Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumaro
|
ich pflüge um |
| 2. Person Singular |
circumaras
|
du pflügst um |
| 3. Person Singular |
circumarat
|
er/sie/es pflügt um |
| 1. Person Plural |
circumaramus
|
wir pflügen um |
| 2. Person Plural |
circumaratis
|
ihr pflügt um |
| 3. Person Plural |
circumarant
|
sie pflügen um |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumaror
|
ich werde umgepflügt |
| 2. Person Singular |
circumararis circumarare
|
du wirst umgepflügt |
| 3. Person Singular |
circumaratur
|
er/sie/es wird umgepflügt |
| 1. Person Plural |
circumaramur
|
wir werden umgepflügt |
| 2. Person Plural |
circumaramini
|
ihr werdet umgepflügt |
| 3. Person Plural |
circumarantur
|
sie werden umgepflügt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumarem
|
ich pflüge um |
| 2. Person Singular |
circumares
|
du pflügest um |
| 3. Person Singular |
circumaret
|
er/sie/es pflüge um |
| 1. Person Plural |
circumaremus
|
wir pflügen um |
| 2. Person Plural |
circumaretis
|
ihr pflüget um |
| 3. Person Plural |
circumarent
|
sie pflügen um |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumarer
|
ich werde umgepflügt |
| 2. Person Singular |
circumareris circumarere
|
du werdest umgepflügt |
| 3. Person Singular |
circumaretur
|
er/sie/es werde umgepflügt |
| 1. Person Plural |
circumaremur
|
wir werden umgepflügt |
| 2. Person Plural |
circumaremini
|
ihr werdet umgepflügt |
| 3. Person Plural |
circumarentur
|
sie werden umgepflügt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumarabam
|
ich pflügte um |
| 2. Person Singular |
circumarabas
|
du pflügtest um |
| 3. Person Singular |
circumarabat
|
er/sie/es pflügte um |
| 1. Person Plural |
circumarabamus
|
wir pflügten um |
| 2. Person Plural |
circumarabatis
|
ihr pflügtet um |
| 3. Person Plural |
circumarabant
|
sie pflügten um |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumarabar
|
ich wurde umgepflügt |
| 2. Person Singular |
circumarabaris circumarabare
|
du wurdest umgepflügt |
| 3. Person Singular |
circumarabatur
|
er/sie/es wurde umgepflügt |
| 1. Person Plural |
circumarabamur
|
wir wurden umgepflügt |
| 2. Person Plural |
circumarabamini
|
ihr wurdet umgepflügt |
| 3. Person Plural |
circumarabantur
|
sie wurden umgepflügt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumararem
|
ich pflügte um |
| 2. Person Singular |
circumarares
|
du pflügtest um |
| 3. Person Singular |
circumararet
|
er/sie/es pflügte um |
| 1. Person Plural |
circumararemus
|
wir pflügten um |
| 2. Person Plural |
circumararetis
|
ihr pflügtet um |
| 3. Person Plural |
circumararent
|
sie pflügten um |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumararer
|
ich würde umgepflügt |
| 2. Person Singular |
circumarareris circumararere
|
du würdest umgepflügt |
| 3. Person Singular |
circumararetur
|
er/sie/es würde umgepflügt |
| 1. Person Plural |
circumararemur
|
wir würden umgepflügt |
| 2. Person Plural |
circumararemini
|
ihr würdet umgepflügt |
| 3. Person Plural |
circumararentur
|
sie würden umgepflügt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumarabo
|
ich werde umpflügen |
| 2. Person Singular |
circumarabis
|
du wirst umpflügen |
| 3. Person Singular |
circumarabit
|
er/sie/es wird umpflügen |
| 1. Person Plural |
circumarabimus
|
wir werden umpflügen |
| 2. Person Plural |
circumarabitis
|
ihr werdet umpflügen |
| 3. Person Plural |
circumarabunt
|
sie werden umpflügen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumarabor
|
ich werde umgepflügt werden |
| 2. Person Singular |
circumaraberis circumarabere
|
du wirst umgepflügt werden |
| 3. Person Singular |
circumarabitur
|
er/sie/es wird umgepflügt werden |
| 1. Person Plural |
circumarabimur
|
