Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulo
|
|
| 2. Person Singular |
cogulas
|
|
| 3. Person Singular |
cogulat
|
|
| 1. Person Plural |
cogulamus
|
|
| 2. Person Plural |
cogulatis
|
|
| 3. Person Plural |
cogulant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulor
|
|
| 2. Person Singular |
cogularis cogulare
|
|
| 3. Person Singular |
cogulatur
|
|
| 1. Person Plural |
cogulamur
|
|
| 2. Person Plural |
cogulamini
|
|
| 3. Person Plural |
cogulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulem
|
|
| 2. Person Singular |
cogules
|
|
| 3. Person Singular |
cogulet
|
|
| 1. Person Plural |
cogulemus
|
|
| 2. Person Plural |
coguletis
|
|
| 3. Person Plural |
cogulent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coguler
|
|
| 2. Person Singular |
coguleris cogulere
|
|
| 3. Person Singular |
coguletur
|
|
| 1. Person Plural |
cogulemur
|
|
| 2. Person Plural |
cogulemini
|
|
| 3. Person Plural |
cogulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulabam
|
|
| 2. Person Singular |
cogulabas
|
|
| 3. Person Singular |
cogulabat
|
|
| 1. Person Plural |
cogulabamus
|
|
| 2. Person Plural |
cogulabatis
|
|
| 3. Person Plural |
cogulabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulabar
|
|
| 2. Person Singular |
cogulabaris cogulabare
|
|
| 3. Person Singular |
cogulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
cogulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
cogulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
cogulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogularem
|
|
| 2. Person Singular |
cogulares
|
|
| 3. Person Singular |
cogularet
|
|
| 1. Person Plural |
cogularemus
|
|
| 2. Person Plural |
cogularetis
|
|
| 3. Person Plural |
cogularent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cogularer
|
|
| 2. Person Singular |
cogulareris cogularere
|
|
| 3. Person Singular |
cogularetur
|
|
| 1. Person Plural |
cogularemur
|
|
| 2. Person Plural |
cogularemini
|
|
| 3. Person Plural |
cogularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulabo
|
|
| 2. Person Singular |
cogulabis
|
|
| 3. Person Singular |
cogulabit
|
|
| 1. Person Plural |
cogulabimus
|
|
| 2. Person Plural |
cogulabitis
|
|
| 3. Person Plural |
cogulabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulabor
|
|
| 2. Person Singular |
cogulaberis cogulabere
|
|
| 3. Person Singular |
cogulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
cogulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
cogulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
cogulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulavi
|
|
| 2. Person Singular |
cogulavisti
|
|
| 3. Person Singular |
cogulavit
|
|
| 1. Person Plural |
cogulavimus
|
|
| 2. Person Plural |
cogulavistis
|
|
| 3. Person Plural |
cogulaverunt cogulavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
cogulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
cogulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
cogulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
cogulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
cogulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulaverim
|
|
| 2. Person Singular |
cogulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
cogulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
cogulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
cogulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
cogulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
cogulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
cogulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
cogulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
cogulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
cogulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulaveram
|
|
| 2. Person Singular |
cogulaveras
|
|
| 3. Person Singular |
cogulaverat
|
|
| 1. Person Plural |
cogulaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
cogulaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
cogulaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
cogulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
cogulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
cogulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
cogulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
cogulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulavissem
|
|
| 2. Person Singular |
cogulavisses
|
|
| 3. Person Singular |
cogulavisset
|
|
| 1. Person Plural |
cogulavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
cogulavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
cogulavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
cogulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
cogulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
cogulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
cogulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
cogulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulavero
|
|
| 2. Person Singular |
cogulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
cogulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
cogulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
cogulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
cogulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
cogulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
cogulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
cogulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
cogulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
cogulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cogulare
|
|
| Vorzeitigkeit |
cogulavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
cogulaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cogulari cogularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
cogulatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
cogulatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
cogula
|
! |
| 2. Person Plural |
cogulate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
cogulato
|
| 3. Person Singular |
cogulato
|
| 2. Person Plural |
cogulatote
|
| 3. Person Plural |
cogulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
cogulare
|
|
| Genitiv |
cogulandi
|
|
| Dativ |
cogulando
|
|
| Akkusativ |
cogulandum
|
|
| Ablativ |
cogulando
|
|
| Vokativ |
cogulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cogulandus
|
cogulanda
|
cogulandum
|
| Genitiv |
cogulandi
|
cogulandae
|
cogulandi
|
| Dativ |
cogulando
|
cogulandae
|
cogulando
|
| Akkusativ |
cogulandum
|
cogulandam
|
cogulandum
|
| Ablativ |
cogulando
|
cogulanda
|
cogulando
|
| Vokativ |
cogulande
|
cogulanda
|
cogulandum
|
Plural
| Nominativ |
cogulandi
|
cogulandae
|
cogulanda
|
| Genitiv |
cogulandorum
|
cogulandarum
|
cogulandorum
|
| Dativ |
cogulandis
|
cogulandis
|
cogulandis
|
| Akkusativ |
cogulandos
|
cogulandas
|
cogulanda
|
| Ablativ |
cogulandis
|
cogulandis
|
cogulandis
|
| Vokativ |
cogulandi
|
cogulandae
|
cogulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cogulans
|
cogulans
|
cogulans
|
| Genitiv |
cogulantis
|
cogulantis
|
cogulantis
|
| Dativ |
cogulanti
|
cogulanti
|
cogulanti
|
| Akkusativ |
cogulantem
|
cogulantem
|
cogulans
|
| Ablativ |
cogulanti cogulante
|
cogulanti cogulante
|
cogulanti cogulante
|
| Vokativ |
cogulans
|
cogulans
|
cogulans
|
Plural
| Nominativ |
cogulantes
|
cogulantes
|
cogulantia
|
| Genitiv |
cogulantium cogulantum
|
cogulantium cogulantum
|
cogulantium cogulantum
|
| Dativ |
cogulantibus
|
cogulantibus
|
cogulantibus
|
| Akkusativ |
cogulantes
|
cogulantes
|
cogulantia
|
