Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| circumgemere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | rings umbrummen ringsum brummen umbrüllen umstöhnen |
| circumgemere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | du wirst umbrüllt werden du wirst umstöhnt werden |
| circumgemere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst umbrüllt du wirst umstöhnt |
| circumgemere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | umbrülle; umbrüll umstöhne; umstöhn |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemo |
|
| 2. Person Singular | circumgemis |
|
| 3. Person Singular | circumgemit |
|
| 1. Person Plural | circumgemimus |
|
| 2. Person Plural | circumgemitis |
|
| 3. Person Plural | circumgemunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemor |
|
| 2. Person Singular | circumgemeris circumgemere |
|
| 3. Person Singular | circumgemitur |
|
| 1. Person Plural | circumgemimur |
|
| 2. Person Plural | circumgemimini |
|
| 3. Person Plural | circumgemuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemam |
|
| 2. Person Singular | circumgemas |
|
| 3. Person Singular | circumgemat |
|
| 1. Person Plural | circumgemamus |
|
| 2. Person Plural | circumgematis |
|
| 3. Person Plural | circumgemant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemar |
|
| 2. Person Singular | circumgemaris circumgemare |
|
| 3. Person Singular | circumgematur |
|
| 1. Person Plural | circumgemamur |
|
| 2. Person Plural | circumgemamini |
|
| 3. Person Plural | circumgemantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemebam |
|
| 2. Person Singular | circumgemebas |
|
| 3. Person Singular | circumgemebat |
|
| 1. Person Plural | circumgemebamus |
|
| 2. Person Plural | circumgemebatis |
|
| 3. Person Plural | circumgemebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemebar |
|
| 2. Person Singular | circumgemebaris circumgemebare |
|
| 3. Person Singular | circumgemebatur |
|
| 1. Person Plural | circumgemebamur |
|
| 2. Person Plural | circumgemebamini |
|
| 3. Person Plural | circumgemebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemerem |
|
| 2. Person Singular | circumgemeres |
|
| 3. Person Singular | circumgemeret |
|
| 1. Person Plural | circumgemeremus |
|
| 2. Person Plural | circumgemeretis |
|
| 3. Person Plural | circumgemerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemerer |
|
| 2. Person Singular | circumgemereris circumgemerere |
|
| 3. Person Singular | circumgemeretur |
|
| 1. Person Plural | circumgemeremur |
|
| 2. Person Plural | circumgemeremini |
|
| 3. Person Plural | circumgemerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemam |
|
| 2. Person Singular | circumgemes |
|
| 3. Person Singular | circumgemet |
|
| 1. Person Plural | circumgememus |
|
| 2. Person Plural | circumgemetis |
|
| 3. Person Plural | circumgement |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemar |
|
| 2. Person Singular | circumgemeris circumgemere |
|
| 3. Person Singular | circumgemetur |
|
| 1. Person Plural | circumgememur |
|
| 2. Person Plural | circumgememini |
|
| 3. Person Plural | circumgementur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemui |
|
| 2. Person Singular | circumgemuisti |
|
| 3. Person Singular | circumgemuit |
|
| 1. Person Plural | circumgemuimus |
|
| 2. Person Plural | circumgemuistis |
|
| 3. Person Plural | circumgemuerunt circumgemuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemitus sum |
|
| 2. Person Singular | circumgemitus es |
|
| 3. Person Singular | circumgemitus est |
|
| 1. Person Plural | circumgemiti sumus |
|
| 2. Person Plural | circumgemiti estis |
|
| 3. Person Plural | circumgemiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemuerim |
|
| 2. Person Singular | circumgemueris |
|
| 3. Person Singular | circumgemuerit |
|
| 1. Person Plural | circumgemuerimus |
|
| 2. Person Plural | circumgemueritis |
|
| 3. Person Plural | circumgemuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemitus sim |
|
| 2. Person Singular | circumgemitus sis |
|
| 3. Person Singular | circumgemitus sit |
|
| 1. Person Plural | circumgemiti simus |
|
| 2. Person Plural | circumgemiti sitis |
|
| 3. Person Plural | circumgemiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemueram |
|
| 2. Person Singular | circumgemueras |
|
| 3. Person Singular | circumgemuerat |
|
| 1. Person Plural | circumgemueramus |
|
| 2. Person Plural | circumgemueratis |
|
| 3. Person Plural | circumgemuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemitus eram |
|
| 2. Person Singular | circumgemitus eras |
|
| 3. Person Singular | circumgemitus erat |
|
| 1. Person Plural | circumgemiti eramus |
|
| 2. Person Plural | circumgemiti eratis |
|
| 3. Person Plural | circumgemiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemuissem |
|
| 2. Person Singular | circumgemuisses |
|
| 3. Person Singular | circumgemuisset |
|
| 1. Person Plural | circumgemuissemus |
|
| 2. Person Plural | circumgemuissetis |
|
| 3. Person Plural | circumgemuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemitus essem |
|
| 2. Person Singular | circumgemitus esses |
|
| 3. Person Singular | circumgemitus esset |
|
| 1. Person Plural | circumgemiti essemus |
|
| 2. Person Plural | circumgemiti essetis |
|
| 3. Person Plural | circumgemiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemuero |
|
| 2. Person Singular | circumgemueris |
|
| 3. Person Singular | circumgemuerit |
|
| 1. Person Plural | circumgemuerimus |
|
| 2. Person Plural | circumgemueritis |
|
| 3. Person Plural | circumgemuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemitus ero |
|
| 2. Person Singular | circumgemitus eris |
|
| 3. Person Singular | circumgemitus erit |
|
| 1. Person Plural | circumgemiti erimus |
|
| 2. Person Plural | circumgemiti eritis |