wir werden umgepflügt werden |
| 2. Person Plural |
circumarabimini
|
ihr werdet umgepflügt werden |
| 3. Person Plural |
circumarabuntur
|
sie werden umgepflügt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumaravi
|
ich habe umgepflügt |
| 2. Person Singular |
circumaravisti
|
du hast umgepflügt |
| 3. Person Singular |
circumaravit
|
er/sie/es hat umgepflügt |
| 1. Person Plural |
circumaravimus
|
wir haben umgepflügt |
| 2. Person Plural |
circumaravistis
|
ihr habt umgepflügt |
| 3. Person Plural |
circumaraverunt circumaravere
|
sie haben umgepflügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumaratus sum
|
ich bin umgepflügt worden |
| 2. Person Singular |
circumaratus es
|
du bist umgepflügt worden |
| 3. Person Singular |
circumaratus est
|
er/sie/es ist umgepflügt worden |
| 1. Person Plural |
circumarati sumus
|
wir sind umgepflügt worden |
| 2. Person Plural |
circumarati estis
|
ihr seid umgepflügt worden |
| 3. Person Plural |
circumarati sunt
|
sie sind umgepflügt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumaraverim
|
ich habe umgepflügt |
| 2. Person Singular |
circumaraveris
|
du habest umgepflügt |
| 3. Person Singular |
circumaraverit
|
er/sie/es habe umgepflügt |
| 1. Person Plural |
circumaraverimus
|
wir haben umgepflügt |
| 2. Person Plural |
circumaraveritis
|
ihr habet umgepflügt |
| 3. Person Plural |
circumaraverint
|
sie haben umgepflügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumaratus sim
|
ich sei umgepflügt worden |
| 2. Person Singular |
circumaratus sis
|
du seiest umgepflügt worden |
| 3. Person Singular |
circumaratus sit
|
er/sie/es sei umgepflügt worden |
| 1. Person Plural |
circumarati simus
|
wir seien umgepflügt worden |
| 2. Person Plural |
circumarati sitis
|
ihr seiet umgepflügt worden |
| 3. Person Plural |
circumarati sint
|
sie seien umgepflügt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumaraveram
|
ich hatte umgepflügt |
| 2. Person Singular |
circumaraveras
|
du hattest umgepflügt |
| 3. Person Singular |
circumaraverat
|
er/sie/es hatte umgepflügt |
| 1. Person Plural |
circumaraveramus
|
wir hatten umgepflügt |
| 2. Person Plural |
circumaraveratis
|
ihr hattet umgepflügt |
| 3. Person Plural |
circumaraverant
|
sie hatten umgepflügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumaratus eram
|
ich war umgepflügt worden |
| 2. Person Singular |
circumaratus eras
|
du warst umgepflügt worden |
| 3. Person Singular |
circumaratus erat
|
er/sie/es war umgepflügt worden |
| 1. Person Plural |
circumarati eramus
|
wir waren umgepflügt worden |
| 2. Person Plural |
circumarati eratis
|
ihr wart umgepflügt worden |
| 3. Person Plural |
circumarati erant
|
sie waren umgepflügt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumaravissem
|
ich hätte umgepflügt |
| 2. Person Singular |
circumaravisses
|
du hättest umgepflügt |
| 3. Person Singular |
circumaravisset
|
er/sie/es hätte umgepflügt |
| 1. Person Plural |
circumaravissemus
|
wir hätten umgepflügt |
| 2. Person Plural |
circumaravissetis
|
ihr hättet umgepflügt |
| 3. Person Plural |
circumaravissent
|
sie hätten umgepflügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumaratus essem
|
ich wäre umgepflügt worden |
| 2. Person Singular |
circumaratus esses
|
du wärest umgepflügt worden |
| 3. Person Singular |
circumaratus esset
|
er/sie/es wäre umgepflügt worden |
| 1. Person Plural |
circumarati essemus
|
wir wären umgepflügt worden |
| 2. Person Plural |
circumarati essetis
|
ihr wäret umgepflügt worden |
| 3. Person Plural |
circumarati essent
|
sie wären umgepflügt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumaravero
|
ich werde umgepflügt haben |
| 2. Person Singular |
circumaraveris
|
du wirst umgepflügt haben |
