Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricito
|
ich gedenke |
| 2. Person Singular |
claricitas
|
du gedenkst |
| 3. Person Singular |
claricitat
|
er/sie/es gedenkt |
| 1. Person Plural |
claricitamus
|
wir gedenken |
| 2. Person Plural |
claricitatis
|
ihr gedenkt |
| 3. Person Plural |
claricitant
|
sie gedenken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitor
|
|
| 2. Person Singular |
claricitaris claricitare
|
|
| 3. Person Singular |
claricitatur
|
|
| 1. Person Plural |
claricitamur
|
|
| 2. Person Plural |
claricitamini
|
|
| 3. Person Plural |
claricitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitem
|
ich gedenke |
| 2. Person Singular |
claricites
|
du gedenkest |
| 3. Person Singular |
claricitet
|
er/sie/es gedenke |
| 1. Person Plural |
claricitemus
|
wir gedenken |
| 2. Person Plural |
claricitetis
|
ihr gedenket |
| 3. Person Plural |
claricitent
|
sie gedenken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clariciter
|
|
| 2. Person Singular |
clariciteris claricitere
|
|
| 3. Person Singular |
claricitetur
|
|
| 1. Person Plural |
claricitemur
|
|
| 2. Person Plural |
claricitemini
|
|
| 3. Person Plural |
claricitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitabam
|
ich gedachte |
| 2. Person Singular |
claricitabas
|
du gedachtest |
| 3. Person Singular |
claricitabat
|
er/sie/es gedachte |
| 1. Person Plural |
claricitabamus
|
wir gedachten |
| 2. Person Plural |
claricitabatis
|
ihr gedachtet |
| 3. Person Plural |
claricitabant
|
sie gedachten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitabar
|
|
| 2. Person Singular |
claricitabaris claricitabare
|
|
| 3. Person Singular |
claricitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
claricitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
claricitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
claricitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitarem
|
ich gedächte |
| 2. Person Singular |
claricitares
|
du gedächtest |
| 3. Person Singular |
claricitaret
|
er/sie/es gedächte |
| 1. Person Plural |
claricitaremus
|
wir gedächten |
| 2. Person Plural |
claricitaretis
|
ihr gedächtet |
| 3. Person Plural |
claricitarent
|
sie gedächten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitarer
|
|
| 2. Person Singular |
claricitareris claricitarere
|
|
| 3. Person Singular |
claricitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
claricitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
claricitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
claricitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitabo
|
ich werde gedenken |
| 2. Person Singular |
claricitabis
|
du wirst gedenken |
| 3. Person Singular |
claricitabit
|
er/sie/es wird gedenken |
| 1. Person Plural |
claricitabimus
|
wir werden gedenken |
| 2. Person Plural |
claricitabitis
|
ihr werdet gedenken |
| 3. Person Plural |
claricitabunt
|
sie werden gedenken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitabor
|
|
| 2. Person Singular |
claricitaberis claricitabere
|
|
| 3. Person Singular |
claricitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
claricitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
claricitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
claricitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitavi
|
ich habe gedacht |
| 2. Person Singular |
claricitavisti
|
du hast gedacht |
| 3. Person Singular |
claricitavit
|
er/sie/es hat gedacht |
| 1. Person Plural |
claricitavimus
|
wir haben gedacht |
| 2. Person Plural |
claricitavistis
|
ihr habt gedacht |
| 3. Person Plural |
claricitaverunt claricitavere
|
sie haben gedacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
claricitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
claricitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
claricitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
claricitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
claricitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitaverim
|
ich habe gedacht |
| 2. Person Singular |
claricitaveris
|
du habest gedacht |
| 3. Person Singular |
claricitaverit
|
er/sie/es habe gedacht |
| 1. Person Plural |
claricitaverimus
|
wir haben gedacht |
| 2. Person Plural |
claricitaveritis
|
ihr habet gedacht |
| 3. Person Plural |
claricitaverint
|
sie haben gedacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
claricitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
claricitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
claricitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
claricitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
claricitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitaveram
|
ich hatte gedacht |
| 2. Person Singular |
claricitaveras
|
du hattest gedacht |
| 3. Person Singular |
claricitaverat
|
er/sie/es hatte gedacht |
| 1. Person Plural |
claricitaveramus
|
wir hatten gedacht |
| 2. Person Plural |
claricitaveratis
|
ihr hattet gedacht |
| 3. Person Plural |
claricitaverant
|
sie hatten gedacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
claricitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
claricitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
claricitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
claricitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
claricitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitavissem
|
ich hätte gedacht |
| 2. Person Singular |
claricitavisses
|
du hättest gedacht |
| 3. Person Singular |
claricitavisset
|
er/sie/es hätte gedacht |
| 1. Person Plural |
claricitavissemus
|
wir hätten gedacht |
| 2. Person Plural |
claricitavissetis
|
ihr hättet gedacht |
| 3. Person Plural |
claricitavissent
|
sie hätten gedacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
claricitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
claricitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
claricitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
claricitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
claricitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitavero
|
ich werde gedacht haben |
| 2. Person Singular |
claricitaveris
|
du wirst gedacht haben |
| 3. Person Singular |
claricitaverit
|
er/sie/es wird gedacht haben |
| 1. Person Plural |
claricitaverimus
|
wir werden gedacht haben |
| 2. Person Plural |
claricitaveritis
|
ihr werdet gedacht haben |
| 3. Person Plural |
claricitaverint
|
sie werden gedacht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
claricitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
claricitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
claricitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
claricitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
claricitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
claricitare
|
gedenken |
| Vorzeitigkeit |
claricitavisse
|
gedacht haben |
| Nachzeitigkeit |
claricitaturum esse
|
gedenken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
claricitari claricitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
claricitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
claricitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
claricita
|
gedenke; gedenk! |
| 2. Person Plural |
claricitate
|
gedenkt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
claricitato
|
| 3. Person Singular |
claricitato
|
| 2. Person Plural |
claricitatote
|
| 3. Person Plural |
claricitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
claricitare
|
das Gedenken |
| Genitiv |
claricitandi
|
des Gedenkens |
| Dativ |
claricitando
|
dem Gedenken |
| Akkusativ |
claricitandum
|
das Gedenken |
| Ablativ |
claricitando
|
durch das Gedenken |
| Vokativ |
claricitande
|
Gedenken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
claricitandus
|
claricitanda
|
claricitandum
|
| Genitiv |
claricitandi
|
claricitandae
|
claricitandi
|
| Dativ |
claricitando
|
claricitandae
|
claricitando
|
| Akkusativ |
claricitandum
|
claricitandam
|
claricitandum
|
| Ablativ |
claricitando
|
claricitanda
|
claricitando
|
| Vokativ |
claricitande
|
claricitanda
|
claricitandum
|
Plural
| Nominativ |
claricitandi
|
claricitandae
|
claricitanda
|
| Genitiv |
claricitandorum
|
claricitandarum
|
claricitandorum
|
| Dativ |
claricitandis
|
claricitandis
|
claricitandis
|
| Akkusativ |
claricitandos
|
claricitandas
|
claricitanda
|
| Ablativ |
claricitandis
|
claricitandis
|
claricitandis
|
| Vokativ |
claricitandi
|
claricitandae
|
claricitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
claricitans
|
claricitans
|
claricitans
|
| Genitiv |
claricitantis
|
claricitantis
|
claricitantis
|
| Dativ |
claricitanti
|
claricitanti
|
claricitanti
|
| Akkusativ |
claricitantem
|
claricitantem
|
claricitans
|
| Ablativ |
claricitanti claricitante
|
claricitanti claricitante
|
claricitanti claricitante
|
| Vokativ |
claricitans
|
claricitans
|
claricitans
|
Plural
| Nominativ |
claricitantes
|