| Ablativ |
cogulantibus
|
cogulantibus
|
cogulantibus
|
| Vokativ |
cogulantes
|
cogulantes
|
cogulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cogulatus
|
cogulata
|
cogulatum
|
| Genitiv |
cogulati
|
cogulatae
|
cogulati
|
| Dativ |
cogulato
|
cogulatae
|
cogulato
|
| Akkusativ |
cogulatum
|
cogulatam
|
cogulatum
|
| Ablativ |
cogulato
|
cogulata
|
cogulato
|
| Vokativ |
cogulate
|
cogulata
|
cogulatum
|
Plural
| Nominativ |
cogulati
|
cogulatae
|
cogulata
|
| Genitiv |
cogulatorum
|
cogulatarum
|
cogulatorum
|
| Dativ |
cogulatis
|
cogulatis
|
cogulatis
|
| Akkusativ |
cogulatos
|
cogulatas
|
cogulata
|
| Ablativ |
cogulatis
|
cogulatis
|
cogulatis
|
| Vokativ |
cogulati
|
cogulatae
|
cogulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cogulaturus
|
cogulatura
|
cogulaturum
|
| Genitiv |
cogulaturi
|
cogulaturae
|
cogulaturi
|
| Dativ |
cogulaturo
|
cogulaturae
|
cogulaturo
|
| Akkusativ |
cogulaturum
|
cogulaturam
|
cogulaturum
|
| Ablativ |
cogulaturo
|
cogulatura
|
cogulaturo
|
| Vokativ |
cogulature
|
cogulatura
|
cogulaturum
|
Plural
| Nominativ |
cogulaturi
|
cogulaturae
|
cogulatura
|
| Genitiv |
cogulaturorum
|
cogulaturarum
|
cogulaturorum
|
| Dativ |
cogulaturis
|
cogulaturis
|
cogulaturis
|
| Akkusativ |
cogulaturos
|
cogulaturas
|
cogulatura
|
| Ablativ |
cogulaturis
|
cogulaturis
|
cogulaturis
|
| Vokativ |
cogulaturi
|
cogulaturae
|
cogulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
cogulatum
|
cogulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulo
|
|
| 2. Person Singular |
cogulas
|
|
| 3. Person Singular |
cogulat
|
|
| 1. Person Plural |
cogulamus
|
|
| 2. Person Plural |
cogulatis
|
|
| 3. Person Plural |
cogulant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulor
|
|
| 2. Person Singular |
cogularis cogulare
|
|
| 3. Person Singular |
cogulatur
|
|
| 1. Person Plural |
cogulamur
|
|
| 2. Person Plural |
cogulamini
|
|
| 3. Person Plural |
cogulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulem
|
|
| 2. Person Singular |
cogules
|
|
| 3. Person Singular |
cogulet
|
|
| 1. Person Plural |
cogulemus
|
|
| 2. Person Plural |
coguletis
|
|
| 3. Person Plural |
cogulent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coguler
|
|
| 2. Person Singular |
coguleris cogulere
|
|
| 3. Person Singular |
coguletur
|
|
| 1. Person Plural |
cogulemur
|
|
| 2. Person Plural |
cogulemini
|
|
| 3. Person Plural |
cogulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulabam
|
|
| 2. Person Singular |
cogulabas
|
|
| 3. Person Singular |
cogulabat
|
|
| 1. Person Plural |
cogulabamus
|
|
| 2. Person Plural |
cogulabatis
|
|
| 3. Person Plural |
cogulabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulabar
|
|
| 2. Person Singular |
cogulabaris cogulabare
|
|
| 3. Person Singular |
cogulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
cogulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
cogulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
cogulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogularem
|
|
| 2. Person Singular |
cogulares
|
|
| 3. Person Singular |
cogularet
|
|
| 1. Person Plural |
cogularemus
|
|
| 2. Person Plural |
cogularetis
|
|
| 3. Person Plural |
cogularent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cogularer
|
|
| 2. Person Singular |
cogulareris cogularere
|
|
| 3. Person Singular |
cogularetur
|
|
| 1. Person Plural |
cogularemur
|
|
| 2. Person Plural |
cogularemini
|
|
| 3. Person Plural |
cogularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulabo
|
|
| 2. Person Singular |
cogulabis
|
|
| 3. Person Singular |
cogulabit
|
|
| 1. Person Plural |
cogulabimus
|
|
| 2. Person Plural |
cogulabitis
|
|
| 3. Person Plural |
cogulabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulabor
|
|
| 2. Person Singular |
