Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| circumsistere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | auf beiden Seiten sein bedrängen herumtreten rings bedrängen sich ringsum stellen/versammeln/drängen umringen umstellen umzingeln |
| circumsistere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | du wirst bedrängt werden du wirst umringt werden du wirst umstellt werden du wirst umzingelt werden |
| circumsistere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst bedrängt du wirst umringt du wirst umstellt du wirst umzingelt |
| circumsistere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | bedränge; bedräng tritt herum umringe; umring umstelle; umstell umzingle |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsisto |
|
| 2. Person Singular | circumsistis |
|
| 3. Person Singular | circumsistit |
|
| 1. Person Plural | circumsistimus |
|
| 2. Person Plural | circumsistitis |
|
| 3. Person Plural | circumsistunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistor |
|
| 2. Person Singular | circumsisteris circumsistere |
|
| 3. Person Singular | circumsistitur |
|
| 1. Person Plural | circumsistimur |
|
| 2. Person Plural | circumsistimini |
|
| 3. Person Plural | circumsistuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistam |
|
| 2. Person Singular | circumsistas |
|
| 3. Person Singular | circumsistat |
|
| 1. Person Plural | circumsistamus |
|
| 2. Person Plural | circumsistatis |
|
| 3. Person Plural | circumsistant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistar |
|
| 2. Person Singular | circumsistaris circumsistare |
|
| 3. Person Singular | circumsistatur |
|
| 1. Person Plural | circumsistamur |
|
| 2. Person Plural | circumsistamini |
|
| 3. Person Plural | circumsistantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistebam |
|
| 2. Person Singular | circumsistebas |
|
| 3. Person Singular | circumsistebat |
|
| 1. Person Plural | circumsistebamus |
|
| 2. Person Plural | circumsistebatis |
|
| 3. Person Plural | circumsistebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistebar |
|
| 2. Person Singular | circumsistebaris circumsistebare |
|
| 3. Person Singular | circumsistebatur |
|
| 1. Person Plural | circumsistebamur |
|
| 2. Person Plural | circumsistebamini |
|
| 3. Person Plural | circumsistebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsisterem |
|
| 2. Person Singular | circumsisteres |
|
| 3. Person Singular | circumsisteret |
|
| 1. Person Plural | circumsisteremus |
|
| 2. Person Plural | circumsisteretis |
|
| 3. Person Plural | circumsisterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsisterer |
|
| 2. Person Singular | circumsistereris circumsisterere |
|
| 3. Person Singular | circumsisteretur |
|
| 1. Person Plural | circumsisteremur |
|
| 2. Person Plural | circumsisteremini |
|
| 3. Person Plural | circumsisterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistam |
|
| 2. Person Singular | circumsistes |
|
| 3. Person Singular | circumsistet |
|
| 1. Person Plural | circumsistemus |
|
| 2. Person Plural | circumsistetis |
|
| 3. Person Plural | circumsistent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistar |
|
| 2. Person Singular | circumsisteris circumsistere |
|
| 3. Person Singular | circumsistetur |
|
| 1. Person Plural | circumsistemur |
|
| 2. Person Plural | circumsistemini |
|
| 3. Person Plural | circumsistentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstiti |
|
| 2. Person Singular | circumstitisti |
|
| 3. Person Singular | circumstitit |
|
| 1. Person Plural | circumstitimus |
|
| 2. Person Plural | circumstitistis |
|
| 3. Person Plural | circumstiterunt circumstitere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus sum |
|
| 2. Person Singular | circumstatus es |
|
| 3. Person Singular | circumstatus est |
|
| 1. Person Plural | circumstati sumus |
|
| 2. Person Plural | circumstati estis |
|
| 3. Person Plural | circumstati sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstiterim |
|
| 2. Person Singular | circumstiteris |
|
| 3. Person Singular | circumstiterit |
|
| 1. Person Plural | circumstiterimus |
|
| 2. Person Plural | circumstiteritis |
|
| 3. Person Plural | circumstiterint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus sim |
|
| 2. Person Singular | circumstatus sis |
|
| 3. Person Singular | circumstatus sit |
|
| 1. Person Plural | circumstati simus |
|
| 2. Person Plural | circumstati sitis |
|
| 3. Person Plural | circumstati sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstiteram |
|
| 2. Person Singular | circumstiteras |
|
| 3. Person Singular | circumstiterat |
|
| 1. Person Plural | circumstiteramus |
|
| 2. Person Plural | circumstiteratis |
|
| 3. Person Plural | circumstiterant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus eram |
|
| 2. Person Singular | circumstatus eras |
|
| 3. Person Singular | circumstatus erat |
|
| 1. Person Plural | circumstati eramus |
|
| 2. Person Plural | circumstati eratis |
|
| 3. Person Plural | circumstati erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstitissem |
|
| 2. Person Singular | circumstitisses |
|
| 3. Person Singular | circumstitisset |
|
| 1. Person Plural | circumstitissemus |
|
| 2. Person Plural | circumstitissetis |
|
| 3. Person Plural | circumstitissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus essem |
|
| 2. Person Singular | circumstatus esses |
|
| 3. Person Singular | circumstatus esset |
|
| 1. Person Plural | circumstati essemus |
|
| 2. Person Plural | circumstati essetis |
|
| 3. Person Plural | circumstati essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstitero |
|
| 2. Person Singular | circumstiteris |
|
| 3. Person Singular | circumstiterit |
|
| 1. Person Plural | circumstiterimus |
|
| 2. Person Plural | circumstiteritis |
|
| 3. Person Plural | circumstiterint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus ero |
|
| 2. Person Singular | circumstatus eris |
|
| 3. Person Singular | circumstatus erit |
|
| 1. Person Plural | circumstati erimus |
|
| 2. Person Plural | circumstati eritis |
|
| 3. Person Plural | circumstati erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumsistere |
|
| Vorzeitigkeit | circumstitisse |
|
| Nachzeitigkeit | circumstaturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumsisti circumsistier |
|
| Vorzeitigkeit | circumstatum esse |
|
| Nachzeitigkeit | circumstatum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | circumsiste |
! |
| 2. Person Plural | circumsistite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | circumsistito |
| 3. Person Singular | circumsistito |
| 2. Person Plural | circumsistitote |
| 3. Person Plural | circumsistunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | circumsistere |
|
| Genitiv | circumsistendi circumsistundi |
|
| Dativ | circumsistendo circumsistundo |
|
| Akkusativ | circumsistendum circumsistundum |
|
| Ablativ | circumsistendo circumsistundo |
|
| Vokativ | circumsistende circumsistunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumsistendus circumsistundus |
circumsistenda circumsistunda |
circumsistendum circumsistundum |
| Genitiv | circumsistendi circumsistundi |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistendi circumsistundi |
| Dativ | circumsistendo circumsistundo |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistendo circumsistundo |
| Akkusativ | circumsistendum circumsistundum |
circumsistendam circumsistundam |
circumsistendum circumsistundum |
| Ablativ | circumsistendo circumsistundo |
circumsistenda circumsistunda |
circumsistendo circumsistundo |
| Vokativ | circumsistende circumsistunde |
circumsistenda circumsistunda |
circumsistendum circumsistundum |
Plural
| Nominativ | circumsistendi circumsistundi |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistenda circumsistunda |
| Genitiv | circumsistendorum circumsistundorum |
circumsistendarum circumsistundarum |
circumsistendorum circumsistundorum |
| Dativ | circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
| Akkusativ | circumsistendos circumsistundos |
circumsistendas circumsistundas |
circumsistenda circumsistunda |
| Ablativ | circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
| Vokativ | circumsistendi circumsistundi |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistenda circumsistunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumsistens |
circumsistens |
circumsistens |
| Genitiv | circumsistentis |
circumsistentis |
circumsistentis |
| Dativ | circumsistenti |
circumsistenti |
circumsistenti |
| Akkusativ | circumsistentem |
circumsistentem |
circumsistens |
| Ablativ | circumsistenti circumsistente |
circumsistenti circumsistente |
circumsistenti circumsistente |
| Vokativ | circumsistens |
circumsistens |
circumsistens |
Plural
| Nominativ | circumsistentes |
circumsistentes |
circumsistentia |
| Genitiv | circumsistentium circumsistentum |
circumsistentium circumsistentum |
circumsistentium circumsistentum |
| Dativ | circumsistentibus |
circumsistentibus |
circumsistentibus |
| Akkusativ | circumsistentes |
circumsistentes |
circumsistentia |
| Ablativ | circumsistentibus |
circumsistentibus |
circumsistentibus |
| Vokativ | circumsistentes |
circumsistentes |
circumsistentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumstatus |
circumstata |
circumstatum |
| Genitiv | circumstati |
circumstatae |
circumstati |
| Dativ | circumstato |
circumstatae |
circumstato |
| Akkusativ | circumstatum |
circumstatam |
circumstatum |
| Ablativ | circumstato |
circumstata |
circumstato |
| Vokativ | circumstate |
circumstata |
circumstatum |
Plural
| Nominativ | circumstati |
circumstatae |
circumstata |
| Genitiv | circumstatorum |
circumstatarum |
circumstatorum |
| Dativ | circumstatis |
circumstatis |
circumstatis |
| Akkusativ | circumstatos |
circumstatas |
circumstata |
| Ablativ | circumstatis |
circumstatis |
circumstatis |
| Vokativ | circumstati |
circumstatae |
circumstata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumstaturus |
circumstatura |
circumstaturum |
| Genitiv | circumstaturi |
circumstaturae |
circumstaturi |
| Dativ | circumstaturo |
circumstaturae |
circumstaturo |
| Akkusativ | circumstaturum |
circumstaturam |
circumstaturum |
| Ablativ | circumstaturo |
circumstatura |
circumstaturo |
| Vokativ | circumstature |
circumstatura |
circumstaturum |
Plural
| Nominativ | circumstaturi |
circumstaturae |
circumstatura |
| Genitiv | circumstaturorum |
circumstaturarum |
circumstaturorum |
| Dativ | circumstaturis |
circumstaturis |
circumstaturis |
| Akkusativ | circumstaturos |
circumstaturas |
circumstatura |
| Ablativ | circumstaturis |
circumstaturis |
circumstaturis |
| Vokativ | circumstaturi |
circumstaturae |
circumstatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| circumstatum |
circumstatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsisto |
ich bedränge |
| 2. Person Singular | circumsistis |
du bedrängst |
| 3. Person Singular | circumsistit |
er/sie/es bedrängt |
| 1. Person Plural | circumsistimus |
wir bedrängen |
| 2. Person Plural | circumsistitis |
ihr bedrängt |
| 3. Person Plural | circumsistunt |
sie bedrängen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistor |
ich werde bedrängt |
| 2. Person Singular | circumsisteris circumsistere |
du wirst bedrängt |
| 3. Person Singular | circumsistitur |
er/sie/es wird bedrängt |
| 1. Person Plural | circumsistimur |
wir werden bedrängt |
| 2. Person Plural | circumsistimini |
ihr werdet bedrängt |
| 3. Person Plural | circumsistuntur |
sie werden bedrängt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistam |
ich bedränge |
| 2. Person Singular | circumsistas |
du bedrängest |
| 3. Person Singular | circumsistat |
er/sie/es bedränge |
| 1. Person Plural | circumsistamus |
wir bedrängen |
