Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulo
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulas
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulat
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulamus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulatis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulor
|
|
| 2. Person Singular |
coarticularis coarticulare
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulatur
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulamur
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulamini
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulem
|
|
| 2. Person Singular |
coarticules
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulet
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulemus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticuletis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticuler
|
|
| 2. Person Singular |
coarticuleris coarticulere
|
|
| 3. Person Singular |
coarticuletur
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulemur
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulemini
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulabam
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulabas
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulabat
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulabamus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulabatis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulabar
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulabaris coarticulabare
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticularem
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulares
|
|
| 3. Person Singular |
coarticularet
|
|
| 1. Person Plural |
coarticularemus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticularetis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticularent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticularer
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulareris coarticularere
|
|
| 3. Person Singular |
coarticularetur
|
|
| 1. Person Plural |
coarticularemur
|
|
| 2. Person Plural |
coarticularemini
|
|
| 3. Person Plural |
coarticularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulabo
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulabis
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulabit
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulabimus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulabitis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulabor
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulaberis coarticulabere
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulavi
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulavisti
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulavit
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulavimus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulavistis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulaverunt coarticulavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulaverim
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulaveram
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulaveras
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulaverat
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulavissem
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulavisses
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulavisset
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulavero
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coarticulare
|
|
| Vorzeitigkeit |
coarticulavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
coarticulaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coarticulari coarticularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
coarticulatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
coarticulatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
coarticula
|
! |
| 2. Person Plural |
coarticulate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
coarticulato
|
| 3. Person Singular |
coarticulato
|
| 2. Person Plural |
coarticulatote
|
| 3. Person Plural |
coarticulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
coarticulare
|
|
| Genitiv |
coarticulandi
|
|
| Dativ |
coarticulando
|
|
| Akkusativ |
coarticulandum
|
|
| Ablativ |
coarticulando
|
|
| Vokativ |
coarticulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coarticulandus
|
coarticulanda
|
coarticulandum
|
| Genitiv |
coarticulandi
|
coarticulandae
|
coarticulandi
|
| Dativ |
coarticulando
|
coarticulandae
|
coarticulando
|
| Akkusativ |
coarticulandum
|
coarticulandam
|
coarticulandum
|
| Ablativ |
coarticulando
|
coarticulanda
|
coarticulando
|
| Vokativ |
