Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionor
|
ich mäkle |
| 2. Person Singular |
cocionaris
cocionare
|
du mäkelst |
| 3. Person Singular |
cocionatur
|
er/sie/es mäkelt |
| 1. Person Plural |
cocionamur
|
wir mäkeln |
| 2. Person Plural |
cocionamini
|
ihr mäkelt |
| 3. Person Plural |
cocionantur
|
sie mäkeln |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocioner
|
ich mäkle |
| 2. Person Singular |
cocioneris
cocionere
|
du mäkelst |
| 3. Person Singular |
cocionetur
|
er/sie/es mäkle |
| 1. Person Plural |
cocionemur
|
wir mäkeln |
| 2. Person Plural |
cocionemini
|
ihr mäkelt |
| 3. Person Plural |
cocionentur
|
sie mäkeln |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionabar
|
ich mäkelte |
| 2. Person Singular |
cocionabaris
cocionabare
|
du mäkeltest |
| 3. Person Singular |
cocionabatur
|
er/sie/es mäkelte |
| 1. Person Plural |
cocionabamur
|
wir mäkelten |
| 2. Person Plural |
cocionabamini
|
ihr mäkeltet |
| 3. Person Plural |
cocionabantur
|
sie mäkelten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionarer
|
ich mäkelte |
| 2. Person Singular |
cocionareris
cocionarere
|
du mäkeltest |
| 3. Person Singular |
cocionaretur
|
er/sie/es mäkelte |
| 1. Person Plural |
cocionaremur
|
wir mäkelten |
| 2. Person Plural |
cocionaremini
|
ihr mäkeltet |
| 3. Person Plural |
cocionarentur
|
sie mäkelten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionabor
|
ich werde mäkeln |
| 2. Person Singular |
cocionaberis
cocionabere
|
du wirst mäkeln |
| 3. Person Singular |
cocionabitur
|
er/sie/es wird mäkeln |
| 1. Person Plural |
cocionabimur
|
wir werden mäkeln |
| 2. Person Plural |
cocionabimini
|
ihr werdet mäkeln |
| 3. Person Plural |
cocionabuntur
|
sie werden mäkeln |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionatus sum
|
ich habe gemäkelt |
| 2. Person Singular |
cocionatus es
|
du hast gemäkelt |
| 3. Person Singular |
cocionatus est
|
er/sie/es hat gemäkelt |
| 1. Person Plural |
cocionati sumus
|
wir haben gemäkelt |
| 2. Person Plural |
cocionati estis
|
ihr habt gemäkelt |
| 3. Person Plural |
cocionati sunt
|
sie haben gemäkelt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionatus sim
|
ich habe gemäkelt |
| 2. Person Singular |
cocionatus sis
|
du habest gemäkelt |
| 3. Person Singular |
cocionatus sit
|
er/sie/es habe gemäkelt |
| 1. Person Plural |
cocionati simus
|
wir haben gemäkelt |
| 2. Person Plural |
cocionati sitis
|
ihr habet gemäkelt |
| 3. Person Plural |
cocionati sint
|
sie haben gemäkelt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionatus eram
|
ich hatte gemäkelt |
| 2. Person Singular |
cocionatus eras
|
du hattest gemäkelt |
| 3. Person Singular |
cocionatus erat
|
er/sie/es hatte gemäkelt |
| 1. Person Plural |
cocionati eramus
|
wir hatten gemäkelt |
| 2. Person Plural |
cocionati eratis
|
ihr hattet gemäkelt |
| 3. Person Plural |
cocionati erant
|
sie hatten gemäkelt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionatus essem
|
ich hätte gemäkelt |
| 2. Person Singular |
cocionatus esses
|
du hättest gemäkelt |
| 3. Person Singular |
cocionatus esset
|
er/sie/es hätte gemäkelt |
| 1. Person Plural |
cocionati essemus
|
wir hätten gemäkelt |
| 2. Person Plural |
cocionati essetis
|
ihr hättet gemäkelt |
| 3. Person Plural |
cocionati essent
|
sie hätten gemäkelt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionatus ero
|
ich werde gemäkelt haben |
| 2. Person Singular |
cocionatus eris
