Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| circumloqui | Verb | konsonantische Konjugation (Deponens) | Infinitiv | umschreiben Umschreibungen gebrauchen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumloquor |
ich schreibe um |
| 2. Person Singular | circumloqueris circumloquere |
du schreibst um |
| 3. Person Singular | circumloquitur |
er/sie/es schreibt um |
| 1. Person Plural | circumloquimur |
wir schreiben um |
| 2. Person Plural | circumloquimini |
ihr schreibt um |
| 3. Person Plural | circumloquuntur |
sie schreiben um |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumloquar |
ich schreibe um |
| 2. Person Singular | circumloquaris circumloquare |
du schreibest um |
| 3. Person Singular | circumloquatur |
er/sie/es schreibe um |
| 1. Person Plural | circumloquamur |
wir schreiben um |
| 2. Person Plural | circumloquamini |
ihr schreibet um |
| 3. Person Plural | circumloquantur |
sie schreiben um |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumloquebar |
ich schrieb um |
| 2. Person Singular | circumloquebaris circumloquebare |
du schriebst um |
| 3. Person Singular | circumloquebatur |
er/sie/es schrieb um |
| 1. Person Plural | circumloquebamur |
wir schrieben um |
| 2. Person Plural | circumloquebamini |
ihr schriebt um |
| 3. Person Plural | circumloquebantur |
sie schrieben um |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumloquerer |
ich schriebe um |
| 2. Person Singular | circumloquereris circumloquerere |
du schriebest um |
| 3. Person Singular | circumloqueretur |
er/sie/es schriebe um |
| 1. Person Plural | circumloqueremur |
wir schrieben um |
| 2. Person Plural | circumloqueremini |
ihr schriebet um |
| 3. Person Plural | circumloquerentur |
sie schrieben um |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumloquar |
ich werde umschreiben |
| 2. Person Singular | circumloqueris circumloquere |
du wirst umschreiben |
| 3. Person Singular | circumloquetur |
er/sie/es wird umschreiben |
| 1. Person Plural | circumloquemur |
wir werden umschreiben |
| 2. Person Plural | circumloquemini |
ihr werdet umschreiben |
| 3. Person Plural | circumloquentur |
sie werden umschreiben |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumlocutus sum |
ich habe umgeschrieben |
| 2. Person Singular | circumlocutus es |
du hast umgeschrieben |
| 3. Person Singular | circumlocutus est |
er/sie/es hat umgeschrieben |
| 1. Person Plural | circumlocuti sumus |
wir haben umgeschrieben |
| 2. Person Plural | circumlocuti estis |
ihr habt umgeschrieben |
| 3. Person Plural | circumlocuti sunt |
sie haben umgeschrieben |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumlocutus sim |
ich habe umgeschrieben |
| 2. Person Singular | circumlocutus sis |
du habest umgeschrieben |
| 3. Person Singular | circumlocutus sit |
er/sie/es habe umgeschrieben |
| 1. Person Plural | circumlocuti simus |
wir haben umgeschrieben |
| 2. Person Plural | circumlocuti sitis |
ihr habet umgeschrieben |
| 3. Person Plural | circumlocuti sint |
sie haben umgeschrieben |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumlocutus eram |
ich hatte umgeschrieben |
| 2. Person Singular | circumlocutus eras |
du hattest umgeschrieben |
| 3. Person Singular | circumlocutus erat |
er/sie/es hatte umgeschrieben |
| 1. Person Plural | circumlocuti eramus |
wir hatten umgeschrieben |
| 2. Person Plural | circumlocuti eratis |
ihr hattet umgeschrieben |
| 3. Person Plural | circumlocuti erant |
sie hatten umgeschrieben |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumlocutus essem |
ich hätte umgeschrieben |
| 2. Person Singular | circumlocutus esses |
du hättest umgeschrieben |
| 3. Person Singular | circumlocutus esset |
er/sie/es hätte umgeschrieben |
| 1. Person Plural | circumlocuti essemus |
wir hätten umgeschrieben |
| 2. Person Plural | circumlocuti essetis |
ihr hättet umgeschrieben |
| 3. Person Plural | circumlocuti essent |
sie hätten umgeschrieben |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumlocutus ero |
ich werde umgeschrieben haben |
| 2. Person Singular | circumlocutus eris |
du wirst umgeschrieben haben |
| 3. Person Singular | circumlocutus erit |
er/sie/es wird umgeschrieben haben |