coarticulande
|
coarticulanda
|
coarticulandum
|
Plural
| Nominativ |
coarticulandi
|
coarticulandae
|
coarticulanda
|
| Genitiv |
coarticulandorum
|
coarticulandarum
|
coarticulandorum
|
| Dativ |
coarticulandis
|
coarticulandis
|
coarticulandis
|
| Akkusativ |
coarticulandos
|
coarticulandas
|
coarticulanda
|
| Ablativ |
coarticulandis
|
coarticulandis
|
coarticulandis
|
| Vokativ |
coarticulandi
|
coarticulandae
|
coarticulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coarticulans
|
coarticulans
|
coarticulans
|
| Genitiv |
coarticulantis
|
coarticulantis
|
coarticulantis
|
| Dativ |
coarticulanti
|
coarticulanti
|
coarticulanti
|
| Akkusativ |
coarticulantem
|
coarticulantem
|
coarticulans
|
| Ablativ |
coarticulanti coarticulante
|
coarticulanti coarticulante
|
coarticulanti coarticulante
|
| Vokativ |
coarticulans
|
coarticulans
|
coarticulans
|
Plural
| Nominativ |
coarticulantes
|
coarticulantes
|
coarticulantia
|
| Genitiv |
coarticulantium coarticulantum
|
coarticulantium coarticulantum
|
coarticulantium coarticulantum
|
| Dativ |
coarticulantibus
|
coarticulantibus
|
coarticulantibus
|
| Akkusativ |
coarticulantes
|
coarticulantes
|
coarticulantia
|
| Ablativ |
coarticulantibus
|
coarticulantibus
|
coarticulantibus
|
| Vokativ |
coarticulantes
|
coarticulantes
|
coarticulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coarticulatus
|
coarticulata
|
coarticulatum
|
| Genitiv |
coarticulati
|
coarticulatae
|
coarticulati
|
| Dativ |
coarticulato
|
coarticulatae
|
coarticulato
|
| Akkusativ |
coarticulatum
|
coarticulatam
|
coarticulatum
|
| Ablativ |
coarticulato
|
coarticulata
|
coarticulato
|
| Vokativ |
coarticulate
|
coarticulata
|
coarticulatum
|
Plural
| Nominativ |
coarticulati
|
coarticulatae
|
coarticulata
|
| Genitiv |
coarticulatorum
|
coarticulatarum
|
coarticulatorum
|
| Dativ |
coarticulatis
|
coarticulatis
|
coarticulatis
|
| Akkusativ |
coarticulatos
|
coarticulatas
|
coarticulata
|
| Ablativ |
coarticulatis
|
coarticulatis
|
coarticulatis
|
| Vokativ |
coarticulati
|
coarticulatae
|
coarticulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coarticulaturus
|
coarticulatura
|
coarticulaturum
|
| Genitiv |
coarticulaturi
|
coarticulaturae
|
coarticulaturi
|
| Dativ |
coarticulaturo
|
coarticulaturae
|
coarticulaturo
|
| Akkusativ |
coarticulaturum
|
coarticulaturam
|
coarticulaturum
|
| Ablativ |
coarticulaturo
|
coarticulatura
|
coarticulaturo
|
| Vokativ |
coarticulature
|
coarticulatura
|
coarticulaturum
|
Plural
| Nominativ |
coarticulaturi
|
coarticulaturae
|
coarticulatura
|
| Genitiv |
coarticulaturorum
|
coarticulaturarum
|
coarticulaturorum
|
| Dativ |
coarticulaturis
|
coarticulaturis
|
coarticulaturis
|
| Akkusativ |
coarticulaturos
|
coarticulaturas
|
coarticulatura
|
| Ablativ |
coarticulaturis
|
coarticulaturis
|
coarticulaturis
|
| Vokativ |
coarticulaturi
|
coarticulaturae
|
coarticulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
coarticulatum
|
coarticulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulo
|
ich gliedere |
| 2. Person Singular |
coarticulas
|
du gliederst |
| 3. Person Singular |
coarticulat
|
er/sie/es gliedert |
| 1. Person Plural |
coarticulamus
|
wir gliedern |
| 2. Person Plural |
coarticulatis
|
ihr gliedert |
| 3. Person Plural |
coarticulant
|
sie gliedern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulor
|
ich werde gegliedert |
| 2. Person Singular |
coarticularis coarticulare
|
du wirst gegliedert |
| 3. Person Singular |
coarticulatur
|
er/sie/es wird gegliedert |
| 1. Person Plural |
coarticulamur
|
wir werden gegliedert |
| 2. Person Plural |
coarticulamini
|
ihr werdet gegliedert |
| 3. Person Plural |
coarticulantur
|
sie werden gegliedert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulem
|
ich gliedere |
| 2. Person Singular |
coarticules
|
du gliederst |
| 3. Person Singular |
coarticulet
|
er/sie/es gliedere |
| 1. Person Plural |
coarticulemus
|
wir gliedern |
| 2. Person Plural |
coarticuletis
|
ihr gliedert |
| 3. Person Plural |
coarticulent
|
sie gliedern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticuler
|
ich werde gegliedert |
| 2. Person Singular |
coarticuleris coarticulere
|
du werdest gegliedert |
| 3. Person Singular |
coarticuletur
|
er/sie/es werde gegliedert |
| 1. Person Plural |
coarticulemur
|
wir werden gegliedert |
| 2. Person Plural |
coarticulemini
|
ihr werdet gegliedert |
| 3. Person Plural |
coarticulentur
|
sie werden gegliedert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulabam
|
ich gliederte |
| 2. Person Singular |
coarticulabas
|
du gliedertest |
| 3. Person Singular |
coarticulabat
|
er/sie/es gliederte |
| 1. Person Plural |
coarticulabamus
|
wir gliederten |
| 2. Person Plural |