|
| 3. Person Plural | circumgemiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumgemere |
|
| Vorzeitigkeit | circumgemuisse |
|
| Nachzeitigkeit | circumgemiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumgemi circumgemier |
|
| Vorzeitigkeit | circumgemitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | circumgemitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | circumgeme |
! |
| 2. Person Plural | circumgemite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | circumgemito |
| 3. Person Singular | circumgemito |
| 2. Person Plural | circumgemitote |
| 3. Person Plural | circumgemunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | circumgemere |
|
| Genitiv | circumgemendi circumgemundi |
|
| Dativ | circumgemendo circumgemundo |
|
| Akkusativ | circumgemendum circumgemundum |
|
| Ablativ | circumgemendo circumgemundo |
|
| Vokativ | circumgemende circumgemunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumgemendus circumgemundus |
circumgemenda circumgemunda |
circumgemendum circumgemundum |
| Genitiv | circumgemendi circumgemundi |
circumgemendae circumgemundae |
circumgemendi circumgemundi |
| Dativ | circumgemendo circumgemundo |
circumgemendae circumgemundae |
circumgemendo circumgemundo |
| Akkusativ | circumgemendum circumgemundum |
circumgemendam circumgemundam |
circumgemendum circumgemundum |
| Ablativ | circumgemendo circumgemundo |
circumgemenda circumgemunda |
circumgemendo circumgemundo |
| Vokativ | circumgemende circumgemunde |
circumgemenda circumgemunda |
circumgemendum circumgemundum |
Plural
| Nominativ | circumgemendi circumgemundi |
circumgemendae circumgemundae |
circumgemenda circumgemunda |
| Genitiv | circumgemendorum circumgemundorum |
circumgemendarum circumgemundarum |
circumgemendorum circumgemundorum |
| Dativ | circumgemendis circumgemundis |
circumgemendis circumgemundis |
circumgemendis circumgemundis |
| Akkusativ | circumgemendos circumgemundos |
circumgemendas circumgemundas |
circumgemenda circumgemunda |
| Ablativ | circumgemendis circumgemundis |
circumgemendis circumgemundis |
circumgemendis circumgemundis |
| Vokativ | circumgemendi circumgemundi |
circumgemendae circumgemundae |
circumgemenda circumgemunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumgemens |
circumgemens |
circumgemens |
| Genitiv | circumgementis |
circumgementis |
circumgementis |
| Dativ | circumgementi |
circumgementi |
circumgementi |
| Akkusativ | circumgementem |
circumgementem |
circumgemens |
| Ablativ | circumgementi circumgemente |
circumgementi circumgemente |
circumgementi circumgemente |
| Vokativ | circumgemens |
circumgemens |
circumgemens |
Plural
| Nominativ | circumgementes |
circumgementes |
circumgementia |
| Genitiv | circumgementium circumgementum |
circumgementium circumgementum |
circumgementium circumgementum |
| Dativ | circumgementibus |
circumgementibus |
circumgementibus |
| Akkusativ | circumgementes |
circumgementes |
circumgementia |
| Ablativ | circumgementibus |
circumgementibus |
circumgementibus |
| Vokativ | circumgementes |
circumgementes |
circumgementia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumgemitus |
circumgemita |
circumgemitum |
| Genitiv | circumgemiti |
circumgemitae |
circumgemiti |
| Dativ | circumgemito |
circumgemitae |
circumgemito |
| Akkusativ | circumgemitum |
circumgemitam |
circumgemitum |
| Ablativ | circumgemito |
circumgemita |
circumgemito |
| Vokativ | circumgemite |
circumgemita |
circumgemitum |
Plural
| Nominativ | circumgemiti |
circumgemitae |
circumgemita |
| Genitiv | circumgemitorum |
circumgemitarum |
circumgemitorum |
| Dativ | circumgemitis |
circumgemitis |
circumgemitis |
| Akkusativ | circumgemitos |
circumgemitas |
circumgemita |
| Ablativ | circumgemitis |
circumgemitis |
circumgemitis |
| Vokativ | circumgemiti |
circumgemitae |
circumgemita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumgemiturus |
circumgemitura |
circumgemiturum |
| Genitiv | circumgemituri |
circumgemiturae |
circumgemituri |
| Dativ | circumgemituro |
circumgemiturae |
circumgemituro |
| Akkusativ | circumgemiturum |
circumgemituram |
circumgemiturum |
| Ablativ | circumgemituro |
circumgemitura |
circumgemituro |
| Vokativ | circumgemiture |
circumgemitura |
circumgemiturum |
Plural
| Nominativ | circumgemituri |
circumgemiturae |
circumgemitura |
| Genitiv | circumgemiturorum |
circumgemiturarum |
circumgemiturorum |
| Dativ | circumgemituris |
circumgemituris |
circumgemituris |
| Akkusativ | circumgemituros |
circumgemituras |
circumgemitura |
| Ablativ | circumgemituris |
circumgemituris |
circumgemituris |
| Vokativ | circumgemituri |
circumgemiturae |
circumgemitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| circumgemitum |
circumgemitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemo |
|
| 2. Person Singular | circumgemis |
|
| 3. Person Singular | circumgemit |
|
| 1. Person Plural | circumgemimus |
|
| 2. Person Plural | circumgemitis |
|
| 3. Person Plural | circumgemunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemor |
|
| 2. Person Singular | circumgemeris circumgemere |
|
| 3. Person Singular | circumgemitur |
|
| 1. Person Plural | circumgemimur |
|
| 2. Person Plural | circumgemimini |
|
| 3. Person Plural | circumgemuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemam |
|
| 2. Person Singular | circumgemas |
|
| 3. Person Singular | circumgemat |
|
| 1. Person Plural | circumgemamus |
|
| 2. Person Plural | circumgematis |
|
| 3. Person Plural | circumgemant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemar |
|
| 2. Person Singular | circumgemaris circumgemare |
|
| 3. Person Singular | circumgematur |
|
| 1. Person Plural | circumgemamur |
|
| 2. Person Plural | circumgemamini |
|
| 3. Person Plural | circumgemantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemebam |
|
| 2. Person Singular | circumgemebas |
|
| 3. Person Singular | circumgemebat |
|
| 1. Person Plural | circumgemebamus |
|
| 2. Person Plural | circumgemebatis |
|
| 3. Person Plural | circumgemebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemebar |
|
| 2. Person Singular | circumgemebaris circumgemebare |
|
| 3. Person Singular | circumgemebatur |
|
| 1. Person Plural | circumgemebamur |
|
| 2. Person Plural | circumgemebamini |
|
| 3. Person Plural | circumgemebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemerem |
|
| 2. Person Singular | circumgemeres |
|
| 3. Person Singular | circumgemeret |
|
| 1. Person Plural | circumgemeremus |
|
| 2. Person Plural | circumgemeretis |
|
| 3. Person Plural | circumgemerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemerer |
|
| 2. Person Singular | circumgemereris circumgemerere |
|
| 3. Person Singular | circumgemeretur |
|
| 1. Person Plural | circumgemeremur |
|
| 2. Person Plural | circumgemeremini |
|
| 3. Person Plural | circumgemerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemam |
|
| 2. Person Singular | circumgemes |
|
| 3. Person Singular | circumgemet |
|
| 1. Person Plural | circumgememus |
|
| 2. Person Plural | circumgemetis |
|
| 3. Person Plural | circumgement |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemar |
|
| 2. Person Singular | circumgemeris circumgemere |
|
| 3. Person Singular | circumgemetur |
|
| 1. Person Plural | circumgememur |
|
| 2. Person Plural | circumgememini |
|
| 3. Person Plural | circumgementur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemui |
|
| 2. Person Singular | circumgemuisti |
|
| 3. Person Singular | circumgemuit |
|
| 1. Person Plural | circumgemuimus |
|
| 2. Person Plural | circumgemuistis |
|
| 3. Person Plural | circumgemuerunt circumgemuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemitus sum |
|
| 2. Person Singular | circumgemitus es |
|
| 3. Person Singular | circumgemitus est |
|
| 1. Person Plural | circumgemiti sumus |
|
| 2. Person Plural | circumgemiti estis |
|
| 3. Person Plural | circumgemiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemuerim |
|
| 2. Person Singular | circumgemueris |
|
| 3. Person Singular | circumgemuerit |
|
| 1. Person Plural | circumgemuerimus |
|
| 2. Person Plural | circumgemueritis |
|
| 3. Person Plural | circumgemuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemitus sim |
|
| 2. Person Singular | circumgemitus sis |
|
| 3. Person Singular | circumgemitus sit |
|
| 1. Person Plural | circumgemiti simus |
|
| 2. Person Plural | circumgemiti sitis |
|
| 3. Person Plural | circumgemiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemueram |
|
| 2. Person Singular | circumgemueras |
|
| 3. Person Singular | circumgemuerat |
|
| 1. Person Plural | circumgemueramus |
|
| 2. Person Plural | circumgemueratis |
|
| 3. Person Plural | circumgemuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemitus eram |
|
| 2. Person Singular | circumgemitus eras |
|
| 3. Person Singular | circumgemitus erat |
|
| 1. Person Plural | circumgemiti eramus |
|
| 2. Person Plural | circumgemiti eratis |
|
| 3. Person Plural | circumgemiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemuissem |
|
| 2. Person Singular | circumgemuisses |
|
| 3. Person Singular | circumgemuisset |
|
| 1. Person Plural | circumgemuissemus |
|
| 2. Person Plural | circumgemuissetis |
|
| 3. Person Plural | circumgemuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemitus essem |
|
| 2. Person Singular | circumgemitus esses |
|
| 3. Person Singular | circumgemitus esset |
|
| 1. Person Plural | circumgemiti essemus |
|
| 2. Person Plural | circumgemiti essetis |
|
| 3. Person Plural | circumgemiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemuero |
|
| 2. Person Singular | circumgemueris |
|
| 3. Person Singular | circumgemuerit |
|
| 1. Person Plural | circumgemuerimus |
|
| 2. Person Plural | circumgemueritis |
|
| 3. Person Plural | circumgemuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemitus ero |
|
| 2. Person Singular | circumgemitus eris |
|
| 3. Person Singular | circumgemitus erit |
|
| 1. Person Plural | circumgemiti erimus |
|
| 2. Person Plural | circumgemiti eritis |
|
| 3. Person Plural | circumgemiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumgemere |
|
| Vorzeitigkeit | circumgemuisse |
|
| Nachzeitigkeit | circumgemiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumgemi circumgemier |
|
| Vorzeitigkeit | circumgemitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | circumgemitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | circumgeme |
! |
| 2. Person Plural | circumgemite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | circumgemito |
| 3. Person Singular | circumgemito |
| 2. Person Plural | circumgemitote |
| 3. Person Plural | circumgemunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | circumgemere |
|
| Genitiv | circumgemendi circumgemundi |
|
| Dativ | circumgemendo circumgemundo |
|
| Akkusativ | circumgemendum circumgemundum |
|
| Ablativ | circumgemendo circumgemundo |
|
| Vokativ | circumgemende circumgemunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumgemendus circumgemundus |
circumgemenda circumgemunda |
circumgemendum circumgemundum |
| Genitiv | circumgemendi circumgemundi |
circumgemendae circumgemundae |
circumgemendi circumgemundi |
| Dativ | circumgemendo circumgemundo |
circumgemendae circumgemundae |
circumgemendo circumgemundo |
| Akkusativ | circumgemendum circumgemundum |
circumgemendam circumgemundam |
circumgemendum circumgemundum |
| Ablativ | circumgemendo circumgemundo |
circumgemenda circumgemunda |
circumgemendo circumgemundo |
| Vokativ | circumgemende circumgemunde |
circumgemenda circumgemunda |