cogulaberis cogulabere
|
|
| 3. Person Singular |
cogulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
cogulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
cogulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
cogulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulavi
|
|
| 2. Person Singular |
cogulavisti
|
|
| 3. Person Singular |
cogulavit
|
|
| 1. Person Plural |
cogulavimus
|
|
| 2. Person Plural |
cogulavistis
|
|
| 3. Person Plural |
cogulaverunt cogulavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
cogulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
cogulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
cogulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
cogulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
cogulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulaverim
|
|
| 2. Person Singular |
cogulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
cogulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
cogulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
cogulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
cogulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
cogulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
cogulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
cogulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
cogulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
cogulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulaveram
|
|
| 2. Person Singular |
cogulaveras
|
|
| 3. Person Singular |
cogulaverat
|
|
| 1. Person Plural |
cogulaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
cogulaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
cogulaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
cogulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
cogulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
cogulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
cogulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
cogulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulavissem
|
|
| 2. Person Singular |
cogulavisses
|
|
| 3. Person Singular |
cogulavisset
|
|
| 1. Person Plural |
cogulavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
cogulavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
cogulavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
cogulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
cogulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
cogulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
cogulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
cogulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulavero
|
|
| 2. Person Singular |
cogulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
cogulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
cogulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
cogulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
cogulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
cogulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
cogulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
cogulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
cogulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
cogulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cogulare
|
|
| Vorzeitigkeit |
cogulavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
cogulaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cogulari cogularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
cogulatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
cogulatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
cogula
|
! |
| 2. Person Plural |
cogulate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
cogulato
|
| 3. Person Singular |
cogulato
|
| 2. Person Plural |
cogulatote
|
| 3. Person Plural |
cogulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
cogulare
|
|
| Genitiv |
cogulandi
|
|
| Dativ |
cogulando
|
|
| Akkusativ |
cogulandum
|
|
| Ablativ |
cogulando
|
|
| Vokativ |
cogulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cogulandus
|
cogulanda
|
cogulandum
|
| Genitiv |
cogulandi
|
cogulandae
|
cogulandi
|
| Dativ |
cogulando
|
cogulandae
|
cogulando
|
| Akkusativ |
cogulandum
|
cogulandam
|
cogulandum
|
| Ablativ |
cogulando
|
cogulanda
|
cogulando
|
| Vokativ |
cogulande
|
cogulanda
|
cogulandum
|
Plural
| Nominativ |
cogulandi
|
cogulandae
|
cogulanda
|
| Genitiv |
cogulandorum
|
cogulandarum
|
cogulandorum
|
| Dativ |
cogulandis
|
cogulandis
|
cogulandis
|
| Akkusativ |
cogulandos
|
cogulandas
|
cogulanda
|
| Ablativ |
cogulandis
|
cogulandis
|
cogulandis
|
| Vokativ |
cogulandi
|
cogulandae
|
cogulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cogulans
|
cogulans
|
cogulans
|
| Genitiv |
cogulantis
|
cogulantis
|
cogulantis
|
| Dativ |
cogulanti
|
cogulanti
|
cogulanti
|
| Akkusativ |
cogulantem
|
cogulantem
|
cogulans
|
| Ablativ |
cogulanti cogulante
|
cogulanti cogulante
|
cogulanti cogulante
|
| Vokativ |
cogulans
|
cogulans
|
cogulans
|
Plural
| Nominativ |
cogulantes
|
cogulantes
|
cogulantia
|
| Genitiv |
cogulantium cogulantum
|
cogulantium cogulantum
|
cogulantium cogulantum
|
| Dativ |
cogulantibus
|
cogulantibus
|
cogulantibus
|
| Akkusativ |
cogulantes
|
cogulantes
|
cogulantia
|
| Ablativ |
cogulantibus
|
cogulantibus
|
cogulantibus
|
| Vokativ |
cogulantes
|
cogulantes
|
cogulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cogulatus
|
cogulata
|
cogulatum
|
| Genitiv |
cogulati
|
cogulatae
|
cogulati
|
| Dativ |
cogulato
|
cogulatae
|
cogulato
|
| Akkusativ |
cogulatum
|
cogulatam
|
cogulatum
|
| Ablativ |
cogulato
|
cogulata
|
cogulato
|
| Vokativ |
cogulate
|
cogulata
|
cogulatum
|
Plural
| Nominativ |
cogulati
|
cogulatae
|
cogulata
|
| Genitiv |
cogulatorum
|
cogulatarum
|
cogulatorum
|
| Dativ |
cogulatis
|
cogulatis
|
cogulatis
|
| Akkusativ |
cogulatos
|
cogulatas
|
cogulata
|
| Ablativ |
cogulatis
|
cogulatis
|
cogulatis
|
| Vokativ |
cogulati
|
cogulatae
|
cogulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cogulaturus
|
cogulatura
|
cogulaturum
|
| Genitiv |
cogulaturi
|
cogulaturae
|
cogulaturi
|
| Dativ |
cogulaturo
|
cogulaturae
|
cogulaturo
|
| Akkusativ |
cogulaturum
|
cogulaturam
|
cogulaturum
|
| Ablativ |
cogulaturo
|
cogulatura
|
cogulaturo
|
| Vokativ |
cogulature
|
cogulatura
|
cogulaturum
|
Plural
| Nominativ |
cogulaturi
|
cogulaturae
|
cogulatura
|
| Genitiv |
cogulaturorum
|
cogulaturarum
|
cogulaturorum
|
| Dativ |
cogulaturis
|
cogulaturis
|
cogulaturis
|
| Akkusativ |
cogulaturos
|
cogulaturas
|
cogulatura
|
| Ablativ |
cogulaturis
|
cogulaturis
|
cogulaturis
|
| Vokativ |
cogulaturi
|
cogulaturae
|
cogulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
cogulatum
|
cogulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulo
|
ich balle zusammen |
| 2. Person Singular |
cogulas
|
du ballst zusammen |
| 3. Person Singular |
cogulat
|
er/sie/es ballt zusammen |
| 1. Person Plural |
cogulamus
|
wir ballen zusammen |
| 2. Person Plural |
cogulatis
|
ihr ballt zusammen |
| 3. Person Plural |
cogulant
|
sie ballen zusammen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulor
|
ich werde zusammengeballt |
| 2. Person Singular |
cogularis cogulare
|
du wirst zusammengeballt |
| 3. Person Singular |
cogulatur
|
er/sie/es wird zusammengeballt |
| 1. Person Plural |
cogulamur
|
wir werden zusammengeballt |
| 2. Person Plural |
cogulamini
|
ihr werdet zusammengeballt |
| 3. Person Plural |
cogulantur
|
sie werden zusammengeballt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulem
|
ich balle zusammen |
| 2. Person Singular |
cogules
