Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggero
|
|
| 2. Person Singular |
coaggeras
|
|
| 3. Person Singular |
coaggerat
|
|
| 1. Person Plural |
coaggeramus
|
|
| 2. Person Plural |
coaggeratis
|
|
| 3. Person Plural |
coaggerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeror
|
|
| 2. Person Singular |
coaggeraris coaggerare
|
|
| 3. Person Singular |
coaggeratur
|
|
| 1. Person Plural |
coaggeramur
|
|
| 2. Person Plural |
coaggeramini
|
|
| 3. Person Plural |
coaggerantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerem
|
|
| 2. Person Singular |
coaggeres
|
|
| 3. Person Singular |
coaggeret
|
|
| 1. Person Plural |
coaggeremus
|
|
| 2. Person Plural |
coaggeretis
|
|
| 3. Person Plural |
coaggerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerer
|
|
| 2. Person Singular |
coaggereris coaggerere
|
|
| 3. Person Singular |
coaggeretur
|
|
| 1. Person Plural |
coaggeremur
|
|
| 2. Person Plural |
coaggeremini
|
|
| 3. Person Plural |
coaggerentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerabam
|
|
| 2. Person Singular |
coaggerabas
|
|
| 3. Person Singular |
coaggerabat
|
|
| 1. Person Plural |
coaggerabamus
|
|
| 2. Person Plural |
coaggerabatis
|
|
| 3. Person Plural |
coaggerabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerabar
|
|
| 2. Person Singular |
coaggerabaris coaggerabare
|
|
| 3. Person Singular |
coaggerabatur
|
|
| 1. Person Plural |
coaggerabamur
|
|
| 2. Person Plural |
coaggerabamini
|
|
| 3. Person Plural |
coaggerabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerarem
|
|
| 2. Person Singular |
coaggerares
|
|
| 3. Person Singular |
coaggeraret
|
|
| 1. Person Plural |
coaggeraremus
|
|
| 2. Person Plural |
coaggeraretis
|
|
| 3. Person Plural |
coaggerarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerarer
|
|
| 2. Person Singular |
coaggerareris coaggerarere
|
|
| 3. Person Singular |
coaggeraretur
|
|
| 1. Person Plural |
coaggeraremur
|
|
| 2. Person Plural |
coaggeraremini
|
|
| 3. Person Plural |
coaggerarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerabo
|
|
| 2. Person Singular |
coaggerabis
|
|
| 3. Person Singular |
coaggerabit
|
|
| 1. Person Plural |
coaggerabimus
|
|
| 2. Person Plural |
coaggerabitis
|
|
| 3. Person Plural |
coaggerabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerabor
|
|
| 2. Person Singular |
coaggeraberis coaggerabere
|
|
| 3. Person Singular |
coaggerabitur
|
|
| 1. Person Plural |
coaggerabimur
|
|
| 2. Person Plural |
coaggerabimini
|
|
| 3. Person Plural |
coaggerabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeravi
|
|
| 2. Person Singular |
coaggeravisti
|
|
| 3. Person Singular |
coaggeravit
|
|
| 1. Person Plural |
coaggeravimus
|
|
| 2. Person Plural |
coaggeravistis
|
|
| 3. Person Plural |
coaggeraverunt coaggeravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
coaggeratus es
|
|
| 3. Person Singular |
coaggeratus est
|
|
| 1. Person Plural |
coaggerati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
coaggerati estis
|
|
| 3. Person Plural |
coaggerati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeraverim
|
|
| 2. Person Singular |
coaggeraveris
|
|
| 3. Person Singular |
coaggeraverit
|
|
| 1. Person Plural |
coaggeraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
coaggeraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
coaggeraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
coaggeratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
coaggeratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
coaggerati simus
|
|
| 2. Person Plural |
coaggerati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
coaggerati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeraveram
|
|
| 2. Person Singular |
coaggeraveras
|
|
| 3. Person Singular |
coaggeraverat
|
|
| 1. Person Plural |
coaggeraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
coaggeraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
coaggeraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
coaggeratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
coaggeratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
coaggerati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
coaggerati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
coaggerati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeravissem
|
|
| 2. Person Singular |
coaggeravisses
|
|
| 3. Person Singular |
coaggeravisset
|
|
| 1. Person Plural |
coaggeravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
coaggeravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
coaggeravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
coaggeratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
coaggeratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
coaggerati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
coaggerati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
coaggerati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeravero
|
|
| 2. Person Singular |
coaggeraveris
|
|
| 3. Person Singular |
coaggeraverit
|
|
| 1. Person Plural |
coaggeraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
coaggeraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
coaggeraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
coaggeratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
coaggeratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
coaggerati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
coaggerati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
coaggerati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coaggerare
|
|
| Vorzeitigkeit |
coaggeravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
coaggeraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coaggerari coaggerarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
coaggeratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
coaggeratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
coaggera
|
! |
| 2. Person Plural |
coaggerate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
coaggerato
|
| 3. Person Singular |
coaggerato
|
| 2. Person Plural |
coaggeratote
|
| 3. Person Plural |
coaggeranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
coaggerare
|
|
| Genitiv |
coaggerandi
|
|
| Dativ |
coaggerando
|
|
| Akkusativ |
coaggerandum
|
|
| Ablativ |
coaggerando
|
|
| Vokativ |
coaggerande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coaggerandus
|
coaggeranda
|
coaggerandum
|
| Genitiv |
coaggerandi
|
coaggerandae
|
coaggerandi
|
| Dativ |
coaggerando
|
coaggerandae
|
coaggerando
|
| Akkusativ |
coaggerandum
|
coaggerandam
|
coaggerandum
|
| Ablativ |
coaggerando
|
coaggeranda
|
coaggerando
|
| Vokativ |
coaggerande
|
coaggeranda
|
coaggerandum
|
Plural
| Nominativ |
coaggerandi
|
coaggerandae
|
coaggeranda
|
| Genitiv |
coaggerandorum
|
coaggerandarum
|
coaggerandorum
|
| Dativ |
coaggerandis
|
coaggerandis
|
coaggerandis
|
| Akkusativ |
coaggerandos
|
coaggerandas
|
coaggeranda
|
| Ablativ |
coaggerandis
|
coaggerandis
|
coaggerandis
|
| Vokativ |
coaggerandi
|
coaggerandae
|
coaggeranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coaggerans
|
coaggerans
|
coaggerans
|
| Genitiv |
coaggerantis
|
coaggerantis
|
coaggerantis
|
| Dativ |
coaggeranti
|
coaggeranti
|
coaggeranti
|
| Akkusativ |
coaggerantem
|
coaggerantem
|
coaggerans
|
| Ablativ |
coaggeranti coaggerante
|
coaggeranti coaggerante
|
coaggeranti coaggerante
|
| Vokativ |
coaggerans
|
coaggerans
|
coaggerans
|
Plural
| Nominativ |
coaggerantes
|
coaggerantes
|
coaggerantia
|
| Genitiv |
coaggerantium coaggerantum
|
coaggerantium coaggerantum
|
coaggerantium coaggerantum
|
| Dativ |
coaggerantibus
|
coaggerantibus
|
coaggerantibus
|
| Akkusativ |
coaggerantes
|
coaggerantes
|
coaggerantia
|
| Ablativ |
coaggerantibus
|
coaggerantibus
|
coaggerantibus
|
| Vokativ |
coaggerantes
|
coaggerantes
|
coaggerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coaggeratus
|
coaggerata
|
coaggeratum
|
| Genitiv |
coaggerati
|
coaggeratae
|
coaggerati
|
| Dativ |
coaggerato
|
coaggeratae
|
coaggerato
|
| Akkusativ |
coaggeratum
|
coaggeratam
|
coaggeratum
|
| Ablativ |
coaggerato
|
coaggerata
|
coaggerato
|
| Vokativ |
coaggerate
|
coaggerata
|
coaggeratum
|
Plural
| Nominativ |
coaggerati
|
coaggeratae
|
coaggerata
|
| Genitiv |
coaggeratorum
|
coaggeratarum
|
coaggeratorum
|
| Dativ |
coaggeratis
|
coaggeratis
|
coaggeratis
|
| Akkusativ |
coaggeratos
|
coaggeratas
|
coaggerata
|
| Ablativ |
coaggeratis
|
coaggeratis
|
coaggeratis
|
| Vokativ |
coaggerati
|
coaggeratae
|
coaggerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coaggeraturus
|
coaggeratura
|
coaggeraturum
|
| Genitiv |
coaggeraturi
|
coaggeraturae
|
coaggeraturi
|
| Dativ |
coaggeraturo
|
coaggeraturae
|
coaggeraturo
|
| Akkusativ |
coaggeraturum
|
coaggeraturam
|
coaggeraturum
|
| Ablativ |
coaggeraturo
|
coaggeratura
|
coaggeraturo
|
| Vokativ |
coaggerature
|
coaggeratura
|
coaggeraturum
|
Plural
| Nominativ |
coaggeraturi
|
coaggeraturae
|
coaggeratura
|
| Genitiv |
coaggeraturorum
|
coaggeraturarum
|
coaggeraturorum
|
| Dativ |
coaggeraturis
|
coaggeraturis
|
coaggeraturis
|
| Akkusativ |
coaggeraturos
|
coaggeraturas
|
coaggeratura
|
| Ablativ |
coaggeraturis
|
coaggeraturis
|
coaggeraturis
|
| Vokativ |
coaggeraturi
|
coaggeraturae
|
coaggeratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
coaggeratum
|
coaggeratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggero
|
ich häufe zusammen |
| 2. Person Singular |
coaggeras
|
du häufst zusammen |
| 3. Person Singular |
coaggerat
|
er/sie/es häuft zusammen |
| 1. Person Plural |
coaggeramus
|
wir häufen zusammen |
| 2. Person Plural |
coaggeratis
|
ihr häuft zusammen |
| 3. Person Plural |
coaggerant
|
sie häufen zusammen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeror
|
ich werde zusammengehäuft |
| 2. Person Singular |
coaggeraris coaggerare
|
du wirst zusammengehäuft |
| 3. Person Singular |
coaggeratur
|
er/sie/es wird zusammengehäuft |
| 1. Person Plural |
coaggeramur
|
wir werden zusammengehäuft |
| 2. Person Plural |
coaggeramini
|
ihr werdet zusammengehäuft |
| 3. Person Plural |
coaggerantur
|
sie werden zusammengehäuft |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerem
|
ich häufe zusammen |
| 2. Person Singular |
coaggeres
|
du häufest zusammen |
| 3. Person Singular |
coaggeret
|
er/sie/es häufe zusammen |
| 1. Person Plural |
coaggeremus
|
wir häufen zusammen |
| 2. Person Plural |
coaggeretis
|
ihr häufet zusammen |
| 3. Person Plural |
coaggerent
|
sie häufen zusammen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerer
|
ich werde zusammengehäuft |
| 2. Person Singular |
coaggereris coaggerere
|
du werdest zusammengehäuft |
| 3. Person Singular |
coaggeretur
|
er/sie/es werde zusammengehäuft |
| 1. Person Plural |
coaggeremur
|
wir werden zusammengehäuft |
| 2. Person Plural |
coaggeremini
|
ihr werdet zusammengehäuft |
| 3. Person Plural |
coaggerentur
|
sie werden zusammengehäuft |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerabam
|
ich häufte zusammen |
| 2. Person Singular |
coaggerabas
|
du häuftest zusammen |
| 3. Person Singular |
coaggerabat
|
er/sie/es häufte zusammen |
| 1. Person Plural |
coaggerabamus
|
wir häuften zusammen |
| 2. Person Plural |
coaggerabatis
|
ihr häuftet zusammen |
| 3. Person Plural |
coaggerabant
|
sie häuften zusammen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerabar
|
ich wurde zusammengehäuft |
| 2. Person Singular |
coaggerabaris coaggerabare
|
du wurdest zusammengehäuft |