| 1. Person Plural | circumlocuti erimus |
wir werden umgeschrieben haben |
| 2. Person Plural | circumlocuti eritis |
ihr werdet umgeschrieben haben |
| 3. Person Plural | circumlocuti erunt |
sie werden umgeschrieben haben |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumloqui circumloquier |
umschreiben |
| Vorzeitigkeit | circumlocutus esse |
umgeschrieben haben |
| Nachzeitigkeit | circumlocuturum esse |
umschreiben werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | circumloquere |
schreibe um; schreib um! |
| 2. Person Plural | circumloquimini |
schreibt um! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | circumloquitor |
| 3. Person Singular | circumloquitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | circumloquuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | circumloqui circumloquier |
das Umschreiben |
| Genitiv | circumloquendi circumloquundi |
des Umschreibens |
| Dativ | circumloquendo circumloquundo |
dem Umschreiben |
| Akkusativ | circumloquendum circumloquundum |
das Umschreiben |
| Ablativ | circumloquendo circumloquundo |
durch das Umschreiben |
| Vokativ | circumloquende circumloquunde |
Umschreiben! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumloquendus circumloquundus |
circumloquenda circumloquunda |
circumloquendum circumloquundum |
| Genitiv | circumloquendi circumloquundi |
circumloquendae circumloquundae |
circumloquendi circumloquundi |
| Dativ | circumloquendo circumloquundo |
circumloquendae circumloquundae |
circumloquendo circumloquundo |
| Akkusativ | circumloquendum circumloquundum |
circumloquendam circumloquundam |
circumloquendum circumloquundum |
| Ablativ | circumloquendo circumloquundo |
circumloquenda circumloquunda |
circumloquendo circumloquundo |
| Vokativ | circumloquende circumloquunde |
circumloquenda circumloquunda |
circumloquendum circumloquundum |
Plural
| Nominativ | circumloquendi circumloquundi |
circumloquendae circumloquundae |
circumloquenda circumloquunda |
| Genitiv | circumloquendorum circumloquundorum |
circumloquendarum circumloquundarum |
circumloquendorum circumloquundorum |
| Dativ | circumloquendis circumloquundis |
circumloquendis circumloquundis |
circumloquendis circumloquundis |
| Akkusativ | circumloquendos circumloquundos |
circumloquendas circumloquundas |
circumloquenda circumloquunda |
| Ablativ | circumloquendis circumloquundis |
circumloquendis circumloquundis |
circumloquendis circumloquundis |
| Vokativ | circumloquendi circumloquundi |
circumloquendae circumloquundae |
circumloquenda circumloquunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumloquens |
circumloquens |
circumloquens |
| Genitiv | circumloquentis |
circumloquentis |
circumloquentis |
| Dativ | circumloquenti |
circumloquenti |
circumloquenti |
| Akkusativ | circumloquentem |
circumloquentem |
circumloquens |
| Ablativ | circumloquenti circumloquente |
circumloquenti circumloquente |
circumloquenti circumloquente |
| Vokativ | circumloquens |
circumloquens |
circumloquens |
Plural
| Nominativ | circumloquentes |
circumloquentes |
circumloquentia |
| Genitiv | circumloquentium circumloquentum |
circumloquentium circumloquentum |
circumloquentium circumloquentum |
| Dativ | circumloquentibus |
circumloquentibus |
circumloquentibus |
| Akkusativ | circumloquentes |
circumloquentes |
circumloquentia |
| Ablativ | circumloquentibus |
circumloquentibus |
circumloquentibus |
| Vokativ | circumloquentes |
circumloquentes |
circumloquentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumlocutus |
circumlocuta |
circumlocutum |
| Genitiv | circumlocuti |
circumlocutae |
circumlocuti |
| Dativ | circumlocuto |
circumlocutae |
circumlocuto |
| Akkusativ | circumlocutum |
circumlocutam |
circumlocutum |
| Ablativ | circumlocuto |
circumlocuta |
circumlocuto |
| Vokativ | circumlocute |
circumlocuta |
circumlocutum |
Plural
| Nominativ | circumlocuti |
circumlocutae |
circumlocuta |
| Genitiv | circumlocutorum |
circumlocutarum |
circumlocutorum |
| Dativ | circumlocutis |
circumlocutis |
circumlocutis |
| Akkusativ | circumlocutos |
circumlocutas |
circumlocuta |
| Ablativ | circumlocutis |
circumlocutis |
circumlocutis |
| Vokativ | circumlocuti |
circumlocutae |