|
du ballest zusammen |
| 3. Person Singular |
cogulet
|
er/sie/es balle zusammen |
| 1. Person Plural |
cogulemus
|
wir ballen zusammen |
| 2. Person Plural |
coguletis
|
ihr ballet zusammen |
| 3. Person Plural |
cogulent
|
sie ballen zusammen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coguler
|
ich werde zusammengeballt |
| 2. Person Singular |
coguleris cogulere
|
du werdest zusammengeballt |
| 3. Person Singular |
coguletur
|
er/sie/es werde zusammengeballt |
| 1. Person Plural |
cogulemur
|
wir werden zusammengeballt |
| 2. Person Plural |
cogulemini
|
ihr werdet zusammengeballt |
| 3. Person Plural |
cogulentur
|
sie werden zusammengeballt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulabam
|
ich ballte zusammen |
| 2. Person Singular |
cogulabas
|
du balltest zusammen |
| 3. Person Singular |
cogulabat
|
er/sie/es ballte zusammen |
| 1. Person Plural |
cogulabamus
|
wir ballten zusammen |
| 2. Person Plural |
cogulabatis
|
ihr balltet zusammen |
| 3. Person Plural |
cogulabant
|
sie ballten zusammen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulabar
|
ich wurde zusammengeballt |
| 2. Person Singular |
cogulabaris cogulabare
|
du wurdest zusammengeballt |
| 3. Person Singular |
cogulabatur
|
er/sie/es wurde zusammengeballt |
| 1. Person Plural |
cogulabamur
|
wir wurden zusammengeballt |
| 2. Person Plural |
cogulabamini
|
ihr wurdet zusammengeballt |
| 3. Person Plural |
cogulabantur
|
sie wurden zusammengeballt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogularem
|
ich ballte zusammen |
| 2. Person Singular |
cogulares
|
du balltest zusammen |
| 3. Person Singular |
cogularet
|
er/sie/es ballte zusammen |
| 1. Person Plural |
cogularemus
|
wir ballten zusammen |
| 2. Person Plural |
cogularetis
|
ihr balltet zusammen |
| 3. Person Plural |
cogularent
|
sie ballten zusammen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cogularer
|
ich würde zusammengeballt |
| 2. Person Singular |
cogulareris cogularere
|
du würdest zusammengeballt |
| 3. Person Singular |
cogularetur
|
er/sie/es würde zusammengeballt |
| 1. Person Plural |
cogularemur
|
wir würden zusammengeballt |
| 2. Person Plural |
cogularemini
|
ihr würdet zusammengeballt |
| 3. Person Plural |
cogularentur
|
sie würden zusammengeballt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulabo
|
ich werde zusammenballen |
| 2. Person Singular |
cogulabis
|
du wirst zusammenballen |
| 3. Person Singular |
cogulabit
|
er/sie/es wird zusammenballen |
| 1. Person Plural |
cogulabimus
|
wir werden zusammenballen |
| 2. Person Plural |
cogulabitis
|
ihr werdet zusammenballen |
| 3. Person Plural |
cogulabunt
|
sie werden zusammenballen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulabor
|
ich werde zusammengeballt werden |
| 2. Person Singular |
cogulaberis cogulabere
|
du wirst zusammengeballt werden |
| 3. Person Singular |
cogulabitur
|
er/sie/es wird zusammengeballt werden |
| 1. Person Plural |
cogulabimur
|
wir werden zusammengeballt werden |
| 2. Person Plural |
cogulabimini
|
ihr werdet zusammengeballt werden |
| 3. Person Plural |
cogulabuntur
|
sie werden zusammengeballt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulavi
|
ich habe zusammengeballt |
| 2. Person Singular |
cogulavisti
|
du hast zusammengeballt |
| 3. Person Singular |
cogulavit
|
er/sie/es hat zusammengeballt |
| 1. Person Plural |
cogulavimus
|
wir haben zusammengeballt |
| 2. Person Plural |
cogulavistis
|
ihr habt zusammengeballt |
| 3. Person Plural |
cogulaverunt cogulavere
|
sie haben zusammengeballt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulatus sum
|
ich bin zusammengeballt worden |
| 2. Person Singular |
cogulatus es
|
du bist zusammengeballt worden |
| 3. Person Singular |
cogulatus est
|
er/sie/es ist zusammengeballt worden |
