Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
clucio
|
ich versüße |
| 2. Person Singular |
clucias
|
du versüßt |
| 3. Person Singular |
cluciat
|
er/sie/es versüßt |
| 1. Person Plural |
cluciamus
|
wir versüßen |
| 2. Person Plural |
cluciatis
|
ihr versüßt |
| 3. Person Plural |
cluciant
|
sie versüßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clucior
|
ich werde versüßt |
| 2. Person Singular |
cluciaris cluciare
|
du wirst versüßt |
| 3. Person Singular |
cluciatur
|
er/sie/es wird versüßt |
| 1. Person Plural |
cluciamur
|
wir werden versüßt |
| 2. Person Plural |
cluciamini
|
ihr werdet versüßt |
| 3. Person Plural |
cluciantur
|
sie werden versüßt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cluciem
|
ich versüße |
| 2. Person Singular |
clucies
|
du versüßest |
| 3. Person Singular |
cluciet
|
er/sie/es versüße |
| 1. Person Plural |
cluciemus
|
wir versüßen |
| 2. Person Plural |
clucietis
|
ihr versüßet |
| 3. Person Plural |
clucient
|
sie versüßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
clucier
|
ich werde versüßt |
| 2. Person Singular |
clucieris cluciere
|
du werdest versüßt |
| 3. Person Singular |
clucietur
|
er/sie/es werde versüßt |
| 1. Person Plural |
cluciemur
|
wir werden versüßt |
| 2. Person Plural |
cluciemini
|
ihr werdet versüßt |
| 3. Person Plural |
clucientur
|
sie werden versüßt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cluciabam
|
ich versüßte |
| 2. Person Singular |
cluciabas
|
du versüßtest |
| 3. Person Singular |
cluciabat
|
er/sie/es versüßte |
| 1. Person Plural |
cluciabamus
|
wir versüßten |
| 2. Person Plural |
cluciabatis
|
ihr versüßtet |
| 3. Person Plural |
cluciabant
|
sie versüßten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cluciabar
|
ich wurde versüßt |
| 2. Person Singular |
cluciabaris cluciabare
|
du wurdest versüßt |
| 3. Person Singular |
cluciabatur
|
er/sie/es wurde versüßt |
| 1. Person Plural |
cluciabamur
|
wir wurden versüßt |
| 2. Person Plural |
cluciabamini
|
ihr wurdet versüßt |
| 3. Person Plural |
cluciabantur
|
sie wurden versüßt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cluciarem
|
ich versüßte |
| 2. Person Singular |
cluciares
|
du versüßtest |
| 3. Person Singular |
cluciaret
|
er/sie/es versüßte |
| 1. Person Plural |
cluciaremus
|
wir versüßten |
| 2. Person Plural |
cluciaretis
|
ihr versüßtet |
| 3. Person Plural |
cluciarent
|
sie versüßten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cluciarer
|
ich würde versüßt |
| 2. Person Singular |
cluciareris cluciarere
|
du würdest versüßt |
| 3. Person Singular |
cluciaretur
|
er/sie/es würde versüßt |
| 1. Person Plural |
cluciaremur
|
wir würden versüßt |
| 2. Person Plural |
cluciaremini
|
ihr würdet versüßt |
| 3. Person Plural |
cluciarentur
|
sie würden versüßt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cluciabo
|
ich werde versüßen |
| 2. Person Singular |
cluciabis
|
du wirst versüßen |
| 3. Person Singular |
cluciabit
|
er/sie/es wird versüßen |
| 1. Person Plural |
cluciabimus
|
wir werden versüßen |
| 2. Person Plural |
cluciabitis
|
ihr werdet versüßen |
| 3. Person Plural |
cluciabunt
|
sie werden versüßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cluciabor
|
ich werde versüßt werden |
| 2. Person Singular |
cluciaberis cluciabere
|
du wirst versüßt werden |
| 3. Person Singular |
cluciabitur
|
er/sie/es wird versüßt werden |
| 1. Person Plural |
cluciabimur
|
wir werden versüßt werden |
| 2. Person Plural |
cluciabimini
|
ihr werdet versüßt werden |
| 3. Person Plural |
cluciabuntur
|
sie werden versüßt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cluciavi
|
ich habe versüßt |
| 2. Person Singular |
cluciavisti
|
du hast versüßt |
| 3. Person Singular |
cluciavit
|
