Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamito
|
ich rufe aus |
| 2. Person Singular |
clamitas
|
du rufst aus |
| 3. Person Singular |
clamitat
|
er/sie/es ruft aus |
| 1. Person Plural |
clamitamus
|
wir rufen aus |
| 2. Person Plural |
clamitatis
|
ihr ruft aus |
| 3. Person Plural |
clamitant
|
sie rufen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitor
|
ich werde ausgerufen |
| 2. Person Singular |
clamitaris clamitare
|
du wirst ausgerufen |
| 3. Person Singular |
clamitatur
|
er/sie/es wird ausgerufen |
| 1. Person Plural |
clamitamur
|
wir werden ausgerufen |
| 2. Person Plural |
clamitamini
|
ihr werdet ausgerufen |
| 3. Person Plural |
clamitantur
|
sie werden ausgerufen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitem
|
ich rufe aus |
| 2. Person Singular |
clamites
|
du rufest aus |
| 3. Person Singular |
clamitet
|
er/sie/es rufe aus |
| 1. Person Plural |
clamitemus
|
wir rufen aus |
| 2. Person Plural |
clamitetis
|
ihr rufet aus |
| 3. Person Plural |
clamitent
|
sie rufen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamiter
|
ich werde ausgerufen |
| 2. Person Singular |
clamiteris clamitere
|
du werdest ausgerufen |
| 3. Person Singular |
clamitetur
|
er/sie/es werde ausgerufen |
| 1. Person Plural |
clamitemur
|
wir werden ausgerufen |
| 2. Person Plural |
clamitemini
|
ihr werdet ausgerufen |
| 3. Person Plural |
clamitentur
|
sie werden ausgerufen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabam
|
ich rief aus |
| 2. Person Singular |
clamitabas
|
du riefst aus |
| 3. Person Singular |
clamitabat
|
er/sie/es rief aus |
| 1. Person Plural |
clamitabamus
|
wir riefen aus |
| 2. Person Plural |
clamitabatis
|
ihr rieft aus |
| 3. Person Plural |
clamitabant
|
sie riefen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabar
|
ich wurde ausgerufen |
| 2. Person Singular |
clamitabaris clamitabare
|
du wurdest ausgerufen |
| 3. Person Singular |
clamitabatur
|
er/sie/es wurde ausgerufen |
| 1. Person Plural |
clamitabamur
|
wir wurden ausgerufen |
| 2. Person Plural |
clamitabamini
|
ihr wurdet ausgerufen |
| 3. Person Plural |
clamitabantur
|
sie wurden ausgerufen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitarem
|
ich riefe aus |
| 2. Person Singular |
clamitares
|
du riefest aus |
| 3. Person Singular |
clamitaret
|
er/sie/es riefe aus |
| 1. Person Plural |
clamitaremus
|
wir riefen aus |
| 2. Person Plural |
clamitaretis
|
ihr riefet aus |
| 3. Person Plural |
clamitarent
|
sie riefen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitarer
|
ich würde ausgerufen |
| 2. Person Singular |
clamitareris clamitarere
|
du würdest ausgerufen |
| 3. Person Singular |
clamitaretur
|
er/sie/es würde ausgerufen |
| 1. Person Plural |
clamitaremur
|
wir würden ausgerufen |
| 2. Person Plural |
clamitaremini
|
ihr würdet ausgerufen |
| 3. Person Plural |
clamitarentur
|
sie würden ausgerufen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabo
|
ich werde ausrufen |
| 2. Person Singular |
clamitabis
|
du wirst ausrufen |
| 3. Person Singular |
clamitabit
|
er/sie/es wird ausrufen |
| 1. Person Plural |
clamitabimus
|
wir werden ausrufen |
| 2. Person Plural |
clamitabitis
|
ihr werdet ausrufen |
| 3. Person Plural |
clamitabunt
|
sie werden ausrufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabor
|
ich werde ausgerufen werden |
| 2. Person Singular |
clamitaberis clamitabere
|
du wirst ausgerufen werden |
| 3. Person Singular |
clamitabitur
|
er/sie/es wird ausgerufen werden |
| 1. Person Plural |
clamitabimur
|
wir werden ausgerufen werden |
| 2. Person Plural |
clamitabimini
|
ihr werdet ausgerufen werden |
| 3. Person Plural |
clamitabuntur
|
sie werden ausgerufen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavi
|
ich habe ausgerufen |
| 2. Person Singular |
clamitavisti
|
du hast ausgerufen |
| 3. Person Singular |
clamitavit
|
er/sie/es hat ausgerufen |
| 1. Person Plural |
clamitavimus
|
wir haben ausgerufen |
| 2. Person Plural |
clamitavistis
|
ihr habt ausgerufen |
| 3. Person Plural |
clamitaverunt clamitavere
|
sie haben ausgerufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus sum
|
ich bin ausgerufen worden |
| 2. Person Singular |
clamitatus es
|
du bist ausgerufen worden |
| 3. Person Singular |
clamitatus est
|
er/sie/es ist ausgerufen worden |
| 1. Person Plural |
clamitati sumus
|
wir sind ausgerufen worden |
| 2. Person Plural |
clamitati estis
|
ihr seid ausgerufen worden |
| 3. Person Plural |
clamitati sunt
|
sie sind ausgerufen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitaverim
|
ich habe ausgerufen |
| 2. Person Singular |
clamitaveris
|
du habest ausgerufen |
| 3. Person Singular |
clamitaverit
|
er/sie/es habe ausgerufen |
| 1. Person Plural |
clamitaverimus
|
wir haben ausgerufen |
| 2. Person Plural |
clamitaveritis
|
ihr habet ausgerufen |
| 3. Person Plural |
clamitaverint
|
sie haben ausgerufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus sim
|
ich sei ausgerufen worden |
| 2. Person Singular |
clamitatus sis
|
du seiest ausgerufen worden |
| 3. Person Singular |
clamitatus sit
|
er/sie/es sei ausgerufen worden |
| 1. Person Plural |
clamitati simus
|
wir seien ausgerufen worden |
| 2. Person Plural |
clamitati sitis
|
ihr seiet ausgerufen worden |
| 3. Person Plural |
clamitati sint
|
sie seien ausgerufen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitaveram
|
ich hatte ausgerufen |
| 2. Person Singular |
clamitaveras
|
du hattest ausgerufen |
| 3. Person Singular |
clamitaverat
|
er/sie/es hatte ausgerufen |
| 1. Person Plural |
clamitaveramus
|
wir hatten ausgerufen |
| 2. Person Plural |
clamitaveratis
|
ihr hattet ausgerufen |
| 3. Person Plural |
clamitaverant
|
sie hatten ausgerufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus eram
|
ich war ausgerufen worden |
| 2. Person Singular |
clamitatus eras
|
du warst ausgerufen worden |
| 3. Person Singular |
clamitatus erat
|
er/sie/es war ausgerufen worden |
| 1. Person Plural |
clamitati eramus
|
wir waren ausgerufen worden |
| 2. Person Plural |
clamitati eratis
|
ihr wart ausgerufen worden |
| 3. Person Plural |
clamitati erant
|
sie waren ausgerufen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavissem
|
ich hätte ausgerufen |
| 2. Person Singular |
clamitavisses
|
du hättest ausgerufen |
| 3. Person Singular |
clamitavisset
|
er/sie/es hätte ausgerufen |
| 1. Person Plural |
clamitavissemus
|
wir hätten ausgerufen |
| 2. Person Plural |
clamitavissetis
|
ihr hättet ausgerufen |
| 3. Person Plural |
clamitavissent
|
sie hätten ausgerufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus essem
|
ich wäre ausgerufen worden |
| 2. Person Singular |
clamitatus esses
|
du wärest ausgerufen worden |
| 3. Person Singular |
clamitatus esset
|
er/sie/es wäre ausgerufen worden |
| 1. Person Plural |
clamitati essemus
|
wir wären ausgerufen worden |
| 2. Person Plural |
clamitati essetis
|
ihr wäret ausgerufen worden |
| 3. Person Plural |
clamitati essent
|
sie wären ausgerufen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavero
|
ich werde ausgerufen haben |
| 2. Person Singular |
clamitaveris
|
du wirst ausgerufen haben |
| 3. Person Singular |
clamitaverit
|
er/sie/es wird ausgerufen haben |
| 1. Person Plural |
clamitaverimus
|
wir werden ausgerufen haben |
| 2. Person Plural |
clamitaveritis
|
ihr werdet ausgerufen haben |
| 3. Person Plural |
clamitaverint
|
sie werden ausgerufen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus ero
|
ich werde ausgerufen worden sein |
| 2. Person Singular |
clamitatus eris
|
du wirst ausgerufen worden sein |
| 3. Person Singular |
clamitatus erit
|
er/sie/es wird ausgerufen worden sein |
| 1. Person Plural |
clamitati erimus
|
wir werden ausgerufen worden sein |
| 2. Person Plural |
clamitati eritis
|
ihr werdet ausgerufen worden sein |
| 3. Person Plural |
clamitati erunt
|
sie werden ausgerufen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
clamitare
|
ausrufen |
| Vorzeitigkeit |
clamitavisse
|
ausgerufen haben |
| Nachzeitigkeit |
clamitaturum esse
|
ausrufen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
clamitari clamitarier
|
ausgerufen werden |
| Vorzeitigkeit |
clamitatum esse
|
ausgerufen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
clamitatum iri
|
künftig ausgerufen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
clamita
|
rufe aus; ruf aus! |
| 2. Person Plural |
clamitate
|
ruft aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
clamitato
|
| 3. Person Singular |
clamitato
|
| 2. Person Plural |
clamitatote
|
| 3. Person Plural |
clamitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
clamitare
|
das Ausrufen |
| Genitiv |
clamitandi
|
des Ausrufens |
| Dativ |
clamitando
|
dem Ausrufen |
| Akkusativ |
clamitandum
|
das Ausrufen |
| Ablativ |
clamitando
|
durch das Ausrufen |
| Vokativ |
clamitande
|
Ausrufen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitandus
|
clamitanda
|
clamitandum
|
| Genitiv |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitandi
|
| Dativ |
clamitando
|
clamitandae
|
clamitando
|
| Akkusativ |
clamitandum
|
clamitandam
|
clamitandum
|
| Ablativ |
clamitando
|
clamitanda
|
clamitando
|
| Vokativ |
clamitande
|
clamitanda
|
clamitandum
|
Plural
| Nominativ |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitanda
|
| Genitiv |
clamitandorum
|
clamitandarum
|
clamitandorum
|
| Dativ |
clamitandis
|
clamitandis
|
clamitandis
|
| Akkusativ |
clamitandos
|
clamitandas
|
clamitanda
|
| Ablativ |
clamitandis
|
clamitandis
|
clamitandis
|
| Vokativ |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitans
|
clamitans
|
clamitans
|
| Genitiv |
clamitantis
|
clamitantis
|
clamitantis
|
| Dativ |
clamitanti
|
clamitanti
|
clamitanti
|
| Akkusativ |
clamitantem
|
clamitantem
|
clamitans
|
| Ablativ |
clamitanti clamitante
|
clamitanti clamitante
|
clamitanti clamitante
|
| Vokativ |
clamitans
|
clamitans
|
clamitans
|
Plural
| Nominativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
| Genitiv |
clamitantium clamitantum
|
clamitantium clamitantum
|
clamitantium clamitantum
|
| Dativ |
clamitantibus
|
clamitantibus
|
clamitantibus
|
| Akkusativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
| Ablativ |
clamitantibus
|
clamitantibus
|
clamitantibus
|
| Vokativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitatus
|
clamitata
|
clamitatum
|
| Genitiv |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitati
|
| Dativ |
clamitato
|
clamitatae
|
clamitato
|
| Akkusativ |
clamitatum
|
clamitatam
|
clamitatum
|
| Ablativ |
clamitato
|
clamitata
|
clamitato
|
| Vokativ |
clamitate
|
clamitata
|
clamitatum
|
Plural
| Nominativ |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitata
|
| Genitiv |
clamitatorum
|
clamitatarum
|
clamitatorum
|
| Dativ |
clamitatis
|
clamitatis
|
clamitatis
|
| Akkusativ |
clamitatos
|
clamitatas
|
clamitata
|
| Ablativ |
clamitatis
|
clamitatis
|
clamitatis
|
| Vokativ |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitaturus
|
clamitatura
|
clamitaturum
|
| Genitiv |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitaturi
|
| Dativ |
clamitaturo
|
clamitaturae
|
clamitaturo
|
| Akkusativ |
clamitaturum
|
clamitaturam
|
clamitaturum
|
| Ablativ |
clamitaturo
|
clamitatura
|
clamitaturo
|
| Vokativ |
clamitature
|
clamitatura
|
clamitaturum
|
Plural
| Nominativ |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitatura
|
| Genitiv |
clamitaturorum
|
clamitaturarum
|
clamitaturorum
|
| Dativ |
clamitaturis
|
clamitaturis
|
clamitaturis
|
| Akkusativ |
clamitaturos
|
clamitaturas
|
clamitatura
|
| Ablativ |
clamitaturis
|
clamitaturis
|
clamitaturis
|
| Vokativ |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
clamitatum
|
clamitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamito
|
ich lärme |
| 2. Person Singular |
clamitas
|
du lärmst |
| 3. Person Singular |
clamitat
|
er/sie/es lärmt |
| 1. Person Plural |
clamitamus
|
wir lärmen |
| 2. Person Plural |
clamitatis
|
ihr lärmt |
| 3. Person Plural |
clamitant
|
sie lärmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitor
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaris clamitare
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitamur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitamini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitem
|
ich lärme |
| 2. Person Singular |
clamites
|
du lärmest |
| 3. Person Singular |
clamitet
|
er/sie/es lärme |
| 1. Person Plural |
clamitemus
|
wir lärmen |
| 2. Person Plural |
clamitetis
|
ihr lärmet |
| 3. Person Plural |
clamitent
|
sie lärmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamiter
|
|
| 2. Person Singular |
clamiteris clamitere
|
|
| 3. Person Singular |
clamitetur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitemur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitemini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabam
|
ich lärmte |
| 2. Person Singular |
clamitabas
|
du lärmtest |
| 3. Person Singular |
clamitabat
|
er/sie/es lärmte |
| 1. Person Plural |
clamitabamus
|
wir lärmten |
| 2. Person Plural |
clamitabatis
|
ihr lärmtet |
| 3. Person Plural |
clamitabant
|
sie lärmten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabar
|
|
| 2. Person Singular |
clamitabaris clamitabare
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitarem
|
ich lärmte |
| 2. Person Singular |
clamitares
|
du lärmtest |
| 3. Person Singular |
clamitaret
|
er/sie/es lärmte |
| 1. Person Plural |
clamitaremus
|
wir lärmten |
| 2. Person Plural |
clamitaretis
|
ihr lärmtet |
| 3. Person Plural |
clamitarent
|
sie lärmten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitarer
|
|
| 2. Person Singular |
clamitareris clamitarere
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabo
|
ich werde lärmen |
| 2. Person Singular |
clamitabis
|
du wirst lärmen |
| 3. Person Singular |
clamitabit
|
er/sie/es wird lärmen |
| 1. Person Plural |
clamitabimus
|
wir werden lärmen |
| 2. Person Plural |
clamitabitis
|
ihr werdet lärmen |
| 3. Person Plural |
clamitabunt
|
sie werden lärmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabor
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaberis clamitabere
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavi
|
ich habe gelärmt |
| 2. Person Singular |
clamitavisti
|
du hast gelärmt |
| 3. Person Singular |
clamitavit
|
er/sie/es hat gelärmt |
| 1. Person Plural |
clamitavimus
|
wir haben gelärmt |
| 2. Person Plural |
clamitavistis
|
ihr habt gelärmt |
| 3. Person Plural |
clamitaverunt clamitavere
|
sie haben gelärmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitaverim
|
ich habe gelärmt |
| 2. Person Singular |
clamitaveris
|
du habest gelärmt |
| 3. Person Singular |
clamitaverit
|
er/sie/es habe gelärmt |
| 1. Person Plural |
clamitaverimus
|
wir haben gelärmt |
| 2. Person Plural |
clamitaveritis
|
ihr habet gelärmt |
| 3. Person Plural |
clamitaverint
|
sie haben gelärmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitaveram
|
ich hatte gelärmt |
| 2. Person Singular |
clamitaveras
|
du hattest gelärmt |
| 3. Person Singular |
clamitaverat
|
er/sie/es hatte gelärmt |
| 1. Person Plural |
clamitaveramus
|
wir hatten gelärmt |
| 2. Person Plural |
clamitaveratis
|
ihr hattet gelärmt |
| 3. Person Plural |
clamitaverant
|
sie hatten gelärmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavissem
|
ich hätte gelärmt |
| 2. Person Singular |
clamitavisses
|
du hättest gelärmt |
| 3. Person Singular |
clamitavisset
|
er/sie/es hätte gelärmt |
| 1. Person Plural |
clamitavissemus
|
wir hätten gelärmt |
| 2. Person Plural |
clamitavissetis
|
ihr hättet gelärmt |
| 3. Person Plural |
clamitavissent
|
sie hätten gelärmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavero
|
ich werde gelärmt haben |
| 2. Person Singular |
clamitaveris
|
du wirst gelärmt haben |
| 3. Person Singular |
clamitaverit
|
er/sie/es wird gelärmt haben |
| 1. Person Plural |
clamitaverimus
|
wir werden gelärmt haben |
| 2. Person Plural |
clamitaveritis
|
ihr werdet gelärmt haben |
| 3. Person Plural |
clamitaverint
|
sie werden gelärmt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
clamitare
|
lärmen |
| Vorzeitigkeit |
clamitavisse
|
gelärmt haben |
| Nachzeitigkeit |
clamitaturum esse
|
lärmen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
clamitari clamitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
clamitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
clamitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
clamita
|
lärme; lärm! |
| 2. Person Plural |
clamitate
|
lärmt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
clamitato
|
| 3. Person Singular |
clamitato
|
| 2. Person Plural |
clamitatote
|
| 3. Person Plural |
clamitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
clamitare
|
das Lärmen |
| Genitiv |
clamitandi
|
des Lärmens |
| Dativ |
clamitando
|
dem Lärmen |
| Akkusativ |
clamitandum
|
das Lärmen |
| Ablativ |
clamitando
|
durch das Lärmen |
| Vokativ |
clamitande
|
Lärmen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitandus
|
clamitanda
|
clamitandum
|
| Genitiv |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitandi
|
| Dativ |
clamitando
|
clamitandae
|
clamitando
|
| Akkusativ |
clamitandum
|
clamitandam
|
clamitandum
|
| Ablativ |
clamitando
|
clamitanda
|
clamitando
|
| Vokativ |
clamitande
|
clamitanda
|
clamitandum
|
Plural
| Nominativ |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitanda
|
| Genitiv |
clamitandorum
|
clamitandarum
|
clamitandorum
|
| Dativ |
clamitandis
|
clamitandis
|
clamitandis
|
| Akkusativ |
clamitandos
|
clamitandas
|
clamitanda
|
| Ablativ |
clamitandis
|
clamitandis
|
clamitandis
|
| Vokativ |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitans
|
clamitans
|
clamitans
|
| Genitiv |
clamitantis
|
clamitantis
|
clamitantis
|
| Dativ |
clamitanti
|
clamitanti
|
clamitanti
|
| Akkusativ |
clamitantem
|
clamitantem
|
clamitans
|
| Ablativ |
clamitanti clamitante
|
clamitanti clamitante
|
clamitanti clamitante
|
| Vokativ |
clamitans
|
clamitans
|
clamitans
|
Plural
| Nominativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
| Genitiv |
clamitantium clamitantum
|
clamitantium clamitantum
|
clamitantium clamitantum
|
| Dativ |
clamitantibus
|
clamitantibus
|
clamitantibus
|
| Akkusativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
| Ablativ |
clamitantibus
|
clamitantibus
|
clamitantibus
|
| Vokativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitatus
|
clamitata
|
clamitatum
|
| Genitiv |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitati
|
| Dativ |
clamitato
|
clamitatae
|
clamitato
|
| Akkusativ |
clamitatum
|
clamitatam
|
clamitatum
|
| Ablativ |
clamitato
|
clamitata
|
clamitato
|
| Vokativ |
clamitate
|
clamitata
|
clamitatum
|
Plural
| Nominativ |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitata
|
| Genitiv |
clamitatorum
|
clamitatarum
|
clamitatorum
|
| Dativ |
clamitatis
|
clamitatis
|
clamitatis
|
| Akkusativ |
clamitatos
|
clamitatas
|
clamitata
|
| Ablativ |
clamitatis
|
clamitatis
|
clamitatis
|
| Vokativ |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitaturus
|
clamitatura
|
clamitaturum
|
| Genitiv |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitaturi
|
| Dativ |
clamitaturo
|
clamitaturae
|
clamitaturo
|
| Akkusativ |
clamitaturum
|
clamitaturam
|
clamitaturum
|
| Ablativ |
clamitaturo
|
clamitatura
|
clamitaturo
|
| Vokativ |
clamitature
|
clamitatura
|
clamitaturum
|
Plural
| Nominativ |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitatura
|
| Genitiv |
clamitaturorum
|
clamitaturarum
|
clamitaturorum
|
| Dativ |
clamitaturis
|
clamitaturis
|
clamitaturis
|
| Akkusativ |
clamitaturos
|
clamitaturas
|
clamitatura
|
| Ablativ |
clamitaturis
|
clamitaturis
|
clamitaturis
|
| Vokativ |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
clamitatum
|
clamitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamito
|
|
| 2. Person Singular |
clamitas
|
|
| 3. Person Singular |
clamitat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitamus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitatis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitor
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaris clamitare
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitamur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitamini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitem
|
|
| 2. Person Singular |
clamites
|
|
| 3. Person Singular |
clamitet
|
|
| 1. Person Plural |
clamitemus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitetis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamiter
|
|
| 2. Person Singular |
clamiteris clamitere
|
|
| 3. Person Singular |
clamitetur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitemur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitemini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabam
|
|
| 2. Person Singular |
clamitabas
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabar
|
|
| 2. Person Singular |
clamitabaris clamitabare
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitarem
|
|
| 2. Person Singular |
clamitares
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaret
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitarer
|
|
| 2. Person Singular |
clamitareris clamitarere
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabo
|
|
| 2. Person Singular |
clamitabis
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabor
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaberis clamitabere
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavi
|
|
| 2. Person Singular |
clamitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
clamitavit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitaverunt clamitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
clamitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
clamitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
clamitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavero
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
clamitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
clamitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
clamitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
clamitari clamitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
clamitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
clamitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
clamita
|
! |
| 2. Person Plural |
clamitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
clamitato
|
| 3. Person Singular |
clamitato
|
| 2. Person Plural |
clamitatote
|
| 3. Person Plural |
clamitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
clamitare
|
|
| Genitiv |
clamitandi
|
|
| Dativ |
clamitando
|
|
| Akkusativ |
clamitandum
|
|
| Ablativ |
clamitando
|
|
| Vokativ |
clamitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitandus
|
clamitanda
|
clamitandum
|
| Genitiv |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitandi
|
| Dativ |
clamitando
|
clamitandae
|
clamitando
|
| Akkusativ |
clamitandum
|
clamitandam
|
clamitandum
|
| Ablativ |
clamitando
|
clamitanda
|
clamitando
|
| Vokativ |
clamitande
|
clamitanda
|
clamitandum
|
Plural
| Nominativ |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitanda
|
| Genitiv |
clamitandorum
|
clamitandarum
|
clamitandorum
|
| Dativ |
clamitandis
|
clamitandis
|
clamitandis
|
| Akkusativ |
clamitandos
|
clamitandas
|
clamitanda
|
| Ablativ |
clamitandis
|
clamitandis
|
clamitandis
|
| Vokativ |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitans
|
clamitans
|
clamitans
|
| Genitiv |
clamitantis
|
clamitantis
|
clamitantis
|
| Dativ |
clamitanti
|
clamitanti
|
clamitanti
|
| Akkusativ |
clamitantem
|
clamitantem
|
clamitans
|
| Ablativ |
clamitanti clamitante
|
clamitanti clamitante
|
clamitanti clamitante
|
| Vokativ |
clamitans
|
clamitans
|
clamitans
|
Plural
| Nominativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
| Genitiv |
clamitantium clamitantum
|
clamitantium clamitantum
|
clamitantium clamitantum
|
| Dativ |
clamitantibus
|
clamitantibus
|
clamitantibus
|
| Akkusativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
| Ablativ |
clamitantibus
|
clamitantibus
|
clamitantibus
|
| Vokativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitatus
|
clamitata
|
clamitatum
|
| Genitiv |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitati
|
| Dativ |
clamitato
|
clamitatae
|
clamitato
|
| Akkusativ |
clamitatum
|
clamitatam
|
clamitatum
|
| Ablativ |
clamitato
|
clamitata
|
clamitato
|
| Vokativ |
clamitate
|
clamitata
|
clamitatum
|
Plural
| Nominativ |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitata
|
| Genitiv |
clamitatorum
|
clamitatarum
|
clamitatorum
|
| Dativ |
clamitatis
|
clamitatis
|
clamitatis
|
| Akkusativ |
clamitatos
|
clamitatas
|
clamitata
|
| Ablativ |
clamitatis
|
clamitatis
|
clamitatis
|
| Vokativ |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitaturus
|
clamitatura
|
clamitaturum
|
| Genitiv |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitaturi
|
| Dativ |
clamitaturo
|
clamitaturae
|
clamitaturo
|
| Akkusativ |
clamitaturum
|
clamitaturam
|
clamitaturum
|
| Ablativ |
clamitaturo
|
clamitatura
|
clamitaturo
|
| Vokativ |
clamitature
|
clamitatura
|
clamitaturum
|
Plural
| Nominativ |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitatura
|
| Genitiv |
clamitaturorum
|
clamitaturarum
|
clamitaturorum
|
| Dativ |
clamitaturis
|
clamitaturis
|
clamitaturis
|
| Akkusativ |
clamitaturos
|
clamitaturas
|
clamitatura
|
| Ablativ |
clamitaturis
|
clamitaturis
|
clamitaturis
|
| Vokativ |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
clamitatum
|
clamitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamito
|
|
| 2. Person Singular |
clamitas
|
|
| 3. Person Singular |
clamitat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitamus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitatis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitor
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaris clamitare
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitamur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitamini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitem
|
|
| 2. Person Singular |
clamites
|
|
| 3. Person Singular |
clamitet
|
|
| 1. Person Plural |
clamitemus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitetis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamiter
|
|
| 2. Person Singular |
clamiteris clamitere
|
|
| 3. Person Singular |
clamitetur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitemur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitemini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabam
|
|
| 2. Person Singular |
clamitabas
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabar
|
|
| 2. Person Singular |
clamitabaris clamitabare
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitarem
|
|
| 2. Person Singular |
clamitares
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaret
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitarer
|
|
| 2. Person Singular |
clamitareris clamitarere
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabo
|
|
| 2. Person Singular |
clamitabis
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabor
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaberis clamitabere
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavi
|
|
| 2. Person Singular |
clamitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
clamitavit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitaverunt clamitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
clamitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
clamitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
clamitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavero
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
clamitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
clamitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
clamitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
clamitari clamitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
clamitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
clamitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
clamita
|
! |
| 2. Person Plural |
clamitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
clamitato
|
| 3. Person Singular |
clamitato
|
| 2. Person Plural |
clamitatote
|
| 3. Person Plural |
clamitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
clamitare
|
|
| Genitiv |
clamitandi
|
|
| Dativ |
clamitando
|
|
| Akkusativ |
clamitandum
|
|
| Ablativ |
clamitando
|
|
| Vokativ |
clamitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitandus
|
clamitanda
|
clamitandum
|
| Genitiv |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitandi
|
| Dativ |
clamitando
|
clamitandae
|
clamitando
|
| Akkusativ |
clamitandum
|
clamitandam
|
clamitandum
|
| Ablativ |
clamitando
|
clamitanda
|
clamitando
|
| Vokativ |
clamitande
|
clamitanda
|
clamitandum
|
Plural
| Nominativ |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitanda
|
| Genitiv |
clamitandorum
|
clamitandarum
|
clamitandorum
|
| Dativ |
clamitandis
|
clamitandis
|
clamitandis
|
| Akkusativ |
clamitandos
|
clamitandas
|
clamitanda
|
| Ablativ |
clamitandis
|
clamitandis
|
clamitandis
|
| Vokativ |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitans
|
clamitans
|
clamitans
|
| Genitiv |
clamitantis
|
clamitantis
|
clamitantis
|
| Dativ |
clamitanti
|
clamitanti
|
clamitanti
|
| Akkusativ |
clamitantem
|
clamitantem
|
clamitans
|
| Ablativ |
clamitanti clamitante
|
clamitanti clamitante
|
clamitanti clamitante
|
| Vokativ |
clamitans
|
clamitans
|
clamitans
|
Plural
| Nominativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
| Genitiv |
clamitantium clamitantum
|
clamitantium clamitantum
|
clamitantium clamitantum
|
| Dativ |
clamitantibus
|
clamitantibus
|
clamitantibus
|
| Akkusativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
| Ablativ |
clamitantibus
|
clamitantibus
|
clamitantibus
|
| Vokativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitatus
|
clamitata
|
clamitatum
|
| Genitiv |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitati
|
| Dativ |
clamitato
|
clamitatae
|
clamitato
|
| Akkusativ |
clamitatum
|
clamitatam
|
clamitatum
|
| Ablativ |
clamitato
|
clamitata
|
clamitato
|
| Vokativ |
clamitate
|
clamitata
|
clamitatum
|
Plural
| Nominativ |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitata
|
| Genitiv |
