Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| circumfigere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | ringsum einschlagen anheften anschlagen ringsum festmachen |
| circumfigere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | du wirst angeheftet werden du wirst angeschlagen werden |
| circumfigere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst angeheftet du wirst angeschlagen |
| circumfigere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | hefte an hefte dich an schlag an |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigo |
|
| 2. Person Singular | circumfigis |
|
| 3. Person Singular | circumfigit |
|
| 1. Person Plural | circumfigimus |
|
| 2. Person Plural | circumfigitis |
|
| 3. Person Plural | circumfigunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigor |
|
| 2. Person Singular | circumfigeris circumfigere |
|
| 3. Person Singular | circumfigitur |
|
| 1. Person Plural | circumfigimur |
|
| 2. Person Plural | circumfigimini |
|
| 3. Person Plural | circumfiguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigam |
|
| 2. Person Singular | circumfigas |
|
| 3. Person Singular | circumfigat |
|
| 1. Person Plural | circumfigamus |
|
| 2. Person Plural | circumfigatis |
|
| 3. Person Plural | circumfigant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigar |
|
| 2. Person Singular | circumfigaris circumfigare |
|
| 3. Person Singular | circumfigatur |
|
| 1. Person Plural | circumfigamur |
|
| 2. Person Plural | circumfigamini |
|
| 3. Person Plural | circumfigantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigebam |
|
| 2. Person Singular | circumfigebas |
|
| 3. Person Singular | circumfigebat |
|
| 1. Person Plural | circumfigebamus |
|
| 2. Person Plural | circumfigebatis |
|
| 3. Person Plural | circumfigebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigebar |
|
| 2. Person Singular | circumfigebaris circumfigebare |
|
| 3. Person Singular | circumfigebatur |
|
| 1. Person Plural | circumfigebamur |
|
| 2. Person Plural | circumfigebamini |
|
| 3. Person Plural | circumfigebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigerem |
|
| 2. Person Singular | circumfigeres |
|
| 3. Person Singular | circumfigeret |
|
| 1. Person Plural | circumfigeremus |
|
| 2. Person Plural | circumfigeretis |
|
| 3. Person Plural | circumfigerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigerer |
|
| 2. Person Singular | circumfigereris circumfigerere |
|
| 3. Person Singular | circumfigeretur |
|
| 1. Person Plural | circumfigeremur |
|
| 2. Person Plural | circumfigeremini |
|
| 3. Person Plural | circumfigerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigam |
|
| 2. Person Singular | circumfiges |
|
| 3. Person Singular | circumfiget |
|
| 1. Person Plural | circumfigemus |
|
| 2. Person Plural | circumfigetis |
|
| 3. Person Plural | circumfigent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigar |
|
| 2. Person Singular | circumfigeris circumfigere |
|
| 3. Person Singular | circumfigetur |
|
| 1. Person Plural | circumfigemur |
|
| 2. Person Plural | circumfigemini |
|
| 3. Person Plural | circumfigentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixi |
|
| 2. Person Singular | circumfixisti |
|
| 3. Person Singular | circumfixit |
|
| 1. Person Plural | circumfiximus |
|
| 2. Person Plural | circumfixistis |
|
| 3. Person Plural | circumfixerunt circumfixere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixus sum |
|
| 2. Person Singular | circumfixus es |
|
| 3. Person Singular | circumfixus est |
|
| 1. Person Plural | circumfixi sumus |
|
| 2. Person Plural | circumfixi estis |
|
| 3. Person Plural | circumfixi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixerim |
|
| 2. Person Singular | circumfixeris |
|
| 3. Person Singular | circumfixerit |
|
| 1. Person Plural | circumfixerimus |
|
| 2. Person Plural | circumfixeritis |
|
| 3. Person Plural | circumfixerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixus sim |
|
| 2. Person Singular | circumfixus sis |
|
| 3. Person Singular | circumfixus sit |
|
| 1. Person Plural | circumfixi simus |
|
| 2. Person Plural | circumfixi sitis |
|
| 3. Person Plural | circumfixi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixeram |
|
| 2. Person Singular | circumfixeras |
|
| 3. Person Singular | circumfixerat |
|
| 1. Person Plural | circumfixeramus |
|
| 2. Person Plural | circumfixeratis |
|
| 3. Person Plural | circumfixerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixus eram |
|
| 2. Person Singular | circumfixus eras |
|
| 3. Person Singular | circumfixus erat |
|
| 1. Person Plural | circumfixi eramus |
|
| 2. Person Plural | circumfixi eratis |
|
| 3. Person Plural | circumfixi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixissem |
|
| 2. Person Singular | circumfixisses |
|
| 3. Person Singular | circumfixisset |
|
| 1. Person Plural | circumfixissemus |
|
| 2. Person Plural | circumfixissetis |
|
| 3. Person Plural | circumfixissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixus essem |
|
| 2. Person Singular | circumfixus esses |
|
| 3. Person Singular | circumfixus esset |
|
| 1. Person Plural | circumfixi essemus |
|
| 2. Person Plural | circumfixi essetis |
|
| 3. Person Plural | circumfixi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixero |
|
| 2. Person Singular | circumfixeris |
|
| 3. Person Singular | circumfixerit |
|
| 1. Person Plural | circumfixerimus |
|
| 2. Person Plural | circumfixeritis |
|
| 3. Person Plural | circumfixerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixus ero |
|
| 2. Person Singular | circumfixus eris |
|
| 3. Person Singular | circumfixus erit |
|
| 1. Person Plural | circumfixi erimus |
|
| 2. Person Plural | circumfixi eritis |