circumgemendum circumgemundum |
Plural
| Nominativ | circumgemendi circumgemundi |
circumgemendae circumgemundae |
circumgemenda circumgemunda |
| Genitiv | circumgemendorum circumgemundorum |
circumgemendarum circumgemundarum |
circumgemendorum circumgemundorum |
| Dativ | circumgemendis circumgemundis |
circumgemendis circumgemundis |
circumgemendis circumgemundis |
| Akkusativ | circumgemendos circumgemundos |
circumgemendas circumgemundas |
circumgemenda circumgemunda |
| Ablativ | circumgemendis circumgemundis |
circumgemendis circumgemundis |
circumgemendis circumgemundis |
| Vokativ | circumgemendi circumgemundi |
circumgemendae circumgemundae |
circumgemenda circumgemunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumgemens |
circumgemens |
circumgemens |
| Genitiv | circumgementis |
circumgementis |
circumgementis |
| Dativ | circumgementi |
circumgementi |
circumgementi |
| Akkusativ | circumgementem |
circumgementem |
circumgemens |
| Ablativ | circumgementi circumgemente |
circumgementi circumgemente |
circumgementi circumgemente |
| Vokativ | circumgemens |
circumgemens |
circumgemens |
Plural
| Nominativ | circumgementes |
circumgementes |
circumgementia |
| Genitiv | circumgementium circumgementum |
circumgementium circumgementum |
circumgementium circumgementum |
| Dativ | circumgementibus |
circumgementibus |
circumgementibus |
| Akkusativ | circumgementes |
circumgementes |
circumgementia |
| Ablativ | circumgementibus |
circumgementibus |
circumgementibus |
| Vokativ | circumgementes |
circumgementes |
circumgementia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumgemitus |
circumgemita |
circumgemitum |
| Genitiv | circumgemiti |
circumgemitae |
circumgemiti |
| Dativ | circumgemito |
circumgemitae |
circumgemito |
| Akkusativ | circumgemitum |
circumgemitam |
circumgemitum |
| Ablativ | circumgemito |
circumgemita |
circumgemito |
| Vokativ | circumgemite |
circumgemita |
circumgemitum |
Plural
| Nominativ | circumgemiti |
circumgemitae |
circumgemita |
| Genitiv | circumgemitorum |
circumgemitarum |
circumgemitorum |
| Dativ | circumgemitis |
circumgemitis |
circumgemitis |
| Akkusativ | circumgemitos |
circumgemitas |
circumgemita |
| Ablativ | circumgemitis |
circumgemitis |
circumgemitis |
| Vokativ | circumgemiti |
circumgemitae |
circumgemita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumgemiturus |
circumgemitura |
circumgemiturum |
| Genitiv | circumgemituri |
circumgemiturae |
circumgemituri |
| Dativ | circumgemituro |
circumgemiturae |
circumgemituro |
| Akkusativ | circumgemiturum |
circumgemituram |
circumgemiturum |
| Ablativ | circumgemituro |
circumgemitura |
circumgemituro |
| Vokativ | circumgemiture |
circumgemitura |
circumgemiturum |
Plural
| Nominativ | circumgemituri |
circumgemiturae |
circumgemitura |
| Genitiv | circumgemiturorum |
circumgemiturarum |
circumgemiturorum |
| Dativ | circumgemituris |
circumgemituris |
circumgemituris |
| Akkusativ | circumgemituros |
circumgemituras |
circumgemitura |
| Ablativ | circumgemituris |
circumgemituris |
circumgemituris |
| Vokativ | circumgemituri |
circumgemiturae |
circumgemitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| circumgemitum |
circumgemitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemo |
ich umbrülle |
| 2. Person Singular | circumgemis |
du umbrüllst |
| 3. Person Singular | circumgemit |
er/sie/es umbrüllt |
| 1. Person Plural | circumgemimus |
wir umbrüllen |
| 2. Person Plural | circumgemitis |
ihr umbrüllt |
| 3. Person Plural | circumgemunt |
sie umbrüllen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemor |
ich werde umbrüllt |
| 2. Person Singular | circumgemeris circumgemere |
du wirst umbrüllt |
| 3. Person Singular | circumgemitur |
er/sie/es wird umbrüllt |
| 1. Person Plural | circumgemimur |
wir werden umbrüllt |
| 2. Person Plural | circumgemimini |
ihr werdet umbrüllt |
| 3. Person Plural | circumgemuntur |
sie werden umbrüllt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemam |
ich umbrülle |
| 2. Person Singular | circumgemas |
du umbrüllest |
| 3. Person Singular | circumgemat |
er/sie/es umbrülle |
| 1. Person Plural | circumgemamus |
wir umbrüllen |
| 2. Person Plural | circumgematis |
ihr umbrüllet |
| 3. Person Plural | circumgemant |
sie umbrüllen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemar |
ich werde umbrüllt |
| 2. Person Singular | circumgemaris circumgemare |
du werdest umbrüllt |
| 3. Person Singular | circumgematur |
er/sie/es werde umbrüllt |
| 1. Person Plural | circumgemamur |
wir werden umbrüllt |
| 2. Person Plural | circumgemamini |
ihr werdet umbrüllt |
| 3. Person Plural | circumgemantur |
sie werden umbrüllt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemebam |
ich umbrüllte |
| 2. Person Singular | circumgemebas |
du umbrülltest |
| 3. Person Singular | circumgemebat |
er/sie/es umbrüllte |
| 1. Person Plural | circumgemebamus |
wir umbrüllten |
| 2. Person Plural | circumgemebatis |
ihr umbrülltet |
| 3. Person Plural | circumgemebant |
sie umbrüllten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemebar |
ich wurde umbrüllt |
| 2. Person Singular | circumgemebaris circumgemebare |
du wurdest umbrüllt |
| 3. Person Singular | circumgemebatur |
er/sie/es wurde umbrüllt |
| 1. Person Plural | circumgemebamur |
wir wurden umbrüllt |
| 2. Person Plural | circumgemebamini |
ihr wurdet umbrüllt |
| 3. Person Plural | circumgemebantur |
sie wurden umbrüllt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemerem |
ich umbrüllte |
| 2. Person Singular | circumgemeres |
du umbrülltest |
| 3. Person Singular | circumgemeret |
er/sie/es umbrüllte |
| 1. Person Plural | circumgemeremus |
wir umbrüllten |
| 2. Person Plural | circumgemeretis |
ihr umbrülltet |
| 3. Person Plural | circumgemerent |
sie umbrüllten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemerer |
ich würde umbrüllt |
| 2. Person Singular | circumgemereris circumgemerere |
du würdest umbrüllt |
| 3. Person Singular | circumgemeretur |
er/sie/es würde umbrüllt |
| 1. Person Plural | circumgemeremur |
wir würden umbrüllt |
| 2. Person Plural | circumgemeremini |
ihr würdet umbrüllt |
| 3. Person Plural | circumgemerentur |
sie würden umbrüllt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemam |
ich werde umbrüllen |
| 2. Person Singular | circumgemes |
du wirst umbrüllen |
| 3. Person Singular | circumgemet |
er/sie/es wird umbrüllen |
| 1. Person Plural | circumgememus |
wir werden umbrüllen |
| 2. Person Plural | circumgemetis |
ihr werdet umbrüllen |
| 3. Person Plural | circumgement |
sie werden umbrüllen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemar |
ich werde umbrüllt werden |
| 2. Person Singular | circumgemeris circumgemere |
du wirst umbrüllt werden |
| 3. Person Singular | circumgemetur |
er/sie/es wird umbrüllt werden |
| 1. Person Plural | circumgememur |
wir werden umbrüllt werden |
| 2. Person Plural | circumgememini |
ihr werdet umbrüllt werden |
| 3. Person Plural | circumgementur |
sie werden umbrüllt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemui |
ich habe umbrüllt |
| 2. Person Singular | circumgemuisti |
du hast umbrüllt |
| 3. Person Singular | circumgemuit |
er/sie/es hat umbrüllt |
| 1. Person Plural | circumgemuimus |
wir haben umbrüllt |
| 2. Person Plural | circumgemuistis |
ihr habt umbrüllt |
| 3. Person Plural | circumgemuerunt circumgemuere |
sie haben umbrüllt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemitus sum |
ich bin umbrüllt worden |
| 2. Person Singular | circumgemitus es |
du bist umbrüllt worden |
| 3. Person Singular | circumgemitus est |
er/sie/es ist umbrüllt worden |
| 1. Person Plural | circumgemiti sumus |
wir sind umbrüllt worden |
| 2. Person Plural | circumgemiti estis |
ihr seid umbrüllt worden |
| 3. Person Plural | circumgemiti sunt |
sie sind umbrüllt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemuerim |
ich habe umbrüllt |
| 2. Person Singular | circumgemueris |
du habest umbrüllt |
| 3. Person Singular | circumgemuerit |
er/sie/es habe umbrüllt |
| 1. Person Plural | circumgemuerimus |
wir haben umbrüllt |
| 2. Person Plural | circumgemueritis |
ihr habet umbrüllt |
| 3. Person Plural | circumgemuerint |
sie haben umbrüllt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemitus sim |
ich sei umbrüllt worden |
| 2. Person Singular | circumgemitus sis |
du seiest umbrüllt worden |
| 3. Person Singular | circumgemitus sit |
er/sie/es sei umbrüllt worden |
| 1. Person Plural | circumgemiti simus |
wir seien umbrüllt worden |
| 2. Person Plural | circumgemiti sitis |
ihr seiet umbrüllt worden |
| 3. Person Plural | circumgemiti sint |
sie seien umbrüllt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemueram |
ich hatte umbrüllt |
| 2. Person Singular | circumgemueras |
du hattest umbrüllt |
| 3. Person Singular | circumgemuerat |
er/sie/es hatte umbrüllt |
| 1. Person Plural | circumgemueramus |
wir hatten umbrüllt |
| 2. Person Plural | circumgemueratis |
ihr hattet umbrüllt |
| 3. Person Plural | circumgemuerant |
sie hatten umbrüllt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemitus eram |
ich war umbrüllt worden |
| 2. Person Singular | circumgemitus eras |
du warst umbrüllt worden |
| 3. Person Singular | circumgemitus erat |
er/sie/es war umbrüllt worden |
| 1. Person Plural | circumgemiti eramus |
wir waren umbrüllt worden |
| 2. Person Plural | circumgemiti eratis |
ihr wart umbrüllt worden |
| 3. Person Plural | circumgemiti erant |
sie waren umbrüllt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemuissem |
ich hätte umbrüllt |
| 2. Person Singular | circumgemuisses |
du hättest umbrüllt |
| 3. Person Singular | circumgemuisset |
er/sie/es hätte umbrüllt |
| 1. Person Plural | circumgemuissemus |
wir hätten umbrüllt |
| 2. Person Plural | circumgemuissetis |
ihr hättet umbrüllt |
| 3. Person Plural | circumgemuissent |
sie hätten umbrüllt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemitus essem |
ich wäre umbrüllt worden |
| 2. Person Singular | circumgemitus esses |
du wärest umbrüllt worden |
| 3. Person Singular | circumgemitus esset |
er/sie/es wäre umbrüllt worden |
| 1. Person Plural | circumgemiti essemus |
wir wären umbrüllt worden |
| 2. Person Plural | circumgemiti essetis |
ihr wäret umbrüllt worden |
| 3. Person Plural | circumgemiti essent |
sie wären umbrüllt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemuero |
ich werde umbrüllt haben |
| 2. Person Singular | circumgemueris |
du wirst umbrüllt haben |
| 3. Person Singular | circumgemuerit |
er/sie/es wird umbrüllt haben |
| 1. Person Plural | circumgemuerimus |
wir werden umbrüllt haben |
| 2. Person Plural | circumgemueritis |
ihr werdet umbrüllt haben |
| 3. Person Plural | circumgemuerint |
sie werden umbrüllt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemitus ero |
ich werde umbrüllt worden sein |
| 2. Person Singular | circumgemitus eris |
du wirst umbrüllt worden sein |
| 3. Person Singular | circumgemitus erit |
er/sie/es wird umbrüllt worden sein |
| 1. Person Plural | circumgemiti erimus |
wir werden umbrüllt worden sein |
| 2. Person Plural | circumgemiti eritis |
ihr werdet umbrüllt worden sein |
| 3. Person Plural | circumgemiti erunt |
sie werden umbrüllt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumgemere |
umbrüllen |
| Vorzeitigkeit | circumgemuisse |
umbrüllt haben |
| Nachzeitigkeit | circumgemiturum esse |
umbrüllen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumgemi circumgemier |
umbrüllt werden |
| Vorzeitigkeit | circumgemitum esse |
umbrüllt worden sein |
| Nachzeitigkeit | circumgemitum iri |
