
circitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
circitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitavissem
|
ich hätte hausiert |
| 2. Person Singular |
circitavisses
|
du hättest hausiert |
| 3. Person Singular |
circitavisset
|
er/sie/es hätte hausiert |
| 1. Person Plural |
circitavissemus
|
wir hätten hausiert |
| 2. Person Plural |
circitavissetis
|
ihr hättet hausiert |
| 3. Person Plural |
circitavissent
|
sie hätten hausiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
circitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
circitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
circitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
circitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
circitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitavero
|
ich werde hausiert haben |
| 2. Person Singular |
circitaveris
|
du wirst hausiert haben |
| 3. Person Singular |
circitaverit
|
er/sie/es wird hausiert haben |
| 1. Person Plural |
circitaverimus
|
wir werden hausiert haben |
| 2. Person Plural |
circitaveritis
|
ihr werdet hausiert haben |
| 3. Person Plural |
circitaverint
|
sie werden hausiert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
circitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
circitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
circitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
circitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
circitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
circitare
|
hausieren |
| Vorzeitigkeit |
circitavisse
|
hausiert haben |
| Nachzeitigkeit |
circitaturum esse
|
hausieren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
circitari circitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
circitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
circitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
circita
|
hausiere; hausier! |
| 2. Person Plural |
circitate
|
hausiert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
circitato
|
| 3. Person Singular |
circitato
|
| 2. Person Plural |
circitatote
|
| 3. Person Plural |
circitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
circitare
|
das Hausieren |
| Genitiv |
circitandi
|
des Hausierens |
| Dativ |
circitando
|
dem Hausieren |
| Akkusativ |
circitandum
|
das Hausieren |
| Ablativ |
circitando
|
durch das Hausieren |
| Vokativ |
circitande
|
Hausieren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circitandus
|
circitanda
|
circitandum
|
| Genitiv |
circitandi
|
circitandae
|
circitandi
|
| Dativ |
circitando
|
circitandae
|
circitando
|
| Akkusativ |
circitandum
|
circitandam
|
circitandum
|
| Ablativ |
circitando
|
circitanda
|
circitando
|
| Vokativ |
circitande
|
circitanda
|
circitandum
|
Plural
| Nominativ |
circitandi
|
circitandae
|
circitanda
|
| Genitiv |
circitandorum
|
circitandarum
|
circitandorum
|
| Dativ |
circitandis
|
circitandis
|
circitandis
|
| Akkusativ |
circitandos
|
circitandas
|
circitanda
|
| Ablativ |
circitandis
|
circitandis
|
circitandis
|
| Vokativ |
circitandi
|
circitandae
|
circitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circitans
|
circitans
|
circitans
|
| Genitiv |
circitantis
|
circitantis
|
circitantis
|
| Dativ |
circitanti
|
circitanti
|
circitanti
|
| Akkusativ |
circitantem
|
circitantem
|
circitans
|
| Ablativ |
circitanti circitante
|
circitanti circitante
|
circitanti circitante
|
| Vokativ |
circitans
|
circitans
|
circitans
|
Plural
| Nominativ |
circitantes
|
circitantes
|
circitantia
|
| Genitiv |
circitantium circitantum
|
circitantium circitantum
|
circitantium circitantum
|
| Dativ |
circitantibus
|
circitantibus
|
circitantibus
|
| Akkusativ |
circitantes
|
circitantes
|
circitantia
|
| Ablativ |
circitantibus
|
circitantibus
|
circitantibus
|
| Vokativ |
circitantes
|
circitantes
|
circitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circitatus
|
circitata
|
circitatum
|
| Genitiv |
circitati
|
circitatae
|
circitati
|
| Dativ |
circitato
|
circitatae
|
circitato
|
| Akkusativ |
circitatum
|
circitatam
|
circitatum
|
| Ablativ |
circitato
|
circitata
|
circitato
|
| Vokativ |
circitate
|
circitata
|
circitatum
|
Plural
| Nominativ |
circitati
|
circitatae
|
circitata
|
| Genitiv |
circitatorum
|
circitatarum
|
circitatorum
|
| Dativ |
circitatis
|
circitatis
|
circitatis
|
| Akkusativ |
circitatos
|
circitatas
|
circitata
|
| Ablativ |
circitatis
|
circitatis
|
circitatis
|
| Vokativ |
circitati
|
circitatae
|
circitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circitaturus
|
circitatura
|
circitaturum
|
| Genitiv |
circitaturi
|
circitaturae
|
circitaturi
|
| Dativ |
circitaturo
|
circitaturae
|
circitaturo
|
| Akkusativ |
circitaturum
|
circitaturam
|
circitaturum
|
| Ablativ |
circitaturo
|
circitatura
|
circitaturo
|
| Vokativ |
circitature
|
circitatura
|
circitaturum
|
Plural
| Nominativ |
circitaturi
|
circitaturae
|
circitatura
|
| Genitiv |
circitaturorum
|
circitaturarum
|
circitaturorum
|
| Dativ |
circitaturis
|
circitaturis
|
circitaturis
|
| Akkusativ |
circitaturos
|
circitaturas
|
circitatura
|
| Ablativ |
circitaturis
|
circitaturis
|
circitaturis
|
| Vokativ |
circitaturi
|
circitaturae
|
circitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
circitatum
|
circitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circito
|
|
| 2. Person Singular |
circitas
|
|
| 3. Person Singular |
circitat
|
|
| 1. Person Plural |
circitamus
|
|
| 2. Person Plural |
circitatis
|
|
| 3. Person Plural |
circitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitor
|
|
| 2. Person Singular |
circitaris circitare
|
|
| 3. Person Singular |
circitatur
|
|
| 1. Person Plural |
circitamur
|
|
| 2. Person Plural |
circitamini
|
|
| 3. Person Plural |
circitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitem
|
|
| 2. Person Singular |
circites
|
|
| 3. Person Singular |
circitet
|
|
| 1. Person Plural |
circitemus
|
|
| 2. Person Plural |
circitetis
|
|
| 3. Person Plural |
circitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circiter
|
|
| 2. Person Singular |
circiteris circitere