| 3. Person Singular |
coaggerabatur
|
er/sie/es wurde zusammengehäuft |
| 1. Person Plural |
coaggerabamur
|
wir wurden zusammengehäuft |
| 2. Person Plural |
coaggerabamini
|
ihr wurdet zusammengehäuft |
| 3. Person Plural |
coaggerabantur
|
sie wurden zusammengehäuft |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerarem
|
ich häufte zusammen |
| 2. Person Singular |
coaggerares
|
du häuftest zusammen |
| 3. Person Singular |
coaggeraret
|
er/sie/es häufte zusammen |
| 1. Person Plural |
coaggeraremus
|
wir häuften zusammen |
| 2. Person Plural |
coaggeraretis
|
ihr häuftet zusammen |
| 3. Person Plural |
coaggerarent
|
sie häuften zusammen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerarer
|
ich würde zusammengehäuft |
| 2. Person Singular |
coaggerareris coaggerarere
|
du würdest zusammengehäuft |
| 3. Person Singular |
coaggeraretur
|
er/sie/es würde zusammengehäuft |
| 1. Person Plural |
coaggeraremur
|
wir würden zusammengehäuft |
| 2. Person Plural |
coaggeraremini
|
ihr würdet zusammengehäuft |
| 3. Person Plural |
coaggerarentur
|
sie würden zusammengehäuft |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerabo
|
ich werde zusammenhäufen |
| 2. Person Singular |
coaggerabis
|
du wirst zusammenhäufen |
| 3. Person Singular |
coaggerabit
|
er/sie/es wird zusammenhäufen |
| 1. Person Plural |
coaggerabimus
|
wir werden zusammenhäufen |
| 2. Person Plural |
coaggerabitis
|
ihr werdet zusammenhäufen |
| 3. Person Plural |
coaggerabunt
|
sie werden zusammenhäufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerabor
|
ich werde zusammengehäuft werden |
| 2. Person Singular |
coaggeraberis coaggerabere
|
du wirst zusammengehäuft werden |
| 3. Person Singular |
coaggerabitur
|
er/sie/es wird zusammengehäuft werden |
| 1. Person Plural |
coaggerabimur
|
wir werden zusammengehäuft werden |
| 2. Person Plural |
coaggerabimini
|
ihr werdet zusammengehäuft werden |
| 3. Person Plural |
coaggerabuntur
|
sie werden zusammengehäuft werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeravi
|
ich habe zusammengehäuft |
| 2. Person Singular |
coaggeravisti
|
du hast zusammengehäuft |
| 3. Person Singular |
coaggeravit
|
er/sie/es hat zusammengehäuft |
| 1. Person Plural |
coaggeravimus
|
wir haben zusammengehäuft |
| 2. Person Plural |
coaggeravistis
|
ihr habt zusammengehäuft |
| 3. Person Plural |
coaggeraverunt coaggeravere
|
sie haben zusammengehäuft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeratus sum
|
ich bin zusammengehäuft worden |
| 2. Person Singular |
coaggeratus es
|
du bist zusammengehäuft worden |
| 3. Person Singular |
coaggeratus est
|
er/sie/es ist zusammengehäuft worden |
| 1. Person Plural |
coaggerati sumus
|
wir sind zusammengehäuft worden |
| 2. Person Plural |
coaggerati estis
|
ihr seid zusammengehäuft worden |
| 3. Person Plural |
coaggerati sunt
|
sie sind zusammengehäuft worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeraverim
|
ich habe zusammengehäuft |
| 2. Person Singular |
coaggeraveris
|
du habest zusammengehäuft |
| 3. Person Singular |
coaggeraverit
|
er/sie/es habe zusammengehäuft |
| 1. Person Plural |
coaggeraverimus
|
wir haben zusammengehäuft |
| 2. Person Plural |
coaggeraveritis
|
ihr habet zusammengehäuft |
| 3. Person Plural |
coaggeraverint
|
sie haben zusammengehäuft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeratus sim
|
ich sei zusammengehäuft worden |
| 2. Person Singular |
coaggeratus sis
|
du seiest zusammengehäuft worden |
| 3. Person Singular |
coaggeratus sit
|
er/sie/es sei zusammengehäuft worden |
| 1. Person Plural |
coaggerati simus
|
wir seien zusammengehäuft worden |
| 2. Person Plural |
coaggerati sitis
|
ihr seiet zusammengehäuft worden |
| 3. Person Plural |
coaggerati sint
|
sie seien zusammengehäuft worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeraveram
|
ich hatte zusammengehäuft |
| 2. Person Singular |
coaggeraveras
|
du hattest zusammengehäuft |
| 3. Person Singular |
coaggeraverat
|
er/sie/es hatte zusammengehäuft |
| 1. Person Plural |
coaggeraveramus
|
wir hatten zusammengehäuft |
| 2. Person Plural |
coaggeraveratis
|
ihr hattet zusammengehäuft |
| 3. Person Plural |
coaggeraverant
|
sie hatten zusammengehäuft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeratus eram
|
ich war zusammengehäuft worden |
| 2. Person Singular |
coaggeratus eras
|
du warst zusammengehäuft worden |
| 3. Person Singular |
coaggeratus erat
|
er/sie/es war zusammengehäuft worden |
| 1. Person Plural |
coaggerati eramus
|
wir waren zusammengehäuft worden |
| 2. Person Plural |
coaggerati eratis
|
ihr wart zusammengehäuft worden |
| 3. Person Plural |
coaggerati erant
|
sie waren zusammengehäuft worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeravissem
|
ich hätte zusammengehäuft |
| 2. Person Singular |
coaggeravisses
|
du hättest zusammengehäuft |
| 3. Person Singular |
coaggeravisset
|
er/sie/es hätte zusammengehäuft |
| 1. Person Plural |
coaggeravissemus
|
wir hätten zusammengehäuft |
| 2. Person Plural |
coaggeravissetis
|
ihr hättet zusammengehäuft |
| 3. Person Plural |
coaggeravissent
|
sie hätten zusammengehäuft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeratus essem
|
ich wäre zusammengehäuft worden |
| 2. Person Singular |
coaggeratus esses
|
du wärest zusammengehäuft worden |
| 3. Person Singular |
coaggeratus esset
|
er/sie/es wäre zusammengehäuft worden |
| 1. Person Plural |
coaggerati essemus
|
wir wären zusammengehäuft worden |
| 2. Person Plural |
coaggerati essetis
|
ihr wäret zusammengehäuft worden |
| 3. Person Plural |
coaggerati essent
|
sie wären zusammengehäuft worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeravero
|
ich werde zusammengehäuft haben |
| 2. Person Singular |
coaggeraveris
|