|
| 3. Person Plural | circumfixi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumfigere |
|
| Vorzeitigkeit | circumfixisse |
|
| Nachzeitigkeit | circumfixurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumfigi circumfigier |
|
| Vorzeitigkeit | circumfixum esse |
|
| Nachzeitigkeit | circumfixum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | circumfige |
! |
| 2. Person Plural | circumfigite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | circumfigito |
| 3. Person Singular | circumfigito |
| 2. Person Plural | circumfigitote |
| 3. Person Plural | circumfigunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | circumfigere |
|
| Genitiv | circumfigendi circumfigundi |
|
| Dativ | circumfigendo circumfigundo |
|
| Akkusativ | circumfigendum circumfigundum |
|
| Ablativ | circumfigendo circumfigundo |
|
| Vokativ | circumfigende circumfigunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumfigendus circumfigundus |
circumfigenda circumfigunda |
circumfigendum circumfigundum |
| Genitiv | circumfigendi circumfigundi |
circumfigendae circumfigundae |
circumfigendi circumfigundi |
| Dativ | circumfigendo circumfigundo |
circumfigendae circumfigundae |
circumfigendo circumfigundo |
| Akkusativ | circumfigendum circumfigundum |
circumfigendam circumfigundam |
circumfigendum circumfigundum |
| Ablativ | circumfigendo circumfigundo |
circumfigenda circumfigunda |
circumfigendo circumfigundo |
| Vokativ | circumfigende circumfigunde |
circumfigenda circumfigunda |
circumfigendum circumfigundum |
Plural
| Nominativ | circumfigendi circumfigundi |
circumfigendae circumfigundae |
circumfigenda circumfigunda |
| Genitiv | circumfigendorum circumfigundorum |
circumfigendarum circumfigundarum |
circumfigendorum circumfigundorum |
| Dativ | circumfigendis circumfigundis |
circumfigendis circumfigundis |
circumfigendis circumfigundis |
| Akkusativ | circumfigendos circumfigundos |
circumfigendas circumfigundas |
circumfigenda circumfigunda |
| Ablativ | circumfigendis circumfigundis |
circumfigendis circumfigundis |
circumfigendis circumfigundis |
| Vokativ | circumfigendi circumfigundi |
circumfigendae circumfigundae |
circumfigenda circumfigunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumfigens |
circumfigens |
circumfigens |
| Genitiv | circumfigentis |
circumfigentis |
circumfigentis |
| Dativ | circumfigenti |
circumfigenti |
circumfigenti |
| Akkusativ | circumfigentem |
circumfigentem |
circumfigens |
| Ablativ | circumfigenti circumfigente |
circumfigenti circumfigente |
circumfigenti circumfigente |
| Vokativ | circumfigens |
circumfigens |
circumfigens |
Plural
| Nominativ | circumfigentes |
circumfigentes |
circumfigentia |
| Genitiv | circumfigentium circumfigentum |
circumfigentium circumfigentum |
circumfigentium circumfigentum |
| Dativ | circumfigentibus |
circumfigentibus |
circumfigentibus |
| Akkusativ | circumfigentes |
circumfigentes |
circumfigentia |
| Ablativ | circumfigentibus |
circumfigentibus |
circumfigentibus |
| Vokativ | circumfigentes |
circumfigentes |
circumfigentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumfixus |
circumfixa |
circumfixum |
| Genitiv | circumfixi |
circumfixae |
circumfixi |
| Dativ | circumfixo |
circumfixae |
circumfixo |
| Akkusativ | circumfixum |
circumfixam |
circumfixum |
| Ablativ | circumfixo |
circumfixa |
circumfixo |
| Vokativ | circumfixe |
circumfixa |
circumfixum |
Plural
| Nominativ | circumfixi |
circumfixae |
circumfixa |
| Genitiv | circumfixorum |
circumfixarum |
circumfixorum |
| Dativ | circumfixis |
circumfixis |
circumfixis |
| Akkusativ | circumfixos |
circumfixas |
circumfixa |
| Ablativ | circumfixis |
circumfixis |
circumfixis |
| Vokativ | circumfixi |
circumfixae |
circumfixa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumfixurus |
circumfixura |
circumfixurum |
| Genitiv | circumfixuri |
circumfixurae |
circumfixuri |
| Dativ | circumfixuro |
circumfixurae |
circumfixuro |
| Akkusativ | circumfixurum |
circumfixuram |
circumfixurum |
| Ablativ | circumfixuro |
circumfixura |
circumfixuro |
| Vokativ | circumfixure |
circumfixura |
circumfixurum |
Plural
| Nominativ | circumfixuri |
circumfixurae |
circumfixura |
| Genitiv | circumfixurorum |
circumfixurarum |
circumfixurorum |
| Dativ | circumfixuris |
circumfixuris |
circumfixuris |
| Akkusativ | circumfixuros |
circumfixuras |
circumfixura |
| Ablativ | circumfixuris |
circumfixuris |
circumfixuris |
| Vokativ | circumfixuri |
circumfixurae |
circumfixura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| circumfixum |
circumfixu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigo |
ich hefte an |
| 2. Person Singular | circumfigis |
du heftest an |
| 3. Person Singular | circumfigit |
er/sie/es heftet an |
| 1. Person Plural | circumfigimus |
wir heften an |
| 2. Person Plural | circumfigitis |
ihr heftet an |
| 3. Person Plural | circumfigunt |
sie heften an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigor |
ich werde angeheftet |
| 2. Person Singular | circumfigeris circumfigere |
du wirst angeheftet |
| 3. Person Singular | circumfigitur |
er/sie/es wird angeheftet |
| 1. Person Plural | circumfigimur |
wir werden angeheftet |
| 2. Person Plural | circumfigimini |
ihr werdet angeheftet |
| 3. Person Plural | circumfiguntur |
sie werden angeheftet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigam |
ich hefte an |
| 2. Person Singular | circumfigas |
du heftest an |
| 3. Person Singular | circumfigat |
er/sie/es hefte an |
| 1. Person Plural | circumfigamus |
wir heften an |
| 2. Person Plural | circumfigatis |
ihr heftet an |
| 3. Person Plural | circumfigant |
sie heften an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigar |
ich werde angeheftet |
