Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| coire | Verb | Infinitiv | zusammenkommen ein Abkommen schließen Geschlechtsverkehr haben heilen (Wunde) sich sammeln (Flüssigkeit) sich treffen sich vereinigen sich versammeln sich verschwören zusammenpassen |
|
| coire | Verb | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst getroffen du wirst vereinigt du wirst versammelt du wirst verschworen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coeo |
ich komme zusammen |
| 2. Person Singular | cois |
du kommst zusammen |
| 3. Person Singular | coit |
er/sie/es kommt zusammen |
| 1. Person Plural | coimus |
wir kommen zusammen |
| 2. Person Plural | coitis |
ihr kommt zusammen |
| 3. Person Plural | coeunt |
sie kommen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coeor |
|
| 2. Person Singular | coiris coire |
|
| 3. Person Singular | coitur |
|
| 1. Person Plural | coimur |
|
| 2. Person Plural | coimini |
|
| 3. Person Plural | coeuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coeam |
ich komme zusammen |
| 2. Person Singular | coeas |
du kommest zusammen |
| 3. Person Singular | coeat |
er/sie/es komme zusammen |
| 1. Person Plural | coeamus |
wir kommen zusammen |
| 2. Person Plural | coeatis |
ihr kommet zusammen |
| 3. Person Plural | coeant |
sie kommen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coear |
|
| 2. Person Singular | coiaris coiare |
|
| 3. Person Singular | coiatur |
|
| 1. Person Plural | coiamur |
|
| 2. Person Plural | coiamini |
|
| 3. Person Plural | coeantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coibam coiebam |
ich kam zusammen |
| 2. Person Singular | coibas coiebas |
du kamst zusammen |
| 3. Person Singular | coibat coiebat |
er/sie/es kam zusammen |
| 1. Person Plural | coibamus coiebamus |
wir kamen zusammen |
| 2. Person Plural | coibatis coiebatis |
ihr kamt zusammen |
| 3. Person Plural | coibant coiebant |
sie kamen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coibar |
|
| 2. Person Singular | coibaris coibare |
|
| 3. Person Singular | coibatur |
|
| 1. Person Plural | coibamur |
|
| 2. Person Plural | coibamini |
|
| 3. Person Plural | coibantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coirem |
ich käme zusammen |
| 2. Person Singular | coires |
du kämest zusammen |
| 3. Person Singular | coiret |
er/sie/es käme zusammen |
| 1. Person Plural | coiremus |
wir kämen zusammen |
| 2. Person Plural | coiretis |
ihr kämet zusammen |
| 3. Person Plural | coirent |
sie kämen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coirer |
|
| 2. Person Singular | coireris coirere |
|
| 3. Person Singular | coiretur |
|
| 1. Person Plural | coiremur |
|
| 2. Person Plural | coiremini |
|
| 3. Person Plural | coirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coibo coiam |
ich werde zusammenkommen |
| 2. Person Singular | coibis coies |
du wirst zusammenkommen |
| 3. Person Singular | coibit coiet |
er/sie/es wird zusammenkommen |
| 1. Person Plural | coibimus coiemus |
wir werden zusammenkommen |
| 2. Person Plural | coibitis coietis |
ihr werdet zusammenkommen |
| 3. Person Plural | coibunt coient |
sie werden zusammenkommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coibor coiar |
|
| 2. Person Singular | coiberis coibere coieris coiere |
|
| 3. Person Singular | coibitur coietur |
|
| 1. Person Plural | coibimur coiemur |
|
| 2. Person Plural | coibimini coiemini |
|
| 3. Person Plural | coibuntur coientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivi |
ich bin zusammengekommen |
| 2. Person Singular | coivisti |
du bist zusammengekommen |
| 3. Person Singular | coivit |
er/sie/es ist zusammengekommen |
| 1. Person Plural | coivimus |
wir sind zusammengekommen |
| 2. Person Plural | coivistis |
ihr seid zusammengekommen |
| 3. Person Plural | coiverunt coivere |
sie sind zusammengekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus sum |
|
| 2. Person Singular | coitus es |
|
| 3. Person Singular | coitus est |
|
| 1. Person Plural | coiti sumus |
|
| 2. Person Plural | coiti estis |
|
| 3. Person Plural | coiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coiverim |
ich sei zusammengekommen |
| 2. Person Singular | coiveris |
du seiest zusammengekommen |
| 3. Person Singular | coiverit |
er/sie/es sei zusammengekommen |
| 1. Person Plural | coiverimus |
wir seien zusammengekommen |
| 2. Person Plural | coiveritis |
ihr seiet zusammengekommen |
| 3. Person Plural | coiverint |
sie seien zusammengekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus sim |
|
| 2. Person Singular | coitus sis |
|
| 3. Person Singular | coitus sit |
|
| 1. Person Plural | coiti simus |
|
| 2. Person Plural | coiti sitis |
|
| 3. Person Plural | coiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coiveram |
ich war zusammengekommen |
| 2. Person Singular | coiveras |
du warst zusammengekommen |
| 3. Person Singular | coiverat |
er/sie/es war zusammengekommen |
| 1. Person Plural | coiveramus |
wir waren zusammengekommen |
| 2. Person Plural | coiveratis |
ihr wart zusammengekommen |
| 3. Person Plural | coiverant |
sie waren zusammengekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus eram |
|
| 2. Person Singular | coitus eras |
|
| 3. Person Singular | coitus erat |
|
| 1. Person Plural | coiti eramus |
|
| 2. Person Plural | coiti eratis |
|
| 3. Person Plural | coiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivissem |
ich wäre zusammengekommen |
| 2. Person Singular | coivisses |
du wärest zusammengekommen |
| 3. Person Singular | coivisset |
er/sie/es wäre zusammengekommen |
| 1. Person Plural | coivissemus |
wir wären zusammengekommen |
| 2. Person Plural | coivissetis |
ihr wäret zusammengekommen |
| 3. Person Plural | coivissent |
sie wären zusammengekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus essem |
|
| 2. Person Singular | coitus esses |
|
| 3. Person Singular | coitus esset |
|
| 1. Person Plural | coiti essemus |
|
| 2. Person Plural | coiti essetis |
|
| 3. Person Plural | coiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivero |
ich werde zusammengekommen sein |
| 2. Person Singular | coiveris |
du wirst zusammengekommen sein |
| 3. Person Singular | coiverit |
er/sie/es wird zusammengekommen sein |
| 1. Person Plural | coiverimus |
wir werden zusammengekommen sein |
| 2. Person Plural | coiveritis |
ihr werdet zusammengekommen sein |
| 3. Person Plural | coiverint |
sie werden zusammengekommen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus ero |
|
| 2. Person Singular | coitus eris |
|
| 3. Person Singular | coitus erit |
|
| 1. Person Plural | coiti erimus |
|
| 2. Person Plural | coiti eritis |
|
| 3. Person Plural | coiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | coire |
zusammenkommen |
| Vorzeitigkeit | coivisse |
zusammengekommen sein |
| Nachzeitigkeit | coiturum esse |
zusammenkommen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | coiri coirier |
|
| Vorzeitigkeit | coitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | coitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | coi |
komme zusammen; komm zusammen! |
| 2. Person Plural | coite |
kommt zusammen! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | coito |
| 3. Person Singular | coito |
| 2. Person Plural | coitote |
| 3. Person Plural | coeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | coire |
das Zusammenkommen |
| Genitiv | coeundi |
des Zusammenkommens |
| Dativ | coeundo |
dem Zusammenkommen |
| Akkusativ | coeundum |
das Zusammenkommen |
| Ablativ | coeundo |
durch das Zusammenkommen |
| Vokativ | coeunde |
Zusammenkommen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coeundus |
coeunda |
coeundum |
| Genitiv | coeundi |
coeundae |
coeundi |
| Dativ | coeundo |
coeundae |
coeundo |
| Akkusativ | coeundum |
coeundam |
coeundum |
| Ablativ | coeundo |
coeunda |
coeundo |
| Vokativ | coeunde |
coeunda |
coeundum |
Plural
| Nominativ | coeundi |
coeundae |
coeunda |
| Genitiv | coeundorum |
coeundarum |
coeundorum |
| Dativ | coeundis |
coeundis |
coeundis |
| Akkusativ | coeundos |
coeundas |
coeunda |
| Ablativ | coeundis |
coeundis |
coeundis |
| Vokativ | coeundi |
coeundae |
coeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coiens |
coiens |
coiens |
| Genitiv | coeuntis coientis |
coeuntis coientis |
coeuntis coientis |
| Dativ | coeunti coienti |
coeunti coienti |
coeunti coienti |
| Akkusativ | coeuntem coientem |
coeuntem coientem |
coiens |
| Ablativ | coeunti coeunte coienti coiente |
coeunti coeunte coienti coiente |
coeunti coeunte coienti coiente |
| Vokativ | coiens |
coiens |
coiens |
Plural
| Nominativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
| Genitiv | coeuntium coientium |
coeuntium coientium |
coeuntium coientium |
| Dativ | coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
| Akkusativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
| Ablativ | coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
| Vokativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coitus |
coita |
coitum |
| Genitiv | coiti |
coitae |
coiti |
| Dativ | coito |
coitae |
coito |
| Akkusativ | coitum |
coitam |
coitum |
| Ablativ | coito |
coita |
coito |
| Vokativ | coite |
coita |
coitum |
Plural
| Nominativ | coiti |
coitae |
coita |
| Genitiv | coitorum |
coitarum |
coitorum |
| Dativ | coitis |
coitis |
coitis |
| Akkusativ | coitos |
coitas |
coita |
| Ablativ | coitis |
coitis |
coitis |
| Vokativ | coiti |
coitae |
coita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coiturus |
coitura |
coiturum |
| Genitiv | coituri |
coiturae |
coituri |
| Dativ | coituro |
coiturae |
coituro |
| Akkusativ | coiturum |
coituram |
coiturum |
| Ablativ | coituro |
coitura |
coituro |
| Vokativ | coiture |
coitura |
coiturum |
Plural
| Nominativ | coituri |
coiturae |
coitura |
| Genitiv | coiturorum |
coiturarum |
coiturorum |
| Dativ | coituris |
coituris |
coituris |
| Akkusativ | coituros |
coituras |
coitura |
| Ablativ | coituris |
coituris |
coituris |
| Vokativ | coituri |
