Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquino
|
ich stecke an |
| 2. Person Singular |
coinquinas
|
du steckst an |
| 3. Person Singular |
coinquinat
|
er/sie/es steckt an |
| 1. Person Plural |
coinquinamus
|
wir stecken an |
| 2. Person Plural |
coinquinatis
|
ihr steckt an |
| 3. Person Plural |
coinquinant
|
sie stecken an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinor
|
ich werde angesteckt |
| 2. Person Singular |
coinquinaris coinquinare
|
du wirst angesteckt |
| 3. Person Singular |
coinquinatur
|
er/sie/es wird angesteckt |
| 1. Person Plural |
coinquinamur
|
wir werden angesteckt |
| 2. Person Plural |
coinquinamini
|
ihr werdet angesteckt |
| 3. Person Plural |
coinquinantur
|
sie werden angesteckt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinem
|
ich stecke an |
| 2. Person Singular |
coinquines
|
du steckest an |
| 3. Person Singular |
coinquinet
|
er/sie/es stecke an |
| 1. Person Plural |
coinquinemus
|
wir stecken an |
| 2. Person Plural |
coinquinetis
|
ihr stecket an |
| 3. Person Plural |
coinquinent
|
sie stecken an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquiner
|
ich werde angesteckt |
| 2. Person Singular |
coinquineris coinquinere
|
du werdest angesteckt |
| 3. Person Singular |
coinquinetur
|
er/sie/es werde angesteckt |
| 1. Person Plural |
coinquinemur
|
wir werden angesteckt |
| 2. Person Plural |
coinquinemini
|
ihr werdet angesteckt |
| 3. Person Plural |
coinquinentur
|
sie werden angesteckt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinabam
|
ich steckte an |
| 2. Person Singular |
coinquinabas
|
du stecktest an |
| 3. Person Singular |
coinquinabat
|
er/sie/es steckte an |
| 1. Person Plural |
coinquinabamus
|
wir steckten an |
| 2. Person Plural |
coinquinabatis
|
ihr stecktet an |
| 3. Person Plural |
coinquinabant
|
sie steckten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinabar
|
ich wurde angesteckt |
| 2. Person Singular |
coinquinabaris coinquinabare
|
du wurdest angesteckt |
| 3. Person Singular |
coinquinabatur
|
er/sie/es wurde angesteckt |
| 1. Person Plural |
coinquinabamur
|
wir wurden angesteckt |
| 2. Person Plural |
coinquinabamini
|
ihr wurdet angesteckt |
| 3. Person Plural |
coinquinabantur
|
sie wurden angesteckt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinarem
|
ich steckte an |
| 2. Person Singular |
coinquinares
|
du stecktest an |
| 3. Person Singular |
coinquinaret
|
er/sie/es steckte an |
| 1. Person Plural |
coinquinaremus
|
wir steckten an |
| 2. Person Plural |
coinquinaretis
|
ihr stecktet an |
| 3. Person Plural |
coinquinarent
|
sie steckten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinarer
|
ich würde angesteckt |
| 2. Person Singular |
coinquinareris coinquinarere
|
du würdest angesteckt |
| 3. Person Singular |
coinquinaretur
|
er/sie/es würde angesteckt |
| 1. Person Plural |
coinquinaremur
|
wir würden angesteckt |
| 2. Person Plural |
coinquinaremini
|
ihr würdet angesteckt |
| 3. Person Plural |
coinquinarentur
|
sie würden angesteckt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinabo
|
ich werde anstecken |
| 2. Person Singular |
coinquinabis
|
du wirst anstecken |
| 3. Person Singular |
coinquinabit
|
er/sie/es wird anstecken |
| 1. Person Plural |
coinquinabimus
|
wir werden anstecken |
| 2. Person Plural |
coinquinabitis
|
ihr werdet anstecken |
| 3. Person Plural |
coinquinabunt
|
sie werden anstecken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinabor
|
ich werde angesteckt werden |
| 2. Person Singular |
coinquinaberis coinquinabere
|
du wirst angesteckt werden |
| 3. Person Singular |
coinquinabitur
|
er/sie/es wird angesteckt werden |
| 1. Person Plural |
coinquinabimur
|
wir werden angesteckt werden |
| 2. Person Plural |
coinquinabimini
|
ihr werdet angesteckt werden |
| 3. Person Plural |
coinquinabuntur
|
sie werden angesteckt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinavi
|
ich habe angesteckt |
| 2. Person Singular |
coinquinavisti
|
du hast angesteckt |
| 3. Person Singular |
coinquinavit
|
er/sie/es hat angesteckt |
| 1. Person Plural |
coinquinavimus
|
wir haben angesteckt |
| 2. Person Plural |
coinquinavistis
|
ihr habt angesteckt |
| 3. Person Plural |
coinquinaverunt coinquinavere
|
sie haben angesteckt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinatus sum
|
ich bin angesteckt worden |
| 2. Person Singular |
coinquinatus es
|
du bist angesteckt worden |
| 3. Person Singular |
coinquinatus est
|
er/sie/es ist angesteckt worden |
| 1. Person Plural |
coinquinati sumus
|
wir sind angesteckt worden |
| 2. Person Plural |
coinquinati estis
|
ihr seid angesteckt worden |
| 3. Person Plural |
coinquinati sunt
|
sie sind angesteckt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinaverim
|
ich habe angesteckt |
| 2. Person Singular |
coinquinaveris
|
du habest angesteckt |
| 3. Person Singular |
coinquinaverit
|
er/sie/es habe angesteckt |
| 1. Person Plural |
coinquinaverimus
|
wir haben angesteckt |
| 2. Person Plural |
coinquinaveritis
|
ihr habet angesteckt |
| 3. Person Plural |
coinquinaverint
|
sie haben angesteckt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinatus sim
|
ich sei angesteckt worden |
| 2. Person Singular |
coinquinatus sis
|
du seiest angesteckt worden |
| 3. Person Singular |
coinquinatus sit
|
er/sie/es sei angesteckt worden |
| 1. Person Plural |
coinquinati simus
|
wir seien angesteckt worden |
| 2. Person Plural |
coinquinati sitis
|
ihr seiet angesteckt worden |
| 3. Person Plural |
coinquinati sint
|
sie seien angesteckt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinaveram
|
ich hatte angesteckt |
| 2. Person Singular |
coinquinaveras
|
du hattest angesteckt |
| 3. Person Singular |
coinquinaverat
|
er/sie/es hatte angesteckt |
| 1. Person Plural |
coinquinaveramus
|
wir hatten angesteckt |
| 2. Person Plural |
coinquinaveratis
|
ihr hattet angesteckt |
| 3. Person Plural |
coinquinaverant
|
sie hatten angesteckt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinatus eram
|
ich war angesteckt worden |
| 2. Person Singular |
coinquinatus eras
|
du warst angesteckt worden |
| 3. Person Singular |
coinquinatus erat
|
er/sie/es war angesteckt worden |
| 1. Person Plural |
coinquinati eramus
|
wir waren angesteckt worden |
| 2. Person Plural |
coinquinati eratis
|
ihr wart angesteckt worden |
| 3. Person Plural |
coinquinati erant
|
sie waren angesteckt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinavissem
|
ich hätte angesteckt |
| 2. Person Singular |
coinquinavisses
|
du hättest angesteckt |
| 3. Person Singular |
coinquinavisset
|
er/sie/es hätte angesteckt |
| 1. Person Plural |
coinquinavissemus
|
