anfeuern
anstacheln
aufmuntern
aufrufen
betreff wessen? durch de m. Abl
durch Zuspruch antreiben
ermahnen
ermuntern
ermutigen
ernstlich zureden
mahnen
Mut einsprechen
wen?
wozu?
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortor
ich feuere an
2. Person Singular
cohortaris cohortare
du feuerst an
3. Person Singular
cohortatur
er/sie/es feuert an
1. Person Plural
cohortamur
wir feuern an
2. Person Plural
cohortamini
ihr feuert an
3. Person Plural
cohortantur
sie feuern an
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohorter
ich feuere an
2. Person Singular
cohorteris cohortere
du feuerst an
3. Person Singular
cohortetur
er/sie/es feuere an
1. Person Plural
cohortemur
wir feuern an
2. Person Plural
cohortemini
ihr feuert an
3. Person Plural
cohortentur
sie feuern an
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortabar
ich feuerte an
2. Person Singular
cohortabaris cohortabare
du feuertest an
3. Person Singular
cohortabatur
er/sie/es feuerte an
1. Person Plural
cohortabamur
wir feuerten an
2. Person Plural
cohortabamini
ihr feuertet an
3. Person Plural
cohortabantur
sie feuerten an
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortarer
ich feuerte an
2. Person Singular
cohortareris cohortarere
du feuertest an
3. Person Singular
cohortaretur
er/sie/es feuerte an
1. Person Plural
cohortaremur
wir feuerten an
2. Person Plural
cohortaremini
ihr feuertet an
3. Person Plural
cohortarentur
sie feuerten an
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cohortabor
ich werde anfeuern
2. Person Singular
cohortaberis cohortabere
du wirst anfeuern
3. Person Singular
cohortabitur
er/sie/es wird anfeuern
1. Person Plural
cohortabimur
wir werden anfeuern
2. Person Plural
cohortabimini
ihr werdet anfeuern
3. Person Plural
cohortabuntur
sie werden anfeuern
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus sum
ich habe angefeuert
2. Person Singular
cohortatus es
du hast angefeuert
3. Person Singular
cohortatus est
er/sie/es hat angefeuert
1. Person Plural
cohortati sumus
wir haben angefeuert
2. Person Plural
cohortati estis
ihr habt angefeuert
3. Person Plural
cohortati sunt
sie haben angefeuert
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus sim
ich habe angefeuert
2. Person Singular
cohortatus sis
du habest angefeuert
3. Person Singular
cohortatus sit
er/sie/es habe angefeuert
1. Person Plural
cohortati simus
wir haben angefeuert
2. Person Plural
cohortati sitis
ihr habet angefeuert
3. Person Plural
cohortati sint
sie haben angefeuert
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus eram
ich hatte angefeuert
2. Person Singular
cohortatus eras
du hattest angefeuert
3. Person Singular
cohortatus erat
er/sie/es hatte angefeuert
1. Person Plural
cohortati eramus
wir hatten angefeuert
2. Person Plural
cohortati eratis
ihr hattet angefeuert
3. Person Plural
cohortati erant
sie hatten angefeuert
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus essem
ich hätte angefeuert
2. Person Singular
cohortatus esses
du hättest angefeuert
3. Person Singular
cohortatus esset
er/sie/es hätte angefeuert
1. Person Plural
cohortati essemus
wir hätten angefeuert
2. Person Plural
cohortati essetis
ihr hättet angefeuert
3. Person Plural
cohortati essent
sie hätten angefeuert
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus ero
ich werde angefeuert haben
2. Person Singular
cohortatus eris
du wirst angefeuert haben
3. Person Singular
cohortatus erit
er/sie/es wird angefeuert haben
1. Person Plural
cohortati erimus
wir werden angefeuert haben
2. Person Plural
cohortati eritis
ihr werdet angefeuert haben
3. Person Plural
cohortati erunt
sie werden angefeuert haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cohortari cohortarier
anfeuern
Vorzeitigkeit
cohortatus esse
angefeuert haben
Nachzeitigkeit
cohortaturum esse
anfeuern werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cohortare
feuere an!
2. Person Plural
cohortamini
feuert an!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cohortator
3. Person Singular
cohortator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
cohortantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cohortari cohortarier
das Anfeuern
Genitiv
cohortandi
des Anfeuernes
Dativ
cohortando
dem Anfeuern
Akkusativ
cohortandum
das Anfeuern
Ablativ
cohortando
durch das Anfeuern
Vokativ
cohortande
Anfeuern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortandus
cohortanda
cohortandum
Genitiv
cohortandi
cohortandae
cohortandi
Dativ
cohortando
cohortandae
cohortando
Akkusativ
cohortandum
cohortandam
cohortandum
Ablativ
cohortando
cohortanda
cohortando
Vokativ
cohortande
cohortanda
cohortandum
Plural
Nominativ
cohortandi
cohortandae
cohortanda
Genitiv
cohortandorum
cohortandarum
cohortandorum
Dativ
cohortandis
cohortandis
cohortandis
Akkusativ
cohortandos
cohortandas
cohortanda
Ablativ
cohortandis
cohortandis
cohortandis
Vokativ
cohortandi
cohortandae
cohortanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortans
cohortans
cohortans
Genitiv
cohortantis
cohortantis
cohortantis
Dativ
cohortanti
cohortanti
cohortanti
Akkusativ
cohortantem
cohortantem
cohortans
Ablativ
cohortanti cohortante
cohortanti cohortante
cohortanti cohortante
Vokativ
cohortans
cohortans
cohortans
Plural
Nominativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Genitiv
cohortantium cohortantum
cohortantium cohortantum
cohortantium cohortantum
Dativ
cohortantibus
cohortantibus
cohortantibus
Akkusativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Ablativ
cohortantibus
cohortantibus
cohortantibus
Vokativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortatus
cohortata
cohortatum
Genitiv
cohortati
cohortatae
cohortati
Dativ
cohortato
cohortatae
cohortato
Akkusativ
cohortatum
cohortatam
cohortatum
Ablativ
cohortato
cohortata
cohortato
Vokativ
cohortate
cohortata
cohortatum
Plural
Nominativ
cohortati
cohortatae
cohortata
Genitiv
cohortatorum
cohortatarum
cohortatorum
Dativ
cohortatis
cohortatis
cohortatis
Akkusativ
cohortatos
cohortatas
cohortata
Ablativ
cohortatis
cohortatis
cohortatis
Vokativ
cohortati
cohortatae
cohortata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortaturus
cohortatura
cohortaturum
Genitiv
cohortaturi
cohortaturae
cohortaturi
Dativ
cohortaturo
cohortaturae
cohortaturo
Akkusativ
cohortaturum
cohortaturam
cohortaturum
Ablativ
cohortaturo
cohortatura
cohortaturo
Vokativ
cohortature
cohortatura
cohortaturum
Plural
Nominativ
cohortaturi
cohortaturae
cohortatura
Genitiv
cohortaturorum
cohortaturarum
cohortaturorum
Dativ
cohortaturis
cohortaturis
cohortaturis
Akkusativ
cohortaturos
cohortaturas
cohortatura
Ablativ
cohortaturis
cohortaturis
cohortaturis
Vokativ
cohortaturi
cohortaturae
cohortatura
Supina
Supin I
Supin II
cohortatum
cohortatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortor
ich stachle an
2. Person Singular
cohortaris cohortare
du stachelst an
3. Person Singular
cohortatur
er/sie/es stachelt an
1. Person Plural
cohortamur
wir stacheln an
2. Person Plural
cohortamini
ihr stachelt an
3. Person Plural
cohortantur
sie stacheln an
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohorter
ich stachle an
2. Person Singular
cohorteris cohortere
du stachelst an
3. Person Singular
cohortetur
er/sie/es stachle an
1. Person Plural
cohortemur
wir stacheln an
2. Person Plural
cohortemini
ihr stachelt an
3. Person Plural
cohortentur
sie stacheln an
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortabar
ich stachelte an
2. Person Singular
cohortabaris cohortabare
du stacheltest an
3. Person Singular
cohortabatur
er/sie/es stachelte an
1. Person Plural
cohortabamur
wir stachelten an
2. Person Plural
cohortabamini
ihr stacheltet an
3. Person Plural
cohortabantur
sie stachelten an
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortarer
ich stachelte an
2. Person Singular
cohortareris cohortarere
du stacheltest an
3. Person Singular
cohortaretur
er/sie/es stachelte an
1. Person Plural
cohortaremur
wir stachelten an
2. Person Plural
cohortaremini
ihr stacheltet an
3. Person Plural
cohortarentur
sie stachelten an
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cohortabor
ich werde anstacheln
2. Person Singular
cohortaberis cohortabere
du wirst anstacheln
3. Person Singular
cohortabitur
er/sie/es wird anstacheln
1. Person Plural
cohortabimur
wir werden anstacheln
2. Person Plural
cohortabimini
ihr werdet anstacheln
3. Person Plural
cohortabuntur
sie werden anstacheln
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus sum
ich habe angestachelt
2. Person Singular
cohortatus es
du hast angestachelt
3. Person Singular
cohortatus est
er/sie/es hat angestachelt
1. Person Plural
cohortati sumus
wir haben angestachelt
2. Person Plural
cohortati estis
ihr habt angestachelt
3. Person Plural
cohortati sunt
sie haben angestachelt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus sim
ich habe angestachelt
2. Person Singular
cohortatus sis
du habest angestachelt
3. Person Singular
cohortatus sit
er/sie/es habe angestachelt
1. Person Plural
cohortati simus
wir haben angestachelt
2. Person Plural
cohortati sitis
ihr habet angestachelt
3. Person Plural
cohortati sint
sie haben angestachelt
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus eram
ich hatte angestachelt
2. Person Singular
cohortatus eras
du hattest angestachelt
3. Person Singular
cohortatus erat
er/sie/es hatte angestachelt
1. Person Plural
cohortati eramus
wir hatten angestachelt
2. Person Plural
cohortati eratis
ihr hattet angestachelt
3. Person Plural
cohortati erant
sie hatten angestachelt
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus essem
ich hätte angestachelt
2. Person Singular
cohortatus esses
du hättest angestachelt
3. Person Singular
cohortatus esset
er/sie/es hätte angestachelt
1. Person Plural
cohortati essemus
wir hätten angestachelt
2. Person Plural
cohortati essetis
ihr hättet angestachelt
3. Person Plural
cohortati essent
sie hätten angestachelt
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus ero
ich werde angestachelt haben
2. Person Singular
cohortatus eris
du wirst angestachelt haben
3. Person Singular
cohortatus erit
er/sie/es wird angestachelt haben
1. Person Plural
cohortati erimus
wir werden angestachelt haben
2. Person Plural
cohortati eritis
ihr werdet angestachelt haben
3. Person Plural
cohortati erunt
sie werden angestachelt haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cohortari cohortarier
anstacheln
Vorzeitigkeit
cohortatus esse
angestachelt haben
Nachzeitigkeit
cohortaturum esse
anstacheln werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cohortare
stachle an!