claricitantes
|
claricitantia
|
| Genitiv |
claricitantium claricitantum
|
claricitantium claricitantum
|
claricitantium claricitantum
|
| Dativ |
claricitantibus
|
claricitantibus
|
claricitantibus
|
| Akkusativ |
claricitantes
|
claricitantes
|
claricitantia
|
| Ablativ |
claricitantibus
|
claricitantibus
|
claricitantibus
|
| Vokativ |
claricitantes
|
claricitantes
|
claricitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
claricitatus
|
claricitata
|
claricitatum
|
| Genitiv |
claricitati
|
claricitatae
|
claricitati
|
| Dativ |
claricitato
|
claricitatae
|
claricitato
|
| Akkusativ |
claricitatum
|
claricitatam
|
claricitatum
|
| Ablativ |
claricitato
|
claricitata
|
claricitato
|
| Vokativ |
claricitate
|
claricitata
|
claricitatum
|
Plural
| Nominativ |
claricitati
|
claricitatae
|
claricitata
|
| Genitiv |
claricitatorum
|
claricitatarum
|
claricitatorum
|
| Dativ |
claricitatis
|
claricitatis
|
claricitatis
|
| Akkusativ |
claricitatos
|
claricitatas
|
claricitata
|
| Ablativ |
claricitatis
|
claricitatis
|
claricitatis
|
| Vokativ |
claricitati
|
claricitatae
|
claricitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
claricitaturus
|
claricitatura
|
claricitaturum
|
| Genitiv |
claricitaturi
|
claricitaturae
|
claricitaturi
|
| Dativ |
claricitaturo
|
claricitaturae
|
claricitaturo
|
| Akkusativ |
claricitaturum
|
claricitaturam
|
claricitaturum
|
| Ablativ |
claricitaturo
|
claricitatura
|
claricitaturo
|
| Vokativ |
claricitature
|
claricitatura
|
claricitaturum
|
Plural
| Nominativ |
claricitaturi
|
claricitaturae
|
claricitatura
|
| Genitiv |
claricitaturorum
|
claricitaturarum
|
claricitaturorum
|
| Dativ |
claricitaturis
|
claricitaturis
|
claricitaturis
|
| Akkusativ |
claricitaturos
|
claricitaturas
|
claricitatura
|
| Ablativ |
claricitaturis
|
claricitaturis
|
claricitaturis
|
| Vokativ |
claricitaturi
|
claricitaturae
|
claricitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
claricitatum
|
claricitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricito
|
ich erinnere |
| 2. Person Singular |
claricitas
|
du erinnerst |
| 3. Person Singular |
claricitat
|
er/sie/es erinnert |
| 1. Person Plural |
claricitamus
|
wir erinnern |
| 2. Person Plural |
claricitatis
|
ihr erinnert |
| 3. Person Plural |
claricitant
|
sie erinnern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitor
|
ich werde erinnert |
| 2. Person Singular |
claricitaris claricitare
|
du wirst erinnert |
| 3. Person Singular |
claricitatur
|
er/sie/es wird erinnert |
| 1. Person Plural |
claricitamur
|
wir werden erinnert |
| 2. Person Plural |
claricitamini
|
ihr werdet erinnert |
| 3. Person Plural |
claricitantur
|
sie werden erinnert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitem
|
ich erinnere |
| 2. Person Singular |
claricites
|
du erinnerst |
| 3. Person Singular |
claricitet
|
er/sie/es erinnere |
| 1. Person Plural |
claricitemus
|
wir erinnern |
| 2. Person Plural |
claricitetis
|
ihr erinnert |
| 3. Person Plural |
claricitent
|
sie erinnern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clariciter
|
ich werde erinnert |
| 2. Person Singular |
clariciteris claricitere
|
du werdest erinnert |
| 3. Person Singular |
claricitetur
|
er/sie/es werde erinnert |
| 1. Person Plural |
claricitemur
|
wir werden erinnert |
| 2. Person Plural |
claricitemini
|
ihr werdet erinnert |
| 3. Person Plural |
claricitentur
|
sie werden erinnert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitabam
|
ich erinnerte |
| 2. Person Singular |
claricitabas
|
du erinnertest |
| 3. Person Singular |
claricitabat
|
er/sie/es erinnerte |
| 1. Person Plural |
claricitabamus
|
wir erinnerten |
| 2. Person Plural |
claricitabatis
|
ihr erinnertet |
| 3. Person Plural |
claricitabant
|
sie erinnerten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitabar
|
ich wurde erinnert |
| 2. Person Singular |
claricitabaris claricitabare
|
du wurdest erinnert |
| 3. Person Singular |
claricitabatur
|
er/sie/es wurde erinnert |
| 1. Person Plural |
claricitabamur
|
wir wurden erinnert |
| 2. Person Plural |
claricitabamini
|
ihr wurdet erinnert |
| 3. Person Plural |
claricitabantur
|
sie wurden erinnert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitarem
|
ich erinnerte |
| 2. Person Singular |
claricitares
|
du erinnertest |
| 3. Person Singular |
claricitaret
|
er/sie/es erinnerte |
| 1. Person Plural |
claricitaremus
|
wir erinnerten |
| 2. Person Plural |
claricitaretis
|
ihr erinnertet |