| 2. Person Singular | circumfigaris circumfigare |
du werdest angeheftet |
| 3. Person Singular | circumfigatur |
er/sie/es werde angeheftet |
| 1. Person Plural | circumfigamur |
wir werden angeheftet |
| 2. Person Plural | circumfigamini |
ihr werdet angeheftet |
| 3. Person Plural | circumfigantur |
sie werden angeheftet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigebam |
ich heftete an |
| 2. Person Singular | circumfigebas |
du heftetest an |
| 3. Person Singular | circumfigebat |
er/sie/es heftete an |
| 1. Person Plural | circumfigebamus |
wir hefteten an |
| 2. Person Plural | circumfigebatis |
ihr heftetet an |
| 3. Person Plural | circumfigebant |
sie hefteten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigebar |
ich wurde angeheftet |
| 2. Person Singular | circumfigebaris circumfigebare |
du wurdest angeheftet |
| 3. Person Singular | circumfigebatur |
er/sie/es wurde angeheftet |
| 1. Person Plural | circumfigebamur |
wir wurden angeheftet |
| 2. Person Plural | circumfigebamini |
ihr wurdet angeheftet |
| 3. Person Plural | circumfigebantur |
sie wurden angeheftet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigerem |
ich heftete an |
| 2. Person Singular | circumfigeres |
du heftetest an |
| 3. Person Singular | circumfigeret |
er/sie/es heftete an |
| 1. Person Plural | circumfigeremus |
wir hefteten an |
| 2. Person Plural | circumfigeretis |
ihr heftetet an |
| 3. Person Plural | circumfigerent |
sie hefteten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigerer |
ich würde angeheftet |
| 2. Person Singular | circumfigereris circumfigerere |
du würdest angeheftet |
| 3. Person Singular | circumfigeretur |
er/sie/es würde angeheftet |
| 1. Person Plural | circumfigeremur |
wir würden angeheftet |
| 2. Person Plural | circumfigeremini |
ihr würdet angeheftet |
| 3. Person Plural | circumfigerentur |
sie würden angeheftet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigam |
ich werde anheften |
| 2. Person Singular | circumfiges |
du wirst anheften |
| 3. Person Singular | circumfiget |
er/sie/es wird anheften |
| 1. Person Plural | circumfigemus |
wir werden anheften |
| 2. Person Plural | circumfigetis |
ihr werdet anheften |
| 3. Person Plural | circumfigent |
sie werden anheften |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigar |
ich werde angeheftet werden |
| 2. Person Singular | circumfigeris circumfigere |
du wirst angeheftet werden |
| 3. Person Singular | circumfigetur |
er/sie/es wird angeheftet werden |
| 1. Person Plural | circumfigemur |
wir werden angeheftet werden |
| 2. Person Plural | circumfigemini |
ihr werdet angeheftet werden |
| 3. Person Plural | circumfigentur |
sie werden angeheftet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixi |
ich habe angeheftet |
| 2. Person Singular | circumfixisti |
du hast angeheftet |
| 3. Person Singular | circumfixit |
er/sie/es hat angeheftet |
| 1. Person Plural | circumfiximus |
wir haben angeheftet |
| 2. Person Plural | circumfixistis |
ihr habt angeheftet |
| 3. Person Plural | circumfixerunt circumfixere |
sie haben angeheftet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixus sum |
ich bin angeheftet worden |
| 2. Person Singular | circumfixus es |
du bist angeheftet worden |
| 3. Person Singular | circumfixus est |
er/sie/es ist angeheftet worden |
| 1. Person Plural | circumfixi sumus |
wir sind angeheftet worden |
| 2. Person Plural | circumfixi estis |
ihr seid angeheftet worden |
| 3. Person Plural | circumfixi sunt |
sie sind angeheftet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixerim |
ich habe angeheftet |
| 2. Person Singular | circumfixeris |
du habest angeheftet |
| 3. Person Singular | circumfixerit |
er/sie/es habe angeheftet |
| 1. Person Plural | circumfixerimus |
wir haben angeheftet |
| 2. Person Plural | circumfixeritis |
ihr habet angeheftet |
| 3. Person Plural | circumfixerint |
sie haben angeheftet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixus sim |
ich sei angeheftet worden |
| 2. Person Singular | circumfixus sis |
du seiest angeheftet worden |
| 3. Person Singular | circumfixus sit |
er/sie/es sei angeheftet worden |
| 1. Person Plural | circumfixi simus |
wir seien angeheftet worden |
| 2. Person Plural | circumfixi sitis |
ihr seiet angeheftet worden |
| 3. Person Plural | circumfixi sint |
sie seien angeheftet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixeram |
ich hatte angeheftet |
| 2. Person Singular | circumfixeras |
du hattest angeheftet |
| 3. Person Singular | circumfixerat |
er/sie/es hatte angeheftet |
| 1. Person Plural | circumfixeramus |
wir hatten angeheftet |
| 2. Person Plural | circumfixeratis |
ihr hattet angeheftet |
| 3. Person Plural | circumfixerant |
sie hatten angeheftet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixus eram |
ich war angeheftet worden |
| 2. Person Singular | circumfixus eras |
du warst angeheftet worden |
| 3. Person Singular | circumfixus erat |
er/sie/es war angeheftet worden |
| 1. Person Plural | circumfixi eramus |
wir waren angeheftet worden |
| 2. Person Plural | circumfixi eratis |
ihr wart angeheftet worden |
| 3. Person Plural | circumfixi erant |
sie waren angeheftet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixissem |
ich hätte angeheftet |
| 2. Person Singular | circumfixisses |
du hättest angeheftet |
| 3. Person Singular | circumfixisset |
er/sie/es hätte angeheftet |
| 1. Person Plural | circumfixissemus |
wir hätten angeheftet |
| 2. Person Plural | circumfixissetis |
ihr hättet angeheftet |
| 3. Person Plural | circumfixissent |
sie hätten angeheftet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixus essem |
ich wäre angeheftet worden |
| 2. Person Singular | circumfixus esses |
du wärest angeheftet worden |