|
|
| 3. Person Singular |
circitetur
|
|
| 1. Person Plural |
circitemur
|
|
| 2. Person Plural |
circitemini
|
|
| 3. Person Plural |
circitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitabam
|
|
| 2. Person Singular |
circitabas
|
|
| 3. Person Singular |
circitabat
|
|
| 1. Person Plural |
circitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
circitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
circitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitabar
|
|
| 2. Person Singular |
circitabaris circitabare
|
|
| 3. Person Singular |
circitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
circitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
circitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
circitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitarem
|
|
| 2. Person Singular |
circitares
|
|
| 3. Person Singular |
circitaret
|
|
| 1. Person Plural |
circitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
circitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
circitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitarer
|
|
| 2. Person Singular |
circitareris circitarere
|
|
| 3. Person Singular |
circitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
circitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
circitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
circitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitabo
|
|
| 2. Person Singular |
circitabis
|
|
| 3. Person Singular |
circitabit
|
|
| 1. Person Plural |
circitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
circitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
circitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitabor
|
|
| 2. Person Singular |
circitaberis circitabere
|
|
| 3. Person Singular |
circitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
circitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
circitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
circitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitavi
|
|
| 2. Person Singular |
circitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
circitavit
|
|
| 1. Person Plural |
circitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
circitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
circitaverunt circitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
circitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
circitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
circitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
circitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
circitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
circitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
circitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
circitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
circitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
circitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
circitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
circitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
circitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
circitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
circitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
circitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
circitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
circitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
circitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
circitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
circitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
circitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
circitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
circitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
circitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
circitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
circitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
circitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
circitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
circitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
circitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
circitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
circitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
circitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
circitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitavero
|
|
| 2. Person Singular |
circitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
circitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
circitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
circitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
circitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
circitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
circitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
circitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
circitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
circitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
circitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
circitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
circitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
circitari circitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
circitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
circitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
circita
|
! |
| 2. Person Plural |
circitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
circitato
|
| 3. Person Singular |
circitato
|
| 2. Person Plural |
circitatote
|
| 3. Person Plural |
circitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
circitare
|
|
| Genitiv |
circitandi
|
|
| Dativ |
circitando
|
|
| Akkusativ |
circitandum
|
|
| Ablativ |
circitando
|
|
| Vokativ |
circitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circitandus
|
circitanda
|
circitandum
|
| Genitiv |
circitandi
|
circitandae
|
circitandi
|
| Dativ |
circitando
|
circitandae
|
circitando
|
| Akkusativ |
circitandum
|
circitandam