clamitatorum
|
clamitatarum
|
clamitatorum
|
| Dativ |
clamitatis
|
clamitatis
|
clamitatis
|
| Akkusativ |
clamitatos
|
clamitatas
|
clamitata
|
| Ablativ |
clamitatis
|
clamitatis
|
clamitatis
|
| Vokativ |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitaturus
|
clamitatura
|
clamitaturum
|
| Genitiv |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitaturi
|
| Dativ |
clamitaturo
|
clamitaturae
|
clamitaturo
|
| Akkusativ |
clamitaturum
|
clamitaturam
|
clamitaturum
|
| Ablativ |
clamitaturo
|
clamitatura
|
clamitaturo
|
| Vokativ |
clamitature
|
clamitatura
|
clamitaturum
|
Plural
| Nominativ |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitatura
|
| Genitiv |
clamitaturorum
|
clamitaturarum
|
clamitaturorum
|
| Dativ |
clamitaturis
|
clamitaturis
|
clamitaturis
|
| Akkusativ |
clamitaturos
|
clamitaturas
|
clamitatura
|
| Ablativ |
clamitaturis
|
clamitaturis
|
clamitaturis
|
| Vokativ |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
clamitatum
|
clamitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamito
|
|
| 2. Person Singular |
clamitas
|
|
| 3. Person Singular |
clamitat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitamus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitatis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitor
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaris clamitare
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitamur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitamini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitem
|
|
| 2. Person Singular |
clamites
|
|
| 3. Person Singular |
clamitet
|
|
| 1. Person Plural |
clamitemus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitetis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamiter
|
|
| 2. Person Singular |
clamiteris clamitere
|
|
| 3. Person Singular |
clamitetur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitemur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitemini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabam
|
|
| 2. Person Singular |
clamitabas
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabar
|
|
| 2. Person Singular |
clamitabaris clamitabare
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitarem
|
|
| 2. Person Singular |
clamitares
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaret
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitarer
|
|
| 2. Person Singular |
clamitareris clamitarere
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabo
|
|
| 2. Person Singular |
clamitabis
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabor
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaberis clamitabere
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavi
|
|
| 2. Person Singular |
clamitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
clamitavit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitaverunt clamitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
clamitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
clamitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
clamitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavero
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
clamitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
clamitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
clamitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
clamitari clamitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
clamitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
clamitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
clamita
|
! |
| 2. Person Plural |
clamitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
clamitato
|
| 3. Person Singular |
clamitato
|
| 2. Person Plural |
clamitatote
|
| 3. Person Plural |
clamitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
clamitare
|
|
| Genitiv |
clamitandi
|
|
| Dativ |
clamitando
|
|
| Akkusativ |
clamitandum
|
|
| Ablativ |
clamitando
|
|
| Vokativ |
clamitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitandus
|
clamitanda
|
clamitandum
|
| Genitiv |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitandi
|
| Dativ |
clamitando
|
clamitandae
|
clamitando
|
| Akkusativ |
clamitandum
|
clamitandam
|
clamitandum
|
| Ablativ |
clamitando
|
clamitanda
|
clamitando
|
| Vokativ |
clamitande
|
clamitanda
|
clamitandum
|
Plural
| Nominativ |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitanda
|
| Genitiv |
clamitandorum
|
clamitandarum
|
clamitandorum
|
| Dativ |
clamitandis
|
clamitandis
|
clamitandis
|
| Akkusativ |
clamitandos
|
clamitandas
|
clamitanda
|
| Ablativ |
clamitandis
|
clamitandis
|
clamitandis
|
| Vokativ |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitans
|
clamitans
|
clamitans
|
| Genitiv |
clamitantis
|
clamitantis
|
clamitantis
|
| Dativ |
clamitanti
|
clamitanti
|
clamitanti
|
| Akkusativ |
clamitantem
|
clamitantem
|
clamitans
|
| Ablativ |
clamitanti clamitante
|
clamitanti clamitante
|
clamitanti clamitante
|
| Vokativ |
clamitans
|
clamitans
|
clamitans
|
Plural
| Nominativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
| Genitiv |
clamitantium clamitantum
|
clamitantium clamitantum
|
clamitantium clamitantum
|
| Dativ |
clamitantibus
|
clamitantibus
|
clamitantibus
|
| Akkusativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
| Ablativ |
clamitantibus
|
clamitantibus
|
clamitantibus
|
| Vokativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitatus
|
clamitata
|
clamitatum
|
| Genitiv |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitati
|
| Dativ |
clamitato
|
clamitatae
|
clamitato
|
| Akkusativ |
clamitatum
|
clamitatam
|
clamitatum
|
| Ablativ |
clamitato
|
clamitata
|
clamitato
|
| Vokativ |
clamitate
|
clamitata
|
clamitatum
|
Plural
| Nominativ |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitata
|
| Genitiv |
clamitatorum
|
clamitatarum
|
clamitatorum
|
| Dativ |
clamitatis
|
clamitatis
|
clamitatis
|
| Akkusativ |
clamitatos
|
clamitatas
|
clamitata
|
| Ablativ |
clamitatis
|
clamitatis
|
clamitatis
|
| Vokativ |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitaturus
|
clamitatura
|
clamitaturum
|
| Genitiv |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitaturi
|
| Dativ |
clamitaturo
|
clamitaturae
|
clamitaturo
|
| Akkusativ |
clamitaturum
|
clamitaturam
|
clamitaturum
|
| Ablativ |
clamitaturo
|
clamitatura
|
clamitaturo
|
| Vokativ |
clamitature
|
clamitatura
|
clamitaturum
|
Plural
| Nominativ |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitatura
|
| Genitiv |
clamitaturorum
|
clamitaturarum
|
clamitaturorum
|
| Dativ |
clamitaturis
|
clamitaturis
|
clamitaturis
|
| Akkusativ |
clamitaturos
|
clamitaturas
|
clamitatura
|
| Ablativ |
clamitaturis
|
clamitaturis
|
clamitaturis
|
| Vokativ |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
clamitatum
|
clamitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamito
|
ich schreie |
| 2. Person Singular |
clamitas
|
du schreist |
| 3. Person Singular |
clamitat
|
er/sie/es schreit |
| 1. Person Plural |
clamitamus
|
wir schreien |
| 2. Person Plural |
clamitatis
|
ihr schreit |
| 3. Person Plural |
clamitant
|
sie schreien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitor
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaris clamitare
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitamur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitamini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitem
|
ich schreie |
| 2. Person Singular |
clamites
|
du schreiest |
| 3. Person Singular |
clamitet
|
er/sie/es schreie |
| 1. Person Plural |
clamitemus
|
wir schreien |
| 2. Person Plural |
clamitetis
|
ihr schreiet |
| 3. Person Plural |
clamitent
|
sie schreien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamiter
|
|
| 2. Person Singular |
clamiteris clamitere
|
|
| 3. Person Singular |
clamitetur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitemur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitemini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabam
|
ich schrie |
| 2. Person Singular |
clamitabas
|
du schriest |
| 3. Person Singular |
clamitabat
|
er/sie/es schrie |
| 1. Person Plural |
clamitabamus
|
wir schrien |
| 2. Person Plural |
clamitabatis
|
ihr schriet |
| 3. Person Plural |
clamitabant
|
sie schrien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabar
|
|
| 2. Person Singular |
clamitabaris clamitabare
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitarem
|
ich schrie |
| 2. Person Singular |
clamitares
|
du schriest |
| 3. Person Singular |
clamitaret
|
er/sie/es schrie |
| 1. Person Plural |
clamitaremus
|
wir schrien |
| 2. Person Plural |
clamitaretis
|
ihr schriet |
| 3. Person Plural |
clamitarent
|
sie schrien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitarer
|
|
| 2. Person Singular |
clamitareris clamitarere
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabo
|
ich werde schreien |
| 2. Person Singular |
clamitabis
|
du wirst schreien |
| 3. Person Singular |
clamitabit
|
er/sie/es wird schreien |
| 1. Person Plural |
clamitabimus
|
wir werden schreien |
| 2. Person Plural |
clamitabitis
|
ihr werdet schreien |
| 3. Person Plural |
clamitabunt
|
sie werden schreien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabor
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaberis clamitabere
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavi
|
ich habe geschrien |
| 2. Person Singular |
clamitavisti
|
du hast geschrien |
| 3. Person Singular |
clamitavit
|
er/sie/es hat geschrien |
| 1. Person Plural |
clamitavimus
|
wir haben geschrien |
| 2. Person Plural |
clamitavistis
|
ihr habt geschrien |
| 3. Person Plural |
clamitaverunt clamitavere
|
sie haben geschrien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitaverim
|
ich habe geschrien |
| 2. Person Singular |
clamitaveris
|
du habest geschrien |
| 3. Person Singular |
clamitaverit
|
er/sie/es habe geschrien |
| 1. Person Plural |
clamitaverimus
|
wir haben geschrien |
| 2. Person Plural |
clamitaveritis
|
ihr habet geschrien |
| 3. Person Plural |
clamitaverint
|
sie haben geschrien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitaveram
|
ich hatte geschrien |