coiturae |
coitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| coitum |
coitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coeo |
|
| 2. Person Singular | cois |
|
| 3. Person Singular | coit |
|
| 1. Person Plural | coimus |
|
| 2. Person Plural | coitis |
|
| 3. Person Plural | coeunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coeor |
|
| 2. Person Singular | coiris coire |
|
| 3. Person Singular | coitur |
|
| 1. Person Plural | coimur |
|
| 2. Person Plural | coimini |
|
| 3. Person Plural | coeuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coeam |
|
| 2. Person Singular | coeas |
|
| 3. Person Singular | coeat |
|
| 1. Person Plural | coeamus |
|
| 2. Person Plural | coeatis |
|
| 3. Person Plural | coeant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coear |
|
| 2. Person Singular | coiaris coiare |
|
| 3. Person Singular | coiatur |
|
| 1. Person Plural | coiamur |
|
| 2. Person Plural | coiamini |
|
| 3. Person Plural | coeantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coibam coiebam |
|
| 2. Person Singular | coibas coiebas |
|
| 3. Person Singular | coibat coiebat |
|
| 1. Person Plural | coibamus coiebamus |
|
| 2. Person Plural | coibatis coiebatis |
|
| 3. Person Plural | coibant coiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coibar |
|
| 2. Person Singular | coibaris coibare |
|
| 3. Person Singular | coibatur |
|
| 1. Person Plural | coibamur |
|
| 2. Person Plural | coibamini |
|
| 3. Person Plural | coibantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coirem |
|
| 2. Person Singular | coires |
|
| 3. Person Singular | coiret |
|
| 1. Person Plural | coiremus |
|
| 2. Person Plural | coiretis |
|
| 3. Person Plural | coirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coirer |
|
| 2. Person Singular | coireris coirere |
|
| 3. Person Singular | coiretur |
|
| 1. Person Plural | coiremur |
|
| 2. Person Plural | coiremini |
|
| 3. Person Plural | coirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coibo coiam |
|
| 2. Person Singular | coibis coies |
|
| 3. Person Singular | coibit coiet |
|
| 1. Person Plural | coibimus coiemus |
|
| 2. Person Plural | coibitis coietis |
|
| 3. Person Plural | coibunt coient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coibor coiar |
|
| 2. Person Singular | coiberis coibere coieris coiere |
|
| 3. Person Singular | coibitur coietur |
|
| 1. Person Plural | coibimur coiemur |
|
| 2. Person Plural | coibimini coiemini |
|
| 3. Person Plural | coibuntur coientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivi |
|
| 2. Person Singular | coivisti |
|
| 3. Person Singular | coivit |
|
| 1. Person Plural | coivimus |
|
| 2. Person Plural | coivistis |
|
| 3. Person Plural | coiverunt coivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus sum |
|
| 2. Person Singular | coitus es |
|
| 3. Person Singular | coitus est |
|
| 1. Person Plural | coiti sumus |
|
| 2. Person Plural | coiti estis |
|
| 3. Person Plural | coiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coiverim |
|
| 2. Person Singular | coiveris |
|
| 3. Person Singular | coiverit |
|
| 1. Person Plural | coiverimus |
|
| 2. Person Plural | coiveritis |
|
| 3. Person Plural | coiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus sim |
|
| 2. Person Singular | coitus sis |
|
| 3. Person Singular | coitus sit |
|
| 1. Person Plural | coiti simus |
|
| 2. Person Plural | coiti sitis |
|
| 3. Person Plural | coiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coiveram |
|
| 2. Person Singular | coiveras |
|
| 3. Person Singular | coiverat |
|
| 1. Person Plural | coiveramus |
|
| 2. Person Plural | coiveratis |
|
| 3. Person Plural | coiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus eram |
|
| 2. Person Singular | coitus eras |
|
| 3. Person Singular | coitus erat |
|
| 1. Person Plural | coiti eramus |
|
| 2. Person Plural | coiti eratis |
|
| 3. Person Plural | coiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivissem |
|
| 2. Person Singular | coivisses |
|
| 3. Person Singular | coivisset |
|
| 1. Person Plural | coivissemus |
|
| 2. Person Plural | coivissetis |
|
| 3. Person Plural | coivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus essem |
|
| 2. Person Singular | coitus esses |
|
| 3. Person Singular | coitus esset |
|
| 1. Person Plural | coiti essemus |
|
| 2. Person Plural | coiti essetis |
|
| 3. Person Plural | coiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivero |
|
| 2. Person Singular | coiveris |
|
| 3. Person Singular | coiverit |
|
| 1. Person Plural | coiverimus |
|
| 2. Person Plural | coiveritis |
|
| 3. Person Plural | coiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus ero |
|
| 2. Person Singular | coitus eris |
|
| 3. Person Singular | coitus erit |
|
| 1. Person Plural | coiti erimus |
|
| 2. Person Plural | coiti eritis |
|
| 3. Person Plural | coiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | coire |
|
| Vorzeitigkeit | coivisse |
|
| Nachzeitigkeit | coiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | coiri coirier |
|
| Vorzeitigkeit | coitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | coitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | coi |
! |
| 2. Person Plural | coite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | coito |
| 3. Person Singular | coito |
| 2. Person Plural | coitote |
| 3. Person Plural | coeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | coire |
|
| Genitiv | coeundi |
|
| Dativ | coeundo |
|
| Akkusativ | coeundum |
|
| Ablativ | coeundo |
|
| Vokativ | coeunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coeundus |
coeunda |
coeundum |
| Genitiv | coeundi |
coeundae |
coeundi |
| Dativ | coeundo |
coeundae |
coeundo |
| Akkusativ | coeundum |
coeundam |
coeundum |
| Ablativ | coeundo |
coeunda |
coeundo |
| Vokativ | coeunde |
coeunda |
coeundum |
Plural
| Nominativ | coeundi |
coeundae |
coeunda |
| Genitiv | coeundorum |
coeundarum |
coeundorum |
| Dativ | coeundis |
coeundis |
coeundis |
| Akkusativ | coeundos |
coeundas |
coeunda |
| Ablativ | coeundis |
coeundis |
coeundis |
| Vokativ | coeundi |
coeundae |
coeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coiens |
coiens |
coiens |
| Genitiv | coeuntis coientis |
coeuntis coientis |
coeuntis coientis |
| Dativ | coeunti coienti |
coeunti coienti |
coeunti coienti |
| Akkusativ | coeuntem coientem |
coeuntem coientem |
coiens |
| Ablativ | coeunti coeunte coienti coiente |
coeunti coeunte coienti coiente |
coeunti coeunte coienti coiente |
| Vokativ | coiens |
coiens |
coiens |
Plural
| Nominativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
| Genitiv | coeuntium coientium |
coeuntium coientium |
coeuntium coientium |
| Dativ | coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
| Akkusativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
| Ablativ | coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
| Vokativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coitus |
coita |
coitum |
| Genitiv | coiti |
coitae |
coiti |
| Dativ | coito |
coitae |
coito |
| Akkusativ | coitum |
coitam |
coitum |
| Ablativ | coito |
coita |
coito |
| Vokativ | coite |
coita |
coitum |
Plural
| Nominativ | coiti |
coitae |
coita |
| Genitiv | coitorum |
coitarum |
coitorum |
| Dativ | coitis |
coitis |
coitis |
| Akkusativ | coitos |
coitas |
coita |
| Ablativ | coitis |
coitis |
coitis |
| Vokativ | coiti |
coitae |
coita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coiturus |
coitura |
coiturum |
| Genitiv | coituri |
coiturae |
coituri |
| Dativ | coituro |
coiturae |
coituro |
| Akkusativ | coiturum |
coituram |
coiturum |
| Ablativ | coituro |
coitura |
coituro |
| Vokativ | coiture |
coitura |
coiturum |
Plural
| Nominativ | coituri |
coiturae |
coitura |
| Genitiv | coiturorum |
coiturarum |
coiturorum |
| Dativ | coituris |
coituris |
coituris |
| Akkusativ | coituros |
coituras |
coitura |
| Ablativ | coituris |
coituris |
coituris |
| Vokativ | coituri |
coiturae |
coitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| coitum |
coitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coeo |
|
| 2. Person Singular | cois |
|
| 3. Person Singular | coit |
|
| 1. Person Plural | coimus |
|
| 2. Person Plural | coitis |
|
| 3. Person Plural | coeunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coeor |
|
| 2. Person Singular | coiris coire |
|
| 3. Person Singular | coitur |
|
| 1. Person Plural | coimur |
|
| 2. Person Plural | coimini |
|
| 3. Person Plural | coeuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coeam |
|
| 2. Person Singular | coeas |
|
| 3. Person Singular | coeat |
|
| 1. Person Plural | coeamus |
|
| 2. Person Plural | coeatis |
|
| 3. Person Plural | coeant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coear |
|
| 2. Person Singular | coiaris coiare |
|
| 3. Person Singular | coiatur |
|
| 1. Person Plural | coiamur |
|
| 2. Person Plural | coiamini |
|
| 3. Person Plural | coeantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coibam coiebam |
|
| 2. Person Singular | coibas coiebas |
|
| 3. Person Singular | coibat coiebat |
|
| 1. Person Plural | coibamus coiebamus |
|
| 2. Person Plural | coibatis coiebatis |
|
| 3. Person Plural | coibant coiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coibar |
|
| 2. Person Singular | coibaris coibare |
|
| 3. Person Singular | coibatur |
|
| 1. Person Plural | coibamur |
|
| 2. Person Plural | coibamini |
|
| 3. Person Plural | coibantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coirem |
|
| 2. Person Singular | coires |
|
| 3. Person Singular | coiret |
|
| 1. Person Plural | coiremus |
|
| 2. Person Plural | coiretis |
|
| 3. Person Plural | coirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coirer |
|
| 2. Person Singular | coireris coirere |
|
| 3. Person Singular | coiretur |
|
| 1. Person Plural | coiremur |
|
| 2. Person Plural | coiremini |
|
| 3. Person Plural | coirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coibo coiam |
|