circumlocuta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumlocuturus |
circumlocutura |
circumlocuturum |
| Genitiv | circumlocuturi |
circumlocuturae |
circumlocuturi |
| Dativ | circumlocuturo |
circumlocuturae |
circumlocuturo |
| Akkusativ | circumlocuturum |
circumlocuturam |
circumlocuturum |
| Ablativ | circumlocuturo |
circumlocutura |
circumlocuturo |
| Vokativ | circumlocuture |
circumlocutura |
circumlocuturum |
Plural
| Nominativ | circumlocuturi |
circumlocuturae |
circumlocutura |
| Genitiv | circumlocuturorum |
circumlocuturarum |
circumlocuturorum |
| Dativ | circumlocuturis |
circumlocuturis |
circumlocuturis |
| Akkusativ | circumlocuturos |
circumlocuturas |
circumlocutura |
| Ablativ | circumlocuturis |
circumlocuturis |
circumlocuturis |
| Vokativ | circumlocuturi |
circumlocuturae |
circumlocutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| circumlocutum |
circumlocutu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumloquor |
|
| 2. Person Singular | circumloqueris circumloquere |
|
| 3. Person Singular | circumloquitur |
|
| 1. Person Plural | circumloquimur |
|
| 2. Person Plural | circumloquimini |
|
| 3. Person Plural | circumloquuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumloquar |
|
| 2. Person Singular | circumloquaris circumloquare |
|
| 3. Person Singular | circumloquatur |
|
| 1. Person Plural | circumloquamur |
|
| 2. Person Plural | circumloquamini |
|
| 3. Person Plural | circumloquantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumloquebar |
|
| 2. Person Singular | circumloquebaris circumloquebare |
|
| 3. Person Singular | circumloquebatur |
|
| 1. Person Plural | circumloquebamur |
|
| 2. Person Plural | circumloquebamini |
|
| 3. Person Plural | circumloquebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumloquerer |
|
| 2. Person Singular | circumloquereris circumloquerere |
|
| 3. Person Singular | circumloqueretur |
|
| 1. Person Plural | circumloqueremur |
|
| 2. Person Plural | circumloqueremini |
|
| 3. Person Plural | circumloquerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumloquar |
|
| 2. Person Singular | circumloqueris circumloquere |
|
| 3. Person Singular | circumloquetur |
|
| 1. Person Plural | circumloquemur |
|
| 2. Person Plural | circumloquemini |
|
| 3. Person Plural | circumloquentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumlocutus sum |
|
| 2. Person Singular | circumlocutus es |
|
| 3. Person Singular | circumlocutus est |
|
| 1. Person Plural | circumlocuti sumus |
|
| 2. Person Plural | circumlocuti estis |
|
| 3. Person Plural | circumlocuti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumlocutus sim |
|
| 2. Person Singular | circumlocutus sis |
|
| 3. Person Singular | circumlocutus sit |
|
| 1. Person Plural | circumlocuti simus |
|
| 2. Person Plural | circumlocuti sitis |
|
| 3. Person Plural | circumlocuti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumlocutus eram |
|
| 2. Person Singular | circumlocutus eras |
|
| 3. Person Singular | circumlocutus erat |
|
| 1. Person Plural | circumlocuti eramus |
|
| 2. Person Plural | circumlocuti eratis |
|
| 3. Person Plural | circumlocuti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumlocutus essem |
|
| 2. Person Singular | circumlocutus esses |
|
| 3. Person Singular | circumlocutus esset |
|
| 1. Person Plural | circumlocuti essemus |
|
| 2. Person Plural | circumlocuti essetis |
|
| 3. Person Plural | circumlocuti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumlocutus ero |
|
| 2. Person Singular | circumlocutus eris |
|
| 3. Person Singular | circumlocutus erit |
|
| 1. Person Plural | circumlocuti erimus |
|
| 2. Person Plural | circumlocuti eritis |
|
| 3. Person Plural | circumlocuti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumloqui circumloquier |
|
| Vorzeitigkeit | circumlocutus esse |
|
| Nachzeitigkeit | circumlocuturum esse |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | circumloquere |
! |
| 2. Person Plural | circumloquimini |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | circumloquitor |
| 3. Person Singular | circumloquitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | circumloquuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | circumloqui circumloquier |