| 2. Person Singular |
clamitaveras
|
du hattest geschrien |
| 3. Person Singular |
clamitaverat
|
er/sie/es hatte geschrien |
| 1. Person Plural |
clamitaveramus
|
wir hatten geschrien |
| 2. Person Plural |
clamitaveratis
|
ihr hattet geschrien |
| 3. Person Plural |
clamitaverant
|
sie hatten geschrien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavissem
|
ich hätte geschrien |
| 2. Person Singular |
clamitavisses
|
du hättest geschrien |
| 3. Person Singular |
clamitavisset
|
er/sie/es hätte geschrien |
| 1. Person Plural |
clamitavissemus
|
wir hätten geschrien |
| 2. Person Plural |
clamitavissetis
|
ihr hättet geschrien |
| 3. Person Plural |
clamitavissent
|
sie hätten geschrien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavero
|
ich werde geschrien haben |
| 2. Person Singular |
clamitaveris
|
du wirst geschrien haben |
| 3. Person Singular |
clamitaverit
|
er/sie/es wird geschrien haben |
| 1. Person Plural |
clamitaverimus
|
wir werden geschrien haben |
| 2. Person Plural |
clamitaveritis
|
ihr werdet geschrien haben |
| 3. Person Plural |
clamitaverint
|
sie werden geschrien haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
clamitare
|
schreien |
| Vorzeitigkeit |
clamitavisse
|
geschrien haben |
| Nachzeitigkeit |
clamitaturum esse
|
schreien werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
clamitari clamitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
clamitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
clamitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
clamita
|
schreie; schrei! |
| 2. Person Plural |
clamitate
|
schreit! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
clamitato
|
| 3. Person Singular |
clamitato
|
| 2. Person Plural |
clamitatote
|
| 3. Person Plural |
clamitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
clamitare
|
das Schreien |
| Genitiv |
clamitandi
|
des Schreiens |
| Dativ |
clamitando
|
dem Schreien |
| Akkusativ |
clamitandum
|
das Schreien |
| Ablativ |
clamitando
|
durch das Schreien |
| Vokativ |
clamitande
|
Schreien! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitandus
|
clamitanda
|
clamitandum
|
| Genitiv |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitandi
|
| Dativ |
clamitando
|
clamitandae
|
clamitando
|
| Akkusativ |
clamitandum
|
clamitandam
|
clamitandum
|
| Ablativ |
clamitando
|
clamitanda
|
clamitando
|
| Vokativ |
clamitande
|
clamitanda
|
clamitandum
|
Plural
| Nominativ |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitanda
|
| Genitiv |
clamitandorum
|
clamitandarum
|
clamitandorum
|
| Dativ |
clamitandis
|
clamitandis
|
clamitandis
|
| Akkusativ |
clamitandos
|
clamitandas
|
clamitanda
|
| Ablativ |
clamitandis
|
clamitandis
|
clamitandis
|
| Vokativ |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitans
|
clamitans
|
clamitans
|
| Genitiv |
clamitantis
|
clamitantis
|
clamitantis
|
| Dativ |
clamitanti
|
clamitanti
|
clamitanti
|
| Akkusativ |
clamitantem
|
clamitantem
|
clamitans
|
| Ablativ |
clamitanti clamitante
|
clamitanti clamitante
|
clamitanti clamitante
|
| Vokativ |
clamitans
|
clamitans
|
clamitans
|
Plural
| Nominativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
| Genitiv |
clamitantium clamitantum
|
clamitantium clamitantum
|
clamitantium clamitantum
|
| Dativ |
clamitantibus
|
clamitantibus
|
clamitantibus
|
| Akkusativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
| Ablativ |
clamitantibus
|
clamitantibus
|
clamitantibus
|
| Vokativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitatus
|
clamitata
|
clamitatum
|
| Genitiv |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitati
|
| Dativ |
clamitato
|
clamitatae
|
clamitato
|
| Akkusativ |
clamitatum
|
clamitatam
|
clamitatum
|
| Ablativ |
clamitato
|
clamitata
|
clamitato
|
| Vokativ |
clamitate
|
clamitata
|
clamitatum
|
Plural
| Nominativ |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitata
|
| Genitiv |
clamitatorum
|
clamitatarum
|
clamitatorum
|
| Dativ |
clamitatis
|
clamitatis
|
clamitatis
|
| Akkusativ |
clamitatos
|
clamitatas
|
clamitata
|
| Ablativ |
clamitatis
|
clamitatis
|
clamitatis
|
| Vokativ |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitaturus
|
clamitatura
|
clamitaturum
|
| Genitiv |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitaturi
|
| Dativ |
clamitaturo
|
clamitaturae
|
clamitaturo
|
| Akkusativ |
clamitaturum
|
clamitaturam
|
clamitaturum
|
| Ablativ |
clamitaturo
|
clamitatura
|
clamitaturo
|
| Vokativ |
clamitature
|
clamitatura
|
clamitaturum
|
Plural
| Nominativ |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitatura
|
| Genitiv |
clamitaturorum
|
clamitaturarum
|
clamitaturorum
|
| Dativ |
clamitaturis
|
clamitaturis
|
clamitaturis
|
| Akkusativ |
clamitaturos
|
clamitaturas
|
clamitatura
|
| Ablativ |
clamitaturis
|
clamitaturis
|
clamitaturis
|
| Vokativ |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
clamitatum
|
clamitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamito
|
ich verkünde |
| 2. Person Singular |
clamitas
|
du verkündest |
| 3. Person Singular |
clamitat
|
er/sie/es verkündet |
| 1. Person Plural |
clamitamus
|
wir verkünden |
| 2. Person Plural |
clamitatis
|
ihr verkündet |
| 3. Person Plural |
clamitant
|
sie verkünden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitor
|
ich werde verkündet |
| 2. Person Singular |
clamitaris clamitare
|
du wirst verkündet |
| 3. Person Singular |
clamitatur
|
er/sie/es wird verkündet |
| 1. Person Plural |
clamitamur
|
wir werden verkündet |
| 2. Person Plural |
clamitamini
|
ihr werdet verkündet |
| 3. Person Plural |
clamitantur
|
sie werden verkündet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitem
|
ich verkünde |
| 2. Person Singular |
clamites
|
du verkündest |
| 3. Person Singular |
clamitet
|
er/sie/es verkünde |
| 1. Person Plural |
clamitemus
|
wir verkünden |
| 2. Person Plural |
clamitetis
|
ihr verkündet |
| 3. Person Plural |
clamitent
|
sie verkünden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamiter
|
ich werde verkündet |
| 2. Person Singular |
clamiteris clamitere
|
du werdest verkündet |
| 3. Person Singular |
clamitetur
|
er/sie/es werde verkündet |
| 1. Person Plural |
clamitemur
|
wir werden verkündet |
| 2. Person Plural |
clamitemini
|
ihr werdet verkündet |
| 3. Person Plural |
clamitentur
|
sie werden verkündet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabam
|
ich verkündete |
| 2. Person Singular |
clamitabas
|
du verkündetest |
| 3. Person Singular |
clamitabat
|
er/sie/es verkündete |
| 1. Person Plural |
clamitabamus
|
wir verkündeten |
| 2. Person Plural |
clamitabatis
|
ihr verkündetet |
| 3. Person Plural |
clamitabant
|
sie verkündeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabar
|
ich wurde verkündet |
| 2. Person Singular |
clamitabaris clamitabare
|
du wurdest verkündet |
| 3. Person Singular |
clamitabatur
|
er/sie/es wurde verkündet |
| 1. Person Plural |
clamitabamur
|
wir wurden verkündet |
| 2. Person Plural |
clamitabamini
|
ihr wurdet verkündet |
| 3. Person Plural |
clamitabantur
|
sie wurden verkündet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitarem
|
ich verkündete |
| 2. Person Singular |
clamitares
|
du verkündetest |
| 3. Person Singular |
clamitaret
|
er/sie/es verkündete |
| 1. Person Plural |
clamitaremus
|
wir verkündeten |
| 2. Person Plural |
clamitaretis
|
ihr verkündetet |
| 3. Person Plural |
clamitarent
|
sie verkündeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitarer
|
ich würde verkündet |
| 2. Person Singular |
clamitareris clamitarere
|
du würdest verkündet |
| 3. Person Singular |
clamitaretur
|
er/sie/es würde verkündet |
| 1. Person Plural |
clamitaremur
|
wir würden verkündet |
| 2. Person Plural |
clamitaremini
|
ihr würdet verkündet |
| 3. Person Plural |
clamitarentur
|
sie würden verkündet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabo
|
ich werde verkünden |
| 2. Person Singular |
clamitabis
|
du wirst verkünden |
| 3. Person Singular |
clamitabit
|
er/sie/es wird verkünden |
| 1. Person Plural |
clamitabimus
|
wir werden verkünden |
| 2. Person Plural |
clamitabitis
|
ihr werdet verkünden |
| 3. Person Plural |
clamitabunt
|
sie werden verkünden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabor
|
ich werde verkündet werden |
| 2. Person Singular |
clamitaberis clamitabere
|
du wirst verkündet werden |
| 3. Person Singular |
clamitabitur
|
er/sie/es wird verkündet werden |
| 1. Person Plural |
clamitabimur
|
wir werden verkündet werden |
| 2. Person Plural |
clamitabimini
|
ihr werdet verkündet werden |
| 3. Person Plural |
clamitabuntur
|
sie werden verkündet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavi
|
ich habe verkündet |
| 2. Person Singular |
clamitavisti
|
du hast verkündet |
| 3. Person Singular |
clamitavit
|
er/sie/es hat verkündet |
| 1. Person Plural |
clamitavimus
|
wir haben verkündet |
| 2. Person Plural |
clamitavistis
|
ihr habt verkündet |
| 3. Person Plural |
clamitaverunt clamitavere
|
sie haben verkündet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus sum
|
ich bin verkündet worden |
| 2. Person Singular |
clamitatus es
|
du bist verkündet worden |
| 3. Person Singular |
clamitatus est
|
er/sie/es ist verkündet worden |
| 1. Person Plural |
clamitati sumus
|
wir sind verkündet worden |
| 2. Person Plural |
clamitati estis
|
ihr seid verkündet worden |
| 3. Person Plural |
clamitati sunt
|
sie sind verkündet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitaverim
|
ich habe verkündet |
| 2. Person Singular |
clamitaveris
|
du habest verkündet |
| 3. Person Singular |
clamitaverit
|
er/sie/es habe verkündet |
| 1. Person Plural |
clamitaverimus
|
wir haben verkündet |
| 2. Person Plural |
clamitaveritis
|
ihr habet verkündet |
| 3. Person Plural |
clamitaverint
|
sie haben verkündet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus sim
|
ich sei verkündet worden |
| 2. Person Singular |
clamitatus sis
|
du seiest verkündet worden |
| 3. Person Singular |
clamitatus sit
|
er/sie/es sei verkündet worden |
| 1. Person Plural |
clamitati simus
|
wir seien verkündet worden |
| 2. Person Plural |
clamitati sitis
|
ihr seiet verkündet worden |
