Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
cognominare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
cognominari auch noch Formen von:
cognominari (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
benennen
angeben
einen Beinamen/Zunamen/Spitznamen geben
einen besonderen Namen geben
mit einem besondern Namen belegen
mit einem Zu- od. Beinamen
nennen
zugleich nennen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognomino
ich benenne
2. Person Singular
cognominas
du benennst
3. Person Singular
cognominat
er/sie/es benennt
1. Person Plural
cognominamus
wir benennen
2. Person Plural
cognominatis
ihr benennt
3. Person Plural
cognominant
sie benennen
Passiv
1. Person Singular
cognominor
ich werde benannt
2. Person Singular
cognominaris cognominare
du wirst benannt
3. Person Singular
cognominatur
er/sie/es wird benannt
1. Person Plural
cognominamur
wir werden benannt
2. Person Plural
cognominamini
ihr werdet benannt
3. Person Plural
cognominantur
sie werden benannt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominem
ich benenne
2. Person Singular
cognomines
du benennest
3. Person Singular
cognominet
er/sie/es benenne
1. Person Plural
cognominemus
wir benennen
2. Person Plural
cognominetis
ihr benennet
3. Person Plural
cognominent
sie benennen
Passiv
1. Person Singular
cognominer
ich werde benannt
2. Person Singular
cognomineris cognominere
du werdest benannt
3. Person Singular
cognominetur
er/sie/es werde benannt
1. Person Plural
cognominemur
wir werden benannt
2. Person Plural
cognominemini
ihr werdet benannt
3. Person Plural
cognominentur
sie werden benannt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognominabam
ich benannte
2. Person Singular
cognominabas
du benanntest
3. Person Singular
cognominabat
er/sie/es benannte
1. Person Plural
cognominabamus
wir benannten
2. Person Plural
cognominabatis
ihr benanntet
3. Person Plural
cognominabant
sie benannten
Passiv
1. Person Singular
cognominabar
ich wurde benannt
2. Person Singular
cognominabaris cognominabare
du wurdest benannt
3. Person Singular
cognominabatur
er/sie/es wurde benannt
1. Person Plural
cognominabamur
wir wurden benannt
2. Person Plural
cognominabamini
ihr wurdet benannt
3. Person Plural
cognominabantur
sie wurden benannt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominarem
ich benennte
2. Person Singular
cognominares
du benenntest
3. Person Singular
cognominaret
er/sie/es benennte
1. Person Plural
cognominaremus
wir benennten
2. Person Plural
cognominaretis
ihr benenntet
3. Person Plural
cognominarent
sie benennten
Passiv
1. Person Singular
cognominarer
ich würde benannt
2. Person Singular
cognominareris cognominarere
du würdest benannt
3. Person Singular
cognominaretur
er/sie/es würde benannt
1. Person Plural
cognominaremur
wir würden benannt
2. Person Plural
cognominaremini
ihr würdet benannt
3. Person Plural
cognominarentur
sie würden benannt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cognominabo
ich werde benennen
2. Person Singular
cognominabis
du wirst benennen
3. Person Singular
cognominabit
er/sie/es wird benennen
1. Person Plural
cognominabimus
wir werden benennen
2. Person Plural
cognominabitis
ihr werdet benennen
3. Person Plural
cognominabunt
sie werden benennen
Passiv
1. Person Singular
cognominabor
ich werde benannt werden
2. Person Singular
cognominaberis cognominabere
du wirst benannt werden
3. Person Singular
cognominabitur
er/sie/es wird benannt werden
1. Person Plural
cognominabimur
wir werden benannt werden
2. Person Plural
cognominabimini
ihr werdet benannt werden
3. Person Plural
cognominabuntur
sie werden benannt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognominavi
ich habe benannt
2. Person Singular
cognominavisti
du hast benannt
3. Person Singular
cognominavit
er/sie/es hat benannt
1. Person Plural
cognominavimus
wir haben benannt
2. Person Plural
cognominavistis
ihr habt benannt
3. Person Plural
cognominaverunt cognominavere
sie haben benannt
Passiv
1. Person Singular
cognominatus sum
ich bin benannt worden
2. Person Singular
cognominatus es
du bist benannt worden
3. Person Singular
cognominatus est
er/sie/es ist benannt worden
1. Person Plural
cognominati sumus
wir sind benannt worden
2. Person Plural
cognominati estis
ihr seid benannt worden
3. Person Plural
cognominati sunt
sie sind benannt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominaverim
ich habe benannt
2. Person Singular
cognominaveris
du habest benannt
3. Person Singular
cognominaverit
er/sie/es habe benannt
1. Person Plural
cognominaverimus
wir haben benannt
2. Person Plural
cognominaveritis
ihr habet benannt
3. Person Plural
cognominaverint
sie haben benannt
Passiv
1. Person Singular
cognominatus sim
ich sei benannt worden
2. Person Singular
cognominatus sis
du seiest benannt worden
3. Person Singular
cognominatus sit
er/sie/es sei benannt worden
1. Person Plural
cognominati simus
wir seien benannt worden
2. Person Plural
cognominati sitis
ihr seiet benannt worden
3. Person Plural
cognominati sint
sie seien benannt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognominaveram
ich hatte benannt
2. Person Singular
cognominaveras
du hattest benannt
3. Person Singular
cognominaverat
er/sie/es hatte benannt
1. Person Plural
cognominaveramus
wir hatten benannt
2. Person Plural
cognominaveratis
ihr hattet benannt
3. Person Plural
cognominaverant
sie hatten benannt
Passiv
1. Person Singular
cognominatus eram
ich war benannt worden
2. Person Singular
cognominatus eras
du warst benannt worden
3. Person Singular
cognominatus erat
er/sie/es war benannt worden
1. Person Plural
cognominati eramus
wir waren benannt worden
2. Person Plural
cognominati eratis
ihr wart benannt worden
3. Person Plural
cognominati erant
sie waren benannt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominavissem
ich hätte benannt
2. Person Singular
cognominavisses
du hättest benannt
3. Person Singular
cognominavisset
er/sie/es hätte benannt
1. Person Plural
cognominavissemus
wir hätten benannt
2. Person Plural
cognominavissetis
ihr hättet benannt
3. Person Plural
cognominavissent
sie hätten benannt
Passiv
1. Person Singular
cognominatus essem
ich wäre benannt worden
2. Person Singular
cognominatus esses
du wärest benannt worden
3. Person Singular
cognominatus esset
er/sie/es wäre benannt worden
1. Person Plural
cognominati essemus
wir wären benannt worden
2. Person Plural
cognominati essetis
ihr wäret benannt worden
3. Person Plural
cognominati essent
sie wären benannt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cognominavero
ich werde benannt haben
2. Person Singular
cognominaveris
du wirst benannt haben
3. Person Singular
cognominaverit
er/sie/es wird benannt haben
1. Person Plural
cognominaverimus
wir werden benannt haben
2. Person Plural
cognominaveritis
ihr werdet benannt haben
3. Person Plural
cognominaverint
sie werden benannt haben
Passiv
1. Person Singular
cognominatus ero
ich werde benannt worden sein
2. Person Singular
cognominatus eris
du wirst benannt worden sein
3. Person Singular
cognominatus erit
er/sie/es wird benannt worden sein
1. Person Plural
cognominati erimus
wir werden benannt worden sein
2. Person Plural
cognominati eritis
ihr werdet benannt worden sein
3. Person Plural
cognominati erunt
sie werden benannt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cognominare
benennen
Vorzeitigkeit
cognominavisse
benannt haben
Nachzeitigkeit
cognominaturum esse
benennen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
cognominari cognominarier
benannt werden
Vorzeitigkeit
cognominatum esse
benannt worden sein
Nachzeitigkeit
cognominatum iri
künftig benannt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cognomina
benenne; benenn!
