Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgesto
|
|
| 2. Person Singular |
circumgestas
|
|
| 3. Person Singular |
circumgestat
|
|
| 1. Person Plural |
circumgestamus
|
|
| 2. Person Plural |
circumgestatis
|
|
| 3. Person Plural |
circumgestant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestor
|
|
| 2. Person Singular |
circumgestaris circumgestare
|
|
| 3. Person Singular |
circumgestatur
|
|
| 1. Person Plural |
circumgestamur
|
|
| 2. Person Plural |
circumgestamini
|
|
| 3. Person Plural |
circumgestantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestem
|
|
| 2. Person Singular |
circumgestes
|
|
| 3. Person Singular |
circumgestet
|
|
| 1. Person Plural |
circumgestemus
|
|
| 2. Person Plural |
circumgestetis
|
|
| 3. Person Plural |
circumgestent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgester
|
|
| 2. Person Singular |
circumgesteris circumgestere
|
|
| 3. Person Singular |
circumgestetur
|
|
| 1. Person Plural |
circumgestemur
|
|
| 2. Person Plural |
circumgestemini
|
|
| 3. Person Plural |
circumgestentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestabam
|
|
| 2. Person Singular |
circumgestabas
|
|
| 3. Person Singular |
circumgestabat
|
|
| 1. Person Plural |
circumgestabamus
|
|
| 2. Person Plural |
circumgestabatis
|
|
| 3. Person Plural |
circumgestabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestabar
|
|
| 2. Person Singular |
circumgestabaris circumgestabare
|
|
| 3. Person Singular |
circumgestabatur
|
|
| 1. Person Plural |
circumgestabamur
|
|
| 2. Person Plural |
circumgestabamini
|
|
| 3. Person Plural |
circumgestabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestarem
|
|
| 2. Person Singular |
circumgestares
|
|
| 3. Person Singular |
circumgestaret
|
|
| 1. Person Plural |
circumgestaremus
|
|
| 2. Person Plural |
circumgestaretis
|
|
| 3. Person Plural |
circumgestarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestarer
|
|
| 2. Person Singular |
circumgestareris circumgestarere
|
|
| 3. Person Singular |
circumgestaretur
|
|
| 1. Person Plural |
circumgestaremur
|
|
| 2. Person Plural |
circumgestaremini
|
|
| 3. Person Plural |
circumgestarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestabo
|
|
| 2. Person Singular |
circumgestabis
|
|
| 3. Person Singular |
circumgestabit
|
|
| 1. Person Plural |
circumgestabimus
|
|
| 2. Person Plural |
circumgestabitis
|
|
| 3. Person Plural |
circumgestabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestabor
|
|
| 2. Person Singular |
circumgestaberis circumgestabere
|
|
| 3. Person Singular |
circumgestabitur
|
|
| 1. Person Plural |
circumgestabimur
|
|
| 2. Person Plural |
circumgestabimini
|
|
| 3. Person Plural |
circumgestabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestavi
|
|
| 2. Person Singular |
circumgestavisti
|
|
| 3. Person Singular |
circumgestavit
|
|
| 1. Person Plural |
circumgestavimus
|
|
| 2. Person Plural |
circumgestavistis
|
|
| 3. Person Plural |
circumgestaverunt circumgestavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
circumgestatus es
|
|
| 3. Person Singular |
circumgestatus est
|
|
| 1. Person Plural |
circumgestati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
circumgestati estis
|
|
| 3. Person Plural |
circumgestati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestaverim
|
|
| 2. Person Singular |
circumgestaveris
|
|
| 3. Person Singular |
circumgestaverit
|
|
| 1. Person Plural |
circumgestaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
circumgestaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
circumgestaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
circumgestatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
circumgestatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
circumgestati simus
|
|
| 2. Person Plural |
circumgestati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
circumgestati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestaveram
|
|
| 2. Person Singular |
circumgestaveras
|
|
| 3. Person Singular |
circumgestaverat
|
|
| 1. Person Plural |
circumgestaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
circumgestaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
circumgestaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
circumgestatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
circumgestatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
circumgestati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
circumgestati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
circumgestati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestavissem
|
|
| 2. Person Singular |
circumgestavisses
|
|
| 3. Person Singular |
circumgestavisset
|
|
| 1. Person Plural |
circumgestavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
circumgestavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
circumgestavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
circumgestatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
circumgestatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
circumgestati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
circumgestati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
circumgestati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestavero
|
|
| 2. Person Singular |
circumgestaveris
|
|
| 3. Person Singular |
circumgestaverit
|
|
| 1. Person Plural |
circumgestaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
circumgestaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
circumgestaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
circumgestatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
circumgestatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
circumgestati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
circumgestati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
circumgestati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
circumgestare
|
|
| Vorzeitigkeit |
circumgestavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
circumgestaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
circumgestari circumgestarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
circumgestatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
circumgestatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
circumgesta
|
! |
| 2. Person Plural |
circumgestate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
circumgestato
|
| 3. Person Singular |
circumgestato
|
| 2. Person Plural |
circumgestatote
|
| 3. Person Plural |
circumgestanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
circumgestare
|
|
| Genitiv |
circumgestandi
|
|
| Dativ |
circumgestando
|
|
| Akkusativ |
circumgestandum
|
|
| Ablativ |
circumgestando
|
|
| Vokativ |
circumgestande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circumgestandus
|
circumgestanda
|
circumgestandum
|
| Genitiv |
circumgestandi
|
circumgestandae
|
circumgestandi
|
| Dativ |
circumgestando
|
circumgestandae
|
circumgestando
|
| Akkusativ |
circumgestandum
|
circumgestandam
|
circumgestandum
|
| Ablativ |
circumgestando
|
circumgestanda
|
circumgestando
|
| Vokativ |
circumgestande
|
circumgestanda
|
circumgestandum
|
Plural
| Nominativ |
circumgestandi
|
circumgestandae
|
circumgestanda
|
| Genitiv |
circumgestandorum
|
circumgestandarum
|
circumgestandorum
|
| Dativ |
circumgestandis
|
circumgestandis
|
circumgestandis
|
| Akkusativ |
circumgestandos
|
circumgestandas
|
circumgestanda
|
| Ablativ |
circumgestandis
|
circumgestandis
|
circumgestandis
|
| Vokativ |
circumgestandi
|
circumgestandae
|
circumgestanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circumgestans
|
circumgestans
|
circumgestans
|
| Genitiv |
circumgestantis
|
circumgestantis
|
circumgestantis
|
| Dativ |
circumgestanti
|
circumgestanti
|
circumgestanti
|
| Akkusativ |
circumgestantem
|
circumgestantem
|
circumgestans