| 2. Person Singular | coibis coies |
|
| 3. Person Singular | coibit coiet |
|
| 1. Person Plural | coibimus coiemus |
|
| 2. Person Plural | coibitis coietis |
|
| 3. Person Plural | coibunt coient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coibor coiar |
|
| 2. Person Singular | coiberis coibere coieris coiere |
|
| 3. Person Singular | coibitur coietur |
|
| 1. Person Plural | coibimur coiemur |
|
| 2. Person Plural | coibimini coiemini |
|
| 3. Person Plural | coibuntur coientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivi |
|
| 2. Person Singular | coivisti |
|
| 3. Person Singular | coivit |
|
| 1. Person Plural | coivimus |
|
| 2. Person Plural | coivistis |
|
| 3. Person Plural | coiverunt coivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus sum |
|
| 2. Person Singular | coitus es |
|
| 3. Person Singular | coitus est |
|
| 1. Person Plural | coiti sumus |
|
| 2. Person Plural | coiti estis |
|
| 3. Person Plural | coiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coiverim |
|
| 2. Person Singular | coiveris |
|
| 3. Person Singular | coiverit |
|
| 1. Person Plural | coiverimus |
|
| 2. Person Plural | coiveritis |
|
| 3. Person Plural | coiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus sim |
|
| 2. Person Singular | coitus sis |
|
| 3. Person Singular | coitus sit |
|
| 1. Person Plural | coiti simus |
|
| 2. Person Plural | coiti sitis |
|
| 3. Person Plural | coiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coiveram |
|
| 2. Person Singular | coiveras |
|
| 3. Person Singular | coiverat |
|
| 1. Person Plural | coiveramus |
|
| 2. Person Plural | coiveratis |
|
| 3. Person Plural | coiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus eram |
|
| 2. Person Singular | coitus eras |
|
| 3. Person Singular | coitus erat |
|
| 1. Person Plural | coiti eramus |
|
| 2. Person Plural | coiti eratis |
|
| 3. Person Plural | coiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivissem |
|
| 2. Person Singular | coivisses |
|
| 3. Person Singular | coivisset |
|
| 1. Person Plural | coivissemus |
|
| 2. Person Plural | coivissetis |
|
| 3. Person Plural | coivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus essem |
|
| 2. Person Singular | coitus esses |
|
| 3. Person Singular | coitus esset |
|
| 1. Person Plural | coiti essemus |
|
| 2. Person Plural | coiti essetis |
|
| 3. Person Plural | coiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivero |
|
| 2. Person Singular | coiveris |
|
| 3. Person Singular | coiverit |
|
| 1. Person Plural | coiverimus |
|
| 2. Person Plural | coiveritis |
|
| 3. Person Plural | coiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus ero |
|
| 2. Person Singular | coitus eris |
|
| 3. Person Singular | coitus erit |
|
| 1. Person Plural | coiti erimus |
|
| 2. Person Plural | coiti eritis |
|
| 3. Person Plural | coiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | coire |
|
| Vorzeitigkeit | coivisse |
|
| Nachzeitigkeit | coiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | coiri coirier |
|
| Vorzeitigkeit | coitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | coitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | coi |
! |
| 2. Person Plural | coite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | coito |
| 3. Person Singular | coito |
| 2. Person Plural | coitote |
| 3. Person Plural | coeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | coire |
|
| Genitiv | coeundi |
|
| Dativ | coeundo |
|
| Akkusativ | coeundum |
|
| Ablativ | coeundo |
|
| Vokativ | coeunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coeundus |
coeunda |
coeundum |
| Genitiv | coeundi |
coeundae |
coeundi |
| Dativ | coeundo |
coeundae |
coeundo |
| Akkusativ | coeundum |
coeundam |
coeundum |
| Ablativ | coeundo |
coeunda |
coeundo |
| Vokativ | coeunde |
coeunda |
coeundum |
Plural
| Nominativ | coeundi |
coeundae |
coeunda |
| Genitiv | coeundorum |
coeundarum |
coeundorum |
| Dativ | coeundis |
coeundis |
coeundis |
| Akkusativ | coeundos |
coeundas |
coeunda |
| Ablativ | coeundis |
coeundis |
coeundis |
| Vokativ | coeundi |
coeundae |
coeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coiens |
coiens |
coiens |
| Genitiv | coeuntis coientis |
coeuntis coientis |
coeuntis coientis |
| Dativ | coeunti coienti |
coeunti coienti |
coeunti coienti |
| Akkusativ | coeuntem coientem |
coeuntem coientem |
coiens |
| Ablativ | coeunti coeunte coienti coiente |
coeunti coeunte coienti coiente |
coeunti coeunte coienti coiente |
| Vokativ | coiens |
coiens |
coiens |
Plural
| Nominativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
| Genitiv | coeuntium coientium |
coeuntium coientium |
coeuntium coientium |
| Dativ | coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
| Akkusativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
| Ablativ | coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
| Vokativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coitus |
coita |
coitum |
| Genitiv | coiti |
coitae |
coiti |
| Dativ | coito |
coitae |
coito |
| Akkusativ | coitum |
coitam |
coitum |
| Ablativ | coito |
coita |
coito |
| Vokativ | coite |
coita |
coitum |
Plural
| Nominativ | coiti |
coitae |
coita |
| Genitiv | coitorum |
coitarum |
coitorum |
| Dativ | coitis |
coitis |
coitis |
| Akkusativ | coitos |
coitas |
coita |
| Ablativ | coitis |
coitis |
coitis |
| Vokativ | coiti |
coitae |
coita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coiturus |
coitura |
coiturum |
| Genitiv | coituri |
coiturae |
coituri |
| Dativ | coituro |
coiturae |
coituro |
| Akkusativ | coiturum |
coituram |
coiturum |
| Ablativ | coituro |
coitura |
coituro |
| Vokativ | coiture |
coitura |
coiturum |
Plural
| Nominativ | coituri |
coiturae |
coitura |
| Genitiv | coiturorum |
coiturarum |
coiturorum |
| Dativ | coituris |
coituris |
coituris |
| Akkusativ | coituros |
coituras |
coitura |
| Ablativ | coituris |
coituris |
coituris |
| Vokativ | coituri |
coiturae |
coitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| coitum |
coitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coeo |
|
| 2. Person Singular | cois |
|
| 3. Person Singular | coit |
|
| 1. Person Plural | coimus |
|
| 2. Person Plural | coitis |
|
| 3. Person Plural | coeunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coeor |
|
| 2. Person Singular | coiris coire |
|
| 3. Person Singular | coitur |
|
| 1. Person Plural | coimur |
|
| 2. Person Plural | coimini |
|
| 3. Person Plural | coeuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coeam |
|
| 2. Person Singular | coeas |
|
| 3. Person Singular | coeat |
|
| 1. Person Plural | coeamus |
|
| 2. Person Plural | coeatis |
|
| 3. Person Plural | coeant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coear |
|
| 2. Person Singular | coiaris coiare |
|
| 3. Person Singular | coiatur |
|
| 1. Person Plural | coiamur |
|
| 2. Person Plural | coiamini |
|
| 3. Person Plural | coeantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coibam coiebam |
|
| 2. Person Singular | coibas coiebas |
|
| 3. Person Singular | coibat coiebat |
|
| 1. Person Plural | coibamus coiebamus |
|
| 2. Person Plural | coibatis coiebatis |
|
| 3. Person Plural | coibant coiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coibar |
|
| 2. Person Singular | coibaris coibare |
|
| 3. Person Singular | coibatur |
|
| 1. Person Plural | coibamur |
|
| 2. Person Plural | coibamini |
|
| 3. Person Plural | coibantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coirem |
|
| 2. Person Singular | coires |
|
| 3. Person Singular | coiret |
|
| 1. Person Plural | coiremus |
|
| 2. Person Plural | coiretis |
|
| 3. Person Plural | coirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coirer |
|
| 2. Person Singular | coireris coirere |
|
| 3. Person Singular | coiretur |
|
| 1. Person Plural | coiremur |
|
| 2. Person Plural | coiremini |
|
| 3. Person Plural | coirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coibo coiam |
|
| 2. Person Singular | coibis coies |
|
| 3. Person Singular | coibit coiet |
|
| 1. Person Plural | coibimus coiemus |
|
| 2. Person Plural | coibitis coietis |
|
| 3. Person Plural | coibunt coient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coibor coiar |
|
| 2. Person Singular | coiberis coibere coieris coiere |
|
| 3. Person Singular | coibitur coietur |
|
| 1. Person Plural | coibimur coiemur |
|
| 2. Person Plural | coibimini coiemini |
|
| 3. Person Plural | coibuntur coientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivi |
|
| 2. Person Singular | coivisti |
|
| 3. Person Singular | coivit |
|
| 1. Person Plural | coivimus |
|
| 2. Person Plural | coivistis |
|
| 3. Person Plural | coiverunt coivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus sum |
|
| 2. Person Singular | coitus es |
|
| 3. Person Singular | coitus est |
|
| 1. Person Plural | coiti sumus |
|
| 2. Person Plural | coiti estis |
|
| 3. Person Plural | coiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coiverim |
|
| 2. Person Singular | coiveris |
|
| 3. Person Singular | coiverit |
|
| 1. Person Plural | coiverimus |
|
| 2. Person Plural | coiveritis |
|
| 3. Person Plural | coiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus sim |
|
| 2. Person Singular | coitus sis |
|
| 3. Person Singular | coitus sit |
|
| 1. Person Plural | coiti simus |
|
| 2. Person Plural | coiti sitis |
|
| 3. Person Plural | coiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coiveram |
|
| 2. Person Singular | coiveras |
|
| 3. Person Singular | coiverat |
|
| 1. Person Plural | coiveramus |
|
| 2. Person Plural | coiveratis |
|
| 3. Person Plural | coiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus eram |
|
| 2. Person Singular | coitus eras |
|
| 3. Person Singular | coitus erat |
|
| 1. Person Plural | coiti eramus |
|
| 2. Person Plural | coiti eratis |
|
| 3. Person Plural | coiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivissem |
|
| 2. Person Singular | coivisses |
|
| 3. Person Singular | coivisset |