künftig umbrüllt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | circumgeme |
umbrülle; umbrüll! |
| 2. Person Plural | circumgemite |
umbrüllt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | circumgemito |
| 3. Person Singular | circumgemito |
| 2. Person Plural | circumgemitote |
| 3. Person Plural | circumgemunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | circumgemere |
das Umbrüllen |
| Genitiv | circumgemendi circumgemundi |
des Umbrüllens |
| Dativ | circumgemendo circumgemundo |
dem Umbrüllen |
| Akkusativ | circumgemendum circumgemundum |
das Umbrüllen |
| Ablativ | circumgemendo circumgemundo |
durch das Umbrüllen |
| Vokativ | circumgemende circumgemunde |
Umbrüllen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumgemendus circumgemundus |
circumgemenda circumgemunda |
circumgemendum circumgemundum |
| Genitiv | circumgemendi circumgemundi |
circumgemendae circumgemundae |
circumgemendi circumgemundi |
| Dativ | circumgemendo circumgemundo |
circumgemendae circumgemundae |
circumgemendo circumgemundo |
| Akkusativ | circumgemendum circumgemundum |
circumgemendam circumgemundam |
circumgemendum circumgemundum |
| Ablativ | circumgemendo circumgemundo |
circumgemenda circumgemunda |
circumgemendo circumgemundo |
| Vokativ | circumgemende circumgemunde |
circumgemenda circumgemunda |
circumgemendum circumgemundum |
Plural
| Nominativ | circumgemendi circumgemundi |
circumgemendae circumgemundae |
circumgemenda circumgemunda |
| Genitiv | circumgemendorum circumgemundorum |
circumgemendarum circumgemundarum |
circumgemendorum circumgemundorum |
| Dativ | circumgemendis circumgemundis |
circumgemendis circumgemundis |
circumgemendis circumgemundis |
| Akkusativ | circumgemendos circumgemundos |
circumgemendas circumgemundas |
circumgemenda circumgemunda |
| Ablativ | circumgemendis circumgemundis |
circumgemendis circumgemundis |
circumgemendis circumgemundis |
| Vokativ | circumgemendi circumgemundi |
circumgemendae circumgemundae |
circumgemenda circumgemunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumgemens |
circumgemens |
circumgemens |
| Genitiv | circumgementis |
circumgementis |
circumgementis |
| Dativ | circumgementi |
circumgementi |
circumgementi |
| Akkusativ | circumgementem |
circumgementem |
circumgemens |
| Ablativ | circumgementi circumgemente |
circumgementi circumgemente |
circumgementi circumgemente |
| Vokativ | circumgemens |
circumgemens |
circumgemens |
Plural
| Nominativ | circumgementes |
circumgementes |
circumgementia |
| Genitiv | circumgementium circumgementum |
circumgementium circumgementum |
circumgementium circumgementum |
| Dativ | circumgementibus |
circumgementibus |
circumgementibus |
| Akkusativ | circumgementes |
circumgementes |
circumgementia |
| Ablativ | circumgementibus |
circumgementibus |
circumgementibus |
| Vokativ | circumgementes |
circumgementes |
circumgementia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumgemitus |
circumgemita |
circumgemitum |
| Genitiv | circumgemiti |
circumgemitae |
circumgemiti |
| Dativ | circumgemito |
circumgemitae |
circumgemito |
| Akkusativ | circumgemitum |
circumgemitam |
circumgemitum |
| Ablativ | circumgemito |
circumgemita |
circumgemito |
| Vokativ | circumgemite |
circumgemita |
circumgemitum |
Plural
| Nominativ | circumgemiti |
circumgemitae |
circumgemita |
| Genitiv | circumgemitorum |
circumgemitarum |
circumgemitorum |
| Dativ | circumgemitis |
circumgemitis |
circumgemitis |
| Akkusativ | circumgemitos |
circumgemitas |
circumgemita |
| Ablativ | circumgemitis |
circumgemitis |
circumgemitis |
| Vokativ | circumgemiti |
circumgemitae |
circumgemita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumgemiturus |
circumgemitura |
circumgemiturum |
| Genitiv | circumgemituri |
circumgemiturae |
circumgemituri |
| Dativ | circumgemituro |
circumgemiturae |
circumgemituro |
| Akkusativ | circumgemiturum |
circumgemituram |
circumgemiturum |
| Ablativ | circumgemituro |
circumgemitura |
circumgemituro |
| Vokativ | circumgemiture |
circumgemitura |
circumgemiturum |
Plural
| Nominativ | circumgemituri |
circumgemiturae |
circumgemitura |
| Genitiv | circumgemiturorum |
circumgemiturarum |
circumgemiturorum |
| Dativ | circumgemituris |
circumgemituris |
circumgemituris |
| Akkusativ | circumgemituros |
circumgemituras |
circumgemitura |
| Ablativ | circumgemituris |
circumgemituris |
circumgemituris |
| Vokativ | circumgemituri |
circumgemiturae |
circumgemitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| circumgemitum |
circumgemitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemo |
ich umstöhne |
| 2. Person Singular | circumgemis |
du umstöhnst |
| 3. Person Singular | circumgemit |
er/sie/es umstöhnt |
| 1. Person Plural | circumgemimus |
wir umstöhnen |
| 2. Person Plural | circumgemitis |
ihr umstöhnt |
| 3. Person Plural | circumgemunt |
sie umstöhnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemor |
ich werde umstöhnt |
| 2. Person Singular | circumgemeris circumgemere |
du wirst umstöhnt |
| 3. Person Singular | circumgemitur |
er/sie/es wird umstöhnt |
| 1. Person Plural | circumgemimur |
wir werden umstöhnt |
| 2. Person Plural | circumgemimini |
ihr werdet umstöhnt |
| 3. Person Plural | circumgemuntur |
sie werden umstöhnt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemam |
ich umstöhne |
| 2. Person Singular | circumgemas |
du umstöhnest |
| 3. Person Singular | circumgemat |
er/sie/es umstöhne |
| 1. Person Plural | circumgemamus |
wir umstöhnen |
| 2. Person Plural | circumgematis |
ihr umstöhnet |
| 3. Person Plural | circumgemant |
sie umstöhnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemar |
ich werde umstöhnt |
| 2. Person Singular | circumgemaris circumgemare |
du werdest umstöhnt |
| 3. Person Singular | circumgematur |
er/sie/es werde umstöhnt |
| 1. Person Plural | circumgemamur |