|
| Genitiv | circumloquendi circumloquundi |
|
| Dativ | circumloquendo circumloquundo |
|
| Akkusativ | circumloquendum circumloquundum |
|
| Ablativ | circumloquendo circumloquundo |
|
| Vokativ | circumloquende circumloquunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumloquendus circumloquundus |
circumloquenda circumloquunda |
circumloquendum circumloquundum |
| Genitiv | circumloquendi circumloquundi |
circumloquendae circumloquundae |
circumloquendi circumloquundi |
| Dativ | circumloquendo circumloquundo |
circumloquendae circumloquundae |
circumloquendo circumloquundo |
| Akkusativ | circumloquendum circumloquundum |
circumloquendam circumloquundam |
circumloquendum circumloquundum |
| Ablativ | circumloquendo circumloquundo |
circumloquenda circumloquunda |
circumloquendo circumloquundo |
| Vokativ | circumloquende circumloquunde |
circumloquenda circumloquunda |
circumloquendum circumloquundum |
Plural
| Nominativ | circumloquendi circumloquundi |
circumloquendae circumloquundae |
circumloquenda circumloquunda |
| Genitiv | circumloquendorum circumloquundorum |
circumloquendarum circumloquundarum |
circumloquendorum circumloquundorum |
| Dativ | circumloquendis circumloquundis |
circumloquendis circumloquundis |
circumloquendis circumloquundis |
| Akkusativ | circumloquendos circumloquundos |
circumloquendas circumloquundas |
circumloquenda circumloquunda |
| Ablativ | circumloquendis circumloquundis |
circumloquendis circumloquundis |
circumloquendis circumloquundis |
| Vokativ | circumloquendi circumloquundi |
circumloquendae circumloquundae |
circumloquenda circumloquunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumloquens |
circumloquens |
circumloquens |
| Genitiv | circumloquentis |
circumloquentis |
circumloquentis |
| Dativ | circumloquenti |
circumloquenti |
circumloquenti |
| Akkusativ | circumloquentem |
circumloquentem |
circumloquens |
| Ablativ | circumloquenti circumloquente |
circumloquenti circumloquente |
circumloquenti circumloquente |
| Vokativ | circumloquens |
circumloquens |
circumloquens |
Plural
| Nominativ | circumloquentes |
circumloquentes |
circumloquentia |
| Genitiv | circumloquentium circumloquentum |
circumloquentium circumloquentum |
circumloquentium circumloquentum |
| Dativ | circumloquentibus |
circumloquentibus |
circumloquentibus |
| Akkusativ | circumloquentes |
circumloquentes |
circumloquentia |
| Ablativ | circumloquentibus |
circumloquentibus |
circumloquentibus |
| Vokativ | circumloquentes |
circumloquentes |
circumloquentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumlocutus |
circumlocuta |
circumlocutum |
| Genitiv | circumlocuti |
circumlocutae |
circumlocuti |
| Dativ | circumlocuto |
circumlocutae |
circumlocuto |
| Akkusativ | circumlocutum |
circumlocutam |
circumlocutum |
| Ablativ | circumlocuto |
circumlocuta |
circumlocuto |
| Vokativ | circumlocute |
circumlocuta |
circumlocutum |
Plural
| Nominativ | circumlocuti |
circumlocutae |
circumlocuta |
| Genitiv | circumlocutorum |
circumlocutarum |
circumlocutorum |
| Dativ | circumlocutis |
circumlocutis |
circumlocutis |
| Akkusativ | circumlocutos |
circumlocutas |
circumlocuta |
| Ablativ | circumlocutis |
circumlocutis |
circumlocutis |
| Vokativ | circumlocuti |
circumlocutae |
circumlocuta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumlocuturus |
circumlocutura |
circumlocuturum |
| Genitiv | circumlocuturi |
circumlocuturae |
circumlocuturi |
| Dativ | circumlocuturo |
circumlocuturae |
circumlocuturo |
| Akkusativ | circumlocuturum |
circumlocuturam |
circumlocuturum |
| Ablativ | circumlocuturo |
circumlocutura |
circumlocuturo |
| Vokativ | circumlocuture |
circumlocutura |
circumlocuturum |
Plural
| Nominativ | circumlocuturi |
circumlocuturae |
circumlocutura |
| Genitiv | circumlocuturorum |
circumlocuturarum |
circumlocuturorum |
| Dativ | circumlocuturis |
circumlocuturis |
circumlocuturis |
| Akkusativ | circumlocuturos |
circumlocuturas |
circumlocutura |
| Ablativ | circumlocuturis |
circumlocuturis |
circumlocuturis |
| Vokativ | circumlocuturi |
circumlocuturae |
circumlocutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| circumlocutum |
circumlocutu |