er/sie/es hat versüßt |
| 1. Person Plural |
cluciavimus
|
wir haben versüßt |
| 2. Person Plural |
cluciavistis
|
ihr habt versüßt |
| 3. Person Plural |
cluciaverunt cluciavere
|
sie haben versüßt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cluciatus sum
|
ich bin versüßt worden |
| 2. Person Singular |
cluciatus es
|
du bist versüßt worden |
| 3. Person Singular |
cluciatus est
|
er/sie/es ist versüßt worden |
| 1. Person Plural |
cluciati sumus
|
wir sind versüßt worden |
| 2. Person Plural |
cluciati estis
|
ihr seid versüßt worden |
| 3. Person Plural |
cluciati sunt
|
sie sind versüßt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cluciaverim
|
ich habe versüßt |
| 2. Person Singular |
cluciaveris
|
du habest versüßt |
| 3. Person Singular |
cluciaverit
|
er/sie/es habe versüßt |
| 1. Person Plural |
cluciaverimus
|
wir haben versüßt |
| 2. Person Plural |
cluciaveritis
|
ihr habet versüßt |
| 3. Person Plural |
cluciaverint
|
sie haben versüßt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cluciatus sim
|
ich sei versüßt worden |
| 2. Person Singular |
cluciatus sis
|
du seiest versüßt worden |
| 3. Person Singular |
cluciatus sit
|
er/sie/es sei versüßt worden |
| 1. Person Plural |
cluciati simus
|
wir seien versüßt worden |
| 2. Person Plural |
cluciati sitis
|
ihr seiet versüßt worden |
| 3. Person Plural |
cluciati sint
|
sie seien versüßt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cluciaveram
|
ich hatte versüßt |
| 2. Person Singular |
cluciaveras
|
du hattest versüßt |
| 3. Person Singular |
cluciaverat
|
er/sie/es hatte versüßt |
| 1. Person Plural |
cluciaveramus
|
wir hatten versüßt |
| 2. Person Plural |
cluciaveratis
|
ihr hattet versüßt |
| 3. Person Plural |
cluciaverant
|
sie hatten versüßt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cluciatus eram
|
ich war versüßt worden |
| 2. Person Singular |
cluciatus eras
|
du warst versüßt worden |
| 3. Person Singular |
cluciatus erat
|
er/sie/es war versüßt worden |
| 1. Person Plural |
cluciati eramus
|
wir waren versüßt worden |
| 2. Person Plural |
cluciati eratis
|
ihr wart versüßt worden |
| 3. Person Plural |
cluciati erant
|
sie waren versüßt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cluciavissem
|
ich hätte versüßt |
| 2. Person Singular |
cluciavisses
|
du hättest versüßt |
| 3. Person Singular |
cluciavisset
|
er/sie/es hätte versüßt |
| 1. Person Plural |
cluciavissemus
|
wir hätten versüßt |
| 2. Person Plural |
cluciavissetis
|
ihr hättet versüßt |
| 3. Person Plural |
cluciavissent
|
sie hätten versüßt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cluciatus essem
|
ich wäre versüßt worden |
| 2. Person Singular |
cluciatus esses
|
du wärest versüßt worden |
| 3. Person Singular |
cluciatus esset
|
er/sie/es wäre versüßt worden |
| 1. Person Plural |
cluciati essemus
|
wir wären versüßt worden |
| 2. Person Plural |
cluciati essetis
|
ihr wäret versüßt worden |
| 3. Person Plural |
cluciati essent
|
sie wären versüßt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cluciavero
|
ich werde versüßt haben |
| 2. Person Singular |
cluciaveris
|
du wirst versüßt haben |
| 3. Person Singular |
cluciaverit
|
er/sie/es wird versüßt haben |
| 1. Person Plural |
cluciaverimus
|
wir werden versüßt haben |
| 2. Person Plural |
cluciaveritis
|
ihr werdet versüßt haben |
| 3. Person Plural |
cluciaverint
|
sie werden versüßt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cluciatus ero
|
ich werde versüßt worden sein |
| 2. Person Singular |
cluciatus eris
|
du wirst versüßt worden sein |
| 3. Person Singular |
cluciatus erit
|
er/sie/es wird versüßt worden sein |
| 1. Person Plural |
cluciati erimus
|
wir werden versüßt worden sein |
| 2. Person Plural |
cluciati eritis
|