| 3. Person Plural |
clamitati sint
|
sie seien verkündet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitaveram
|
ich hatte verkündet |
| 2. Person Singular |
clamitaveras
|
du hattest verkündet |
| 3. Person Singular |
clamitaverat
|
er/sie/es hatte verkündet |
| 1. Person Plural |
clamitaveramus
|
wir hatten verkündet |
| 2. Person Plural |
clamitaveratis
|
ihr hattet verkündet |
| 3. Person Plural |
clamitaverant
|
sie hatten verkündet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus eram
|
ich war verkündet worden |
| 2. Person Singular |
clamitatus eras
|
du warst verkündet worden |
| 3. Person Singular |
clamitatus erat
|
er/sie/es war verkündet worden |
| 1. Person Plural |
clamitati eramus
|
wir waren verkündet worden |
| 2. Person Plural |
clamitati eratis
|
ihr wart verkündet worden |
| 3. Person Plural |
clamitati erant
|
sie waren verkündet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavissem
|
ich hätte verkündet |
| 2. Person Singular |
clamitavisses
|
du hättest verkündet |
| 3. Person Singular |
clamitavisset
|
er/sie/es hätte verkündet |
| 1. Person Plural |
clamitavissemus
|
wir hätten verkündet |
| 2. Person Plural |
clamitavissetis
|
ihr hättet verkündet |
| 3. Person Plural |
clamitavissent
|
sie hätten verkündet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus essem
|
ich wäre verkündet worden |
| 2. Person Singular |
clamitatus esses
|
du wärest verkündet worden |
| 3. Person Singular |
clamitatus esset
|
er/sie/es wäre verkündet worden |
| 1. Person Plural |
clamitati essemus
|
wir wären verkündet worden |
| 2. Person Plural |
clamitati essetis
|
ihr wäret verkündet worden |
| 3. Person Plural |
clamitati essent
|
sie wären verkündet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavero
|
ich werde verkündet haben |
| 2. Person Singular |
clamitaveris
|
du wirst verkündet haben |
| 3. Person Singular |
clamitaverit
|
er/sie/es wird verkündet haben |
| 1. Person Plural |
clamitaverimus
|
wir werden verkündet haben |
| 2. Person Plural |
clamitaveritis
|
ihr werdet verkündet haben |
| 3. Person Plural |
clamitaverint
|
sie werden verkündet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus ero
|
ich werde verkündet worden sein |
| 2. Person Singular |
clamitatus eris
|
du wirst verkündet worden sein |
| 3. Person Singular |
clamitatus erit
|
er/sie/es wird verkündet worden sein |
| 1. Person Plural |
clamitati erimus
|
wir werden verkündet worden sein |
| 2. Person Plural |
clamitati eritis
|
ihr werdet verkündet worden sein |
| 3. Person Plural |
clamitati erunt
|
sie werden verkündet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
clamitare
|
verkünden |
| Vorzeitigkeit |
clamitavisse
|
verkündet haben |
| Nachzeitigkeit |
clamitaturum esse
|
verkünden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
clamitari clamitarier
|
verkündet werden |
| Vorzeitigkeit |
clamitatum esse
|
verkündet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
clamitatum iri
|
künftig verkündet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
clamita
|
verkünde! |
| 2. Person Plural |
clamitate
|
verkündet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
clamitato
|
| 3. Person Singular |
clamitato
|
| 2. Person Plural |
clamitatote
|
| 3. Person Plural |
clamitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
clamitare
|
das Verkünden |
| Genitiv |
clamitandi
|
des Verkündens |
| Dativ |
clamitando
|
dem Verkünden |
| Akkusativ |
clamitandum
|
das Verkünden |
| Ablativ |
clamitando
|
durch das Verkünden |
| Vokativ |
clamitande
|
Verkünden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitandus
|
clamitanda
|
clamitandum
|
| Genitiv |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitandi
|
| Dativ |
clamitando
|
clamitandae
|
clamitando
|
| Akkusativ |
clamitandum
|
clamitandam
|
clamitandum
|
| Ablativ |
clamitando
|
clamitanda
|
clamitando
|
| Vokativ |
clamitande
|
clamitanda
|
clamitandum
|
Plural
| Nominativ |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitanda
|
| Genitiv |
clamitandorum
|
clamitandarum
|
clamitandorum
|
| Dativ |
clamitandis
|
clamitandis
|
clamitandis
|
| Akkusativ |
clamitandos
|
clamitandas
|
clamitanda
|
| Ablativ |
clamitandis
|
clamitandis
|
clamitandis
|
| Vokativ |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitans
|
clamitans
|
clamitans
|
| Genitiv |
clamitantis
|
clamitantis
|
clamitantis
|
| Dativ |
clamitanti
|
clamitanti
|
clamitanti
|
| Akkusativ |
clamitantem
|
clamitantem
|
clamitans
|
| Ablativ |
clamitanti clamitante
|
clamitanti clamitante
|
clamitanti clamitante
|
| Vokativ |
clamitans
|
clamitans
|
clamitans
|
Plural
| Nominativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
| Genitiv |
clamitantium clamitantum
|
clamitantium clamitantum
|
clamitantium clamitantum
|
| Dativ |
clamitantibus
|
clamitantibus
|
clamitantibus
|
| Akkusativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
| Ablativ |
clamitantibus
|
clamitantibus
|
clamitantibus
|
| Vokativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitatus
|
clamitata
|
clamitatum
|
| Genitiv |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitati
|
| Dativ |
clamitato
|
clamitatae
|
clamitato
|
| Akkusativ |
clamitatum
|
clamitatam
|
clamitatum
|
| Ablativ |
clamitato
|
clamitata
|
clamitato
|
| Vokativ |
clamitate
|
clamitata
|
clamitatum
|
Plural
| Nominativ |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitata
|
| Genitiv |
clamitatorum
|
clamitatarum
|
clamitatorum
|
| Dativ |
clamitatis
|
clamitatis
|
clamitatis
|
| Akkusativ |
clamitatos
|
clamitatas
|
clamitata
|
| Ablativ |
clamitatis
|
clamitatis
|
clamitatis
|
| Vokativ |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitaturus
|
clamitatura
|
clamitaturum
|
| Genitiv |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitaturi
|
| Dativ |
clamitaturo
|
clamitaturae
|
clamitaturo
|
| Akkusativ |
clamitaturum
|
clamitaturam
|
clamitaturum
|
| Ablativ |
clamitaturo
|
clamitatura
|
clamitaturo
|
| Vokativ |
clamitature
|
clamitatura
|
clamitaturum
|
Plural
| Nominativ |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitatura
|
| Genitiv |
clamitaturorum
|
clamitaturarum
|
clamitaturorum
|
| Dativ |
clamitaturis
|
clamitaturis
|
clamitaturis
|
| Akkusativ |
clamitaturos
|
clamitaturas
|
clamitatura
|
| Ablativ |
clamitaturis
|
clamitaturis
|
clamitaturis
|
| Vokativ |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
clamitatum
|
clamitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamito
|
|
| 2. Person Singular |
clamitas
|
|
| 3. Person Singular |
clamitat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitamus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitatis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitor
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaris clamitare
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitamur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitamini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitem
|
|
| 2. Person Singular |
clamites
|
|
| 3. Person Singular |
clamitet
|
|
| 1. Person Plural |
clamitemus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitetis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamiter
|
|
| 2. Person Singular |
clamiteris clamitere
|
|
| 3. Person Singular |
clamitetur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitemur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitemini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabam
|
|
| 2. Person Singular |
clamitabas
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabar
|
|
| 2. Person Singular |
clamitabaris clamitabare
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitarem
|
|
| 2. Person Singular |
clamitares
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaret
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitarer
|
|
| 2. Person Singular |
clamitareris clamitarere
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabo
|
|
| 2. Person Singular |
clamitabis
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabor
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaberis clamitabere
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavi
|
|
| 2. Person Singular |
clamitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
clamitavit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitaverunt clamitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
clamitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
clamitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
clamitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavero
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
clamitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
clamitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
clamitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
clamitari clamitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
clamitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
clamitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
clamita
|
! |
| 2. Person Plural |
clamitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
clamitato
|
| 3. Person Singular |
clamitato
|
| 2. Person Plural |
clamitatote
|
| 3. Person Plural |
clamitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
clamitare
|
|
| Genitiv |
clamitandi
|
|
| Dativ |
clamitando
|
|
| Akkusativ |
clamitandum
|
|
| Ablativ |
clamitando
|
|
| Vokativ |
clamitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitandus
|
clamitanda
|
clamitandum
|
| Genitiv |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitandi
|
| Dativ |
clamitando
|
clamitandae
|
clamitando
|
| Akkusativ |
clamitandum
|
clamitandam
|
clamitandum
|
| Ablativ |
clamitando
|
clamitanda
|
clamitando
|
| Vokativ |
clamitande
|
clamitanda
|
clamitandum
|
Plural
| Nominativ |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitanda
|
| Genitiv |
clamitandorum
|
clamitandarum
|
clamitandorum
|
| Dativ |
clamitandis
|
clamitandis
|
clamitandis
|
| Akkusativ |
clamitandos
|
clamitandas
|
clamitanda
|
| Ablativ |
clamitandis
|
clamitandis
|
clamitandis
|
| Vokativ |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitans
|
clamitans
|
clamitans
|
| Genitiv |