du wirst zusammengehäuft haben |
| 3. Person Singular |
coaggeraverit
|
er/sie/es wird zusammengehäuft haben |
| 1. Person Plural |
coaggeraverimus
|
wir werden zusammengehäuft haben |
| 2. Person Plural |
coaggeraveritis
|
ihr werdet zusammengehäuft haben |
| 3. Person Plural |
coaggeraverint
|
sie werden zusammengehäuft haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeratus ero
|
ich werde zusammengehäuft worden sein |
| 2. Person Singular |
coaggeratus eris
|
du wirst zusammengehäuft worden sein |
| 3. Person Singular |
coaggeratus erit
|
er/sie/es wird zusammengehäuft worden sein |
| 1. Person Plural |
coaggerati erimus
|
wir werden zusammengehäuft worden sein |
| 2. Person Plural |
coaggerati eritis
|
ihr werdet zusammengehäuft worden sein |
| 3. Person Plural |
coaggerati erunt
|
sie werden zusammengehäuft worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coaggerare
|
zusammenhäufen |
| Vorzeitigkeit |
coaggeravisse
|
zusammengehäuft haben |
| Nachzeitigkeit |
coaggeraturum esse
|
zusammenhäufen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coaggerari coaggerarier
|
zusammengehäuft werden |
| Vorzeitigkeit |
coaggeratum esse
|
zusammengehäuft worden sein |
| Nachzeitigkeit |
coaggeratum iri
|
künftig zusammengehäuft werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
coaggera
|
häufe zusammen; häuf zusammen! |
| 2. Person Plural |
coaggerate
|
häuft zusammen! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
coaggerato
|
| 3. Person Singular |
coaggerato
|
| 2. Person Plural |
coaggeratote
|
| 3. Person Plural |
coaggeranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
coaggerare
|
das Zusammenhäufen |
| Genitiv |
coaggerandi
|
des Zusammenhäufens |
| Dativ |
coaggerando
|
dem Zusammenhäufen |
| Akkusativ |
coaggerandum
|
das Zusammenhäufen |
| Ablativ |
coaggerando
|
durch das Zusammenhäufen |
| Vokativ |
coaggerande
|
Zusammenhäufen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coaggerandus
|
coaggeranda
|
coaggerandum
|
| Genitiv |
coaggerandi
|
coaggerandae
|
coaggerandi
|
| Dativ |
coaggerando
|
coaggerandae
|
coaggerando
|
| Akkusativ |
coaggerandum
|
coaggerandam
|
coaggerandum
|
| Ablativ |
coaggerando
|
coaggeranda
|
coaggerando
|
| Vokativ |
coaggerande
|
coaggeranda
|
coaggerandum
|
Plural
| Nominativ |
coaggerandi
|
coaggerandae
|
coaggeranda
|
| Genitiv |
coaggerandorum
|
coaggerandarum
|
coaggerandorum
|
| Dativ |
coaggerandis
|
coaggerandis
|
coaggerandis
|
| Akkusativ |
coaggerandos
|
coaggerandas
|
coaggeranda
|
| Ablativ |
coaggerandis
|
coaggerandis
|
coaggerandis
|
| Vokativ |
coaggerandi
|
coaggerandae
|
coaggeranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coaggerans
|
coaggerans
|
coaggerans
|
| Genitiv |
coaggerantis
|
coaggerantis
|
coaggerantis
|
| Dativ |
coaggeranti
|
coaggeranti
|
coaggeranti
|
| Akkusativ |
coaggerantem
|
coaggerantem
|
coaggerans
|
| Ablativ |
coaggeranti coaggerante
|
coaggeranti coaggerante
|
coaggeranti coaggerante
|
| Vokativ |
coaggerans
|
coaggerans
|
coaggerans
|
Plural
| Nominativ |
coaggerantes
|
coaggerantes
|
coaggerantia
|
| Genitiv |
coaggerantium coaggerantum
|
coaggerantium coaggerantum
|
coaggerantium coaggerantum
|
| Dativ |
coaggerantibus
|
coaggerantibus
|
coaggerantibus
|
| Akkusativ |
coaggerantes
|
coaggerantes
|
coaggerantia
|
| Ablativ |
coaggerantibus
|
coaggerantibus
|
coaggerantibus
|
| Vokativ |
coaggerantes
|
coaggerantes
|
coaggerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coaggeratus
|
coaggerata
|
coaggeratum
|
| Genitiv |
coaggerati
|
coaggeratae
|
coaggerati
|
| Dativ |
coaggerato
|
coaggeratae
|
coaggerato
|
| Akkusativ |
coaggeratum
|
coaggeratam
|
coaggeratum
|
| Ablativ |
coaggerato
|
coaggerata
|
coaggerato
|
| Vokativ |
coaggerate
|
coaggerata
|
coaggeratum
|
Plural
| Nominativ |
coaggerati
|
coaggeratae
|
coaggerata
|
| Genitiv |
coaggeratorum
|
coaggeratarum
|
coaggeratorum
|
| Dativ |
coaggeratis
|
coaggeratis
|
coaggeratis
|
| Akkusativ |
coaggeratos
|
coaggeratas
|
coaggerata
|
| Ablativ |
coaggeratis
|
coaggeratis
|
coaggeratis
|
| Vokativ |
coaggerati
|
coaggeratae
|
coaggerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coaggeraturus
|
coaggeratura
|
coaggeraturum
|
| Genitiv |
coaggeraturi
|
coaggeraturae
|
coaggeraturi
|
| Dativ |
coaggeraturo
|
coaggeraturae
|
coaggeraturo
|
| Akkusativ |
coaggeraturum
|
coaggeraturam
|
coaggeraturum
|
| Ablativ |
coaggeraturo
|
coaggeratura
|
coaggeraturo
|
| Vokativ |
coaggerature
|
coaggeratura
|
coaggeraturum
|
Plural
| Nominativ |
coaggeraturi
|
coaggeraturae
|
coaggeratura
|
| Genitiv |
coaggeraturorum
|
coaggeraturarum
|
coaggeraturorum
|
| Dativ |
coaggeraturis
|
coaggeraturis
|
coaggeraturis
|
| Akkusativ |
coaggeraturos
|
coaggeraturas
|
coaggeratura
|
| Ablativ |
coaggeraturis
|
coaggeraturis
|
coaggeraturis
|
| Vokativ |
coaggeraturi
|
coaggeraturae
|
coaggeratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
coaggeratum
|
coaggeratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggero
|
ich behäufe |
| 2. Person Singular |
coaggeras
|
du behäufst |
| 3. Person Singular |
coaggerat
|
er/sie/es behäuft |
| 1. Person Plural |
coaggeramus
|
wir behäufen |
| 2. Person Plural |
coaggeratis
|
ihr behäuft |
| 3. Person Plural |
coaggerant
|
sie behäufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeror
|
ich werde behäuft |
| 2. Person Singular |
coaggeraris coaggerare
|
du wirst behäuft |
| 3. Person Singular |
coaggeratur
|
er/sie/es wird behäuft |
| 1. Person Plural |
coaggeramur
|
wir werden behäuft |
| 2. Person Plural |
coaggeramini
|
ihr werdet behäuft |
| 3. Person Plural |
coaggerantur
|
sie werden behäuft |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerem
|
ich behäufe |
| 2. Person Singular |
coaggeres
|
du behäufest |