wir hätten angesteckt |
| 2. Person Plural |
coinquinavissetis
|
ihr hättet angesteckt |
| 3. Person Plural |
coinquinavissent
|
sie hätten angesteckt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinatus essem
|
ich wäre angesteckt worden |
| 2. Person Singular |
coinquinatus esses
|
du wärest angesteckt worden |
| 3. Person Singular |
coinquinatus esset
|
er/sie/es wäre angesteckt worden |
| 1. Person Plural |
coinquinati essemus
|
wir wären angesteckt worden |
| 2. Person Plural |
coinquinati essetis
|
ihr wäret angesteckt worden |
| 3. Person Plural |
coinquinati essent
|
sie wären angesteckt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinavero
|
ich werde angesteckt haben |
| 2. Person Singular |
coinquinaveris
|
du wirst angesteckt haben |
| 3. Person Singular |
coinquinaverit
|
er/sie/es wird angesteckt haben |
| 1. Person Plural |
coinquinaverimus
|
wir werden angesteckt haben |
| 2. Person Plural |
coinquinaveritis
|
ihr werdet angesteckt haben |
| 3. Person Plural |
coinquinaverint
|
sie werden angesteckt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinatus ero
|
ich werde angesteckt worden sein |
| 2. Person Singular |
coinquinatus eris
|
du wirst angesteckt worden sein |
| 3. Person Singular |
coinquinatus erit
|
er/sie/es wird angesteckt worden sein |
| 1. Person Plural |
coinquinati erimus
|
wir werden angesteckt worden sein |
| 2. Person Plural |
coinquinati eritis
|
ihr werdet angesteckt worden sein |
| 3. Person Plural |
coinquinati erunt
|
sie werden angesteckt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coinquinare
|
anstecken |
| Vorzeitigkeit |
coinquinavisse
|
angesteckt haben |
| Nachzeitigkeit |
coinquinaturum esse
|
anstecken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coinquinari coinquinarier
|
angesteckt werden |
| Vorzeitigkeit |
coinquinatum esse
|
angesteckt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
coinquinatum iri
|
künftig angesteckt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
coinquina
|
stecke an; steck an! |
| 2. Person Plural |
coinquinate
|
steckt an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
coinquinato
|
| 3. Person Singular |
coinquinato
|
| 2. Person Plural |
coinquinatote
|
| 3. Person Plural |
coinquinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
coinquinare
|
das Anstecken |
| Genitiv |
coinquinandi
|
des Ansteckens |
| Dativ |
coinquinando
|
dem Anstecken |
| Akkusativ |
coinquinandum
|
das Anstecken |
| Ablativ |
coinquinando
|
durch das Anstecken |
| Vokativ |
coinquinande
|
Anstecken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coinquinandus
|
coinquinanda
|
coinquinandum
|
| Genitiv |
coinquinandi
|
coinquinandae
|
coinquinandi
|
| Dativ |
coinquinando
|
coinquinandae
|
coinquinando
|
| Akkusativ |
coinquinandum
|
coinquinandam
|
coinquinandum
|
| Ablativ |
coinquinando
|
coinquinanda
|
coinquinando
|
| Vokativ |
coinquinande
|
coinquinanda
|
coinquinandum
|
Plural
| Nominativ |
coinquinandi
|
coinquinandae
|
coinquinanda
|
| Genitiv |
coinquinandorum
|
coinquinandarum
|
coinquinandorum
|
| Dativ |
coinquinandis
|
coinquinandis
|
coinquinandis
|
| Akkusativ |
coinquinandos
|
coinquinandas
|
coinquinanda
|
| Ablativ |
coinquinandis
|
coinquinandis
|
coinquinandis
|
| Vokativ |
coinquinandi
|
coinquinandae
|
coinquinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coinquinans
|
coinquinans
|
coinquinans
|
| Genitiv |
coinquinantis
|
coinquinantis
|
coinquinantis
|
| Dativ |
coinquinanti
|
coinquinanti
|
coinquinanti
|
| Akkusativ |
coinquinantem
|
coinquinantem
|
coinquinans
|
| Ablativ |
coinquinanti coinquinante
|
coinquinanti coinquinante
|
coinquinanti coinquinante
|
| Vokativ |
coinquinans
|
coinquinans
|
coinquinans
|
Plural
| Nominativ |
coinquinantes
|
coinquinantes
|
coinquinantia
|
| Genitiv |
coinquinantium coinquinantum
|
coinquinantium coinquinantum
|
coinquinantium coinquinantum
|
| Dativ |
coinquinantibus
|
coinquinantibus
|
coinquinantibus
|
| Akkusativ |
coinquinantes
|
coinquinantes
|
coinquinantia
|
| Ablativ |
coinquinantibus
|
coinquinantibus
|
coinquinantibus
|
| Vokativ |
coinquinantes
|
coinquinantes
|
coinquinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coinquinatus
|
coinquinata
|
coinquinatum
|
| Genitiv |
coinquinati
|
coinquinatae
|
coinquinati
|
| Dativ |
coinquinato
|
coinquinatae
|
coinquinato
|
| Akkusativ |
coinquinatum
|
coinquinatam
|
coinquinatum
|
| Ablativ |
coinquinato
|
coinquinata
|
coinquinato
|
| Vokativ |
coinquinate
|
coinquinata
|
coinquinatum
|
Plural
| Nominativ |
coinquinati
|
coinquinatae
|
coinquinata
|
| Genitiv |
coinquinatorum
|
coinquinatarum
|
coinquinatorum
|
| Dativ |
coinquinatis
|
coinquinatis
|
coinquinatis
|
| Akkusativ |
coinquinatos
|
coinquinatas
|
coinquinata
|
| Ablativ |
coinquinatis
|
coinquinatis
|
coinquinatis
|
| Vokativ |
coinquinati
|
coinquinatae
|
coinquinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coinquinaturus
|
coinquinatura
|
coinquinaturum
|
| Genitiv |
coinquinaturi
|
coinquinaturae
|
coinquinaturi
|
| Dativ |
coinquinaturo
|
coinquinaturae
|
coinquinaturo
|
| Akkusativ |
coinquinaturum
|
coinquinaturam
|
coinquinaturum
|
| Ablativ |
coinquinaturo
|
coinquinatura
|
coinquinaturo
|
| Vokativ |
coinquinature
|
coinquinatura
|
coinquinaturum
|
Plural
| Nominativ |
coinquinaturi
|
coinquinaturae
|
coinquinatura
|
| Genitiv |
coinquinaturorum
|
coinquinaturarum
|
coinquinaturorum
|
| Dativ |
coinquinaturis
|
coinquinaturis
|
coinquinaturis
|
| Akkusativ |
coinquinaturos
|
coinquinaturas
|
coinquinatura
|
| Ablativ |
coinquinaturis
|
coinquinaturis
|
coinquinaturis
|
| Vokativ |
coinquinaturi
|
coinquinaturae
|
coinquinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
coinquinatum
|
coinquinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquino
|
ich beflecke |
| 2. Person Singular |
coinquinas
|
du befleckst |
| 3. Person Singular |
coinquinat
|
er/sie/es befleckt |
| 1. Person Plural |
coinquinamus
|
wir beflecken |
| 2. Person Plural |
coinquinatis
|
ihr befleckt |
| 3. Person Plural |
coinquinant
|
sie beflecken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinor
|
ich werde befleckt |
| 2. Person Singular |
coinquinaris coinquinare
|
du wirst befleckt |
| 3. Person Singular |
coinquinatur
|
er/sie/es wird befleckt |
| 1. Person Plural |
coinquinamur
|
wir werden befleckt |
| 2. Person Plural |
coinquinamini
|
ihr werdet befleckt |
| 3. Person Plural |
coinquinantur
|
sie werden befleckt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinem
|
ich beflecke |
| 2. Person Singular |
coinquines
|
du befleckest |
| 3. Person Singular |
coinquinet
|
er/sie/es beflecke |
| 1. Person Plural |
coinquinemus
|
wir beflecken |
| 2. Person Plural |