|
du wirst gemäkelt haben |
| 3. Person Singular |
cocionatus erit
|
er/sie/es wird gemäkelt haben |
| 1. Person Plural |
cocionati erimus
|
wir werden gemäkelt haben |
| 2. Person Plural |
cocionati eritis
|
ihr werdet gemäkelt haben |
| 3. Person Plural |
cocionati erunt
|
sie werden gemäkelt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cocionari
cocionarier
|
mäkeln |
| Vorzeitigkeit |
cocionatus esse
|
gemäkelt haben |
| Nachzeitigkeit |
cocionaturum esse
|
mäkeln werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
cocionare
|
mäkle! |
| 2. Person Plural |
cocionamini
|
mäkelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
cocionator
|
| 3. Person Singular |
cocionator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
cocionantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
cocionari
cocionarier
|
das Mäkeln |
| Genitiv |
cocionandi
|
des Mäkelnes |
| Dativ |
cocionando
|
dem Mäkeln |
| Akkusativ |
cocionandum
|
das Mäkeln |
| Ablativ |
cocionando
|
durch das Mäkeln |
| Vokativ |
cocionande
|
Mäkeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cocionandus
|
cocionanda
|
cocionandum
|
| Genitiv |
cocionandi
|
cocionandae
|
cocionandi
|
| Dativ |
cocionando
|
cocionandae
|
cocionando
|
| Akkusativ |
cocionandum
|
cocionandam
|
cocionandum
|
| Ablativ |
cocionando
|
cocionanda
|
cocionando
|
| Vokativ |
cocionande
|
cocionanda
|
cocionandum
|
Plural
| Nominativ |
cocionandi
|
cocionandae
|
cocionanda
|
| Genitiv |
cocionandorum
|
cocionandarum
|
cocionandorum
|
| Dativ |
cocionandis
|
cocionandis
|
cocionandis
|
| Akkusativ |
cocionandos
|
cocionandas
|
cocionanda
|
| Ablativ |
cocionandis
|
cocionandis
|
cocionandis
|
| Vokativ |
cocionandi
|
cocionandae
|
cocionanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cocionans
|
cocionans
|
cocionans
|
| Genitiv |
cocionantis
|
cocionantis
|
cocionantis
|
| Dativ |
cocionanti
|
cocionanti
|
cocionanti
|
| Akkusativ |
cocionantem
|
cocionantem
|
cocionans
|
| Ablativ |
cocionanti
cocionante
|
cocionanti
cocionante
|
cocionanti
cocionante
|
| Vokativ |
cocionans
|
cocionans
|
cocionans
|
Plural
| Nominativ |
cocionantes
|
cocionantes
|
cocionantia
|
| Genitiv |
cocionantium
cocionantum
|
cocionantium
cocionantum
|
cocionantium
cocionantum
|
| Dativ |
cocionantibus
|
cocionantibus
|
cocionantibus
|
| Akkusativ |
cocionantes
|
cocionantes
|
cocionantia
|
| Ablativ |
cocionantibus
|
cocionantibus
|
cocionantibus
|
| Vokativ |
cocionantes
|
cocionantes
|
cocionantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cocionatus
|
cocionata
|
cocionatum
|
| Genitiv |
cocionati
|
cocionatae
|
cocionati
|
| Dativ |
cocionato
|
cocionatae
|
cocionato
|
| Akkusativ |
cocionatum
|
cocionatam
|
cocionatum
|
| Ablativ |
cocionato
|
cocionata
|
cocionato
|
| Vokativ |
cocionate
|
cocionata
|
cocionatum
|
Plural
| Nominativ |
cocionati
|
cocionatae
|
cocionata
|
| Genitiv |
cocionatorum
|
cocionatarum
|
cocionatorum
|
| Dativ |
cocionatis
|
cocionatis
|
cocionatis
|
| Akkusativ |
cocionatos
|
cocionatas
|
cocionata
|
| Ablativ |
cocionatis
|
cocionatis
|
cocionatis
|
| Vokativ |
cocionati
|
cocionatae
|
cocionata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cocionaturus
|
cocionatura
|
cocionaturum
|
| Genitiv |
cocionaturi
|
cocionaturae
|
cocionaturi
|
| Dativ |
cocionaturo
|
cocionaturae
|
cocionaturo
|
| Akkusativ |
cocionaturum
|
cocionaturam
|
cocionaturum
|
| Ablativ |
cocionaturo
|
cocionatura
|
cocionaturo
|