| 2. Person Plural | circumsistatis |
ihr bedränget |
| 3. Person Plural | circumsistant |
sie bedrängen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistar |
ich werde bedrängt |
| 2. Person Singular | circumsistaris circumsistare |
du werdest bedrängt |
| 3. Person Singular | circumsistatur |
er/sie/es werde bedrängt |
| 1. Person Plural | circumsistamur |
wir werden bedrängt |
| 2. Person Plural | circumsistamini |
ihr werdet bedrängt |
| 3. Person Plural | circumsistantur |
sie werden bedrängt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistebam |
ich bedrängte |
| 2. Person Singular | circumsistebas |
du bedrängtest |
| 3. Person Singular | circumsistebat |
er/sie/es bedrängte |
| 1. Person Plural | circumsistebamus |
wir bedrängten |
| 2. Person Plural | circumsistebatis |
ihr bedrängtet |
| 3. Person Plural | circumsistebant |
sie bedrängten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistebar |
ich wurde bedrängt |
| 2. Person Singular | circumsistebaris circumsistebare |
du wurdest bedrängt |
| 3. Person Singular | circumsistebatur |
er/sie/es wurde bedrängt |
| 1. Person Plural | circumsistebamur |
wir wurden bedrängt |
| 2. Person Plural | circumsistebamini |
ihr wurdet bedrängt |
| 3. Person Plural | circumsistebantur |
sie wurden bedrängt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsisterem |
ich bedrängte |
| 2. Person Singular | circumsisteres |
du bedrängtest |
| 3. Person Singular | circumsisteret |
er/sie/es bedrängte |
| 1. Person Plural | circumsisteremus |
wir bedrängten |
| 2. Person Plural | circumsisteretis |
ihr bedrängtet |
| 3. Person Plural | circumsisterent |
sie bedrängten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsisterer |
ich würde bedrängt |
| 2. Person Singular | circumsistereris circumsisterere |
du würdest bedrängt |
| 3. Person Singular | circumsisteretur |
er/sie/es würde bedrängt |
| 1. Person Plural | circumsisteremur |
wir würden bedrängt |
| 2. Person Plural | circumsisteremini |
ihr würdet bedrängt |
| 3. Person Plural | circumsisterentur |
sie würden bedrängt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistam |
ich werde bedrängen |
| 2. Person Singular | circumsistes |
du wirst bedrängen |
| 3. Person Singular | circumsistet |
er/sie/es wird bedrängen |
| 1. Person Plural | circumsistemus |
wir werden bedrängen |
| 2. Person Plural | circumsistetis |
ihr werdet bedrängen |
| 3. Person Plural | circumsistent |
sie werden bedrängen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistar |
ich werde bedrängt werden |
| 2. Person Singular | circumsisteris circumsistere |
du wirst bedrängt werden |
| 3. Person Singular | circumsistetur |
er/sie/es wird bedrängt werden |
| 1. Person Plural | circumsistemur |
wir werden bedrängt werden |
| 2. Person Plural | circumsistemini |
ihr werdet bedrängt werden |
| 3. Person Plural | circumsistentur |
sie werden bedrängt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstiti |
ich habe bedrängt |
| 2. Person Singular | circumstitisti |
du hast bedrängt |
| 3. Person Singular | circumstitit |
er/sie/es hat bedrängt |
| 1. Person Plural | circumstitimus |
wir haben bedrängt |
| 2. Person Plural | circumstitistis |
ihr habt bedrängt |
| 3. Person Plural | circumstiterunt circumstitere |
sie haben bedrängt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus sum |
ich bin bedrängt worden |
| 2. Person Singular | circumstatus es |
du bist bedrängt worden |
| 3. Person Singular | circumstatus est |
er/sie/es ist bedrängt worden |
| 1. Person Plural | circumstati sumus |
wir sind bedrängt worden |
| 2. Person Plural | circumstati estis |
ihr seid bedrängt worden |
| 3. Person Plural | circumstati sunt |
sie sind bedrängt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstiterim |
ich habe bedrängt |
| 2. Person Singular | circumstiteris |
du habest bedrängt |
| 3. Person Singular | circumstiterit |
er/sie/es habe bedrängt |
| 1. Person Plural | circumstiterimus |
wir haben bedrängt |
| 2. Person Plural | circumstiteritis |
ihr habet bedrängt |
| 3. Person Plural | circumstiterint |
sie haben bedrängt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus sim |
ich sei bedrängt worden |
| 2. Person Singular | circumstatus sis |
du seiest bedrängt worden |
| 3. Person Singular | circumstatus sit |
er/sie/es sei bedrängt worden |
| 1. Person Plural | circumstati simus |
wir seien bedrängt worden |
| 2. Person Plural | circumstati sitis |
ihr seiet bedrängt worden |
| 3. Person Plural | circumstati sint |
sie seien bedrängt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstiteram |
ich hatte bedrängt |
| 2. Person Singular | circumstiteras |
du hattest bedrängt |
| 3. Person Singular | circumstiterat |
er/sie/es hatte bedrängt |
| 1. Person Plural | circumstiteramus |
wir hatten bedrängt |
| 2. Person Plural | circumstiteratis |
ihr hattet bedrängt |
| 3. Person Plural | circumstiterant |
sie hatten bedrängt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus eram |
ich war bedrängt worden |
| 2. Person Singular | circumstatus eras |
du warst bedrängt worden |
| 3. Person Singular | circumstatus erat |
er/sie/es war bedrängt worden |
| 1. Person Plural | circumstati eramus |
wir waren bedrängt worden |
| 2. Person Plural | circumstati eratis |
ihr wart bedrängt worden |
| 3. Person Plural | circumstati erant |
sie waren bedrängt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstitissem |
ich hätte bedrängt |
| 2. Person Singular | circumstitisses |
du hättest bedrängt |
| 3. Person Singular | circumstitisset |
er/sie/es hätte bedrängt |
| 1. Person Plural | circumstitissemus |
wir hätten bedrängt |
| 2. Person Plural | circumstitissetis |
ihr hättet bedrängt |
| 3. Person Plural | circumstitissent |
sie hätten bedrängt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus essem |
ich wäre bedrängt worden |
| 2. Person Singular | circumstatus esses |
du wärest bedrängt worden |
| 3. Person Singular | circumstatus esset |
er/sie/es wäre bedrängt worden |
| 1. Person Plural | circumstati essemus |
wir wären bedrängt worden |
| 2. Person Plural | circumstati essetis |
ihr wäret bedrängt worden |
| 3. Person Plural | circumstati essent |
sie wären bedrängt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstitero |
ich werde bedrängt haben |
| 2. Person Singular | circumstiteris |
du wirst bedrängt haben |
| 3. Person Singular | circumstiterit |
er/sie/es wird bedrängt haben |
| 1. Person Plural | circumstiterimus |
wir werden bedrängt haben |
| 2. Person Plural | circumstiteritis |
ihr werdet bedrängt haben |
| 3. Person Plural | circumstiterint |
sie werden bedrängt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus ero |
ich werde bedrängt worden sein |
| 2. Person Singular | circumstatus eris |
du wirst bedrängt worden sein |
| 3. Person Singular | circumstatus erit |
er/sie/es wird bedrängt worden sein |
| 1. Person Plural | circumstati erimus |
wir werden bedrängt worden sein |
| 2. Person Plural | circumstati eritis |
ihr werdet bedrängt worden sein |
| 3. Person Plural | circumstati erunt |
sie werden bedrängt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumsistere |
bedrängen |
| Vorzeitigkeit | circumstitisse |
bedrängt haben |
| Nachzeitigkeit | circumstaturum esse |
bedrängen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumsisti circumsistier |
bedrängt werden |
| Vorzeitigkeit | circumstatum esse |
bedrängt worden sein |
| Nachzeitigkeit | circumstatum iri |
künftig bedrängt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | circumsiste |
bedränge; bedräng! |
| 2. Person Plural | circumsistite |
bedrängt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | circumsistito |
| 3. Person Singular | circumsistito |
| 2. Person Plural | circumsistitote |
| 3. Person Plural | circumsistunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | circumsistere |
das Bedrängen |
| Genitiv | circumsistendi circumsistundi |
des Bedrängens |
| Dativ | circumsistendo circumsistundo |
dem Bedrängen |
| Akkusativ | circumsistendum circumsistundum |
das Bedrängen |
| Ablativ | circumsistendo circumsistundo |
durch das Bedrängen |
| Vokativ | circumsistende circumsistunde |
Bedrängen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumsistendus circumsistundus |
circumsistenda circumsistunda |
circumsistendum circumsistundum |
| Genitiv | circumsistendi circumsistundi |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistendi circumsistundi |
| Dativ | circumsistendo circumsistundo |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistendo circumsistundo |
| Akkusativ | circumsistendum circumsistundum |
circumsistendam circumsistundam |
circumsistendum circumsistundum |
| Ablativ | circumsistendo circumsistundo |
circumsistenda circumsistunda |
circumsistendo circumsistundo |
| Vokativ | circumsistende circumsistunde |
circumsistenda circumsistunda |
circumsistendum circumsistundum |
Plural
| Nominativ | circumsistendi circumsistundi |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistenda circumsistunda |
| Genitiv | circumsistendorum circumsistundorum |
circumsistendarum circumsistundarum |
circumsistendorum circumsistundorum |
| Dativ | circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
| Akkusativ | circumsistendos circumsistundos |
circumsistendas circumsistundas |
circumsistenda circumsistunda |
| Ablativ | circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
| Vokativ | circumsistendi circumsistundi |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistenda circumsistunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumsistens |
circumsistens |
circumsistens |
| Genitiv | circumsistentis |
circumsistentis |
circumsistentis |
| Dativ | circumsistenti |
circumsistenti |
circumsistenti |
| Akkusativ | circumsistentem |
circumsistentem |
circumsistens |
| Ablativ | circumsistenti circumsistente |
circumsistenti circumsistente |
circumsistenti circumsistente |
| Vokativ | circumsistens |
circumsistens |
circumsistens |
Plural
| Nominativ | circumsistentes |
circumsistentes |
circumsistentia |
| Genitiv | circumsistentium circumsistentum |
circumsistentium circumsistentum |
circumsistentium circumsistentum |
| Dativ | circumsistentibus |
circumsistentibus |
circumsistentibus |
| Akkusativ | circumsistentes |
circumsistentes |
circumsistentia |
| Ablativ | circumsistentibus |
circumsistentibus |
circumsistentibus |
| Vokativ | circumsistentes |
circumsistentes |
circumsistentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumstatus |
circumstata |
circumstatum |
| Genitiv | circumstati |
circumstatae |
circumstati |
| Dativ | circumstato |
circumstatae |
circumstato |
| Akkusativ | circumstatum |
circumstatam |
circumstatum |
| Ablativ | circumstato |
circumstata |
circumstato |
| Vokativ | circumstate |
circumstata |
circumstatum |
Plural
| Nominativ | circumstati |
circumstatae |
circumstata |
| Genitiv | circumstatorum |
circumstatarum |
circumstatorum |
| Dativ | circumstatis |
circumstatis |
circumstatis |
| Akkusativ | circumstatos |
circumstatas |
circumstata |
| Ablativ | circumstatis |
circumstatis |
circumstatis |
| Vokativ | circumstati |
circumstatae |
circumstata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumstaturus |
circumstatura |
circumstaturum |
| Genitiv | circumstaturi |
circumstaturae |
circumstaturi |
| Dativ | circumstaturo |
circumstaturae |
circumstaturo |
| Akkusativ | circumstaturum |
circumstaturam |
circumstaturum |
| Ablativ | circumstaturo |
circumstatura |
circumstaturo |
| Vokativ | circumstature |
circumstatura |
circumstaturum |
Plural
| Nominativ | circumstaturi |
circumstaturae |
circumstatura |
| Genitiv | circumstaturorum |
circumstaturarum |
circumstaturorum |
| Dativ | circumstaturis |
circumstaturis |
circumstaturis |
| Akkusativ | circumstaturos |
circumstaturas |
circumstatura |
| Ablativ | circumstaturis |
circumstaturis |
circumstaturis |