2. Person Plural
cohortamini
stachelt an!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cohortator
3. Person Singular
cohortator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
cohortantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cohortari cohortarier
das Anstacheln
Genitiv
cohortandi
des Anstachelnes
Dativ
cohortando
dem Anstacheln
Akkusativ
cohortandum
das Anstacheln
Ablativ
cohortando
durch das Anstacheln
Vokativ
cohortande
Anstacheln!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortandus
cohortanda
cohortandum
Genitiv
cohortandi
cohortandae
cohortandi
Dativ
cohortando
cohortandae
cohortando
Akkusativ
cohortandum
cohortandam
cohortandum
Ablativ
cohortando
cohortanda
cohortando
Vokativ
cohortande
cohortanda
cohortandum
Plural
Nominativ
cohortandi
cohortandae
cohortanda
Genitiv
cohortandorum
cohortandarum
cohortandorum
Dativ
cohortandis
cohortandis
cohortandis
Akkusativ
cohortandos
cohortandas
cohortanda
Ablativ
cohortandis
cohortandis
cohortandis
Vokativ
cohortandi
cohortandae
cohortanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortans
cohortans
cohortans
Genitiv
cohortantis
cohortantis
cohortantis
Dativ
cohortanti
cohortanti
cohortanti
Akkusativ
cohortantem
cohortantem
cohortans
Ablativ
cohortanti cohortante
cohortanti cohortante
cohortanti cohortante
Vokativ
cohortans
cohortans
cohortans
Plural
Nominativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Genitiv
cohortantium cohortantum
cohortantium cohortantum
cohortantium cohortantum
Dativ
cohortantibus
cohortantibus
cohortantibus
Akkusativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Ablativ
cohortantibus
cohortantibus
cohortantibus
Vokativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortatus
cohortata
cohortatum
Genitiv
cohortati
cohortatae
cohortati
Dativ
cohortato
cohortatae
cohortato
Akkusativ
cohortatum
cohortatam
cohortatum
Ablativ
cohortato
cohortata
cohortato
Vokativ
cohortate
cohortata
cohortatum
Plural
Nominativ
cohortati
cohortatae
cohortata
Genitiv
cohortatorum
cohortatarum
cohortatorum
Dativ
cohortatis
cohortatis
cohortatis
Akkusativ
cohortatos
cohortatas
cohortata
Ablativ
cohortatis
cohortatis
cohortatis
Vokativ
cohortati
cohortatae
cohortata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortaturus
cohortatura
cohortaturum
Genitiv
cohortaturi
cohortaturae
cohortaturi
Dativ
cohortaturo
cohortaturae
cohortaturo
Akkusativ
cohortaturum
cohortaturam
cohortaturum
Ablativ
cohortaturo
cohortatura
cohortaturo
Vokativ
cohortature
cohortatura
cohortaturum
Plural
Nominativ
cohortaturi
cohortaturae
cohortatura
Genitiv
cohortaturorum
cohortaturarum
cohortaturorum
Dativ
cohortaturis
cohortaturis
cohortaturis
Akkusativ
cohortaturos
cohortaturas
cohortatura
Ablativ
cohortaturis
cohortaturis
cohortaturis
Vokativ
cohortaturi
cohortaturae
cohortatura
Supina
Supin I
Supin II
cohortatum
cohortatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortor
ich muntere auf
2. Person Singular
cohortaris cohortare
du munterst auf
3. Person Singular
cohortatur
er/sie/es muntert auf
1. Person Plural
cohortamur
wir muntern auf
2. Person Plural
cohortamini
ihr muntert auf
3. Person Plural
cohortantur
sie muntern auf
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohorter
ich muntere auf
2. Person Singular
cohorteris cohortere
du munterst auf
3. Person Singular
cohortetur
er/sie/es muntere auf
1. Person Plural
cohortemur
wir muntern auf
2. Person Plural
cohortemini
ihr muntert auf
3. Person Plural
cohortentur
sie muntern auf
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortabar
ich munterte auf
2. Person Singular
cohortabaris cohortabare
du muntertest auf
3. Person Singular
cohortabatur
er/sie/es munterte auf
1. Person Plural
cohortabamur
wir munterten auf
2. Person Plural
cohortabamini
ihr muntertet auf
3. Person Plural
cohortabantur
sie munterten auf
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortarer
ich munterte auf
2. Person Singular
cohortareris cohortarere
du muntertest auf
3. Person Singular
cohortaretur
er/sie/es munterte auf
1. Person Plural
cohortaremur
wir munterten auf
2. Person Plural
cohortaremini
ihr muntertet auf
3. Person Plural
cohortarentur
sie munterten auf
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cohortabor
ich werde aufmuntern
2. Person Singular
cohortaberis cohortabere
du wirst aufmuntern
3. Person Singular
cohortabitur
er/sie/es wird aufmuntern
1. Person Plural
cohortabimur
wir werden aufmuntern
2. Person Plural
cohortabimini
ihr werdet aufmuntern
3. Person Plural
cohortabuntur
sie werden aufmuntern
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus sum
ich habe aufgemuntert
2. Person Singular
cohortatus es
du hast aufgemuntert
3. Person Singular
cohortatus est
er/sie/es hat aufgemuntert
1. Person Plural
cohortati sumus
wir haben aufgemuntert
2. Person Plural
cohortati estis
ihr habt aufgemuntert
3. Person Plural
cohortati sunt
sie haben aufgemuntert
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus sim
ich habe aufgemuntert
2. Person Singular
cohortatus sis
du habest aufgemuntert
3. Person Singular
cohortatus sit
er/sie/es habe aufgemuntert
1. Person Plural
cohortati simus
wir haben aufgemuntert
2. Person Plural
cohortati sitis
ihr habet aufgemuntert
3. Person Plural
cohortati sint
sie haben aufgemuntert
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus eram
ich hatte aufgemuntert
2. Person Singular
cohortatus eras
du hattest aufgemuntert
3. Person Singular
cohortatus erat
er/sie/es hatte aufgemuntert
1. Person Plural
cohortati eramus
wir hatten aufgemuntert
2. Person Plural
cohortati eratis
ihr hattet aufgemuntert
3. Person Plural
cohortati erant
sie hatten aufgemuntert
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus essem
ich hätte aufgemuntert
2. Person Singular
cohortatus esses
du hättest aufgemuntert
3. Person Singular
cohortatus esset
er/sie/es hätte aufgemuntert
1. Person Plural
cohortati essemus
wir hätten aufgemuntert
2. Person Plural
cohortati essetis
ihr hättet aufgemuntert
3. Person Plural
cohortati essent
sie hätten aufgemuntert
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus ero
ich werde aufgemuntert haben
2. Person Singular
cohortatus eris
du wirst aufgemuntert haben
3. Person Singular
cohortatus erit
er/sie/es wird aufgemuntert haben
1. Person Plural
cohortati erimus
wir werden aufgemuntert haben
2. Person Plural
cohortati eritis
ihr werdet aufgemuntert haben
3. Person Plural
cohortati erunt
sie werden aufgemuntert haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cohortari cohortarier
aufmuntern
Vorzeitigkeit
cohortatus esse
aufgemuntert haben
Nachzeitigkeit
cohortaturum esse
aufmuntern werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cohortare
muntere auf!
2. Person Plural
cohortamini
muntert auf!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cohortator
3. Person Singular
cohortator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
cohortantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cohortari cohortarier
das Aufmuntern
Genitiv
cohortandi
des Aufmunternes
Dativ
cohortando
dem Aufmuntern
Akkusativ
cohortandum
das Aufmuntern
Ablativ
cohortando
durch das Aufmuntern
Vokativ
cohortande
Aufmuntern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortandus
cohortanda
cohortandum
Genitiv
cohortandi
cohortandae
cohortandi
Dativ
cohortando
cohortandae
cohortando
Akkusativ
cohortandum
cohortandam
cohortandum
Ablativ
cohortando
cohortanda
cohortando
Vokativ
cohortande
cohortanda
cohortandum
Plural
Nominativ
cohortandi
cohortandae
cohortanda
Genitiv
cohortandorum
cohortandarum
cohortandorum
Dativ
cohortandis
cohortandis
cohortandis
Akkusativ
cohortandos
cohortandas
cohortanda
Ablativ
cohortandis
cohortandis
cohortandis
Vokativ
cohortandi
cohortandae
cohortanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortans
cohortans
cohortans
Genitiv
cohortantis
cohortantis
cohortantis
Dativ
cohortanti
cohortanti
cohortanti
Akkusativ
cohortantem
cohortantem
cohortans
Ablativ
cohortanti cohortante
cohortanti cohortante
cohortanti cohortante
Vokativ
cohortans
cohortans
cohortans
Plural
Nominativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Genitiv
cohortantium cohortantum
cohortantium cohortantum
cohortantium cohortantum
Dativ
cohortantibus
cohortantibus
cohortantibus
Akkusativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Ablativ
cohortantibus
cohortantibus
cohortantibus
Vokativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortatus
cohortata
cohortatum
Genitiv
cohortati
cohortatae
cohortati
Dativ
cohortato
cohortatae
cohortato
Akkusativ
cohortatum
cohortatam
cohortatum
Ablativ
cohortato
cohortata
cohortato
Vokativ
cohortate
cohortata
cohortatum
Plural
Nominativ
cohortati
cohortatae
cohortata
Genitiv
cohortatorum
cohortatarum
cohortatorum
Dativ
cohortatis
cohortatis
cohortatis
Akkusativ
cohortatos
cohortatas
cohortata
Ablativ
cohortatis
cohortatis
cohortatis
Vokativ
cohortati
cohortatae
cohortata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortaturus
cohortatura
cohortaturum
Genitiv
cohortaturi
cohortaturae
cohortaturi
Dativ
cohortaturo
cohortaturae
cohortaturo
Akkusativ
cohortaturum
cohortaturam
cohortaturum
Ablativ
cohortaturo
cohortatura
cohortaturo
Vokativ
cohortature
cohortatura
cohortaturum
Plural
Nominativ
cohortaturi