coinquinetis
|
ihr beflecket |
| 3. Person Plural |
coinquinent
|
sie beflecken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquiner
|
ich werde befleckt |
| 2. Person Singular |
coinquineris coinquinere
|
du werdest befleckt |
| 3. Person Singular |
coinquinetur
|
er/sie/es werde befleckt |
| 1. Person Plural |
coinquinemur
|
wir werden befleckt |
| 2. Person Plural |
coinquinemini
|
ihr werdet befleckt |
| 3. Person Plural |
coinquinentur
|
sie werden befleckt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinabam
|
ich befleckte |
| 2. Person Singular |
coinquinabas
|
du beflecktest |
| 3. Person Singular |
coinquinabat
|
er/sie/es befleckte |
| 1. Person Plural |
coinquinabamus
|
wir befleckten |
| 2. Person Plural |
coinquinabatis
|
ihr beflecktet |
| 3. Person Plural |
coinquinabant
|
sie befleckten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinabar
|
ich wurde befleckt |
| 2. Person Singular |
coinquinabaris coinquinabare
|
du wurdest befleckt |
| 3. Person Singular |
coinquinabatur
|
er/sie/es wurde befleckt |
| 1. Person Plural |
coinquinabamur
|
wir wurden befleckt |
| 2. Person Plural |
coinquinabamini
|
ihr wurdet befleckt |
| 3. Person Plural |
coinquinabantur
|
sie wurden befleckt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinarem
|
ich befleckte |
| 2. Person Singular |
coinquinares
|
du beflecktest |
| 3. Person Singular |
coinquinaret
|
er/sie/es befleckte |
| 1. Person Plural |
coinquinaremus
|
wir befleckten |
| 2. Person Plural |
coinquinaretis
|
ihr beflecktet |
| 3. Person Plural |
coinquinarent
|
sie befleckten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinarer
|
ich würde befleckt |
| 2. Person Singular |
coinquinareris coinquinarere
|
du würdest befleckt |
| 3. Person Singular |
coinquinaretur
|
er/sie/es würde befleckt |
| 1. Person Plural |
coinquinaremur
|
wir würden befleckt |
| 2. Person Plural |
coinquinaremini
|
ihr würdet befleckt |
| 3. Person Plural |
coinquinarentur
|
sie würden befleckt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinabo
|
ich werde beflecken |
| 2. Person Singular |
coinquinabis
|
du wirst beflecken |
| 3. Person Singular |
coinquinabit
|
er/sie/es wird beflecken |
| 1. Person Plural |
coinquinabimus
|
wir werden beflecken |
| 2. Person Plural |
coinquinabitis
|
ihr werdet beflecken |
| 3. Person Plural |
coinquinabunt
|
sie werden beflecken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinabor
|
ich werde befleckt werden |
| 2. Person Singular |
coinquinaberis coinquinabere
|
du wirst befleckt werden |
| 3. Person Singular |
coinquinabitur
|
er/sie/es wird befleckt werden |
| 1. Person Plural |
coinquinabimur
|
wir werden befleckt werden |
| 2. Person Plural |
coinquinabimini
|
ihr werdet befleckt werden |
| 3. Person Plural |
coinquinabuntur
|
sie werden befleckt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinavi
|
ich habe befleckt |
| 2. Person Singular |
coinquinavisti
|
du hast befleckt |
| 3. Person Singular |
coinquinavit
|
er/sie/es hat befleckt |
| 1. Person Plural |
coinquinavimus
|
wir haben befleckt |
| 2. Person Plural |
coinquinavistis
|
ihr habt befleckt |
| 3. Person Plural |
coinquinaverunt coinquinavere
|
sie haben befleckt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinatus sum
|
ich bin befleckt worden |
| 2. Person Singular |
coinquinatus es
|
du bist befleckt worden |
| 3. Person Singular |
coinquinatus est
|
er/sie/es ist befleckt worden |
| 1. Person Plural |
coinquinati sumus
|
wir sind befleckt worden |
| 2. Person Plural |
coinquinati estis
|
ihr seid befleckt worden |
| 3. Person Plural |
coinquinati sunt
|
sie sind befleckt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinaverim
|
ich habe befleckt |
| 2. Person Singular |
coinquinaveris
|
du habest befleckt |
| 3. Person Singular |
coinquinaverit
|
er/sie/es habe befleckt |
| 1. Person Plural |
coinquinaverimus
|
wir haben befleckt |
| 2. Person Plural |
coinquinaveritis
|
ihr habet befleckt |
| 3. Person Plural |
coinquinaverint
|
sie haben befleckt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinatus sim
|
ich sei befleckt worden |
| 2. Person Singular |
coinquinatus sis
|
du seiest befleckt worden |
| 3. Person Singular |
coinquinatus sit
|
er/sie/es sei befleckt worden |
| 1. Person Plural |
coinquinati simus
|
wir seien befleckt worden |
| 2. Person Plural |
coinquinati sitis
|
ihr seiet befleckt worden |
| 3. Person Plural |
coinquinati sint
|
sie seien befleckt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinaveram
|
ich hatte befleckt |
| 2. Person Singular |
coinquinaveras
|
du hattest befleckt |
| 3. Person Singular |
coinquinaverat
|
er/sie/es hatte befleckt |
| 1. Person Plural |
coinquinaveramus
|
wir hatten befleckt |
| 2. Person Plural |
coinquinaveratis
|
ihr hattet befleckt |
| 3. Person Plural |
coinquinaverant
|
sie hatten befleckt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinatus eram
|
ich war befleckt worden |
| 2. Person Singular |
coinquinatus eras
|
du warst befleckt worden |
| 3. Person Singular |
coinquinatus erat
|
er/sie/es war befleckt worden |
| 1. Person Plural |
coinquinati eramus
|
wir waren befleckt worden |
| 2. Person Plural |
coinquinati eratis
|
ihr wart befleckt worden |
| 3. Person Plural |
coinquinati erant
|
sie waren befleckt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinavissem
|
ich hätte befleckt |
| 2. Person Singular |
coinquinavisses
|
du hättest befleckt |
| 3. Person Singular |
coinquinavisset
|
er/sie/es hätte befleckt |
| 1. Person Plural |
coinquinavissemus
|
wir hätten befleckt |
| 2. Person Plural |
coinquinavissetis
|
ihr hättet befleckt |
| 3. Person Plural |
coinquinavissent
|
sie hätten befleckt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinatus essem
|
ich wäre befleckt worden |
| 2. Person Singular |
coinquinatus esses
|
du wärest befleckt worden |
| 3. Person Singular |
coinquinatus esset
|
er/sie/es wäre befleckt worden |
| 1. Person Plural |
coinquinati essemus
|
wir wären befleckt worden |
| 2. Person Plural |
coinquinati essetis
|
ihr wäret befleckt worden |
| 3. Person Plural |
coinquinati essent
|
sie wären befleckt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinavero
|
ich werde befleckt haben |
| 2. Person Singular |
coinquinaveris
|
du wirst befleckt haben |
| 3. Person Singular |
coinquinaverit
|
er/sie/es wird befleckt haben |
| 1. Person Plural |
coinquinaverimus
|
wir werden befleckt haben |
| 2. Person Plural |
coinquinaveritis
|
ihr werdet befleckt haben |
| 3. Person Plural |
coinquinaverint
|
sie werden befleckt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinatus ero
|
ich werde befleckt worden sein |
| 2. Person Singular |