2. Person Plural
cognominate
benennt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cognominato
3. Person Singular
cognominato
2. Person Plural
cognominatote
3. Person Plural
cognominanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cognominare
das Benennen
Genitiv
cognominandi
des Benennens
Dativ
cognominando
dem Benennen
Akkusativ
cognominandum
das Benennen
Ablativ
cognominando
durch das Benennen
Vokativ
cognominande
Benennen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominandus
cognominanda
cognominandum
Genitiv
cognominandi
cognominandae
cognominandi
Dativ
cognominando
cognominandae
cognominando
Akkusativ
cognominandum
cognominandam
cognominandum
Ablativ
cognominando
cognominanda
cognominando
Vokativ
cognominande
cognominanda
cognominandum
Plural
Nominativ
cognominandi
cognominandae
cognominanda
Genitiv
cognominandorum
cognominandarum
cognominandorum
Dativ
cognominandis
cognominandis
cognominandis
Akkusativ
cognominandos
cognominandas
cognominanda
Ablativ
cognominandis
cognominandis
cognominandis
Vokativ
cognominandi
cognominandae
cognominanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominans
cognominans
cognominans
Genitiv
cognominantis
cognominantis
cognominantis
Dativ
cognominanti
cognominanti
cognominanti
Akkusativ
cognominantem
cognominantem
cognominans
Ablativ
cognominanti cognominante
cognominanti cognominante
cognominanti cognominante
Vokativ
cognominans
cognominans
cognominans
Plural
Nominativ
cognominantes
cognominantes
cognominantia
Genitiv
cognominantium cognominantum
cognominantium cognominantum
cognominantium cognominantum
Dativ
cognominantibus
cognominantibus
cognominantibus
Akkusativ
cognominantes
cognominantes
cognominantia
Ablativ
cognominantibus
cognominantibus
cognominantibus
Vokativ
cognominantes
cognominantes
cognominantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominatus
cognominata
cognominatum
Genitiv
cognominati
cognominatae
cognominati
Dativ
cognominato
cognominatae
cognominato
Akkusativ
cognominatum
cognominatam
cognominatum
Ablativ
cognominato
cognominata
cognominato
Vokativ
cognominate
cognominata
cognominatum
Plural
Nominativ
cognominati
cognominatae
cognominata
Genitiv
cognominatorum
cognominatarum
cognominatorum
Dativ
cognominatis
cognominatis
cognominatis
Akkusativ
cognominatos
cognominatas
cognominata
Ablativ
cognominatis
cognominatis
cognominatis
Vokativ
cognominati
cognominatae
cognominata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominaturus
cognominatura
cognominaturum
Genitiv
cognominaturi
cognominaturae
cognominaturi
Dativ
cognominaturo
cognominaturae
cognominaturo
Akkusativ
cognominaturum
cognominaturam
cognominaturum
Ablativ
cognominaturo
cognominatura
cognominaturo
Vokativ
cognominature
cognominatura
cognominaturum
Plural
Nominativ
cognominaturi
cognominaturae
cognominatura
Genitiv
cognominaturorum
cognominaturarum
cognominaturorum
Dativ
cognominaturis
cognominaturis
cognominaturis
Akkusativ
cognominaturos
cognominaturas
cognominatura
Ablativ
cognominaturis
cognominaturis
cognominaturis
Vokativ
cognominaturi
cognominaturae
cognominatura
Supina
Supin I
Supin II
cognominatum
cognominatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognomino
ich gebe an
2. Person Singular
cognominas
du gibst an
3. Person Singular
cognominat
er/sie/es gibt an
1. Person Plural
cognominamus
wir geben an
2. Person Plural
cognominatis
ihr gebt an
3. Person Plural
cognominant
sie geben an
Passiv
1. Person Singular
cognominor
ich werde angegeben
2. Person Singular
cognominaris cognominare
du wirst angegeben
3. Person Singular
cognominatur
er/sie/es wird angegeben
1. Person Plural
cognominamur
wir werden angegeben
2. Person Plural
cognominamini
ihr werdet angegeben
3. Person Plural
cognominantur
sie werden angegeben
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominem
ich gebe an
2. Person Singular
cognomines
du gebest an
3. Person Singular
cognominet
er/sie/es gebe an
1. Person Plural
cognominemus
wir geben an
2. Person Plural
cognominetis
ihr gebet an
3. Person Plural
cognominent
sie geben an
Passiv
1. Person Singular
cognominer
ich werde angegeben
2. Person Singular
cognomineris cognominere
du werdest angegeben
3. Person Singular
cognominetur
er/sie/es werde angegeben
1. Person Plural
cognominemur
wir werden angegeben
2. Person Plural
cognominemini
ihr werdet angegeben
3. Person Plural
cognominentur
sie werden angegeben
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognominabam
ich gab an
2. Person Singular
cognominabas
du gabst an
3. Person Singular
cognominabat
er/sie/es gab an
1. Person Plural
cognominabamus
wir gaben an
2. Person Plural
cognominabatis
ihr gabt an
3. Person Plural
cognominabant
sie gaben an
Passiv
1. Person Singular
cognominabar
ich wurde angegeben
2. Person Singular
cognominabaris cognominabare
du wurdest angegeben
3. Person Singular
cognominabatur
er/sie/es wurde angegeben
1. Person Plural
cognominabamur
wir wurden angegeben
2. Person Plural
cognominabamini
ihr wurdet angegeben
3. Person Plural
cognominabantur
sie wurden angegeben
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominarem
ich gäbe an
2. Person Singular
cognominares
du gäbest an
3. Person Singular
cognominaret
er/sie/es gäbe an
1. Person Plural
cognominaremus
wir gäben an
2. Person Plural
cognominaretis
ihr gäbet an
3. Person Plural
cognominarent
sie gäben an
Passiv
1. Person Singular
cognominarer
ich würde angegeben
2. Person Singular
cognominareris cognominarere
du würdest angegeben
3. Person Singular
cognominaretur
er/sie/es würde angegeben
1. Person Plural
cognominaremur
wir würden angegeben
2. Person Plural
cognominaremini
ihr würdet angegeben
3. Person Plural
cognominarentur
sie würden angegeben
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cognominabo
ich werde angeben
2. Person Singular
cognominabis
du wirst angeben
3. Person Singular
cognominabit
er/sie/es wird angeben
1. Person Plural
cognominabimus
wir werden angeben
2. Person Plural
cognominabitis
ihr werdet angeben
3. Person Plural
cognominabunt
sie werden angeben
Passiv
1. Person Singular
cognominabor
ich werde angegeben werden
2. Person Singular
cognominaberis cognominabere
du wirst angegeben werden
3. Person Singular
cognominabitur
er/sie/es wird angegeben werden
1. Person Plural
cognominabimur
wir werden angegeben werden
2. Person Plural
cognominabimini
ihr werdet angegeben werden
3. Person Plural
cognominabuntur
sie werden angegeben werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognominavi
ich habe angegeben
2. Person Singular
cognominavisti
du hast angegeben
3. Person Singular
cognominavit
er/sie/es hat angegeben
1. Person Plural
cognominavimus
wir haben angegeben
2. Person Plural
cognominavistis
ihr habt angegeben
3. Person Plural
cognominaverunt cognominavere
sie haben angegeben
Passiv
1. Person Singular
cognominatus sum
ich bin angegeben worden
2. Person Singular
cognominatus es
du bist angegeben worden
3. Person Singular
cognominatus est
er/sie/es ist angegeben worden
1. Person Plural
cognominati sumus
wir sind angegeben worden
2. Person Plural
cognominati estis
ihr seid angegeben worden
3. Person Plural
cognominati sunt
sie sind angegeben worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominaverim
ich habe angegeben
2. Person Singular
cognominaveris
du habest angegeben
3. Person Singular
cognominaverit
er/sie/es habe angegeben
1. Person Plural
cognominaverimus
wir haben angegeben
2. Person Plural
cognominaveritis
ihr habet angegeben
3. Person Plural
cognominaverint
sie haben angegeben
Passiv
1. Person Singular
cognominatus sim
ich sei angegeben worden
2. Person Singular
cognominatus sis
du seiest angegeben worden
3. Person Singular
cognominatus sit
er/sie/es sei angegeben worden
1. Person Plural
cognominati simus
wir seien angegeben worden
2. Person Plural
cognominati sitis
ihr seiet angegeben worden
3. Person Plural
cognominati sint
sie seien angegeben worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognominaveram
ich hatte angegeben
2. Person Singular
cognominaveras
du hattest angegeben
3. Person Singular
cognominaverat
er/sie/es hatte angegeben
1. Person Plural
cognominaveramus
wir hatten angegeben
2. Person Plural
cognominaveratis
ihr hattet angegeben
3. Person Plural
cognominaverant
sie hatten angegeben
Passiv
1. Person Singular
cognominatus eram
ich war angegeben worden
2. Person Singular
cognominatus eras
du warst angegeben worden
3. Person Singular
cognominatus erat
er/sie/es war angegeben worden
1. Person Plural
cognominati eramus
wir waren angegeben worden
2. Person Plural
cognominati eratis
ihr wart angegeben worden
3. Person Plural
cognominati erant
sie waren angegeben worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominavissem
ich hätte angegeben
2. Person Singular
cognominavisses
du hättest angegeben
3. Person Singular
cognominavisset
er/sie/es hätte angegeben
1. Person Plural
cognominavissemus
wir hätten angegeben
2. Person Plural
cognominavissetis
ihr hättet angegeben
3. Person Plural
cognominavissent
sie hätten angegeben
Passiv
1. Person Singular
cognominatus essem
ich wäre angegeben worden
2. Person Singular
cognominatus esses
du wärest angegeben worden
3. Person Singular
cognominatus esset
er/sie/es wäre angegeben worden
1. Person Plural
cognominati essemus
wir wären angegeben worden
2. Person Plural
cognominati essetis
ihr wäret angegeben worden
3. Person Plural
cognominati essent
sie wären angegeben worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cognominavero
ich werde angegeben haben
2. Person Singular
cognominaveris
du wirst angegeben haben
3. Person Singular
cognominaverit
er/sie/es wird angegeben haben
1. Person Plural
cognominaverimus
wir werden angegeben haben
2. Person Plural
cognominaveritis
ihr werdet angegeben haben
3. Person Plural
cognominaverint
sie werden angegeben haben
Passiv
1. Person Singular
cognominatus ero
ich werde angegeben worden sein
2. Person Singular
cognominatus eris
du wirst angegeben worden sein
3. Person Singular
cognominatus erit
er/sie/es wird angegeben worden sein
1. Person Plural
cognominati erimus
wir werden angegeben worden sein
2. Person Plural
cognominati eritis
ihr werdet angegeben worden sein
3. Person Plural
cognominati erunt
sie werden angegeben worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cognominare
angeben
Vorzeitigkeit
cognominavisse
angegeben haben
Nachzeitigkeit
cognominaturum esse
angeben werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
cognominari cognominarier
angegeben werden
Vorzeitigkeit
cognominatum esse
angegeben worden sein
Nachzeitigkeit
cognominatum iri
künftig angegeben werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cognomina
gib an!