|
| 1. Person Plural | coivissemus |
|
| 2. Person Plural | coivissetis |
|
| 3. Person Plural | coivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus essem |
|
| 2. Person Singular | coitus esses |
|
| 3. Person Singular | coitus esset |
|
| 1. Person Plural | coiti essemus |
|
| 2. Person Plural | coiti essetis |
|
| 3. Person Plural | coiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivero |
|
| 2. Person Singular | coiveris |
|
| 3. Person Singular | coiverit |
|
| 1. Person Plural | coiverimus |
|
| 2. Person Plural | coiveritis |
|
| 3. Person Plural | coiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus ero |
|
| 2. Person Singular | coitus eris |
|
| 3. Person Singular | coitus erit |
|
| 1. Person Plural | coiti erimus |
|
| 2. Person Plural | coiti eritis |
|
| 3. Person Plural | coiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | coire |
|
| Vorzeitigkeit | coivisse |
|
| Nachzeitigkeit | coiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | coiri coirier |
|
| Vorzeitigkeit | coitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | coitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | coi |
! |
| 2. Person Plural | coite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | coito |
| 3. Person Singular | coito |
| 2. Person Plural | coitote |
| 3. Person Plural | coeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | coire |
|
| Genitiv | coeundi |
|
| Dativ | coeundo |
|
| Akkusativ | coeundum |
|
| Ablativ | coeundo |
|
| Vokativ | coeunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coeundus |
coeunda |
coeundum |
| Genitiv | coeundi |
coeundae |
coeundi |
| Dativ | coeundo |
coeundae |
coeundo |
| Akkusativ | coeundum |
coeundam |
coeundum |
| Ablativ | coeundo |
coeunda |
coeundo |
| Vokativ | coeunde |
coeunda |
coeundum |
Plural
| Nominativ | coeundi |
coeundae |
coeunda |
| Genitiv | coeundorum |
coeundarum |
coeundorum |
| Dativ | coeundis |
coeundis |
coeundis |
| Akkusativ | coeundos |
coeundas |
coeunda |
| Ablativ | coeundis |
coeundis |
coeundis |
| Vokativ | coeundi |
coeundae |
coeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coiens |
coiens |
coiens |
| Genitiv | coeuntis coientis |
coeuntis coientis |
coeuntis coientis |
| Dativ | coeunti coienti |
coeunti coienti |
coeunti coienti |
| Akkusativ | coeuntem coientem |
coeuntem coientem |
coiens |
| Ablativ | coeunti coeunte coienti coiente |
coeunti coeunte coienti coiente |
coeunti coeunte coienti coiente |
| Vokativ | coiens |
coiens |
coiens |
Plural
| Nominativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
| Genitiv | coeuntium coientium |
coeuntium coientium |
coeuntium coientium |
| Dativ | coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
| Akkusativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
| Ablativ | coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
| Vokativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coitus |
coita |
coitum |
| Genitiv | coiti |
coitae |
coiti |
| Dativ | coito |
coitae |
coito |
| Akkusativ | coitum |
coitam |
coitum |
| Ablativ | coito |
coita |
coito |
| Vokativ | coite |
coita |
coitum |
Plural
| Nominativ | coiti |
coitae |
coita |
| Genitiv | coitorum |
coitarum |
coitorum |
| Dativ | coitis |
coitis |
coitis |
| Akkusativ | coitos |
coitas |
coita |
| Ablativ | coitis |
coitis |
coitis |
| Vokativ | coiti |
coitae |
coita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coiturus |
coitura |
coiturum |
| Genitiv | coituri |
coiturae |
coituri |
| Dativ | coituro |
coiturae |
coituro |
| Akkusativ | coiturum |
coituram |
coiturum |
| Ablativ | coituro |
coitura |
coituro |
| Vokativ | coiture |
coitura |
coiturum |
Plural
| Nominativ | coituri |
coiturae |
coitura |
| Genitiv | coiturorum |
coiturarum |
coiturorum |
| Dativ | coituris |
coituris |
coituris |
| Akkusativ | coituros |
coituras |
coitura |
| Ablativ | coituris |
coituris |
coituris |
| Vokativ | coituri |
coiturae |
coitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| coitum |
coitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coeo |
|
| 2. Person Singular | cois |
|
| 3. Person Singular | coit |
|
| 1. Person Plural | coimus |
|
| 2. Person Plural | coitis |
|
| 3. Person Plural | coeunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coeor |
|
| 2. Person Singular | coiris coire |
|
| 3. Person Singular | coitur |
|
| 1. Person Plural | coimur |
|
| 2. Person Plural | coimini |
|
| 3. Person Plural | coeuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coeam |
|
| 2. Person Singular | coeas |
|
| 3. Person Singular | coeat |
|
| 1. Person Plural | coeamus |
|
| 2. Person Plural | coeatis |
|
| 3. Person Plural | coeant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coear |
|
| 2. Person Singular | coiaris coiare |
|
| 3. Person Singular | coiatur |
|
| 1. Person Plural | coiamur |
|
| 2. Person Plural | coiamini |
|
| 3. Person Plural | coeantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coibam coiebam |
|
| 2. Person Singular | coibas coiebas |
|
| 3. Person Singular | coibat coiebat |
|
| 1. Person Plural | coibamus coiebamus |
|
| 2. Person Plural | coibatis coiebatis |
|
| 3. Person Plural | coibant coiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coibar |
|
| 2. Person Singular | coibaris coibare |
|
| 3. Person Singular | coibatur |
|
| 1. Person Plural | coibamur |
|
| 2. Person Plural | coibamini |
|
| 3. Person Plural | coibantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coirem |
|
| 2. Person Singular | coires |
|
| 3. Person Singular | coiret |
|
| 1. Person Plural | coiremus |
|
| 2. Person Plural | coiretis |
|
| 3. Person Plural | coirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coirer |
|
| 2. Person Singular | coireris coirere |
|
| 3. Person Singular | coiretur |
|
| 1. Person Plural | coiremur |
|
| 2. Person Plural | coiremini |
|
| 3. Person Plural | coirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coibo coiam |
|
| 2. Person Singular | coibis coies |
|
| 3. Person Singular | coibit coiet |
|
| 1. Person Plural | coibimus coiemus |
|
| 2. Person Plural | coibitis coietis |
|
| 3. Person Plural | coibunt coient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coibor coiar |
|
| 2. Person Singular | coiberis coibere coieris coiere |
|
| 3. Person Singular | coibitur coietur |
|
| 1. Person Plural | coibimur coiemur |
|
| 2. Person Plural | coibimini coiemini |
|
| 3. Person Plural | coibuntur coientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivi |
|
| 2. Person Singular | coivisti |
|
| 3. Person Singular | coivit |
|
| 1. Person Plural | coivimus |
|
| 2. Person Plural | coivistis |
|
| 3. Person Plural | coiverunt coivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus sum |
|
| 2. Person Singular | coitus es |
|
| 3. Person Singular | coitus est |
|
| 1. Person Plural | coiti sumus |
|
| 2. Person Plural | coiti estis |
|
| 3. Person Plural | coiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coiverim |
|
| 2. Person Singular | coiveris |
|
| 3. Person Singular | coiverit |
|
| 1. Person Plural | coiverimus |
|
| 2. Person Plural | coiveritis |
|
| 3. Person Plural | coiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus sim |
|
| 2. Person Singular | coitus sis |
|
| 3. Person Singular | coitus sit |
|
| 1. Person Plural | coiti simus |
|
| 2. Person Plural | coiti sitis |
|
| 3. Person Plural | coiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coiveram |
|
| 2. Person Singular | coiveras |
|
| 3. Person Singular | coiverat |
|
| 1. Person Plural | coiveramus |
|
| 2. Person Plural | coiveratis |
|
| 3. Person Plural | coiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus eram |
|
| 2. Person Singular | coitus eras |
|
| 3. Person Singular | coitus erat |
|
| 1. Person Plural | coiti eramus |
|
| 2. Person Plural | coiti eratis |
|
| 3. Person Plural | coiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivissem |
|
| 2. Person Singular | coivisses |
|
| 3. Person Singular | coivisset |
|
| 1. Person Plural | coivissemus |
|
| 2. Person Plural | coivissetis |
|
| 3. Person Plural | coivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus essem |
|
| 2. Person Singular | coitus esses |
|
| 3. Person Singular | coitus esset |
|
| 1. Person Plural | coiti essemus |
|
| 2. Person Plural | coiti essetis |
|
| 3. Person Plural | coiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivero |
|
| 2. Person Singular | coiveris |
|
| 3. Person Singular | coiverit |
|
| 1. Person Plural | coiverimus |
|
| 2. Person Plural | coiveritis |
|
| 3. Person Plural | coiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus ero |
|
| 2. Person Singular | coitus eris |
|
| 3. Person Singular | coitus erit |
|
| 1. Person Plural | coiti erimus |
|
| 2. Person Plural | coiti eritis |
|
| 3. Person Plural | coiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | coire |
|
| Vorzeitigkeit | coivisse |
|
| Nachzeitigkeit | coiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | coiri coirier |
|
| Vorzeitigkeit | coitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | coitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | coi |
! |
| 2. Person Plural | coite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | coito |
| 3. Person Singular | coito |
| 2. Person Plural | coitote |
| 3. Person Plural | coeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | coire |
|
| Genitiv | coeundi |
|
| Dativ | coeundo |
|
| Akkusativ | coeundum |
|
| Ablativ | coeundo |
|
| Vokativ | coeunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coeundus |
coeunda |
coeundum |
| Genitiv | coeundi |
coeundae |
coeundi |
| Dativ | coeundo |
coeundae |
coeundo |
| Akkusativ | coeundum |
coeundam |
coeundum |
| Ablativ | coeundo |
coeunda |
coeundo |
| Vokativ | coeunde |
coeunda |
coeundum |
Plural
| Nominativ | coeundi |
coeundae |
coeunda |
| Genitiv | coeundorum |
coeundarum |
coeundorum |
| Dativ | coeundis |
coeundis |
coeundis |
| Akkusativ | coeundos |
coeundas |
coeunda |
| Ablativ | coeundis |
coeundis |