coinquinatus eris
|
du wirst befleckt worden sein |
| 3. Person Singular |
coinquinatus erit
|
er/sie/es wird befleckt worden sein |
| 1. Person Plural |
coinquinati erimus
|
wir werden befleckt worden sein |
| 2. Person Plural |
coinquinati eritis
|
ihr werdet befleckt worden sein |
| 3. Person Plural |
coinquinati erunt
|
sie werden befleckt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coinquinare
|
beflecken |
| Vorzeitigkeit |
coinquinavisse
|
befleckt haben |
| Nachzeitigkeit |
coinquinaturum esse
|
beflecken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coinquinari coinquinarier
|
befleckt werden |
| Vorzeitigkeit |
coinquinatum esse
|
befleckt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
coinquinatum iri
|
künftig befleckt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
coinquina
|
beflecke; befleck! |
| 2. Person Plural |
coinquinate
|
befleckt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
coinquinato
|
| 3. Person Singular |
coinquinato
|
| 2. Person Plural |
coinquinatote
|
| 3. Person Plural |
coinquinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
coinquinare
|
das Beflecken |
| Genitiv |
coinquinandi
|
des Befleckens |
| Dativ |
coinquinando
|
dem Beflecken |
| Akkusativ |
coinquinandum
|
das Beflecken |
| Ablativ |
coinquinando
|
durch das Beflecken |
| Vokativ |
coinquinande
|
Beflecken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coinquinandus
|
coinquinanda
|
coinquinandum
|
| Genitiv |
coinquinandi
|
coinquinandae
|
coinquinandi
|
| Dativ |
coinquinando
|
coinquinandae
|
coinquinando
|
| Akkusativ |
coinquinandum
|
coinquinandam
|
coinquinandum
|
| Ablativ |
coinquinando
|
coinquinanda
|
coinquinando
|
| Vokativ |
coinquinande
|
coinquinanda
|
coinquinandum
|
Plural
| Nominativ |
coinquinandi
|
coinquinandae
|
coinquinanda
|
| Genitiv |
coinquinandorum
|
coinquinandarum
|
coinquinandorum
|
| Dativ |
coinquinandis
|
coinquinandis
|
coinquinandis
|
| Akkusativ |
coinquinandos
|
coinquinandas
|
coinquinanda
|
| Ablativ |
coinquinandis
|
coinquinandis
|
coinquinandis
|
| Vokativ |
coinquinandi
|
coinquinandae
|
coinquinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coinquinans
|
coinquinans
|
coinquinans
|
| Genitiv |
coinquinantis
|
coinquinantis
|
coinquinantis
|
| Dativ |
coinquinanti
|
coinquinanti
|
coinquinanti
|
| Akkusativ |
coinquinantem
|
coinquinantem
|
coinquinans
|
| Ablativ |
coinquinanti coinquinante
|
coinquinanti coinquinante
|
coinquinanti coinquinante
|
| Vokativ |
coinquinans
|
coinquinans
|
coinquinans
|
Plural
| Nominativ |
coinquinantes
|
coinquinantes
|
coinquinantia
|
| Genitiv |
coinquinantium coinquinantum
|
coinquinantium coinquinantum
|
coinquinantium coinquinantum
|
| Dativ |
coinquinantibus
|
coinquinantibus
|
coinquinantibus
|
| Akkusativ |
coinquinantes
|
coinquinantes
|
coinquinantia
|
| Ablativ |
coinquinantibus
|
coinquinantibus
|
coinquinantibus
|
| Vokativ |
coinquinantes
|
coinquinantes
|
coinquinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coinquinatus
|
coinquinata
|
coinquinatum
|
| Genitiv |
coinquinati
|
coinquinatae
|
coinquinati
|
| Dativ |
coinquinato
|
coinquinatae
|
coinquinato
|
| Akkusativ |
coinquinatum
|
coinquinatam
|
coinquinatum
|
| Ablativ |
coinquinato
|
coinquinata
|
coinquinato
|
| Vokativ |
coinquinate
|
coinquinata
|
coinquinatum
|
Plural
| Nominativ |
coinquinati
|
coinquinatae
|
coinquinata
|
| Genitiv |
coinquinatorum
|
coinquinatarum
|
coinquinatorum
|
| Dativ |
coinquinatis
|
coinquinatis
|
coinquinatis
|
| Akkusativ |
coinquinatos
|
coinquinatas
|
coinquinata
|
| Ablativ |
coinquinatis
|
coinquinatis
|
coinquinatis
|
| Vokativ |
coinquinati
|
coinquinatae
|
coinquinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coinquinaturus
|
coinquinatura
|
coinquinaturum
|
| Genitiv |
coinquinaturi
|
coinquinaturae
|
coinquinaturi
|
| Dativ |
coinquinaturo
|
coinquinaturae
|
coinquinaturo
|
| Akkusativ |
coinquinaturum
|
coinquinaturam
|
coinquinaturum
|
| Ablativ |
coinquinaturo
|
coinquinatura
|
coinquinaturo
|
| Vokativ |
coinquinature
|
coinquinatura
|
coinquinaturum
|
Plural
| Nominativ |
coinquinaturi
|
coinquinaturae
|
coinquinatura
|
| Genitiv |
coinquinaturorum
|
coinquinaturarum
|
coinquinaturorum
|
| Dativ |
coinquinaturis
|
coinquinaturis
|
coinquinaturis
|
| Akkusativ |
coinquinaturos
|
coinquinaturas
|
coinquinatura
|
| Ablativ |
coinquinaturis
|
coinquinaturis
|
coinquinaturis
|
| Vokativ |
coinquinaturi
|
coinquinaturae
|
coinquinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
coinquinatum
|
coinquinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquino
|
ich besudle |
| 2. Person Singular |
coinquinas
|
du besudelst |
| 3. Person Singular |
coinquinat
|
er/sie/es besudelt |
| 1. Person Plural |
coinquinamus
|
wir besudeln |
| 2. Person Plural |
coinquinatis
|
ihr besudelt |
| 3. Person Plural |
coinquinant
|
sie besudeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinor
|
ich werde besudelt |
| 2. Person Singular |
coinquinaris coinquinare
|
du wirst besudelt |
| 3. Person Singular |
coinquinatur
|
er/sie/es wird besudelt |
| 1. Person Plural |
coinquinamur
|
wir werden besudelt |
| 2. Person Plural |
coinquinamini
|
ihr werdet besudelt |
| 3. Person Plural |
coinquinantur
|
sie werden besudelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinem
|
ich besudle |
| 2. Person Singular |
coinquines
|
du besudelst |
| 3. Person Singular |
coinquinet
|
er/sie/es besudle |
| 1. Person Plural |
coinquinemus
|
wir besudeln |
| 2. Person Plural |
coinquinetis
|
ihr besudelt |
| 3. Person Plural |
coinquinent
|
sie besudeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquiner
|
ich werde besudelt |
| 2. Person Singular |
coinquineris coinquinere
|
du werdest besudelt |
| 3. Person Singular |
coinquinetur
|
er/sie/es werde besudelt |
| 1. Person Plural |
coinquinemur
|
wir werden besudelt |
| 2. Person Plural |
coinquinemini
|
ihr werdet besudelt |
| 3. Person Plural |
coinquinentur
|
sie werden besudelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinabam
|
ich besudelte |
| 2. Person Singular |
coinquinabas
|
du besudeltest |
| 3. Person Singular |
coinquinabat
|
er/sie/es besudelte |
| 1. Person Plural |
coinquinabamus
|
wir besudelten |
| 2. Person Plural |
coinquinabatis
|
ihr besudeltet |
| 3. Person Plural |
coinquinabant
|
sie besudelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinabar
|
ich wurde besudelt |
| 2. Person Singular |
coinquinabaris coinquinabare
|
du wurdest besudelt |
| 3. Person Singular |
coinquinabatur
|
er/sie/es wurde besudelt |
| 1. Person Plural |
coinquinabamur
|
wir wurden besudelt |
| 2. Person Plural |
coinquinabamini
|
ihr wurdet besudelt |
| 3. Person Plural |