| Vokativ |
cocionature
|
cocionatura
|
cocionaturum
|
Plural
| Nominativ |
cocionaturi
|
cocionaturae
|
cocionatura
|
| Genitiv |
cocionaturorum
|
cocionaturarum
|
cocionaturorum
|
| Dativ |
cocionaturis
|
cocionaturis
|
cocionaturis
|
| Akkusativ |
cocionaturos
|
cocionaturas
|
cocionatura
|
| Ablativ |
cocionaturis
|
cocionaturis
|
cocionaturis
|
| Vokativ |
cocionaturi
|
cocionaturae
|
cocionatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
cocionatum
|
cocionatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionor
|
ich feilsche |
| 2. Person Singular |
cocionaris
cocionare
|
du feilschst |
| 3. Person Singular |
cocionatur
|
er/sie/es feilscht |
| 1. Person Plural |
cocionamur
|
wir feilschen |
| 2. Person Plural |
cocionamini
|
ihr feilscht |
| 3. Person Plural |
cocionantur
|
sie feilschen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocioner
|
ich feilsche |
| 2. Person Singular |
cocioneris
cocionere
|
du feilschest |
| 3. Person Singular |
cocionetur
|
er/sie/es feilsche |
| 1. Person Plural |
cocionemur
|
wir feilschen |
| 2. Person Plural |
cocionemini
|
ihr feilschet |
| 3. Person Plural |
cocionentur
|
sie feilschen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionabar
|
ich feilschte |
| 2. Person Singular |
cocionabaris
cocionabare
|
du feilschtest |
| 3. Person Singular |
cocionabatur
|
er/sie/es feilschte |
| 1. Person Plural |
cocionabamur
|
wir feilschten |
| 2. Person Plural |
cocionabamini
|
ihr feilschtet |
| 3. Person Plural |
cocionabantur
|
sie feilschten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionarer
|
ich feilschte |
| 2. Person Singular |
cocionareris
cocionarere
|
du feilschtest |
| 3. Person Singular |
cocionaretur
|
er/sie/es feilschte |
| 1. Person Plural |
cocionaremur
|
wir feilschten |
| 2. Person Plural |
cocionaremini
|
ihr feilschtet |
| 3. Person Plural |
cocionarentur
|
sie feilschten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionabor
|
ich werde feilschen |
| 2. Person Singular |
cocionaberis
cocionabere
|
du wirst feilschen |
| 3. Person Singular |
cocionabitur
|
er/sie/es wird feilschen |
| 1. Person Plural |
cocionabimur
|
wir werden feilschen |
| 2. Person Plural |
cocionabimini
|
ihr werdet feilschen |
| 3. Person Plural |
cocionabuntur
|
sie werden feilschen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionatus sum
|
ich habe gefeilscht |
| 2. Person Singular |
cocionatus es
|
du hast gefeilscht |
| 3. Person Singular |
cocionatus est
|
er/sie/es hat gefeilscht |
| 1. Person Plural |
cocionati sumus
|
wir haben gefeilscht |
| 2. Person Plural |
cocionati estis
|
ihr habt gefeilscht |
| 3. Person Plural |
cocionati sunt
|
sie haben gefeilscht |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionatus sim
|
ich habe gefeilscht |
| 2. Person Singular |
cocionatus sis
|
du habest gefeilscht |
| 3. Person Singular |
cocionatus sit
|
er/sie/es habe gefeilscht |
| 1. Person Plural |
cocionati simus
|
wir haben gefeilscht |
| 2. Person Plural |
cocionati sitis
|
ihr habet gefeilscht |
| 3. Person Plural |
cocionati sint
|
sie haben gefeilscht |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionatus eram
|
ich hatte gefeilscht |
| 2. Person Singular |
cocionatus eras
|
du hattest gefeilscht |
| 3. Person Singular |
cocionatus erat
|
er/sie/es hatte gefeilscht |
| 1. Person Plural |
cocionati eramus
|
wir hatten gefeilscht |
| 2. Person Plural |
cocionati eratis
|
ihr hattet gefeilscht |
| 3. Person Plural |