ihr werdet versüßt worden sein |
| 3. Person Plural |
cluciati erunt
|
sie werden versüßt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cluciare
|
versüßen |
| Vorzeitigkeit |
cluciavisse
|
versüßt haben |
| Nachzeitigkeit |
cluciaturum esse
|
versüßen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cluciari cluciarier
|
versüßt werden |
| Vorzeitigkeit |
cluciatum esse
|
versüßt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
cluciatum iri
|
künftig versüßt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
clucia
|
versüße; versüß! |
| 2. Person Plural |
cluciate
|
versüßt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
cluciato
|
| 3. Person Singular |
cluciato
|
| 2. Person Plural |
cluciatote
|
| 3. Person Plural |
clucianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
cluciare
|
das Versüßen |
| Genitiv |
cluciandi
|
des Versüßens |
| Dativ |
cluciando
|
dem Versüßen |
| Akkusativ |
cluciandum
|
das Versüßen |
| Ablativ |
cluciando
|
durch das Versüßen |
| Vokativ |
cluciande
|
Versüßen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cluciandus
|
clucianda
|
cluciandum
|
| Genitiv |
cluciandi
|
cluciandae
|
cluciandi
|
| Dativ |
cluciando
|
cluciandae
|
cluciando
|
| Akkusativ |
cluciandum
|
cluciandam
|
cluciandum
|
| Ablativ |
cluciando
|
clucianda
|
cluciando
|
| Vokativ |
cluciande
|
clucianda
|
cluciandum
|
Plural
| Nominativ |
cluciandi
|
cluciandae
|
clucianda
|
| Genitiv |
cluciandorum
|
cluciandarum
|
cluciandorum
|
| Dativ |
cluciandis
|
cluciandis
|
cluciandis
|
| Akkusativ |
cluciandos
|
cluciandas
|
clucianda
|
| Ablativ |
cluciandis
|
cluciandis
|
cluciandis
|
| Vokativ |
cluciandi
|
cluciandae
|
clucianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
clucians
|
clucians
|
clucians
|
| Genitiv |
cluciantis
|
cluciantis
|
cluciantis
|
| Dativ |
clucianti
|
clucianti
|
clucianti
|
| Akkusativ |
cluciantem
|
cluciantem
|
clucians
|
| Ablativ |
clucianti cluciante
|
clucianti cluciante
|
clucianti cluciante
|
| Vokativ |
clucians
|
clucians
|
clucians
|
Plural
| Nominativ |
cluciantes
|
cluciantes
|
cluciantia
|
| Genitiv |
cluciantium cluciantum
|
cluciantium cluciantum
|
cluciantium cluciantum
|
| Dativ |
cluciantibus
|
cluciantibus
|
cluciantibus
|
| Akkusativ |
cluciantes
|
cluciantes
|
cluciantia
|
| Ablativ |
cluciantibus
|
cluciantibus
|
cluciantibus
|
| Vokativ |
cluciantes
|
cluciantes
|
cluciantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cluciatus
|
cluciata
|
cluciatum
|
| Genitiv |
cluciati
|
cluciatae
|
cluciati
|
| Dativ |
cluciato
|
cluciatae
|
cluciato
|
| Akkusativ |
cluciatum
|
cluciatam
|
cluciatum
|
| Ablativ |
cluciato
|
cluciata
|
cluciato
|
| Vokativ |
cluciate
|
cluciata
|
cluciatum
|
Plural
| Nominativ |
cluciati
|
cluciatae
|
cluciata
|
| Genitiv |
cluciatorum
|
cluciatarum
|
cluciatorum
|
| Dativ |
cluciatis
|
cluciatis
|
cluciatis
|
| Akkusativ |
cluciatos
|
cluciatas
|
cluciata
|
| Ablativ |
cluciatis
|
cluciatis
|
cluciatis
|
| Vokativ |
cluciati
|
cluciatae
|
cluciata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cluciaturus
|
cluciatura
|
cluciaturum
|
| Genitiv |
cluciaturi
|
cluciaturae
|
cluciaturi
|
| Dativ |
cluciaturo
|
cluciaturae
|
cluciaturo
|
| Akkusativ |
cluciaturum
|
cluciaturam
|
cluciaturum
|
| Ablativ |
cluciaturo
|
cluciatura
|
cluciaturo
|
| Vokativ |
cluciature
|
cluciatura
|
cluciaturum
|
Plural
| Nominativ |
cluciaturi
|
cluciaturae
|
cluciatura
|
| Genitiv |
cluciaturorum
|
cluciaturarum
|
cluciaturorum
|
| Dativ |
cluciaturis
|
cluciaturis
|
cluciaturis
|
| Akkusativ |
cluciaturos
|
cluciaturas
|
cluciatura
|
| Ablativ |
cluciaturis
|
cluciaturis
|
cluciaturis
|
| Vokativ |
cluciaturi
|
cluciaturae
|
cluciatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
cluciatum
|
cluciatu
|