| Vokativ | circumstaturi |
circumstaturae |
circumstatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| circumstatum |
circumstatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsisto |
ich trete herum |
| 2. Person Singular | circumsistis |
du trittst herum |
| 3. Person Singular | circumsistit |
er/sie/es tritt herum |
| 1. Person Plural | circumsistimus |
wir treten herum |
| 2. Person Plural | circumsistitis |
ihr tretet herum |
| 3. Person Plural | circumsistunt |
sie treten herum |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistor |
|
| 2. Person Singular | circumsisteris circumsistere |
|
| 3. Person Singular | circumsistitur |
|
| 1. Person Plural | circumsistimur |
|
| 2. Person Plural | circumsistimini |
|
| 3. Person Plural | circumsistuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistam |
ich trete herum |
| 2. Person Singular | circumsistas |
du tretest herum |
| 3. Person Singular | circumsistat |
er/sie/es trete herum |
| 1. Person Plural | circumsistamus |
wir treten herum |
| 2. Person Plural | circumsistatis |
ihr tretet herum |
| 3. Person Plural | circumsistant |
sie treten herum |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistar |
|
| 2. Person Singular | circumsistaris circumsistare |
|
| 3. Person Singular | circumsistatur |
|
| 1. Person Plural | circumsistamur |
|
| 2. Person Plural | circumsistamini |
|
| 3. Person Plural | circumsistantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistebam |
ich trat herum |
| 2. Person Singular | circumsistebas |
du tratest herum |
| 3. Person Singular | circumsistebat |
er/sie/es trat herum |
| 1. Person Plural | circumsistebamus |
wir traten herum |
| 2. Person Plural | circumsistebatis |
ihr tratet herum |
| 3. Person Plural | circumsistebant |
sie traten herum |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistebar |
|
| 2. Person Singular | circumsistebaris circumsistebare |
|
| 3. Person Singular | circumsistebatur |
|
| 1. Person Plural | circumsistebamur |
|
| 2. Person Plural | circumsistebamini |
|
| 3. Person Plural | circumsistebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsisterem |
ich träte herum |
| 2. Person Singular | circumsisteres |
du trätest herum |
| 3. Person Singular | circumsisteret |
er/sie/es träte herum |
| 1. Person Plural | circumsisteremus |
wir träten herum |
| 2. Person Plural | circumsisteretis |
ihr trätet herum |
| 3. Person Plural | circumsisterent |
sie träten herum |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsisterer |
|
| 2. Person Singular | circumsistereris circumsisterere |
|
| 3. Person Singular | circumsisteretur |
|
| 1. Person Plural | circumsisteremur |
|
| 2. Person Plural | circumsisteremini |
|
| 3. Person Plural | circumsisterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistam |
ich werde herumtreten |
| 2. Person Singular | circumsistes |
du wirst herumtreten |
| 3. Person Singular | circumsistet |
er/sie/es wird herumtreten |
| 1. Person Plural | circumsistemus |
wir werden herumtreten |
| 2. Person Plural | circumsistetis |
ihr werdet herumtreten |
| 3. Person Plural | circumsistent |
sie werden herumtreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistar |
|
| 2. Person Singular | circumsisteris circumsistere |
|
| 3. Person Singular | circumsistetur |
|
| 1. Person Plural | circumsistemur |
|
| 2. Person Plural | circumsistemini |
|
| 3. Person Plural | circumsistentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstiti |
ich bin herumgetreten |
| 2. Person Singular | circumstitisti |
du bist herumgetreten |
| 3. Person Singular | circumstitit |
er/sie/es ist herumgetreten |
| 1. Person Plural | circumstitimus |
wir sind herumgetreten |
| 2. Person Plural | circumstitistis |
ihr seid herumgetreten |
| 3. Person Plural | circumstiterunt circumstitere |
sie sind herumgetreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus sum |
|
| 2. Person Singular | circumstatus es |
|
| 3. Person Singular | circumstatus est |
|
| 1. Person Plural | circumstati sumus |
|
| 2. Person Plural | circumstati estis |
|
| 3. Person Plural | circumstati sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstiterim |
ich sei herumgetreten |
| 2. Person Singular | circumstiteris |
du seiest herumgetreten |
| 3. Person Singular | circumstiterit |
er/sie/es sei herumgetreten |
| 1. Person Plural | circumstiterimus |
wir seien herumgetreten |
| 2. Person Plural | circumstiteritis |
ihr seiet herumgetreten |
| 3. Person Plural | circumstiterint |
sie seien herumgetreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus sim |
|
| 2. Person Singular | circumstatus sis |
|
| 3. Person Singular | circumstatus sit |
|
| 1. Person Plural | circumstati simus |
|
| 2. Person Plural | circumstati sitis |
|
| 3. Person Plural | circumstati sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstiteram |
ich war herumgetreten |
| 2. Person Singular | circumstiteras |
du warst herumgetreten |
| 3. Person Singular | circumstiterat |
er/sie/es war herumgetreten |
| 1. Person Plural | circumstiteramus |
wir waren herumgetreten |
| 2. Person Plural | circumstiteratis |
ihr wart herumgetreten |
| 3. Person Plural | circumstiterant |
sie waren herumgetreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus eram |
|
| 2. Person Singular | circumstatus eras |
|
| 3. Person Singular | circumstatus erat |
|
| 1. Person Plural | circumstati eramus |
|
| 2. Person Plural | circumstati eratis |
|
| 3. Person Plural | circumstati erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstitissem |
ich wäre herumgetreten |
| 2. Person Singular | circumstitisses |
du wärest herumgetreten |
| 3. Person Singular | circumstitisset |
er/sie/es wäre herumgetreten |
| 1. Person Plural | circumstitissemus |
wir wären herumgetreten |
| 2. Person Plural | circumstitissetis |
ihr wäret herumgetreten |
| 3. Person Plural | circumstitissent |
sie wären herumgetreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus essem |
|
| 2. Person Singular | circumstatus esses |
|
| 3. Person Singular | circumstatus esset |
|
| 1. Person Plural | circumstati essemus |
|
| 2. Person Plural | circumstati essetis |
|
| 3. Person Plural | circumstati essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstitero |
ich werde herumgetreten sein |
| 2. Person Singular | circumstiteris |
du wirst herumgetreten sein |
| 3. Person Singular | circumstiterit |
er/sie/es wird herumgetreten sein |
| 1. Person Plural | circumstiterimus |
wir werden herumgetreten sein |
| 2. Person Plural | circumstiteritis |
ihr werdet herumgetreten sein |
| 3. Person Plural | circumstiterint |
sie werden herumgetreten sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus ero |
|
| 2. Person Singular | circumstatus eris |
|
| 3. Person Singular | circumstatus erit |
|
| 1. Person Plural | circumstati erimus |
|
| 2. Person Plural | circumstati eritis |
|
| 3. Person Plural | circumstati erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumsistere |
herumtreten |
| Vorzeitigkeit | circumstitisse |
herumgetreten sein |
| Nachzeitigkeit | circumstaturum esse |
herumtreten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumsisti circumsistier |
|
| Vorzeitigkeit | circumstatum esse |
|
| Nachzeitigkeit | circumstatum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | circumsiste |
tritt herum! |
| 2. Person Plural | circumsistite |
tretet herum! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | circumsistito |
| 3. Person Singular | circumsistito |
| 2. Person Plural | circumsistitote |
| 3. Person Plural | circumsistunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | circumsistere |
das Herumtreten |
| Genitiv | circumsistendi circumsistundi |
des Herumtretens |
| Dativ | circumsistendo circumsistundo |
dem Herumtreten |
| Akkusativ | circumsistendum circumsistundum |
das Herumtreten |
| Ablativ | circumsistendo circumsistundo |
durch das Herumtreten |
| Vokativ | circumsistende circumsistunde |
Herumtreten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumsistendus circumsistundus |
circumsistenda circumsistunda |
circumsistendum circumsistundum |
| Genitiv | circumsistendi circumsistundi |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistendi circumsistundi |
| Dativ | circumsistendo circumsistundo |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistendo circumsistundo |
| Akkusativ | circumsistendum circumsistundum |
circumsistendam circumsistundam |
circumsistendum circumsistundum |
| Ablativ | circumsistendo circumsistundo |
circumsistenda circumsistunda |
circumsistendo circumsistundo |
| Vokativ | circumsistende circumsistunde |
circumsistenda circumsistunda |
circumsistendum circumsistundum |
Plural
| Nominativ | circumsistendi circumsistundi |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistenda circumsistunda |
| Genitiv | circumsistendorum circumsistundorum |
circumsistendarum circumsistundarum |
circumsistendorum circumsistundorum |
| Dativ | circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
| Akkusativ | circumsistendos circumsistundos |
circumsistendas circumsistundas |
circumsistenda circumsistunda |
| Ablativ | circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
| Vokativ | circumsistendi circumsistundi |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistenda circumsistunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumsistens |
circumsistens |
circumsistens |
| Genitiv | circumsistentis |
circumsistentis |
circumsistentis |
| Dativ | circumsistenti |
circumsistenti |
circumsistenti |
| Akkusativ | circumsistentem |
circumsistentem |
circumsistens |
| Ablativ | circumsistenti circumsistente |
circumsistenti circumsistente |
circumsistenti circumsistente |
| Vokativ | circumsistens |
circumsistens |
circumsistens |
Plural
| Nominativ | circumsistentes |
circumsistentes |
circumsistentia |
| Genitiv | circumsistentium circumsistentum |
circumsistentium circumsistentum |
circumsistentium circumsistentum |
| Dativ | circumsistentibus |
circumsistentibus |
circumsistentibus |
| Akkusativ | circumsistentes |
circumsistentes |
circumsistentia |
| Ablativ | circumsistentibus |
circumsistentibus |
circumsistentibus |
| Vokativ | circumsistentes |
circumsistentes |
circumsistentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumstatus |
circumstata |
circumstatum |
| Genitiv | circumstati |
circumstatae |
circumstati |
| Dativ | circumstato |
circumstatae |
circumstato |
| Akkusativ | circumstatum |
circumstatam |
circumstatum |
| Ablativ | circumstato |
circumstata |
circumstato |
| Vokativ | circumstate |
circumstata |
circumstatum |
Plural
| Nominativ | circumstati |
circumstatae |
circumstata |
| Genitiv | circumstatorum |
circumstatarum |
circumstatorum |
| Dativ | circumstatis |
circumstatis |
circumstatis |
| Akkusativ | circumstatos |
circumstatas |
circumstata |
| Ablativ | circumstatis |
circumstatis |
circumstatis |
| Vokativ | circumstati |
circumstatae |
circumstata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumstaturus |
circumstatura |
circumstaturum |
| Genitiv | circumstaturi |
circumstaturae |
circumstaturi |
| Dativ | circumstaturo |
circumstaturae |
circumstaturo |
| Akkusativ | circumstaturum |
circumstaturam |
circumstaturum |
| Ablativ | circumstaturo |
circumstatura |
circumstaturo |
| Vokativ | circumstature |
circumstatura |
circumstaturum |
Plural
| Nominativ | circumstaturi |
circumstaturae |
circumstatura |
| Genitiv | circumstaturorum |
circumstaturarum |
circumstaturorum |
| Dativ | circumstaturis |
circumstaturis |
circumstaturis |
| Akkusativ | circumstaturos |
circumstaturas |
circumstatura |
| Ablativ | circumstaturis |
circumstaturis |
circumstaturis |
| Vokativ | circumstaturi |
circumstaturae |
circumstatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| circumstatum |
circumstatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsisto |
|
| 2. Person Singular | circumsistis |
|
| 3. Person Singular | circumsistit |
|
| 1. Person Plural | circumsistimus |
|
| 2. Person Plural | circumsistitis |
|
| 3. Person Plural | circumsistunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistor |
|
| 2. Person Singular | circumsisteris circumsistere |
|
| 3. Person Singular | circumsistitur |
|
| 1. Person Plural | circumsistimur |
|
| 2. Person Plural | circumsistimini |
|
| 3. Person Plural | circumsistuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistam |
|
| 2. Person Singular | circumsistas |
|
| 3. Person Singular | circumsistat |
|
| 1. Person Plural | circumsistamus |
|
| 2. Person Plural | circumsistatis |
|
| 3. Person Plural | circumsistant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistar |
|
| 2. Person Singular | circumsistaris circumsistare |
|
| 3. Person Singular | circumsistatur |
|
| 1. Person Plural | circumsistamur |
|
| 2. Person Plural | circumsistamini |
|
| 3. Person Plural | circumsistantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistebam |
|
| 2. Person Singular | circumsistebas |
|
| 3. Person Singular | circumsistebat |
|
| 1. Person Plural | circumsistebamus |
|
| 2. Person Plural | circumsistebatis |
|
| 3. Person Plural | circumsistebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistebar |
|
| 2. Person Singular | circumsistebaris circumsistebare |
|
| 3. Person Singular | circumsistebatur |
|
| 1. Person Plural | circumsistebamur |
|
| 2. Person Plural | circumsistebamini |
|
| 3. Person Plural | circumsistebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsisterem |
|
| 2. Person Singular | circumsisteres |
|
| 3. Person Singular | circumsisteret |
|
| 1. Person Plural | circumsisteremus |
|
| 2. Person Plural | circumsisteretis |
|
| 3. Person Plural | circumsisterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsisterer |
|
| 2. Person Singular | circumsistereris circumsisterere |
|
| 3. Person Singular | circumsisteretur |
|
| 1. Person Plural | circumsisteremur |
|
| 2. Person Plural | circumsisteremini |
|
| 3. Person Plural | circumsisterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistam |
|
| 2. Person Singular | circumsistes |
|
| 3. Person Singular | circumsistet |
|
| 1. Person Plural | circumsistemus |
|
| 2. Person Plural | circumsistetis |
|
| 3. Person Plural | circumsistent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistar |
|
| 2. Person Singular | circumsisteris circumsistere |
|
| 3. Person Singular | circumsistetur |
|
| 1. Person Plural | circumsistemur |
|
| 2. Person Plural | circumsistemini |
|
| 3. Person Plural | circumsistentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstiti |
|
| 2. Person Singular | circumstitisti |
|
| 3. Person Singular | circumstitit |
|
| 1. Person Plural | circumstitimus |
|
| 2. Person Plural | circumstitistis |
|
| 3. Person Plural | circumstiterunt circumstitere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus sum |
|
| 2. Person Singular | circumstatus es |
|
| 3. Person Singular | circumstatus est |
|
| 1. Person Plural | circumstati sumus |
|
| 2. Person Plural | circumstati estis |
|
| 3. Person Plural | circumstati sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstiterim |
|
| 2. Person Singular | circumstiteris |
|
| 3. Person Singular | circumstiterit |
|
| 1. Person Plural | circumstiterimus |
|
| 2. Person Plural | circumstiteritis |
|
| 3. Person Plural | circumstiterint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus sim |
|
| 2. Person Singular | circumstatus sis |
|
| 3. Person Singular | circumstatus sit |
|
| 1. Person Plural | circumstati simus |
|
| 2. Person Plural | circumstati sitis |
|
| 3. Person Plural | circumstati sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstiteram |
|
| 2. Person Singular | circumstiteras |
|
| 3. Person Singular | circumstiterat |
|
| 1. Person Plural | circumstiteramus |
|
| 2. Person Plural | circumstiteratis |
|
| 3. Person Plural | circumstiterant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus eram |
|
| 2. Person Singular | circumstatus eras |
|
| 3. Person Singular | circumstatus erat |
|
| 1. Person Plural | circumstati eramus |
|
| 2. Person Plural | circumstati eratis |
|
| 3. Person Plural | circumstati erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstitissem |
|
| 2. Person Singular | circumstitisses |
|
| 3. Person Singular | circumstitisset |
|
| 1. Person Plural | circumstitissemus |
|
| 2. Person Plural | circumstitissetis |
|
| 3. Person Plural | circumstitissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus essem |
|
| 2. Person Singular | circumstatus esses |
|
| 3. Person Singular | circumstatus esset |
|
| 1. Person Plural | circumstati essemus |
|
| 2. Person Plural | circumstati essetis |
|
| 3. Person Plural | circumstati essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstitero |
|
| 2. Person Singular | circumstiteris |
|
| 3. Person Singular | circumstiterit |
|
| 1. Person Plural | circumstiterimus |
|
| 2. Person Plural | circumstiteritis |
|
| 3. Person Plural | circumstiterint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus ero |
|
| 2. Person Singular | circumstatus eris |
|
| 3. Person Singular | circumstatus erit |
|
| 1. Person Plural | circumstati erimus |
|
| 2. Person Plural | circumstati eritis |
|
| 3. Person Plural | circumstati erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumsistere |
|
| Vorzeitigkeit | circumstitisse |
|
| Nachzeitigkeit | circumstaturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumsisti circumsistier |
|
| Vorzeitigkeit | circumstatum esse |
|
| Nachzeitigkeit | circumstatum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | circumsiste |
! |
| 2. Person Plural | circumsistite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | circumsistito |
| 3. Person Singular | circumsistito |
| 2. Person Plural | circumsistitote |
| 3. Person Plural | circumsistunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | circumsistere |
|
| Genitiv | circumsistendi circumsistundi |
|
| Dativ | circumsistendo circumsistundo |
|
| Akkusativ | circumsistendum circumsistundum |
|
| Ablativ | circumsistendo circumsistundo |
|
| Vokativ | circumsistende circumsistunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumsistendus circumsistundus |
circumsistenda circumsistunda |
circumsistendum circumsistundum |
| Genitiv | circumsistendi circumsistundi |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistendi circumsistundi |
| Dativ | circumsistendo circumsistundo |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistendo circumsistundo |
| Akkusativ | circumsistendum circumsistundum |
circumsistendam circumsistundam |
circumsistendum circumsistundum |
| Ablativ | circumsistendo circumsistundo |
circumsistenda circumsistunda |
circumsistendo circumsistundo |
| Vokativ | circumsistende circumsistunde |
circumsistenda circumsistunda |
circumsistendum circumsistundum |
Plural
| Nominativ | circumsistendi circumsistundi |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistenda circumsistunda |
| Genitiv | circumsistendorum circumsistundorum |
circumsistendarum circumsistundarum |
circumsistendorum circumsistundorum |
| Dativ | circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
| Akkusativ | circumsistendos circumsistundos |
circumsistendas circumsistundas |
circumsistenda circumsistunda |
| Ablativ | circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
| Vokativ | circumsistendi circumsistundi |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistenda circumsistunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumsistens |
circumsistens |
circumsistens |
| Genitiv | circumsistentis |
circumsistentis |
circumsistentis |
| Dativ | circumsistenti |
circumsistenti |
circumsistenti |
| Akkusativ | circumsistentem |
circumsistentem |
circumsistens |
| Ablativ | circumsistenti circumsistente |
circumsistenti circumsistente |
circumsistenti circumsistente |
| Vokativ | circumsistens |
circumsistens |
circumsistens |
Plural
| Nominativ | circumsistentes |
circumsistentes |
circumsistentia |
| Genitiv | circumsistentium circumsistentum |
circumsistentium circumsistentum |
circumsistentium circumsistentum |
| Dativ | circumsistentibus |
circumsistentibus |
circumsistentibus |
| Akkusativ | circumsistentes |
circumsistentes |
circumsistentia |
| Ablativ | circumsistentibus |
circumsistentibus |
circumsistentibus |
| Vokativ | circumsistentes |
circumsistentes |
circumsistentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumstatus |
circumstata |
circumstatum |
| Genitiv | circumstati |
circumstatae |
circumstati |
| Dativ | circumstato |
circumstatae |
circumstato |
| Akkusativ | circumstatum |
circumstatam |
circumstatum |
| Ablativ | circumstato |
circumstata |
circumstato |
| Vokativ | circumstate |
circumstata |
circumstatum |
Plural
| Nominativ | circumstati |
circumstatae |
circumstata |
| Genitiv | circumstatorum |
circumstatarum |
circumstatorum |
| Dativ | circumstatis |
circumstatis |
circumstatis |
| Akkusativ | circumstatos |
circumstatas |
circumstata |
| Ablativ | circumstatis |
circumstatis |
circumstatis |
| Vokativ | circumstati |
circumstatae |
circumstata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumstaturus |
circumstatura |
circumstaturum |
| Genitiv | circumstaturi |
circumstaturae |
circumstaturi |
| Dativ | circumstaturo |
circumstaturae |
circumstaturo |
| Akkusativ | circumstaturum |
circumstaturam |
circumstaturum |
| Ablativ | circumstaturo |
circumstatura |
circumstaturo |
| Vokativ | circumstature |
circumstatura |
circumstaturum |
Plural
| Nominativ | circumstaturi |
circumstaturae |
circumstatura |
| Genitiv | circumstaturorum |
circumstaturarum |
circumstaturorum |
| Dativ | circumstaturis |
circumstaturis |
circumstaturis |
| Akkusativ | circumstaturos |
circumstaturas |
circumstatura |
| Ablativ | circumstaturis |
circumstaturis |
circumstaturis |
| Vokativ | circumstaturi |
circumstaturae |
circumstatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| circumstatum |
circumstatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsisto |
|
| 2. Person Singular | circumsistis |
|
| 3. Person Singular | circumsistit |
|
| 1. Person Plural | circumsistimus |
|
| 2. Person Plural | circumsistitis |
|
| 3. Person Plural | circumsistunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistor |
|
| 2. Person Singular | circumsisteris circumsistere |
|
| 3. Person Singular | circumsistitur |
|
| 1. Person Plural | circumsistimur |
|
| 2. Person Plural | circumsistimini |
|
| 3. Person Plural | circumsistuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistam |
|
| 2. Person Singular | circumsistas |
|
| 3. Person Singular | circumsistat |
|
| 1. Person Plural | circumsistamus |
|
| 2. Person Plural | circumsistatis |
|
| 3. Person Plural | circumsistant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistar |
|
| 2. Person Singular | circumsistaris circumsistare |
|
| 3. Person Singular | circumsistatur |
|
| 1. Person Plural | circumsistamur |
|
| 2. Person Plural | circumsistamini |
|
| 3. Person Plural | circumsistantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistebam |
|
| 2. Person Singular | circumsistebas |
|
| 3. Person Singular | circumsistebat |
|
| 1. Person Plural | circumsistebamus |
|
| 2. Person Plural | circumsistebatis |
|
| 3. Person Plural | circumsistebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistebar |
|
| 2. Person Singular | circumsistebaris circumsistebare |
|
| 3. Person Singular | circumsistebatur |
|
| 1. Person Plural | circumsistebamur |
|
| 2. Person Plural | circumsistebamini |
|
| 3. Person Plural | circumsistebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsisterem |
|
| 2. Person Singular | circumsisteres |
|
| 3. Person Singular | circumsisteret |