2. Person Plural
cognominate
gebt an!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cognominato
3. Person Singular
cognominato
2. Person Plural
cognominatote
3. Person Plural
cognominanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cognominare
das Angeben
Genitiv
cognominandi
des Angebens
Dativ
cognominando
dem Angeben
Akkusativ
cognominandum
das Angeben
Ablativ
cognominando
durch das Angeben
Vokativ
cognominande
Angeben!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominandus
cognominanda
cognominandum
Genitiv
cognominandi
cognominandae
cognominandi
Dativ
cognominando
cognominandae
cognominando
Akkusativ
cognominandum
cognominandam
cognominandum
Ablativ
cognominando
cognominanda
cognominando
Vokativ
cognominande
cognominanda
cognominandum
Plural
Nominativ
cognominandi
cognominandae
cognominanda
Genitiv
cognominandorum
cognominandarum
cognominandorum
Dativ
cognominandis
cognominandis
cognominandis
Akkusativ
cognominandos
cognominandas
cognominanda
Ablativ
cognominandis
cognominandis
cognominandis
Vokativ
cognominandi
cognominandae
cognominanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominans
cognominans
cognominans
Genitiv
cognominantis
cognominantis
cognominantis
Dativ
cognominanti
cognominanti
cognominanti
Akkusativ
cognominantem
cognominantem
cognominans
Ablativ
cognominanti cognominante
cognominanti cognominante
cognominanti cognominante
Vokativ
cognominans
cognominans
cognominans
Plural
Nominativ
cognominantes
cognominantes
cognominantia
Genitiv
cognominantium cognominantum
cognominantium cognominantum
cognominantium cognominantum
Dativ
cognominantibus
cognominantibus
cognominantibus
Akkusativ
cognominantes
cognominantes
cognominantia
Ablativ
cognominantibus
cognominantibus
cognominantibus
Vokativ
cognominantes
cognominantes
cognominantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominatus
cognominata
cognominatum
Genitiv
cognominati
cognominatae
cognominati
Dativ
cognominato
cognominatae
cognominato
Akkusativ
cognominatum
cognominatam
cognominatum
Ablativ
cognominato
cognominata
cognominato
Vokativ
cognominate
cognominata
cognominatum
Plural
Nominativ
cognominati
cognominatae
cognominata
Genitiv
cognominatorum
cognominatarum
cognominatorum
Dativ
cognominatis
cognominatis
cognominatis
Akkusativ
cognominatos
cognominatas
cognominata
Ablativ
cognominatis
cognominatis
cognominatis
Vokativ
cognominati
cognominatae
cognominata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominaturus
cognominatura
cognominaturum
Genitiv
cognominaturi
cognominaturae
cognominaturi
Dativ
cognominaturo
cognominaturae
cognominaturo
Akkusativ
cognominaturum
cognominaturam
cognominaturum
Ablativ
cognominaturo
cognominatura
cognominaturo
Vokativ
cognominature
cognominatura
cognominaturum
Plural
Nominativ
cognominaturi
cognominaturae
cognominatura
Genitiv
cognominaturorum
cognominaturarum
cognominaturorum
Dativ
cognominaturis
cognominaturis
cognominaturis
Akkusativ
cognominaturos
cognominaturas
cognominatura
Ablativ
cognominaturis
cognominaturis
cognominaturis
Vokativ
cognominaturi
cognominaturae
cognominatura
Supina
Supin I
Supin II
cognominatum
cognominatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognomino
2. Person Singular
cognominas
3. Person Singular
cognominat
1. Person Plural
cognominamus
2. Person Plural
cognominatis
3. Person Plural
cognominant
Passiv
1. Person Singular
cognominor
2. Person Singular
cognominaris cognominare
3. Person Singular
cognominatur
1. Person Plural
cognominamur
2. Person Plural
cognominamini
3. Person Plural
cognominantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominem
2. Person Singular
cognomines
3. Person Singular
cognominet
1. Person Plural
cognominemus
2. Person Plural
cognominetis
3. Person Plural
cognominent
Passiv
1. Person Singular
cognominer
2. Person Singular
cognomineris cognominere
3. Person Singular
cognominetur
1. Person Plural
cognominemur
2. Person Plural
cognominemini
3. Person Plural
cognominentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognominabam
2. Person Singular
cognominabas
3. Person Singular
cognominabat
1. Person Plural
cognominabamus
2. Person Plural
cognominabatis
3. Person Plural
cognominabant
Passiv
1. Person Singular
cognominabar
2. Person Singular
cognominabaris cognominabare
3. Person Singular
cognominabatur
1. Person Plural
cognominabamur
2. Person Plural
cognominabamini
3. Person Plural
cognominabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominarem
2. Person Singular
cognominares
3. Person Singular
cognominaret
1. Person Plural
cognominaremus
2. Person Plural
cognominaretis
3. Person Plural
cognominarent
Passiv
1. Person Singular
cognominarer
2. Person Singular
cognominareris cognominarere
3. Person Singular
cognominaretur
1. Person Plural
cognominaremur
2. Person Plural
cognominaremini
3. Person Plural
cognominarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cognominabo
2. Person Singular
cognominabis
3. Person Singular
cognominabit
1. Person Plural
cognominabimus
2. Person Plural
cognominabitis
3. Person Plural
cognominabunt
Passiv
1. Person Singular
cognominabor
2. Person Singular
cognominaberis cognominabere
3. Person Singular
cognominabitur
1. Person Plural
cognominabimur
2. Person Plural
cognominabimini
3. Person Plural
cognominabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognominavi
2. Person Singular
cognominavisti
3. Person Singular
cognominavit
1. Person Plural
cognominavimus
2. Person Plural
cognominavistis
3. Person Plural
cognominaverunt cognominavere
Passiv
1. Person Singular
cognominatus sum
2. Person Singular
cognominatus es
3. Person Singular
cognominatus est
1. Person Plural
cognominati sumus
2. Person Plural
cognominati estis
3. Person Plural
cognominati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominaverim
2. Person Singular
cognominaveris
3. Person Singular
cognominaverit
1. Person Plural
cognominaverimus
2. Person Plural
cognominaveritis
3. Person Plural
cognominaverint
Passiv
1. Person Singular
cognominatus sim
2. Person Singular
cognominatus sis
3. Person Singular
cognominatus sit
1. Person Plural
cognominati simus
2. Person Plural
cognominati sitis
3. Person Plural
cognominati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognominaveram
2. Person Singular
cognominaveras
3. Person Singular
cognominaverat
1. Person Plural
cognominaveramus
2. Person Plural
cognominaveratis
3. Person Plural
cognominaverant
Passiv
1. Person Singular
cognominatus eram
2. Person Singular
cognominatus eras
3. Person Singular
cognominatus erat
1. Person Plural
cognominati eramus
2. Person Plural
cognominati eratis
3. Person Plural
cognominati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominavissem
2. Person Singular
cognominavisses
3. Person Singular
cognominavisset
1. Person Plural
cognominavissemus
2. Person Plural
cognominavissetis
3. Person Plural
cognominavissent
Passiv
1. Person Singular
cognominatus essem
2. Person Singular
cognominatus esses
3. Person Singular
cognominatus esset
1. Person Plural
cognominati essemus
2. Person Plural
cognominati essetis
3. Person Plural
cognominati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cognominavero
2. Person Singular
cognominaveris
3. Person Singular
cognominaverit
1. Person Plural
cognominaverimus
2. Person Plural
cognominaveritis
3. Person Plural
cognominaverint
Passiv
1. Person Singular
cognominatus ero
2. Person Singular
cognominatus eris
3. Person Singular
cognominatus erit
1. Person Plural
cognominati erimus
2. Person Plural
cognominati eritis
3. Person Plural
cognominati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cognominare
Vorzeitigkeit
cognominavisse
Nachzeitigkeit
cognominaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
cognominari cognominarier
Vorzeitigkeit
cognominatum esse
Nachzeitigkeit
cognominatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cognomina
!