coeundis |
| Vokativ | coeundi |
coeundae |
coeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coiens |
coiens |
coiens |
| Genitiv | coeuntis coientis |
coeuntis coientis |
coeuntis coientis |
| Dativ | coeunti coienti |
coeunti coienti |
coeunti coienti |
| Akkusativ | coeuntem coientem |
coeuntem coientem |
coiens |
| Ablativ | coeunti coeunte coienti coiente |
coeunti coeunte coienti coiente |
coeunti coeunte coienti coiente |
| Vokativ | coiens |
coiens |
coiens |
Plural
| Nominativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
| Genitiv | coeuntium coientium |
coeuntium coientium |
coeuntium coientium |
| Dativ | coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
| Akkusativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
| Ablativ | coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
| Vokativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coitus |
coita |
coitum |
| Genitiv | coiti |
coitae |
coiti |
| Dativ | coito |
coitae |
coito |
| Akkusativ | coitum |
coitam |
coitum |
| Ablativ | coito |
coita |
coito |
| Vokativ | coite |
coita |
coitum |
Plural
| Nominativ | coiti |
coitae |
coita |
| Genitiv | coitorum |
coitarum |
coitorum |
| Dativ | coitis |
coitis |
coitis |
| Akkusativ | coitos |
coitas |
coita |
| Ablativ | coitis |
coitis |
coitis |
| Vokativ | coiti |
coitae |
coita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coiturus |
coitura |
coiturum |
| Genitiv | coituri |
coiturae |
coituri |
| Dativ | coituro |
coiturae |
coituro |
| Akkusativ | coiturum |
coituram |
coiturum |
| Ablativ | coituro |
coitura |
coituro |
| Vokativ | coiture |
coitura |
coiturum |
Plural
| Nominativ | coituri |
coiturae |
coitura |
| Genitiv | coiturorum |
coiturarum |
coiturorum |
| Dativ | coituris |
coituris |
coituris |
| Akkusativ | coituros |
coituras |
coitura |
| Ablativ | coituris |
coituris |
coituris |
| Vokativ | coituri |
coiturae |
coitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| coitum |
coitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coeo |
ich treffe |
| 2. Person Singular | cois |
du triffst |
| 3. Person Singular | coit |
er/sie/es trifft |
| 1. Person Plural | coimus |
wir treffen |
| 2. Person Plural | coitis |
ihr trefft |
| 3. Person Plural | coeunt |
sie treffen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coeor |
ich werde getroffen |
| 2. Person Singular | coiris coire |
du wirst getroffen |
| 3. Person Singular | coitur |
er/sie/es wird getroffen |
| 1. Person Plural | coimur |
wir werden getroffen |
| 2. Person Plural | coimini |
ihr werdet getroffen |
| 3. Person Plural | coeuntur |
sie werden getroffen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coeam |
ich treffe |
| 2. Person Singular | coeas |
du treffest |
| 3. Person Singular | coeat |
er/sie/es treffe |
| 1. Person Plural | coeamus |
wir treffen |
| 2. Person Plural | coeatis |
ihr treffet |
| 3. Person Plural | coeant |
sie treffen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coear |
ich werde getroffen |
| 2. Person Singular | coiaris coiare |
du werdest getroffen |
| 3. Person Singular | coiatur |
er/sie/es werde getroffen |
| 1. Person Plural | coiamur |
wir werden getroffen |
| 2. Person Plural | coiamini |
ihr werdet getroffen |
| 3. Person Plural | coeantur |
sie werden getroffen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coibam coiebam |
ich traf |
| 2. Person Singular | coibas coiebas |
du trafst |
| 3. Person Singular | coibat coiebat |
er/sie/es traf |
| 1. Person Plural | coibamus coiebamus |
wir trafen |
| 2. Person Plural | coibatis coiebatis |
ihr traft |
| 3. Person Plural | coibant coiebant |
sie trafen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coibar |
ich wurde getroffen |
| 2. Person Singular | coibaris coibare |
du wurdest getroffen |
| 3. Person Singular | coibatur |
er/sie/es wurde getroffen |
| 1. Person Plural | coibamur |
wir wurden getroffen |
| 2. Person Plural | coibamini |
ihr wurdet getroffen |
| 3. Person Plural | coibantur |
sie wurden getroffen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coirem |
ich träfe |
| 2. Person Singular | coires |
du träfest |
| 3. Person Singular | coiret |
er/sie/es träfe |
| 1. Person Plural | coiremus |
wir träfen |
| 2. Person Plural | coiretis |
ihr träfet |
| 3. Person Plural | coirent |
sie träfen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coirer |
ich würde getroffen |
| 2. Person Singular | coireris coirere |
du würdest getroffen |
| 3. Person Singular | coiretur |
er/sie/es würde getroffen |
| 1. Person Plural | coiremur |
wir würden getroffen |
| 2. Person Plural | coiremini |
ihr würdet getroffen |
| 3. Person Plural | coirentur |
sie würden getroffen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coibo coiam |
ich werde treffen |
| 2. Person Singular | coibis coies |
du wirst treffen |
| 3. Person Singular | coibit coiet |
er/sie/es wird treffen |
| 1. Person Plural | coibimus coiemus |
wir werden treffen |
| 2. Person Plural | coibitis coietis |
ihr werdet treffen |
| 3. Person Plural | coibunt coient |
sie werden treffen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coibor coiar |
ich werde getroffen werden |
| 2. Person Singular | coiberis coibere coieris coiere |
du wirst getroffen werden |
| 3. Person Singular | coibitur coietur |
er/sie/es wird getroffen werden |
| 1. Person Plural | coibimur coiemur |
wir werden getroffen werden |
| 2. Person Plural | coibimini coiemini |
ihr werdet getroffen werden |
| 3. Person Plural | coibuntur coientur |
sie werden getroffen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivi |
ich habe getroffen |
| 2. Person Singular | coivisti |
du hast getroffen |
| 3. Person Singular | coivit |
er/sie/es hat getroffen |
| 1. Person Plural | coivimus |
wir haben getroffen |
| 2. Person Plural | coivistis |
ihr habt getroffen |
| 3. Person Plural | coiverunt coivere |
sie haben getroffen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus sum |
ich bin getroffen worden |
| 2. Person Singular | coitus es |
du bist getroffen worden |
| 3. Person Singular | coitus est |
er/sie/es ist getroffen worden |
| 1. Person Plural | coiti sumus |
wir sind getroffen worden |
| 2. Person Plural | coiti estis |
ihr seid getroffen worden |
| 3. Person Plural | coiti sunt |
sie sind getroffen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coiverim |
ich habe getroffen |
| 2. Person Singular | coiveris |
du habest getroffen |
| 3. Person Singular | coiverit |
er/sie/es habe getroffen |
| 1. Person Plural | coiverimus |
wir haben getroffen |
| 2. Person Plural | coiveritis |
ihr habet getroffen |
| 3. Person Plural | coiverint |
sie haben getroffen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus sim |
ich sei getroffen worden |
| 2. Person Singular | coitus sis |
du seiest getroffen worden |
| 3. Person Singular | coitus sit |
er/sie/es sei getroffen worden |
| 1. Person Plural | coiti simus |
wir seien getroffen worden |
| 2. Person Plural | coiti sitis |
ihr seiet getroffen worden |
| 3. Person Plural | coiti sint |
sie seien getroffen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coiveram |
ich hatte getroffen |
| 2. Person Singular | coiveras |
du hattest getroffen |
| 3. Person Singular | coiverat |
er/sie/es hatte getroffen |
| 1. Person Plural | coiveramus |
wir hatten getroffen |
| 2. Person Plural | coiveratis |
ihr hattet getroffen |
| 3. Person Plural | coiverant |
sie hatten getroffen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus eram |
ich war getroffen worden |
| 2. Person Singular | coitus eras |
du warst getroffen worden |
| 3. Person Singular | coitus erat |
er/sie/es war getroffen worden |
| 1. Person Plural | coiti eramus |
wir waren getroffen worden |
| 2. Person Plural | coiti eratis |
ihr wart getroffen worden |
| 3. Person Plural | coiti erant |
sie waren getroffen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivissem |
ich hätte getroffen |
| 2. Person Singular | coivisses |
du hättest getroffen |
| 3. Person Singular | coivisset |
er/sie/es hätte getroffen |
| 1. Person Plural | coivissemus |
wir hätten getroffen |
| 2. Person Plural | coivissetis |
ihr hättet getroffen |
| 3. Person Plural | coivissent |
sie hätten getroffen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus essem |
ich wäre getroffen worden |
| 2. Person Singular | coitus esses |
du wärest getroffen worden |
| 3. Person Singular | coitus esset |
er/sie/es wäre getroffen worden |
| 1. Person Plural | coiti essemus |
wir wären getroffen worden |
| 2. Person Plural | coiti essetis |
ihr wäret getroffen worden |
| 3. Person Plural | coiti essent |
sie wären getroffen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivero |
ich werde getroffen haben |
| 2. Person Singular | coiveris |
du wirst getroffen haben |
| 3. Person Singular | coiverit |
er/sie/es wird getroffen haben |
| 1. Person Plural | coiverimus |
wir werden getroffen haben |
| 2. Person Plural | coiveritis |
ihr werdet getroffen haben |
| 3. Person Plural | coiverint |
sie werden getroffen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus ero |
ich werde getroffen worden sein |
| 2. Person Singular | coitus eris |
du wirst getroffen worden sein |
| 3. Person Singular | coitus erit |
er/sie/es wird getroffen worden sein |
| 1. Person Plural | coiti erimus |
wir werden getroffen worden sein |
| 2. Person Plural | coiti eritis |
ihr werdet getroffen worden sein |
| 3. Person Plural | coiti erunt |
sie werden getroffen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | coire |
treffen |
| Vorzeitigkeit | coivisse |
getroffen haben |
| Nachzeitigkeit | coiturum esse |
treffen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | coiri coirier |
getroffen werden |
| Vorzeitigkeit | coitum esse |
getroffen worden sein |
| Nachzeitigkeit | coitum iri |
künftig getroffen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | coi |
triff! |
| 2. Person Plural | coite |
trefft! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | coito |
| 3. Person Singular | coito |