| 3. Person Plural |
claricitarent
|
sie erinnerten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitarer
|
ich würde erinnert |
| 2. Person Singular |
claricitareris claricitarere
|
du würdest erinnert |
| 3. Person Singular |
claricitaretur
|
er/sie/es würde erinnert |
| 1. Person Plural |
claricitaremur
|
wir würden erinnert |
| 2. Person Plural |
claricitaremini
|
ihr würdet erinnert |
| 3. Person Plural |
claricitarentur
|
sie würden erinnert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitabo
|
ich werde erinnern |
| 2. Person Singular |
claricitabis
|
du wirst erinnern |
| 3. Person Singular |
claricitabit
|
er/sie/es wird erinnern |
| 1. Person Plural |
claricitabimus
|
wir werden erinnern |
| 2. Person Plural |
claricitabitis
|
ihr werdet erinnern |
| 3. Person Plural |
claricitabunt
|
sie werden erinnern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitabor
|
ich werde erinnert werden |
| 2. Person Singular |
claricitaberis claricitabere
|
du wirst erinnert werden |
| 3. Person Singular |
claricitabitur
|
er/sie/es wird erinnert werden |
| 1. Person Plural |
claricitabimur
|
wir werden erinnert werden |
| 2. Person Plural |
claricitabimini
|
ihr werdet erinnert werden |
| 3. Person Plural |
claricitabuntur
|
sie werden erinnert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitavi
|
ich habe erinnert |
| 2. Person Singular |
claricitavisti
|
du hast erinnert |
| 3. Person Singular |
claricitavit
|
er/sie/es hat erinnert |
| 1. Person Plural |
claricitavimus
|
wir haben erinnert |
| 2. Person Plural |
claricitavistis
|
ihr habt erinnert |
| 3. Person Plural |
claricitaverunt claricitavere
|
sie haben erinnert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitatus sum
|
ich bin erinnert worden |
| 2. Person Singular |
claricitatus es
|
du bist erinnert worden |
| 3. Person Singular |
claricitatus est
|
er/sie/es ist erinnert worden |
| 1. Person Plural |
claricitati sumus
|
wir sind erinnert worden |
| 2. Person Plural |
claricitati estis
|
ihr seid erinnert worden |
| 3. Person Plural |
claricitati sunt
|
sie sind erinnert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitaverim
|
ich habe erinnert |
| 2. Person Singular |
claricitaveris
|
du habest erinnert |
| 3. Person Singular |
claricitaverit
|
er/sie/es habe erinnert |
| 1. Person Plural |
claricitaverimus
|
wir haben erinnert |
| 2. Person Plural |
claricitaveritis
|
ihr habet erinnert |
| 3. Person Plural |
claricitaverint
|
sie haben erinnert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitatus sim
|
ich sei erinnert worden |
| 2. Person Singular |
claricitatus sis
|
du seiest erinnert worden |
| 3. Person Singular |
claricitatus sit
|
er/sie/es sei erinnert worden |
| 1. Person Plural |
claricitati simus
|
wir seien erinnert worden |
| 2. Person Plural |
claricitati sitis
|
ihr seiet erinnert worden |
| 3. Person Plural |
claricitati sint
|
sie seien erinnert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitaveram
|
ich hatte erinnert |
| 2. Person Singular |
claricitaveras
|
du hattest erinnert |
| 3. Person Singular |
claricitaverat
|
er/sie/es hatte erinnert |
| 1. Person Plural |
claricitaveramus
|
wir hatten erinnert |
| 2. Person Plural |
claricitaveratis
|
ihr hattet erinnert |
| 3. Person Plural |
claricitaverant
|
sie hatten erinnert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitatus eram
|
ich war erinnert worden |
| 2. Person Singular |
claricitatus eras
|
du warst erinnert worden |
| 3. Person Singular |
claricitatus erat
|
er/sie/es war erinnert worden |
| 1. Person Plural |
claricitati eramus
|
wir waren erinnert worden |
| 2. Person Plural |
claricitati eratis
|
ihr wart erinnert worden |
| 3. Person Plural |
claricitati erant
|
sie waren erinnert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitavissem
|
ich hätte erinnert |
| 2. Person Singular |
claricitavisses
|
du hättest erinnert |
| 3. Person Singular |
claricitavisset
|
er/sie/es hätte erinnert |
| 1. Person Plural |
claricitavissemus
|
wir hätten erinnert |
| 2. Person Plural |
claricitavissetis
|
ihr hättet erinnert |
| 3. Person Plural |
claricitavissent
|
sie hätten erinnert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitatus essem
|
ich wäre erinnert worden |
| 2. Person Singular |
claricitatus esses
|
du wärest erinnert worden |
| 3. Person Singular |
claricitatus esset
|
er/sie/es wäre erinnert worden |
| 1. Person Plural |
claricitati essemus
|
wir wären erinnert worden |
| 2. Person Plural |