cocionati erant
|
sie hatten gefeilscht |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionatus essem
|
ich hätte gefeilscht |
| 2. Person Singular |
cocionatus esses
|
du hättest gefeilscht |
| 3. Person Singular |
cocionatus esset
|
er/sie/es hätte gefeilscht |
| 1. Person Plural |
cocionati essemus
|
wir hätten gefeilscht |
| 2. Person Plural |
cocionati essetis
|
ihr hättet gefeilscht |
| 3. Person Plural |
cocionati essent
|
sie hätten gefeilscht |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionatus ero
|
ich werde gefeilscht haben |
| 2. Person Singular |
cocionatus eris
|
du wirst gefeilscht haben |
| 3. Person Singular |
cocionatus erit
|
er/sie/es wird gefeilscht haben |
| 1. Person Plural |
cocionati erimus
|
wir werden gefeilscht haben |
| 2. Person Plural |
cocionati eritis
|
ihr werdet gefeilscht haben |
| 3. Person Plural |
cocionati erunt
|
sie werden gefeilscht haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cocionari
cocionarier
|
feilschen |
| Vorzeitigkeit |
cocionatus esse
|
gefeilscht haben |
| Nachzeitigkeit |
cocionaturum esse
|
feilschen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
cocionare
|
feilsche; feilsch! |
| 2. Person Plural |
cocionamini
|
feilscht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
cocionator
|
| 3. Person Singular |
cocionator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
cocionantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
cocionari
cocionarier
|
das Feilschen |
| Genitiv |
cocionandi
|
des Feilschens |
| Dativ |
cocionando
|
dem Feilschen |
| Akkusativ |
cocionandum
|
das Feilschen |
| Ablativ |
cocionando
|
durch das Feilschen |
| Vokativ |
cocionande
|
Feilschen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cocionandus
|
cocionanda
|
cocionandum
|
| Genitiv |
cocionandi
|
cocionandae
|
cocionandi
|
| Dativ |
cocionando
|
cocionandae
|
cocionando
|
| Akkusativ |
cocionandum
|
cocionandam
|
cocionandum
|
| Ablativ |
cocionando
|
cocionanda
|
cocionando
|
| Vokativ |
cocionande
|
cocionanda
|
cocionandum
|
Plural
| Nominativ |
cocionandi
|
cocionandae
|
cocionanda
|
| Genitiv |
cocionandorum
|
cocionandarum
|
cocionandorum
|
| Dativ |
cocionandis
|
cocionandis
|
cocionandis
|
| Akkusativ |
cocionandos
|
cocionandas
|
cocionanda
|
| Ablativ |
cocionandis
|
cocionandis
|
cocionandis
|
| Vokativ |
cocionandi
|
cocionandae
|
cocionanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cocionans
|
cocionans
|
cocionans
|
| Genitiv |
cocionantis
|
cocionantis
|
cocionantis
|
| Dativ |
cocionanti
|
cocionanti
|
cocionanti
|
| Akkusativ |
cocionantem
|
cocionantem
|
cocionans
|
| Ablativ |
cocionanti
cocionante
|
cocionanti
cocionante
|
cocionanti
cocionante
|
| Vokativ |
cocionans
|
cocionans
|
cocionans
|
Plural
| Nominativ |
cocionantes
|
cocionantes
|
cocionantia
|
| Genitiv |
cocionantium
cocionantum
|
cocionantium
cocionantum
|
cocionantium
cocionantum
|
| Dativ |
cocionantibus
|
cocionantibus
|
cocionantibus
|
| Akkusativ |
cocionantes
|
cocionantes
|
cocionantia
|
| Ablativ |
cocionantibus
|
cocionantibus
|
cocionantibus
|
| Vokativ |
cocionantes
|
cocionantes
|
cocionantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cocionatus
|
cocionata
|
cocionatum
|
| Genitiv |
cocionati
|
cocionatae
|
cocionati
|
| Dativ |
cocionato
|
cocionatae
|
cocionato
|
| Akkusativ |
cocionatum
|
cocionatam
|
cocionatum
|
| Ablativ |
cocionato
|
cocionata
|
cocionato
|
| Vokativ |
cocionate
|
cocionata