| 3. Person Singular | circumfixus esset |
er/sie/es wäre angeheftet worden |
| 1. Person Plural | circumfixi essemus |
wir wären angeheftet worden |
| 2. Person Plural | circumfixi essetis |
ihr wäret angeheftet worden |
| 3. Person Plural | circumfixi essent |
sie wären angeheftet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixero |
ich werde angeheftet haben |
| 2. Person Singular | circumfixeris |
du wirst angeheftet haben |
| 3. Person Singular | circumfixerit |
er/sie/es wird angeheftet haben |
| 1. Person Plural | circumfixerimus |
wir werden angeheftet haben |
| 2. Person Plural | circumfixeritis |
ihr werdet angeheftet haben |
| 3. Person Plural | circumfixerint |
sie werden angeheftet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixus ero |
ich werde angeheftet worden sein |
| 2. Person Singular | circumfixus eris |
du wirst angeheftet worden sein |
| 3. Person Singular | circumfixus erit |
er/sie/es wird angeheftet worden sein |
| 1. Person Plural | circumfixi erimus |
wir werden angeheftet worden sein |
| 2. Person Plural | circumfixi eritis |
ihr werdet angeheftet worden sein |
| 3. Person Plural | circumfixi erunt |
sie werden angeheftet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumfigere |
anheften |
| Vorzeitigkeit | circumfixisse |
angeheftet haben |
| Nachzeitigkeit | circumfixurum esse |
anheften werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumfigi circumfigier |
angeheftet werden |
| Vorzeitigkeit | circumfixum esse |
angeheftet worden sein |
| Nachzeitigkeit | circumfixum iri |
künftig angeheftet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | circumfige |
hefte an! |
| 2. Person Plural | circumfigite |
heftet an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | circumfigito |
| 3. Person Singular | circumfigito |
| 2. Person Plural | circumfigitote |
| 3. Person Plural | circumfigunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | circumfigere |
das Anheften |
| Genitiv | circumfigendi circumfigundi |
des Anheftens |
| Dativ | circumfigendo circumfigundo |
dem Anheften |
| Akkusativ | circumfigendum circumfigundum |
das Anheften |
| Ablativ | circumfigendo circumfigundo |
durch das Anheften |
| Vokativ | circumfigende circumfigunde |
Anheften! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumfigendus circumfigundus |
circumfigenda circumfigunda |
circumfigendum circumfigundum |
| Genitiv | circumfigendi circumfigundi |
circumfigendae circumfigundae |
circumfigendi circumfigundi |
| Dativ | circumfigendo circumfigundo |
circumfigendae circumfigundae |
circumfigendo circumfigundo |
| Akkusativ | circumfigendum circumfigundum |
circumfigendam circumfigundam |
circumfigendum circumfigundum |
| Ablativ | circumfigendo circumfigundo |
circumfigenda circumfigunda |
circumfigendo circumfigundo |
| Vokativ | circumfigende circumfigunde |
circumfigenda circumfigunda |
circumfigendum circumfigundum |
Plural
| Nominativ | circumfigendi circumfigundi |
circumfigendae circumfigundae |
circumfigenda circumfigunda |
| Genitiv | circumfigendorum circumfigundorum |
circumfigendarum circumfigundarum |
circumfigendorum circumfigundorum |
| Dativ | circumfigendis circumfigundis |
circumfigendis circumfigundis |
circumfigendis circumfigundis |
| Akkusativ | circumfigendos circumfigundos |
circumfigendas circumfigundas |
circumfigenda circumfigunda |
| Ablativ | circumfigendis circumfigundis |
circumfigendis circumfigundis |
circumfigendis circumfigundis |
| Vokativ | circumfigendi circumfigundi |
circumfigendae circumfigundae |
circumfigenda circumfigunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumfigens |
circumfigens |
circumfigens |
| Genitiv | circumfigentis |
circumfigentis |
circumfigentis |
| Dativ | circumfigenti |
circumfigenti |
circumfigenti |
| Akkusativ | circumfigentem |
circumfigentem |
circumfigens |
| Ablativ | circumfigenti circumfigente |
circumfigenti circumfigente |
circumfigenti circumfigente |
| Vokativ | circumfigens |
circumfigens |
circumfigens |
Plural
| Nominativ | circumfigentes |
circumfigentes |
circumfigentia |
| Genitiv | circumfigentium circumfigentum |
circumfigentium circumfigentum |
circumfigentium circumfigentum |
| Dativ | circumfigentibus |
circumfigentibus |
circumfigentibus |
| Akkusativ | circumfigentes |
circumfigentes |
circumfigentia |
| Ablativ | circumfigentibus |
circumfigentibus |
circumfigentibus |
| Vokativ | circumfigentes |
circumfigentes |
circumfigentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumfixus |
circumfixa |
circumfixum |
| Genitiv | circumfixi |
circumfixae |
circumfixi |
| Dativ | circumfixo |
circumfixae |
circumfixo |
| Akkusativ | circumfixum |
circumfixam |
circumfixum |
| Ablativ | circumfixo |
circumfixa |
circumfixo |
| Vokativ | circumfixe |
circumfixa |
circumfixum |
Plural
| Nominativ | circumfixi |
circumfixae |
circumfixa |
| Genitiv | circumfixorum |
circumfixarum |
circumfixorum |
| Dativ | circumfixis |
circumfixis |
circumfixis |
| Akkusativ | circumfixos |
circumfixas |
circumfixa |
| Ablativ | circumfixis |
circumfixis |
circumfixis |
| Vokativ | circumfixi |
circumfixae |
circumfixa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumfixurus |
circumfixura |
circumfixurum |
| Genitiv | circumfixuri |
circumfixurae |
circumfixuri |
| Dativ | circumfixuro |
circumfixurae |
circumfixuro |
| Akkusativ | circumfixurum |
circumfixuram |
circumfixurum |
| Ablativ | circumfixuro |
circumfixura |
circumfixuro |
| Vokativ | circumfixure |
circumfixura |
circumfixurum |
Plural
| Nominativ | circumfixuri |
circumfixurae |
circumfixura |
| Genitiv | circumfixurorum |
circumfixurarum |
circumfixurorum |
| Dativ | circumfixuris |
circumfixuris |
circumfixuris |
| Akkusativ | circumfixuros |
circumfixuras |
circumfixura |
| Ablativ | circumfixuris |
circumfixuris |