cohortaturae
cohortatura
Genitiv
cohortaturorum
cohortaturarum
cohortaturorum
Dativ
cohortaturis
cohortaturis
cohortaturis
Akkusativ
cohortaturos
cohortaturas
cohortatura
Ablativ
cohortaturis
cohortaturis
cohortaturis
Vokativ
cohortaturi
cohortaturae
cohortatura
Supina
Supin I
Supin II
cohortatum
cohortatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortor
ich rufe auf
2. Person Singular
cohortaris cohortare
du rufst auf
3. Person Singular
cohortatur
er/sie/es ruft auf
1. Person Plural
cohortamur
wir rufen auf
2. Person Plural
cohortamini
ihr ruft auf
3. Person Plural
cohortantur
sie rufen auf
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohorter
ich rufe auf
2. Person Singular
cohorteris cohortere
du rufest auf
3. Person Singular
cohortetur
er/sie/es rufe auf
1. Person Plural
cohortemur
wir rufen auf
2. Person Plural
cohortemini
ihr rufet auf
3. Person Plural
cohortentur
sie rufen auf
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortabar
ich rief auf
2. Person Singular
cohortabaris cohortabare
du riefst auf
3. Person Singular
cohortabatur
er/sie/es rief auf
1. Person Plural
cohortabamur
wir riefen auf
2. Person Plural
cohortabamini
ihr rieft auf
3. Person Plural
cohortabantur
sie riefen auf
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortarer
ich riefe auf
2. Person Singular
cohortareris cohortarere
du riefest auf
3. Person Singular
cohortaretur
er/sie/es riefe auf
1. Person Plural
cohortaremur
wir riefen auf
2. Person Plural
cohortaremini
ihr riefet auf
3. Person Plural
cohortarentur
sie riefen auf
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cohortabor
ich werde aufrufen
2. Person Singular
cohortaberis cohortabere
du wirst aufrufen
3. Person Singular
cohortabitur
er/sie/es wird aufrufen
1. Person Plural
cohortabimur
wir werden aufrufen
2. Person Plural
cohortabimini
ihr werdet aufrufen
3. Person Plural
cohortabuntur
sie werden aufrufen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus sum
ich habe aufgerufen
2. Person Singular
cohortatus es
du hast aufgerufen
3. Person Singular
cohortatus est
er/sie/es hat aufgerufen
1. Person Plural
cohortati sumus
wir haben aufgerufen
2. Person Plural
cohortati estis
ihr habt aufgerufen
3. Person Plural
cohortati sunt
sie haben aufgerufen
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus sim
ich habe aufgerufen
2. Person Singular
cohortatus sis
du habest aufgerufen
3. Person Singular
cohortatus sit
er/sie/es habe aufgerufen
1. Person Plural
cohortati simus
wir haben aufgerufen
2. Person Plural
cohortati sitis
ihr habet aufgerufen
3. Person Plural
cohortati sint
sie haben aufgerufen
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus eram
ich hatte aufgerufen
2. Person Singular
cohortatus eras
du hattest aufgerufen
3. Person Singular
cohortatus erat
er/sie/es hatte aufgerufen
1. Person Plural
cohortati eramus
wir hatten aufgerufen
2. Person Plural
cohortati eratis
ihr hattet aufgerufen
3. Person Plural
cohortati erant
sie hatten aufgerufen
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus essem
ich hätte aufgerufen
2. Person Singular
cohortatus esses
du hättest aufgerufen
3. Person Singular
cohortatus esset
er/sie/es hätte aufgerufen
1. Person Plural
cohortati essemus
wir hätten aufgerufen
2. Person Plural
cohortati essetis
ihr hättet aufgerufen
3. Person Plural
cohortati essent
sie hätten aufgerufen
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus ero
ich werde aufgerufen haben
2. Person Singular
cohortatus eris
du wirst aufgerufen haben
3. Person Singular
cohortatus erit
er/sie/es wird aufgerufen haben
1. Person Plural
cohortati erimus
wir werden aufgerufen haben
2. Person Plural
cohortati eritis
ihr werdet aufgerufen haben
3. Person Plural
cohortati erunt
sie werden aufgerufen haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cohortari cohortarier
aufrufen
Vorzeitigkeit
cohortatus esse
aufgerufen haben
Nachzeitigkeit
cohortaturum esse
aufrufen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cohortare
rufe auf; ruf auf!
2. Person Plural
cohortamini
ruft auf!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cohortator
3. Person Singular
cohortator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
cohortantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cohortari cohortarier
das Aufrufen
Genitiv
cohortandi
des Aufrufens
Dativ
cohortando
dem Aufrufen
Akkusativ
cohortandum
das Aufrufen
Ablativ
cohortando
durch das Aufrufen
Vokativ
cohortande
Aufrufen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortandus
cohortanda
cohortandum
Genitiv
cohortandi
cohortandae
cohortandi
Dativ
cohortando
cohortandae
cohortando
Akkusativ
cohortandum
cohortandam
cohortandum
Ablativ
cohortando
cohortanda
cohortando
Vokativ
cohortande
cohortanda
cohortandum
Plural
Nominativ
cohortandi
cohortandae
cohortanda
Genitiv
cohortandorum
cohortandarum
cohortandorum
Dativ
cohortandis
cohortandis
cohortandis
Akkusativ
cohortandos
cohortandas
cohortanda
Ablativ
cohortandis
cohortandis
cohortandis
Vokativ
cohortandi
cohortandae
cohortanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortans
cohortans
cohortans
Genitiv
cohortantis
cohortantis
cohortantis
Dativ
cohortanti
cohortanti
cohortanti
Akkusativ
cohortantem
cohortantem
cohortans
Ablativ
cohortanti cohortante
cohortanti cohortante
cohortanti cohortante
Vokativ
cohortans
cohortans
cohortans
Plural
Nominativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Genitiv
cohortantium cohortantum
cohortantium cohortantum
cohortantium cohortantum
Dativ
cohortantibus
cohortantibus
cohortantibus
Akkusativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Ablativ
cohortantibus
cohortantibus
cohortantibus
Vokativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortatus
cohortata
cohortatum
Genitiv
cohortati
cohortatae
cohortati
Dativ
cohortato
cohortatae
cohortato
Akkusativ
cohortatum
cohortatam
cohortatum
Ablativ
cohortato
cohortata
cohortato
Vokativ
cohortate
cohortata
cohortatum
Plural
Nominativ
cohortati
cohortatae
cohortata
Genitiv
cohortatorum
cohortatarum
cohortatorum
Dativ
cohortatis
cohortatis
cohortatis
Akkusativ
cohortatos
cohortatas
cohortata
Ablativ
cohortatis
cohortatis
cohortatis
Vokativ
cohortati
cohortatae
cohortata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortaturus
cohortatura
cohortaturum
Genitiv
cohortaturi
cohortaturae
cohortaturi
Dativ
cohortaturo
cohortaturae
cohortaturo
Akkusativ
cohortaturum
cohortaturam
cohortaturum
Ablativ
cohortaturo
cohortatura
cohortaturo
Vokativ
cohortature
cohortatura
cohortaturum
Plural
Nominativ
cohortaturi
cohortaturae
cohortatura
Genitiv
cohortaturorum
cohortaturarum
cohortaturorum
Dativ
cohortaturis
cohortaturis
cohortaturis
Akkusativ
cohortaturos
cohortaturas
cohortatura
Ablativ
cohortaturis
cohortaturis
cohortaturis
Vokativ
cohortaturi
cohortaturae
cohortatura
Supina
Supin I
Supin II
cohortatum
cohortatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortor
2. Person Singular
cohortaris cohortare
3. Person Singular
cohortatur
1. Person Plural
cohortamur
2. Person Plural
cohortamini
3. Person Plural
cohortantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohorter
2. Person Singular
cohorteris cohortere
3. Person Singular
cohortetur
1. Person Plural
cohortemur
2. Person Plural
cohortemini
3. Person Plural
cohortentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortabar
2. Person Singular
cohortabaris cohortabare
3. Person Singular
cohortabatur
1. Person Plural
cohortabamur
2. Person Plural
cohortabamini
3. Person Plural
cohortabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortarer
2. Person Singular
cohortareris cohortarere
3. Person Singular
cohortaretur
1. Person Plural
cohortaremur
2. Person Plural
cohortaremini
3. Person Plural
cohortarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cohortabor
2. Person Singular
cohortaberis cohortabere
3. Person Singular
cohortabitur
1. Person Plural
cohortabimur
2. Person Plural
cohortabimini
3. Person Plural
cohortabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus sum
2. Person Singular
cohortatus es
3. Person Singular
cohortatus est
1. Person Plural
cohortati sumus
2. Person Plural
cohortati estis
3. Person Plural
cohortati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus sim
2. Person Singular
cohortatus sis
3. Person Singular
cohortatus sit
1. Person Plural
cohortati simus
2. Person Plural
cohortati sitis
3. Person Plural
cohortati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus eram
2. Person Singular
cohortatus eras
3. Person Singular
cohortatus erat
1. Person Plural
cohortati eramus
2. Person Plural
cohortati eratis
3. Person Plural
cohortati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus essem
2. Person Singular
cohortatus esses
3. Person Singular
cohortatus esset
1. Person Plural
cohortati essemus
2. Person Plural
cohortati essetis
3. Person Plural
cohortati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus ero
2. Person Singular
cohortatus eris
3. Person Singular
cohortatus erit
1. Person Plural
cohortati erimus
2. Person Plural
cohortati eritis
3. Person Plural
cohortati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cohortari cohortarier
Vorzeitigkeit
cohortatus esse
Nachzeitigkeit
cohortaturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cohortare
!