wir werden umstöhnt |
| 2. Person Plural | circumgemamini |
ihr werdet umstöhnt |
| 3. Person Plural | circumgemantur |
sie werden umstöhnt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemebam |
ich umstöhnte |
| 2. Person Singular | circumgemebas |
du umstöhntest |
| 3. Person Singular | circumgemebat |
er/sie/es umstöhnte |
| 1. Person Plural | circumgemebamus |
wir umstöhnten |
| 2. Person Plural | circumgemebatis |
ihr umstöhntet |
| 3. Person Plural | circumgemebant |
sie umstöhnten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemebar |
ich wurde umstöhnt |
| 2. Person Singular | circumgemebaris circumgemebare |
du wurdest umstöhnt |
| 3. Person Singular | circumgemebatur |
er/sie/es wurde umstöhnt |
| 1. Person Plural | circumgemebamur |
wir wurden umstöhnt |
| 2. Person Plural | circumgemebamini |
ihr wurdet umstöhnt |
| 3. Person Plural | circumgemebantur |
sie wurden umstöhnt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemerem |
ich umstöhnte |
| 2. Person Singular | circumgemeres |
du umstöhntest |
| 3. Person Singular | circumgemeret |
er/sie/es umstöhnte |
| 1. Person Plural | circumgemeremus |
wir umstöhnten |
| 2. Person Plural | circumgemeretis |
ihr umstöhntet |
| 3. Person Plural | circumgemerent |
sie umstöhnten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemerer |
ich würde umstöhnt |
| 2. Person Singular | circumgemereris circumgemerere |
du würdest umstöhnt |
| 3. Person Singular | circumgemeretur |
er/sie/es würde umstöhnt |
| 1. Person Plural | circumgemeremur |
wir würden umstöhnt |
| 2. Person Plural | circumgemeremini |
ihr würdet umstöhnt |
| 3. Person Plural | circumgemerentur |
sie würden umstöhnt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemam |
ich werde umstöhnen |
| 2. Person Singular | circumgemes |
du wirst umstöhnen |
| 3. Person Singular | circumgemet |
er/sie/es wird umstöhnen |
| 1. Person Plural | circumgememus |
wir werden umstöhnen |
| 2. Person Plural | circumgemetis |
ihr werdet umstöhnen |
| 3. Person Plural | circumgement |
sie werden umstöhnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemar |
ich werde umstöhnt werden |
| 2. Person Singular | circumgemeris circumgemere |
du wirst umstöhnt werden |
| 3. Person Singular | circumgemetur |
er/sie/es wird umstöhnt werden |
| 1. Person Plural | circumgememur |
wir werden umstöhnt werden |
| 2. Person Plural | circumgememini |
ihr werdet umstöhnt werden |
| 3. Person Plural | circumgementur |
sie werden umstöhnt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemui |
ich habe umstöhnt |
| 2. Person Singular | circumgemuisti |
du hast umstöhnt |
| 3. Person Singular | circumgemuit |
er/sie/es hat umstöhnt |
| 1. Person Plural | circumgemuimus |
wir haben umstöhnt |
| 2. Person Plural | circumgemuistis |
ihr habt umstöhnt |
| 3. Person Plural | circumgemuerunt circumgemuere |
sie haben umstöhnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemitus sum |
ich bin umstöhnt worden |
| 2. Person Singular | circumgemitus es |
du bist umstöhnt worden |
| 3. Person Singular | circumgemitus est |
er/sie/es ist umstöhnt worden |
| 1. Person Plural | circumgemiti sumus |
wir sind umstöhnt worden |
| 2. Person Plural | circumgemiti estis |
ihr seid umstöhnt worden |
| 3. Person Plural | circumgemiti sunt |
sie sind umstöhnt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemuerim |
ich habe umstöhnt |
| 2. Person Singular | circumgemueris |
du habest umstöhnt |
| 3. Person Singular | circumgemuerit |
er/sie/es habe umstöhnt |
| 1. Person Plural | circumgemuerimus |
wir haben umstöhnt |
| 2. Person Plural | circumgemueritis |
ihr habet umstöhnt |
| 3. Person Plural | circumgemuerint |
sie haben umstöhnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemitus sim |
ich sei umstöhnt worden |
| 2. Person Singular | circumgemitus sis |
du seiest umstöhnt worden |
| 3. Person Singular | circumgemitus sit |
er/sie/es sei umstöhnt worden |
| 1. Person Plural | circumgemiti simus |
wir seien umstöhnt worden |
| 2. Person Plural | circumgemiti sitis |
ihr seiet umstöhnt worden |
| 3. Person Plural | circumgemiti sint |
sie seien umstöhnt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemueram |
ich hatte umstöhnt |
| 2. Person Singular | circumgemueras |
du hattest umstöhnt |
| 3. Person Singular | circumgemuerat |
er/sie/es hatte umstöhnt |
| 1. Person Plural | circumgemueramus |
wir hatten umstöhnt |
| 2. Person Plural | circumgemueratis |
ihr hattet umstöhnt |
| 3. Person Plural | circumgemuerant |
sie hatten umstöhnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemitus eram |
ich war umstöhnt worden |
| 2. Person Singular | circumgemitus eras |
du warst umstöhnt worden |
| 3. Person Singular | circumgemitus erat |
er/sie/es war umstöhnt worden |
| 1. Person Plural | circumgemiti eramus |
wir waren umstöhnt worden |
| 2. Person Plural | circumgemiti eratis |
ihr wart umstöhnt worden |
| 3. Person Plural | circumgemiti erant |
sie waren umstöhnt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemuissem |
ich hätte umstöhnt |
| 2. Person Singular | circumgemuisses |
du hättest umstöhnt |
| 3. Person Singular | circumgemuisset |
er/sie/es hätte umstöhnt |
| 1. Person Plural | circumgemuissemus |
wir hätten umstöhnt |
| 2. Person Plural | circumgemuissetis |
ihr hättet umstöhnt |
| 3. Person Plural | circumgemuissent |
sie hätten umstöhnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemitus essem |
ich wäre umstöhnt worden |
| 2. Person Singular | circumgemitus esses |
du wärest umstöhnt worden |
| 3. Person Singular | circumgemitus esset |
er/sie/es wäre umstöhnt worden |
| 1. Person Plural | circumgemiti essemus |
wir wären umstöhnt worden |
| 2. Person Plural | circumgemiti essetis |
ihr wäret umstöhnt worden |
| 3. Person Plural | circumgemiti essent |