|
| Ablativ |
circumgestanti circumgestante
|
circumgestanti circumgestante
|
circumgestanti circumgestante
|
| Vokativ |
circumgestans
|
circumgestans
|
circumgestans
|
Plural
| Nominativ |
circumgestantes
|
circumgestantes
|
circumgestantia
|
| Genitiv |
circumgestantium circumgestantum
|
circumgestantium circumgestantum
|
circumgestantium circumgestantum
|
| Dativ |
circumgestantibus
|
circumgestantibus
|
circumgestantibus
|
| Akkusativ |
circumgestantes
|
circumgestantes
|
circumgestantia
|
| Ablativ |
circumgestantibus
|
circumgestantibus
|
circumgestantibus
|
| Vokativ |
circumgestantes
|
circumgestantes
|
circumgestantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circumgestatus
|
circumgestata
|
circumgestatum
|
| Genitiv |
circumgestati
|
circumgestatae
|
circumgestati
|
| Dativ |
circumgestato
|
circumgestatae
|
circumgestato
|
| Akkusativ |
circumgestatum
|
circumgestatam
|
circumgestatum
|
| Ablativ |
circumgestato
|
circumgestata
|
circumgestato
|
| Vokativ |
circumgestate
|
circumgestata
|
circumgestatum
|
Plural
| Nominativ |
circumgestati
|
circumgestatae
|
circumgestata
|
| Genitiv |
circumgestatorum
|
circumgestatarum
|
circumgestatorum
|
| Dativ |
circumgestatis
|
circumgestatis
|
circumgestatis
|
| Akkusativ |
circumgestatos
|
circumgestatas
|
circumgestata
|
| Ablativ |
circumgestatis
|
circumgestatis
|
circumgestatis
|
| Vokativ |
circumgestati
|
circumgestatae
|
circumgestata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circumgestaturus
|
circumgestatura
|
circumgestaturum
|
| Genitiv |
circumgestaturi
|
circumgestaturae
|
circumgestaturi
|
| Dativ |
circumgestaturo
|
circumgestaturae
|
circumgestaturo
|
| Akkusativ |
circumgestaturum
|
circumgestaturam
|
circumgestaturum
|
| Ablativ |
circumgestaturo
|
circumgestatura
|
circumgestaturo
|
| Vokativ |
circumgestature
|
circumgestatura
|
circumgestaturum
|
Plural
| Nominativ |
circumgestaturi
|
circumgestaturae
|
circumgestatura
|
| Genitiv |
circumgestaturorum
|
circumgestaturarum
|
circumgestaturorum
|
| Dativ |
circumgestaturis
|
circumgestaturis
|
circumgestaturis
|
| Akkusativ |
circumgestaturos
|
circumgestaturas
|
circumgestatura
|
| Ablativ |
circumgestaturis
|
circumgestaturis
|
circumgestaturis
|
| Vokativ |
circumgestaturi
|
circumgestaturae
|
circumgestatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
circumgestatum
|
circumgestatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgesto
|
ich trage umher |
| 2. Person Singular |
circumgestas
|
du trägst umher |
| 3. Person Singular |
circumgestat
|
er/sie/es trägt umher |
| 1. Person Plural |
circumgestamus
|
wir tragen umher |
| 2. Person Plural |
circumgestatis
|
ihr tragt umher |
| 3. Person Plural |
circumgestant
|
sie tragen umher |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestor
|
ich werde umhergetragen |
| 2. Person Singular |
circumgestaris circumgestare
|
du wirst umhergetragen |
| 3. Person Singular |
circumgestatur
|
er/sie/es wird umhergetragen |
| 1. Person Plural |
circumgestamur
|
wir werden umhergetragen |
| 2. Person Plural |
circumgestamini
|
ihr werdet umhergetragen |
| 3. Person Plural |
circumgestantur
|
sie werden umhergetragen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestem
|
ich trage umher |
| 2. Person Singular |
circumgestes
|
du tragest umher |
| 3. Person Singular |
circumgestet
|
er/sie/es trage umher |
| 1. Person Plural |
circumgestemus
|
wir tragen umher |
| 2. Person Plural |
circumgestetis
|
ihr traget umher |
| 3. Person Plural |
circumgestent
|
sie tragen umher |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgester
|
ich werde umhergetragen |
| 2. Person Singular |
circumgesteris circumgestere
|
du werdest umhergetragen |
| 3. Person Singular |
circumgestetur
|
er/sie/es werde umhergetragen |
| 1. Person Plural |
circumgestemur
|
wir werden umhergetragen |
| 2. Person Plural |
circumgestemini
|
ihr werdet umhergetragen |
| 3. Person Plural |