2. Person Plural
cognominate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cognominato
3. Person Singular
cognominato
2. Person Plural
cognominatote
3. Person Plural
cognominanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cognominare
Genitiv
cognominandi
Dativ
cognominando
Akkusativ
cognominandum
Ablativ
cognominando
Vokativ
cognominande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominandus
cognominanda
cognominandum
Genitiv
cognominandi
cognominandae
cognominandi
Dativ
cognominando
cognominandae
cognominando
Akkusativ
cognominandum
cognominandam
cognominandum
Ablativ
cognominando
cognominanda
cognominando
Vokativ
cognominande
cognominanda
cognominandum
Plural
Nominativ
cognominandi
cognominandae
cognominanda
Genitiv
cognominandorum
cognominandarum
cognominandorum
Dativ
cognominandis
cognominandis
cognominandis
Akkusativ
cognominandos
cognominandas
cognominanda
Ablativ
cognominandis
cognominandis
cognominandis
Vokativ
cognominandi
cognominandae
cognominanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominans
cognominans
cognominans
Genitiv
cognominantis
cognominantis
cognominantis
Dativ
cognominanti
cognominanti
cognominanti
Akkusativ
cognominantem
cognominantem
cognominans
Ablativ
cognominanti cognominante
cognominanti cognominante
cognominanti cognominante
Vokativ
cognominans
cognominans
cognominans
Plural
Nominativ
cognominantes
cognominantes
cognominantia
Genitiv
cognominantium cognominantum
cognominantium cognominantum
cognominantium cognominantum
Dativ
cognominantibus
cognominantibus
cognominantibus
Akkusativ
cognominantes
cognominantes
cognominantia
Ablativ
cognominantibus
cognominantibus
cognominantibus
Vokativ
cognominantes
cognominantes
cognominantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominatus
cognominata
cognominatum
Genitiv
cognominati
cognominatae
cognominati
Dativ
cognominato
cognominatae
cognominato
Akkusativ
cognominatum
cognominatam
cognominatum
Ablativ
cognominato
cognominata
cognominato
Vokativ
cognominate
cognominata
cognominatum
Plural
Nominativ
cognominati
cognominatae
cognominata
Genitiv
cognominatorum
cognominatarum
cognominatorum
Dativ
cognominatis
cognominatis
cognominatis
Akkusativ
cognominatos
cognominatas
cognominata
Ablativ
cognominatis
cognominatis
cognominatis
Vokativ
cognominati
cognominatae
cognominata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominaturus
cognominatura
cognominaturum
Genitiv
cognominaturi
cognominaturae
cognominaturi
Dativ
cognominaturo
cognominaturae
cognominaturo
Akkusativ
cognominaturum
cognominaturam
cognominaturum
Ablativ
cognominaturo
cognominatura
cognominaturo
Vokativ
cognominature
cognominatura
cognominaturum
Plural
Nominativ
cognominaturi
cognominaturae
cognominatura
Genitiv
cognominaturorum
cognominaturarum
cognominaturorum
Dativ
cognominaturis
cognominaturis
cognominaturis
Akkusativ
cognominaturos
cognominaturas
cognominatura
Ablativ
cognominaturis
cognominaturis
cognominaturis
Vokativ
cognominaturi
cognominaturae
cognominatura
Supina
Supin I
Supin II
cognominatum
cognominatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognomino
2. Person Singular
cognominas
3. Person Singular
cognominat
1. Person Plural
cognominamus
2. Person Plural
cognominatis
3. Person Plural
cognominant
Passiv
1. Person Singular
cognominor
2. Person Singular
cognominaris cognominare
3. Person Singular
cognominatur
1. Person Plural
cognominamur
2. Person Plural
cognominamini
3. Person Plural
cognominantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominem
2. Person Singular
cognomines
3. Person Singular
cognominet
1. Person Plural
cognominemus
2. Person Plural
cognominetis
3. Person Plural
cognominent
Passiv
1. Person Singular
cognominer
2. Person Singular
cognomineris cognominere
3. Person Singular
cognominetur
1. Person Plural
cognominemur
2. Person Plural
cognominemini
3. Person Plural
cognominentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognominabam
2. Person Singular
cognominabas
3. Person Singular
cognominabat
1. Person Plural
cognominabamus
2. Person Plural
cognominabatis
3. Person Plural
cognominabant
Passiv
1. Person Singular
cognominabar
2. Person Singular
cognominabaris cognominabare
3. Person Singular
cognominabatur
1. Person Plural
cognominabamur
2. Person Plural
cognominabamini
3. Person Plural
cognominabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominarem
2. Person Singular
cognominares
3. Person Singular
cognominaret
1. Person Plural
cognominaremus
2. Person Plural
cognominaretis
3. Person Plural
cognominarent
Passiv
1. Person Singular
cognominarer
2. Person Singular
cognominareris cognominarere
3. Person Singular
cognominaretur
1. Person Plural
cognominaremur
2. Person Plural
cognominaremini
3. Person Plural
cognominarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cognominabo
2. Person Singular
cognominabis
3. Person Singular
cognominabit
1. Person Plural
cognominabimus
2. Person Plural
cognominabitis
3. Person Plural
cognominabunt
Passiv
1. Person Singular
cognominabor
2. Person Singular
cognominaberis cognominabere
3. Person Singular
cognominabitur
1. Person Plural
cognominabimur
2. Person Plural
cognominabimini
3. Person Plural
cognominabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognominavi
2. Person Singular
cognominavisti
3. Person Singular
cognominavit
1. Person Plural
cognominavimus
2. Person Plural
cognominavistis
3. Person Plural
cognominaverunt cognominavere
Passiv
1. Person Singular
cognominatus sum
2. Person Singular
cognominatus es
3. Person Singular
cognominatus est
1. Person Plural
cognominati sumus
2. Person Plural
cognominati estis
3. Person Plural
cognominati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominaverim
2. Person Singular
cognominaveris
3. Person Singular
cognominaverit
1. Person Plural
cognominaverimus
2. Person Plural
cognominaveritis
3. Person Plural
cognominaverint
Passiv
1. Person Singular
cognominatus sim
2. Person Singular
cognominatus sis
3. Person Singular
cognominatus sit
1. Person Plural
cognominati simus
2. Person Plural
cognominati sitis
3. Person Plural
cognominati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognominaveram
2. Person Singular
cognominaveras
3. Person Singular
cognominaverat
1. Person Plural
cognominaveramus
2. Person Plural
cognominaveratis
3. Person Plural
cognominaverant
Passiv
1. Person Singular
cognominatus eram
2. Person Singular
cognominatus eras
3. Person Singular
cognominatus erat
1. Person Plural
cognominati eramus
2. Person Plural
cognominati eratis
3. Person Plural
cognominati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominavissem
2. Person Singular
cognominavisses
3. Person Singular
cognominavisset
1. Person Plural
cognominavissemus
2. Person Plural
cognominavissetis
3. Person Plural
cognominavissent
Passiv
1. Person Singular
cognominatus essem
2. Person Singular
cognominatus esses
3. Person Singular
cognominatus esset
1. Person Plural
cognominati essemus
2. Person Plural
cognominati essetis
3. Person Plural
cognominati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cognominavero
2. Person Singular
cognominaveris
3. Person Singular
cognominaverit
1. Person Plural
cognominaverimus
2. Person Plural
cognominaveritis
3. Person Plural
cognominaverint
Passiv
1. Person Singular
cognominatus ero
2. Person Singular
cognominatus eris
3. Person Singular
cognominatus erit
1. Person Plural
cognominati erimus
2. Person Plural
cognominati eritis
3. Person Plural
cognominati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cognominare
Vorzeitigkeit
cognominavisse
Nachzeitigkeit
cognominaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
cognominari cognominarier
Vorzeitigkeit
cognominatum esse
Nachzeitigkeit
cognominatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cognomina
!