| 3. Person Singular |
coaggeret
|
er/sie/es behäufe |
| 1. Person Plural |
coaggeremus
|
wir behäufen |
| 2. Person Plural |
coaggeretis
|
ihr behäufet |
| 3. Person Plural |
coaggerent
|
sie behäufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerer
|
ich werde behäuft |
| 2. Person Singular |
coaggereris coaggerere
|
du werdest behäuft |
| 3. Person Singular |
coaggeretur
|
er/sie/es werde behäuft |
| 1. Person Plural |
coaggeremur
|
wir werden behäuft |
| 2. Person Plural |
coaggeremini
|
ihr werdet behäuft |
| 3. Person Plural |
coaggerentur
|
sie werden behäuft |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerabam
|
ich behäufte |
| 2. Person Singular |
coaggerabas
|
du behäuftest |
| 3. Person Singular |
coaggerabat
|
er/sie/es behäufte |
| 1. Person Plural |
coaggerabamus
|
wir behäuften |
| 2. Person Plural |
coaggerabatis
|
ihr behäuftet |
| 3. Person Plural |
coaggerabant
|
sie behäuften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerabar
|
ich wurde behäuft |
| 2. Person Singular |
coaggerabaris coaggerabare
|
du wurdest behäuft |
| 3. Person Singular |
coaggerabatur
|
er/sie/es wurde behäuft |
| 1. Person Plural |
coaggerabamur
|
wir wurden behäuft |
| 2. Person Plural |
coaggerabamini
|
ihr wurdet behäuft |
| 3. Person Plural |
coaggerabantur
|
sie wurden behäuft |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerarem
|
ich behäufte |
| 2. Person Singular |
coaggerares
|
du behäuftest |
| 3. Person Singular |
coaggeraret
|
er/sie/es behäufte |
| 1. Person Plural |
coaggeraremus
|
wir behäuften |
| 2. Person Plural |
coaggeraretis
|
ihr behäuftet |
| 3. Person Plural |
coaggerarent
|
sie behäuften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerarer
|
ich würde behäuft |
| 2. Person Singular |
coaggerareris coaggerarere
|
du würdest behäuft |
| 3. Person Singular |
coaggeraretur
|
er/sie/es würde behäuft |
| 1. Person Plural |
coaggeraremur
|
wir würden behäuft |
| 2. Person Plural |
coaggeraremini
|
ihr würdet behäuft |
| 3. Person Plural |
coaggerarentur
|
sie würden behäuft |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerabo
|
ich werde behäufen |
| 2. Person Singular |
coaggerabis
|
du wirst behäufen |
| 3. Person Singular |
coaggerabit
|
er/sie/es wird behäufen |
| 1. Person Plural |
coaggerabimus
|
wir werden behäufen |
| 2. Person Plural |
coaggerabitis
|
ihr werdet behäufen |
| 3. Person Plural |
coaggerabunt
|
sie werden behäufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerabor
|
ich werde behäuft werden |
| 2. Person Singular |
coaggeraberis coaggerabere
|
du wirst behäuft werden |
| 3. Person Singular |
coaggerabitur
|
er/sie/es wird behäuft werden |
| 1. Person Plural |
coaggerabimur
|
wir werden behäuft werden |
| 2. Person Plural |
coaggerabimini
|
ihr werdet behäuft werden |
| 3. Person Plural |
coaggerabuntur
|
sie werden behäuft werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeravi
|
ich habe behäuft |
| 2. Person Singular |
coaggeravisti
|
du hast behäuft |
| 3. Person Singular |
coaggeravit
|
er/sie/es hat behäuft |
| 1. Person Plural |
coaggeravimus
|
wir haben behäuft |
| 2. Person Plural |
coaggeravistis
|
ihr habt behäuft |
| 3. Person Plural |
coaggeraverunt coaggeravere
|
sie haben behäuft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeratus sum
|
ich bin behäuft worden |
| 2. Person Singular |
coaggeratus es
|
du bist behäuft worden |
| 3. Person Singular |
coaggeratus est
|
er/sie/es ist behäuft worden |
| 1. Person Plural |
coaggerati sumus
|
wir sind behäuft worden |
| 2. Person Plural |
coaggerati estis
|
ihr seid behäuft worden |
| 3. Person Plural |
coaggerati sunt
|
sie sind behäuft worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeraverim
|
ich habe behäuft |
| 2. Person Singular |
coaggeraveris
|
du habest behäuft |
| 3. Person Singular |
coaggeraverit
|
er/sie/es habe behäuft |
| 1. Person Plural |
coaggeraverimus
|
wir haben behäuft |
| 2. Person Plural |
coaggeraveritis
|
ihr habet behäuft |
| 3. Person Plural |
coaggeraverint
|
sie haben behäuft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeratus sim
|
ich sei behäuft worden |
| 2. Person Singular |
coaggeratus sis
|
du seiest behäuft worden |
| 3. Person Singular |
coaggeratus sit
|
er/sie/es sei behäuft worden |
| 1. Person Plural |
coaggerati simus
|
wir seien behäuft worden |
| 2. Person Plural |
coaggerati sitis
|
ihr seiet behäuft worden |
| 3. Person Plural |
coaggerati sint
|
sie seien behäuft worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeraveram
|
ich hatte behäuft |
| 2. Person Singular |
coaggeraveras
|
du hattest behäuft |
| 3. Person Singular |
coaggeraverat
|
er/sie/es hatte behäuft |
| 1. Person Plural |
coaggeraveramus
|
wir hatten behäuft |
| 2. Person Plural |
coaggeraveratis
|
ihr hattet behäuft |
| 3. Person Plural |
coaggeraverant
|
sie hatten behäuft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeratus eram
|
ich war behäuft worden |
| 2. Person Singular |
coaggeratus eras
|
du warst behäuft worden |
| 3. Person Singular |
coaggeratus erat
|
er/sie/es war behäuft worden |
| 1. Person Plural |
coaggerati eramus
|
wir waren behäuft worden |
| 2. Person Plural |
coaggerati eratis
|
ihr wart behäuft worden |
| 3. Person Plural |
coaggerati erant
|
sie waren behäuft worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeravissem
|
ich hätte behäuft |
| 2. Person Singular |
coaggeravisses
|
du hättest behäuft |
| 3. Person Singular |
coaggeravisset
|
er/sie/es hätte behäuft |
| 1. Person Plural |
coaggeravissemus
|
wir hätten behäuft |
| 2. Person Plural |
coaggeravissetis
|
ihr hättet behäuft |
| 3. Person Plural |
coaggeravissent
|
sie hätten behäuft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeratus essem
|
ich wäre behäuft worden |
| 2. Person Singular |