circumgestentur
|
sie werden umhergetragen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestabam
|
ich trug umher |
| 2. Person Singular |
circumgestabas
|
du trugst umher |
| 3. Person Singular |
circumgestabat
|
er/sie/es trug umher |
| 1. Person Plural |
circumgestabamus
|
wir trugen umher |
| 2. Person Plural |
circumgestabatis
|
ihr trugt umher |
| 3. Person Plural |
circumgestabant
|
sie trugen umher |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestabar
|
ich wurde umhergetragen |
| 2. Person Singular |
circumgestabaris circumgestabare
|
du wurdest umhergetragen |
| 3. Person Singular |
circumgestabatur
|
er/sie/es wurde umhergetragen |
| 1. Person Plural |
circumgestabamur
|
wir wurden umhergetragen |
| 2. Person Plural |
circumgestabamini
|
ihr wurdet umhergetragen |
| 3. Person Plural |
circumgestabantur
|
sie wurden umhergetragen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestarem
|
ich trüge umher |
| 2. Person Singular |
circumgestares
|
du trügest umher |
| 3. Person Singular |
circumgestaret
|
er/sie/es trüge umher |
| 1. Person Plural |
circumgestaremus
|
wir trügen umher |
| 2. Person Plural |
circumgestaretis
|
ihr trüget umher |
| 3. Person Plural |
circumgestarent
|
sie trügen umher |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestarer
|
ich würde umhergetragen |
| 2. Person Singular |
circumgestareris circumgestarere
|
du würdest umhergetragen |
| 3. Person Singular |
circumgestaretur
|
er/sie/es würde umhergetragen |
| 1. Person Plural |
circumgestaremur
|
wir würden umhergetragen |
| 2. Person Plural |
circumgestaremini
|
ihr würdet umhergetragen |
| 3. Person Plural |
circumgestarentur
|
sie würden umhergetragen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestabo
|
ich werde umhertragen |
| 2. Person Singular |
circumgestabis
|
du wirst umhertragen |
| 3. Person Singular |
circumgestabit
|
er/sie/es wird umhertragen |
| 1. Person Plural |
circumgestabimus
|
wir werden umhertragen |
| 2. Person Plural |
circumgestabitis
|
ihr werdet umhertragen |
| 3. Person Plural |
circumgestabunt
|
sie werden umhertragen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestabor
|
ich werde umhergetragen werden |
| 2. Person Singular |
circumgestaberis circumgestabere
|
du wirst umhergetragen werden |
| 3. Person Singular |
circumgestabitur
|
er/sie/es wird umhergetragen werden |
| 1. Person Plural |
circumgestabimur
|
wir werden umhergetragen werden |
| 2. Person Plural |
circumgestabimini
|
ihr werdet umhergetragen werden |
| 3. Person Plural |
circumgestabuntur
|
sie werden umhergetragen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestavi
|
ich habe umhergetragen |
| 2. Person Singular |
circumgestavisti
|
du hast umhergetragen |
| 3. Person Singular |
circumgestavit
|
er/sie/es hat umhergetragen |
| 1. Person Plural |
circumgestavimus
|
wir haben umhergetragen |
| 2. Person Plural |
circumgestavistis
|
ihr habt umhergetragen |
| 3. Person Plural |
circumgestaverunt circumgestavere
|
sie haben umhergetragen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestatus sum
|
ich bin umhergetragen worden |
| 2. Person Singular |
circumgestatus es
|
du bist umhergetragen worden |
| 3. Person Singular |
circumgestatus est
|
er/sie/es ist umhergetragen worden |
| 1. Person Plural |
circumgestati sumus
|
wir sind umhergetragen worden |
| 2. Person Plural |
circumgestati estis
|
ihr seid umhergetragen worden |
| 3. Person Plural |
circumgestati sunt
|
sie sind umhergetragen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestaverim
|
ich habe umhergetragen |
| 2. Person Singular |
circumgestaveris
|
du habest umhergetragen |
| 3. Person Singular |
circumgestaverit
|
er/sie/es habe umhergetragen |
| 1. Person Plural |
circumgestaverimus
|
wir haben umhergetragen |
| 2. Person Plural |
circumgestaveritis
|
ihr habet umhergetragen |
| 3. Person Plural |
circumgestaverint
|
sie haben umhergetragen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestatus sim