claricitati essetis
|
ihr wäret erinnert worden |
| 3. Person Plural |
claricitati essent
|
sie wären erinnert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitavero
|
ich werde erinnert haben |
| 2. Person Singular |
claricitaveris
|
du wirst erinnert haben |
| 3. Person Singular |
claricitaverit
|
er/sie/es wird erinnert haben |
| 1. Person Plural |
claricitaverimus
|
wir werden erinnert haben |
| 2. Person Plural |
claricitaveritis
|
ihr werdet erinnert haben |
| 3. Person Plural |
claricitaverint
|
sie werden erinnert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitatus ero
|
ich werde erinnert worden sein |
| 2. Person Singular |
claricitatus eris
|
du wirst erinnert worden sein |
| 3. Person Singular |
claricitatus erit
|
er/sie/es wird erinnert worden sein |
| 1. Person Plural |
claricitati erimus
|
wir werden erinnert worden sein |
| 2. Person Plural |
claricitati eritis
|
ihr werdet erinnert worden sein |
| 3. Person Plural |
claricitati erunt
|
sie werden erinnert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
claricitare
|
erinnern |
| Vorzeitigkeit |
claricitavisse
|
erinnert haben |
| Nachzeitigkeit |
claricitaturum esse
|
erinnern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
claricitari claricitarier
|
erinnert werden |
| Vorzeitigkeit |
claricitatum esse
|
erinnert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
claricitatum iri
|
künftig erinnert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
claricita
|
erinnere! |
| 2. Person Plural |
claricitate
|
erinnert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
claricitato
|
| 3. Person Singular |
claricitato
|
| 2. Person Plural |
claricitatote
|
| 3. Person Plural |
claricitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
claricitare
|
das Erinnern |
| Genitiv |
claricitandi
|
des Erinnernes |
| Dativ |
claricitando
|
dem Erinnern |
| Akkusativ |
claricitandum
|
das Erinnern |
| Ablativ |
claricitando
|
durch das Erinnern |
| Vokativ |
claricitande
|
Erinnern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
claricitandus
|
claricitanda
|
claricitandum
|
| Genitiv |
claricitandi
|
claricitandae
|
claricitandi
|
| Dativ |
claricitando
|
claricitandae
|
claricitando
|
| Akkusativ |
claricitandum
|
claricitandam
|
claricitandum
|
| Ablativ |
claricitando
|
claricitanda
|
claricitando
|
| Vokativ |
claricitande
|
claricitanda
|
claricitandum
|
Plural
| Nominativ |
claricitandi
|
claricitandae
|
claricitanda
|
| Genitiv |
claricitandorum
|
claricitandarum
|
claricitandorum
|
| Dativ |
claricitandis
|
claricitandis
|
claricitandis
|
| Akkusativ |
claricitandos
|
claricitandas
|
claricitanda
|
| Ablativ |
claricitandis
|
claricitandis
|
claricitandis
|
| Vokativ |
claricitandi
|
claricitandae
|
claricitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
claricitans
|
claricitans
|
claricitans
|
| Genitiv |
claricitantis
|
claricitantis
|
claricitantis
|
| Dativ |
claricitanti
|
claricitanti
|
claricitanti
|
| Akkusativ |
claricitantem
|
claricitantem
|
claricitans
|
| Ablativ |
claricitanti claricitante
|
claricitanti claricitante
|
claricitanti claricitante
|
| Vokativ |
claricitans
|
claricitans
|
claricitans
|
Plural
| Nominativ |
claricitantes
|
claricitantes
|
claricitantia
|
| Genitiv |
claricitantium claricitantum
|
claricitantium claricitantum
|
claricitantium claricitantum
|
| Dativ |
claricitantibus
|
claricitantibus
|
claricitantibus
|
| Akkusativ |
claricitantes
|
claricitantes
|
claricitantia
|
| Ablativ |
claricitantibus
|
claricitantibus
|
claricitantibus
|
| Vokativ |
claricitantes
|
claricitantes
|
claricitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
claricitatus
|
claricitata
|
claricitatum
|
| Genitiv |
claricitati
|
claricitatae
|
claricitati
|
| Dativ |
claricitato
|
claricitatae
|
claricitato
|
| Akkusativ |
claricitatum
|
claricitatam
|
claricitatum
|
| Ablativ |
claricitato
|
claricitata
|
claricitato
|
| Vokativ |
claricitate
|
claricitata
|
claricitatum
|
Plural
| Nominativ |
claricitati
|
claricitatae
|
claricitata
|
| Genitiv |
claricitatorum
|
claricitatarum
|
claricitatorum
|
| Dativ |
claricitatis
|
claricitatis
|
claricitatis
|
| Akkusativ |
claricitatos
|
claricitatas
|
claricitata
|
| Ablativ |
claricitatis
|
claricitatis
|
claricitatis
|
| Vokativ |
claricitati
|
claricitatae
|
claricitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
claricitaturus
|
claricitatura
|
claricitaturum
|
| Genitiv |
claricitaturi
|
claricitaturae
|
claricitaturi
|
| Dativ |