2. Person Plural
cognominate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cognominato
3. Person Singular
cognominato
2. Person Plural
cognominatote
3. Person Plural
cognominanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cognominare
Genitiv
cognominandi
Dativ
cognominando
Akkusativ
cognominandum
Ablativ
cognominando
Vokativ
cognominande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominandus
cognominanda
cognominandum
Genitiv
cognominandi
cognominandae
cognominandi
Dativ
cognominando
cognominandae
cognominando
Akkusativ
cognominandum
cognominandam
cognominandum
Ablativ
cognominando
cognominanda
cognominando
Vokativ
cognominande
cognominanda
cognominandum
Plural
Nominativ
cognominandi
cognominandae
cognominanda
Genitiv
cognominandorum
cognominandarum
cognominandorum
Dativ
cognominandis
cognominandis
cognominandis
Akkusativ
cognominandos
cognominandas
cognominanda
Ablativ
cognominandis
cognominandis
cognominandis
Vokativ
cognominandi
cognominandae
cognominanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominans
cognominans
cognominans
Genitiv
cognominantis
cognominantis
cognominantis
Dativ
cognominanti
cognominanti
cognominanti
Akkusativ
cognominantem
cognominantem
cognominans
Ablativ
cognominanti cognominante
cognominanti cognominante
cognominanti cognominante
Vokativ
cognominans
cognominans
cognominans
Plural
Nominativ
cognominantes
cognominantes
cognominantia
Genitiv
cognominantium cognominantum
cognominantium cognominantum
cognominantium cognominantum
Dativ
cognominantibus
cognominantibus
cognominantibus
Akkusativ
cognominantes
cognominantes
cognominantia
Ablativ
cognominantibus
cognominantibus
cognominantibus
Vokativ
cognominantes
cognominantes
cognominantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominatus
cognominata
cognominatum
Genitiv
cognominati
cognominatae
cognominati
Dativ
cognominato
cognominatae
cognominato
Akkusativ
cognominatum
cognominatam
cognominatum
Ablativ
cognominato
cognominata
cognominato
Vokativ
cognominate
cognominata
cognominatum
Plural
Nominativ
cognominati
cognominatae
cognominata
Genitiv
cognominatorum
cognominatarum
cognominatorum
Dativ
cognominatis
cognominatis
cognominatis
Akkusativ
cognominatos
cognominatas
cognominata
Ablativ
cognominatis
cognominatis
cognominatis
Vokativ
cognominati
cognominatae
cognominata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominaturus
cognominatura
cognominaturum
Genitiv
cognominaturi
cognominaturae
cognominaturi
Dativ
cognominaturo
cognominaturae
cognominaturo
Akkusativ
cognominaturum
cognominaturam
cognominaturum
Ablativ
cognominaturo
cognominatura
cognominaturo
Vokativ
cognominature
cognominatura
cognominaturum
Plural
Nominativ
cognominaturi
cognominaturae
cognominatura
Genitiv
cognominaturorum
cognominaturarum
cognominaturorum
Dativ
cognominaturis
cognominaturis
cognominaturis
Akkusativ
cognominaturos
cognominaturas
cognominatura
Ablativ
cognominaturis
cognominaturis
cognominaturis
Vokativ
cognominaturi
cognominaturae
cognominatura
Supina
Supin I
Supin II
cognominatum
cognominatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognomino
2. Person Singular
cognominas
3. Person Singular
cognominat
1. Person Plural
cognominamus
2. Person Plural
cognominatis
3. Person Plural
cognominant
Passiv
1. Person Singular
cognominor
2. Person Singular
cognominaris cognominare
3. Person Singular
cognominatur
1. Person Plural
cognominamur
2. Person Plural
cognominamini
3. Person Plural
cognominantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominem
2. Person Singular
cognomines
3. Person Singular
cognominet
1. Person Plural
cognominemus
2. Person Plural
cognominetis
3. Person Plural
cognominent
Passiv
1. Person Singular
cognominer
2. Person Singular
cognomineris cognominere
3. Person Singular
cognominetur
1. Person Plural
cognominemur
2. Person Plural
cognominemini
3. Person Plural
cognominentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognominabam
2. Person Singular
cognominabas
3. Person Singular
cognominabat
1. Person Plural
cognominabamus
2. Person Plural
cognominabatis
3. Person Plural
cognominabant
Passiv
1. Person Singular
cognominabar
2. Person Singular
cognominabaris cognominabare
3. Person Singular
cognominabatur
1. Person Plural
cognominabamur
2. Person Plural
cognominabamini
3. Person Plural
cognominabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominarem
2. Person Singular
cognominares
3. Person Singular
cognominaret
1. Person Plural
cognominaremus
2. Person Plural
cognominaretis
3. Person Plural
cognominarent
Passiv
1. Person Singular
cognominarer
2. Person Singular
cognominareris cognominarere
3. Person Singular
cognominaretur
1. Person Plural
cognominaremur
2. Person Plural
cognominaremini
3. Person Plural
cognominarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cognominabo
2. Person Singular
cognominabis
3. Person Singular
cognominabit
1. Person Plural
cognominabimus
2. Person Plural
cognominabitis
3. Person Plural
cognominabunt
Passiv
1. Person Singular
cognominabor
2. Person Singular
cognominaberis cognominabere
3. Person Singular
cognominabitur
1. Person Plural
cognominabimur
2. Person Plural
cognominabimini
3. Person Plural
cognominabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognominavi
2. Person Singular
cognominavisti
3. Person Singular
cognominavit
1. Person Plural
cognominavimus
2. Person Plural
cognominavistis
3. Person Plural
cognominaverunt cognominavere
Passiv
1. Person Singular
cognominatus sum
2. Person Singular
cognominatus es
3. Person Singular
cognominatus est
1. Person Plural
cognominati sumus
2. Person Plural
cognominati estis
3. Person Plural
cognominati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominaverim
2. Person Singular
cognominaveris
3. Person Singular
cognominaverit
1. Person Plural
cognominaverimus
2. Person Plural
cognominaveritis
3. Person Plural
cognominaverint
Passiv
1. Person Singular
cognominatus sim
2. Person Singular
cognominatus sis
3. Person Singular
cognominatus sit
1. Person Plural
cognominati simus
2. Person Plural
cognominati sitis
3. Person Plural
cognominati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognominaveram
2. Person Singular
cognominaveras
3. Person Singular
cognominaverat
1. Person Plural
cognominaveramus
2. Person Plural
cognominaveratis
3. Person Plural
cognominaverant
Passiv
1. Person Singular
cognominatus eram
2. Person Singular
cognominatus eras
3. Person Singular
cognominatus erat
1. Person Plural
cognominati eramus
2. Person Plural
cognominati eratis
3. Person Plural
cognominati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominavissem
2. Person Singular
cognominavisses
3. Person Singular
cognominavisset
1. Person Plural
cognominavissemus
2. Person Plural
cognominavissetis
3. Person Plural
cognominavissent
Passiv
1. Person Singular
cognominatus essem
2. Person Singular
cognominatus esses
3. Person Singular
cognominatus esset
1. Person Plural
cognominati essemus
2. Person Plural
cognominati essetis
3. Person Plural
cognominati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cognominavero
2. Person Singular
cognominaveris
3. Person Singular
cognominaverit
1. Person Plural
cognominaverimus
2. Person Plural
cognominaveritis
3. Person Plural
cognominaverint
Passiv
1. Person Singular
cognominatus ero
2. Person Singular
cognominatus eris
3. Person Singular
cognominatus erit
1. Person Plural
cognominati erimus
2. Person Plural
cognominati eritis
3. Person Plural
cognominati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cognominare
Vorzeitigkeit
cognominavisse
Nachzeitigkeit
cognominaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
cognominari cognominarier
Vorzeitigkeit
cognominatum esse
Nachzeitigkeit
cognominatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cognomina
!