coaggeratus esses
|
du wärest behäuft worden |
| 3. Person Singular |
coaggeratus esset
|
er/sie/es wäre behäuft worden |
| 1. Person Plural |
coaggerati essemus
|
wir wären behäuft worden |
| 2. Person Plural |
coaggerati essetis
|
ihr wäret behäuft worden |
| 3. Person Plural |
coaggerati essent
|
sie wären behäuft worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeravero
|
ich werde behäuft haben |
| 2. Person Singular |
coaggeraveris
|
du wirst behäuft haben |
| 3. Person Singular |
coaggeraverit
|
er/sie/es wird behäuft haben |
| 1. Person Plural |
coaggeraverimus
|
wir werden behäuft haben |
| 2. Person Plural |
coaggeraveritis
|
ihr werdet behäuft haben |
| 3. Person Plural |
coaggeraverint
|
sie werden behäuft haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeratus ero
|
ich werde behäuft worden sein |
| 2. Person Singular |
coaggeratus eris
|
du wirst behäuft worden sein |
| 3. Person Singular |
coaggeratus erit
|
er/sie/es wird behäuft worden sein |
| 1. Person Plural |
coaggerati erimus
|
wir werden behäuft worden sein |
| 2. Person Plural |
coaggerati eritis
|
ihr werdet behäuft worden sein |
| 3. Person Plural |
coaggerati erunt
|
sie werden behäuft worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coaggerare
|
behäufen |
| Vorzeitigkeit |
coaggeravisse
|
behäuft haben |
| Nachzeitigkeit |
coaggeraturum esse
|
behäufen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coaggerari coaggerarier
|
behäuft werden |
| Vorzeitigkeit |
coaggeratum esse
|
behäuft worden sein |
| Nachzeitigkeit |
coaggeratum iri
|
künftig behäuft werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
coaggera
|
behäufe; behäuf! |
| 2. Person Plural |
coaggerate
|
behäuft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
coaggerato
|
| 3. Person Singular |
coaggerato
|
| 2. Person Plural |
coaggeratote
|
| 3. Person Plural |
coaggeranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
coaggerare
|
das Behäufen |
| Genitiv |
coaggerandi
|
des Behäufens |
| Dativ |
coaggerando
|
dem Behäufen |
| Akkusativ |
coaggerandum
|
das Behäufen |
| Ablativ |
coaggerando
|
durch das Behäufen |
| Vokativ |
coaggerande
|
Behäufen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coaggerandus
|
coaggeranda
|
coaggerandum
|
| Genitiv |
coaggerandi
|
coaggerandae
|
coaggerandi
|
| Dativ |
coaggerando
|
coaggerandae
|
coaggerando
|
| Akkusativ |
coaggerandum
|
coaggerandam
|
coaggerandum
|
| Ablativ |
coaggerando
|
coaggeranda
|
coaggerando
|
| Vokativ |
coaggerande
|
coaggeranda
|
coaggerandum
|
Plural
| Nominativ |
coaggerandi
|
coaggerandae
|
coaggeranda
|
| Genitiv |
coaggerandorum
|
coaggerandarum
|
coaggerandorum
|
| Dativ |
coaggerandis
|
coaggerandis
|
coaggerandis
|
| Akkusativ |
coaggerandos
|
coaggerandas
|
coaggeranda
|
| Ablativ |
coaggerandis
|
coaggerandis
|
coaggerandis
|
| Vokativ |
coaggerandi
|
coaggerandae
|
coaggeranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coaggerans
|
coaggerans
|
coaggerans
|
| Genitiv |
coaggerantis
|
coaggerantis
|
coaggerantis
|
| Dativ |
coaggeranti
|
coaggeranti
|
coaggeranti
|
| Akkusativ |
coaggerantem
|
coaggerantem
|
coaggerans
|
| Ablativ |
coaggeranti coaggerante
|
coaggeranti coaggerante
|
coaggeranti coaggerante
|
| Vokativ |
coaggerans
|
coaggerans
|
coaggerans
|
Plural
| Nominativ |
coaggerantes
|
coaggerantes
|
coaggerantia
|
| Genitiv |
coaggerantium coaggerantum
|
coaggerantium coaggerantum
|
coaggerantium coaggerantum
|
| Dativ |
coaggerantibus
|
coaggerantibus
|
coaggerantibus
|
| Akkusativ |
coaggerantes
|
coaggerantes
|
coaggerantia
|
| Ablativ |
coaggerantibus
|
coaggerantibus
|
coaggerantibus
|
| Vokativ |
coaggerantes
|
coaggerantes
|
coaggerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coaggeratus
|
coaggerata
|
coaggeratum
|
| Genitiv |
coaggerati
|
coaggeratae
|
coaggerati
|
| Dativ |
coaggerato
|
coaggeratae
|
coaggerato
|
| Akkusativ |
coaggeratum
|
coaggeratam
|
coaggeratum
|
| Ablativ |
coaggerato
|
coaggerata
|
coaggerato
|
| Vokativ |
coaggerate
|
coaggerata
|
coaggeratum
|
Plural
| Nominativ |
coaggerati
|
coaggeratae
|
coaggerata
|
| Genitiv |
coaggeratorum
|
coaggeratarum
|
coaggeratorum
|
| Dativ |
coaggeratis
|
coaggeratis
|
coaggeratis
|
| Akkusativ |
coaggeratos
|
coaggeratas
|
coaggerata
|
| Ablativ |
coaggeratis
|
coaggeratis
|
coaggeratis
|
| Vokativ |
coaggerati
|
coaggeratae
|
coaggerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coaggeraturus
|
coaggeratura
|
coaggeraturum
|
| Genitiv |
coaggeraturi
|
coaggeraturae
|
coaggeraturi
|
| Dativ |
coaggeraturo
|
coaggeraturae
|
coaggeraturo
|
| Akkusativ |
coaggeraturum
|
coaggeraturam
|
coaggeraturum
|
| Ablativ |
coaggeraturo
|
coaggeratura
|
coaggeraturo
|
| Vokativ |
coaggerature
|
coaggeratura
|
coaggeraturum
|
Plural
| Nominativ |
coaggeraturi
|
coaggeraturae
|
coaggeratura
|
| Genitiv |
coaggeraturorum
|
coaggeraturarum
|
coaggeraturorum
|
| Dativ |
coaggeraturis
|
coaggeraturis
|
coaggeraturis
|
| Akkusativ |
coaggeraturos
|
coaggeraturas
|
coaggeratura
|
| Ablativ |
coaggeraturis
|
coaggeraturis
|
coaggeraturis
|
| Vokativ |
coaggeraturi
|
coaggeraturae
|
coaggeratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
coaggeratum
|
coaggeratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggero
|
ich überhäufe |
| 2. Person Singular |
coaggeras
|
du überhäufst |
| 3. Person Singular |
coaggerat
|
er/sie/es überhäuft |
| 1. Person Plural |
coaggeramus
|
wir überhäufen |
| 2. Person Plural |
coaggeratis
|
ihr überhäuft |
| 3. Person Plural |
coaggerant
|
sie überhäufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeror
|
ich werde überhäuft |
| 2. Person Singular |
coaggeraris coaggerare
|
du wirst überhäuft |
| 3. Person Singular |
coaggeratur
|
er/sie/es wird überhäuft |