circumfixuris |
| Vokativ | circumfixuri |
circumfixurae |
circumfixura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| circumfixum |
circumfixu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigo |
ich schlage an |
| 2. Person Singular | circumfigis |
du schlägst an |
| 3. Person Singular | circumfigit |
er/sie/es schlägt an |
| 1. Person Plural | circumfigimus |
wir schlagen an |
| 2. Person Plural | circumfigitis |
ihr schlagt an |
| 3. Person Plural | circumfigunt |
sie schlagen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigor |
ich werde angeschlagen |
| 2. Person Singular | circumfigeris circumfigere |
du wirst angeschlagen |
| 3. Person Singular | circumfigitur |
er/sie/es wird angeschlagen |
| 1. Person Plural | circumfigimur |
wir werden angeschlagen |
| 2. Person Plural | circumfigimini |
ihr werdet angeschlagen |
| 3. Person Plural | circumfiguntur |
sie werden angeschlagen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigam |
ich schlage an |
| 2. Person Singular | circumfigas |
du schlagest an |
| 3. Person Singular | circumfigat |
er/sie/es schlage an |
| 1. Person Plural | circumfigamus |
wir schlagen an |
| 2. Person Plural | circumfigatis |
ihr schlaget an |
| 3. Person Plural | circumfigant |
sie schlagen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigar |
ich werde angeschlagen |
| 2. Person Singular | circumfigaris circumfigare |
du werdest angeschlagen |
| 3. Person Singular | circumfigatur |
er/sie/es werde angeschlagen |
| 1. Person Plural | circumfigamur |
wir werden angeschlagen |
| 2. Person Plural | circumfigamini |
ihr werdet angeschlagen |
| 3. Person Plural | circumfigantur |
sie werden angeschlagen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigebam |
ich schlug an |
| 2. Person Singular | circumfigebas |
du schlugst an |
| 3. Person Singular | circumfigebat |
er/sie/es schlug an |
| 1. Person Plural | circumfigebamus |
wir schlugen an |
| 2. Person Plural | circumfigebatis |
ihr schlugt an |
| 3. Person Plural | circumfigebant |
sie schlugen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigebar |
ich wurde angeschlagen |
| 2. Person Singular | circumfigebaris circumfigebare |
du wurdest angeschlagen |
| 3. Person Singular | circumfigebatur |
er/sie/es wurde angeschlagen |
| 1. Person Plural | circumfigebamur |
wir wurden angeschlagen |
| 2. Person Plural | circumfigebamini |
ihr wurdet angeschlagen |
| 3. Person Plural | circumfigebantur |
sie wurden angeschlagen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigerem |
ich schlüge an |
| 2. Person Singular | circumfigeres |
du schlügest an |
| 3. Person Singular | circumfigeret |
er/sie/es schlüge an |
| 1. Person Plural | circumfigeremus |
wir schlügen an |
| 2. Person Plural | circumfigeretis |
ihr schlüget an |
| 3. Person Plural | circumfigerent |
sie schlügen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigerer |
ich würde angeschlagen |
| 2. Person Singular | circumfigereris circumfigerere |
du würdest angeschlagen |
| 3. Person Singular | circumfigeretur |
er/sie/es würde angeschlagen |
| 1. Person Plural | circumfigeremur |
wir würden angeschlagen |
| 2. Person Plural | circumfigeremini |
ihr würdet angeschlagen |
| 3. Person Plural | circumfigerentur |
sie würden angeschlagen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigam |
ich werde anschlagen |
| 2. Person Singular | circumfiges |
du wirst anschlagen |
| 3. Person Singular | circumfiget |
er/sie/es wird anschlagen |
| 1. Person Plural | circumfigemus |
wir werden anschlagen |
| 2. Person Plural | circumfigetis |
ihr werdet anschlagen |
| 3. Person Plural | circumfigent |
sie werden anschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigar |
ich werde angeschlagen werden |
| 2. Person Singular | circumfigeris circumfigere |
du wirst angeschlagen werden |
| 3. Person Singular | circumfigetur |
er/sie/es wird angeschlagen werden |
| 1. Person Plural | circumfigemur |
wir werden angeschlagen werden |
| 2. Person Plural | circumfigemini |
ihr werdet angeschlagen werden |
| 3. Person Plural | circumfigentur |
sie werden angeschlagen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixi |
ich habe angeschlagen |
| 2. Person Singular | circumfixisti |
du hast angeschlagen |
| 3. Person Singular | circumfixit |
er/sie/es hat angeschlagen |
| 1. Person Plural | circumfiximus |
wir haben angeschlagen |
| 2. Person Plural | circumfixistis |
ihr habt angeschlagen |
| 3. Person Plural | circumfixerunt circumfixere |
sie haben angeschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixus sum |
ich bin angeschlagen worden |
| 2. Person Singular | circumfixus es |
du bist angeschlagen worden |
| 3. Person Singular | circumfixus est |
er/sie/es ist angeschlagen worden |
| 1. Person Plural | circumfixi sumus |
wir sind angeschlagen worden |
| 2. Person Plural | circumfixi estis |
ihr seid angeschlagen worden |
| 3. Person Plural | circumfixi sunt |
sie sind angeschlagen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixerim |
ich habe angeschlagen |
| 2. Person Singular | circumfixeris |
du habest angeschlagen |
| 3. Person Singular | circumfixerit |
er/sie/es habe angeschlagen |
| 1. Person Plural | circumfixerimus |
wir haben angeschlagen |
| 2. Person Plural | circumfixeritis |
ihr habet angeschlagen |
| 3. Person Plural | circumfixerint |
sie haben angeschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixus sim |
ich sei angeschlagen worden |
| 2. Person Singular | circumfixus sis |
du seiest angeschlagen worden |
| 3. Person Singular | circumfixus sit |
er/sie/es sei angeschlagen worden |
| 1. Person Plural | circumfixi simus |
wir seien angeschlagen worden |
| 2. Person Plural | circumfixi sitis |
ihr seiet angeschlagen worden |
| 3. Person Plural | circumfixi sint |