|
cocionatum
|
Plural
| Nominativ |
cocionati
|
cocionatae
|
cocionata
|
| Genitiv |
cocionatorum
|
cocionatarum
|
cocionatorum
|
| Dativ |
cocionatis
|
cocionatis
|
cocionatis
|
| Akkusativ |
cocionatos
|
cocionatas
|
cocionata
|
| Ablativ |
cocionatis
|
cocionatis
|
cocionatis
|
| Vokativ |
cocionati
|
cocionatae
|
cocionata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cocionaturus
|
cocionatura
|
cocionaturum
|
| Genitiv |
cocionaturi
|
cocionaturae
|
cocionaturi
|
| Dativ |
cocionaturo
|
cocionaturae
|
cocionaturo
|
| Akkusativ |
cocionaturum
|
cocionaturam
|
cocionaturum
|
| Ablativ |
cocionaturo
|
cocionatura
|
cocionaturo
|
| Vokativ |
cocionature
|
cocionatura
|
cocionaturum
|
Plural
| Nominativ |
cocionaturi
|
cocionaturae
|
cocionatura
|
| Genitiv |
cocionaturorum
|
cocionaturarum
|
cocionaturorum
|
| Dativ |
cocionaturis
|
cocionaturis
|
cocionaturis
|
| Akkusativ |
cocionaturos
|
cocionaturas
|
cocionatura
|
| Ablativ |
cocionaturis
|
cocionaturis
|
cocionaturis
|
| Vokativ |
cocionaturi
|
cocionaturae
|
cocionatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
cocionatum
|
cocionatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionor
|
|
| 2. Person Singular |
cocionaris
cocionare
|
|
| 3. Person Singular |
cocionatur
|
|
| 1. Person Plural |
cocionamur
|
|
| 2. Person Plural |
cocionamini
|
|
| 3. Person Plural |
cocionantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocioner
|
|
| 2. Person Singular |
cocioneris
cocionere
|
|
| 3. Person Singular |
cocionetur
|
|
| 1. Person Plural |
cocionemur
|
|
| 2. Person Plural |
cocionemini
|
|
| 3. Person Plural |
cocionentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionabar
|
|
| 2. Person Singular |
cocionabaris
cocionabare
|
|
| 3. Person Singular |
cocionabatur
|
|
| 1. Person Plural |
cocionabamur
|
|
| 2. Person Plural |
cocionabamini
|
|
| 3. Person Plural |
cocionabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionarer
|
|
| 2. Person Singular |
cocionareris
cocionarere
|
|
| 3. Person Singular |
cocionaretur
|
|
| 1. Person Plural |
cocionaremur
|
|
| 2. Person Plural |
cocionaremini
|
|
| 3. Person Plural |
cocionarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionabor
|
|
| 2. Person Singular |
cocionaberis
cocionabere
|
|
| 3. Person Singular |
cocionabitur
|
|
| 1. Person Plural |
cocionabimur
|
|
| 2. Person Plural |
cocionabimini
|
|
| 3. Person Plural |
cocionabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
cocionatus es
|
|
| 3. Person Singular |
cocionatus est
|
|
| 1. Person Plural |
cocionati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
cocionati estis
|
|
| 3. Person Plural |
cocionati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
cocionatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
cocionatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
cocionati simus
|
|
| 2. Person Plural |
cocionati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
cocionati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
cocionatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
cocionatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
cocionati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
cocionati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
cocionati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
cocionatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
cocionatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