claricitaturo
|
claricitaturae
|
claricitaturo
|
| Akkusativ |
claricitaturum
|
claricitaturam
|
claricitaturum
|
| Ablativ |
claricitaturo
|
claricitatura
|
claricitaturo
|
| Vokativ |
claricitature
|
claricitatura
|
claricitaturum
|
Plural
| Nominativ |
claricitaturi
|
claricitaturae
|
claricitatura
|
| Genitiv |
claricitaturorum
|
claricitaturarum
|
claricitaturorum
|
| Dativ |
claricitaturis
|
claricitaturis
|
claricitaturis
|
| Akkusativ |
claricitaturos
|
claricitaturas
|
claricitatura
|
| Ablativ |
claricitaturis
|
claricitaturis
|
claricitaturis
|
| Vokativ |
claricitaturi
|
claricitaturae
|
claricitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
claricitatum
|
claricitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricito
|
ich rufe zurück |
| 2. Person Singular |
claricitas
|
du rufst zurück |
| 3. Person Singular |
claricitat
|
er/sie/es ruft zurück |
| 1. Person Plural |
claricitamus
|
wir rufen zurück |
| 2. Person Plural |
claricitatis
|
ihr ruft zurück |
| 3. Person Plural |
claricitant
|
sie rufen zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitor
|
ich werde zurückgerufen |
| 2. Person Singular |
claricitaris claricitare
|
du wirst zurückgerufen |
| 3. Person Singular |
claricitatur
|
er/sie/es wird zurückgerufen |
| 1. Person Plural |
claricitamur
|
wir werden zurückgerufen |
| 2. Person Plural |
claricitamini
|
ihr werdet zurückgerufen |
| 3. Person Plural |
claricitantur
|
sie werden zurückgerufen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitem
|
ich rufe zurück |
| 2. Person Singular |
claricites
|
du rufest zurück |
| 3. Person Singular |
claricitet
|
er/sie/es rufe zurück |
| 1. Person Plural |
claricitemus
|
wir rufen zurück |
| 2. Person Plural |
claricitetis
|
ihr rufet zurück |
| 3. Person Plural |
claricitent
|
sie rufen zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clariciter
|
ich werde zurückgerufen |
| 2. Person Singular |
clariciteris claricitere
|
du werdest zurückgerufen |
| 3. Person Singular |
claricitetur
|
er/sie/es werde zurückgerufen |
| 1. Person Plural |
claricitemur
|
wir werden zurückgerufen |
| 2. Person Plural |
claricitemini
|
ihr werdet zurückgerufen |
| 3. Person Plural |
claricitentur
|
sie werden zurückgerufen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitabam
|
ich rief zurück |
| 2. Person Singular |
claricitabas
|
du riefst zurück |
| 3. Person Singular |
claricitabat
|
er/sie/es rief zurück |
| 1. Person Plural |
claricitabamus
|
wir riefen zurück |
| 2. Person Plural |
claricitabatis
|
ihr rieft zurück |
| 3. Person Plural |
claricitabant
|
sie riefen zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitabar
|
ich wurde zurückgerufen |
| 2. Person Singular |
claricitabaris claricitabare
|
du wurdest zurückgerufen |
| 3. Person Singular |
claricitabatur
|
er/sie/es wurde zurückgerufen |
| 1. Person Plural |
claricitabamur
|
wir wurden zurückgerufen |
| 2. Person Plural |
claricitabamini
|
ihr wurdet zurückgerufen |
| 3. Person Plural |
claricitabantur
|
sie wurden zurückgerufen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitarem
|
ich riefe zurück |
| 2. Person Singular |
claricitares
|
du riefest zurück |
| 3. Person Singular |
claricitaret
|
er/sie/es riefe zurück |
| 1. Person Plural |
claricitaremus
|
wir riefen zurück |
| 2. Person Plural |
claricitaretis
|
ihr riefet zurück |
| 3. Person Plural |
claricitarent
|
sie riefen zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitarer
|
ich würde zurückgerufen |
| 2. Person Singular |
claricitareris claricitarere
|
du würdest zurückgerufen |
| 3. Person Singular |
claricitaretur
|
er/sie/es würde zurückgerufen |
| 1. Person Plural |
claricitaremur
|
wir würden zurückgerufen |
| 2. Person Plural |
claricitaremini
|
ihr würdet zurückgerufen |
| 3. Person Plural |
claricitarentur
|
sie würden zurückgerufen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitabo
|
ich werde zurückrufen |
| 2. Person Singular |
claricitabis
|
du wirst zurückrufen |
| 3. Person Singular |
claricitabit
|
er/sie/es wird zurückrufen |
| 1. Person Plural |
claricitabimus
|
wir werden zurückrufen |
| 2. Person Plural |
claricitabitis
|
ihr werdet zurückrufen |
| 3. Person Plural |
claricitabunt
|
sie werden zurückrufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitabor
|
ich werde zurückgerufen werden |
| 2. Person Singular |
claricitaberis claricitabere
|
du wirst zurückgerufen werden |
| 3. Person Singular |
claricitabitur
|
er/sie/es wird zurückgerufen werden |