sie seien angeschlagen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixeram |
ich hatte angeschlagen |
| 2. Person Singular | circumfixeras |
du hattest angeschlagen |
| 3. Person Singular | circumfixerat |
er/sie/es hatte angeschlagen |
| 1. Person Plural | circumfixeramus |
wir hatten angeschlagen |
| 2. Person Plural | circumfixeratis |
ihr hattet angeschlagen |
| 3. Person Plural | circumfixerant |
sie hatten angeschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixus eram |
ich war angeschlagen worden |
| 2. Person Singular | circumfixus eras |
du warst angeschlagen worden |
| 3. Person Singular | circumfixus erat |
er/sie/es war angeschlagen worden |
| 1. Person Plural | circumfixi eramus |
wir waren angeschlagen worden |
| 2. Person Plural | circumfixi eratis |
ihr wart angeschlagen worden |
| 3. Person Plural | circumfixi erant |
sie waren angeschlagen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixissem |
ich hätte angeschlagen |
| 2. Person Singular | circumfixisses |
du hättest angeschlagen |
| 3. Person Singular | circumfixisset |
er/sie/es hätte angeschlagen |
| 1. Person Plural | circumfixissemus |
wir hätten angeschlagen |
| 2. Person Plural | circumfixissetis |
ihr hättet angeschlagen |
| 3. Person Plural | circumfixissent |
sie hätten angeschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixus essem |
ich wäre angeschlagen worden |
| 2. Person Singular | circumfixus esses |
du wärest angeschlagen worden |
| 3. Person Singular | circumfixus esset |
er/sie/es wäre angeschlagen worden |
| 1. Person Plural | circumfixi essemus |
wir wären angeschlagen worden |
| 2. Person Plural | circumfixi essetis |
ihr wäret angeschlagen worden |
| 3. Person Plural | circumfixi essent |
sie wären angeschlagen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixero |
ich werde angeschlagen haben |
| 2. Person Singular | circumfixeris |
du wirst angeschlagen haben |
| 3. Person Singular | circumfixerit |
er/sie/es wird angeschlagen haben |
| 1. Person Plural | circumfixerimus |
wir werden angeschlagen haben |
| 2. Person Plural | circumfixeritis |
ihr werdet angeschlagen haben |
| 3. Person Plural | circumfixerint |
sie werden angeschlagen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixus ero |
ich werde angeschlagen worden sein |
| 2. Person Singular | circumfixus eris |
du wirst angeschlagen worden sein |
| 3. Person Singular | circumfixus erit |
er/sie/es wird angeschlagen worden sein |
| 1. Person Plural | circumfixi erimus |
wir werden angeschlagen worden sein |
| 2. Person Plural | circumfixi eritis |
ihr werdet angeschlagen worden sein |
| 3. Person Plural | circumfixi erunt |
sie werden angeschlagen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumfigere |
anschlagen |
| Vorzeitigkeit | circumfixisse |
angeschlagen haben |
| Nachzeitigkeit | circumfixurum esse |
anschlagen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumfigi circumfigier |
angeschlagen werden |
| Vorzeitigkeit | circumfixum esse |
angeschlagen worden sein |
| Nachzeitigkeit | circumfixum iri |
künftig angeschlagen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | circumfige |
schlag an! |
| 2. Person Plural | circumfigite |
schlagt an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | circumfigito |
| 3. Person Singular | circumfigito |
| 2. Person Plural | circumfigitote |
| 3. Person Plural | circumfigunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | circumfigere |
das Anschlagen |
| Genitiv | circumfigendi circumfigundi |
des Anschlagens |
| Dativ | circumfigendo circumfigundo |
dem Anschlagen |
| Akkusativ | circumfigendum circumfigundum |
das Anschlagen |
| Ablativ | circumfigendo circumfigundo |
durch das Anschlagen |
| Vokativ | circumfigende circumfigunde |
Anschlagen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumfigendus circumfigundus |
circumfigenda circumfigunda |
circumfigendum circumfigundum |
| Genitiv | circumfigendi circumfigundi |
circumfigendae circumfigundae |
circumfigendi circumfigundi |
| Dativ | circumfigendo circumfigundo |
circumfigendae circumfigundae |
circumfigendo circumfigundo |
| Akkusativ | circumfigendum circumfigundum |
circumfigendam circumfigundam |
circumfigendum circumfigundum |
| Ablativ | circumfigendo circumfigundo |
circumfigenda circumfigunda |
circumfigendo circumfigundo |
| Vokativ | circumfigende circumfigunde |
circumfigenda circumfigunda |
circumfigendum circumfigundum |
Plural
| Nominativ | circumfigendi circumfigundi |
circumfigendae circumfigundae |
circumfigenda circumfigunda |
| Genitiv | circumfigendorum circumfigundorum |
circumfigendarum circumfigundarum |
circumfigendorum circumfigundorum |
| Dativ | circumfigendis circumfigundis |
circumfigendis circumfigundis |
circumfigendis circumfigundis |
| Akkusativ | circumfigendos circumfigundos |
circumfigendas circumfigundas |
circumfigenda circumfigunda |
| Ablativ | circumfigendis circumfigundis |
circumfigendis circumfigundis |
circumfigendis circumfigundis |
| Vokativ | circumfigendi circumfigundi |
circumfigendae circumfigundae |
circumfigenda circumfigunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumfigens |
circumfigens |
circumfigens |
| Genitiv | circumfigentis |
circumfigentis |
circumfigentis |
| Dativ | circumfigenti |
circumfigenti |
circumfigenti |
| Akkusativ | circumfigentem |
circumfigentem |
circumfigens |
| Ablativ | circumfigenti circumfigente |
circumfigenti circumfigente |
circumfigenti circumfigente |
| Vokativ | circumfigens |
circumfigens |
circumfigens |
Plural
| Nominativ | circumfigentes |
circumfigentes |
circumfigentia |
| Genitiv | circumfigentium circumfigentum |
circumfigentium circumfigentum |
circumfigentium circumfigentum |
| Dativ | circumfigentibus |
circumfigentibus |
circumfigentibus |