cocionati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
cocionati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
cocionati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
cocionatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
cocionatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
cocionati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
cocionati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
cocionati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cocionari
cocionarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
cocionatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
cocionaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
cocionare
|
! |
| 2. Person Plural |
cocionamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
cocionator
|
| 3. Person Singular |
cocionator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
cocionantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
cocionari
cocionarier
|
|
| Genitiv |
cocionandi
|
|
| Dativ |
cocionando
|
|
| Akkusativ |
cocionandum
|
|
| Ablativ |
cocionando
|
|
| Vokativ |
cocionande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cocionandus
|
cocionanda
|
cocionandum
|
| Genitiv |
cocionandi
|
cocionandae
|
cocionandi
|
| Dativ |
cocionando
|
cocionandae
|
cocionando
|
| Akkusativ |
cocionandum
|
cocionandam
|
cocionandum
|
| Ablativ |
cocionando
|
cocionanda
|
cocionando
|
| Vokativ |
cocionande
|
cocionanda
|
cocionandum
|
Plural
| Nominativ |
cocionandi
|
cocionandae
|
cocionanda
|
| Genitiv |
cocionandorum
|
cocionandarum
|
cocionandorum
|
| Dativ |
cocionandis
|
cocionandis
|
cocionandis
|
| Akkusativ |
cocionandos
|
cocionandas
|
cocionanda
|
| Ablativ |
cocionandis
|
cocionandis
|
cocionandis
|
| Vokativ |
cocionandi
|
cocionandae
|
cocionanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cocionans
|
cocionans
|
cocionans
|
| Genitiv |
cocionantis
|
cocionantis
|
cocionantis
|
| Dativ |
cocionanti
|
cocionanti
|
cocionanti
|
| Akkusativ |
cocionantem
|
cocionantem
|
cocionans
|
| Ablativ |
cocionanti
cocionante
|
cocionanti
cocionante
|
cocionanti
cocionante
|
| Vokativ |
cocionans
|
cocionans
|
cocionans
|
Plural
| Nominativ |
cocionantes
|
cocionantes
|
cocionantia
|
| Genitiv |
cocionantium
cocionantum
|
cocionantium
cocionantum
|
cocionantium
cocionantum
|
| Dativ |
cocionantibus
|
cocionantibus
|
cocionantibus
|
| Akkusativ |
cocionantes
|
cocionantes
|
cocionantia
|
| Ablativ |
cocionantibus
|
cocionantibus
|
cocionantibus
|
| Vokativ |
cocionantes
|
cocionantes
|
cocionantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cocionatus
|
cocionata
|
cocionatum
|
| Genitiv |
cocionati
|
cocionatae
|
cocionati
|
| Dativ |
cocionato
|
cocionatae
|
cocionato
|
| Akkusativ |
cocionatum
|
cocionatam
|
cocionatum
|
| Ablativ |
cocionato
|
cocionata
|
cocionato
|
| Vokativ |
cocionate
|
cocionata
|
cocionatum
|
Plural
| Nominativ |
cocionati
|
cocionatae
|
cocionata
|
| Genitiv |
cocionatorum
|
cocionatarum
|
cocionatorum
|
| Dativ |
cocionatis
|
cocionatis
|
cocionatis
|
| Akkusativ |
cocionatos
|
cocionatas
|
cocionata
|
| Ablativ |
cocionatis
|
cocionatis
|
cocionatis
|
| Vokativ |
cocionati
|
cocionatae
|
cocionata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cocionaturus
|
cocionatura
|
cocionaturum
|
| Genitiv |
cocionaturi
|
cocionaturae
|
cocionaturi
|
| Dativ |
cocionaturo
|
cocionaturae
|
cocionaturo
|
| Akkusativ |
cocionaturum
|
cocionaturam
|
cocionaturum
|