2. Person Plural
cohortamini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cohortator
3. Person Singular
cohortator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
cohortantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cohortari cohortarier
Genitiv
cohortandi
Dativ
cohortando
Akkusativ
cohortandum
Ablativ
cohortando
Vokativ
cohortande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortandus
cohortanda
cohortandum
Genitiv
cohortandi
cohortandae
cohortandi
Dativ
cohortando
cohortandae
cohortando
Akkusativ
cohortandum
cohortandam
cohortandum
Ablativ
cohortando
cohortanda
cohortando
Vokativ
cohortande
cohortanda
cohortandum
Plural
Nominativ
cohortandi
cohortandae
cohortanda
Genitiv
cohortandorum
cohortandarum
cohortandorum
Dativ
cohortandis
cohortandis
cohortandis
Akkusativ
cohortandos
cohortandas
cohortanda
Ablativ
cohortandis
cohortandis
cohortandis
Vokativ
cohortandi
cohortandae
cohortanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortans
cohortans
cohortans
Genitiv
cohortantis
cohortantis
cohortantis
Dativ
cohortanti
cohortanti
cohortanti
Akkusativ
cohortantem
cohortantem
cohortans
Ablativ
cohortanti cohortante
cohortanti cohortante
cohortanti cohortante
Vokativ
cohortans
cohortans
cohortans
Plural
Nominativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Genitiv
cohortantium cohortantum
cohortantium cohortantum
cohortantium cohortantum
Dativ
cohortantibus
cohortantibus
cohortantibus
Akkusativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Ablativ
cohortantibus
cohortantibus
cohortantibus
Vokativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortatus
cohortata
cohortatum
Genitiv
cohortati
cohortatae
cohortati
Dativ
cohortato
cohortatae
cohortato
Akkusativ
cohortatum
cohortatam
cohortatum
Ablativ
cohortato
cohortata
cohortato
Vokativ
cohortate
cohortata
cohortatum
Plural
Nominativ
cohortati
cohortatae
cohortata
Genitiv
cohortatorum
cohortatarum
cohortatorum
Dativ
cohortatis
cohortatis
cohortatis
Akkusativ
cohortatos
cohortatas
cohortata
Ablativ
cohortatis
cohortatis
cohortatis
Vokativ
cohortati
cohortatae
cohortata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortaturus
cohortatura
cohortaturum
Genitiv
cohortaturi
cohortaturae
cohortaturi
Dativ
cohortaturo
cohortaturae
cohortaturo
Akkusativ
cohortaturum
cohortaturam
cohortaturum
Ablativ
cohortaturo
cohortatura
cohortaturo
Vokativ
cohortature
cohortatura
cohortaturum
Plural
Nominativ
cohortaturi
cohortaturae
cohortatura
Genitiv
cohortaturorum
cohortaturarum
cohortaturorum
Dativ
cohortaturis
cohortaturis
cohortaturis
Akkusativ
cohortaturos
cohortaturas
cohortatura
Ablativ
cohortaturis
cohortaturis
cohortaturis
Vokativ
cohortaturi
cohortaturae
cohortatura
Supina
Supin I
Supin II
cohortatum
cohortatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortor
2. Person Singular
cohortaris cohortare
3. Person Singular
cohortatur
1. Person Plural
cohortamur
2. Person Plural
cohortamini
3. Person Plural
cohortantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohorter
2. Person Singular
cohorteris cohortere
3. Person Singular
cohortetur
1. Person Plural
cohortemur
2. Person Plural
cohortemini
3. Person Plural
cohortentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortabar
2. Person Singular
cohortabaris cohortabare
3. Person Singular
cohortabatur
1. Person Plural
cohortabamur
2. Person Plural
cohortabamini
3. Person Plural
cohortabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortarer
2. Person Singular
cohortareris cohortarere
3. Person Singular
cohortaretur
1. Person Plural
cohortaremur
2. Person Plural
cohortaremini
3. Person Plural
cohortarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cohortabor
2. Person Singular
cohortaberis cohortabere
3. Person Singular
cohortabitur
1. Person Plural
cohortabimur
2. Person Plural
cohortabimini
3. Person Plural
cohortabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus sum
2. Person Singular
cohortatus es
3. Person Singular
cohortatus est
1. Person Plural
cohortati sumus
2. Person Plural
cohortati estis
3. Person Plural
cohortati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus sim
2. Person Singular
cohortatus sis
3. Person Singular
cohortatus sit
1. Person Plural
cohortati simus
2. Person Plural
cohortati sitis
3. Person Plural
cohortati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus eram
2. Person Singular
cohortatus eras
3. Person Singular
cohortatus erat
1. Person Plural
cohortati eramus
2. Person Plural
cohortati eratis
3. Person Plural
cohortati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus essem
2. Person Singular
cohortatus esses
3. Person Singular
cohortatus esset
1. Person Plural
cohortati essemus
2. Person Plural
cohortati essetis
3. Person Plural
cohortati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus ero
2. Person Singular
cohortatus eris
3. Person Singular
cohortatus erit
1. Person Plural
cohortati erimus
2. Person Plural
cohortati eritis
3. Person Plural
cohortati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cohortari cohortarier
Vorzeitigkeit
cohortatus esse
Nachzeitigkeit
cohortaturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cohortare
!
2. Person Plural
cohortamini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cohortator
3. Person Singular
cohortator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
cohortantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cohortari cohortarier
Genitiv
cohortandi
Dativ
cohortando
Akkusativ
cohortandum
Ablativ
cohortando
Vokativ
cohortande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortandus
cohortanda
cohortandum
Genitiv
cohortandi
cohortandae
cohortandi
Dativ
cohortando
cohortandae
cohortando
Akkusativ
cohortandum
cohortandam
cohortandum
Ablativ
cohortando
cohortanda
cohortando
Vokativ
cohortande
cohortanda
cohortandum
Plural
Nominativ
cohortandi
cohortandae
cohortanda
Genitiv
cohortandorum
cohortandarum
cohortandorum
Dativ
cohortandis
cohortandis
cohortandis
Akkusativ
cohortandos
cohortandas
cohortanda
Ablativ
cohortandis
cohortandis
cohortandis
Vokativ
cohortandi
cohortandae
cohortanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortans
cohortans
cohortans
Genitiv
cohortantis
cohortantis
cohortantis
Dativ
cohortanti
cohortanti
cohortanti
Akkusativ
cohortantem
cohortantem
cohortans
Ablativ
cohortanti cohortante
cohortanti cohortante
cohortanti cohortante
Vokativ
cohortans
cohortans
cohortans
Plural
Nominativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Genitiv
cohortantium cohortantum
cohortantium cohortantum
cohortantium cohortantum
Dativ
cohortantibus
cohortantibus
cohortantibus
Akkusativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Ablativ
cohortantibus
cohortantibus
cohortantibus
Vokativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortatus
cohortata
cohortatum
Genitiv
cohortati
cohortatae
cohortati
Dativ
cohortato
cohortatae
cohortato
Akkusativ
cohortatum
cohortatam
cohortatum
Ablativ
cohortato
cohortata
cohortato
Vokativ
cohortate
cohortata
cohortatum
Plural
Nominativ
cohortati
cohortatae
cohortata
Genitiv
cohortatorum
cohortatarum
cohortatorum
Dativ
cohortatis
cohortatis
cohortatis
Akkusativ
cohortatos
cohortatas
cohortata
Ablativ
cohortatis
cohortatis
cohortatis
Vokativ
cohortati
cohortatae
cohortata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortaturus
cohortatura
cohortaturum
Genitiv
cohortaturi
cohortaturae
cohortaturi
Dativ
cohortaturo
cohortaturae
cohortaturo
Akkusativ
cohortaturum
cohortaturam
cohortaturum
Ablativ
cohortaturo
cohortatura
cohortaturo
Vokativ
cohortature
cohortatura
cohortaturum
Plural
Nominativ
cohortaturi
cohortaturae
cohortatura
Genitiv
cohortaturorum
cohortaturarum
cohortaturorum
Dativ
cohortaturis
cohortaturis
cohortaturis
Akkusativ
cohortaturos
cohortaturas
cohortatura
Ablativ
cohortaturis
cohortaturis
cohortaturis
Vokativ
cohortaturi
cohortaturae
cohortatura
Supina
Supin I
Supin II
cohortatum
cohortatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortor
ich ermahne
2. Person Singular
cohortaris cohortare
du ermahnst
3. Person Singular
cohortatur
er/sie/es ermahnt
1. Person Plural
cohortamur
wir ermahnen
2. Person Plural
cohortamini
ihr ermahnt
3. Person Plural
cohortantur
sie ermahnen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohorter
ich ermahne
2. Person Singular
cohorteris cohortere
du ermahnest
3. Person Singular
cohortetur
er/sie/es ermahne
1. Person Plural
cohortemur
wir ermahnen
2. Person Plural
cohortemini
ihr ermahnet
3. Person Plural
cohortentur
sie ermahnen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortabar
ich ermahnte
2. Person Singular
cohortabaris cohortabare
du ermahntest
3. Person Singular
cohortabatur
er/sie/es ermahnte
1. Person Plural
cohortabamur
wir ermahnten
2. Person Plural
cohortabamini
ihr ermahntet
3. Person Plural
cohortabantur
sie ermahnten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortarer
ich ermahnte
2. Person Singular
cohortareris cohortarere
du ermahntest
3. Person Singular
cohortaretur
er/sie/es ermahnte
1. Person Plural
cohortaremur
wir ermahnten
2. Person Plural
cohortaremini
ihr ermahntet
3. Person Plural
cohortarentur
sie ermahnten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cohortabor
ich werde ermahnen
2. Person Singular
cohortaberis cohortabere
du wirst ermahnen
3. Person Singular
cohortabitur
er/sie/es wird ermahnen
1. Person Plural
cohortabimur
wir werden ermahnen
2. Person Plural
cohortabimini
ihr werdet ermahnen
3. Person Plural
cohortabuntur
sie werden ermahnen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus sum
ich habe ermahnt
2. Person Singular
cohortatus es
du hast ermahnt
3. Person Singular
cohortatus est
er/sie/es hat ermahnt
1. Person Plural
cohortati sumus
wir haben ermahnt
2. Person Plural
cohortati estis
ihr habt ermahnt
3. Person Plural
cohortati sunt
sie haben ermahnt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus sim
ich habe ermahnt
2. Person Singular
cohortatus sis
du habest ermahnt
3. Person Singular
cohortatus sit
er/sie/es habe ermahnt
1. Person Plural
cohortati simus
wir haben ermahnt
2. Person Plural
cohortati sitis
ihr habet ermahnt
3. Person Plural
cohortati sint
sie haben ermahnt
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus eram
ich hatte ermahnt
2. Person Singular
cohortatus eras
du hattest ermahnt
3. Person Singular
cohortatus erat
er/sie/es hatte ermahnt
1. Person Plural
cohortati eramus
wir hatten ermahnt
2. Person Plural
cohortati eratis
ihr hattet ermahnt
3. Person Plural
cohortati erant
sie hatten ermahnt
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus essem
ich hätte ermahnt
2. Person Singular
cohortatus esses
du hättest ermahnt
3. Person Singular
cohortatus esset
er/sie/es hätte ermahnt
1. Person Plural
cohortati essemus
wir hätten ermahnt
2. Person Plural
cohortati essetis
ihr hättet ermahnt
3. Person Plural
cohortati essent
sie hätten ermahnt
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus ero
ich werde ermahnt haben
2. Person Singular
cohortatus eris
du wirst ermahnt haben
3. Person Singular
cohortatus erit
er/sie/es wird ermahnt haben
1. Person Plural
cohortati erimus
wir werden ermahnt haben
2. Person Plural
cohortati eritis
ihr werdet ermahnt haben
3. Person Plural
cohortati erunt
sie werden ermahnt haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cohortari cohortarier
ermahnen
Vorzeitigkeit
cohortatus esse
ermahnt haben
Nachzeitigkeit
cohortaturum esse
ermahnen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cohortare
ermahne; ermahn!