| Akkusativ | circumfigentes |
circumfigentes |
circumfigentia |
| Ablativ | circumfigentibus |
circumfigentibus |
circumfigentibus |
| Vokativ | circumfigentes |
circumfigentes |
circumfigentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumfixus |
circumfixa |
circumfixum |
| Genitiv | circumfixi |
circumfixae |
circumfixi |
| Dativ | circumfixo |
circumfixae |
circumfixo |
| Akkusativ | circumfixum |
circumfixam |
circumfixum |
| Ablativ | circumfixo |
circumfixa |
circumfixo |
| Vokativ | circumfixe |
circumfixa |
circumfixum |
Plural
| Nominativ | circumfixi |
circumfixae |
circumfixa |
| Genitiv | circumfixorum |
circumfixarum |
circumfixorum |
| Dativ | circumfixis |
circumfixis |
circumfixis |
| Akkusativ | circumfixos |
circumfixas |
circumfixa |
| Ablativ | circumfixis |
circumfixis |
circumfixis |
| Vokativ | circumfixi |
circumfixae |
circumfixa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumfixurus |
circumfixura |
circumfixurum |
| Genitiv | circumfixuri |
circumfixurae |
circumfixuri |
| Dativ | circumfixuro |
circumfixurae |
circumfixuro |
| Akkusativ | circumfixurum |
circumfixuram |
circumfixurum |
| Ablativ | circumfixuro |
circumfixura |
circumfixuro |
| Vokativ | circumfixure |
circumfixura |
circumfixurum |
Plural
| Nominativ | circumfixuri |
circumfixurae |
circumfixura |
| Genitiv | circumfixurorum |
circumfixurarum |
circumfixurorum |
| Dativ | circumfixuris |
circumfixuris |
circumfixuris |
| Akkusativ | circumfixuros |
circumfixuras |
circumfixura |
| Ablativ | circumfixuris |
circumfixuris |
circumfixuris |
| Vokativ | circumfixuri |
circumfixurae |
circumfixura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| circumfixum |
circumfixu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigo |
|
| 2. Person Singular | circumfigis |
|
| 3. Person Singular | circumfigit |
|
| 1. Person Plural | circumfigimus |
|
| 2. Person Plural | circumfigitis |
|
| 3. Person Plural | circumfigunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigor |
|
| 2. Person Singular | circumfigeris circumfigere |
|
| 3. Person Singular | circumfigitur |
|
| 1. Person Plural | circumfigimur |
|
| 2. Person Plural | circumfigimini |
|
| 3. Person Plural | circumfiguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigam |
|
| 2. Person Singular | circumfigas |
|
| 3. Person Singular | circumfigat |
|
| 1. Person Plural | circumfigamus |
|
| 2. Person Plural | circumfigatis |
|
| 3. Person Plural | circumfigant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigar |
|
| 2. Person Singular | circumfigaris circumfigare |
|
| 3. Person Singular | circumfigatur |
|
| 1. Person Plural | circumfigamur |
|
| 2. Person Plural | circumfigamini |
|
| 3. Person Plural | circumfigantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigebam |
|
| 2. Person Singular | circumfigebas |
|
| 3. Person Singular | circumfigebat |
|
| 1. Person Plural | circumfigebamus |
|
| 2. Person Plural | circumfigebatis |
|
| 3. Person Plural | circumfigebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigebar |
|
| 2. Person Singular | circumfigebaris circumfigebare |
|
| 3. Person Singular | circumfigebatur |
|
| 1. Person Plural | circumfigebamur |
|
| 2. Person Plural | circumfigebamini |
|
| 3. Person Plural | circumfigebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigerem |
|
| 2. Person Singular | circumfigeres |
|
| 3. Person Singular | circumfigeret |
|
| 1. Person Plural | circumfigeremus |
|
| 2. Person Plural | circumfigeretis |
|
| 3. Person Plural | circumfigerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigerer |
|
| 2. Person Singular | circumfigereris circumfigerere |
|
| 3. Person Singular | circumfigeretur |
|
| 1. Person Plural | circumfigeremur |
|
| 2. Person Plural | circumfigeremini |
|
| 3. Person Plural | circumfigerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigam |
|
| 2. Person Singular | circumfiges |
|
| 3. Person Singular | circumfiget |
|
| 1. Person Plural | circumfigemus |
|
| 2. Person Plural | circumfigetis |
|
| 3. Person Plural | circumfigent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfigar |
|
| 2. Person Singular | circumfigeris circumfigere |
|
| 3. Person Singular | circumfigetur |
|
| 1. Person Plural | circumfigemur |
|
| 2. Person Plural | circumfigemini |
|
| 3. Person Plural | circumfigentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixi |
|
| 2. Person Singular | circumfixisti |
|
| 3. Person Singular | circumfixit |
|
| 1. Person Plural | circumfiximus |
|
| 2. Person Plural | circumfixistis |
|
| 3. Person Plural | circumfixerunt circumfixere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixus sum |
|
| 2. Person Singular | circumfixus es |
|
| 3. Person Singular | circumfixus est |
|
| 1. Person Plural | circumfixi sumus |
|
| 2. Person Plural | circumfixi estis |
|
| 3. Person Plural | circumfixi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixerim |
|
| 2. Person Singular | circumfixeris |
|
| 3. Person Singular | circumfixerit |
|
| 1. Person Plural | circumfixerimus |
|
| 2. Person Plural | circumfixeritis |
|
| 3. Person Plural | circumfixerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixus sim |
|
| 2. Person Singular | circumfixus sis |
|
| 3. Person Singular | circumfixus sit |
|
| 1. Person Plural | circumfixi simus |
|
| 2. Person Plural | circumfixi sitis |
|
| 3. Person Plural | circumfixi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixeram |
|
| 2. Person Singular | circumfixeras |
|
| 3. Person Singular | circumfixerat |
|
| 1. Person Plural | circumfixeramus |
|
| 2. Person Plural | circumfixeratis |
|
| 3. Person Plural | circumfixerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixus eram |
|
| 2. Person Singular | circumfixus eras |
|