coinquinabantur
|
sie wurden besudelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinarem
|
ich besudelte |
| 2. Person Singular |
coinquinares
|
du besudeltest |
| 3. Person Singular |
coinquinaret
|
er/sie/es besudelte |
| 1. Person Plural |
coinquinaremus
|
wir besudelten |
| 2. Person Plural |
coinquinaretis
|
ihr besudeltet |
| 3. Person Plural |
coinquinarent
|
sie besudelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinarer
|
ich würde besudelt |
| 2. Person Singular |
coinquinareris coinquinarere
|
du würdest besudelt |
| 3. Person Singular |
coinquinaretur
|
er/sie/es würde besudelt |
| 1. Person Plural |
coinquinaremur
|
wir würden besudelt |
| 2. Person Plural |
coinquinaremini
|
ihr würdet besudelt |
| 3. Person Plural |
coinquinarentur
|
sie würden besudelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinabo
|
ich werde besudeln |
| 2. Person Singular |
coinquinabis
|
du wirst besudeln |
| 3. Person Singular |
coinquinabit
|
er/sie/es wird besudeln |
| 1. Person Plural |
coinquinabimus
|
wir werden besudeln |
| 2. Person Plural |
coinquinabitis
|
ihr werdet besudeln |
| 3. Person Plural |
coinquinabunt
|
sie werden besudeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinabor
|
ich werde besudelt werden |
| 2. Person Singular |
coinquinaberis coinquinabere
|
du wirst besudelt werden |
| 3. Person Singular |
coinquinabitur
|
er/sie/es wird besudelt werden |
| 1. Person Plural |
coinquinabimur
|
wir werden besudelt werden |
| 2. Person Plural |
coinquinabimini
|
ihr werdet besudelt werden |
| 3. Person Plural |
coinquinabuntur
|
sie werden besudelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinavi
|
ich habe besudelt |
| 2. Person Singular |
coinquinavisti
|
du hast besudelt |
| 3. Person Singular |
coinquinavit
|
er/sie/es hat besudelt |
| 1. Person Plural |
coinquinavimus
|
wir haben besudelt |
| 2. Person Plural |
coinquinavistis
|
ihr habt besudelt |
| 3. Person Plural |
coinquinaverunt coinquinavere
|
sie haben besudelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinatus sum
|
ich bin besudelt worden |
| 2. Person Singular |
coinquinatus es
|
du bist besudelt worden |
| 3. Person Singular |
coinquinatus est
|
er/sie/es ist besudelt worden |
| 1. Person Plural |
coinquinati sumus
|
wir sind besudelt worden |
| 2. Person Plural |
coinquinati estis
|
ihr seid besudelt worden |
| 3. Person Plural |
coinquinati sunt
|
sie sind besudelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinaverim
|
ich habe besudelt |
| 2. Person Singular |
coinquinaveris
|
du habest besudelt |
| 3. Person Singular |
coinquinaverit
|
er/sie/es habe besudelt |
| 1. Person Plural |
coinquinaverimus
|
wir haben besudelt |
| 2. Person Plural |
coinquinaveritis
|
ihr habet besudelt |
| 3. Person Plural |
coinquinaverint
|
sie haben besudelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinatus sim
|
ich sei besudelt worden |
| 2. Person Singular |
coinquinatus sis
|
du seiest besudelt worden |
| 3. Person Singular |
coinquinatus sit
|
er/sie/es sei besudelt worden |
| 1. Person Plural |
coinquinati simus
|
wir seien besudelt worden |
| 2. Person Plural |
coinquinati sitis
|
ihr seiet besudelt worden |
| 3. Person Plural |
coinquinati sint
|
sie seien besudelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinaveram
|
ich hatte besudelt |
| 2. Person Singular |
coinquinaveras
|
du hattest besudelt |
| 3. Person Singular |
coinquinaverat
|
er/sie/es hatte besudelt |
| 1. Person Plural |
coinquinaveramus
|
wir hatten besudelt |
| 2. Person Plural |
coinquinaveratis
|
ihr hattet besudelt |
| 3. Person Plural |
coinquinaverant
|
sie hatten besudelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinatus eram
|
ich war besudelt worden |
| 2. Person Singular |
coinquinatus eras
|
du warst besudelt worden |
| 3. Person Singular |
coinquinatus erat
|
er/sie/es war besudelt worden |
| 1. Person Plural |
coinquinati eramus
|
wir waren besudelt worden |
| 2. Person Plural |
coinquinati eratis
|
ihr wart besudelt worden |
| 3. Person Plural |
coinquinati erant
|
sie waren besudelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinavissem
|
ich hätte besudelt |
| 2. Person Singular |
coinquinavisses
|
du hättest besudelt |
| 3. Person Singular |
coinquinavisset
|
er/sie/es hätte besudelt |
| 1. Person Plural |
coinquinavissemus
|
wir hätten besudelt |
| 2. Person Plural |
coinquinavissetis
|
ihr hättet besudelt |
| 3. Person Plural |
coinquinavissent
|
sie hätten besudelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinatus essem
|
ich wäre besudelt worden |
| 2. Person Singular |
coinquinatus esses
|
du wärest besudelt worden |
| 3. Person Singular |
coinquinatus esset
|
er/sie/es wäre besudelt worden |
| 1. Person Plural |
coinquinati essemus
|
wir wären besudelt worden |
| 2. Person Plural |
coinquinati essetis
|
ihr wäret besudelt worden |
| 3. Person Plural |
coinquinati essent
|
sie wären besudelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinavero
|
ich werde besudelt haben |
| 2. Person Singular |
coinquinaveris
|
du wirst besudelt haben |
| 3. Person Singular |
coinquinaverit
|
er/sie/es wird besudelt haben |
| 1. Person Plural |
coinquinaverimus
|
wir werden besudelt haben |
| 2. Person Plural |
coinquinaveritis
|
ihr werdet besudelt haben |
| 3. Person Plural |
coinquinaverint
|
sie werden besudelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinatus ero
|
ich werde besudelt worden sein |
| 2. Person Singular |
coinquinatus eris
|
du wirst besudelt worden sein |
| 3. Person Singular |
coinquinatus erit
|
er/sie/es wird besudelt worden sein |
| 1. Person Plural |
coinquinati erimus
|
wir werden besudelt worden sein |
| 2. Person Plural |
coinquinati eritis
|
ihr werdet besudelt worden sein |
| 3. Person Plural |
coinquinati erunt
|
sie werden besudelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coinquinare
|
besudeln |
| Vorzeitigkeit |
coinquinavisse
|
besudelt haben |
| Nachzeitigkeit |
coinquinaturum esse
|
besudeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coinquinari coinquinarier
|
besudelt werden |
| Vorzeitigkeit |
coinquinatum esse
|
besudelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
coinquinatum iri
|
künftig besudelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
coinquina
|
besudle! |
| 2. Person Plural |
coinquinate
|
besudelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
coinquinato
|
| 3. Person Singular |
coinquinato
|
| 2. Person Plural |
coinquinatote
|
| 3. Person Plural |
coinquinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
coinquinare
|
das Besudeln |
| Genitiv |
coinquinandi
|
des Besudelnes |
| Dativ |
coinquinando
|
dem Besudeln |
| Akkusativ |