| 1. Person Plural |
claricitabimur
|
wir werden zurückgerufen werden |
| 2. Person Plural |
claricitabimini
|
ihr werdet zurückgerufen werden |
| 3. Person Plural |
claricitabuntur
|
sie werden zurückgerufen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitavi
|
ich habe zurückgerufen |
| 2. Person Singular |
claricitavisti
|
du hast zurückgerufen |
| 3. Person Singular |
claricitavit
|
er/sie/es hat zurückgerufen |
| 1. Person Plural |
claricitavimus
|
wir haben zurückgerufen |
| 2. Person Plural |
claricitavistis
|
ihr habt zurückgerufen |
| 3. Person Plural |
claricitaverunt claricitavere
|
sie haben zurückgerufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitatus sum
|
ich bin zurückgerufen worden |
| 2. Person Singular |
claricitatus es
|
du bist zurückgerufen worden |
| 3. Person Singular |
claricitatus est
|
er/sie/es ist zurückgerufen worden |
| 1. Person Plural |
claricitati sumus
|
wir sind zurückgerufen worden |
| 2. Person Plural |
claricitati estis
|
ihr seid zurückgerufen worden |
| 3. Person Plural |
claricitati sunt
|
sie sind zurückgerufen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitaverim
|
ich habe zurückgerufen |
| 2. Person Singular |
claricitaveris
|
du habest zurückgerufen |
| 3. Person Singular |
claricitaverit
|
er/sie/es habe zurückgerufen |
| 1. Person Plural |
claricitaverimus
|
wir haben zurückgerufen |
| 2. Person Plural |
claricitaveritis
|
ihr habet zurückgerufen |
| 3. Person Plural |
claricitaverint
|
sie haben zurückgerufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitatus sim
|
ich sei zurückgerufen worden |
| 2. Person Singular |
claricitatus sis
|
du seiest zurückgerufen worden |
| 3. Person Singular |
claricitatus sit
|
er/sie/es sei zurückgerufen worden |
| 1. Person Plural |
claricitati simus
|
wir seien zurückgerufen worden |
| 2. Person Plural |
claricitati sitis
|
ihr seiet zurückgerufen worden |
| 3. Person Plural |
claricitati sint
|
sie seien zurückgerufen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitaveram
|
ich hatte zurückgerufen |
| 2. Person Singular |
claricitaveras
|
du hattest zurückgerufen |
| 3. Person Singular |
claricitaverat
|
er/sie/es hatte zurückgerufen |
| 1. Person Plural |
claricitaveramus
|
wir hatten zurückgerufen |
| 2. Person Plural |
claricitaveratis
|
ihr hattet zurückgerufen |
| 3. Person Plural |
claricitaverant
|
sie hatten zurückgerufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitatus eram
|
ich war zurückgerufen worden |
| 2. Person Singular |
claricitatus eras
|
du warst zurückgerufen worden |
| 3. Person Singular |
claricitatus erat
|
er/sie/es war zurückgerufen worden |
| 1. Person Plural |
claricitati eramus
|
wir waren zurückgerufen worden |
| 2. Person Plural |
claricitati eratis
|
ihr wart zurückgerufen worden |
| 3. Person Plural |
claricitati erant
|
sie waren zurückgerufen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitavissem
|
ich hätte zurückgerufen |
| 2. Person Singular |
claricitavisses
|
du hättest zurückgerufen |
| 3. Person Singular |
claricitavisset
|
er/sie/es hätte zurückgerufen |
| 1. Person Plural |
claricitavissemus
|
wir hätten zurückgerufen |
| 2. Person Plural |
claricitavissetis
|
ihr hättet zurückgerufen |
| 3. Person Plural |
claricitavissent
|
sie hätten zurückgerufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitatus essem
|
ich wäre zurückgerufen worden |
| 2. Person Singular |
claricitatus esses
|
du wärest zurückgerufen worden |
| 3. Person Singular |
claricitatus esset
|
er/sie/es wäre zurückgerufen worden |
| 1. Person Plural |
claricitati essemus
|
wir wären zurückgerufen worden |
| 2. Person Plural |
claricitati essetis
|
ihr wäret zurückgerufen worden |
| 3. Person Plural |
claricitati essent
|
sie wären zurückgerufen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitavero
|
ich werde zurückgerufen haben |
| 2. Person Singular |
claricitaveris
|
du wirst zurückgerufen haben |
| 3. Person Singular |
claricitaverit
|
er/sie/es wird zurückgerufen haben |
| 1. Person Plural |
claricitaverimus
|
wir werden zurückgerufen haben |
| 2. Person Plural |
claricitaveritis
|
ihr werdet zurückgerufen haben |
| 3. Person Plural |
claricitaverint
|
sie werden zurückgerufen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
claricitatus ero
|
ich werde zurückgerufen worden sein |
| 2. Person Singular |
claricitatus eris
|
du wirst zurückgerufen worden sein |
| 3. Person Singular |
claricitatus erit
|
er/sie/es wird zurückgerufen worden sein |