2. Person Plural
cognominate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cognominato
3. Person Singular
cognominato
2. Person Plural
cognominatote
3. Person Plural
cognominanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cognominare
Genitiv
cognominandi
Dativ
cognominando
Akkusativ
cognominandum
Ablativ
cognominando
Vokativ
cognominande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominandus
cognominanda
cognominandum
Genitiv
cognominandi
cognominandae
cognominandi
Dativ
cognominando
cognominandae
cognominando
Akkusativ
cognominandum
cognominandam
cognominandum
Ablativ
cognominando
cognominanda
cognominando
Vokativ
cognominande
cognominanda
cognominandum
Plural
Nominativ
cognominandi
cognominandae
cognominanda
Genitiv
cognominandorum
cognominandarum
cognominandorum
Dativ
cognominandis
cognominandis
cognominandis
Akkusativ
cognominandos
cognominandas
cognominanda
Ablativ
cognominandis
cognominandis
cognominandis
Vokativ
cognominandi
cognominandae
cognominanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominans
cognominans
cognominans
Genitiv
cognominantis
cognominantis
cognominantis
Dativ
cognominanti
cognominanti
cognominanti
Akkusativ
cognominantem
cognominantem
cognominans
Ablativ
cognominanti cognominante
cognominanti cognominante
cognominanti cognominante
Vokativ
cognominans
cognominans
cognominans
Plural
Nominativ
cognominantes
cognominantes
cognominantia
Genitiv
cognominantium cognominantum
cognominantium cognominantum
cognominantium cognominantum
Dativ
cognominantibus
cognominantibus
cognominantibus
Akkusativ
cognominantes
cognominantes
cognominantia
Ablativ
cognominantibus
cognominantibus
cognominantibus
Vokativ
cognominantes
cognominantes
cognominantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominatus
cognominata
cognominatum
Genitiv
cognominati
cognominatae
cognominati
Dativ
cognominato
cognominatae
cognominato
Akkusativ
cognominatum
cognominatam
cognominatum
Ablativ
cognominato
cognominata
cognominato
Vokativ
cognominate
cognominata
cognominatum
Plural
Nominativ
cognominati
cognominatae
cognominata
Genitiv
cognominatorum
cognominatarum
cognominatorum
Dativ
cognominatis
cognominatis
cognominatis
Akkusativ
cognominatos
cognominatas
cognominata
Ablativ
cognominatis
cognominatis
cognominatis
Vokativ
cognominati
cognominatae
cognominata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominaturus
cognominatura
cognominaturum
Genitiv
cognominaturi
cognominaturae
cognominaturi
Dativ
cognominaturo
cognominaturae
cognominaturo
Akkusativ
cognominaturum
cognominaturam
cognominaturum
Ablativ
cognominaturo
cognominatura
cognominaturo
Vokativ
cognominature
cognominatura
cognominaturum
Plural
Nominativ
cognominaturi
cognominaturae
cognominatura
Genitiv
cognominaturorum
cognominaturarum
cognominaturorum
Dativ
cognominaturis
cognominaturis
cognominaturis
Akkusativ
cognominaturos
cognominaturas
cognominatura
Ablativ
cognominaturis
cognominaturis
cognominaturis
Vokativ
cognominaturi
cognominaturae
cognominatura
Supina
Supin I
Supin II
cognominatum
cognominatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognomino
2. Person Singular
cognominas
3. Person Singular
cognominat
1. Person Plural
cognominamus
2. Person Plural
cognominatis
3. Person Plural
cognominant
Passiv
1. Person Singular
cognominor
2. Person Singular
cognominaris cognominare
3. Person Singular
cognominatur
1. Person Plural
cognominamur
2. Person Plural
cognominamini
3. Person Plural
cognominantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominem
2. Person Singular
cognomines
3. Person Singular
cognominet
1. Person Plural
cognominemus
2. Person Plural
cognominetis
3. Person Plural
cognominent
Passiv
1. Person Singular
cognominer
2. Person Singular
cognomineris cognominere
3. Person Singular
cognominetur
1. Person Plural
cognominemur
2. Person Plural
cognominemini
3. Person Plural
cognominentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognominabam
2. Person Singular
cognominabas
3. Person Singular
cognominabat
1. Person Plural
cognominabamus
2. Person Plural
cognominabatis
3. Person Plural
cognominabant
Passiv
1. Person Singular
cognominabar
2. Person Singular
cognominabaris cognominabare
3. Person Singular
cognominabatur
1. Person Plural
cognominabamur
2. Person Plural
cognominabamini
3. Person Plural
cognominabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominarem
2. Person Singular
cognominares
3. Person Singular
cognominaret
1. Person Plural
cognominaremus
2. Person Plural
cognominaretis
3. Person Plural
cognominarent
Passiv
1. Person Singular
cognominarer
2. Person Singular
cognominareris cognominarere
3. Person Singular
cognominaretur
1. Person Plural
cognominaremur
2. Person Plural
cognominaremini
3. Person Plural
cognominarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cognominabo
2. Person Singular
cognominabis
3. Person Singular
cognominabit
1. Person Plural
cognominabimus
2. Person Plural
cognominabitis
3. Person Plural
cognominabunt
Passiv
1. Person Singular
cognominabor
2. Person Singular
cognominaberis cognominabere
3. Person Singular
cognominabitur
1. Person Plural
cognominabimur
2. Person Plural
cognominabimini
3. Person Plural
cognominabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognominavi
2. Person Singular
cognominavisti
3. Person Singular
cognominavit
1. Person Plural
cognominavimus
2. Person Plural
cognominavistis
3. Person Plural
cognominaverunt cognominavere
Passiv
1. Person Singular
cognominatus sum
2. Person Singular
cognominatus es
3. Person Singular
cognominatus est
1. Person Plural
cognominati sumus
2. Person Plural
cognominati estis
3. Person Plural
cognominati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominaverim
2. Person Singular
cognominaveris
3. Person Singular
cognominaverit
1. Person Plural
cognominaverimus
2. Person Plural
cognominaveritis
3. Person Plural
cognominaverint
Passiv
1. Person Singular
cognominatus sim
2. Person Singular
cognominatus sis
3. Person Singular
cognominatus sit
1. Person Plural
cognominati simus
2. Person Plural
cognominati sitis
3. Person Plural
cognominati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognominaveram
2. Person Singular
cognominaveras
3. Person Singular
cognominaverat
1. Person Plural
cognominaveramus
2. Person Plural
cognominaveratis
3. Person Plural
cognominaverant
Passiv
1. Person Singular
cognominatus eram
2. Person Singular
cognominatus eras
3. Person Singular
cognominatus erat
1. Person Plural
cognominati eramus
2. Person Plural
cognominati eratis
3. Person Plural
cognominati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominavissem
2. Person Singular
cognominavisses
3. Person Singular
cognominavisset
1. Person Plural
cognominavissemus
2. Person Plural
cognominavissetis
3. Person Plural
cognominavissent
Passiv
1. Person Singular
cognominatus essem
2. Person Singular
cognominatus esses
3. Person Singular
cognominatus esset
1. Person Plural
cognominati essemus
2. Person Plural
cognominati essetis
3. Person Plural
cognominati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cognominavero
2. Person Singular
cognominaveris
3. Person Singular
cognominaverit
1. Person Plural
cognominaverimus
2. Person Plural
cognominaveritis
3. Person Plural
cognominaverint
Passiv
1. Person Singular
cognominatus ero
2. Person Singular
cognominatus eris
3. Person Singular
cognominatus erit
1. Person Plural
cognominati erimus
2. Person Plural
cognominati eritis
3. Person Plural
cognominati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cognominare
Vorzeitigkeit
cognominavisse
Nachzeitigkeit
cognominaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
cognominari cognominarier
Vorzeitigkeit
cognominatum esse
Nachzeitigkeit
cognominatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cognomina
!
2. Person Plural
cognominate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cognominato
3. Person Singular
cognominato
2. Person Plural
cognominatote
3. Person Plural
cognominanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cognominare
Genitiv
cognominandi
Dativ
cognominando
Akkusativ
cognominandum
Ablativ
cognominando
Vokativ
cognominande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominandus
cognominanda
cognominandum
Genitiv
cognominandi
cognominandae
cognominandi
Dativ
cognominando
cognominandae
cognominando
Akkusativ
cognominandum
cognominandam
cognominandum
Ablativ
cognominando
cognominanda
cognominando
Vokativ
cognominande
cognominanda
cognominandum
Plural
Nominativ
cognominandi
cognominandae
cognominanda
Genitiv
cognominandorum
cognominandarum
cognominandorum
Dativ
cognominandis
cognominandis
cognominandis
Akkusativ
cognominandos
cognominandas
cognominanda
Ablativ
cognominandis
cognominandis
cognominandis
Vokativ
cognominandi
cognominandae
cognominanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominans
cognominans
cognominans
Genitiv
cognominantis
cognominantis
cognominantis
Dativ
cognominanti
cognominanti
cognominanti
Akkusativ
cognominantem
cognominantem
cognominans
Ablativ
cognominanti cognominante