2. Person Plural
cohortamini
ermahnt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cohortator
3. Person Singular
cohortator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
cohortantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cohortari cohortarier
das Ermahnen
Genitiv
cohortandi
des Ermahnens
Dativ
cohortando
dem Ermahnen
Akkusativ
cohortandum
das Ermahnen
Ablativ
cohortando
durch das Ermahnen
Vokativ
cohortande
Ermahnen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortandus
cohortanda
cohortandum
Genitiv
cohortandi
cohortandae
cohortandi
Dativ
cohortando
cohortandae
cohortando
Akkusativ
cohortandum
cohortandam
cohortandum
Ablativ
cohortando
cohortanda
cohortando
Vokativ
cohortande
cohortanda
cohortandum
Plural
Nominativ
cohortandi
cohortandae
cohortanda
Genitiv
cohortandorum
cohortandarum
cohortandorum
Dativ
cohortandis
cohortandis
cohortandis
Akkusativ
cohortandos
cohortandas
cohortanda
Ablativ
cohortandis
cohortandis
cohortandis
Vokativ
cohortandi
cohortandae
cohortanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortans
cohortans
cohortans
Genitiv
cohortantis
cohortantis
cohortantis
Dativ
cohortanti
cohortanti
cohortanti
Akkusativ
cohortantem
cohortantem
cohortans
Ablativ
cohortanti cohortante
cohortanti cohortante
cohortanti cohortante
Vokativ
cohortans
cohortans
cohortans
Plural
Nominativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Genitiv
cohortantium cohortantum
cohortantium cohortantum
cohortantium cohortantum
Dativ
cohortantibus
cohortantibus
cohortantibus
Akkusativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Ablativ
cohortantibus
cohortantibus
cohortantibus
Vokativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortatus
cohortata
cohortatum
Genitiv
cohortati
cohortatae
cohortati
Dativ
cohortato
cohortatae
cohortato
Akkusativ
cohortatum
cohortatam
cohortatum
Ablativ
cohortato
cohortata
cohortato
Vokativ
cohortate
cohortata
cohortatum
Plural
Nominativ
cohortati
cohortatae
cohortata
Genitiv
cohortatorum
cohortatarum
cohortatorum
Dativ
cohortatis
cohortatis
cohortatis
Akkusativ
cohortatos
cohortatas
cohortata
Ablativ
cohortatis
cohortatis
cohortatis
Vokativ
cohortati
cohortatae
cohortata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortaturus
cohortatura
cohortaturum
Genitiv
cohortaturi
cohortaturae
cohortaturi
Dativ
cohortaturo
cohortaturae
cohortaturo
Akkusativ
cohortaturum
cohortaturam
cohortaturum
Ablativ
cohortaturo
cohortatura
cohortaturo
Vokativ
cohortature
cohortatura
cohortaturum
Plural
Nominativ
cohortaturi
cohortaturae
cohortatura
Genitiv
cohortaturorum
cohortaturarum
cohortaturorum
Dativ
cohortaturis
cohortaturis
cohortaturis
Akkusativ
cohortaturos
cohortaturas
cohortatura
Ablativ
cohortaturis
cohortaturis
cohortaturis
Vokativ
cohortaturi
cohortaturae
cohortatura
Supina
Supin I
Supin II
cohortatum
cohortatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortor
ich ermuntere
2. Person Singular
cohortaris cohortare
du ermunterst
3. Person Singular
cohortatur
er/sie/es ermuntert
1. Person Plural
cohortamur
wir ermuntern
2. Person Plural
cohortamini
ihr ermuntert
3. Person Plural
cohortantur
sie ermuntern
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohorter
ich ermuntere
2. Person Singular
cohorteris cohortere
du ermunterst
3. Person Singular
cohortetur
er/sie/es ermuntere
1. Person Plural
cohortemur
wir ermuntern
2. Person Plural
cohortemini
ihr ermuntert
3. Person Plural
cohortentur
sie ermuntern
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortabar
ich ermunterte
2. Person Singular
cohortabaris cohortabare
du ermuntertest
3. Person Singular
cohortabatur
er/sie/es ermunterte
1. Person Plural
cohortabamur
wir ermunterten
2. Person Plural
cohortabamini
ihr ermuntertet
3. Person Plural
cohortabantur
sie ermunterten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortarer
ich ermunterte
2. Person Singular
cohortareris cohortarere
du ermuntertest
3. Person Singular
cohortaretur
er/sie/es ermunterte
1. Person Plural
cohortaremur
wir ermunterten
2. Person Plural
cohortaremini
ihr ermuntertet
3. Person Plural
cohortarentur
sie ermunterten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cohortabor
ich werde ermuntern
2. Person Singular
cohortaberis cohortabere
du wirst ermuntern
3. Person Singular
cohortabitur
er/sie/es wird ermuntern
1. Person Plural
cohortabimur
wir werden ermuntern
2. Person Plural
cohortabimini
ihr werdet ermuntern
3. Person Plural
cohortabuntur
sie werden ermuntern
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus sum
ich habe ermuntert
2. Person Singular
cohortatus es
du hast ermuntert
3. Person Singular
cohortatus est
er/sie/es hat ermuntert
1. Person Plural
cohortati sumus
wir haben ermuntert
2. Person Plural
cohortati estis
ihr habt ermuntert
3. Person Plural
cohortati sunt
sie haben ermuntert
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus sim
ich habe ermuntert
2. Person Singular
cohortatus sis
du habest ermuntert
3. Person Singular
cohortatus sit
er/sie/es habe ermuntert
1. Person Plural
cohortati simus
wir haben ermuntert
2. Person Plural
cohortati sitis
ihr habet ermuntert
3. Person Plural
cohortati sint
sie haben ermuntert
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus eram
ich hatte ermuntert
2. Person Singular
cohortatus eras
du hattest ermuntert
3. Person Singular
cohortatus erat
er/sie/es hatte ermuntert
1. Person Plural
cohortati eramus
wir hatten ermuntert
2. Person Plural
cohortati eratis
ihr hattet ermuntert
3. Person Plural
cohortati erant
sie hatten ermuntert
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus essem
ich hätte ermuntert
2. Person Singular
cohortatus esses
du hättest ermuntert
3. Person Singular
cohortatus esset
er/sie/es hätte ermuntert
1. Person Plural
cohortati essemus
wir hätten ermuntert
2. Person Plural
cohortati essetis
ihr hättet ermuntert
3. Person Plural
cohortati essent
sie hätten ermuntert
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus ero
ich werde ermuntert haben
2. Person Singular
cohortatus eris
du wirst ermuntert haben
3. Person Singular
cohortatus erit
er/sie/es wird ermuntert haben
1. Person Plural
cohortati erimus
wir werden ermuntert haben
2. Person Plural
cohortati eritis
ihr werdet ermuntert haben
3. Person Plural
cohortati erunt
sie werden ermuntert haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cohortari cohortarier
ermuntern
Vorzeitigkeit
cohortatus esse
ermuntert haben
Nachzeitigkeit
cohortaturum esse
ermuntern werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cohortare
ermuntere!
2. Person Plural
cohortamini
ermuntert!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cohortator
3. Person Singular
cohortator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
cohortantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cohortari cohortarier
das Ermuntern
Genitiv
cohortandi
des Ermunternes
Dativ
cohortando
dem Ermuntern
Akkusativ
cohortandum
das Ermuntern
Ablativ
cohortando
durch das Ermuntern
Vokativ
cohortande
Ermuntern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortandus
cohortanda
cohortandum
Genitiv
cohortandi
cohortandae
cohortandi
Dativ
cohortando
cohortandae
cohortando
Akkusativ
cohortandum
cohortandam
cohortandum
Ablativ
cohortando
cohortanda
cohortando
Vokativ
cohortande
cohortanda
cohortandum
Plural
Nominativ
cohortandi
cohortandae
cohortanda
Genitiv
cohortandorum
cohortandarum
cohortandorum
Dativ
cohortandis
cohortandis
cohortandis
Akkusativ
cohortandos
cohortandas
cohortanda
Ablativ
cohortandis
cohortandis
cohortandis
Vokativ
cohortandi
cohortandae
cohortanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortans
cohortans
cohortans
Genitiv
cohortantis
cohortantis
cohortantis
Dativ
cohortanti
cohortanti
cohortanti
Akkusativ
cohortantem
cohortantem
cohortans
Ablativ
cohortanti cohortante
cohortanti cohortante
cohortanti cohortante
Vokativ
cohortans
cohortans
cohortans
Plural
Nominativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Genitiv
cohortantium cohortantum
cohortantium cohortantum
cohortantium cohortantum
Dativ
cohortantibus
cohortantibus
cohortantibus
Akkusativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Ablativ
cohortantibus
cohortantibus
cohortantibus
Vokativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortatus
cohortata
cohortatum
Genitiv
cohortati
cohortatae
cohortati
Dativ
cohortato
cohortatae
cohortato
Akkusativ
cohortatum
cohortatam
cohortatum
Ablativ
cohortato
cohortata
cohortato
Vokativ
cohortate
cohortata
cohortatum
Plural
Nominativ
cohortati
cohortatae
cohortata
Genitiv
cohortatorum
cohortatarum
cohortatorum
Dativ
cohortatis
cohortatis
cohortatis
Akkusativ
cohortatos
cohortatas
cohortata
Ablativ
cohortatis
cohortatis
cohortatis
Vokativ
cohortati
cohortatae
cohortata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortaturus
cohortatura
cohortaturum
Genitiv
cohortaturi
cohortaturae
cohortaturi
Dativ
cohortaturo
cohortaturae
cohortaturo
Akkusativ
cohortaturum
cohortaturam
cohortaturum
Ablativ
cohortaturo
cohortatura
cohortaturo
Vokativ
cohortature
cohortatura
cohortaturum
Plural
Nominativ
cohortaturi
cohortaturae
cohortatura
Genitiv
cohortaturorum
cohortaturarum
cohortaturorum
Dativ
cohortaturis
cohortaturis
cohortaturis
Akkusativ
cohortaturos
cohortaturas
cohortatura
Ablativ
cohortaturis
cohortaturis
cohortaturis
Vokativ
cohortaturi
cohortaturae
cohortatura
Supina
Supin I
Supin II
cohortatum
cohortatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortor
ich ermutige
2. Person Singular
cohortaris cohortare
du ermutigst
3. Person Singular
cohortatur
er/sie/es ermutigt
1. Person Plural
cohortamur
wir ermutigen
2. Person Plural
cohortamini
ihr ermutigt
3. Person Plural
cohortantur
sie ermutigen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohorter
ich ermutige
2. Person Singular
cohorteris cohortere
du ermutigest
3. Person Singular
cohortetur
er/sie/es ermutige
1. Person Plural
cohortemur
wir ermutigen
2. Person Plural
cohortemini
ihr ermutiget
3. Person Plural
cohortentur
sie ermutigen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortabar
ich ermutigte
2. Person Singular
cohortabaris cohortabare
du ermutigtest
3. Person Singular
cohortabatur
er/sie/es ermutigte
1. Person Plural
cohortabamur
wir ermutigten
2. Person Plural
cohortabamini
ihr ermutigtet
3. Person Plural
cohortabantur
sie ermutigten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortarer
ich ermutigte
2. Person Singular
cohortareris cohortarere
du ermutigtest
3. Person Singular
cohortaretur
er/sie/es ermutigte
1. Person Plural
cohortaremur
wir ermutigten
2. Person Plural
cohortaremini
ihr ermutigtet
3. Person Plural
cohortarentur
sie ermutigten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cohortabor
ich werde ermutigen
2. Person Singular
cohortaberis cohortabere
du wirst ermutigen
3. Person Singular
cohortabitur
er/sie/es wird ermutigen
1. Person Plural
cohortabimur
wir werden ermutigen
2. Person Plural
cohortabimini
ihr werdet ermutigen
3. Person Plural
cohortabuntur
sie werden ermutigen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus sum
ich habe ermutigt
2. Person Singular
cohortatus es
du hast ermutigt
3. Person Singular
cohortatus est
er/sie/es hat ermutigt
1. Person Plural
cohortati sumus
wir haben ermutigt
2. Person Plural
cohortati estis
ihr habt ermutigt
3. Person Plural
cohortati sunt
sie haben ermutigt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus sim
ich habe ermutigt
2. Person Singular
cohortatus sis
du habest ermutigt
3. Person Singular
cohortatus sit
er/sie/es habe ermutigt
1. Person Plural
cohortati simus
wir haben ermutigt
2. Person Plural
cohortati sitis
ihr habet ermutigt
3. Person Plural
cohortati sint
sie haben ermutigt
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus eram
ich hatte ermutigt
2. Person Singular
cohortatus eras
du hattest ermutigt
3. Person Singular
cohortatus erat
er/sie/es hatte ermutigt
1. Person Plural
cohortati eramus
wir hatten ermutigt
2. Person Plural
cohortati eratis
ihr hattet ermutigt
3. Person Plural
cohortati erant
sie hatten ermutigt
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus essem
ich hätte ermutigt
2. Person Singular
cohortatus esses
du hättest ermutigt
3. Person Singular
cohortatus esset
er/sie/es hätte ermutigt
1. Person Plural
cohortati essemus
wir hätten ermutigt
2. Person Plural
cohortati essetis
ihr hättet ermutigt
3. Person Plural
cohortati essent
sie hätten ermutigt
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus ero
ich werde ermutigt haben
2. Person Singular
cohortatus eris
du wirst ermutigt haben
3. Person Singular
cohortatus erit
er/sie/es wird ermutigt haben
1. Person Plural
cohortati erimus
wir werden ermutigt haben
2. Person Plural
cohortati eritis
ihr werdet ermutigt haben
3. Person Plural
cohortati erunt
sie werden ermutigt haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cohortari cohortarier
ermutigen
Vorzeitigkeit
cohortatus esse
ermutigt haben
Nachzeitigkeit
cohortaturum esse
ermutigen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cohortare
ermutige; ermutig!