coinquinandum
|
das Besudeln |
| Ablativ |
coinquinando
|
durch das Besudeln |
| Vokativ |
coinquinande
|
Besudeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coinquinandus
|
coinquinanda
|
coinquinandum
|
| Genitiv |
coinquinandi
|
coinquinandae
|
coinquinandi
|
| Dativ |
coinquinando
|
coinquinandae
|
coinquinando
|
| Akkusativ |
coinquinandum
|
coinquinandam
|
coinquinandum
|
| Ablativ |
coinquinando
|
coinquinanda
|
coinquinando
|
| Vokativ |
coinquinande
|
coinquinanda
|
coinquinandum
|
Plural
| Nominativ |
coinquinandi
|
coinquinandae
|
coinquinanda
|
| Genitiv |
coinquinandorum
|
coinquinandarum
|
coinquinandorum
|
| Dativ |
coinquinandis
|
coinquinandis
|
coinquinandis
|
| Akkusativ |
coinquinandos
|
coinquinandas
|
coinquinanda
|
| Ablativ |
coinquinandis
|
coinquinandis
|
coinquinandis
|
| Vokativ |
coinquinandi
|
coinquinandae
|
coinquinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coinquinans
|
coinquinans
|
coinquinans
|
| Genitiv |
coinquinantis
|
coinquinantis
|
coinquinantis
|
| Dativ |
coinquinanti
|
coinquinanti
|
coinquinanti
|
| Akkusativ |
coinquinantem
|
coinquinantem
|
coinquinans
|
| Ablativ |
coinquinanti coinquinante
|
coinquinanti coinquinante
|
coinquinanti coinquinante
|
| Vokativ |
coinquinans
|
coinquinans
|
coinquinans
|
Plural
| Nominativ |
coinquinantes
|
coinquinantes
|
coinquinantia
|
| Genitiv |
coinquinantium coinquinantum
|
coinquinantium coinquinantum
|
coinquinantium coinquinantum
|
| Dativ |
coinquinantibus
|
coinquinantibus
|
coinquinantibus
|
| Akkusativ |
coinquinantes
|
coinquinantes
|
coinquinantia
|
| Ablativ |
coinquinantibus
|
coinquinantibus
|
coinquinantibus
|
| Vokativ |
coinquinantes
|
coinquinantes
|
coinquinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coinquinatus
|
coinquinata
|
coinquinatum
|
| Genitiv |
coinquinati
|
coinquinatae
|
coinquinati
|
| Dativ |
coinquinato
|
coinquinatae
|
coinquinato
|
| Akkusativ |
coinquinatum
|
coinquinatam
|
coinquinatum
|
| Ablativ |
coinquinato
|
coinquinata
|
coinquinato
|
| Vokativ |
coinquinate
|
coinquinata
|
coinquinatum
|
Plural
| Nominativ |
coinquinati
|
coinquinatae
|
coinquinata
|
| Genitiv |
coinquinatorum
|
coinquinatarum
|
coinquinatorum
|
| Dativ |
coinquinatis
|
coinquinatis
|
coinquinatis
|
| Akkusativ |
coinquinatos
|
coinquinatas
|
coinquinata
|
| Ablativ |
coinquinatis
|
coinquinatis
|
coinquinatis
|
| Vokativ |
coinquinati
|
coinquinatae
|
coinquinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coinquinaturus
|
coinquinatura
|
coinquinaturum
|
| Genitiv |
coinquinaturi
|
coinquinaturae
|
coinquinaturi
|
| Dativ |
coinquinaturo
|
coinquinaturae
|
coinquinaturo
|
| Akkusativ |
coinquinaturum
|
coinquinaturam
|
coinquinaturum
|
| Ablativ |
coinquinaturo
|
coinquinatura
|
coinquinaturo
|
| Vokativ |
coinquinature
|
coinquinatura
|
coinquinaturum
|
Plural
| Nominativ |
coinquinaturi
|
coinquinaturae
|
coinquinatura
|
| Genitiv |
coinquinaturorum
|
coinquinaturarum
|
coinquinaturorum
|
| Dativ |
coinquinaturis
|
coinquinaturis
|
coinquinaturis
|
| Akkusativ |
coinquinaturos
|
coinquinaturas
|
coinquinatura
|
| Ablativ |
coinquinaturis
|
coinquinaturis
|
coinquinaturis
|
| Vokativ |
coinquinaturi
|
coinquinaturae
|
coinquinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
coinquinatum
|
coinquinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquino
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinas
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinat
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinamus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinatis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinor
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinaris coinquinare
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinatur
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinamur
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinamini
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinem
|
|
| 2. Person Singular |
coinquines
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinet
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinemus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinetis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquiner
|
|
| 2. Person Singular |
coinquineris coinquinere
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinetur
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinemur
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinemini
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinabam
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinabas
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinabat
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinabamus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinabatis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinabar
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinabaris coinquinabare
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinabatur
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinabamur
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinabamini
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinarem
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinares
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinaret
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinaremus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinaretis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinarer
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinareris coinquinarere
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinaretur
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinaremur
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinaremini
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinabo
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinabis
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinabit
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinabimus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinabitis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinabor
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinaberis coinquinabere
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinabitur
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinabimur
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinabimini
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinavi
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinavisti
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinavit
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinavimus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinavistis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinaverunt coinquinavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinatus es