coarticulabatis
|
ihr gliedertet |
| 3. Person Plural |
coarticulabant
|
sie gliederten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulabar
|
ich wurde gegliedert |
| 2. Person Singular |
coarticulabaris coarticulabare
|
du wurdest gegliedert |
| 3. Person Singular |
coarticulabatur
|
er/sie/es wurde gegliedert |
| 1. Person Plural |
coarticulabamur
|
wir wurden gegliedert |
| 2. Person Plural |
coarticulabamini
|
ihr wurdet gegliedert |
| 3. Person Plural |
coarticulabantur
|
sie wurden gegliedert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticularem
|
ich gliederte |
| 2. Person Singular |
coarticulares
|
du gliedertest |
| 3. Person Singular |
coarticularet
|
er/sie/es gliederte |
| 1. Person Plural |
coarticularemus
|
wir gliederten |
| 2. Person Plural |
coarticularetis
|
ihr gliedertet |
| 3. Person Plural |
coarticularent
|
sie gliederten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticularer
|
ich würde gegliedert |
| 2. Person Singular |
coarticulareris coarticularere
|
du würdest gegliedert |
| 3. Person Singular |
coarticularetur
|
er/sie/es würde gegliedert |
| 1. Person Plural |
coarticularemur
|
wir würden gegliedert |
| 2. Person Plural |
coarticularemini
|
ihr würdet gegliedert |
| 3. Person Plural |
coarticularentur
|
sie würden gegliedert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulabo
|
ich werde gliedern |
| 2. Person Singular |
coarticulabis
|
du wirst gliedern |
| 3. Person Singular |
coarticulabit
|
er/sie/es wird gliedern |
| 1. Person Plural |
coarticulabimus
|
wir werden gliedern |
| 2. Person Plural |
coarticulabitis
|
ihr werdet gliedern |
| 3. Person Plural |
coarticulabunt
|
sie werden gliedern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulabor
|
ich werde gegliedert werden |
| 2. Person Singular |
coarticulaberis coarticulabere
|
du wirst gegliedert werden |
| 3. Person Singular |
coarticulabitur
|
er/sie/es wird gegliedert werden |
| 1. Person Plural |
coarticulabimur
|
wir werden gegliedert werden |
| 2. Person Plural |
coarticulabimini
|
ihr werdet gegliedert werden |
| 3. Person Plural |
coarticulabuntur
|
sie werden gegliedert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulavi
|
ich habe gegliedert |
| 2. Person Singular |
coarticulavisti
|
du hast gegliedert |
| 3. Person Singular |
coarticulavit
|
er/sie/es hat gegliedert |
| 1. Person Plural |
coarticulavimus
|
wir haben gegliedert |
| 2. Person Plural |
coarticulavistis
|
ihr habt gegliedert |
| 3. Person Plural |
coarticulaverunt coarticulavere
|
sie haben gegliedert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulatus sum
|
ich bin gegliedert worden |
| 2. Person Singular |
coarticulatus es
|
du bist gegliedert worden |
| 3. Person Singular |
coarticulatus est
|
er/sie/es ist gegliedert worden |
| 1. Person Plural |
coarticulati sumus
|
wir sind gegliedert worden |
| 2. Person Plural |
coarticulati estis
|
ihr seid gegliedert worden |
| 3. Person Plural |
coarticulati sunt
|
sie sind gegliedert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulaverim
|
ich habe gegliedert |
| 2. Person Singular |
coarticulaveris
|
du habest gegliedert |
| 3. Person Singular |
coarticulaverit
|
er/sie/es habe gegliedert |
| 1. Person Plural |
coarticulaverimus
|
wir haben gegliedert |
| 2. Person Plural |
coarticulaveritis
|
ihr habet gegliedert |
| 3. Person Plural |
coarticulaverint
|
sie haben gegliedert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulatus sim
|
ich sei gegliedert worden |
| 2. Person Singular |
coarticulatus sis
|
du seiest gegliedert worden |
| 3. Person Singular |
coarticulatus sit
|
er/sie/es sei gegliedert worden |
| 1. Person Plural |
coarticulati simus
|
wir seien gegliedert worden |
| 2. Person Plural |
coarticulati sitis
|
ihr seiet gegliedert worden |
| 3. Person Plural |
coarticulati sint
|
sie seien gegliedert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulaveram
|
ich hatte gegliedert |
| 2. Person Singular |
coarticulaveras
|
du hattest gegliedert |
| 3. Person Singular |
coarticulaverat
|
er/sie/es hatte gegliedert |
| 1. Person Plural |
coarticulaveramus
|
wir hatten gegliedert |
| 2. Person Plural |
coarticulaveratis
|
ihr hattet gegliedert |
| 3. Person Plural |
coarticulaverant
|
sie hatten gegliedert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulatus eram
|
ich war gegliedert worden |
| 2. Person Singular |
coarticulatus eras
|
du warst gegliedert worden |
| 3. Person Singular |
coarticulatus erat
|
er/sie/es war gegliedert worden |
| 1. Person Plural |
coarticulati eramus
|
wir waren gegliedert worden |
| 2. Person Plural |
coarticulati eratis
|
ihr wart gegliedert worden |
| 3. Person Plural |
coarticulati erant
|
sie waren gegliedert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulavissem
|
ich hätte gegliedert |
| 2. Person Singular |
coarticulavisses
|
du hättest gegliedert |
| 3. Person Singular |
coarticulavisset
|
er/sie/es hätte gegliedert |
| 1. Person Plural |
coarticulavissemus
|
wir hätten gegliedert |
| 2. Person Plural |
coarticulavissetis
|
ihr hättet gegliedert |
| 3. Person Plural |
coarticulavissent
|
sie hätten gegliedert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulatus essem
|
ich wäre gegliedert worden |
| 2. Person Singular |
coarticulatus esses
|
du wärest gegliedert worden |
| 3. Person Singular |
coarticulatus esset
|
er/sie/es wäre gegliedert worden |
| 1. Person Plural |
coarticulati essemus
|
wir wären gegliedert worden |
| 2. Person Plural |
coarticulati essetis
|
ihr wäret gegliedert worden |
| 3. Person Plural |
coarticulati essent
|
sie wären gegliedert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulavero
|
ich werde gegliedert haben |
| 2. Person Singular |
coarticulaveris
|
du wirst gegliedert haben |
| 3. Person Singular |
coarticulaverit
|
er/sie/es wird gegliedert haben |
| 1. Person Plural |
coarticulaverimus
|
wir werden gegliedert haben |
| 2. Person Plural |
coarticulaveritis
|
ihr werdet gegliedert haben |
| 3. Person Plural |
coarticulaverint
|
sie werden gegliedert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulatus ero
|
ich werde gegliedert worden sein |
| 2. Person Singular |
coarticulatus eris
|
du wirst gegliedert worden sein |
| 3. Person Singular |
coarticulatus erit
|
er/sie/es wird gegliedert worden sein |
| 1. Person Plural |
coarticulati erimus
|
wir werden gegliedert worden sein |
| 2. Person Plural |
coarticulati eritis
|
ihr werdet gegliedert worden sein |
| 3. Person Plural |
coarticulati erunt
|
sie werden gegliedert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coarticulare
|
gliedern |
| Vorzeitigkeit |
coarticulavisse
|
gegliedert haben |
| Nachzeitigkeit |
coarticulaturum esse
|
gliedern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coarticulari coarticularier
|
gegliedert werden |
| Vorzeitigkeit |
coarticulatum esse
|
gegliedert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
coarticulatum iri
|
künftig gegliedert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
coarticula
|
gliedere! |
| 2. Person Plural |
coarticulate
|
gliedert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
coarticulato
|
| 3. Person Singular |
coarticulato
|
| 2. Person Plural |
coarticulatote
|
| 3. Person Plural |
coarticulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
coarticulare
|
das Gliedern |
| Genitiv |
coarticulandi
|
des Gliedernes |
| Dativ |
coarticulando
|
dem Gliedern |
| Akkusativ |
coarticulandum
|
das Gliedern |
| Ablativ |
coarticulando
|
durch das Gliedern |
| Vokativ |
coarticulande
|
Gliedern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coarticulandus
|
coarticulanda
|
coarticulandum
|
| Genitiv |
coarticulandi
|
coarticulandae
|
coarticulandi
|
| Dativ |
coarticulando
|
coarticulandae
|
coarticulando
|
| Akkusativ |
coarticulandum
|
coarticulandam
|
coarticulandum
|
| Ablativ |
coarticulando
|
coarticulanda
|
coarticulando
|
| Vokativ |
coarticulande
|
coarticulanda
|
coarticulandum
|
Plural
| Nominativ |
coarticulandi
|
coarticulandae
|
coarticulanda
|
| Genitiv |
coarticulandorum
|
coarticulandarum
|
coarticulandorum
|
| Dativ |
coarticulandis
|
coarticulandis
|
coarticulandis
|
| Akkusativ |
coarticulandos
|
coarticulandas
|
coarticulanda
|
| Ablativ |
coarticulandis
|
coarticulandis
|
coarticulandis
|
| Vokativ |
coarticulandi
|
coarticulandae
|
coarticulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coarticulans
|
coarticulans
|
coarticulans
|
| Genitiv |
coarticulantis
|
coarticulantis
|
coarticulantis
|
| Dativ |
coarticulanti
|
coarticulanti
|
coarticulanti
|
| Akkusativ |
coarticulantem
|
coarticulantem
|
coarticulans
|
| Ablativ |
coarticulanti coarticulante
|
coarticulanti coarticulante
|
coarticulanti coarticulante
|
| Vokativ |
coarticulans
|
coarticulans
|
coarticulans
|
Plural
| Nominativ |
coarticulantes
|
coarticulantes
|
coarticulantia
|
| Genitiv |
coarticulantium coarticulantum
|
coarticulantium coarticulantum
|
coarticulantium coarticulantum
|
| Dativ |
coarticulantibus
|
coarticulantibus
|
coarticulantibus
|
| Akkusativ |
coarticulantes
|
coarticulantes
|
coarticulantia
|
| Ablativ |
coarticulantibus
|
coarticulantibus
|
coarticulantibus
|
| Vokativ |
coarticulantes
|
coarticulantes
|
coarticulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coarticulatus
|
coarticulata
|
coarticulatum
|
| Genitiv |
coarticulati
|
coarticulatae
|
coarticulati
|
| Dativ |
coarticulato
|
coarticulatae
|
coarticulato
|
| Akkusativ |
coarticulatum
|
coarticulatam
|
coarticulatum