2. Person Plural
cohortamini
ermutigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cohortator
3. Person Singular
cohortator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
cohortantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cohortari cohortarier
das Ermutigen
Genitiv
cohortandi
des Ermutigens
Dativ
cohortando
dem Ermutigen
Akkusativ
cohortandum
das Ermutigen
Ablativ
cohortando
durch das Ermutigen
Vokativ
cohortande
Ermutigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortandus
cohortanda
cohortandum
Genitiv
cohortandi
cohortandae
cohortandi
Dativ
cohortando
cohortandae
cohortando
Akkusativ
cohortandum
cohortandam
cohortandum
Ablativ
cohortando
cohortanda
cohortando
Vokativ
cohortande
cohortanda
cohortandum
Plural
Nominativ
cohortandi
cohortandae
cohortanda
Genitiv
cohortandorum
cohortandarum
cohortandorum
Dativ
cohortandis
cohortandis
cohortandis
Akkusativ
cohortandos
cohortandas
cohortanda
Ablativ
cohortandis
cohortandis
cohortandis
Vokativ
cohortandi
cohortandae
cohortanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortans
cohortans
cohortans
Genitiv
cohortantis
cohortantis
cohortantis
Dativ
cohortanti
cohortanti
cohortanti
Akkusativ
cohortantem
cohortantem
cohortans
Ablativ
cohortanti cohortante
cohortanti cohortante
cohortanti cohortante
Vokativ
cohortans
cohortans
cohortans
Plural
Nominativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Genitiv
cohortantium cohortantum
cohortantium cohortantum
cohortantium cohortantum
Dativ
cohortantibus
cohortantibus
cohortantibus
Akkusativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Ablativ
cohortantibus
cohortantibus
cohortantibus
Vokativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortatus
cohortata
cohortatum
Genitiv
cohortati
cohortatae
cohortati
Dativ
cohortato
cohortatae
cohortato
Akkusativ
cohortatum
cohortatam
cohortatum
Ablativ
cohortato
cohortata
cohortato
Vokativ
cohortate
cohortata
cohortatum
Plural
Nominativ
cohortati
cohortatae
cohortata
Genitiv
cohortatorum
cohortatarum
cohortatorum
Dativ
cohortatis
cohortatis
cohortatis
Akkusativ
cohortatos
cohortatas
cohortata
Ablativ
cohortatis
cohortatis
cohortatis
Vokativ
cohortati
cohortatae
cohortata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortaturus
cohortatura
cohortaturum
Genitiv
cohortaturi
cohortaturae
cohortaturi
Dativ
cohortaturo
cohortaturae
cohortaturo
Akkusativ
cohortaturum
cohortaturam
cohortaturum
Ablativ
cohortaturo
cohortatura
cohortaturo
Vokativ
cohortature
cohortatura
cohortaturum
Plural
Nominativ
cohortaturi
cohortaturae
cohortatura
Genitiv
cohortaturorum
cohortaturarum
cohortaturorum
Dativ
cohortaturis
cohortaturis
cohortaturis
Akkusativ
cohortaturos
cohortaturas
cohortatura
Ablativ
cohortaturis
cohortaturis
cohortaturis
Vokativ
cohortaturi
cohortaturae
cohortatura
Supina
Supin I
Supin II
cohortatum
cohortatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortor
2. Person Singular
cohortaris cohortare
3. Person Singular
cohortatur
1. Person Plural
cohortamur
2. Person Plural
cohortamini
3. Person Plural
cohortantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohorter
2. Person Singular
cohorteris cohortere
3. Person Singular
cohortetur
1. Person Plural
cohortemur
2. Person Plural
cohortemini
3. Person Plural
cohortentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortabar
2. Person Singular
cohortabaris cohortabare
3. Person Singular
cohortabatur
1. Person Plural
cohortabamur
2. Person Plural
cohortabamini
3. Person Plural
cohortabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortarer
2. Person Singular
cohortareris cohortarere
3. Person Singular
cohortaretur
1. Person Plural
cohortaremur
2. Person Plural
cohortaremini
3. Person Plural
cohortarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cohortabor
2. Person Singular
cohortaberis cohortabere
3. Person Singular
cohortabitur
1. Person Plural
cohortabimur
2. Person Plural
cohortabimini
3. Person Plural
cohortabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus sum
2. Person Singular
cohortatus es
3. Person Singular
cohortatus est
1. Person Plural
cohortati sumus
2. Person Plural
cohortati estis
3. Person Plural
cohortati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus sim
2. Person Singular
cohortatus sis
3. Person Singular
cohortatus sit
1. Person Plural
cohortati simus
2. Person Plural
cohortati sitis
3. Person Plural
cohortati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus eram
2. Person Singular
cohortatus eras
3. Person Singular
cohortatus erat
1. Person Plural
cohortati eramus
2. Person Plural
cohortati eratis
3. Person Plural
cohortati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus essem
2. Person Singular
cohortatus esses
3. Person Singular
cohortatus esset
1. Person Plural
cohortati essemus
2. Person Plural
cohortati essetis
3. Person Plural
cohortati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus ero
2. Person Singular
cohortatus eris
3. Person Singular
cohortatus erit
1. Person Plural
cohortati erimus
2. Person Plural
cohortati eritis
3. Person Plural
cohortati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cohortari cohortarier
Vorzeitigkeit
cohortatus esse
Nachzeitigkeit
cohortaturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cohortare
!
2. Person Plural
cohortamini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cohortator
3. Person Singular
cohortator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
cohortantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cohortari cohortarier
Genitiv
cohortandi
Dativ
cohortando
Akkusativ
cohortandum
Ablativ
cohortando
Vokativ
cohortande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortandus
cohortanda
cohortandum
Genitiv
cohortandi
cohortandae
cohortandi
Dativ
cohortando
cohortandae
cohortando
Akkusativ
cohortandum
cohortandam
cohortandum
Ablativ
cohortando
cohortanda
cohortando
Vokativ
cohortande
cohortanda
cohortandum
Plural
Nominativ
cohortandi
cohortandae
cohortanda
Genitiv
cohortandorum
cohortandarum
cohortandorum
Dativ
cohortandis
cohortandis
cohortandis
Akkusativ
cohortandos
cohortandas
cohortanda
Ablativ
cohortandis
cohortandis
cohortandis
Vokativ
cohortandi
cohortandae
cohortanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortans
cohortans
cohortans
Genitiv
cohortantis
cohortantis
cohortantis
Dativ
cohortanti
cohortanti
cohortanti
Akkusativ
cohortantem
cohortantem
cohortans
Ablativ
cohortanti cohortante
cohortanti cohortante
cohortanti cohortante
Vokativ
cohortans
cohortans
cohortans
Plural
Nominativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Genitiv
cohortantium cohortantum
cohortantium cohortantum
cohortantium cohortantum
Dativ
cohortantibus
cohortantibus
cohortantibus
Akkusativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Ablativ
cohortantibus
cohortantibus
cohortantibus
Vokativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortatus
cohortata
cohortatum
Genitiv
cohortati
cohortatae
cohortati
Dativ
cohortato
cohortatae
cohortato
Akkusativ
cohortatum
cohortatam
cohortatum
Ablativ
cohortato
cohortata
cohortato
Vokativ
cohortate
cohortata
cohortatum
Plural
Nominativ
cohortati
cohortatae
cohortata
Genitiv
cohortatorum
cohortatarum
cohortatorum
Dativ
cohortatis
cohortatis
cohortatis
Akkusativ
cohortatos
cohortatas
cohortata
Ablativ
cohortatis
cohortatis
cohortatis
Vokativ
cohortati
cohortatae
cohortata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortaturus
cohortatura
cohortaturum
Genitiv
cohortaturi
cohortaturae
cohortaturi
Dativ
cohortaturo
cohortaturae
cohortaturo
Akkusativ
cohortaturum
cohortaturam
cohortaturum
Ablativ
cohortaturo
cohortatura
cohortaturo
Vokativ
cohortature
cohortatura
cohortaturum
Plural
Nominativ
cohortaturi
cohortaturae
cohortatura
Genitiv
cohortaturorum
cohortaturarum
cohortaturorum
Dativ
cohortaturis
cohortaturis
cohortaturis
Akkusativ
cohortaturos
cohortaturas
cohortatura
Ablativ
cohortaturis
cohortaturis
cohortaturis
Vokativ
cohortaturi
cohortaturae
cohortatura
Supina
Supin I
Supin II
cohortatum
cohortatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortor
ich mahne
2. Person Singular
cohortaris cohortare
du mahnst
3. Person Singular
cohortatur
er/sie/es mahnt
1. Person Plural
cohortamur
wir mahnen
2. Person Plural
cohortamini
ihr mahnt
3. Person Plural
cohortantur
sie mahnen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohorter
ich mahne
2. Person Singular
cohorteris cohortere
du mahnest
3. Person Singular
cohortetur
er/sie/es mahne
1. Person Plural
cohortemur
wir mahnen
2. Person Plural
cohortemini
ihr mahnet
3. Person Plural
cohortentur
sie mahnen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortabar
ich mahnte
2. Person Singular
cohortabaris cohortabare
du mahntest
3. Person Singular
cohortabatur
er/sie/es mahnte
1. Person Plural
cohortabamur
wir mahnten
2. Person Plural
cohortabamini
ihr mahntet
3. Person Plural
cohortabantur
sie mahnten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortarer
ich mahnte
2. Person Singular
cohortareris cohortarere
du mahntest
3. Person Singular
cohortaretur
er/sie/es mahnte
1. Person Plural
cohortaremur
wir mahnten
2. Person Plural
cohortaremini
ihr mahntet
3. Person Plural
cohortarentur
sie mahnten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cohortabor
ich werde mahnen
2. Person Singular
cohortaberis cohortabere
du wirst mahnen
3. Person Singular
cohortabitur
er/sie/es wird mahnen
1. Person Plural
cohortabimur
wir werden mahnen
2. Person Plural
cohortabimini
ihr werdet mahnen
3. Person Plural
cohortabuntur
sie werden mahnen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus sum
ich habe gemahnt
2. Person Singular
cohortatus es
du hast gemahnt
3. Person Singular
cohortatus est
er/sie/es hat gemahnt
1. Person Plural
cohortati sumus
wir haben gemahnt
2. Person Plural
cohortati estis
ihr habt gemahnt
3. Person Plural
cohortati sunt
sie haben gemahnt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus sim
ich habe gemahnt
2. Person Singular
cohortatus sis
du habest gemahnt
3. Person Singular
cohortatus sit
er/sie/es habe gemahnt
1. Person Plural
cohortati simus
wir haben gemahnt
2. Person Plural
cohortati sitis
ihr habet gemahnt
3. Person Plural
cohortati sint
sie haben gemahnt
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus eram
ich hatte gemahnt
2. Person Singular
cohortatus eras
du hattest gemahnt
3. Person Singular
cohortatus erat
er/sie/es hatte gemahnt
1. Person Plural
cohortati eramus
wir hatten gemahnt
2. Person Plural
cohortati eratis
ihr hattet gemahnt
3. Person Plural
cohortati erant
sie hatten gemahnt
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus essem
ich hätte gemahnt
2. Person Singular
cohortatus esses
du hättest gemahnt
3. Person Singular
cohortatus esset
er/sie/es hätte gemahnt
1. Person Plural
cohortati essemus
wir hätten gemahnt
2. Person Plural
cohortati essetis
ihr hättet gemahnt
3. Person Plural
cohortati essent
sie hätten gemahnt
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus ero
ich werde gemahnt haben
2. Person Singular
cohortatus eris
du wirst gemahnt haben
3. Person Singular
cohortatus erit
er/sie/es wird gemahnt haben
1. Person Plural
cohortati erimus
wir werden gemahnt haben
2. Person Plural
cohortati eritis
ihr werdet gemahnt haben
3. Person Plural
cohortati erunt
sie werden gemahnt haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cohortari cohortarier
mahnen
Vorzeitigkeit
cohortatus esse
gemahnt haben
Nachzeitigkeit
cohortaturum esse
mahnen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cohortare
mahne; mahn!