| 2. Person Plural | coitote |
| 3. Person Plural | coeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | coire |
das Treffen |
| Genitiv | coeundi |
des Treffens |
| Dativ | coeundo |
dem Treffen |
| Akkusativ | coeundum |
das Treffen |
| Ablativ | coeundo |
durch das Treffen |
| Vokativ | coeunde |
Treffen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coeundus |
coeunda |
coeundum |
| Genitiv | coeundi |
coeundae |
coeundi |
| Dativ | coeundo |
coeundae |
coeundo |
| Akkusativ | coeundum |
coeundam |
coeundum |
| Ablativ | coeundo |
coeunda |
coeundo |
| Vokativ | coeunde |
coeunda |
coeundum |
Plural
| Nominativ | coeundi |
coeundae |
coeunda |
| Genitiv | coeundorum |
coeundarum |
coeundorum |
| Dativ | coeundis |
coeundis |
coeundis |
| Akkusativ | coeundos |
coeundas |
coeunda |
| Ablativ | coeundis |
coeundis |
coeundis |
| Vokativ | coeundi |
coeundae |
coeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coiens |
coiens |
coiens |
| Genitiv | coeuntis coientis |
coeuntis coientis |
coeuntis coientis |
| Dativ | coeunti coienti |
coeunti coienti |
coeunti coienti |
| Akkusativ | coeuntem coientem |
coeuntem coientem |
coiens |
| Ablativ | coeunti coeunte coienti coiente |
coeunti coeunte coienti coiente |
coeunti coeunte coienti coiente |
| Vokativ | coiens |
coiens |
coiens |
Plural
| Nominativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
| Genitiv | coeuntium coientium |
coeuntium coientium |
coeuntium coientium |
| Dativ | coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
| Akkusativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
| Ablativ | coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
| Vokativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coitus |
coita |
coitum |
| Genitiv | coiti |
coitae |
coiti |
| Dativ | coito |
coitae |
coito |
| Akkusativ | coitum |
coitam |
coitum |
| Ablativ | coito |
coita |
coito |
| Vokativ | coite |
coita |
coitum |
Plural
| Nominativ | coiti |
coitae |
coita |
| Genitiv | coitorum |
coitarum |
coitorum |
| Dativ | coitis |
coitis |
coitis |
| Akkusativ | coitos |
coitas |
coita |
| Ablativ | coitis |
coitis |
coitis |
| Vokativ | coiti |
coitae |
coita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coiturus |
coitura |
coiturum |
| Genitiv | coituri |
coiturae |
coituri |
| Dativ | coituro |
coiturae |
coituro |
| Akkusativ | coiturum |
coituram |
coiturum |
| Ablativ | coituro |
coitura |
coituro |
| Vokativ | coiture |
coitura |
coiturum |
Plural
| Nominativ | coituri |
coiturae |
coitura |
| Genitiv | coiturorum |
coiturarum |
coiturorum |
| Dativ | coituris |
coituris |
coituris |
| Akkusativ | coituros |
coituras |
coitura |
| Ablativ | coituris |
coituris |
coituris |
| Vokativ | coituri |
coiturae |
coitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| coitum |
coitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coeo |
ich vereinige mich |
| 2. Person Singular | cois |
du vereinigst dich |
| 3. Person Singular | coit |
er/sie/es vereinigt sich |
| 1. Person Plural | coimus |
wir vereinigen uns |
| 2. Person Plural | coitis |
ihr vereinigt euch |
| 3. Person Plural | coeunt |
sie vereinigen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coeor |
|
| 2. Person Singular | coiris coire |
|
| 3. Person Singular | coitur |
|
| 1. Person Plural | coimur |
|
| 2. Person Plural | coimini |
|
| 3. Person Plural | coeuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coeam |
ich vereinige mich |
| 2. Person Singular | coeas |
du vereinigest dich |
| 3. Person Singular | coeat |
er/sie/es vereinige sich |
| 1. Person Plural | coeamus |
wir vereinigen uns |
| 2. Person Plural | coeatis |
ihr vereiniget euch |
| 3. Person Plural | coeant |
sie vereinigen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coear |
|
| 2. Person Singular | coiaris coiare |
|
| 3. Person Singular | coiatur |
|
| 1. Person Plural | coiamur |
|
| 2. Person Plural | coiamini |
|
| 3. Person Plural | coeantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coibam coiebam |
ich vereinigte mich |
| 2. Person Singular | coibas coiebas |
du vereinigtest dich |
| 3. Person Singular | coibat coiebat |
er/sie/es vereinigte sich |
| 1. Person Plural | coibamus coiebamus |
wir vereinigten uns |
| 2. Person Plural | coibatis coiebatis |
ihr vereinigtet euch |
| 3. Person Plural | coibant coiebant |
sie vereinigten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coibar |
|
| 2. Person Singular | coibaris coibare |
|
| 3. Person Singular | coibatur |
|
| 1. Person Plural | coibamur |
|
| 2. Person Plural | coibamini |
|
| 3. Person Plural | coibantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coirem |
ich vereinigte mich |
| 2. Person Singular | coires |
du vereinigtest dich |
| 3. Person Singular | coiret |
er/sie/es vereinigte sich |
| 1. Person Plural | coiremus |
wir vereinigten uns |
| 2. Person Plural | coiretis |
ihr vereinigtet euch |
| 3. Person Plural | coirent |
sie vereinigten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coirer |
|
| 2. Person Singular | coireris coirere |
|
| 3. Person Singular | coiretur |
|
| 1. Person Plural | coiremur |
|
| 2. Person Plural | coiremini |
|
| 3. Person Plural | coirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coibo coiam |
ich werde mich vereinigen |
| 2. Person Singular | coibis coies |
du wirst dich vereinigen |
| 3. Person Singular | coibit coiet |
er/sie/es wird sich vereinigen |
| 1. Person Plural | coibimus coiemus |
wir werden uns vereinigen |
| 2. Person Plural | coibitis coietis |
ihr werdet euch vereinigen |
| 3. Person Plural | coibunt coient |
sie werden sich vereinigen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coibor coiar |
|
| 2. Person Singular | coiberis coibere coieris coiere |
|
| 3. Person Singular | coibitur coietur |
|
| 1. Person Plural | coibimur coiemur |
|
| 2. Person Plural | coibimini coiemini |
|
| 3. Person Plural | coibuntur coientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivi |
ich habe mich vereinigt |
| 2. Person Singular | coivisti |
du hast dich vereinigt |
| 3. Person Singular | coivit |
er/sie/es hat sich vereinigt |
| 1. Person Plural | coivimus |
wir haben uns vereinigt |
| 2. Person Plural | coivistis |
ihr habt euch vereinigt |
| 3. Person Plural | coiverunt coivere |
sie haben sich vereinigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus sum |
|
| 2. Person Singular | coitus es |
|
| 3. Person Singular | coitus est |
|
| 1. Person Plural | coiti sumus |
|
| 2. Person Plural | coiti estis |
|
| 3. Person Plural | coiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coiverim |
ich habe mich vereinigt |
| 2. Person Singular | coiveris |
du habest dich vereinigt |
| 3. Person Singular | coiverit |
er/sie/es habe sich vereinigt |
| 1. Person Plural | coiverimus |
wir haben uns vereinigt |
| 2. Person Plural | coiveritis |
ihr habet euch vereinigt |
| 3. Person Plural | coiverint |
sie haben sich vereinigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus sim |
|
| 2. Person Singular | coitus sis |
|
| 3. Person Singular | coitus sit |
|
| 1. Person Plural | coiti simus |
|
| 2. Person Plural | coiti sitis |
|
| 3. Person Plural | coiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coiveram |
ich hatte mich vereinigt |
| 2. Person Singular | coiveras |
du hattest dich vereinigt |
| 3. Person Singular | coiverat |
er/sie/es hatte sich vereinigt |
| 1. Person Plural | coiveramus |
wir hatten uns vereinigt |
| 2. Person Plural | coiveratis |
ihr hattet euch vereinigt |
| 3. Person Plural | coiverant |
sie hatten sich vereinigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus eram |
|
| 2. Person Singular | coitus eras |
|
| 3. Person Singular | coitus erat |
|
| 1. Person Plural | coiti eramus |
|
| 2. Person Plural | coiti eratis |
|
| 3. Person Plural | coiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivissem |
ich hätte mich vereinigt |
| 2. Person Singular | coivisses |
du hättest dich vereinigt |
| 3. Person Singular | coivisset |
er/sie/es hätte sich vereinigt |
| 1. Person Plural | coivissemus |
wir hätten uns vereinigt |
| 2. Person Plural | coivissetis |
ihr hättet euch vereinigt |
| 3. Person Plural | coivissent |
sie hätten sich vereinigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus essem |
|
| 2. Person Singular | coitus esses |
|
| 3. Person Singular | coitus esset |
|
| 1. Person Plural | coiti essemus |
|
| 2. Person Plural | coiti essetis |
|
| 3. Person Plural | coiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivero |
ich werde mich vereinigt haben |
| 2. Person Singular | coiveris |
du wirst dich vereinigt haben |
| 3. Person Singular | coiverit |
er/sie/es wird sich vereinigt haben |
| 1. Person Plural | coiverimus |
wir werden uns vereinigt haben |
| 2. Person Plural | coiveritis |
ihr werdet euch vereinigt haben |
| 3. Person Plural | coiverint |
sie werden sich vereinigt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus ero |
|
| 2. Person Singular | coitus eris |
|
| 3. Person Singular | coitus erit |
|
| 1. Person Plural | coiti erimus |
|
| 2. Person Plural | coiti eritis |
|
| 3. Person Plural | coiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | coire |
sich vereinigen |
| Vorzeitigkeit | coivisse |
sich vereinigt haben |
| Nachzeitigkeit | coiturum esse |
sich vereinigen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | coiri coirier |
|
| Vorzeitigkeit | coitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | coitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | coi |
vereinige dich; vereinig dich! |
| 2. Person Plural | coite |
vereinigt euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | coito |
| 3. Person Singular | coito |
| 2. Person Plural | coitote |
| 3. Person Plural | coeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | coire |
das Sich vereinigen |
| Genitiv | coeundi |
des Sich vereinigens |
| Dativ | coeundo |
dem Sich vereinigen |
| Akkusativ | coeundum |
das Sich vereinigen |
| Ablativ | coeundo |
durch das Sich vereinigen |
| Vokativ | coeunde |