|
ich sei umhergetragen worden |
| 2. Person Singular |
circumgestatus sis
|
du seiest umhergetragen worden |
| 3. Person Singular |
circumgestatus sit
|
er/sie/es sei umhergetragen worden |
| 1. Person Plural |
circumgestati simus
|
wir seien umhergetragen worden |
| 2. Person Plural |
circumgestati sitis
|
ihr seiet umhergetragen worden |
| 3. Person Plural |
circumgestati sint
|
sie seien umhergetragen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestaveram
|
ich hatte umhergetragen |
| 2. Person Singular |
circumgestaveras
|
du hattest umhergetragen |
| 3. Person Singular |
circumgestaverat
|
er/sie/es hatte umhergetragen |
| 1. Person Plural |
circumgestaveramus
|
wir hatten umhergetragen |
| 2. Person Plural |
circumgestaveratis
|
ihr hattet umhergetragen |
| 3. Person Plural |
circumgestaverant
|
sie hatten umhergetragen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestatus eram
|
ich war umhergetragen worden |
| 2. Person Singular |
circumgestatus eras
|
du warst umhergetragen worden |
| 3. Person Singular |
circumgestatus erat
|
er/sie/es war umhergetragen worden |
| 1. Person Plural |
circumgestati eramus
|
wir waren umhergetragen worden |
| 2. Person Plural |
circumgestati eratis
|
ihr wart umhergetragen worden |
| 3. Person Plural |
circumgestati erant
|
sie waren umhergetragen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestavissem
|
ich hätte umhergetragen |
| 2. Person Singular |
circumgestavisses
|
du hättest umhergetragen |
| 3. Person Singular |
circumgestavisset
|
er/sie/es hätte umhergetragen |
| 1. Person Plural |
circumgestavissemus
|
wir hätten umhergetragen |
| 2. Person Plural |
circumgestavissetis
|
ihr hättet umhergetragen |
| 3. Person Plural |
circumgestavissent
|
sie hätten umhergetragen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestatus essem
|
ich wäre umhergetragen worden |
| 2. Person Singular |
circumgestatus esses
|
du wärest umhergetragen worden |
| 3. Person Singular |
circumgestatus esset
|
er/sie/es wäre umhergetragen worden |
| 1. Person Plural |
circumgestati essemus
|
wir wären umhergetragen worden |
| 2. Person Plural |
circumgestati essetis
|
ihr wäret umhergetragen worden |
| 3. Person Plural |
circumgestati essent
|
sie wären umhergetragen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestavero
|
ich werde umhergetragen haben |
| 2. Person Singular |
circumgestaveris
|
du wirst umhergetragen haben |
| 3. Person Singular |
circumgestaverit
|
er/sie/es wird umhergetragen haben |
| 1. Person Plural |
circumgestaverimus
|
wir werden umhergetragen haben |
| 2. Person Plural |
circumgestaveritis
|
ihr werdet umhergetragen haben |
| 3. Person Plural |
circumgestaverint
|
sie werden umhergetragen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
circumgestatus ero
|
ich werde umhergetragen worden sein |
| 2. Person Singular |
circumgestatus eris
|
du wirst umhergetragen worden sein |
| 3. Person Singular |
circumgestatus erit
|
er/sie/es wird umhergetragen worden sein |
| 1. Person Plural |
circumgestati erimus
|
wir werden umhergetragen worden sein |
| 2. Person Plural |
circumgestati eritis
|
ihr werdet umhergetragen worden sein |
| 3. Person Plural |
circumgestati erunt
|
sie werden umhergetragen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
circumgestare
|
umhertragen |
| Vorzeitigkeit |
circumgestavisse
|
umhergetragen haben |
| Nachzeitigkeit |
circumgestaturum esse
|
umhertragen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
circumgestari circumgestarier
|
umhergetragen werden |
| Vorzeitigkeit |
circumgestatum esse
|
umhergetragen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
circumgestatum iri
|
künftig umhergetragen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
circumgesta
|
trage umher; trag umher! |
| 2. Person Plural |
circumgestate
|
tragt umher! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
circumgestato