cognominanti cognominante
cognominanti cognominante
Vokativ
cognominans
cognominans
cognominans
Plural
Nominativ
cognominantes
cognominantes
cognominantia
Genitiv
cognominantium cognominantum
cognominantium cognominantum
cognominantium cognominantum
Dativ
cognominantibus
cognominantibus
cognominantibus
Akkusativ
cognominantes
cognominantes
cognominantia
Ablativ
cognominantibus
cognominantibus
cognominantibus
Vokativ
cognominantes
cognominantes
cognominantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominatus
cognominata
cognominatum
Genitiv
cognominati
cognominatae
cognominati
Dativ
cognominato
cognominatae
cognominato
Akkusativ
cognominatum
cognominatam
cognominatum
Ablativ
cognominato
cognominata
cognominato
Vokativ
cognominate
cognominata
cognominatum
Plural
Nominativ
cognominati
cognominatae
cognominata
Genitiv
cognominatorum
cognominatarum
cognominatorum
Dativ
cognominatis
cognominatis
cognominatis
Akkusativ
cognominatos
cognominatas
cognominata
Ablativ
cognominatis
cognominatis
cognominatis
Vokativ
cognominati
cognominatae
cognominata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominaturus
cognominatura
cognominaturum
Genitiv
cognominaturi
cognominaturae
cognominaturi
Dativ
cognominaturo
cognominaturae
cognominaturo
Akkusativ
cognominaturum
cognominaturam
cognominaturum
Ablativ
cognominaturo
cognominatura
cognominaturo
Vokativ
cognominature
cognominatura
cognominaturum
Plural
Nominativ
cognominaturi
cognominaturae
cognominatura
Genitiv
cognominaturorum
cognominaturarum
cognominaturorum
Dativ
cognominaturis
cognominaturis
cognominaturis
Akkusativ
cognominaturos
cognominaturas
cognominatura
Ablativ
cognominaturis
cognominaturis
cognominaturis
Vokativ
cognominaturi
cognominaturae
cognominatura
Supina
Supin I
Supin II
cognominatum
cognominatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognomino
ich nenne
2. Person Singular
cognominas
du nennst
3. Person Singular
cognominat
er/sie/es nennt
1. Person Plural
cognominamus
wir nennen
2. Person Plural
cognominatis
ihr nennt
3. Person Plural
cognominant
sie nennen
Passiv
1. Person Singular
cognominor
ich werde genannt
2. Person Singular
cognominaris cognominare
du wirst genannt
3. Person Singular
cognominatur
er/sie/es wird genannt
1. Person Plural
cognominamur
wir werden genannt
2. Person Plural
cognominamini
ihr werdet genannt
3. Person Plural
cognominantur
sie werden genannt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominem
ich nenne
2. Person Singular
cognomines
du nennest
3. Person Singular
cognominet
er/sie/es nenne
1. Person Plural
cognominemus
wir nennen
2. Person Plural
cognominetis
ihr nennet
3. Person Plural
cognominent
sie nennen
Passiv
1. Person Singular
cognominer
ich werde genannt
2. Person Singular
cognomineris cognominere
du werdest genannt
3. Person Singular
cognominetur
er/sie/es werde genannt
1. Person Plural
cognominemur
wir werden genannt
2. Person Plural
cognominemini
ihr werdet genannt
3. Person Plural
cognominentur
sie werden genannt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognominabam
ich nannte
2. Person Singular
cognominabas
du nanntest
3. Person Singular
cognominabat
er/sie/es nannte
1. Person Plural
cognominabamus
wir nannten
2. Person Plural
cognominabatis
ihr nanntet
3. Person Plural
cognominabant
sie nannten
Passiv
1. Person Singular
cognominabar
ich wurde genannt
2. Person Singular
cognominabaris cognominabare
du wurdest genannt
3. Person Singular
cognominabatur
er/sie/es wurde genannt
1. Person Plural
cognominabamur
wir wurden genannt
2. Person Plural
cognominabamini
ihr wurdet genannt
3. Person Plural
cognominabantur
sie wurden genannt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominarem
ich nennte
2. Person Singular
cognominares
du nenntest
3. Person Singular
cognominaret
er/sie/es nennte
1. Person Plural
cognominaremus
wir nennten
2. Person Plural
cognominaretis
ihr nenntet
3. Person Plural
cognominarent
sie nennten
Passiv
1. Person Singular
cognominarer
ich würde genannt
2. Person Singular
cognominareris cognominarere
du würdest genannt
3. Person Singular
cognominaretur
er/sie/es würde genannt
1. Person Plural
cognominaremur
wir würden genannt
2. Person Plural
cognominaremini
ihr würdet genannt
3. Person Plural
cognominarentur
sie würden genannt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cognominabo
ich werde nennen
2. Person Singular
cognominabis
du wirst nennen
3. Person Singular
cognominabit
er/sie/es wird nennen
1. Person Plural
cognominabimus
wir werden nennen
2. Person Plural
cognominabitis
ihr werdet nennen
3. Person Plural
cognominabunt
sie werden nennen
Passiv
1. Person Singular
cognominabor
ich werde genannt werden
2. Person Singular
cognominaberis cognominabere
du wirst genannt werden
3. Person Singular
cognominabitur
er/sie/es wird genannt werden
1. Person Plural
cognominabimur
wir werden genannt werden
2. Person Plural
cognominabimini
ihr werdet genannt werden
3. Person Plural
cognominabuntur
sie werden genannt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognominavi
ich habe genannt
2. Person Singular
cognominavisti
du hast genannt
3. Person Singular
cognominavit
er/sie/es hat genannt
1. Person Plural
cognominavimus
wir haben genannt
2. Person Plural
cognominavistis
ihr habt genannt
3. Person Plural
cognominaverunt cognominavere
sie haben genannt
Passiv
1. Person Singular
cognominatus sum
ich bin genannt worden
2. Person Singular
cognominatus es
du bist genannt worden
3. Person Singular
cognominatus est
er/sie/es ist genannt worden
1. Person Plural
cognominati sumus
wir sind genannt worden
2. Person Plural
cognominati estis
ihr seid genannt worden
3. Person Plural
cognominati sunt
sie sind genannt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominaverim
ich habe genannt
2. Person Singular
cognominaveris
du habest genannt
3. Person Singular
cognominaverit
er/sie/es habe genannt
1. Person Plural
cognominaverimus
wir haben genannt
2. Person Plural
cognominaveritis
ihr habet genannt
3. Person Plural
cognominaverint
sie haben genannt
Passiv
1. Person Singular
cognominatus sim
ich sei genannt worden
2. Person Singular
cognominatus sis
du seiest genannt worden
3. Person Singular
cognominatus sit
er/sie/es sei genannt worden
1. Person Plural
cognominati simus
wir seien genannt worden
2. Person Plural
cognominati sitis
ihr seiet genannt worden
3. Person Plural
cognominati sint
sie seien genannt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognominaveram
ich hatte genannt
2. Person Singular
cognominaveras
du hattest genannt
3. Person Singular
cognominaverat
er/sie/es hatte genannt
1. Person Plural
cognominaveramus
wir hatten genannt
2. Person Plural
cognominaveratis
ihr hattet genannt
3. Person Plural
cognominaverant
sie hatten genannt
Passiv
1. Person Singular
cognominatus eram
ich war genannt worden
2. Person Singular
cognominatus eras
du warst genannt worden
3. Person Singular
cognominatus erat
er/sie/es war genannt worden
1. Person Plural
cognominati eramus
wir waren genannt worden
2. Person Plural
cognominati eratis
ihr wart genannt worden
3. Person Plural
cognominati erant
sie waren genannt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominavissem
ich hätte genannt
2. Person Singular
cognominavisses
du hättest genannt
3. Person Singular
cognominavisset
er/sie/es hätte genannt
1. Person Plural
cognominavissemus
wir hätten genannt
2. Person Plural
cognominavissetis
ihr hättet genannt
3. Person Plural
cognominavissent
sie hätten genannt
Passiv
1. Person Singular
cognominatus essem
ich wäre genannt worden
2. Person Singular
cognominatus esses
du wärest genannt worden
3. Person Singular
cognominatus esset
er/sie/es wäre genannt worden
1. Person Plural
cognominati essemus
wir wären genannt worden
2. Person Plural
cognominati essetis
ihr wäret genannt worden
3. Person Plural
cognominati essent
sie wären genannt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cognominavero
ich werde genannt haben
2. Person Singular
cognominaveris
du wirst genannt haben
3. Person Singular
cognominaverit
er/sie/es wird genannt haben
1. Person Plural
cognominaverimus
wir werden genannt haben
2. Person Plural
cognominaveritis
ihr werdet genannt haben
3. Person Plural
cognominaverint
sie werden genannt haben
Passiv
1. Person Singular
cognominatus ero
ich werde genannt worden sein
2. Person Singular
cognominatus eris
du wirst genannt worden sein
3. Person Singular
cognominatus erit
er/sie/es wird genannt worden sein
1. Person Plural
cognominati erimus
wir werden genannt worden sein
2. Person Plural
cognominati eritis
ihr werdet genannt worden sein
3. Person Plural
cognominati erunt
sie werden genannt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cognominare
nennen
Vorzeitigkeit
cognominavisse
genannt haben
Nachzeitigkeit
cognominaturum esse
nennen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
cognominari cognominarier
genannt werden
Vorzeitigkeit
cognominatum esse
genannt worden sein
Nachzeitigkeit
cognominatum iri
künftig genannt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cognomina
nenne; nenn!