|
| 1. Person Plural | circumsisteremus |
|
| 2. Person Plural | circumsisteretis |
|
| 3. Person Plural | circumsisterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsisterer |
|
| 2. Person Singular | circumsistereris circumsisterere |
|
| 3. Person Singular | circumsisteretur |
|
| 1. Person Plural | circumsisteremur |
|
| 2. Person Plural | circumsisteremini |
|
| 3. Person Plural | circumsisterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistam |
|
| 2. Person Singular | circumsistes |
|
| 3. Person Singular | circumsistet |
|
| 1. Person Plural | circumsistemus |
|
| 2. Person Plural | circumsistetis |
|
| 3. Person Plural | circumsistent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistar |
|
| 2. Person Singular | circumsisteris circumsistere |
|
| 3. Person Singular | circumsistetur |
|
| 1. Person Plural | circumsistemur |
|
| 2. Person Plural | circumsistemini |
|
| 3. Person Plural | circumsistentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstiti |
|
| 2. Person Singular | circumstitisti |
|
| 3. Person Singular | circumstitit |
|
| 1. Person Plural | circumstitimus |
|
| 2. Person Plural | circumstitistis |
|
| 3. Person Plural | circumstiterunt circumstitere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus sum |
|
| 2. Person Singular | circumstatus es |
|
| 3. Person Singular | circumstatus est |
|
| 1. Person Plural | circumstati sumus |
|
| 2. Person Plural | circumstati estis |
|
| 3. Person Plural | circumstati sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstiterim |
|
| 2. Person Singular | circumstiteris |
|
| 3. Person Singular | circumstiterit |
|
| 1. Person Plural | circumstiterimus |
|
| 2. Person Plural | circumstiteritis |
|
| 3. Person Plural | circumstiterint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus sim |
|
| 2. Person Singular | circumstatus sis |
|
| 3. Person Singular | circumstatus sit |
|
| 1. Person Plural | circumstati simus |
|
| 2. Person Plural | circumstati sitis |
|
| 3. Person Plural | circumstati sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstiteram |
|
| 2. Person Singular | circumstiteras |
|
| 3. Person Singular | circumstiterat |
|
| 1. Person Plural | circumstiteramus |
|
| 2. Person Plural | circumstiteratis |
|
| 3. Person Plural | circumstiterant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus eram |
|
| 2. Person Singular | circumstatus eras |
|
| 3. Person Singular | circumstatus erat |
|
| 1. Person Plural | circumstati eramus |
|
| 2. Person Plural | circumstati eratis |
|
| 3. Person Plural | circumstati erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstitissem |
|
| 2. Person Singular | circumstitisses |
|
| 3. Person Singular | circumstitisset |
|
| 1. Person Plural | circumstitissemus |
|
| 2. Person Plural | circumstitissetis |
|
| 3. Person Plural | circumstitissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus essem |
|
| 2. Person Singular | circumstatus esses |
|
| 3. Person Singular | circumstatus esset |
|
| 1. Person Plural | circumstati essemus |
|
| 2. Person Plural | circumstati essetis |
|
| 3. Person Plural | circumstati essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstitero |
|
| 2. Person Singular | circumstiteris |
|
| 3. Person Singular | circumstiterit |
|
| 1. Person Plural | circumstiterimus |
|
| 2. Person Plural | circumstiteritis |
|
| 3. Person Plural | circumstiterint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus ero |
|
| 2. Person Singular | circumstatus eris |
|
| 3. Person Singular | circumstatus erit |
|
| 1. Person Plural | circumstati erimus |
|
| 2. Person Plural | circumstati eritis |
|
| 3. Person Plural | circumstati erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumsistere |
|
| Vorzeitigkeit | circumstitisse |
|
| Nachzeitigkeit | circumstaturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumsisti circumsistier |
|
| Vorzeitigkeit | circumstatum esse |
|
| Nachzeitigkeit | circumstatum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | circumsiste |
! |
| 2. Person Plural | circumsistite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | circumsistito |
| 3. Person Singular | circumsistito |
| 2. Person Plural | circumsistitote |
| 3. Person Plural | circumsistunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | circumsistere |
|
| Genitiv | circumsistendi circumsistundi |
|
| Dativ | circumsistendo circumsistundo |
|
| Akkusativ | circumsistendum circumsistundum |
|
| Ablativ | circumsistendo circumsistundo |
|
| Vokativ | circumsistende circumsistunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumsistendus circumsistundus |
circumsistenda circumsistunda |
circumsistendum circumsistundum |
| Genitiv | circumsistendi circumsistundi |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistendi circumsistundi |
| Dativ | circumsistendo circumsistundo |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistendo circumsistundo |
| Akkusativ | circumsistendum circumsistundum |
circumsistendam circumsistundam |
circumsistendum circumsistundum |
| Ablativ | circumsistendo circumsistundo |
circumsistenda circumsistunda |
circumsistendo circumsistundo |
| Vokativ | circumsistende circumsistunde |
circumsistenda circumsistunda |
circumsistendum circumsistundum |
Plural
| Nominativ | circumsistendi circumsistundi |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistenda circumsistunda |
| Genitiv | circumsistendorum circumsistundorum |
circumsistendarum circumsistundarum |
circumsistendorum circumsistundorum |
| Dativ | circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
| Akkusativ | circumsistendos circumsistundos |
circumsistendas circumsistundas |
circumsistenda circumsistunda |
| Ablativ | circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
| Vokativ | circumsistendi circumsistundi |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistenda circumsistunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumsistens |
circumsistens |
circumsistens |
| Genitiv | circumsistentis |
circumsistentis |
circumsistentis |
| Dativ | circumsistenti |
circumsistenti |
circumsistenti |
| Akkusativ | circumsistentem |
circumsistentem |
circumsistens |
| Ablativ | circumsistenti circumsistente |
circumsistenti circumsistente |
circumsistenti circumsistente |
| Vokativ | circumsistens |
circumsistens |
circumsistens |
Plural
| Nominativ | circumsistentes |
circumsistentes |
circumsistentia |
| Genitiv | circumsistentium circumsistentum |
circumsistentium circumsistentum |
circumsistentium circumsistentum |
| Dativ | circumsistentibus |
circumsistentibus |
circumsistentibus |
| Akkusativ | circumsistentes |
circumsistentes |
circumsistentia |
| Ablativ | circumsistentibus |
circumsistentibus |
circumsistentibus |
| Vokativ | circumsistentes |
circumsistentes |
circumsistentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumstatus |
circumstata |
circumstatum |
| Genitiv | circumstati |
circumstatae |
circumstati |
| Dativ | circumstato |
circumstatae |
circumstato |
| Akkusativ | circumstatum |
circumstatam |
circumstatum |
| Ablativ | circumstato |
circumstata |
circumstato |
| Vokativ | circumstate |
circumstata |
circumstatum |
Plural
| Nominativ | circumstati |
circumstatae |
circumstata |
| Genitiv | circumstatorum |
circumstatarum |
circumstatorum |
| Dativ | circumstatis |
circumstatis |
circumstatis |
| Akkusativ | circumstatos |
circumstatas |
circumstata |
| Ablativ | circumstatis |
circumstatis |
circumstatis |
| Vokativ | circumstati |
circumstatae |
circumstata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumstaturus |
circumstatura |
circumstaturum |
| Genitiv | circumstaturi |
circumstaturae |
circumstaturi |
| Dativ | circumstaturo |
circumstaturae |
circumstaturo |
| Akkusativ | circumstaturum |
circumstaturam |
circumstaturum |
| Ablativ | circumstaturo |
circumstatura |
circumstaturo |
| Vokativ | circumstature |
circumstatura |
circumstaturum |
Plural
| Nominativ | circumstaturi |
circumstaturae |
circumstatura |
| Genitiv | circumstaturorum |
circumstaturarum |
circumstaturorum |
| Dativ | circumstaturis |
circumstaturis |
circumstaturis |
| Akkusativ | circumstaturos |
circumstaturas |
circumstatura |
| Ablativ | circumstaturis |
circumstaturis |
circumstaturis |
| Vokativ | circumstaturi |
circumstaturae |
circumstatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| circumstatum |
circumstatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsisto |
ich umringe |
| 2. Person Singular | circumsistis |
du umringst |
| 3. Person Singular | circumsistit |
er/sie/es umringt |
| 1. Person Plural | circumsistimus |
wir umringen |
| 2. Person Plural | circumsistitis |
ihr umringt |
| 3. Person Plural | circumsistunt |
sie umringen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistor |
ich werde umringt |
| 2. Person Singular | circumsisteris circumsistere |
du wirst umringt |
| 3. Person Singular | circumsistitur |
er/sie/es wird umringt |
| 1. Person Plural | circumsistimur |
wir werden umringt |
| 2. Person Plural | circumsistimini |
ihr werdet umringt |
| 3. Person Plural | circumsistuntur |
sie werden umringt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistam |
ich umringe |
| 2. Person Singular | circumsistas |
du umringest |
| 3. Person Singular | circumsistat |
er/sie/es umringe |
| 1. Person Plural | circumsistamus |
wir umringen |
| 2. Person Plural | circumsistatis |
ihr umringet |
| 3. Person Plural | circumsistant |
sie umringen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistar |
ich werde umringt |
| 2. Person Singular | circumsistaris circumsistare |
du werdest umringt |
| 3. Person Singular | circumsistatur |
er/sie/es werde umringt |
| 1. Person Plural | circumsistamur |
wir werden umringt |
| 2. Person Plural | circumsistamini |
ihr werdet umringt |
| 3. Person Plural | circumsistantur |
sie werden umringt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistebam |
ich umringte |
| 2. Person Singular | circumsistebas |
du umringtest |
| 3. Person Singular | circumsistebat |
er/sie/es umringte |
| 1. Person Plural | circumsistebamus |
wir umringten |
| 2. Person Plural | circumsistebatis |
ihr umringtet |
| 3. Person Plural | circumsistebant |
sie umringten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistebar |
ich wurde umringt |
| 2. Person Singular | circumsistebaris circumsistebare |
du wurdest umringt |
| 3. Person Singular | circumsistebatur |
er/sie/es wurde umringt |
| 1. Person Plural | circumsistebamur |
wir wurden umringt |
| 2. Person Plural | circumsistebamini |
ihr wurdet umringt |
| 3. Person Plural | circumsistebantur |
sie wurden umringt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsisterem |
ich umringte |
| 2. Person Singular | circumsisteres |
du umringtest |
| 3. Person Singular | circumsisteret |
er/sie/es umringte |
| 1. Person Plural | circumsisteremus |
wir umringten |
| 2. Person Plural | circumsisteretis |
ihr umringtet |
| 3. Person Plural | circumsisterent |
sie umringten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsisterer |
ich würde umringt |
| 2. Person Singular | circumsistereris circumsisterere |
du würdest umringt |
| 3. Person Singular | circumsisteretur |
er/sie/es würde umringt |
| 1. Person Plural | circumsisteremur |
wir würden umringt |
| 2. Person Plural | circumsisteremini |
ihr würdet umringt |
| 3. Person Plural | circumsisterentur |
sie würden umringt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistam |
ich werde umringen |
| 2. Person Singular | circumsistes |
du wirst umringen |
| 3. Person Singular | circumsistet |
er/sie/es wird umringen |
| 1. Person Plural | circumsistemus |
wir werden umringen |
| 2. Person Plural | circumsistetis |
ihr werdet umringen |
| 3. Person Plural | circumsistent |
sie werden umringen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistar |
ich werde umringt werden |
| 2. Person Singular | circumsisteris circumsistere |
du wirst umringt werden |
| 3. Person Singular | circumsistetur |
er/sie/es wird umringt werden |
| 1. Person Plural | circumsistemur |
wir werden umringt werden |
| 2. Person Plural | circumsistemini |
ihr werdet umringt werden |
| 3. Person Plural | circumsistentur |
sie werden umringt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstiti |
ich habe umringt |
| 2. Person Singular | circumstitisti |
du hast umringt |
| 3. Person Singular | circumstitit |
er/sie/es hat umringt |
| 1. Person Plural | circumstitimus |
wir haben umringt |
| 2. Person Plural | circumstitistis |
ihr habt umringt |
| 3. Person Plural | circumstiterunt circumstitere |
sie haben umringt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus sum |
ich bin umringt worden |
| 2. Person Singular | circumstatus es |
du bist umringt worden |
| 3. Person Singular | circumstatus est |
er/sie/es ist umringt worden |
| 1. Person Plural | circumstati sumus |
wir sind umringt worden |
| 2. Person Plural | circumstati estis |
ihr seid umringt worden |
| 3. Person Plural | circumstati sunt |
sie sind umringt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstiterim |
ich habe umringt |
| 2. Person Singular | circumstiteris |
du habest umringt |
| 3. Person Singular | circumstiterit |
er/sie/es habe umringt |
| 1. Person Plural | circumstiterimus |
wir haben umringt |
| 2. Person Plural | circumstiteritis |
ihr habet umringt |
| 3. Person Plural | circumstiterint |
sie haben umringt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus sim |
ich sei umringt worden |
| 2. Person Singular | circumstatus sis |
du seiest umringt worden |
| 3. Person Singular | circumstatus sit |
er/sie/es sei umringt worden |
| 1. Person Plural | circumstati simus |
wir seien umringt worden |
| 2. Person Plural | circumstati sitis |
ihr seiet umringt worden |
| 3. Person Plural | circumstati sint |
sie seien umringt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstiteram |
ich hatte umringt |
| 2. Person Singular | circumstiteras |
du hattest umringt |
| 3. Person Singular | circumstiterat |
er/sie/es hatte umringt |
| 1. Person Plural | circumstiteramus |
wir hatten umringt |
| 2. Person Plural | circumstiteratis |
ihr hattet umringt |
| 3. Person Plural | circumstiterant |
sie hatten umringt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus eram |
ich war umringt worden |
| 2. Person Singular | circumstatus eras |
du warst umringt worden |
| 3. Person Singular | circumstatus erat |
er/sie/es war umringt worden |
| 1. Person Plural | circumstati eramus |
wir waren umringt worden |
| 2. Person Plural | circumstati eratis |
ihr wart umringt worden |
| 3. Person Plural | circumstati erant |
sie waren umringt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstitissem |
ich hätte umringt |
| 2. Person Singular | circumstitisses |
du hättest umringt |
| 3. Person Singular | circumstitisset |
er/sie/es hätte umringt |
| 1. Person Plural | circumstitissemus |
wir hätten umringt |
| 2. Person Plural | circumstitissetis |
ihr hättet umringt |
| 3. Person Plural | circumstitissent |
sie hätten umringt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus essem |
ich wäre umringt worden |
| 2. Person Singular | circumstatus esses |
du wärest umringt worden |
| 3. Person Singular | circumstatus esset |
er/sie/es wäre umringt worden |
| 1. Person Plural | circumstati essemus |
wir wären umringt worden |
| 2. Person Plural | circumstati essetis |
ihr wäret umringt worden |
| 3. Person Plural | circumstati essent |
sie wären umringt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstitero |
ich werde umringt haben |
| 2. Person Singular | circumstiteris |
du wirst umringt haben |
| 3. Person Singular | circumstiterit |
er/sie/es wird umringt haben |
| 1. Person Plural | circumstiterimus |
wir werden umringt haben |
| 2. Person Plural | circumstiteritis |
ihr werdet umringt haben |
| 3. Person Plural | circumstiterint |
sie werden umringt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus ero |
ich werde umringt worden sein |
| 2. Person Singular | circumstatus eris |
du wirst umringt worden sein |
| 3. Person Singular | circumstatus erit |
er/sie/es wird umringt worden sein |
| 1. Person Plural | circumstati erimus |
wir werden umringt worden sein |
| 2. Person Plural | circumstati eritis |
ihr werdet umringt worden sein |
| 3. Person Plural | circumstati erunt |
sie werden umringt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumsistere |
umringen |
| Vorzeitigkeit | circumstitisse |
umringt haben |
| Nachzeitigkeit | circumstaturum esse |
umringen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumsisti circumsistier |
umringt werden |
| Vorzeitigkeit | circumstatum esse |
umringt worden sein |
| Nachzeitigkeit | circumstatum iri |
künftig umringt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | circumsiste |
umringe; umring! |
| 2. Person Plural | circumsistite |
umringt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | circumsistito |
| 3. Person Singular | circumsistito |
| 2. Person Plural | circumsistitote |
| 3. Person Plural | circumsistunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | circumsistere |
das Umringen |
| Genitiv | circumsistendi circumsistundi |
des Umringens |
| Dativ | circumsistendo circumsistundo |
dem Umringen |
| Akkusativ | circumsistendum circumsistundum |
das Umringen |
| Ablativ | circumsistendo circumsistundo |
durch das Umringen |
| Vokativ | circumsistende circumsistunde |
Umringen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumsistendus circumsistundus |
circumsistenda circumsistunda |
circumsistendum circumsistundum |
| Genitiv | circumsistendi circumsistundi |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistendi circumsistundi |
| Dativ | circumsistendo circumsistundo |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistendo circumsistundo |
| Akkusativ | circumsistendum circumsistundum |
circumsistendam circumsistundam |
circumsistendum circumsistundum |
| Ablativ | circumsistendo circumsistundo |
circumsistenda circumsistunda |
circumsistendo circumsistundo |
| Vokativ | circumsistende circumsistunde |
circumsistenda circumsistunda |
circumsistendum circumsistundum |
Plural
| Nominativ | circumsistendi circumsistundi |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistenda circumsistunda |
| Genitiv | circumsistendorum circumsistundorum |
circumsistendarum circumsistundarum |
circumsistendorum circumsistundorum |
| Dativ | circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
| Akkusativ | circumsistendos circumsistundos |
circumsistendas circumsistundas |
circumsistenda circumsistunda |
| Ablativ | circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
| Vokativ | circumsistendi circumsistundi |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistenda circumsistunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumsistens |
circumsistens |
circumsistens |
| Genitiv | circumsistentis |
circumsistentis |
circumsistentis |
| Dativ | circumsistenti |
circumsistenti |
circumsistenti |
| Akkusativ | circumsistentem |
circumsistentem |
circumsistens |
| Ablativ | circumsistenti circumsistente |
circumsistenti circumsistente |
circumsistenti circumsistente |
| Vokativ | circumsistens |
circumsistens |
circumsistens |
Plural
| Nominativ | circumsistentes |
circumsistentes |
circumsistentia |
| Genitiv | circumsistentium circumsistentum |
circumsistentium circumsistentum |
circumsistentium circumsistentum |
| Dativ | circumsistentibus |
circumsistentibus |
circumsistentibus |
| Akkusativ | circumsistentes |
circumsistentes |
circumsistentia |
| Ablativ | circumsistentibus |
circumsistentibus |
circumsistentibus |
| Vokativ | circumsistentes |
circumsistentes |
circumsistentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumstatus |
circumstata |
circumstatum |
| Genitiv | circumstati |
circumstatae |
circumstati |
| Dativ | circumstato |
circumstatae |
circumstato |
| Akkusativ | circumstatum |
circumstatam |
circumstatum |
| Ablativ | circumstato |
circumstata |
circumstato |
| Vokativ | circumstate |
circumstata |
circumstatum |
Plural
| Nominativ | circumstati |
circumstatae |
circumstata |
| Genitiv | circumstatorum |
circumstatarum |
circumstatorum |
| Dativ | circumstatis |
circumstatis |
circumstatis |
| Akkusativ | circumstatos |
circumstatas |
circumstata |
| Ablativ | circumstatis |
circumstatis |
circumstatis |
| Vokativ | circumstati |
circumstatae |
circumstata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumstaturus |
circumstatura |
circumstaturum |
| Genitiv | circumstaturi |
circumstaturae |
circumstaturi |
| Dativ | circumstaturo |
circumstaturae |
circumstaturo |
| Akkusativ | circumstaturum |
circumstaturam |
circumstaturum |
| Ablativ | circumstaturo |
circumstatura |
circumstaturo |
| Vokativ | circumstature |
circumstatura |
circumstaturum |
Plural
| Nominativ | circumstaturi |
circumstaturae |
circumstatura |
| Genitiv | circumstaturorum |
circumstaturarum |
circumstaturorum |
| Dativ | circumstaturis |
circumstaturis |
circumstaturis |
| Akkusativ | circumstaturos |
circumstaturas |
circumstatura |
| Ablativ | circumstaturis |
circumstaturis |
circumstaturis |
| Vokativ | circumstaturi |
circumstaturae |
circumstatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| circumstatum |
circumstatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsisto |
ich umstelle |
| 2. Person Singular | circumsistis |
du umstellst |
| 3. Person Singular | circumsistit |
er/sie/es umstellt |
| 1. Person Plural | circumsistimus |
wir umstellen |
| 2. Person Plural | circumsistitis |
ihr umstellt |
| 3. Person Plural | circumsistunt |
sie umstellen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistor |
ich werde umstellt |
| 2. Person Singular | circumsisteris circumsistere |
du wirst umstellt |
| 3. Person Singular | circumsistitur |
er/sie/es wird umstellt |
| 1. Person Plural | circumsistimur |
wir werden umstellt |
| 2. Person Plural | circumsistimini |
ihr werdet umstellt |
| 3. Person Plural | circumsistuntur |
sie werden umstellt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistam |
ich umstelle |
| 2. Person Singular | circumsistas |
du umstellest |
| 3. Person Singular | circumsistat |
er/sie/es umstelle |
| 1. Person Plural | circumsistamus |
wir umstellen |
| 2. Person Plural | circumsistatis |
ihr umstellet |
| 3. Person Plural | circumsistant |
sie umstellen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistar |
ich werde umstellt |
| 2. Person Singular | circumsistaris circumsistare |
du werdest umstellt |
| 3. Person Singular | circumsistatur |
er/sie/es werde umstellt |
| 1. Person Plural | circumsistamur |
wir werden umstellt |
| 2. Person Plural | circumsistamini |
ihr werdet umstellt |
| 3. Person Plural | circumsistantur |
sie werden umstellt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistebam |
ich umstellte |
| 2. Person Singular | circumsistebas |
du umstelltest |
| 3. Person Singular | circumsistebat |
er/sie/es umstellte |
| 1. Person Plural | circumsistebamus |
wir umstellten |
| 2. Person Plural | circumsistebatis |
ihr umstelltet |
| 3. Person Plural | circumsistebant |
sie umstellten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistebar |
ich wurde umstellt |
| 2. Person Singular | circumsistebaris circumsistebare |
du wurdest umstellt |
| 3. Person Singular | circumsistebatur |
er/sie/es wurde umstellt |
| 1. Person Plural | circumsistebamur |
wir wurden umstellt |
| 2. Person Plural | circumsistebamini |
ihr wurdet umstellt |
| 3. Person Plural | circumsistebantur |
sie wurden umstellt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsisterem |
ich umstellte |
| 2. Person Singular | circumsisteres |
du umstelltest |
| 3. Person Singular | circumsisteret |