sie wären umstöhnt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemuero |
ich werde umstöhnt haben |
| 2. Person Singular | circumgemueris |
du wirst umstöhnt haben |
| 3. Person Singular | circumgemuerit |
er/sie/es wird umstöhnt haben |
| 1. Person Plural | circumgemuerimus |
wir werden umstöhnt haben |
| 2. Person Plural | circumgemueritis |
ihr werdet umstöhnt haben |
| 3. Person Plural | circumgemuerint |
sie werden umstöhnt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumgemitus ero |
ich werde umstöhnt worden sein |
| 2. Person Singular | circumgemitus eris |
du wirst umstöhnt worden sein |
| 3. Person Singular | circumgemitus erit |
er/sie/es wird umstöhnt worden sein |
| 1. Person Plural | circumgemiti erimus |
wir werden umstöhnt worden sein |
| 2. Person Plural | circumgemiti eritis |
ihr werdet umstöhnt worden sein |
| 3. Person Plural | circumgemiti erunt |
sie werden umstöhnt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumgemere |
umstöhnen |
| Vorzeitigkeit | circumgemuisse |
umstöhnt haben |
| Nachzeitigkeit | circumgemiturum esse |
umstöhnen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumgemi circumgemier |
umstöhnt werden |
| Vorzeitigkeit | circumgemitum esse |
umstöhnt worden sein |
| Nachzeitigkeit | circumgemitum iri |
künftig umstöhnt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | circumgeme |
umstöhne; umstöhn! |
| 2. Person Plural | circumgemite |
umstöhnt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | circumgemito |
| 3. Person Singular | circumgemito |
| 2. Person Plural | circumgemitote |
| 3. Person Plural | circumgemunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | circumgemere |
das Umstöhnen |
| Genitiv | circumgemendi circumgemundi |
des Umstöhnens |
| Dativ | circumgemendo circumgemundo |
dem Umstöhnen |
| Akkusativ | circumgemendum circumgemundum |
das Umstöhnen |
| Ablativ | circumgemendo circumgemundo |
durch das Umstöhnen |
| Vokativ | circumgemende circumgemunde |
Umstöhnen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumgemendus circumgemundus |
circumgemenda circumgemunda |
circumgemendum circumgemundum |
| Genitiv | circumgemendi circumgemundi |
circumgemendae circumgemundae |
circumgemendi circumgemundi |
| Dativ | circumgemendo circumgemundo |
circumgemendae circumgemundae |
circumgemendo circumgemundo |
| Akkusativ | circumgemendum circumgemundum |
circumgemendam circumgemundam |
circumgemendum circumgemundum |
| Ablativ | circumgemendo circumgemundo |
circumgemenda circumgemunda |
circumgemendo circumgemundo |
| Vokativ | circumgemende circumgemunde |
circumgemenda circumgemunda |
circumgemendum circumgemundum |
Plural
| Nominativ | circumgemendi circumgemundi |
circumgemendae circumgemundae |
circumgemenda circumgemunda |
| Genitiv | circumgemendorum circumgemundorum |
circumgemendarum circumgemundarum |
circumgemendorum circumgemundorum |
| Dativ | circumgemendis circumgemundis |
circumgemendis circumgemundis |
circumgemendis circumgemundis |
| Akkusativ | circumgemendos circumgemundos |
circumgemendas circumgemundas |
circumgemenda circumgemunda |
| Ablativ | circumgemendis circumgemundis |
circumgemendis circumgemundis |
circumgemendis circumgemundis |
| Vokativ | circumgemendi circumgemundi |
circumgemendae circumgemundae |
circumgemenda circumgemunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumgemens |
circumgemens |
circumgemens |
| Genitiv | circumgementis |
circumgementis |
circumgementis |
| Dativ | circumgementi |
circumgementi |
circumgementi |
| Akkusativ | circumgementem |
circumgementem |
circumgemens |
| Ablativ | circumgementi circumgemente |
circumgementi circumgemente |
circumgementi circumgemente |
| Vokativ | circumgemens |
circumgemens |
circumgemens |
Plural
| Nominativ | circumgementes |
circumgementes |
circumgementia |
| Genitiv | circumgementium circumgementum |
circumgementium circumgementum |
circumgementium circumgementum |
| Dativ | circumgementibus |
circumgementibus |
circumgementibus |
| Akkusativ | circumgementes |
circumgementes |
circumgementia |
| Ablativ | circumgementibus |
circumgementibus |
circumgementibus |
| Vokativ | circumgementes |
circumgementes |
circumgementia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumgemitus |
circumgemita |
circumgemitum |
| Genitiv | circumgemiti |
circumgemitae |
circumgemiti |
| Dativ | circumgemito |
circumgemitae |
circumgemito |
| Akkusativ | circumgemitum |
circumgemitam |
circumgemitum |
| Ablativ | circumgemito |
circumgemita |
circumgemito |
| Vokativ | circumgemite |
circumgemita |
circumgemitum |
Plural
| Nominativ | circumgemiti |
circumgemitae |
circumgemita |
| Genitiv | circumgemitorum |
circumgemitarum |
circumgemitorum |
| Dativ | circumgemitis |
circumgemitis |
circumgemitis |
| Akkusativ | circumgemitos |
circumgemitas |
circumgemita |
| Ablativ | circumgemitis |
circumgemitis |
circumgemitis |
| Vokativ | circumgemiti |
circumgemitae |
circumgemita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumgemiturus |
circumgemitura |
circumgemiturum |
| Genitiv | circumgemituri |
circumgemiturae |
circumgemituri |
| Dativ | circumgemituro |
circumgemiturae |
circumgemituro |
| Akkusativ | circumgemiturum |
circumgemituram |
circumgemiturum |
| Ablativ | circumgemituro |
circumgemitura |
circumgemituro |
| Vokativ | circumgemiture |
circumgemitura |
circumgemiturum |
Plural
| Nominativ | circumgemituri |
circumgemiturae |
circumgemitura |
| Genitiv | circumgemiturorum |
circumgemiturarum |
circumgemiturorum |
| Dativ | circumgemituris |
circumgemituris |
circumgemituris |
| Akkusativ | circumgemituros |
circumgemituras |
circumgemitura |
| Ablativ | circumgemituris |
circumgemituris |
circumgemituris |
| Vokativ | circumgemituri |
circumgemiturae |
circumgemitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| circumgemitum |
circumgemitu |