|
| 3. Person Singular |
circumgestato
|
| 2. Person Plural |
circumgestatote
|
| 3. Person Plural |
circumgestanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
circumgestare
|
das Umhertragen |
| Genitiv |
circumgestandi
|
des Umhertragens |
| Dativ |
circumgestando
|
dem Umhertragen |
| Akkusativ |
circumgestandum
|
das Umhertragen |
| Ablativ |
circumgestando
|
durch das Umhertragen |
| Vokativ |
circumgestande
|
Umhertragen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circumgestandus
|
circumgestanda
|
circumgestandum
|
| Genitiv |
circumgestandi
|
circumgestandae
|
circumgestandi
|
| Dativ |
circumgestando
|
circumgestandae
|
circumgestando
|
| Akkusativ |
circumgestandum
|
circumgestandam
|
circumgestandum
|
| Ablativ |
circumgestando
|
circumgestanda
|
circumgestando
|
| Vokativ |
circumgestande
|
circumgestanda
|
circumgestandum
|
Plural
| Nominativ |
circumgestandi
|
circumgestandae
|
circumgestanda
|
| Genitiv |
circumgestandorum
|
circumgestandarum
|
circumgestandorum
|
| Dativ |
circumgestandis
|
circumgestandis
|
circumgestandis
|
| Akkusativ |
circumgestandos
|
circumgestandas
|
circumgestanda
|
| Ablativ |
circumgestandis
|
circumgestandis
|
circumgestandis
|
| Vokativ |
circumgestandi
|
circumgestandae
|
circumgestanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circumgestans
|
circumgestans
|
circumgestans
|
| Genitiv |
circumgestantis
|
circumgestantis
|
circumgestantis
|
| Dativ |
circumgestanti
|
circumgestanti
|
circumgestanti
|
| Akkusativ |
circumgestantem
|
circumgestantem
|
circumgestans
|
| Ablativ |
circumgestanti circumgestante
|
circumgestanti circumgestante
|
circumgestanti circumgestante
|
| Vokativ |
circumgestans
|
circumgestans
|
circumgestans
|
Plural
| Nominativ |
circumgestantes
|
circumgestantes
|
circumgestantia
|
| Genitiv |
circumgestantium circumgestantum
|
circumgestantium circumgestantum
|
circumgestantium circumgestantum
|
| Dativ |
circumgestantibus
|
circumgestantibus
|
circumgestantibus
|
| Akkusativ |
circumgestantes
|
circumgestantes
|
circumgestantia
|
| Ablativ |
circumgestantibus
|
circumgestantibus
|
circumgestantibus
|
| Vokativ |
circumgestantes
|
circumgestantes
|
circumgestantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circumgestatus
|
circumgestata
|
circumgestatum
|
| Genitiv |
circumgestati
|
circumgestatae
|
circumgestati
|
| Dativ |
circumgestato
|
circumgestatae
|
circumgestato
|
| Akkusativ |
circumgestatum
|
circumgestatam
|
circumgestatum
|
| Ablativ |
circumgestato
|
circumgestata
|
circumgestato
|
| Vokativ |
circumgestate
|
circumgestata
|
circumgestatum
|
Plural
| Nominativ |
circumgestati
|
circumgestatae
|
circumgestata
|
| Genitiv |
circumgestatorum
|
circumgestatarum
|
circumgestatorum
|
| Dativ |
circumgestatis
|
circumgestatis
|
circumgestatis
|
| Akkusativ |
circumgestatos
|
circumgestatas
|
circumgestata
|
| Ablativ |
circumgestatis
|
circumgestatis
|
circumgestatis
|
| Vokativ |
circumgestati
|
circumgestatae
|
circumgestata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
circumgestaturus
|
circumgestatura
|
circumgestaturum
|
| Genitiv |
circumgestaturi
|
circumgestaturae
|
circumgestaturi
|
| Dativ |
circumgestaturo
|
circumgestaturae
|
circumgestaturo
|
| Akkusativ |
circumgestaturum
|
circumgestaturam
|
circumgestaturum
|
| Ablativ |
circumgestaturo
|
circumgestatura
|
circumgestaturo
|
| Vokativ |
circumgestature
|
circumgestatura
|
circumgestaturum
|
Plural
| Nominativ |
circumgestaturi
|
circumgestaturae
|
circumgestatura
|
| Genitiv |
circumgestaturorum
|
circumgestaturarum
|
circumgestaturorum
|
| Dativ |
circumgestaturis
|
circumgestaturis
|
circumgestaturis
|
| Akkusativ |
circumgestaturos
|
circumgestaturas
|
circumgestatura
|
| Ablativ |
circumgestaturis
|
circumgestaturis
|
circumgestaturis
|
| Vokativ |
circumgestaturi
|
circumgestaturae
|
circumgestatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
circumgestatum
|
circumgestatu
|