er/sie/es umstellte |
| 1. Person Plural | circumsisteremus |
wir umstellten |
| 2. Person Plural | circumsisteretis |
ihr umstelltet |
| 3. Person Plural | circumsisterent |
sie umstellten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsisterer |
ich würde umstellt |
| 2. Person Singular | circumsistereris circumsisterere |
du würdest umstellt |
| 3. Person Singular | circumsisteretur |
er/sie/es würde umstellt |
| 1. Person Plural | circumsisteremur |
wir würden umstellt |
| 2. Person Plural | circumsisteremini |
ihr würdet umstellt |
| 3. Person Plural | circumsisterentur |
sie würden umstellt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistam |
ich werde umstellen |
| 2. Person Singular | circumsistes |
du wirst umstellen |
| 3. Person Singular | circumsistet |
er/sie/es wird umstellen |
| 1. Person Plural | circumsistemus |
wir werden umstellen |
| 2. Person Plural | circumsistetis |
ihr werdet umstellen |
| 3. Person Plural | circumsistent |
sie werden umstellen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistar |
ich werde umstellt werden |
| 2. Person Singular | circumsisteris circumsistere |
du wirst umstellt werden |
| 3. Person Singular | circumsistetur |
er/sie/es wird umstellt werden |
| 1. Person Plural | circumsistemur |
wir werden umstellt werden |
| 2. Person Plural | circumsistemini |
ihr werdet umstellt werden |
| 3. Person Plural | circumsistentur |
sie werden umstellt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstiti |
ich habe umstellt |
| 2. Person Singular | circumstitisti |
du hast umstellt |
| 3. Person Singular | circumstitit |
er/sie/es hat umstellt |
| 1. Person Plural | circumstitimus |
wir haben umstellt |
| 2. Person Plural | circumstitistis |
ihr habt umstellt |
| 3. Person Plural | circumstiterunt circumstitere |
sie haben umstellt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus sum |
ich bin umstellt worden |
| 2. Person Singular | circumstatus es |
du bist umstellt worden |
| 3. Person Singular | circumstatus est |
er/sie/es ist umstellt worden |
| 1. Person Plural | circumstati sumus |
wir sind umstellt worden |
| 2. Person Plural | circumstati estis |
ihr seid umstellt worden |
| 3. Person Plural | circumstati sunt |
sie sind umstellt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstiterim |
ich habe umstellt |
| 2. Person Singular | circumstiteris |
du habest umstellt |
| 3. Person Singular | circumstiterit |
er/sie/es habe umstellt |
| 1. Person Plural | circumstiterimus |
wir haben umstellt |
| 2. Person Plural | circumstiteritis |
ihr habet umstellt |
| 3. Person Plural | circumstiterint |
sie haben umstellt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus sim |
ich sei umstellt worden |
| 2. Person Singular | circumstatus sis |
du seiest umstellt worden |
| 3. Person Singular | circumstatus sit |
er/sie/es sei umstellt worden |
| 1. Person Plural | circumstati simus |
wir seien umstellt worden |
| 2. Person Plural | circumstati sitis |
ihr seiet umstellt worden |
| 3. Person Plural | circumstati sint |
sie seien umstellt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstiteram |
ich hatte umstellt |
| 2. Person Singular | circumstiteras |
du hattest umstellt |
| 3. Person Singular | circumstiterat |
er/sie/es hatte umstellt |
| 1. Person Plural | circumstiteramus |
wir hatten umstellt |
| 2. Person Plural | circumstiteratis |
ihr hattet umstellt |
| 3. Person Plural | circumstiterant |
sie hatten umstellt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus eram |
ich war umstellt worden |
| 2. Person Singular | circumstatus eras |
du warst umstellt worden |
| 3. Person Singular | circumstatus erat |
er/sie/es war umstellt worden |
| 1. Person Plural | circumstati eramus |
wir waren umstellt worden |
| 2. Person Plural | circumstati eratis |
ihr wart umstellt worden |
| 3. Person Plural | circumstati erant |
sie waren umstellt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstitissem |
ich hätte umstellt |
| 2. Person Singular | circumstitisses |
du hättest umstellt |
| 3. Person Singular | circumstitisset |
er/sie/es hätte umstellt |
| 1. Person Plural | circumstitissemus |
wir hätten umstellt |
| 2. Person Plural | circumstitissetis |
ihr hättet umstellt |
| 3. Person Plural | circumstitissent |
sie hätten umstellt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus essem |
ich wäre umstellt worden |
| 2. Person Singular | circumstatus esses |
du wärest umstellt worden |
| 3. Person Singular | circumstatus esset |
er/sie/es wäre umstellt worden |
| 1. Person Plural | circumstati essemus |
wir wären umstellt worden |
| 2. Person Plural | circumstati essetis |
ihr wäret umstellt worden |
| 3. Person Plural | circumstati essent |
sie wären umstellt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstitero |
ich werde umstellt haben |
| 2. Person Singular | circumstiteris |
du wirst umstellt haben |
| 3. Person Singular | circumstiterit |
er/sie/es wird umstellt haben |
| 1. Person Plural | circumstiterimus |
wir werden umstellt haben |
| 2. Person Plural | circumstiteritis |
ihr werdet umstellt haben |
| 3. Person Plural | circumstiterint |
sie werden umstellt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus ero |
ich werde umstellt worden sein |
| 2. Person Singular | circumstatus eris |
du wirst umstellt worden sein |
| 3. Person Singular | circumstatus erit |
er/sie/es wird umstellt worden sein |
| 1. Person Plural | circumstati erimus |
wir werden umstellt worden sein |
| 2. Person Plural | circumstati eritis |
ihr werdet umstellt worden sein |
| 3. Person Plural | circumstati erunt |
sie werden umstellt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumsistere |
umstellen |
| Vorzeitigkeit | circumstitisse |
umstellt haben |
| Nachzeitigkeit | circumstaturum esse |
umstellen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumsisti circumsistier |
umstellt werden |
| Vorzeitigkeit | circumstatum esse |
umstellt worden sein |
| Nachzeitigkeit | circumstatum iri |
künftig umstellt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | circumsiste |
umstelle; umstell! |
| 2. Person Plural | circumsistite |
umstellt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | circumsistito |
| 3. Person Singular | circumsistito |
| 2. Person Plural | circumsistitote |
| 3. Person Plural | circumsistunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | circumsistere |
das Umstellen |
| Genitiv | circumsistendi circumsistundi |
des Umstellens |
| Dativ | circumsistendo circumsistundo |
dem Umstellen |
| Akkusativ | circumsistendum circumsistundum |
das Umstellen |
| Ablativ | circumsistendo circumsistundo |
durch das Umstellen |
| Vokativ | circumsistende circumsistunde |
Umstellen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumsistendus circumsistundus |
circumsistenda circumsistunda |
circumsistendum circumsistundum |
| Genitiv | circumsistendi circumsistundi |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistendi circumsistundi |
| Dativ | circumsistendo circumsistundo |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistendo circumsistundo |
| Akkusativ | circumsistendum circumsistundum |
circumsistendam circumsistundam |
circumsistendum circumsistundum |
| Ablativ | circumsistendo circumsistundo |
circumsistenda circumsistunda |
circumsistendo circumsistundo |
| Vokativ | circumsistende circumsistunde |
circumsistenda circumsistunda |
circumsistendum circumsistundum |
Plural
| Nominativ | circumsistendi circumsistundi |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistenda circumsistunda |
| Genitiv | circumsistendorum circumsistundorum |
circumsistendarum circumsistundarum |
circumsistendorum circumsistundorum |
| Dativ | circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
| Akkusativ | circumsistendos circumsistundos |
circumsistendas circumsistundas |
circumsistenda circumsistunda |
| Ablativ | circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
| Vokativ | circumsistendi circumsistundi |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistenda circumsistunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumsistens |
circumsistens |
circumsistens |
| Genitiv | circumsistentis |
circumsistentis |
circumsistentis |
| Dativ | circumsistenti |
circumsistenti |
circumsistenti |
| Akkusativ | circumsistentem |
circumsistentem |
circumsistens |
| Ablativ | circumsistenti circumsistente |
circumsistenti circumsistente |
circumsistenti circumsistente |
| Vokativ | circumsistens |
circumsistens |
circumsistens |
Plural
| Nominativ | circumsistentes |
circumsistentes |
circumsistentia |
| Genitiv | circumsistentium circumsistentum |
circumsistentium circumsistentum |
circumsistentium circumsistentum |
| Dativ | circumsistentibus |
circumsistentibus |
circumsistentibus |
| Akkusativ | circumsistentes |
circumsistentes |
circumsistentia |
| Ablativ | circumsistentibus |
circumsistentibus |
circumsistentibus |
| Vokativ | circumsistentes |
circumsistentes |
circumsistentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumstatus |
circumstata |
circumstatum |
| Genitiv | circumstati |
circumstatae |
circumstati |
| Dativ | circumstato |
circumstatae |
circumstato |
| Akkusativ | circumstatum |
circumstatam |
circumstatum |
| Ablativ | circumstato |
circumstata |
circumstato |
| Vokativ | circumstate |
circumstata |
circumstatum |
Plural
| Nominativ | circumstati |
circumstatae |
circumstata |
| Genitiv | circumstatorum |
circumstatarum |
circumstatorum |
| Dativ | circumstatis |
circumstatis |
circumstatis |
| Akkusativ | circumstatos |
circumstatas |
circumstata |
| Ablativ | circumstatis |
circumstatis |
circumstatis |
| Vokativ | circumstati |
circumstatae |
circumstata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumstaturus |
circumstatura |
circumstaturum |
| Genitiv | circumstaturi |
circumstaturae |
circumstaturi |
| Dativ | circumstaturo |
circumstaturae |
circumstaturo |
| Akkusativ | circumstaturum |
circumstaturam |
circumstaturum |
| Ablativ | circumstaturo |
circumstatura |
circumstaturo |
| Vokativ | circumstature |
circumstatura |
circumstaturum |
Plural
| Nominativ | circumstaturi |
circumstaturae |
circumstatura |
| Genitiv | circumstaturorum |
circumstaturarum |
circumstaturorum |
| Dativ | circumstaturis |
circumstaturis |
circumstaturis |
| Akkusativ | circumstaturos |
circumstaturas |
circumstatura |
| Ablativ | circumstaturis |
circumstaturis |
circumstaturis |
| Vokativ | circumstaturi |
circumstaturae |
circumstatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| circumstatum |
circumstatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsisto |
ich umzingle |
| 2. Person Singular | circumsistis |
du umzingelst |
| 3. Person Singular | circumsistit |
er/sie/es umzingelt |
| 1. Person Plural | circumsistimus |
wir umzingeln |
| 2. Person Plural | circumsistitis |
ihr umzingelt |
| 3. Person Plural | circumsistunt |
sie umzingeln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistor |
ich werde umzingelt |
| 2. Person Singular | circumsisteris circumsistere |
du wirst umzingelt |
| 3. Person Singular | circumsistitur |
er/sie/es wird umzingelt |
| 1. Person Plural | circumsistimur |
wir werden umzingelt |
| 2. Person Plural | circumsistimini |
ihr werdet umzingelt |
| 3. Person Plural | circumsistuntur |
sie werden umzingelt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistam |
ich umzingle |
| 2. Person Singular | circumsistas |
du umzingelst |
| 3. Person Singular | circumsistat |
er/sie/es umzingle |
| 1. Person Plural | circumsistamus |
wir umzingeln |
| 2. Person Plural | circumsistatis |
ihr umzingelt |
| 3. Person Plural | circumsistant |
sie umzingeln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistar |
ich werde umzingelt |
| 2. Person Singular | circumsistaris circumsistare |
du werdest umzingelt |
| 3. Person Singular | circumsistatur |