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinatus est
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinati estis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinaverim
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinati simus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinaveram
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinaveras
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinaverat
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinavissem
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinavisses
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinavisset
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinavero
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coinquinare
|
|
| Vorzeitigkeit |
coinquinavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
coinquinaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coinquinari coinquinarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
coinquinatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
coinquinatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
coinquina
|
! |
| 2. Person Plural |
coinquinate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
coinquinato
|
| 3. Person Singular |
coinquinato
|
| 2. Person Plural |
coinquinatote
|
| 3. Person Plural |
coinquinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
coinquinare
|
|
| Genitiv |
coinquinandi
|
|
| Dativ |
coinquinando
|
|
| Akkusativ |
coinquinandum
|
|
| Ablativ |
coinquinando
|
|
| Vokativ |
coinquinande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coinquinandus
|
coinquinanda
|
coinquinandum
|
| Genitiv |
coinquinandi
|
coinquinandae
|
coinquinandi
|
| Dativ |
coinquinando
|
coinquinandae
|
coinquinando
|
| Akkusativ |
coinquinandum
|
coinquinandam
|
coinquinandum
|
| Ablativ |
coinquinando
|
coinquinanda
|
coinquinando
|
| Vokativ |
coinquinande
|
coinquinanda
|
coinquinandum
|
Plural
| Nominativ |
coinquinandi
|
coinquinandae
|
coinquinanda
|
| Genitiv |
coinquinandorum
|
coinquinandarum
|
coinquinandorum
|
| Dativ |
coinquinandis
|
coinquinandis
|
coinquinandis
|
| Akkusativ |
coinquinandos
|
coinquinandas
|
coinquinanda
|
| Ablativ |
coinquinandis
|
coinquinandis
|
coinquinandis
|
| Vokativ |
coinquinandi
|
coinquinandae
|
coinquinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coinquinans
|
coinquinans
|
coinquinans
|
| Genitiv |
coinquinantis
|
coinquinantis
|
coinquinantis
|
| Dativ |
coinquinanti
|
coinquinanti
|
coinquinanti
|
| Akkusativ |
coinquinantem
|
coinquinantem
|
coinquinans
|
| Ablativ |
coinquinanti coinquinante
|
coinquinanti coinquinante
|
coinquinanti coinquinante
|
| Vokativ |
coinquinans
|
coinquinans
|
coinquinans
|
Plural
| Nominativ |
coinquinantes
|
coinquinantes
|
coinquinantia
|
| Genitiv |
coinquinantium coinquinantum
|
coinquinantium coinquinantum
|
coinquinantium coinquinantum
|
| Dativ |
coinquinantibus
|
coinquinantibus
|
coinquinantibus
|
| Akkusativ |
coinquinantes
|
coinquinantes
|
coinquinantia
|
| Ablativ |
coinquinantibus
|
coinquinantibus
|
coinquinantibus
|
| Vokativ |
coinquinantes
|
coinquinantes
|
coinquinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coinquinatus
|
coinquinata
|
coinquinatum
|
| Genitiv |
coinquinati
|
coinquinatae
|
coinquinati
|
| Dativ |
coinquinato
|
coinquinatae
|
coinquinato
|
| Akkusativ |
coinquinatum
|
coinquinatam
|
coinquinatum
|
| Ablativ |
coinquinato
|
coinquinata
|
coinquinato
|
| Vokativ |
coinquinate
|
coinquinata
|
coinquinatum
|
Plural
| Nominativ |
coinquinati
|
coinquinatae
|
coinquinata
|
| Genitiv |
coinquinatorum
|
coinquinatarum
|
coinquinatorum
|
| Dativ |
coinquinatis
|
coinquinatis
|
coinquinatis
|
| Akkusativ |
coinquinatos
|
coinquinatas
|
coinquinata
|
| Ablativ |
coinquinatis
|
coinquinatis
|
coinquinatis
|
| Vokativ |
coinquinati
|
coinquinatae
|
coinquinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coinquinaturus
|
coinquinatura
|
coinquinaturum
|
| Genitiv |
coinquinaturi
|
coinquinaturae
|
coinquinaturi
|
| Dativ |
coinquinaturo
|
coinquinaturae
|
coinquinaturo
|
| Akkusativ |
coinquinaturum
|
coinquinaturam
|
coinquinaturum
|
| Ablativ |
coinquinaturo
|
coinquinatura
|
coinquinaturo
|
| Vokativ |
coinquinature
|
coinquinatura
|
coinquinaturum
|
Plural
| Nominativ |
coinquinaturi
|
coinquinaturae
|
coinquinatura
|
| Genitiv |
coinquinaturorum
|
coinquinaturarum
|
coinquinaturorum
|
| Dativ |
coinquinaturis
|
coinquinaturis
|
coinquinaturis
|
| Akkusativ |
coinquinaturos
|
coinquinaturas
|
coinquinatura
|
| Ablativ |
coinquinaturis
|
coinquinaturis
|
coinquinaturis
|
| Vokativ |
coinquinaturi
|
coinquinaturae
|
coinquinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
coinquinatum
|
coinquinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquino
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinas
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinat
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinamus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinatis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinor
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinaris coinquinare
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinatur
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinamur
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinamini
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinem
|
|
| 2. Person Singular |
coinquines
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinet
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinemus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinetis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquiner
|
|
| 2. Person Singular |
coinquineris coinquinere
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinetur
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinemur
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinemini
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinabam
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinabas
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinabat
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinabamus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinabatis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinabar
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinabaris coinquinabare
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinabatur
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinabamur
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinabamini
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinarem
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinares
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinaret
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinaremus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinaretis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinarer
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinareris coinquinarere
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinaretur
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinaremur
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinaremini
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinabo
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinabis
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinabit
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinabimus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinabitis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinabor
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinaberis coinquinabere
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinabitur
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinabimur
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinabimini
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinavi
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinavisti
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinavit
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinavimus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinavistis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinaverunt coinquinavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinatus es
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinatus est
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinati estis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinaverim
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinati simus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinaveram
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinaveras
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinaverat
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinavissem
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinavisses
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinavisset
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinavero
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coinquinatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
coinquinatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
coinquinatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
coinquinati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
coinquinati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
coinquinati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coinquinare
|
|
| Vorzeitigkeit |
coinquinavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
coinquinaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coinquinari coinquinarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
coinquinatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
coinquinatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
coinquina
|
! |
| 2. Person Plural |
coinquinate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
coinquinato
|
| 3. Person Singular |
coinquinato
|
| 2. Person Plural |
coinquinatote
|
| 3. Person Plural |
coinquinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
coinquinare
|
|
| Genitiv |
coinquinandi
|
|
| Dativ |
coinquinando
|
|
| Akkusativ |
coinquinandum
|
|
| Ablativ |
coinquinando
|
|
| Vokativ |
coinquinande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coinquinandus
|
coinquinanda
|
coinquinandum
|
| Genitiv |
coinquinandi
|
coinquinandae
|
coinquinandi
|
| Dativ |
coinquinando
|
coinquinandae
|
coinquinando
|
| Akkusativ |
coinquinandum
|
coinquinandam
|
coinquinandum
|
| Ablativ |
coinquinando
|
coinquinanda
|
coinquinando
|
| Vokativ |
coinquinande
|
coinquinanda
|
coinquinandum
|
Plural
| Nominativ |
coinquinandi
|
coinquinandae
|
coinquinanda
|
| Genitiv |
coinquinandorum
|
coinquinandarum
|
coinquinandorum
|
| Dativ |
coinquinandis
|
coinquinandis
|
coinquinandis
|
| Akkusativ |
coinquinandos
|
coinquinandas
|
coinquinanda
|
| Ablativ |
coinquinandis
|
coinquinandis
|
coinquinandis
|
| Vokativ |
coinquinandi
|
coinquinandae
|
coinquinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coinquinans
|
coinquinans
|
coinquinans
|
| Genitiv |
coinquinantis
|
coinquinantis
|
coinquinantis
|
| Dativ |
coinquinanti
|
coinquinanti
|
coinquinanti
|
| Akkusativ |
coinquinantem
|
coinquinantem
|
coinquinans
|
| Ablativ |
coinquinanti coinquinante
|
coinquinanti coinquinante
|
coinquinanti coinquinante
|
| Vokativ |
coinquinans
|
coinquinans
|
coinquinans
|
Plural
| Nominativ |
coinquinantes
|
coinquinantes
|
coinquinantia
|
| Genitiv |
coinquinantium coinquinantum
|
coinquinantium coinquinantum
|
coinquinantium coinquinantum
|
| Dativ |
coinquinantibus
|
coinquinantibus
|
coinquinantibus
|
| Akkusativ |
coinquinantes
|
coinquinantes
|
coinquinantia
|
| Ablativ |
coinquinantibus
|
coinquinantibus
|
coinquinantibus
|
| Vokativ |
coinquinantes
|
coinquinantes
|
coinquinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coinquinatus
|
coinquinata
|
coinquinatum
|
| Genitiv |
coinquinati
|
coinquinatae
|
coinquinati
|
| Dativ |
coinquinato
|
coinquinatae
|
coinquinato
|
| Akkusativ |
coinquinatum
|
coinquinatam
|
coinquinatum
|
| Ablativ |
coinquinato
|
coinquinata
|
coinquinato
|
| Vokativ |
coinquinate
|
coinquinata
|
coinquinatum
|
Plural
| Nominativ |
coinquinati
|
coinquinatae
|
coinquinata
|
| Genitiv |
coinquinatorum
|
coinquinatarum
|
coinquinatorum
|
| Dativ |
coinquinatis
|
coinquinatis
|
coinquinatis
|
| Akkusativ |
coinquinatos
|
coinquinatas
|
coinquinata
|
| Ablativ |
coinquinatis
|
coinquinatis
|
coinquinatis
|
| Vokativ |
coinquinati
|
coinquinatae
|
coinquinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coinquinaturus
|
coinquinatura
|
coinquinaturum
|
| Genitiv |
coinquinaturi
|
coinquinaturae
|
coinquinaturi
|
| Dativ |
coinquinaturo
|
coinquinaturae
|
coinquinaturo
|
| Akkusativ |
coinquinaturum
|
coinquinaturam
|
coinquinaturum
|
| Ablativ |
coinquinaturo
|
coinquinatura
|
coinquinaturo
|
| Vokativ |
coinquinature
|
coinquinatura
|
coinquinaturum
|
Plural
| Nominativ |
coinquinaturi
|
coinquinaturae
|
coinquinatura
|
| Genitiv |
coinquinaturorum
|
coinquinaturarum
|
coinquinaturorum
|
| Dativ |
coinquinaturis
|
coinquinaturis
|
coinquinaturis
|
| Akkusativ |
coinquinaturos
|
coinquinaturas
|
coinquinatura
|
| Ablativ |
coinquinaturis
|
coinquinaturis
|
coinquinaturis
|
| Vokativ |
coinquinaturi
|
coinquinaturae
|
coinquinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
coinquinatum
|
coinquinatu
|