| 1. Person Plural |
cogulati sumus
|
wir sind zusammengeballt worden |
| 2. Person Plural |
cogulati estis
|
ihr seid zusammengeballt worden |
| 3. Person Plural |
cogulati sunt
|
sie sind zusammengeballt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulaverim
|
ich habe zusammengeballt |
| 2. Person Singular |
cogulaveris
|
du habest zusammengeballt |
| 3. Person Singular |
cogulaverit
|
er/sie/es habe zusammengeballt |
| 1. Person Plural |
cogulaverimus
|
wir haben zusammengeballt |
| 2. Person Plural |
cogulaveritis
|
ihr habet zusammengeballt |
| 3. Person Plural |
cogulaverint
|
sie haben zusammengeballt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulatus sim
|
ich sei zusammengeballt worden |
| 2. Person Singular |
cogulatus sis
|
du seiest zusammengeballt worden |
| 3. Person Singular |
cogulatus sit
|
er/sie/es sei zusammengeballt worden |
| 1. Person Plural |
cogulati simus
|
wir seien zusammengeballt worden |
| 2. Person Plural |
cogulati sitis
|
ihr seiet zusammengeballt worden |
| 3. Person Plural |
cogulati sint
|
sie seien zusammengeballt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulaveram
|
ich hatte zusammengeballt |
| 2. Person Singular |
cogulaveras
|
du hattest zusammengeballt |
| 3. Person Singular |
cogulaverat
|
er/sie/es hatte zusammengeballt |
| 1. Person Plural |
cogulaveramus
|
wir hatten zusammengeballt |
| 2. Person Plural |
cogulaveratis
|
ihr hattet zusammengeballt |
| 3. Person Plural |
cogulaverant
|
sie hatten zusammengeballt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulatus eram
|
ich war zusammengeballt worden |
| 2. Person Singular |
cogulatus eras
|
du warst zusammengeballt worden |
| 3. Person Singular |
cogulatus erat
|
er/sie/es war zusammengeballt worden |
| 1. Person Plural |
cogulati eramus
|
wir waren zusammengeballt worden |
| 2. Person Plural |
cogulati eratis
|
ihr wart zusammengeballt worden |
| 3. Person Plural |
cogulati erant
|
sie waren zusammengeballt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulavissem
|
ich hätte zusammengeballt |
| 2. Person Singular |
cogulavisses
|
du hättest zusammengeballt |
| 3. Person Singular |
cogulavisset
|
er/sie/es hätte zusammengeballt |
| 1. Person Plural |
cogulavissemus
|
wir hätten zusammengeballt |
| 2. Person Plural |
cogulavissetis
|
ihr hättet zusammengeballt |
| 3. Person Plural |
cogulavissent
|
sie hätten zusammengeballt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulatus essem
|
ich wäre zusammengeballt worden |
| 2. Person Singular |
cogulatus esses
|
du wärest zusammengeballt worden |
| 3. Person Singular |
cogulatus esset
|
er/sie/es wäre zusammengeballt worden |
| 1. Person Plural |
cogulati essemus
|
wir wären zusammengeballt worden |
| 2. Person Plural |
cogulati essetis
|
ihr wäret zusammengeballt worden |
| 3. Person Plural |
cogulati essent
|
sie wären zusammengeballt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulavero
|
ich werde zusammengeballt haben |
| 2. Person Singular |
cogulaveris
|
du wirst zusammengeballt haben |
| 3. Person Singular |
cogulaverit
|
er/sie/es wird zusammengeballt haben |
| 1. Person Plural |
cogulaverimus
|
wir werden zusammengeballt haben |
| 2. Person Plural |
cogulaveritis
|
ihr werdet zusammengeballt haben |
| 3. Person Plural |
cogulaverint
|
sie werden zusammengeballt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cogulatus ero
|
ich werde zusammengeballt worden sein |
| 2. Person Singular |
cogulatus eris
|
du wirst zusammengeballt worden sein |
| 3. Person Singular |
cogulatus erit
|
er/sie/es wird zusammengeballt worden sein |
| 1. Person Plural |
cogulati erimus
|
wir werden zusammengeballt worden sein |
| 2. Person Plural |
cogulati eritis
|
ihr werdet zusammengeballt worden sein |
| 3. Person Plural |
cogulati erunt
|