2. Person Plural
cohortamini
mahnt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cohortator
3. Person Singular
cohortator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
cohortantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cohortari cohortarier
das Mahnen
Genitiv
cohortandi
des Mahnens
Dativ
cohortando
dem Mahnen
Akkusativ
cohortandum
das Mahnen
Ablativ
cohortando
durch das Mahnen
Vokativ
cohortande
Mahnen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortandus
cohortanda
cohortandum
Genitiv
cohortandi
cohortandae
cohortandi
Dativ
cohortando
cohortandae
cohortando
Akkusativ
cohortandum
cohortandam
cohortandum
Ablativ
cohortando
cohortanda
cohortando
Vokativ
cohortande
cohortanda
cohortandum
Plural
Nominativ
cohortandi
cohortandae
cohortanda
Genitiv
cohortandorum
cohortandarum
cohortandorum
Dativ
cohortandis
cohortandis
cohortandis
Akkusativ
cohortandos
cohortandas
cohortanda
Ablativ
cohortandis
cohortandis
cohortandis
Vokativ
cohortandi
cohortandae
cohortanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortans
cohortans
cohortans
Genitiv
cohortantis
cohortantis
cohortantis
Dativ
cohortanti
cohortanti
cohortanti
Akkusativ
cohortantem
cohortantem
cohortans
Ablativ
cohortanti cohortante
cohortanti cohortante
cohortanti cohortante
Vokativ
cohortans
cohortans
cohortans
Plural
Nominativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Genitiv
cohortantium cohortantum
cohortantium cohortantum
cohortantium cohortantum
Dativ
cohortantibus
cohortantibus
cohortantibus
Akkusativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Ablativ
cohortantibus
cohortantibus
cohortantibus
Vokativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortatus
cohortata
cohortatum
Genitiv
cohortati
cohortatae
cohortati
Dativ
cohortato
cohortatae
cohortato
Akkusativ
cohortatum
cohortatam
cohortatum
Ablativ
cohortato
cohortata
cohortato
Vokativ
cohortate
cohortata
cohortatum
Plural
Nominativ
cohortati
cohortatae
cohortata
Genitiv
cohortatorum
cohortatarum
cohortatorum
Dativ
cohortatis
cohortatis
cohortatis
Akkusativ
cohortatos
cohortatas
cohortata
Ablativ
cohortatis
cohortatis
cohortatis
Vokativ
cohortati
cohortatae
cohortata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortaturus
cohortatura
cohortaturum
Genitiv
cohortaturi
cohortaturae
cohortaturi
Dativ
cohortaturo
cohortaturae
cohortaturo
Akkusativ
cohortaturum
cohortaturam
cohortaturum
Ablativ
cohortaturo
cohortatura
cohortaturo
Vokativ
cohortature
cohortatura
cohortaturum
Plural
Nominativ
cohortaturi
cohortaturae
cohortatura
Genitiv
cohortaturorum
cohortaturarum
cohortaturorum
Dativ
cohortaturis
cohortaturis
cohortaturis
Akkusativ
cohortaturos
cohortaturas
cohortatura
Ablativ
cohortaturis
cohortaturis
cohortaturis
Vokativ
cohortaturi
cohortaturae
cohortatura
Supina
Supin I
Supin II
cohortatum
cohortatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortor
2. Person Singular
cohortaris cohortare
3. Person Singular
cohortatur
1. Person Plural
cohortamur
2. Person Plural
cohortamini
3. Person Plural
cohortantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohorter
2. Person Singular
cohorteris cohortere
3. Person Singular
cohortetur
1. Person Plural
cohortemur
2. Person Plural
cohortemini
3. Person Plural
cohortentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortabar
2. Person Singular
cohortabaris cohortabare
3. Person Singular
cohortabatur
1. Person Plural
cohortabamur
2. Person Plural
cohortabamini
3. Person Plural
cohortabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortarer
2. Person Singular
cohortareris cohortarere
3. Person Singular
cohortaretur
1. Person Plural
cohortaremur
2. Person Plural
cohortaremini
3. Person Plural
cohortarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cohortabor
2. Person Singular
cohortaberis cohortabere
3. Person Singular
cohortabitur
1. Person Plural
cohortabimur
2. Person Plural
cohortabimini
3. Person Plural
cohortabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus sum
2. Person Singular
cohortatus es
3. Person Singular
cohortatus est
1. Person Plural
cohortati sumus
2. Person Plural
cohortati estis
3. Person Plural
cohortati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus sim
2. Person Singular
cohortatus sis
3. Person Singular
cohortatus sit
1. Person Plural
cohortati simus
2. Person Plural
cohortati sitis
3. Person Plural
cohortati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus eram
2. Person Singular
cohortatus eras
3. Person Singular
cohortatus erat
1. Person Plural
cohortati eramus
2. Person Plural
cohortati eratis
3. Person Plural
cohortati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus essem
2. Person Singular
cohortatus esses
3. Person Singular
cohortatus esset
1. Person Plural
cohortati essemus
2. Person Plural
cohortati essetis
3. Person Plural
cohortati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus ero
2. Person Singular
cohortatus eris
3. Person Singular
cohortatus erit
1. Person Plural
cohortati erimus
2. Person Plural
cohortati eritis
3. Person Plural
cohortati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cohortari cohortarier
Vorzeitigkeit
cohortatus esse
Nachzeitigkeit
cohortaturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cohortare
!