|
| Ablativ |
coarticulato
|
coarticulata
|
coarticulato
|
| Vokativ |
coarticulate
|
coarticulata
|
coarticulatum
|
Plural
| Nominativ |
coarticulati
|
coarticulatae
|
coarticulata
|
| Genitiv |
coarticulatorum
|
coarticulatarum
|
coarticulatorum
|
| Dativ |
coarticulatis
|
coarticulatis
|
coarticulatis
|
| Akkusativ |
coarticulatos
|
coarticulatas
|
coarticulata
|
| Ablativ |
coarticulatis
|
coarticulatis
|
coarticulatis
|
| Vokativ |
coarticulati
|
coarticulatae
|
coarticulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coarticulaturus
|
coarticulatura
|
coarticulaturum
|
| Genitiv |
coarticulaturi
|
coarticulaturae
|
coarticulaturi
|
| Dativ |
coarticulaturo
|
coarticulaturae
|
coarticulaturo
|
| Akkusativ |
coarticulaturum
|
coarticulaturam
|
coarticulaturum
|
| Ablativ |
coarticulaturo
|
coarticulatura
|
coarticulaturo
|
| Vokativ |
coarticulature
|
coarticulatura
|
coarticulaturum
|
Plural
| Nominativ |
coarticulaturi
|
coarticulaturae
|
coarticulatura
|
| Genitiv |
coarticulaturorum
|
coarticulaturarum
|
coarticulaturorum
|
| Dativ |
coarticulaturis
|
coarticulaturis
|
coarticulaturis
|
| Akkusativ |
coarticulaturos
|
coarticulaturas
|
coarticulatura
|
| Ablativ |
coarticulaturis
|
coarticulaturis
|
coarticulaturis
|
| Vokativ |
coarticulaturi
|
coarticulaturae
|
coarticulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
coarticulatum
|
coarticulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulo
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulas
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulat
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulamus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulatis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulor
|
|
| 2. Person Singular |
coarticularis coarticulare
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulatur
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulamur
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulamini
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulem
|
|
| 2. Person Singular |
coarticules
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulet
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulemus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticuletis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticuler
|
|
| 2. Person Singular |
coarticuleris coarticulere
|
|
| 3. Person Singular |
coarticuletur
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulemur
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulemini
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulabam
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulabas
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulabat
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulabamus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulabatis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulabar
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulabaris coarticulabare
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticularem
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulares
|
|
| 3. Person Singular |
coarticularet
|
|
| 1. Person Plural |
coarticularemus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticularetis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticularent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticularer
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulareris coarticularere
|
|
| 3. Person Singular |
coarticularetur
|
|
| 1. Person Plural |
coarticularemur
|
|
| 2. Person Plural |
coarticularemini
|
|
| 3. Person Plural |
coarticularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulabo
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulabis
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulabit
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulabimus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulabitis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulabor
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulaberis coarticulabere
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulavi
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulavisti
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulavit
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulavimus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulavistis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulaverunt coarticulavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulaverim
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulaveram
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulaveras
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulaverat
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulavissem
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulavisses
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulavisset
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulavero
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coarticulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
coarticulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
coarticulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
coarticulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
coarticulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
coarticulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coarticulare
|
|
| Vorzeitigkeit |
coarticulavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
coarticulaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coarticulari coarticularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
coarticulatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
coarticulatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
coarticula
|
! |
| 2. Person Plural |
coarticulate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
coarticulato
|
| 3. Person Singular |
coarticulato
|
| 2. Person Plural |
coarticulatote
|
| 3. Person Plural |
coarticulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
coarticulare
|
|
| Genitiv |
coarticulandi
|
|
| Dativ |
coarticulando
|
|
| Akkusativ |
coarticulandum
|
|
| Ablativ |
coarticulando
|
|
| Vokativ |
coarticulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coarticulandus
|
coarticulanda
|
coarticulandum
|
| Genitiv |
coarticulandi
|
coarticulandae
|
coarticulandi
|
| Dativ |
coarticulando
|
coarticulandae
|
coarticulando
|
| Akkusativ |
coarticulandum
|
coarticulandam
|
coarticulandum
|
| Ablativ |
coarticulando
|
coarticulanda
|
coarticulando
|
| Vokativ |
coarticulande
|
coarticulanda
|
coarticulandum
|
Plural
| Nominativ |
coarticulandi
|
coarticulandae
|
coarticulanda
|
| Genitiv |
coarticulandorum
|
coarticulandarum
|
coarticulandorum
|
| Dativ |
coarticulandis
|
coarticulandis
|
coarticulandis
|
| Akkusativ |
coarticulandos
|
coarticulandas
|
coarticulanda
|
| Ablativ |
coarticulandis
|
coarticulandis
|
coarticulandis
|
| Vokativ |
coarticulandi
|
coarticulandae
|
coarticulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coarticulans
|
coarticulans
|
coarticulans
|
| Genitiv |
coarticulantis
|
coarticulantis
|
coarticulantis
|
| Dativ |
coarticulanti
|
coarticulanti
|
coarticulanti
|
| Akkusativ |
coarticulantem
|
coarticulantem
|
coarticulans
|
| Ablativ |
coarticulanti coarticulante
|
coarticulanti coarticulante
|
coarticulanti coarticulante
|
| Vokativ |
coarticulans
|
coarticulans
|
coarticulans
|
Plural
| Nominativ |
coarticulantes
|
coarticulantes
|
coarticulantia
|
| Genitiv |
coarticulantium coarticulantum
|
coarticulantium coarticulantum
|
coarticulantium coarticulantum
|
| Dativ |
coarticulantibus
|
coarticulantibus
|
coarticulantibus
|
| Akkusativ |
coarticulantes
|
coarticulantes
|
coarticulantia
|
| Ablativ |
coarticulantibus
|
coarticulantibus
|
coarticulantibus
|
| Vokativ |
coarticulantes
|
coarticulantes
|
coarticulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coarticulatus
|
coarticulata
|
coarticulatum
|
| Genitiv |
coarticulati
|
coarticulatae
|
coarticulati
|
| Dativ |
coarticulato
|
coarticulatae
|
coarticulato
|
| Akkusativ |
coarticulatum
|
coarticulatam
|
coarticulatum
|
| Ablativ |
coarticulato
|
coarticulata
|
coarticulato
|
| Vokativ |
coarticulate
|
coarticulata
|
coarticulatum
|
Plural
| Nominativ |
coarticulati
|
coarticulatae
|
coarticulata
|
| Genitiv |
coarticulatorum
|
coarticulatarum
|
coarticulatorum
|
| Dativ |
coarticulatis
|
coarticulatis
|
coarticulatis
|
| Akkusativ |
coarticulatos
|
coarticulatas
|
coarticulata
|
| Ablativ |
coarticulatis
|
coarticulatis
|
coarticulatis
|
| Vokativ |
coarticulati
|
coarticulatae
|
coarticulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coarticulaturus
|
coarticulatura
|
coarticulaturum
|
| Genitiv |
coarticulaturi
|
coarticulaturae
|
coarticulaturi
|
| Dativ |
coarticulaturo
|
coarticulaturae
|
coarticulaturo
|
| Akkusativ |
coarticulaturum
|
coarticulaturam
|
coarticulaturum
|
| Ablativ |
coarticulaturo
|
coarticulatura
|
coarticulaturo
|
| Vokativ |
coarticulature
|
coarticulatura
|
coarticulaturum
|
Plural
| Nominativ |
coarticulaturi
|
coarticulaturae
|
coarticulatura
|
| Genitiv |
coarticulaturorum
|
coarticulaturarum
|
coarticulaturorum
|
| Dativ |
coarticulaturis
|
coarticulaturis
|
coarticulaturis
|
| Akkusativ |
coarticulaturos
|
coarticulaturas
|
coarticulatura
|
| Ablativ |
coarticulaturis
|
coarticulaturis
|
coarticulaturis
|
| Vokativ |
coarticulaturi
|
coarticulaturae
|
coarticulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
coarticulatum
|
coarticulatu
|