Sich vereinigen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coeundus |
coeunda |
coeundum |
| Genitiv | coeundi |
coeundae |
coeundi |
| Dativ | coeundo |
coeundae |
coeundo |
| Akkusativ | coeundum |
coeundam |
coeundum |
| Ablativ | coeundo |
coeunda |
coeundo |
| Vokativ | coeunde |
coeunda |
coeundum |
Plural
| Nominativ | coeundi |
coeundae |
coeunda |
| Genitiv | coeundorum |
coeundarum |
coeundorum |
| Dativ | coeundis |
coeundis |
coeundis |
| Akkusativ | coeundos |
coeundas |
coeunda |
| Ablativ | coeundis |
coeundis |
coeundis |
| Vokativ | coeundi |
coeundae |
coeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coiens |
coiens |
coiens |
| Genitiv | coeuntis coientis |
coeuntis coientis |
coeuntis coientis |
| Dativ | coeunti coienti |
coeunti coienti |
coeunti coienti |
| Akkusativ | coeuntem coientem |
coeuntem coientem |
coiens |
| Ablativ | coeunti coeunte coienti coiente |
coeunti coeunte coienti coiente |
coeunti coeunte coienti coiente |
| Vokativ | coiens |
coiens |
coiens |
Plural
| Nominativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
| Genitiv | coeuntium coientium |
coeuntium coientium |
coeuntium coientium |
| Dativ | coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
| Akkusativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
| Ablativ | coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
| Vokativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coitus |
coita |
coitum |
| Genitiv | coiti |
coitae |
coiti |
| Dativ | coito |
coitae |
coito |
| Akkusativ | coitum |
coitam |
coitum |
| Ablativ | coito |
coita |
coito |
| Vokativ | coite |
coita |
coitum |
Plural
| Nominativ | coiti |
coitae |
coita |
| Genitiv | coitorum |
coitarum |
coitorum |
| Dativ | coitis |
coitis |
coitis |
| Akkusativ | coitos |
coitas |
coita |
| Ablativ | coitis |
coitis |
coitis |
| Vokativ | coiti |
coitae |
coita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coiturus |
coitura |
coiturum |
| Genitiv | coituri |
coiturae |
coituri |
| Dativ | coituro |
coiturae |
coituro |
| Akkusativ | coiturum |
coituram |
coiturum |
| Ablativ | coituro |
coitura |
coituro |
| Vokativ | coiture |
coitura |
coiturum |
Plural
| Nominativ | coituri |
coiturae |
coitura |
| Genitiv | coiturorum |
coiturarum |
coiturorum |
| Dativ | coituris |
coituris |
coituris |
| Akkusativ | coituros |
coituras |
coitura |
| Ablativ | coituris |
coituris |
coituris |
| Vokativ | coituri |
coiturae |
coitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| coitum |
coitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coeo |
ich versammle mich |
| 2. Person Singular | cois |
du versammelst dich |
| 3. Person Singular | coit |
er/sie/es versammelt sich |
| 1. Person Plural | coimus |
wir versammeln uns |
| 2. Person Plural | coitis |
ihr versammelt euch |
| 3. Person Plural | coeunt |
sie versammeln sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coeor |
|
| 2. Person Singular | coiris coire |
|
| 3. Person Singular | coitur |
|
| 1. Person Plural | coimur |
|
| 2. Person Plural | coimini |
|
| 3. Person Plural | coeuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coeam |
ich versammle mich |
| 2. Person Singular | coeas |
du versammelst dich |
| 3. Person Singular | coeat |
er/sie/es versammle sich |
| 1. Person Plural | coeamus |
wir versammeln uns |
| 2. Person Plural | coeatis |
ihr versammelt euch |
| 3. Person Plural | coeant |
sie versammeln sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coear |
|
| 2. Person Singular | coiaris coiare |
|
| 3. Person Singular | coiatur |
|
| 1. Person Plural | coiamur |
|
| 2. Person Plural | coiamini |
|
| 3. Person Plural | coeantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coibam coiebam |
ich versammelte mich |
| 2. Person Singular | coibas coiebas |
du versammeltest dich |
| 3. Person Singular | coibat coiebat |
er/sie/es versammelte sich |
| 1. Person Plural | coibamus coiebamus |
wir versammelten uns |
| 2. Person Plural | coibatis coiebatis |
ihr versammeltet euch |
| 3. Person Plural | coibant coiebant |
sie versammelten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coibar |
|
| 2. Person Singular | coibaris coibare |
|
| 3. Person Singular | coibatur |
|
| 1. Person Plural | coibamur |
|
| 2. Person Plural | coibamini |
|
| 3. Person Plural | coibantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coirem |
ich versammelte mich |
| 2. Person Singular | coires |
du versammeltest dich |
| 3. Person Singular | coiret |
er/sie/es versammelte sich |
| 1. Person Plural | coiremus |
wir versammelten uns |
| 2. Person Plural | coiretis |
ihr versammeltet euch |
| 3. Person Plural | coirent |
sie versammelten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coirer |
|
| 2. Person Singular | coireris coirere |
|
| 3. Person Singular | coiretur |
|
| 1. Person Plural | coiremur |
|
| 2. Person Plural | coiremini |
|
| 3. Person Plural | coirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coibo coiam |
ich werde mich versammeln |
| 2. Person Singular | coibis coies |
du wirst dich versammeln |
| 3. Person Singular | coibit coiet |
er/sie/es wird sich versammeln |
| 1. Person Plural | coibimus coiemus |
wir werden uns versammeln |
| 2. Person Plural | coibitis coietis |
ihr werdet euch versammeln |
| 3. Person Plural | coibunt coient |
sie werden sich versammeln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coibor coiar |
|
| 2. Person Singular | coiberis coibere coieris coiere |
|
| 3. Person Singular | coibitur coietur |
|
| 1. Person Plural | coibimur coiemur |
|
| 2. Person Plural | coibimini coiemini |
|
| 3. Person Plural | coibuntur coientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivi |
ich habe mich versammelt |
| 2. Person Singular | coivisti |
du hast dich versammelt |
| 3. Person Singular | coivit |
er/sie/es hat sich versammelt |
| 1. Person Plural | coivimus |
wir haben uns versammelt |
| 2. Person Plural | coivistis |
ihr habt euch versammelt |
| 3. Person Plural | coiverunt coivere |
sie haben sich versammelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus sum |
|
| 2. Person Singular | coitus es |
|
| 3. Person Singular | coitus est |
|
| 1. Person Plural | coiti sumus |
|
| 2. Person Plural | coiti estis |
|
| 3. Person Plural | coiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coiverim |
ich habe mich versammelt |
| 2. Person Singular | coiveris |
du habest dich versammelt |
| 3. Person Singular | coiverit |
er/sie/es habe sich versammelt |
| 1. Person Plural | coiverimus |
wir haben uns versammelt |
| 2. Person Plural | coiveritis |
ihr habet euch versammelt |
| 3. Person Plural | coiverint |
sie haben sich versammelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus sim |
|
| 2. Person Singular | coitus sis |
|
| 3. Person Singular | coitus sit |
|
| 1. Person Plural | coiti simus |
|
| 2. Person Plural | coiti sitis |
|
| 3. Person Plural | coiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coiveram |
ich hatte mich versammelt |
| 2. Person Singular | coiveras |
du hattest dich versammelt |
| 3. Person Singular | coiverat |
er/sie/es hatte sich versammelt |
| 1. Person Plural | coiveramus |
wir hatten uns versammelt |
| 2. Person Plural | coiveratis |
ihr hattet euch versammelt |
| 3. Person Plural | coiverant |
sie hatten sich versammelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus eram |
|
| 2. Person Singular | coitus eras |
|
| 3. Person Singular | coitus erat |
|
| 1. Person Plural | coiti eramus |
|
| 2. Person Plural | coiti eratis |
|
| 3. Person Plural | coiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivissem |
ich hätte mich versammelt |
| 2. Person Singular | coivisses |
du hättest dich versammelt |
| 3. Person Singular | coivisset |
er/sie/es hätte sich versammelt |
| 1. Person Plural | coivissemus |
wir hätten uns versammelt |
| 2. Person Plural | coivissetis |
ihr hättet euch versammelt |
| 3. Person Plural | coivissent |
sie hätten sich versammelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus essem |
|
| 2. Person Singular | coitus esses |
|
| 3. Person Singular | coitus esset |
|
| 1. Person Plural | coiti essemus |
|
| 2. Person Plural | coiti essetis |
|
| 3. Person Plural | coiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivero |
ich werde mich versammelt haben |
| 2. Person Singular | coiveris |
du wirst dich versammelt haben |
| 3. Person Singular | coiverit |
er/sie/es wird sich versammelt haben |
| 1. Person Plural | coiverimus |
wir werden uns versammelt haben |
| 2. Person Plural | coiveritis |
ihr werdet euch versammelt haben |
| 3. Person Plural | coiverint |
sie werden sich versammelt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus ero |
|
| 2. Person Singular | coitus eris |
|
| 3. Person Singular | coitus erit |
|
| 1. Person Plural | coiti erimus |
|
| 2. Person Plural | coiti eritis |
|
| 3. Person Plural | coiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | coire |
sich versammeln |
| Vorzeitigkeit | coivisse |
sich versammelt haben |
| Nachzeitigkeit | coiturum esse |
sich versammeln werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | coiri coirier |
|
| Vorzeitigkeit | coitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | coitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | coi |
versammle dich! |
| 2. Person Plural | coite |
versammelt euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | coito |
| 3. Person Singular | coito |
| 2. Person Plural | coitote |
| 3. Person Plural | coeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | coire |
das Sich versammeln |
| Genitiv | coeundi |
des Sich versammelnes |
| Dativ | coeundo |
dem Sich versammeln |
| Akkusativ | coeundum |
das Sich versammeln |
| Ablativ | coeundo |
durch das Sich versammeln |
| Vokativ | coeunde |
Sich versammeln! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coeundus |
coeunda |
coeundum |
| Genitiv | coeundi |
coeundae |
coeundi |
| Dativ | coeundo |
coeundae |
coeundo |
| Akkusativ | coeundum |
coeundam |
coeundum |
| Ablativ | coeundo |
coeunda |
coeundo |