| 3. Person Singular |
circumaraverit
|
er/sie/es wird umgepflügt haben |
| 1. Person Plural |
circumaraverimus
|
wir werden umgepflügt haben |
| 2. Person Plural |
circumaraveritis
|
ihr werdet umgepflügt haben |
| 3. Person Plural |
circumaraverint
|
sie werden umgepflügt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumaratus ero
|
ich werde umgepflügt worden sein |
| 2. Person Singular |
circumaratus eris
|
du wirst umgepflügt worden sein |
| 3. Person Singular |
circumaratus erit
|
er/sie/es wird umgepflügt worden sein |
| 1. Person Plural |
circumarati erimus
|
wir werden umgepflügt worden sein |
| 2. Person Plural |
circumarati eritis
|
ihr werdet umgepflügt worden sein |
| 3. Person Plural |
circumarati erunt
|
sie werden umgepflügt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
circumarare
|
umpflügen |
| Vorzeitigkeit |
circumaravisse
|
umgepflügt haben |
| Nachzeitigkeit |
circumaraturum esse
|
umpflügen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
circumarari circumararier
|
umgepflügt werden |
| Vorzeitigkeit |
circumaratum esse
|
umgepflügt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
circumaratum iri
|
künftig umgepflügt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
circumara
|
pflüge um; pflüg um! |
| 2. Person Plural |
circumarate
|
pflügt um! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
circumarato
|
| 3. Person Singular |
circumarato
|
| 2. Person Plural |
circumaratote
|
| 3. Person Plural |
circumaranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
circumarare
|
das Umpflügen |
| Genitiv |
circumarandi
|
des Umpflügens |
| Dativ |
circumarando
|
dem Umpflügen |
| Akkusativ |
circumarandum
|
das Umpflügen |
| Ablativ |
circumarando
|
durch das Umpflügen |
| Vokativ |
circumarande
|
Umpflügen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circumarandus
|
circumaranda
|
circumarandum
|
| Genitiv |
circumarandi
|
circumarandae
|
circumarandi
|
| Dativ |
circumarando
|
circumarandae
|
circumarando
|
| Akkusativ |
circumarandum
|
circumarandam
|
circumarandum
|
| Ablativ |
circumarando
|
circumaranda
|
circumarando
|
| Vokativ |
circumarande
|
circumaranda
|
circumarandum
|
Plural
| Nominativ |
circumarandi
|
circumarandae
|
circumaranda
|
| Genitiv |
circumarandorum
|
circumarandarum
|
circumarandorum
|
| Dativ |
circumarandis
|
circumarandis
|
circumarandis
|
| Akkusativ |
circumarandos
|
circumarandas
|
circumaranda
|
| Ablativ |
circumarandis
|
circumarandis
|
circumarandis
|
| Vokativ |
circumarandi
|
circumarandae
|
circumaranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circumarans
|
circumarans
|
circumarans
|
| Genitiv |
circumarantis
|
circumarantis
|
circumarantis
|
| Dativ |
circumaranti
|
circumaranti
|
circumaranti
|
| Akkusativ |
circumarantem
|
circumarantem
|
circumarans
|
| Ablativ |
circumaranti circumarante
|
circumaranti circumarante
|
circumaranti circumarante
|
| Vokativ |
circumarans
|
circumarans
|
circumarans
|
Plural
| Nominativ |
circumarantes
|
circumarantes
|
circumarantia
|
| Genitiv |
circumarantium circumarantum
|
circumarantium circumarantum
|
circumarantium circumarantum
|
| Dativ |
circumarantibus
|
circumarantibus
|
circumarantibus
|
| Akkusativ |
circumarantes
|
circumarantes
|
circumarantia
|
| Ablativ |
circumarantibus
|
circumarantibus
|
circumarantibus
|
| Vokativ |
circumarantes
|
circumarantes
|
circumarantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circumaratus
|
circumarata
|
circumaratum
|
| Genitiv |
circumarati
|
circumaratae
|
circumarati
|
| Dativ |
circumarato
|
circumaratae
|
circumarato
|
| Akkusativ |
circumaratum
|
circumaratam
|
circumaratum
|
| Ablativ |
circumarato
|
circumarata
|
circumarato
|
| Vokativ |
circumarate
|