| 1. Person Plural |
coaggeramur
|
wir werden überhäuft |
| 2. Person Plural |
coaggeramini
|
ihr werdet überhäuft |
| 3. Person Plural |
coaggerantur
|
sie werden überhäuft |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerem
|
ich überhäufe |
| 2. Person Singular |
coaggeres
|
du überhäufest |
| 3. Person Singular |
coaggeret
|
er/sie/es überhäufe |
| 1. Person Plural |
coaggeremus
|
wir überhäufen |
| 2. Person Plural |
coaggeretis
|
ihr überhäufet |
| 3. Person Plural |
coaggerent
|
sie überhäufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerer
|
ich werde überhäuft |
| 2. Person Singular |
coaggereris coaggerere
|
du werdest überhäuft |
| 3. Person Singular |
coaggeretur
|
er/sie/es werde überhäuft |
| 1. Person Plural |
coaggeremur
|
wir werden überhäuft |
| 2. Person Plural |
coaggeremini
|
ihr werdet überhäuft |
| 3. Person Plural |
coaggerentur
|
sie werden überhäuft |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerabam
|
ich überhäufte |
| 2. Person Singular |
coaggerabas
|
du überhäuftest |
| 3. Person Singular |
coaggerabat
|
er/sie/es überhäufte |
| 1. Person Plural |
coaggerabamus
|
wir überhäuften |
| 2. Person Plural |
coaggerabatis
|
ihr überhäuftet |
| 3. Person Plural |
coaggerabant
|
sie überhäuften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerabar
|
ich wurde überhäuft |
| 2. Person Singular |
coaggerabaris coaggerabare
|
du wurdest überhäuft |
| 3. Person Singular |
coaggerabatur
|
er/sie/es wurde überhäuft |
| 1. Person Plural |
coaggerabamur
|
wir wurden überhäuft |
| 2. Person Plural |
coaggerabamini
|
ihr wurdet überhäuft |
| 3. Person Plural |
coaggerabantur
|
sie wurden überhäuft |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerarem
|
ich überhäufte |
| 2. Person Singular |
coaggerares
|
du überhäuftest |
| 3. Person Singular |
coaggeraret
|
er/sie/es überhäufte |
| 1. Person Plural |
coaggeraremus
|
wir überhäuften |
| 2. Person Plural |
coaggeraretis
|
ihr überhäuftet |
| 3. Person Plural |
coaggerarent
|
sie überhäuften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerarer
|
ich würde überhäuft |
| 2. Person Singular |
coaggerareris coaggerarere
|
du würdest überhäuft |
| 3. Person Singular |
coaggeraretur
|
er/sie/es würde überhäuft |
| 1. Person Plural |
coaggeraremur
|
wir würden überhäuft |
| 2. Person Plural |
coaggeraremini
|
ihr würdet überhäuft |
| 3. Person Plural |
coaggerarentur
|
sie würden überhäuft |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerabo
|
ich werde überhäufen |
| 2. Person Singular |
coaggerabis
|
du wirst überhäufen |
| 3. Person Singular |
coaggerabit
|
er/sie/es wird überhäufen |
| 1. Person Plural |
coaggerabimus
|
wir werden überhäufen |
| 2. Person Plural |
coaggerabitis
|
ihr werdet überhäufen |
| 3. Person Plural |
coaggerabunt
|
sie werden überhäufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggerabor
|
ich werde überhäuft werden |
| 2. Person Singular |
coaggeraberis coaggerabere
|
du wirst überhäuft werden |
| 3. Person Singular |
coaggerabitur
|
er/sie/es wird überhäuft werden |
| 1. Person Plural |
coaggerabimur
|
wir werden überhäuft werden |
| 2. Person Plural |
coaggerabimini
|
ihr werdet überhäuft werden |
| 3. Person Plural |
coaggerabuntur
|
sie werden überhäuft werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeravi
|
ich habe überhäuft |
| 2. Person Singular |
coaggeravisti
|
du hast überhäuft |
| 3. Person Singular |
coaggeravit
|
er/sie/es hat überhäuft |
| 1. Person Plural |
coaggeravimus
|
wir haben überhäuft |
| 2. Person Plural |
coaggeravistis
|
ihr habt überhäuft |
| 3. Person Plural |
coaggeraverunt coaggeravere
|
sie haben überhäuft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeratus sum
|
ich bin überhäuft worden |
| 2. Person Singular |
coaggeratus es
|
du bist überhäuft worden |
| 3. Person Singular |
coaggeratus est
|
er/sie/es ist überhäuft worden |
| 1. Person Plural |
coaggerati sumus
|
wir sind überhäuft worden |
| 2. Person Plural |
coaggerati estis
|
ihr seid überhäuft worden |
| 3. Person Plural |
coaggerati sunt
|
sie sind überhäuft worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeraverim
|
ich habe überhäuft |
| 2. Person Singular |
coaggeraveris
|
du habest überhäuft |
| 3. Person Singular |
coaggeraverit
|
er/sie/es habe überhäuft |
| 1. Person Plural |
coaggeraverimus
|
wir haben überhäuft |
| 2. Person Plural |
coaggeraveritis
|
ihr habet überhäuft |
| 3. Person Plural |
coaggeraverint
|
sie haben überhäuft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeratus sim
|
ich sei überhäuft worden |
| 2. Person Singular |
coaggeratus sis
|
du seiest überhäuft worden |
| 3. Person Singular |
coaggeratus sit
|
er/sie/es sei überhäuft worden |
| 1. Person Plural |
coaggerati simus
|
wir seien überhäuft worden |
| 2. Person Plural |
coaggerati sitis
|
ihr seiet überhäuft worden |
| 3. Person Plural |
coaggerati sint
|
sie seien überhäuft worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeraveram
|
ich hatte überhäuft |
| 2. Person Singular |
coaggeraveras
|
du hattest überhäuft |
| 3. Person Singular |
coaggeraverat
|
er/sie/es hatte überhäuft |
| 1. Person Plural |
coaggeraveramus
|
wir hatten überhäuft |
| 2. Person Plural |
coaggeraveratis
|
ihr hattet überhäuft |
| 3. Person Plural |
coaggeraverant
|
sie hatten überhäuft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeratus eram
|
ich war überhäuft worden |
| 2. Person Singular |
coaggeratus eras
|
du warst überhäuft worden |
| 3. Person Singular |
coaggeratus erat
|
er/sie/es war überhäuft worden |
| 1. Person Plural |
coaggerati eramus
|
wir waren überhäuft worden |
| 2. Person Plural |
coaggerati eratis
|
ihr wart überhäuft worden |
| 3. Person Plural |
coaggerati erant
|
sie waren überhäuft worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeravissem
|
ich hätte überhäuft |
| 2. Person Singular |
coaggeravisses
|
du hättest überhäuft |
| 3. Person Singular |
coaggeravisset
|
er/sie/es hätte überhäuft |
| 1. Person Plural |
coaggeravissemus
|
wir hätten überhäuft |
| 2. Person Plural |
coaggeravissetis
|
ihr hättet überhäuft |
| 3. Person Plural |
coaggeravissent
|
sie hätten überhäuft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeratus essem
|
ich wäre überhäuft worden |
| 2. Person Singular |
coaggeratus esses
|
du wärest überhäuft worden |
| 3. Person Singular |
coaggeratus esset
|
er/sie/es wäre überhäuft worden |
| 1. Person Plural |
coaggerati essemus
|
wir wären überhäuft worden |
| 2. Person Plural |
coaggerati essetis
|
ihr wäret überhäuft worden |
| 3. Person Plural |
coaggerati essent
|
sie wären überhäuft worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeravero
|
ich werde überhäuft haben |
| 2. Person Singular |
coaggeraveris
|
du wirst überhäuft haben |
| 3. Person Singular |
coaggeraverit
|
er/sie/es wird überhäuft haben |
| 1. Person Plural |
coaggeraverimus
|
wir werden überhäuft haben |
| 2. Person Plural |
coaggeraveritis
|
ihr werdet überhäuft haben |
| 3. Person Plural |
coaggeraverint
|
sie werden überhäuft haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coaggeratus ero
|
ich werde überhäuft worden sein |
| 2. Person Singular |
coaggeratus eris
|
du wirst überhäuft worden sein |
| 3. Person Singular |
coaggeratus erit
|
er/sie/es wird überhäuft worden sein |
| 1. Person Plural |
coaggerati erimus
|
wir werden überhäuft worden sein |
| 2. Person Plural |
coaggerati eritis
|
ihr werdet überhäuft worden sein |
| 3. Person Plural |
coaggerati erunt
|
sie werden überhäuft worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coaggerare
|
überhäufen |
| Vorzeitigkeit |
coaggeravisse
|
überhäuft haben |
| Nachzeitigkeit |
coaggeraturum esse
|
überhäufen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coaggerari coaggerarier
|
überhäuft werden |
| Vorzeitigkeit |
coaggeratum esse
|
überhäuft worden sein |
| Nachzeitigkeit |
coaggeratum iri
|
künftig überhäuft werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
coaggera
|
überhäufe; überhäuf! |
| 2. Person Plural |
coaggerate
|
überhäuft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
coaggerato
|
| 3. Person Singular |
coaggerato
|
| 2. Person Plural |
coaggeratote
|
| 3. Person Plural |
coaggeranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
coaggerare
|
das Überhäufen |
| Genitiv |
coaggerandi
|
des Überhäufens |
| Dativ |
coaggerando
|
dem Überhäufen |
| Akkusativ |
coaggerandum
|
das Überhäufen |
| Ablativ |
coaggerando
|
durch das Überhäufen |
| Vokativ |
coaggerande
|
Überhäufen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coaggerandus
|
coaggeranda
|
coaggerandum
|
| Genitiv |
coaggerandi
|
coaggerandae
|
coaggerandi
|
| Dativ |
coaggerando
|
coaggerandae
|
coaggerando
|
| Akkusativ |
coaggerandum
|
coaggerandam
|
coaggerandum
|
| Ablativ |
coaggerando
|
coaggeranda
|
coaggerando
|
| Vokativ |
coaggerande
|
coaggeranda
|
coaggerandum
|
Plural
| Nominativ |
coaggerandi
|
coaggerandae
|
coaggeranda
|
| Genitiv |
coaggerandorum
|
coaggerandarum
|
coaggerandorum
|
| Dativ |
coaggerandis
|
coaggerandis
|
coaggerandis
|
| Akkusativ |
coaggerandos
|
coaggerandas
|
coaggeranda
|
| Ablativ |
coaggerandis
|
coaggerandis
|
coaggerandis
|
| Vokativ |
coaggerandi
|
coaggerandae
|
coaggeranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coaggerans
|
coaggerans
|
coaggerans
|
| Genitiv |
coaggerantis
|
coaggerantis
|
coaggerantis
|
| Dativ |
coaggeranti
|
coaggeranti
|
coaggeranti
|
| Akkusativ |
coaggerantem
|
coaggerantem
|
coaggerans
|
| Ablativ |
coaggeranti coaggerante
|
coaggeranti coaggerante
|
coaggeranti coaggerante
|
| Vokativ |
coaggerans
|
coaggerans
|
coaggerans
|
Plural
| Nominativ |
coaggerantes
|
coaggerantes
|
coaggerantia
|
| Genitiv |
coaggerantium coaggerantum
|
coaggerantium coaggerantum
|
coaggerantium coaggerantum
|
| Dativ |
coaggerantibus
|
coaggerantibus
|
coaggerantibus
|
| Akkusativ |
coaggerantes
|
coaggerantes
|
coaggerantia
|
| Ablativ |
coaggerantibus
|
coaggerantibus
|
coaggerantibus
|
| Vokativ |
coaggerantes
|
coaggerantes
|
coaggerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coaggeratus
|
coaggerata
|
coaggeratum
|
| Genitiv |
coaggerati
|
coaggeratae
|
coaggerati
|
| Dativ |
coaggerato
|
coaggeratae
|
coaggerato
|
| Akkusativ |
coaggeratum
|
coaggeratam
|
coaggeratum
|
| Ablativ |
coaggerato
|
coaggerata
|
coaggerato
|
| Vokativ |
coaggerate
|
coaggerata
|
coaggeratum
|
Plural
| Nominativ |
coaggerati
|
coaggeratae
|
coaggerata
|
| Genitiv |
coaggeratorum
|
coaggeratarum
|
coaggeratorum
|
| Dativ |
coaggeratis
|
coaggeratis
|
coaggeratis
|
| Akkusativ |
coaggeratos
|
coaggeratas
|
coaggerata
|
| Ablativ |
coaggeratis
|
coaggeratis
|
coaggeratis
|
| Vokativ |
coaggerati
|
coaggeratae
|
coaggerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coaggeraturus
|
coaggeratura
|
coaggeraturum
|
| Genitiv |
coaggeraturi
|
coaggeraturae
|
coaggeraturi
|
| Dativ |
coaggeraturo
|
coaggeraturae
|
coaggeraturo
|
| Akkusativ |
coaggeraturum
|
coaggeraturam
|
coaggeraturum
|
| Ablativ |
coaggeraturo
|
coaggeratura
|
coaggeraturo
|
| Vokativ |
coaggerature
|
coaggeratura
|
coaggeraturum
|
Plural
| Nominativ |
coaggeraturi
|
coaggeraturae
|
coaggeratura
|
| Genitiv |
coaggeraturorum
|
coaggeraturarum
|
coaggeraturorum
|
| Dativ |
coaggeraturis
|
coaggeraturis
|
coaggeraturis
|
| Akkusativ |
coaggeraturos
|
coaggeraturas
|
coaggeratura
|
| Ablativ |
coaggeraturis
|
coaggeraturis
|
coaggeraturis
|
| Vokativ |
coaggeraturi
|
coaggeraturae
|
coaggeratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
coaggeratum
|
coaggeratu
|