2. Person Plural
cohortamini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cohortator
3. Person Singular
cohortator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
cohortantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cohortari cohortarier
Genitiv
cohortandi
Dativ
cohortando
Akkusativ
cohortandum
Ablativ
cohortando
Vokativ
cohortande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortandus
cohortanda
cohortandum
Genitiv
cohortandi
cohortandae
cohortandi
Dativ
cohortando
cohortandae
cohortando
Akkusativ
cohortandum
cohortandam
cohortandum
Ablativ
cohortando
cohortanda
cohortando
Vokativ
cohortande
cohortanda
cohortandum
Plural
Nominativ
cohortandi
cohortandae
cohortanda
Genitiv
cohortandorum
cohortandarum
cohortandorum
Dativ
cohortandis
cohortandis
cohortandis
Akkusativ
cohortandos
cohortandas
cohortanda
Ablativ
cohortandis
cohortandis
cohortandis
Vokativ
cohortandi
cohortandae
cohortanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortans
cohortans
cohortans
Genitiv
cohortantis
cohortantis
cohortantis
Dativ
cohortanti
cohortanti
cohortanti
Akkusativ
cohortantem
cohortantem
cohortans
Ablativ
cohortanti cohortante
cohortanti cohortante
cohortanti cohortante
Vokativ
cohortans
cohortans
cohortans
Plural
Nominativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Genitiv
cohortantium cohortantum
cohortantium cohortantum
cohortantium cohortantum
Dativ
cohortantibus
cohortantibus
cohortantibus
Akkusativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Ablativ
cohortantibus
cohortantibus
cohortantibus
Vokativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortatus
cohortata
cohortatum
Genitiv
cohortati
cohortatae
cohortati
Dativ
cohortato
cohortatae
cohortato
Akkusativ
cohortatum
cohortatam
cohortatum
Ablativ
cohortato
cohortata
cohortato
Vokativ
cohortate
cohortata
cohortatum
Plural
Nominativ
cohortati
cohortatae
cohortata
Genitiv
cohortatorum
cohortatarum
cohortatorum
Dativ
cohortatis
cohortatis
cohortatis
Akkusativ
cohortatos
cohortatas
cohortata
Ablativ
cohortatis
cohortatis
cohortatis
Vokativ
cohortati
cohortatae
cohortata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortaturus
cohortatura
cohortaturum
Genitiv
cohortaturi
cohortaturae
cohortaturi
Dativ
cohortaturo
cohortaturae
cohortaturo
Akkusativ
cohortaturum
cohortaturam
cohortaturum
Ablativ
cohortaturo
cohortatura
cohortaturo
Vokativ
cohortature
cohortatura
cohortaturum
Plural
Nominativ
cohortaturi
cohortaturae
cohortatura
Genitiv
cohortaturorum
cohortaturarum
cohortaturorum
Dativ
cohortaturis
cohortaturis
cohortaturis
Akkusativ
cohortaturos
cohortaturas
cohortatura
Ablativ
cohortaturis
cohortaturis
cohortaturis
Vokativ
cohortaturi
cohortaturae
cohortatura
Supina
Supin I
Supin II
cohortatum
cohortatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortor
2. Person Singular
cohortaris cohortare
3. Person Singular
cohortatur
1. Person Plural
cohortamur
2. Person Plural
cohortamini
3. Person Plural
cohortantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohorter
2. Person Singular
cohorteris cohortere
3. Person Singular
cohortetur
1. Person Plural
cohortemur
2. Person Plural
cohortemini
3. Person Plural
cohortentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortabar
2. Person Singular
cohortabaris cohortabare
3. Person Singular
cohortabatur
1. Person Plural
cohortabamur
2. Person Plural
cohortabamini
3. Person Plural
cohortabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortarer
2. Person Singular
cohortareris cohortarere
3. Person Singular
cohortaretur
1. Person Plural
cohortaremur
2. Person Plural
cohortaremini
3. Person Plural
cohortarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cohortabor
2. Person Singular
cohortaberis cohortabere
3. Person Singular
cohortabitur
1. Person Plural
cohortabimur
2. Person Plural
cohortabimini
3. Person Plural
cohortabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus sum
2. Person Singular
cohortatus es
3. Person Singular
cohortatus est
1. Person Plural
cohortati sumus
2. Person Plural
cohortati estis
3. Person Plural
cohortati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus sim
2. Person Singular
cohortatus sis
3. Person Singular
cohortatus sit
1. Person Plural
cohortati simus
2. Person Plural
cohortati sitis
3. Person Plural
cohortati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus eram
2. Person Singular
cohortatus eras
3. Person Singular
cohortatus erat
1. Person Plural
cohortati eramus
2. Person Plural
cohortati eratis
3. Person Plural
cohortati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus essem
2. Person Singular
cohortatus esses
3. Person Singular
cohortatus esset
1. Person Plural
cohortati essemus
2. Person Plural
cohortati essetis
3. Person Plural
cohortati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus ero
2. Person Singular
cohortatus eris
3. Person Singular
cohortatus erit
1. Person Plural
cohortati erimus
2. Person Plural
cohortati eritis
3. Person Plural
cohortati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cohortari cohortarier
Vorzeitigkeit
cohortatus esse
Nachzeitigkeit
cohortaturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cohortare
!
2. Person Plural
cohortamini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cohortator
3. Person Singular
cohortator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
cohortantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cohortari cohortarier
Genitiv
cohortandi
Dativ
cohortando
Akkusativ
cohortandum
Ablativ
cohortando
Vokativ
cohortande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortandus
cohortanda
cohortandum
Genitiv
cohortandi
cohortandae
cohortandi
Dativ
cohortando
cohortandae
cohortando
Akkusativ
cohortandum
cohortandam
cohortandum
Ablativ
cohortando
cohortanda
cohortando
Vokativ
cohortande
cohortanda
cohortandum
Plural
Nominativ
cohortandi
cohortandae
cohortanda
Genitiv
cohortandorum
cohortandarum
cohortandorum
Dativ
cohortandis
cohortandis
cohortandis
Akkusativ
cohortandos
cohortandas
cohortanda
Ablativ
cohortandis
cohortandis
cohortandis
Vokativ
cohortandi
cohortandae
cohortanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortans
cohortans
cohortans
Genitiv
cohortantis
cohortantis
cohortantis
Dativ
cohortanti
cohortanti
cohortanti
Akkusativ
cohortantem
cohortantem
cohortans
Ablativ
cohortanti cohortante
cohortanti cohortante
cohortanti cohortante
Vokativ
cohortans
cohortans
cohortans
Plural
Nominativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Genitiv
cohortantium cohortantum
cohortantium cohortantum
cohortantium cohortantum
Dativ
cohortantibus
cohortantibus
cohortantibus
Akkusativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Ablativ
cohortantibus
cohortantibus
cohortantibus
Vokativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortatus
cohortata
cohortatum
Genitiv
cohortati
cohortatae
cohortati
Dativ
cohortato
cohortatae
cohortato
Akkusativ
cohortatum
cohortatam
cohortatum
Ablativ
cohortato
cohortata
cohortato
Vokativ
cohortate
cohortata
cohortatum
Plural
Nominativ
cohortati
cohortatae
cohortata
Genitiv
cohortatorum
cohortatarum
cohortatorum
Dativ
cohortatis
cohortatis
cohortatis
Akkusativ
cohortatos
cohortatas
cohortata
Ablativ
cohortatis
cohortatis
cohortatis
Vokativ
cohortati
cohortatae
cohortata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortaturus
cohortatura
cohortaturum
Genitiv
cohortaturi
cohortaturae
cohortaturi
Dativ
cohortaturo
cohortaturae
cohortaturo
Akkusativ
cohortaturum
cohortaturam
cohortaturum
Ablativ
cohortaturo
cohortatura
cohortaturo
Vokativ
cohortature
cohortatura
cohortaturum
Plural
Nominativ
cohortaturi
cohortaturae
cohortatura
Genitiv
cohortaturorum
cohortaturarum
cohortaturorum
Dativ
cohortaturis
cohortaturis
cohortaturis
Akkusativ
cohortaturos
cohortaturas
cohortatura
Ablativ
cohortaturis
cohortaturis
cohortaturis
Vokativ
cohortaturi
cohortaturae
cohortatura
Supina
Supin I
Supin II
cohortatum
cohortatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortor
2. Person Singular
cohortaris cohortare
3. Person Singular
cohortatur
1. Person Plural
cohortamur
2. Person Plural
cohortamini
3. Person Plural
cohortantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohorter
2. Person Singular
cohorteris cohortere
3. Person Singular
cohortetur
1. Person Plural
cohortemur
2. Person Plural
cohortemini
3. Person Plural
cohortentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortabar
2. Person Singular
cohortabaris cohortabare
3. Person Singular
cohortabatur
1. Person Plural
cohortabamur
2. Person Plural
cohortabamini
3. Person Plural
cohortabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortarer
2. Person Singular
cohortareris cohortarere
3. Person Singular
cohortaretur
1. Person Plural
cohortaremur
2. Person Plural
cohortaremini
3. Person Plural
cohortarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cohortabor
2. Person Singular
cohortaberis cohortabere
3. Person Singular
cohortabitur
1. Person Plural
cohortabimur
2. Person Plural
cohortabimini
3. Person Plural
cohortabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus sum
2. Person Singular
cohortatus es
3. Person Singular
cohortatus est
1. Person Plural
cohortati sumus
2. Person Plural
cohortati estis
3. Person Plural
cohortati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus sim
2. Person Singular
cohortatus sis
3. Person Singular
cohortatus sit
1. Person Plural
cohortati simus
2. Person Plural
cohortati sitis
3. Person Plural
cohortati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus eram
2. Person Singular
cohortatus eras
3. Person Singular
cohortatus erat
1. Person Plural
cohortati eramus
2. Person Plural
cohortati eratis
3. Person Plural
cohortati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus essem
2. Person Singular
cohortatus esses
3. Person Singular
cohortatus esset
1. Person Plural
cohortati essemus
2. Person Plural
cohortati essetis
3. Person Plural
cohortati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cohortatus ero
2. Person Singular
cohortatus eris
3. Person Singular
cohortatus erit
1. Person Plural
cohortati erimus
2. Person Plural
cohortati eritis
3. Person Plural
cohortati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cohortari cohortarier
Vorzeitigkeit
cohortatus esse
Nachzeitigkeit
cohortaturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cohortare
!
2. Person Plural
cohortamini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cohortator
3. Person Singular
cohortator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
cohortantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cohortari cohortarier
Genitiv
cohortandi
Dativ
cohortando
Akkusativ
cohortandum
Ablativ
cohortando
Vokativ
cohortande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortandus
cohortanda
cohortandum
Genitiv
cohortandi
cohortandae
cohortandi
Dativ
cohortando
cohortandae
cohortando
Akkusativ
cohortandum
cohortandam
cohortandum
Ablativ
cohortando
cohortanda
cohortando
Vokativ
cohortande
cohortanda
cohortandum
Plural
Nominativ
cohortandi
cohortandae
cohortanda
Genitiv
cohortandorum
cohortandarum
cohortandorum
Dativ
cohortandis
cohortandis
cohortandis
Akkusativ
cohortandos
cohortandas
cohortanda
Ablativ
cohortandis
cohortandis
cohortandis
Vokativ
cohortandi
cohortandae
cohortanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortans
cohortans
cohortans
Genitiv
cohortantis
cohortantis
cohortantis
Dativ
cohortanti
cohortanti
cohortanti
Akkusativ
cohortantem
cohortantem
cohortans
Ablativ
cohortanti cohortante
cohortanti cohortante
cohortanti cohortante
Vokativ
cohortans
cohortans
cohortans
Plural
Nominativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Genitiv
cohortantium cohortantum
cohortantium cohortantum
cohortantium cohortantum
Dativ
cohortantibus
cohortantibus
cohortantibus
Akkusativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Ablativ
cohortantibus
cohortantibus
cohortantibus
Vokativ
cohortantes
cohortantes
cohortantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortatus
cohortata
cohortatum
Genitiv
cohortati
cohortatae
cohortati
Dativ
cohortato
cohortatae
cohortato
Akkusativ
cohortatum
cohortatam
cohortatum
Ablativ
cohortato
cohortata
cohortato
Vokativ
cohortate
cohortata
cohortatum
Plural
Nominativ
cohortati
cohortatae
cohortata
Genitiv
cohortatorum
cohortatarum
cohortatorum
Dativ
cohortatis
cohortatis
cohortatis
Akkusativ
cohortatos
cohortatas
cohortata
Ablativ
cohortatis
cohortatis
cohortatis
Vokativ
cohortati
cohortatae
cohortata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cohortaturus
cohortatura
cohortaturum
Genitiv
cohortaturi
cohortaturae
cohortaturi
Dativ
cohortaturo
cohortaturae
cohortaturo
Akkusativ
cohortaturum
cohortaturam
cohortaturum
Ablativ
cohortaturo
cohortatura
cohortaturo
Vokativ
cohortature
cohortatura
cohortaturum
Plural
Nominativ
cohortaturi
cohortaturae
cohortatura
Genitiv
cohortaturorum
cohortaturarum
cohortaturorum
Dativ
cohortaturis
cohortaturis
cohortaturis
Akkusativ
cohortaturos
cohortaturas
cohortatura
Ablativ
cohortaturis
cohortaturis
cohortaturis
Vokativ
cohortaturi
cohortaturae
cohortatura
Supina
Supin I
Supin II
cohortatum
cohortatu