clamitantis
|
clamitantis
|
clamitantis
|
| Dativ |
clamitanti
|
clamitanti
|
clamitanti
|
| Akkusativ |
clamitantem
|
clamitantem
|
clamitans
|
| Ablativ |
clamitanti clamitante
|
clamitanti clamitante
|
clamitanti clamitante
|
| Vokativ |
clamitans
|
clamitans
|
clamitans
|
Plural
| Nominativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
| Genitiv |
clamitantium clamitantum
|
clamitantium clamitantum
|
clamitantium clamitantum
|
| Dativ |
clamitantibus
|
clamitantibus
|
clamitantibus
|
| Akkusativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
| Ablativ |
clamitantibus
|
clamitantibus
|
clamitantibus
|
| Vokativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitatus
|
clamitata
|
clamitatum
|
| Genitiv |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitati
|
| Dativ |
clamitato
|
clamitatae
|
clamitato
|
| Akkusativ |
clamitatum
|
clamitatam
|
clamitatum
|
| Ablativ |
clamitato
|
clamitata
|
clamitato
|
| Vokativ |
clamitate
|
clamitata
|
clamitatum
|
Plural
| Nominativ |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitata
|
| Genitiv |
clamitatorum
|
clamitatarum
|
clamitatorum
|
| Dativ |
clamitatis
|
clamitatis
|
clamitatis
|
| Akkusativ |
clamitatos
|
clamitatas
|
clamitata
|
| Ablativ |
clamitatis
|
clamitatis
|
clamitatis
|
| Vokativ |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitaturus
|
clamitatura
|
clamitaturum
|
| Genitiv |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitaturi
|
| Dativ |
clamitaturo
|
clamitaturae
|
clamitaturo
|
| Akkusativ |
clamitaturum
|
clamitaturam
|
clamitaturum
|
| Ablativ |
clamitaturo
|
clamitatura
|
clamitaturo
|
| Vokativ |
clamitature
|
clamitatura
|
clamitaturum
|
Plural
| Nominativ |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitatura
|
| Genitiv |
clamitaturorum
|
clamitaturarum
|
clamitaturorum
|
| Dativ |
clamitaturis
|
clamitaturis
|
clamitaturis
|
| Akkusativ |
clamitaturos
|
clamitaturas
|
clamitatura
|
| Ablativ |
clamitaturis
|
clamitaturis
|
clamitaturis
|
| Vokativ |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
clamitatum
|
clamitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamito
|
|
| 2. Person Singular |
clamitas
|
|
| 3. Person Singular |
clamitat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitamus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitatis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitor
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaris clamitare
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitamur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitamini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitem
|
|
| 2. Person Singular |
clamites
|
|
| 3. Person Singular |
clamitet
|
|
| 1. Person Plural |
clamitemus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitetis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamiter
|
|
| 2. Person Singular |
clamiteris clamitere
|
|
| 3. Person Singular |
clamitetur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitemur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitemini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabam
|
|
| 2. Person Singular |
clamitabas
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabar
|
|
| 2. Person Singular |
clamitabaris clamitabare
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitarem
|
|
| 2. Person Singular |
clamitares
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaret
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitarer
|
|
| 2. Person Singular |
clamitareris clamitarere
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabo
|
|
| 2. Person Singular |
clamitabis
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabor
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaberis clamitabere
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavi
|
|
| 2. Person Singular |
clamitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
clamitavit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitaverunt clamitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
clamitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
clamitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
clamitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavero
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
clamitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
clamitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
clamitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
clamitari clamitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
clamitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
clamitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
clamita
|
! |
| 2. Person Plural |
clamitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
clamitato
|
| 3. Person Singular |
clamitato
|
| 2. Person Plural |
clamitatote
|
| 3. Person Plural |
clamitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
clamitare
|
|
| Genitiv |
clamitandi
|
|
| Dativ |
clamitando
|
|
| Akkusativ |
clamitandum
|
|
| Ablativ |
clamitando
|
|
| Vokativ |
clamitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitandus
|
clamitanda
|
clamitandum
|
| Genitiv |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitandi
|
| Dativ |
clamitando
|
clamitandae
|
clamitando
|
| Akkusativ |
clamitandum
|
clamitandam
|
clamitandum
|
| Ablativ |
clamitando
|
clamitanda
|
clamitando
|
| Vokativ |
clamitande
|
clamitanda
|
clamitandum
|
Plural
| Nominativ |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitanda
|
| Genitiv |
clamitandorum
|
clamitandarum
|
clamitandorum
|
| Dativ |
clamitandis
|
clamitandis
|
clamitandis
|
| Akkusativ |
clamitandos
|
clamitandas
|
clamitanda
|
| Ablativ |
clamitandis
|
clamitandis
|
clamitandis
|
| Vokativ |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitans
|
clamitans
|
clamitans
|
| Genitiv |
clamitantis
|
clamitantis
|
clamitantis
|
| Dativ |
clamitanti
|
clamitanti
|
clamitanti
|
| Akkusativ |
clamitantem
|
clamitantem
|
clamitans
|
| Ablativ |
clamitanti clamitante
|
clamitanti clamitante
|
clamitanti clamitante
|
| Vokativ |
clamitans
|
clamitans
|
clamitans
|
Plural
| Nominativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
| Genitiv |
clamitantium clamitantum
|
clamitantium clamitantum
|
clamitantium clamitantum
|
| Dativ |
clamitantibus
|
clamitantibus
|
clamitantibus
|
| Akkusativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
| Ablativ |
clamitantibus
|
clamitantibus
|
clamitantibus
|
| Vokativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitatus
|
clamitata
|
clamitatum
|
| Genitiv |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitati
|
| Dativ |
clamitato
|
clamitatae
|
clamitato
|
| Akkusativ |
clamitatum
|
clamitatam
|
clamitatum
|
| Ablativ |
clamitato
|
clamitata
|
clamitato
|
| Vokativ |
clamitate
|
clamitata
|
clamitatum
|
Plural
| Nominativ |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitata
|
| Genitiv |
clamitatorum
|
clamitatarum
|
clamitatorum
|
| Dativ |
clamitatis
|
clamitatis
|
clamitatis
|
| Akkusativ |
clamitatos
|
clamitatas
|
clamitata
|
| Ablativ |
clamitatis
|
clamitatis
|
clamitatis
|
| Vokativ |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitaturus
|
clamitatura
|
clamitaturum
|
| Genitiv |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitaturi
|
| Dativ |
clamitaturo
|
clamitaturae
|
clamitaturo
|
| Akkusativ |
clamitaturum
|
clamitaturam
|
clamitaturum
|
| Ablativ |
clamitaturo
|
clamitatura
|
clamitaturo
|
| Vokativ |
clamitature
|
clamitatura
|
clamitaturum
|
Plural
| Nominativ |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitatura
|
| Genitiv |
clamitaturorum
|
clamitaturarum
|
clamitaturorum
|
| Dativ |
clamitaturis
|
clamitaturis
|
clamitaturis
|
| Akkusativ |
clamitaturos
|
clamitaturas
|
clamitatura
|
| Ablativ |
clamitaturis
|
clamitaturis
|
clamitaturis
|
| Vokativ |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
clamitatum
|
clamitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamito
|
|
| 2. Person Singular |
clamitas
|
|
| 3. Person Singular |
clamitat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitamus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitatis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitor
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaris clamitare
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitamur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitamini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitem
|
|
| 2. Person Singular |
clamites
|
|
| 3. Person Singular |
clamitet
|
|
| 1. Person Plural |
clamitemus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitetis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamiter
|
|
| 2. Person Singular |
clamiteris clamitere
|
|
| 3. Person Singular |
clamitetur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitemur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitemini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabam
|
|
| 2. Person Singular |
clamitabas
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabar
|
|
| 2. Person Singular |
clamitabaris clamitabare
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitarem
|
|
| 2. Person Singular |
clamitares
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaret
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitarer
|
|
| 2. Person Singular |
clamitareris clamitarere
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabo
|
|
| 2. Person Singular |
clamitabis
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabor
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaberis clamitabere
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavi
|
|
| 2. Person Singular |
clamitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
clamitavit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitaverunt clamitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
clamitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
clamitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
clamitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavero
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
clamitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
clamitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
clamitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
clamitari clamitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
clamitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
clamitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
clamita
|
! |
| 2. Person Plural |
clamitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
clamitato
|
| 3. Person Singular |
clamitato
|
| 2. Person Plural |
clamitatote
|
| 3. Person Plural |
clamitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
clamitare
|
|
| Genitiv |
clamitandi
|
|
| Dativ |
clamitando
|
|
| Akkusativ |
clamitandum
|
|
| Ablativ |
clamitando
|
|
| Vokativ |
clamitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitandus
|
clamitanda
|
clamitandum
|
| Genitiv |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitandi
|
| Dativ |
clamitando
|
clamitandae
|
clamitando
|
| Akkusativ |
clamitandum
|
clamitandam
|
clamitandum
|
| Ablativ |
clamitando
|
clamitanda
|
clamitando
|
| Vokativ |
clamitande
|
clamitanda
|
clamitandum
|
Plural
| Nominativ |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitanda
|
| Genitiv |
clamitandorum
|
clamitandarum
|
clamitandorum
|
| Dativ |
clamitandis
|
clamitandis
|
clamitandis
|
| Akkusativ |
clamitandos
|
clamitandas
|
clamitanda
|
| Ablativ |
clamitandis
|
clamitandis
|
clamitandis
|
| Vokativ |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitans
|
clamitans
|
clamitans
|
| Genitiv |
clamitantis
|
clamitantis
|
clamitantis
|
| Dativ |
clamitanti
|
clamitanti
|
clamitanti
|
| Akkusativ |
clamitantem
|
clamitantem
|
clamitans
|
| Ablativ |
clamitanti clamitante
|
clamitanti clamitante
|
clamitanti clamitante
|
| Vokativ |
clamitans
|
clamitans
|
clamitans
|
Plural
| Nominativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
| Genitiv |
clamitantium clamitantum
|
clamitantium clamitantum
|
clamitantium clamitantum
|
| Dativ |
clamitantibus
|
clamitantibus
|
clamitantibus
|
| Akkusativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
| Ablativ |
clamitantibus
|
clamitantibus
|
clamitantibus
|
| Vokativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitatus
|
clamitata
|
clamitatum
|
| Genitiv |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitati
|
| Dativ |
clamitato
|
clamitatae
|
clamitato
|
| Akkusativ |
clamitatum
|
clamitatam
|
clamitatum
|
| Ablativ |
clamitato
|
clamitata
|
clamitato
|
| Vokativ |
clamitate
|
clamitata
|
clamitatum
|
Plural
| Nominativ |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitata
|
| Genitiv |
clamitatorum
|
clamitatarum
|
clamitatorum
|
| Dativ |
clamitatis
|
clamitatis
|
clamitatis
|
| Akkusativ |
clamitatos
|
clamitatas
|
clamitata
|
| Ablativ |
clamitatis
|
clamitatis
|
clamitatis
|
| Vokativ |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitaturus
|
clamitatura
|
clamitaturum
|
| Genitiv |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitaturi
|
| Dativ |
clamitaturo
|
clamitaturae
|
clamitaturo
|
| Akkusativ |
clamitaturum
|
clamitaturam
|
clamitaturum
|
| Ablativ |
clamitaturo
|
clamitatura
|
clamitaturo
|
| Vokativ |
clamitature
|
clamitatura
|
clamitaturum
|
Plural
| Nominativ |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitatura
|
| Genitiv |
clamitaturorum
|
clamitaturarum
|
clamitaturorum
|
| Dativ |
clamitaturis
|
clamitaturis
|
clamitaturis
|
| Akkusativ |
clamitaturos
|
clamitaturas
|
clamitatura
|
| Ablativ |
clamitaturis
|
clamitaturis
|
clamitaturis
|
| Vokativ |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
clamitatum
|
clamitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamito
|
|
| 2. Person Singular |
clamitas
|
|
| 3. Person Singular |
clamitat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitamus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitatis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitor
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaris clamitare
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitamur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitamini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitem
|
|
| 2. Person Singular |
clamites
|
|
| 3. Person Singular |
clamitet
|
|
| 1. Person Plural |
clamitemus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitetis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamiter
|
|
| 2. Person Singular |
clamiteris clamitere
|
|
| 3. Person Singular |
clamitetur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitemur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitemini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabam
|
|
| 2. Person Singular |
clamitabas
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabar
|
|
| 2. Person Singular |
clamitabaris clamitabare
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitarem
|
|
| 2. Person Singular |
clamitares
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaret
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitarer
|
|
| 2. Person Singular |
clamitareris clamitarere
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabo
|
|
| 2. Person Singular |
clamitabis
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitabor
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaberis clamitabere
|
|
| 3. Person Singular |
clamitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
clamitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
clamitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
clamitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavi
|
|
| 2. Person Singular |
clamitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
clamitavit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitaverunt clamitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
clamitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
clamitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
clamitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitavero
|
|
| 2. Person Singular |
clamitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
clamitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clamitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
clamitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
clamitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
clamitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
clamitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
clamitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
clamitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
clamitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
clamitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
clamitari clamitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
clamitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
clamitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
clamita
|
! |
| 2. Person Plural |
clamitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
clamitato
|
| 3. Person Singular |
clamitato
|
| 2. Person Plural |
clamitatote
|
| 3. Person Plural |
clamitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
clamitare
|
|
| Genitiv |
clamitandi
|
|
| Dativ |
clamitando
|
|
| Akkusativ |
clamitandum
|
|
| Ablativ |
clamitando
|
|
| Vokativ |
clamitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitandus
|
clamitanda
|
clamitandum
|
| Genitiv |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitandi
|
| Dativ |
clamitando
|
clamitandae
|
clamitando
|
| Akkusativ |
clamitandum
|
clamitandam
|
clamitandum
|
| Ablativ |
clamitando
|
clamitanda
|
clamitando
|
| Vokativ |
clamitande
|
clamitanda
|
clamitandum
|
Plural
| Nominativ |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitanda
|
| Genitiv |
clamitandorum
|
clamitandarum
|
clamitandorum
|
| Dativ |
clamitandis
|
clamitandis
|
clamitandis
|
| Akkusativ |
clamitandos
|
clamitandas
|
clamitanda
|
| Ablativ |
clamitandis
|
clamitandis
|
clamitandis
|
| Vokativ |
clamitandi
|
clamitandae
|
clamitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitans
|
clamitans
|
clamitans
|
| Genitiv |
clamitantis
|
clamitantis
|
clamitantis
|
| Dativ |
clamitanti
|
clamitanti
|
clamitanti
|
| Akkusativ |
clamitantem
|
clamitantem
|
clamitans
|
| Ablativ |
clamitanti clamitante
|
clamitanti clamitante
|
clamitanti clamitante
|
| Vokativ |
clamitans
|
clamitans
|
clamitans
|
Plural
| Nominativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
| Genitiv |
clamitantium clamitantum
|
clamitantium clamitantum
|
clamitantium clamitantum
|
| Dativ |
clamitantibus
|
clamitantibus
|
clamitantibus
|
| Akkusativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
| Ablativ |
clamitantibus
|
clamitantibus
|
clamitantibus
|
| Vokativ |
clamitantes
|
clamitantes
|
clamitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitatus
|
clamitata
|
clamitatum
|
| Genitiv |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitati
|
| Dativ |
clamitato
|
clamitatae
|
clamitato
|
| Akkusativ |
clamitatum
|
clamitatam
|
clamitatum
|
| Ablativ |
clamitato
|
clamitata
|
clamitato
|
| Vokativ |
clamitate
|
clamitata
|
clamitatum
|
Plural
| Nominativ |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitata
|
| Genitiv |
clamitatorum
|
clamitatarum
|
clamitatorum
|
| Dativ |
clamitatis
|
clamitatis
|
clamitatis
|
| Akkusativ |
clamitatos
|
clamitatas
|
clamitata
|
| Ablativ |
clamitatis
|
clamitatis
|
clamitatis
|
| Vokativ |
clamitati
|
clamitatae
|
clamitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clamitaturus
|
clamitatura
|
clamitaturum
|
| Genitiv |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitaturi
|
| Dativ |
clamitaturo
|
clamitaturae
|
clamitaturo
|
| Akkusativ |
clamitaturum
|
clamitaturam
|
clamitaturum
|
| Ablativ |
clamitaturo
|
clamitatura
|
clamitaturo
|
| Vokativ |
clamitature
|
clamitatura
|
clamitaturum
|
Plural
| Nominativ |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitatura
|
| Genitiv |
clamitaturorum
|
clamitaturarum
|
clamitaturorum
|
| Dativ |
clamitaturis
|
clamitaturis
|
clamitaturis
|
| Akkusativ |
clamitaturos
|
clamitaturas
|
clamitatura
|
| Ablativ |
clamitaturis
|
clamitaturis
|
clamitaturis
|
| Vokativ |
clamitaturi
|
clamitaturae
|
clamitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
clamitatum
|
clamitatu
|