2. Person Plural
cognominate
nennt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cognominato
3. Person Singular
cognominato
2. Person Plural
cognominatote
3. Person Plural
cognominanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cognominare
das Nennen
Genitiv
cognominandi
des Nennens
Dativ
cognominando
dem Nennen
Akkusativ
cognominandum
das Nennen
Ablativ
cognominando
durch das Nennen
Vokativ
cognominande
Nennen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominandus
cognominanda
cognominandum
Genitiv
cognominandi
cognominandae
cognominandi
Dativ
cognominando
cognominandae
cognominando
Akkusativ
cognominandum
cognominandam
cognominandum
Ablativ
cognominando
cognominanda
cognominando
Vokativ
cognominande
cognominanda
cognominandum
Plural
Nominativ
cognominandi
cognominandae
cognominanda
Genitiv
cognominandorum
cognominandarum
cognominandorum
Dativ
cognominandis
cognominandis
cognominandis
Akkusativ
cognominandos
cognominandas
cognominanda
Ablativ
cognominandis
cognominandis
cognominandis
Vokativ
cognominandi
cognominandae
cognominanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominans
cognominans
cognominans
Genitiv
cognominantis
cognominantis
cognominantis
Dativ
cognominanti
cognominanti
cognominanti
Akkusativ
cognominantem
cognominantem
cognominans
Ablativ
cognominanti cognominante
cognominanti cognominante
cognominanti cognominante
Vokativ
cognominans
cognominans
cognominans
Plural
Nominativ
cognominantes
cognominantes
cognominantia
Genitiv
cognominantium cognominantum
cognominantium cognominantum
cognominantium cognominantum
Dativ
cognominantibus
cognominantibus
cognominantibus
Akkusativ
cognominantes
cognominantes
cognominantia
Ablativ
cognominantibus
cognominantibus
cognominantibus
Vokativ
cognominantes
cognominantes
cognominantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominatus
cognominata
cognominatum
Genitiv
cognominati
cognominatae
cognominati
Dativ
cognominato
cognominatae
cognominato
Akkusativ
cognominatum
cognominatam
cognominatum
Ablativ
cognominato
cognominata
cognominato
Vokativ
cognominate
cognominata
cognominatum
Plural
Nominativ
cognominati
cognominatae
cognominata
Genitiv
cognominatorum
cognominatarum
cognominatorum
Dativ
cognominatis
cognominatis
cognominatis
Akkusativ
cognominatos
cognominatas
cognominata
Ablativ
cognominatis
cognominatis
cognominatis
Vokativ
cognominati
cognominatae
cognominata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominaturus
cognominatura
cognominaturum
Genitiv
cognominaturi
cognominaturae
cognominaturi
Dativ
cognominaturo
cognominaturae
cognominaturo
Akkusativ
cognominaturum
cognominaturam
cognominaturum
Ablativ
cognominaturo
cognominatura
cognominaturo
Vokativ
cognominature
cognominatura
cognominaturum
Plural
Nominativ
cognominaturi
cognominaturae
cognominatura
Genitiv
cognominaturorum
cognominaturarum
cognominaturorum
Dativ
cognominaturis
cognominaturis
cognominaturis
Akkusativ
cognominaturos
cognominaturas
cognominatura
Ablativ
cognominaturis
cognominaturis
cognominaturis
Vokativ
cognominaturi
cognominaturae
cognominatura
Supina
Supin I
Supin II
cognominatum
cognominatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognomino
2. Person Singular
cognominas
3. Person Singular
cognominat
1. Person Plural
cognominamus
2. Person Plural
cognominatis
3. Person Plural
cognominant
Passiv
1. Person Singular
cognominor
2. Person Singular
cognominaris cognominare
3. Person Singular
cognominatur
1. Person Plural
cognominamur
2. Person Plural
cognominamini
3. Person Plural
cognominantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominem
2. Person Singular
cognomines
3. Person Singular
cognominet
1. Person Plural
cognominemus
2. Person Plural
cognominetis
3. Person Plural
cognominent
Passiv
1. Person Singular
cognominer
2. Person Singular
cognomineris cognominere
3. Person Singular
cognominetur
1. Person Plural
cognominemur
2. Person Plural
cognominemini
3. Person Plural
cognominentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognominabam
2. Person Singular
cognominabas
3. Person Singular
cognominabat
1. Person Plural
cognominabamus
2. Person Plural
cognominabatis
3. Person Plural
cognominabant
Passiv
1. Person Singular
cognominabar
2. Person Singular
cognominabaris cognominabare
3. Person Singular
cognominabatur
1. Person Plural
cognominabamur
2. Person Plural
cognominabamini
3. Person Plural
cognominabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominarem
2. Person Singular
cognominares
3. Person Singular
cognominaret
1. Person Plural
cognominaremus
2. Person Plural
cognominaretis
3. Person Plural
cognominarent
Passiv
1. Person Singular
cognominarer
2. Person Singular
cognominareris cognominarere
3. Person Singular
cognominaretur
1. Person Plural
cognominaremur
2. Person Plural
cognominaremini
3. Person Plural
cognominarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cognominabo
2. Person Singular
cognominabis
3. Person Singular
cognominabit
1. Person Plural
cognominabimus
2. Person Plural
cognominabitis
3. Person Plural
cognominabunt
Passiv
1. Person Singular
cognominabor
2. Person Singular
cognominaberis cognominabere
3. Person Singular
cognominabitur
1. Person Plural
cognominabimur
2. Person Plural
cognominabimini
3. Person Plural
cognominabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognominavi
2. Person Singular
cognominavisti
3. Person Singular
cognominavit
1. Person Plural
cognominavimus
2. Person Plural
cognominavistis
3. Person Plural
cognominaverunt cognominavere
Passiv
1. Person Singular
cognominatus sum
2. Person Singular
cognominatus es
3. Person Singular
cognominatus est
1. Person Plural
cognominati sumus
2. Person Plural
cognominati estis
3. Person Plural
cognominati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominaverim
2. Person Singular
cognominaveris
3. Person Singular
cognominaverit
1. Person Plural
cognominaverimus
2. Person Plural
cognominaveritis
3. Person Plural
cognominaverint
Passiv
1. Person Singular
cognominatus sim
2. Person Singular
cognominatus sis
3. Person Singular
cognominatus sit
1. Person Plural
cognominati simus
2. Person Plural
cognominati sitis
3. Person Plural
cognominati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cognominaveram
2. Person Singular
cognominaveras
3. Person Singular
cognominaverat
1. Person Plural
cognominaveramus
2. Person Plural
cognominaveratis
3. Person Plural
cognominaverant
Passiv
1. Person Singular
cognominatus eram
2. Person Singular
cognominatus eras
3. Person Singular
cognominatus erat
1. Person Plural
cognominati eramus
2. Person Plural
cognominati eratis
3. Person Plural
cognominati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cognominavissem
2. Person Singular
cognominavisses
3. Person Singular
cognominavisset
1. Person Plural
cognominavissemus
2. Person Plural
cognominavissetis
3. Person Plural
cognominavissent
Passiv
1. Person Singular
cognominatus essem
2. Person Singular
cognominatus esses
3. Person Singular
cognominatus esset
1. Person Plural
cognominati essemus
2. Person Plural
cognominati essetis
3. Person Plural
cognominati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cognominavero
2. Person Singular
cognominaveris
3. Person Singular
cognominaverit
1. Person Plural
cognominaverimus
2. Person Plural
cognominaveritis
3. Person Plural
cognominaverint
Passiv
1. Person Singular
cognominatus ero
2. Person Singular
cognominatus eris
3. Person Singular
cognominatus erit
1. Person Plural
cognominati erimus
2. Person Plural
cognominati eritis
3. Person Plural
cognominati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cognominare
Vorzeitigkeit
cognominavisse
Nachzeitigkeit
cognominaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
cognominari cognominarier
Vorzeitigkeit
cognominatum esse
Nachzeitigkeit
cognominatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cognomina
!
2. Person Plural
cognominate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cognominato
3. Person Singular
cognominato
2. Person Plural
cognominatote
3. Person Plural
cognominanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cognominare
Genitiv
cognominandi
Dativ
cognominando
Akkusativ
cognominandum
Ablativ
cognominando
Vokativ
cognominande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominandus
cognominanda
cognominandum
Genitiv
cognominandi
cognominandae
cognominandi
Dativ
cognominando
cognominandae
cognominando
Akkusativ
cognominandum
cognominandam
cognominandum
Ablativ
cognominando
cognominanda
cognominando
Vokativ
cognominande
cognominanda
cognominandum
Plural
Nominativ
cognominandi
cognominandae
cognominanda
Genitiv
cognominandorum
cognominandarum
cognominandorum
Dativ
cognominandis
cognominandis
cognominandis
Akkusativ
cognominandos
cognominandas
cognominanda
Ablativ
cognominandis
cognominandis
cognominandis
Vokativ
cognominandi
cognominandae
cognominanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominans
cognominans
cognominans
Genitiv
cognominantis
cognominantis
cognominantis
Dativ
cognominanti
cognominanti
cognominanti
Akkusativ
cognominantem
cognominantem
cognominans
Ablativ
cognominanti cognominante
cognominanti cognominante
cognominanti cognominante
Vokativ
cognominans
cognominans
cognominans
Plural
Nominativ
cognominantes
cognominantes
cognominantia
Genitiv
cognominantium cognominantum
cognominantium cognominantum
cognominantium cognominantum
Dativ
cognominantibus
cognominantibus
cognominantibus
Akkusativ
cognominantes
cognominantes
cognominantia
Ablativ
cognominantibus
cognominantibus
cognominantibus
Vokativ
cognominantes
cognominantes
cognominantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominatus
cognominata
cognominatum
Genitiv
cognominati
cognominatae
cognominati
Dativ
cognominato
cognominatae
cognominato
Akkusativ
cognominatum
cognominatam
cognominatum
Ablativ
cognominato
cognominata
cognominato
Vokativ
cognominate
cognominata
cognominatum
Plural
Nominativ
cognominati
cognominatae
cognominata
Genitiv
cognominatorum
cognominatarum
cognominatorum
Dativ
cognominatis
cognominatis
cognominatis
Akkusativ
cognominatos
cognominatas
cognominata
Ablativ
cognominatis
cognominatis
cognominatis
Vokativ
cognominati
cognominatae
cognominata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cognominaturus
cognominatura
cognominaturum
Genitiv
cognominaturi
cognominaturae
cognominaturi
Dativ
cognominaturo
cognominaturae
cognominaturo
Akkusativ
cognominaturum
cognominaturam
cognominaturum
Ablativ
cognominaturo
cognominatura
cognominaturo
Vokativ
cognominature
cognominatura
cognominaturum
Plural
Nominativ
cognominaturi
cognominaturae
cognominatura
Genitiv
cognominaturorum
cognominaturarum
cognominaturorum
Dativ
cognominaturis
cognominaturis
cognominaturis
Akkusativ
cognominaturos
cognominaturas
cognominatura
Ablativ
cognominaturis
cognominaturis
cognominaturis
Vokativ
cognominaturi
cognominaturae
cognominatura
Supina
Supin I
Supin II
cognominatum
cognominatu