| Ablativ |
cocionaturo
|
cocionatura
|
cocionaturo
|
| Vokativ |
cocionature
|
cocionatura
|
cocionaturum
|
Plural
| Nominativ |
cocionaturi
|
cocionaturae
|
cocionatura
|
| Genitiv |
cocionaturorum
|
cocionaturarum
|
cocionaturorum
|
| Dativ |
cocionaturis
|
cocionaturis
|
cocionaturis
|
| Akkusativ |
cocionaturos
|
cocionaturas
|
cocionatura
|
| Ablativ |
cocionaturis
|
cocionaturis
|
cocionaturis
|
| Vokativ |
cocionaturi
|
cocionaturae
|
cocionatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
cocionatum
|
cocionatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionor
|
|
| 2. Person Singular |
cocionaris
cocionare
|
|
| 3. Person Singular |
cocionatur
|
|
| 1. Person Plural |
cocionamur
|
|
| 2. Person Plural |
cocionamini
|
|
| 3. Person Plural |
cocionantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocioner
|
|
| 2. Person Singular |
cocioneris
cocionere
|
|
| 3. Person Singular |
cocionetur
|
|
| 1. Person Plural |
cocionemur
|
|
| 2. Person Plural |
cocionemini
|
|
| 3. Person Plural |
cocionentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionabar
|
|
| 2. Person Singular |
cocionabaris
cocionabare
|
|
| 3. Person Singular |
cocionabatur
|
|
| 1. Person Plural |
cocionabamur
|
|
| 2. Person Plural |
cocionabamini
|
|
| 3. Person Plural |
cocionabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionarer
|
|
| 2. Person Singular |
cocionareris
cocionarere
|
|
| 3. Person Singular |
cocionaretur
|
|
| 1. Person Plural |
cocionaremur
|
|
| 2. Person Plural |
cocionaremini
|
|
| 3. Person Plural |
cocionarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionabor
|
|
| 2. Person Singular |
cocionaberis
cocionabere
|
|
| 3. Person Singular |
cocionabitur
|
|
| 1. Person Plural |
cocionabimur
|
|
| 2. Person Plural |
cocionabimini
|
|
| 3. Person Plural |
cocionabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
cocionatus es
|
|
| 3. Person Singular |
cocionatus est
|
|
| 1. Person Plural |
cocionati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
cocionati estis
|
|
| 3. Person Plural |
cocionati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
cocionatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
cocionatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
cocionati simus
|
|
| 2. Person Plural |
cocionati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
cocionati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
cocionatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
cocionatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
cocionati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
cocionati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
cocionati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
cocionatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
cocionatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
cocionati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
cocionati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
cocionati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cocionatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
cocionatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
cocionatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
cocionati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
cocionati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
cocionati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cocionari
cocionarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
cocionatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
cocionaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
cocionare
|
! |
| 2. Person Plural |
cocionamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
cocionator
|
| 3. Person Singular |
cocionator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
cocionantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
cocionari
cocionarier
|
|
| Genitiv |
cocionandi
|
|
| Dativ |
cocionando
|
|
| Akkusativ |
cocionandum
|
|
| Ablativ |
cocionando
|
|
| Vokativ |
cocionande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cocionandus
|
cocionanda
|
cocionandum
|
| Genitiv |
cocionandi
|
cocionandae
|
cocionandi
|
| Dativ |
cocionando
|
cocionandae
|
cocionando
|
| Akkusativ |
cocionandum
|
cocionandam
|
cocionandum
|
| Ablativ |
cocionando
|
cocionanda
|
cocionando
|
| Vokativ |
cocionande
|
cocionanda
|
cocionandum
|
Plural
| Nominativ |
cocionandi
|
cocionandae
|
cocionanda
|
| Genitiv |
cocionandorum
|
cocionandarum
|
cocionandorum
|
| Dativ |
cocionandis
|
cocionandis
|
cocionandis
|
| Akkusativ |
cocionandos
|
cocionandas
|
cocionanda
|
| Ablativ |
cocionandis
|
cocionandis
|
cocionandis
|
| Vokativ |
cocionandi
|
cocionandae
|
cocionanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cocionans
|
cocionans
|
cocionans
|
| Genitiv |
cocionantis
|
cocionantis
|
cocionantis
|
| Dativ |
cocionanti
|
cocionanti
|
cocionanti
|
| Akkusativ |
cocionantem
|
cocionantem
|
cocionans
|
| Ablativ |
cocionanti
cocionante
|
cocionanti
cocionante
|
cocionanti
cocionante
|
| Vokativ |
cocionans
|
cocionans
|
cocionans
|
Plural
| Nominativ |
cocionantes
|
cocionantes
|
cocionantia
|
| Genitiv |
cocionantium
cocionantum
|
cocionantium
cocionantum
|
cocionantium
cocionantum
|
| Dativ |
cocionantibus
|
cocionantibus
|
cocionantibus
|
| Akkusativ |
cocionantes
|
cocionantes
|
cocionantia
|
| Ablativ |
cocionantibus
|
cocionantibus
|
cocionantibus
|
| Vokativ |
cocionantes
|
cocionantes
|
cocionantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cocionatus
|
cocionata
|
cocionatum
|
| Genitiv |
cocionati
|
cocionatae
|
cocionati
|
| Dativ |
cocionato
|
cocionatae
|
cocionato
|
| Akkusativ |
cocionatum
|
cocionatam
|
cocionatum
|
| Ablativ |
cocionato
|
cocionata
|
cocionato
|
| Vokativ |
cocionate
|
cocionata
|
cocionatum
|
Plural
| Nominativ |
cocionati
|
cocionatae
|
cocionata
|
| Genitiv |
cocionatorum
|
cocionatarum
|
cocionatorum
|
| Dativ |
cocionatis
|
cocionatis
|
cocionatis
|
| Akkusativ |
cocionatos
|
cocionatas
|
cocionata
|
| Ablativ |
cocionatis
|
cocionatis
|
cocionatis
|
| Vokativ |
cocionati
|
cocionatae
|
cocionata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cocionaturus
|
cocionatura
|
cocionaturum
|
| Genitiv |
cocionaturi
|
cocionaturae
|
cocionaturi
|
| Dativ |
cocionaturo
|
cocionaturae
|
cocionaturo
|
| Akkusativ |
cocionaturum
|
cocionaturam
|
cocionaturum
|
| Ablativ |
cocionaturo
|
cocionatura
|
cocionaturo
|
| Vokativ |
cocionature
|
cocionatura
|
cocionaturum
|
Plural
| Nominativ |
cocionaturi
|
cocionaturae
|
cocionatura
|
| Genitiv |
cocionaturorum
|
cocionaturarum
|
cocionaturorum
|
| Dativ |
cocionaturis
|
cocionaturis
|
cocionaturis
|
| Akkusativ |
cocionaturos
|
cocionaturas
|
cocionatura
|
| Ablativ |
cocionaturis
|
cocionaturis
|
cocionaturis
|
| Vokativ |
cocionaturi
|
cocionaturae
|
cocionatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
cocionatum
|
cocionatu
|