sie werden zusammengeballt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cogulare
|
zusammenballen |
| Vorzeitigkeit |
cogulavisse
|
zusammengeballt haben |
| Nachzeitigkeit |
cogulaturum esse
|
zusammenballen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cogulari cogularier
|
zusammengeballt werden |
| Vorzeitigkeit |
cogulatum esse
|
zusammengeballt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
cogulatum iri
|
künftig zusammengeballt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
cogula
|
balle zusammen; ball zusammen! |
| 2. Person Plural |
cogulate
|
ballt zusammen! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
cogulato
|
| 3. Person Singular |
cogulato
|
| 2. Person Plural |
cogulatote
|
| 3. Person Plural |
cogulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
cogulare
|
das Zusammenballen |
| Genitiv |
cogulandi
|
des Zusammenballens |
| Dativ |
cogulando
|
dem Zusammenballen |
| Akkusativ |
cogulandum
|
das Zusammenballen |
| Ablativ |
cogulando
|
durch das Zusammenballen |
| Vokativ |
cogulande
|
Zusammenballen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cogulandus
|
cogulanda
|
cogulandum
|
| Genitiv |
cogulandi
|
cogulandae
|
cogulandi
|
| Dativ |
cogulando
|
cogulandae
|
cogulando
|
| Akkusativ |
cogulandum
|
cogulandam
|
cogulandum
|
| Ablativ |
cogulando
|
cogulanda
|
cogulando
|
| Vokativ |
cogulande
|
cogulanda
|
cogulandum
|
Plural
| Nominativ |
cogulandi
|
cogulandae
|
cogulanda
|
| Genitiv |
cogulandorum
|
cogulandarum
|
cogulandorum
|
| Dativ |
cogulandis
|
cogulandis
|
cogulandis
|
| Akkusativ |
cogulandos
|
cogulandas
|
cogulanda
|
| Ablativ |
cogulandis
|
cogulandis
|
cogulandis
|
| Vokativ |
cogulandi
|
cogulandae
|
cogulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cogulans
|
cogulans
|
cogulans
|
| Genitiv |
cogulantis
|
cogulantis
|
cogulantis
|
| Dativ |
cogulanti
|
cogulanti
|
cogulanti
|
| Akkusativ |
cogulantem
|
cogulantem
|
cogulans
|
| Ablativ |
cogulanti cogulante
|
cogulanti cogulante
|
cogulanti cogulante
|
| Vokativ |
cogulans
|
cogulans
|
cogulans
|
Plural
| Nominativ |
cogulantes
|
cogulantes
|
cogulantia
|
| Genitiv |
cogulantium cogulantum
|
cogulantium cogulantum
|
cogulantium cogulantum
|
| Dativ |
cogulantibus
|
cogulantibus
|
cogulantibus
|
| Akkusativ |
cogulantes
|
cogulantes
|
cogulantia
|
| Ablativ |
cogulantibus
|
cogulantibus
|
cogulantibus
|
| Vokativ |
cogulantes
|
cogulantes
|
cogulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cogulatus
|
cogulata
|
cogulatum
|
| Genitiv |
cogulati
|
cogulatae
|
cogulati
|
| Dativ |
cogulato
|
cogulatae
|
cogulato
|
| Akkusativ |
cogulatum
|
cogulatam
|
cogulatum
|
| Ablativ |
cogulato
|
cogulata
|
cogulato
|
| Vokativ |
cogulate
|
cogulata
|
cogulatum
|
Plural
| Nominativ |
cogulati
|
cogulatae
|
cogulata
|
| Genitiv |
cogulatorum
|
cogulatarum
|
cogulatorum
|
| Dativ |
cogulatis
|
cogulatis
|
cogulatis
|
| Akkusativ |
cogulatos
|
cogulatas
|
cogulata
|
| Ablativ |
cogulatis
|
cogulatis
|
cogulatis
|
| Vokativ |
cogulati
|
cogulatae
|
cogulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cogulaturus
|
cogulatura
|
cogulaturum
|
| Genitiv |
cogulaturi
|
cogulaturae
|
cogulaturi
|
| Dativ |
cogulaturo
|
cogulaturae
|
cogulaturo
|
| Akkusativ |
cogulaturum
|
cogulaturam
|
cogulaturum
|
| Ablativ |
cogulaturo
|
cogulatura
|
cogulaturo
|
| Vokativ |
cogulature
|
cogulatura
|
cogulaturum
|
Plural
| Nominativ |
cogulaturi
|
cogulaturae
|
cogulatura
|
| Genitiv |
cogulaturorum
|
cogulaturarum
|
cogulaturorum
|
| Dativ |
cogulaturis
|
cogulaturis
|
cogulaturis
|
| Akkusativ |
cogulaturos
|
cogulaturas
|
cogulatura
|
| Ablativ |
cogulaturis
|
cogulaturis
|
cogulaturis
|
| Vokativ |
cogulaturi
|
cogulaturae
|
cogulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
cogulatum
|
cogulatu
|