circumarata
|
circumaratum
|
Plural
| Nominativ |
circumarati
|
circumaratae
|
circumarata
|
| Genitiv |
circumaratorum
|
circumaratarum
|
circumaratorum
|
| Dativ |
circumaratis
|
circumaratis
|
circumaratis
|
| Akkusativ |
circumaratos
|
circumaratas
|
circumarata
|
| Ablativ |
circumaratis
|
circumaratis
|
circumaratis
|
| Vokativ |
circumarati
|
circumaratae
|
circumarata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circumaraturus
|
circumaratura
|
circumaraturum
|
| Genitiv |
circumaraturi
|
circumaraturae
|
circumaraturi
|
| Dativ |
circumaraturo
|
circumaraturae
|
circumaraturo
|
| Akkusativ |
circumaraturum
|
circumaraturam
|
circumaraturum
|
| Ablativ |
circumaraturo
|
circumaratura
|
circumaraturo
|
| Vokativ |
circumarature
|
circumaratura
|
circumaraturum
|
Plural
| Nominativ |
circumaraturi
|
circumaraturae
|
circumaratura
|
| Genitiv |
circumaraturorum
|
circumaraturarum
|
circumaraturorum
|
| Dativ |
circumaraturis
|
circumaraturis
|
circumaraturis
|
| Akkusativ |
circumaraturos
|
circumaraturas
|
circumaratura
|
| Ablativ |
circumaraturis
|
circumaraturis
|
circumaraturis
|
| Vokativ |
circumaraturi
|
circumaraturae
|
circumaratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
circumaratum
|
circumaratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumaro
|
|
| 2. Person Singular |
circumaras
|
|
| 3. Person Singular |
circumarat
|
|
| 1. Person Plural |
circumaramus
|
|
| 2. Person Plural |
circumaratis
|
|
| 3. Person Plural |
circumarant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumaror
|
|
| 2. Person Singular |
circumararis circumarare
|
|
| 3. Person Singular |
circumaratur
|
|
| 1. Person Plural |
circumaramur
|
|
| 2. Person Plural |
circumaramini
|
|
| 3. Person Plural |
circumarantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumarem
|
|
| 2. Person Singular |
circumares
|
|
| 3. Person Singular |
circumaret
|
|
| 1. Person Plural |
circumaremus
|
|
| 2. Person Plural |
circumaretis
|
|
| 3. Person Plural |
circumarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumarer
|
|
| 2. Person Singular |
circumareris circumarere
|
|
| 3. Person Singular |
circumaretur
|
|
| 1. Person Plural |
circumaremur
|
|
| 2. Person Plural |
circumaremini
|
|
| 3. Person Plural |
circumarentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumarabam
|
|
| 2. Person Singular |
circumarabas
|
|
| 3. Person Singular |
circumarabat
|
|
| 1. Person Plural |
circumarabamus
|
|
| 2. Person Plural |
circumarabatis
|
|
| 3. Person Plural |
circumarabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumarabar
|
|
| 2. Person Singular |
circumarabaris circumarabare
|
|
| 3. Person Singular |
circumarabatur
|
|
| 1. Person Plural |
circumarabamur
|
|
| 2. Person Plural |
circumarabamini
|
|
| 3. Person Plural |
circumarabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumararem
|
|
| 2. Person Singular |
circumarares
|
|
| 3. Person Singular |
circumararet
|
|
| 1. Person Plural |
circumararemus
|
|
| 2. Person Plural |
circumararetis
|
|
| 3. Person Plural |
circumararent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumararer
|
|
| 2. Person Singular |
circumarareris circumararere
|
|
| 3. Person Singular |
circumararetur
|
|
| 1. Person Plural |
circumararemur
|
|
| 2. Person Plural |
circumararemini
|
|
| 3. Person Plural |
circumararentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumarabo
|
|
| 2. Person Singular |
circumarabis
|
|
| 3. Person Singular |
circumarabit
|
|
| 1. Person Plural |
circumarabimus
|
|
| 2. Person Plural |
circumarabitis
|
|
| 3. Person Plural |
circumarabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumarabor
|
|
| 2. Person Singular |
circumaraberis circumarabere
|
|
| 3. Person Singular |