|
circitandum
|
| Ablativ |
circitando
|
circitanda
|
circitando
|
| Vokativ |
circitande
|
circitanda
|
circitandum
|
Plural
| Nominativ |
circitandi
|
circitandae
|
circitanda
|
| Genitiv |
circitandorum
|
circitandarum
|
circitandorum
|
| Dativ |
circitandis
|
circitandis
|
circitandis
|
| Akkusativ |
circitandos
|
circitandas
|
circitanda
|
| Ablativ |
circitandis
|
circitandis
|
circitandis
|
| Vokativ |
circitandi
|
circitandae
|
circitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circitans
|
circitans
|
circitans
|
| Genitiv |
circitantis
|
circitantis
|
circitantis
|
| Dativ |
circitanti
|
circitanti
|
circitanti
|
| Akkusativ |
circitantem
|
circitantem
|
circitans
|
| Ablativ |
circitanti circitante
|
circitanti circitante
|
circitanti circitante
|
| Vokativ |
circitans
|
circitans
|
circitans
|
Plural
| Nominativ |
circitantes
|
circitantes
|
circitantia
|
| Genitiv |
circitantium circitantum
|
circitantium circitantum
|
circitantium circitantum
|
| Dativ |
circitantibus
|
circitantibus
|
circitantibus
|
| Akkusativ |
circitantes
|
circitantes
|
circitantia
|
| Ablativ |
circitantibus
|
circitantibus
|
circitantibus
|
| Vokativ |
circitantes
|
circitantes
|
circitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circitatus
|
circitata
|
circitatum
|
| Genitiv |
circitati
|
circitatae
|
circitati
|
| Dativ |
circitato
|
circitatae
|
circitato
|
| Akkusativ |
circitatum
|
circitatam
|
circitatum
|
| Ablativ |
circitato
|
circitata
|
circitato
|
| Vokativ |
circitate
|
circitata
|
circitatum
|
Plural
| Nominativ |
circitati
|
circitatae
|
circitata
|
| Genitiv |
circitatorum
|
circitatarum
|
circitatorum
|
| Dativ |
circitatis
|
circitatis
|
circitatis
|
| Akkusativ |
circitatos
|
circitatas
|
circitata
|
| Ablativ |
circitatis
|
circitatis
|
circitatis
|
| Vokativ |
circitati
|
circitatae
|
circitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circitaturus
|
circitatura
|
circitaturum
|
| Genitiv |
circitaturi
|
circitaturae
|
circitaturi
|
| Dativ |
circitaturo
|
circitaturae
|
circitaturo
|
| Akkusativ |
circitaturum
|
circitaturam
|
circitaturum
|
| Ablativ |
circitaturo
|
circitatura
|
circitaturo
|
| Vokativ |
circitature
|
circitatura
|
circitaturum
|
Plural
| Nominativ |
circitaturi
|
circitaturae
|
circitatura
|
| Genitiv |
circitaturorum
|
circitaturarum
|
circitaturorum
|
| Dativ |
circitaturis
|
circitaturis
|
circitaturis
|
| Akkusativ |
circitaturos
|
circitaturas
|
circitatura
|
| Ablativ |
circitaturis
|
circitaturis
|
circitaturis
|
| Vokativ |
circitaturi
|
circitaturae
|
circitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
circitatum
|
circitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circito
|
|
| 2. Person Singular |
circitas
|
|
| 3. Person Singular |
circitat
|
|
| 1. Person Plural |
circitamus
|
|
| 2. Person Plural |
circitatis
|
|
| 3. Person Plural |
circitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitor
|
|
| 2. Person Singular |
circitaris circitare
|
|
| 3. Person Singular |
circitatur
|
|
| 1. Person Plural |
circitamur
|
|
| 2. Person Plural |
circitamini
|
|
| 3. Person Plural |
circitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitem
|
|
| 2. Person Singular |
circites
|
|
| 3. Person Singular |
circitet
|
|
| 1. Person Plural |
circitemus
|
|
| 2. Person Plural |
circitetis
|
|
| 3. Person Plural |
circitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circiter
|
|
| 2. Person Singular |
circiteris circitere
|
|
| 3. Person Singular |
circitetur
|
|
| 1. Person Plural |
circitemur
|
|
| 2. Person Plural |
circitemini
|
|
| 3. Person Plural |
circitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitabam
|
|
| 2. Person Singular |
circitabas
|
|
| 3. Person Singular |
circitabat
|
|
| 1. Person Plural |
circitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
circitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
circitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitabar
|
|
| 2. Person Singular |
circitabaris circitabare
|
|
| 3. Person Singular |
circitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
circitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
circitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
circitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitarem
|
|
| 2. Person Singular |
circitares
|
|
| 3. Person Singular |
circitaret
|
|
| 1. Person Plural |
circitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
circitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
circitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitarer
|
|
| 2. Person Singular |
circitareris circitarere
|
|
| 3. Person Singular |
circitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
circitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
circitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
circitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitabo
|
|
| 2. Person Singular |
circitabis
|
|
| 3. Person Singular |
circitabit
|
|
| 1. Person Plural |
circitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
circitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
circitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitabor
|
|
| 2. Person Singular |
circitaberis circitabere
|
|
| 3. Person Singular |
circitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
circitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
circitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
circitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitavi
|
|
| 2. Person Singular |
circitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
circitavit
|
|
| 1. Person Plural |
circitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
circitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
circitaverunt circitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
circitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
circitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
circitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
circitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
circitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
circitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
circitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
circitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
circitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
circitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
circitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
circitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
circitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
circitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
circitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
circitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
circitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
circitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
circitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
circitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
circitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
circitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
circitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
circitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
circitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
circitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
circitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
circitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
circitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
circitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
circitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
circitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
circitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
circitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
circitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circitavero
|
|
| 2. Person Singular |
circitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
circitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
circitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
circitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
circitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
circitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
circitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
circitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
circitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
circitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
circitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
circitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
circitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
circitari circitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
circitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
circitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
circita
|
! |
| 2. Person Plural |
circitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
circitato
|
| 3. Person Singular |
circitato
|
| 2. Person Plural |
circitatote
|
| 3. Person Plural |
circitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
circitare
|
|
| Genitiv |
circitandi
|
|
| Dativ |
circitando
|
|
| Akkusativ |
circitandum
|
|
| Ablativ |
circitando
|
|
| Vokativ |
circitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circitandus
|
circitanda
|
circitandum
|
| Genitiv |
circitandi
|
circitandae
|
circitandi
|
| Dativ |
circitando
|
circitandae
|
circitando
|
| Akkusativ |
circitandum
|
circitandam
|
circitandum
|
| Ablativ |
circitando
|
circitanda
|
circitando
|
| Vokativ |
circitande
|
circitanda
|
circitandum
|
Plural
| Nominativ |
circitandi
|
circitandae
|
circitanda
|
| Genitiv |
circitandorum
|
circitandarum
|
circitandorum
|
| Dativ |
circitandis
|
circitandis
|
circitandis
|
| Akkusativ |
circitandos
|
circitandas
|
circitanda
|
| Ablativ |
circitandis
|
circitandis
|
circitandis
|
| Vokativ |
circitandi
|
circitandae
|
circitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circitans
|
circitans
|
circitans
|
| Genitiv |
circitantis
|
circitantis
|
circitantis
|
| Dativ |
circitanti
|
circitanti
|
circitanti
|
| Akkusativ |
circitantem
|
circitantem
|
circitans
|
| Ablativ |
circitanti circitante
|
circitanti circitante
|
circitanti circitante
|
| Vokativ |
circitans
|
circitans
|
circitans
|
Plural
| Nominativ |
circitantes
|
circitantes
|
circitantia
|
| Genitiv |
circitantium circitantum
|
circitantium circitantum
|
circitantium circitantum
|
| Dativ |
circitantibus
|
circitantibus
|
circitantibus
|
| Akkusativ |
circitantes
|
circitantes
|
circitantia
|
| Ablativ |
circitantibus
|
circitantibus
|
circitantibus
|
| Vokativ |
circitantes
|
circitantes
|
circitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circitatus
|
circitata
|
circitatum
|
| Genitiv |
circitati
|
circitatae
|
circitati
|
| Dativ |
circitato
|
circitatae
|
circitato
|
| Akkusativ |
circitatum
|
circitatam
|
circitatum
|
| Ablativ |
circitato
|
circitata
|
circitato
|
| Vokativ |
circitate
|
circitata
|
circitatum
|
Plural
| Nominativ |
circitati
|
circitatae
|
circitata
|
| Genitiv |
circitatorum
|
circitatarum
|
circitatorum
|
| Dativ |
circitatis
|
circitatis
|
circitatis
|
| Akkusativ |
circitatos
|
circitatas
|
circitata
|
| Ablativ |
circitatis
|
circitatis
|
circitatis
|
| Vokativ |
circitati
|
circitatae
|
circitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circitaturus
|
circitatura
|
circitaturum
|
| Genitiv |
circitaturi
|
circitaturae
|
circitaturi
|
| Dativ |
circitaturo
|
circitaturae
|
circitaturo
|
| Akkusativ |
circitaturum
|
circitaturam
|
circitaturum
|
| Ablativ |
circitaturo
|
circitatura
|
circitaturo
|
| Vokativ |
circitature
|
circitatura
|
circitaturum
|
Plural
| Nominativ |
circitaturi
|
circitaturae
|
circitatura
|
| Genitiv |
circitaturorum
|
circitaturarum
|
circitaturorum
|
| Dativ |
circitaturis
|
circitaturis
|
circitaturis
|
| Akkusativ |
circitaturos
|
circitaturas
|
circitatura
|
| Ablativ |
circitaturis
|
circitaturis
|
circitaturis
|
| Vokativ |
circitaturi
|
circitaturae
|
circitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
circitatum
|
circitatu
|