| 3. Person Singular | circumfixus erat |
|
| 1. Person Plural | circumfixi eramus |
|
| 2. Person Plural | circumfixi eratis |
|
| 3. Person Plural | circumfixi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixissem |
|
| 2. Person Singular | circumfixisses |
|
| 3. Person Singular | circumfixisset |
|
| 1. Person Plural | circumfixissemus |
|
| 2. Person Plural | circumfixissetis |
|
| 3. Person Plural | circumfixissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixus essem |
|
| 2. Person Singular | circumfixus esses |
|
| 3. Person Singular | circumfixus esset |
|
| 1. Person Plural | circumfixi essemus |
|
| 2. Person Plural | circumfixi essetis |
|
| 3. Person Plural | circumfixi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixero |
|
| 2. Person Singular | circumfixeris |
|
| 3. Person Singular | circumfixerit |
|
| 1. Person Plural | circumfixerimus |
|
| 2. Person Plural | circumfixeritis |
|
| 3. Person Plural | circumfixerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumfixus ero |
|
| 2. Person Singular | circumfixus eris |
|
| 3. Person Singular | circumfixus erit |
|
| 1. Person Plural | circumfixi erimus |
|
| 2. Person Plural | circumfixi eritis |
|
| 3. Person Plural | circumfixi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumfigere |
|
| Vorzeitigkeit | circumfixisse |
|
| Nachzeitigkeit | circumfixurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumfigi circumfigier |
|
| Vorzeitigkeit | circumfixum esse |
|
| Nachzeitigkeit | circumfixum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | circumfige |
! |
| 2. Person Plural | circumfigite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | circumfigito |
| 3. Person Singular | circumfigito |
| 2. Person Plural | circumfigitote |
| 3. Person Plural | circumfigunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | circumfigere |
|
| Genitiv | circumfigendi circumfigundi |
|
| Dativ | circumfigendo circumfigundo |
|
| Akkusativ | circumfigendum circumfigundum |
|
| Ablativ | circumfigendo circumfigundo |
|
| Vokativ | circumfigende circumfigunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumfigendus circumfigundus |
circumfigenda circumfigunda |
circumfigendum circumfigundum |
| Genitiv | circumfigendi circumfigundi |
circumfigendae circumfigundae |
circumfigendi circumfigundi |
| Dativ | circumfigendo circumfigundo |
circumfigendae circumfigundae |
circumfigendo circumfigundo |
| Akkusativ | circumfigendum circumfigundum |
circumfigendam circumfigundam |
circumfigendum circumfigundum |
| Ablativ | circumfigendo circumfigundo |
circumfigenda circumfigunda |
circumfigendo circumfigundo |
| Vokativ | circumfigende circumfigunde |
circumfigenda circumfigunda |
circumfigendum circumfigundum |
Plural
| Nominativ | circumfigendi circumfigundi |
circumfigendae circumfigundae |
circumfigenda circumfigunda |
| Genitiv | circumfigendorum circumfigundorum |
circumfigendarum circumfigundarum |
circumfigendorum circumfigundorum |
| Dativ | circumfigendis circumfigundis |
circumfigendis circumfigundis |
circumfigendis circumfigundis |
| Akkusativ | circumfigendos circumfigundos |
circumfigendas circumfigundas |
circumfigenda circumfigunda |
| Ablativ | circumfigendis circumfigundis |
circumfigendis circumfigundis |
circumfigendis circumfigundis |
| Vokativ | circumfigendi circumfigundi |
circumfigendae circumfigundae |
circumfigenda circumfigunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumfigens |
circumfigens |
circumfigens |
| Genitiv | circumfigentis |
circumfigentis |
circumfigentis |
| Dativ | circumfigenti |
circumfigenti |
circumfigenti |
| Akkusativ | circumfigentem |
circumfigentem |
circumfigens |
| Ablativ | circumfigenti circumfigente |
circumfigenti circumfigente |
circumfigenti circumfigente |
| Vokativ | circumfigens |
circumfigens |
circumfigens |
Plural
| Nominativ | circumfigentes |
circumfigentes |
circumfigentia |
| Genitiv | circumfigentium circumfigentum |
circumfigentium circumfigentum |
circumfigentium circumfigentum |
| Dativ | circumfigentibus |
circumfigentibus |
circumfigentibus |
| Akkusativ | circumfigentes |
circumfigentes |
circumfigentia |
| Ablativ | circumfigentibus |
circumfigentibus |
circumfigentibus |
| Vokativ | circumfigentes |
circumfigentes |
circumfigentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumfixus |
circumfixa |
circumfixum |
| Genitiv | circumfixi |
circumfixae |
circumfixi |
| Dativ | circumfixo |
circumfixae |
circumfixo |
| Akkusativ | circumfixum |
circumfixam |
circumfixum |
| Ablativ | circumfixo |
circumfixa |
circumfixo |
| Vokativ | circumfixe |
circumfixa |
circumfixum |
Plural
| Nominativ | circumfixi |
circumfixae |
circumfixa |
| Genitiv | circumfixorum |
circumfixarum |
circumfixorum |
| Dativ | circumfixis |
circumfixis |
circumfixis |
| Akkusativ | circumfixos |
circumfixas |
circumfixa |
| Ablativ | circumfixis |
circumfixis |
circumfixis |
| Vokativ | circumfixi |
circumfixae |
circumfixa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumfixurus |
circumfixura |
circumfixurum |
| Genitiv | circumfixuri |
circumfixurae |
circumfixuri |
| Dativ | circumfixuro |
circumfixurae |
circumfixuro |
| Akkusativ | circumfixurum |
circumfixuram |
circumfixurum |
| Ablativ | circumfixuro |
circumfixura |
circumfixuro |
| Vokativ | circumfixure |
circumfixura |
circumfixurum |
Plural
| Nominativ | circumfixuri |
circumfixurae |
circumfixura |
| Genitiv | circumfixurorum |
circumfixurarum |
circumfixurorum |
| Dativ | circumfixuris |
circumfixuris |
circumfixuris |
| Akkusativ | circumfixuros |
circumfixuras |
circumfixura |
| Ablativ | circumfixuris |
circumfixuris |
circumfixuris |
| Vokativ | circumfixuri |
circumfixurae |
circumfixura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| circumfixum |
circumfixu |