er/sie/es werde umzingelt |
| 1. Person Plural | circumsistamur |
wir werden umzingelt |
| 2. Person Plural | circumsistamini |
ihr werdet umzingelt |
| 3. Person Plural | circumsistantur |
sie werden umzingelt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistebam |
ich umzingelte |
| 2. Person Singular | circumsistebas |
du umzingeltest |
| 3. Person Singular | circumsistebat |
er/sie/es umzingelte |
| 1. Person Plural | circumsistebamus |
wir umzingelten |
| 2. Person Plural | circumsistebatis |
ihr umzingeltet |
| 3. Person Plural | circumsistebant |
sie umzingelten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistebar |
ich wurde umzingelt |
| 2. Person Singular | circumsistebaris circumsistebare |
du wurdest umzingelt |
| 3. Person Singular | circumsistebatur |
er/sie/es wurde umzingelt |
| 1. Person Plural | circumsistebamur |
wir wurden umzingelt |
| 2. Person Plural | circumsistebamini |
ihr wurdet umzingelt |
| 3. Person Plural | circumsistebantur |
sie wurden umzingelt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsisterem |
ich umzingelte |
| 2. Person Singular | circumsisteres |
du umzingeltest |
| 3. Person Singular | circumsisteret |
er/sie/es umzingelte |
| 1. Person Plural | circumsisteremus |
wir umzingelten |
| 2. Person Plural | circumsisteretis |
ihr umzingeltet |
| 3. Person Plural | circumsisterent |
sie umzingelten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsisterer |
ich würde umzingelt |
| 2. Person Singular | circumsistereris circumsisterere |
du würdest umzingelt |
| 3. Person Singular | circumsisteretur |
er/sie/es würde umzingelt |
| 1. Person Plural | circumsisteremur |
wir würden umzingelt |
| 2. Person Plural | circumsisteremini |
ihr würdet umzingelt |
| 3. Person Plural | circumsisterentur |
sie würden umzingelt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistam |
ich werde umzingeln |
| 2. Person Singular | circumsistes |
du wirst umzingeln |
| 3. Person Singular | circumsistet |
er/sie/es wird umzingeln |
| 1. Person Plural | circumsistemus |
wir werden umzingeln |
| 2. Person Plural | circumsistetis |
ihr werdet umzingeln |
| 3. Person Plural | circumsistent |
sie werden umzingeln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumsistar |
ich werde umzingelt werden |
| 2. Person Singular | circumsisteris circumsistere |
du wirst umzingelt werden |
| 3. Person Singular | circumsistetur |
er/sie/es wird umzingelt werden |
| 1. Person Plural | circumsistemur |
wir werden umzingelt werden |
| 2. Person Plural | circumsistemini |
ihr werdet umzingelt werden |
| 3. Person Plural | circumsistentur |
sie werden umzingelt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstiti |
ich habe umzingelt |
| 2. Person Singular | circumstitisti |
du hast umzingelt |
| 3. Person Singular | circumstitit |
er/sie/es hat umzingelt |
| 1. Person Plural | circumstitimus |
wir haben umzingelt |
| 2. Person Plural | circumstitistis |
ihr habt umzingelt |
| 3. Person Plural | circumstiterunt circumstitere |
sie haben umzingelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus sum |
ich bin umzingelt worden |
| 2. Person Singular | circumstatus es |
du bist umzingelt worden |
| 3. Person Singular | circumstatus est |
er/sie/es ist umzingelt worden |
| 1. Person Plural | circumstati sumus |
wir sind umzingelt worden |
| 2. Person Plural | circumstati estis |
ihr seid umzingelt worden |
| 3. Person Plural | circumstati sunt |
sie sind umzingelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstiterim |
ich habe umzingelt |
| 2. Person Singular | circumstiteris |
du habest umzingelt |
| 3. Person Singular | circumstiterit |
er/sie/es habe umzingelt |
| 1. Person Plural | circumstiterimus |
wir haben umzingelt |
| 2. Person Plural | circumstiteritis |
ihr habet umzingelt |
| 3. Person Plural | circumstiterint |
sie haben umzingelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus sim |
ich sei umzingelt worden |
| 2. Person Singular | circumstatus sis |
du seiest umzingelt worden |
| 3. Person Singular | circumstatus sit |
er/sie/es sei umzingelt worden |
| 1. Person Plural | circumstati simus |
wir seien umzingelt worden |
| 2. Person Plural | circumstati sitis |
ihr seiet umzingelt worden |
| 3. Person Plural | circumstati sint |
sie seien umzingelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstiteram |
ich hatte umzingelt |
| 2. Person Singular | circumstiteras |
du hattest umzingelt |
| 3. Person Singular | circumstiterat |
er/sie/es hatte umzingelt |
| 1. Person Plural | circumstiteramus |
wir hatten umzingelt |
| 2. Person Plural | circumstiteratis |
ihr hattet umzingelt |
| 3. Person Plural | circumstiterant |
sie hatten umzingelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus eram |
ich war umzingelt worden |
| 2. Person Singular | circumstatus eras |
du warst umzingelt worden |
| 3. Person Singular | circumstatus erat |
er/sie/es war umzingelt worden |
| 1. Person Plural | circumstati eramus |
wir waren umzingelt worden |
| 2. Person Plural | circumstati eratis |
ihr wart umzingelt worden |
| 3. Person Plural | circumstati erant |
sie waren umzingelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstitissem |
ich hätte umzingelt |
| 2. Person Singular | circumstitisses |
du hättest umzingelt |
| 3. Person Singular | circumstitisset |
er/sie/es hätte umzingelt |
| 1. Person Plural | circumstitissemus |
wir hätten umzingelt |
| 2. Person Plural | circumstitissetis |
ihr hättet umzingelt |
| 3. Person Plural | circumstitissent |
sie hätten umzingelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus essem |
ich wäre umzingelt worden |
| 2. Person Singular | circumstatus esses |
du wärest umzingelt worden |
| 3. Person Singular | circumstatus esset |
er/sie/es wäre umzingelt worden |
| 1. Person Plural | circumstati essemus |
wir wären umzingelt worden |
| 2. Person Plural | circumstati essetis |
ihr wäret umzingelt worden |
| 3. Person Plural | circumstati essent |
sie wären umzingelt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | circumstitero |
ich werde umzingelt haben |
| 2. Person Singular | circumstiteris |
du wirst umzingelt haben |
| 3. Person Singular | circumstiterit |
er/sie/es wird umzingelt haben |
| 1. Person Plural | circumstiterimus |
wir werden umzingelt haben |
| 2. Person Plural | circumstiteritis |
ihr werdet umzingelt haben |
| 3. Person Plural | circumstiterint |
sie werden umzingelt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | circumstatus ero |
ich werde umzingelt worden sein |
| 2. Person Singular | circumstatus eris |
du wirst umzingelt worden sein |
| 3. Person Singular | circumstatus erit |
er/sie/es wird umzingelt worden sein |
| 1. Person Plural | circumstati erimus |
wir werden umzingelt worden sein |
| 2. Person Plural | circumstati eritis |
ihr werdet umzingelt worden sein |
| 3. Person Plural | circumstati erunt |
sie werden umzingelt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumsistere |
umzingeln |
| Vorzeitigkeit | circumstitisse |
umzingelt haben |
| Nachzeitigkeit | circumstaturum esse |
umzingeln werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | circumsisti circumsistier |
umzingelt werden |
| Vorzeitigkeit | circumstatum esse |
umzingelt worden sein |
| Nachzeitigkeit | circumstatum iri |
künftig umzingelt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | circumsiste |
umzingle! |
| 2. Person Plural | circumsistite |
umzingelt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | circumsistito |
| 3. Person Singular | circumsistito |
| 2. Person Plural | circumsistitote |
| 3. Person Plural | circumsistunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | circumsistere |
das Umzingeln |
| Genitiv | circumsistendi circumsistundi |
des Umzingelnes |
| Dativ | circumsistendo circumsistundo |
dem Umzingeln |
| Akkusativ | circumsistendum circumsistundum |
das Umzingeln |
| Ablativ | circumsistendo circumsistundo |
durch das Umzingeln |
| Vokativ | circumsistende circumsistunde |
Umzingeln! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumsistendus circumsistundus |
circumsistenda circumsistunda |
circumsistendum circumsistundum |
| Genitiv | circumsistendi circumsistundi |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistendi circumsistundi |
| Dativ | circumsistendo circumsistundo |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistendo circumsistundo |
| Akkusativ | circumsistendum circumsistundum |
circumsistendam circumsistundam |
circumsistendum circumsistundum |
| Ablativ | circumsistendo circumsistundo |
circumsistenda circumsistunda |
circumsistendo circumsistundo |
| Vokativ | circumsistende circumsistunde |
circumsistenda circumsistunda |
circumsistendum circumsistundum |
Plural
| Nominativ | circumsistendi circumsistundi |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistenda circumsistunda |
| Genitiv | circumsistendorum circumsistundorum |
circumsistendarum circumsistundarum |
circumsistendorum circumsistundorum |
| Dativ | circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
| Akkusativ | circumsistendos circumsistundos |
circumsistendas circumsistundas |
circumsistenda circumsistunda |
| Ablativ | circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
circumsistendis circumsistundis |
| Vokativ | circumsistendi circumsistundi |
circumsistendae circumsistundae |
circumsistenda circumsistunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumsistens |
circumsistens |
circumsistens |
| Genitiv | circumsistentis |
circumsistentis |
circumsistentis |
| Dativ | circumsistenti |
circumsistenti |
circumsistenti |
| Akkusativ | circumsistentem |
circumsistentem |
circumsistens |
| Ablativ | circumsistenti circumsistente |
circumsistenti circumsistente |
circumsistenti circumsistente |
| Vokativ | circumsistens |
circumsistens |
circumsistens |
Plural
| Nominativ | circumsistentes |
circumsistentes |
circumsistentia |
| Genitiv | circumsistentium circumsistentum |
circumsistentium circumsistentum |
circumsistentium circumsistentum |
| Dativ | circumsistentibus |
circumsistentibus |
circumsistentibus |
| Akkusativ | circumsistentes |
circumsistentes |
circumsistentia |
| Ablativ | circumsistentibus |
circumsistentibus |
circumsistentibus |
| Vokativ | circumsistentes |
circumsistentes |
circumsistentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumstatus |
circumstata |
circumstatum |
| Genitiv | circumstati |
circumstatae |
circumstati |
| Dativ | circumstato |
circumstatae |
circumstato |
| Akkusativ | circumstatum |
circumstatam |
circumstatum |
| Ablativ | circumstato |
circumstata |
circumstato |
| Vokativ | circumstate |
circumstata |
circumstatum |
Plural
| Nominativ | circumstati |
circumstatae |
circumstata |
| Genitiv | circumstatorum |
circumstatarum |
circumstatorum |
| Dativ | circumstatis |
circumstatis |
circumstatis |
| Akkusativ | circumstatos |
circumstatas |
circumstata |
| Ablativ | circumstatis |
circumstatis |
circumstatis |
| Vokativ | circumstati |
circumstatae |
circumstata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | circumstaturus |
circumstatura |
circumstaturum |
| Genitiv | circumstaturi |
circumstaturae |
circumstaturi |
| Dativ | circumstaturo |
circumstaturae |
circumstaturo |
| Akkusativ | circumstaturum |
circumstaturam |
circumstaturum |
| Ablativ | circumstaturo |
circumstatura |
circumstaturo |
| Vokativ | circumstature |
circumstatura |
circumstaturum |
Plural
| Nominativ | circumstaturi |
circumstaturae |
circumstatura |
| Genitiv | circumstaturorum |
circumstaturarum |
circumstaturorum |
| Dativ | circumstaturis |
circumstaturis |
circumstaturis |
| Akkusativ | circumstaturos |
circumstaturas |
circumstatura |
| Ablativ | circumstaturis |
circumstaturis |
circumstaturis |
| Vokativ | circumstaturi |
circumstaturae |
circumstatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| circumstatum |
circumstatu |