| 1. Person Plural |
claricitati erimus
|
wir werden zurückgerufen worden sein |
| 2. Person Plural |
claricitati eritis
|
ihr werdet zurückgerufen worden sein |
| 3. Person Plural |
claricitati erunt
|
sie werden zurückgerufen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
claricitare
|
zurückrufen |
| Vorzeitigkeit |
claricitavisse
|
zurückgerufen haben |
| Nachzeitigkeit |
claricitaturum esse
|
zurückrufen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
claricitari claricitarier
|
zurückgerufen werden |
| Vorzeitigkeit |
claricitatum esse
|
zurückgerufen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
claricitatum iri
|
künftig zurückgerufen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
claricita
|
rufe zurück; ruf zurück! |
| 2. Person Plural |
claricitate
|
ruft zurück! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
claricitato
|
| 3. Person Singular |
claricitato
|
| 2. Person Plural |
claricitatote
|
| 3. Person Plural |
claricitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
claricitare
|
das Zurückrufen |
| Genitiv |
claricitandi
|
des Zurückrufens |
| Dativ |
claricitando
|
dem Zurückrufen |
| Akkusativ |
claricitandum
|
das Zurückrufen |
| Ablativ |
claricitando
|
durch das Zurückrufen |
| Vokativ |
claricitande
|
Zurückrufen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
claricitandus
|
claricitanda
|
claricitandum
|
| Genitiv |
claricitandi
|
claricitandae
|
claricitandi
|
| Dativ |
claricitando
|
claricitandae
|
claricitando
|
| Akkusativ |
claricitandum
|
claricitandam
|
claricitandum
|
| Ablativ |
claricitando
|
claricitanda
|
claricitando
|
| Vokativ |
claricitande
|
claricitanda
|
claricitandum
|
Plural
| Nominativ |
claricitandi
|
claricitandae
|
claricitanda
|
| Genitiv |
claricitandorum
|
claricitandarum
|
claricitandorum
|
| Dativ |
claricitandis
|
claricitandis
|
claricitandis
|
| Akkusativ |
claricitandos
|
claricitandas
|
claricitanda
|
| Ablativ |
claricitandis
|
claricitandis
|
claricitandis
|
| Vokativ |
claricitandi
|
claricitandae
|
claricitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
claricitans
|
claricitans
|
claricitans
|
| Genitiv |
claricitantis
|
claricitantis
|
claricitantis
|
| Dativ |
claricitanti
|
claricitanti
|
claricitanti
|
| Akkusativ |
claricitantem
|
claricitantem
|
claricitans
|
| Ablativ |
claricitanti claricitante
|
claricitanti claricitante
|
claricitanti claricitante
|
| Vokativ |
claricitans
|
claricitans
|
claricitans
|
Plural
| Nominativ |
claricitantes
|
claricitantes
|
claricitantia
|
| Genitiv |
claricitantium claricitantum
|
claricitantium claricitantum
|
claricitantium claricitantum
|
| Dativ |
claricitantibus
|
claricitantibus
|
claricitantibus
|
| Akkusativ |
claricitantes
|
claricitantes
|
claricitantia
|
| Ablativ |
claricitantibus
|
claricitantibus
|
claricitantibus
|
| Vokativ |
claricitantes
|
claricitantes
|
claricitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
claricitatus
|
claricitata
|
claricitatum
|
| Genitiv |
claricitati
|
claricitatae
|
claricitati
|
| Dativ |
claricitato
|
claricitatae
|
claricitato
|
| Akkusativ |
claricitatum
|
claricitatam
|
claricitatum
|
| Ablativ |
claricitato
|
claricitata
|
claricitato
|
| Vokativ |
claricitate
|
claricitata
|
claricitatum
|
Plural
| Nominativ |
claricitati
|
claricitatae
|
claricitata
|
| Genitiv |
claricitatorum
|
claricitatarum
|
claricitatorum
|
| Dativ |
claricitatis
|
claricitatis
|
claricitatis
|
| Akkusativ |
claricitatos
|
claricitatas
|
claricitata
|
| Ablativ |
claricitatis
|
claricitatis
|
claricitatis
|
| Vokativ |
claricitati
|
claricitatae
|
claricitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
claricitaturus
|
claricitatura
|
claricitaturum
|
| Genitiv |
claricitaturi
|
claricitaturae
|
claricitaturi
|
| Dativ |
claricitaturo
|
claricitaturae
|
claricitaturo
|
| Akkusativ |
claricitaturum
|
claricitaturam
|
claricitaturum
|
| Ablativ |
claricitaturo
|
claricitatura
|
claricitaturo
|
| Vokativ |
claricitature
|
claricitatura
|
claricitaturum
|
Plural
| Nominativ |
claricitaturi
|
claricitaturae
|
claricitatura
|
| Genitiv |
claricitaturorum
|
claricitaturarum
|
claricitaturorum
|
| Dativ |
claricitaturis
|
claricitaturis
|
claricitaturis
|
| Akkusativ |
claricitaturos
|
claricitaturas
|
claricitatura
|
| Ablativ |
claricitaturis
|
claricitaturis
|
claricitaturis
|
| Vokativ |
claricitaturi
|
claricitaturae
|
claricitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
claricitatum
|
claricitatu
|