circumarabitur
|
|
| 1. Person Plural |
circumarabimur
|
|
| 2. Person Plural |
circumarabimini
|
|
| 3. Person Plural |
circumarabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumaravi
|
|
| 2. Person Singular |
circumaravisti
|
|
| 3. Person Singular |
circumaravit
|
|
| 1. Person Plural |
circumaravimus
|
|
| 2. Person Plural |
circumaravistis
|
|
| 3. Person Plural |
circumaraverunt circumaravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumaratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
circumaratus es
|
|
| 3. Person Singular |
circumaratus est
|
|
| 1. Person Plural |
circumarati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
circumarati estis
|
|
| 3. Person Plural |
circumarati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumaraverim
|
|
| 2. Person Singular |
circumaraveris
|
|
| 3. Person Singular |
circumaraverit
|
|
| 1. Person Plural |
circumaraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
circumaraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
circumaraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumaratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
circumaratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
circumaratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
circumarati simus
|
|
| 2. Person Plural |
circumarati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
circumarati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumaraveram
|
|
| 2. Person Singular |
circumaraveras
|
|
| 3. Person Singular |
circumaraverat
|
|
| 1. Person Plural |
circumaraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
circumaraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
circumaraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumaratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
circumaratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
circumaratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
circumarati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
circumarati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
circumarati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumaravissem
|
|
| 2. Person Singular |
circumaravisses
|
|
| 3. Person Singular |
circumaravisset
|
|
| 1. Person Plural |
circumaravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
circumaravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
circumaravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumaratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
circumaratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
circumaratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
circumarati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
circumarati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
circumarati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumaravero
|
|
| 2. Person Singular |
circumaraveris
|
|
| 3. Person Singular |
circumaraverit
|
|
| 1. Person Plural |
circumaraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
circumaraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
circumaraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumaratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
circumaratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
circumaratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
circumarati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
circumarati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
circumarati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
circumarare
|
|
| Vorzeitigkeit |
circumaravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
circumaraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
circumarari circumararier
|
|
| Vorzeitigkeit |
circumaratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
circumaratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
circumara
|
! |
| 2. Person Plural |
circumarate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
circumarato
|
| 3. Person Singular |
circumarato
|
| 2. Person Plural |
circumaratote
|
| 3. Person Plural |
circumaranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
circumarare
|
|
| Genitiv |
circumarandi
|
|
| Dativ |
circumarando
|
|
| Akkusativ |
circumarandum
|
|
| Ablativ |
circumarando
|
|
| Vokativ |
circumarande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circumarandus
|
circumaranda
|
circumarandum
|
| Genitiv |
circumarandi
|
circumarandae
|
circumarandi
|
| Dativ |
circumarando
|
circumarandae
|
circumarando
|
| Akkusativ |
circumarandum
|
circumarandam
|
circumarandum
|
| Ablativ |
circumarando
|
circumaranda
|
circumarando
|
| Vokativ |
circumarande
|
circumaranda
|
circumarandum
|
Plural
| Nominativ |
circumarandi
|
circumarandae
|
circumaranda
|
| Genitiv |
circumarandorum
|
circumarandarum
|
circumarandorum
|
| Dativ |
circumarandis
|
circumarandis
|
circumarandis
|
| Akkusativ |
circumarandos
|
circumarandas
|
circumaranda
|
| Ablativ |
circumarandis
|
circumarandis
|
circumarandis
|
| Vokativ |
circumarandi
|
circumarandae
|
circumaranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circumarans
|
circumarans
|
circumarans
|
| Genitiv |
circumarantis
|
circumarantis
|
circumarantis
|
| Dativ |
circumaranti
|
circumaranti
|
circumaranti
|
| Akkusativ |
circumarantem
|
circumarantem
|
circumarans
|
| Ablativ |
circumaranti circumarante
|
circumaranti circumarante
|
circumaranti circumarante
|
| Vokativ |
circumarans
|
circumarans
|
circumarans
|
Plural
| Nominativ |
circumarantes
|
circumarantes
|
circumarantia
|
| Genitiv |
circumarantium circumarantum
|
circumarantium circumarantum
|
circumarantium circumarantum
|
| Dativ |
circumarantibus
|
circumarantibus
|
circumarantibus
|
| Akkusativ |
circumarantes
|
circumarantes
|
circumarantia
|
| Ablativ |
circumarantibus
|
circumarantibus
|
circumarantibus
|
| Vokativ |
circumarantes
|
circumarantes
|
circumarantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circumaratus
|
circumarata
|
circumaratum
|
| Genitiv |
circumarati
|
circumaratae
|
circumarati
|
| Dativ |
circumarato
|
circumaratae
|
circumarato
|
| Akkusativ |
circumaratum
|
circumaratam
|
circumaratum
|
| Ablativ |
circumarato
|
circumarata
|
circumarato
|
| Vokativ |
circumarate
|
circumarata
|
circumaratum
|
Plural
| Nominativ |
circumarati
|
circumaratae
|
circumarata
|
| Genitiv |
circumaratorum
|
circumaratarum
|
circumaratorum
|
| Dativ |
circumaratis
|
circumaratis
|
circumaratis
|
| Akkusativ |
circumaratos
|
circumaratas
|
circumarata
|
| Ablativ |
circumaratis
|
circumaratis
|
circumaratis
|
| Vokativ |
circumarati
|
circumaratae
|
circumarata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circumaraturus
|
circumaratura
|
circumaraturum
|
| Genitiv |
circumaraturi
|
circumaraturae
|
circumaraturi
|
| Dativ |
circumaraturo
|
circumaraturae
|
circumaraturo
|
| Akkusativ |
circumaraturum
|
circumaraturam
|
circumaraturum
|
| Ablativ |
circumaraturo
|
circumaratura
|
circumaraturo
|
| Vokativ |
circumarature
|
circumaratura
|
circumaraturum
|
Plural
| Nominativ |
circumaraturi
|
circumaraturae
|
circumaratura
|
| Genitiv |
circumaraturorum
|
circumaraturarum
|
circumaraturorum
|
| Dativ |
circumaraturis
|
circumaraturis
|
circumaraturis
|
| Akkusativ |
circumaraturos
|
circumaraturas
|
circumaratura
|
| Ablativ |
circumaraturis
|
circumaraturis
|
circumaraturis
|
| Vokativ |
circumaraturi
|
circumaraturae
|
circumaratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
circumaratum
|
circumaratu
|