| Vokativ | coeunde |
coeunda |
coeundum |
Plural
| Nominativ | coeundi |
coeundae |
coeunda |
| Genitiv | coeundorum |
coeundarum |
coeundorum |
| Dativ | coeundis |
coeundis |
coeundis |
| Akkusativ | coeundos |
coeundas |
coeunda |
| Ablativ | coeundis |
coeundis |
coeundis |
| Vokativ | coeundi |
coeundae |
coeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coiens |
coiens |
coiens |
| Genitiv | coeuntis coientis |
coeuntis coientis |
coeuntis coientis |
| Dativ | coeunti coienti |
coeunti coienti |
coeunti coienti |
| Akkusativ | coeuntem coientem |
coeuntem coientem |
coiens |
| Ablativ | coeunti coeunte coienti coiente |
coeunti coeunte coienti coiente |
coeunti coeunte coienti coiente |
| Vokativ | coiens |
coiens |
coiens |
Plural
| Nominativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
| Genitiv | coeuntium coientium |
coeuntium coientium |
coeuntium coientium |
| Dativ | coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
| Akkusativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
| Ablativ | coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
| Vokativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coitus |
coita |
coitum |
| Genitiv | coiti |
coitae |
coiti |
| Dativ | coito |
coitae |
coito |
| Akkusativ | coitum |
coitam |
coitum |
| Ablativ | coito |
coita |
coito |
| Vokativ | coite |
coita |
coitum |
Plural
| Nominativ | coiti |
coitae |
coita |
| Genitiv | coitorum |
coitarum |
coitorum |
| Dativ | coitis |
coitis |
coitis |
| Akkusativ | coitos |
coitas |
coita |
| Ablativ | coitis |
coitis |
coitis |
| Vokativ | coiti |
coitae |
coita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coiturus |
coitura |
coiturum |
| Genitiv | coituri |
coiturae |
coituri |
| Dativ | coituro |
coiturae |
coituro |
| Akkusativ | coiturum |
coituram |
coiturum |
| Ablativ | coituro |
coitura |
coituro |
| Vokativ | coiture |
coitura |
coiturum |
Plural
| Nominativ | coituri |
coiturae |
coitura |
| Genitiv | coiturorum |
coiturarum |
coiturorum |
| Dativ | coituris |
coituris |
coituris |
| Akkusativ | coituros |
coituras |
coitura |
| Ablativ | coituris |
coituris |
coituris |
| Vokativ | coituri |
coiturae |
coitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| coitum |
coitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coeo |
ich verschwöre mich |
| 2. Person Singular | cois |
du verschwörst dich |
| 3. Person Singular | coit |
er/sie/es verschwört sich |
| 1. Person Plural | coimus |
wir verschwören uns |
| 2. Person Plural | coitis |
ihr verschwört euch |
| 3. Person Plural | coeunt |
sie verschwören sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coeor |
|
| 2. Person Singular | coiris coire |
|
| 3. Person Singular | coitur |
|
| 1. Person Plural | coimur |
|
| 2. Person Plural | coimini |
|
| 3. Person Plural | coeuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coeam |
ich verschwöre mich |
| 2. Person Singular | coeas |
du verschwörest dich |
| 3. Person Singular | coeat |
er/sie/es verschwöre sich |
| 1. Person Plural | coeamus |
wir verschwören uns |
| 2. Person Plural | coeatis |
ihr verschwöret euch |
| 3. Person Plural | coeant |
sie verschwören sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coear |
|
| 2. Person Singular | coiaris coiare |
|
| 3. Person Singular | coiatur |
|
| 1. Person Plural | coiamur |
|
| 2. Person Plural | coiamini |
|
| 3. Person Plural | coeantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coibam coiebam |
ich verschwor mich |
| 2. Person Singular | coibas coiebas |
du verschworst dich |
| 3. Person Singular | coibat coiebat |
er/sie/es verschwor sich |
| 1. Person Plural | coibamus coiebamus |
wir verschworen uns |
| 2. Person Plural | coibatis coiebatis |
ihr verschwort euch |
| 3. Person Plural | coibant coiebant |
sie verschworen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coibar |
|
| 2. Person Singular | coibaris coibare |
|
| 3. Person Singular | coibatur |
|
| 1. Person Plural | coibamur |
|
| 2. Person Plural | coibamini |
|
| 3. Person Plural | coibantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coirem |
ich verschwüre mich |
| 2. Person Singular | coires |
du verschwürest dich |
| 3. Person Singular | coiret |
er/sie/es verschwüre sich |
| 1. Person Plural | coiremus |
wir verschwüren uns |
| 2. Person Plural | coiretis |
ihr verschwüret euch |
| 3. Person Plural | coirent |
sie verschwüren sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coirer |
|
| 2. Person Singular | coireris coirere |
|
| 3. Person Singular | coiretur |
|
| 1. Person Plural | coiremur |
|
| 2. Person Plural | coiremini |
|
| 3. Person Plural | coirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coibo coiam |
ich werde mich verschwören |
| 2. Person Singular | coibis coies |
du wirst dich verschwören |
| 3. Person Singular | coibit coiet |
er/sie/es wird sich verschwören |
| 1. Person Plural | coibimus coiemus |
wir werden uns verschwören |
| 2. Person Plural | coibitis coietis |
ihr werdet euch verschwören |
| 3. Person Plural | coibunt coient |
sie werden sich verschwören |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coibor coiar |
|
| 2. Person Singular | coiberis coibere coieris coiere |
|
| 3. Person Singular | coibitur coietur |
|
| 1. Person Plural | coibimur coiemur |
|
| 2. Person Plural | coibimini coiemini |
|
| 3. Person Plural | coibuntur coientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivi |
ich habe mich verschworen |
| 2. Person Singular | coivisti |
du hast dich verschworen |
| 3. Person Singular | coivit |
er/sie/es hat sich verschworen |
| 1. Person Plural | coivimus |
wir haben uns verschworen |
| 2. Person Plural | coivistis |
ihr habt euch verschworen |
| 3. Person Plural | coiverunt coivere |
sie haben sich verschworen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus sum |
|
| 2. Person Singular | coitus es |
|
| 3. Person Singular | coitus est |
|
| 1. Person Plural | coiti sumus |
|
| 2. Person Plural | coiti estis |
|
| 3. Person Plural | coiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coiverim |
ich habe mich verschworen |
| 2. Person Singular | coiveris |
du habest dich verschworen |
| 3. Person Singular | coiverit |
er/sie/es habe sich verschworen |
| 1. Person Plural | coiverimus |
wir haben uns verschworen |
| 2. Person Plural | coiveritis |
ihr habet euch verschworen |
| 3. Person Plural | coiverint |
sie haben sich verschworen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus sim |
|
| 2. Person Singular | coitus sis |
|
| 3. Person Singular | coitus sit |
|
| 1. Person Plural | coiti simus |
|
| 2. Person Plural | coiti sitis |
|
| 3. Person Plural | coiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coiveram |
ich hatte mich verschworen |
| 2. Person Singular | coiveras |
du hattest dich verschworen |
| 3. Person Singular | coiverat |
er/sie/es hatte sich verschworen |
| 1. Person Plural | coiveramus |
wir hatten uns verschworen |
| 2. Person Plural | coiveratis |
ihr hattet euch verschworen |
| 3. Person Plural | coiverant |
sie hatten sich verschworen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus eram |
|
| 2. Person Singular | coitus eras |
|
| 3. Person Singular | coitus erat |
|
| 1. Person Plural | coiti eramus |
|
| 2. Person Plural | coiti eratis |
|
| 3. Person Plural | coiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivissem |
ich hätte mich verschworen |
| 2. Person Singular | coivisses |
du hättest dich verschworen |
| 3. Person Singular | coivisset |
er/sie/es hätte sich verschworen |
| 1. Person Plural | coivissemus |
wir hätten uns verschworen |
| 2. Person Plural | coivissetis |
ihr hättet euch verschworen |
| 3. Person Plural | coivissent |
sie hätten sich verschworen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus essem |
|
| 2. Person Singular | coitus esses |
|
| 3. Person Singular | coitus esset |
|
| 1. Person Plural | coiti essemus |
|
| 2. Person Plural | coiti essetis |
|
| 3. Person Plural | coiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivero |
ich werde mich verschworen haben |
| 2. Person Singular | coiveris |
du wirst dich verschworen haben |
| 3. Person Singular | coiverit |
er/sie/es wird sich verschworen haben |
| 1. Person Plural | coiverimus |
wir werden uns verschworen haben |
| 2. Person Plural | coiveritis |
ihr werdet euch verschworen haben |
| 3. Person Plural | coiverint |
sie werden sich verschworen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus ero |
|
| 2. Person Singular | coitus eris |
|
| 3. Person Singular | coitus erit |
|
| 1. Person Plural | coiti erimus |
|
| 2. Person Plural | coiti eritis |
|
| 3. Person Plural | coiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | coire |
sich verschwören |
| Vorzeitigkeit | coivisse |
sich verschworen haben |
| Nachzeitigkeit | coiturum esse |
sich verschwören werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | coiri coirier |
|
| Vorzeitigkeit | coitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | coitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | coi |
verschwöre dich; verschwör dich! |
| 2. Person Plural | coite |
verschwört euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | coito |
| 3. Person Singular | coito |
| 2. Person Plural | coitote |
| 3. Person Plural | coeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | coire |
das Sich verschwören |
| Genitiv | coeundi |
des Sich verschwörens |
| Dativ | coeundo |
dem Sich verschwören |
| Akkusativ | coeundum |
das Sich verschwören |
| Ablativ | coeundo |
durch das Sich verschwören |
| Vokativ | coeunde |
Sich verschwören! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coeundus |
coeunda |
coeundum |
| Genitiv | coeundi |
coeundae |
coeundi |
| Dativ | coeundo |
coeundae |
coeundo |
| Akkusativ | coeundum |
coeundam |
coeundum |
| Ablativ | coeundo |
coeunda |
coeundo |
| Vokativ | coeunde |
coeunda |
coeundum |
Plural
| Nominativ | coeundi |
coeundae |
coeunda |
| Genitiv | coeundorum |
coeundarum |
coeundorum |
| Dativ | coeundis |
coeundis |
coeundis |
| Akkusativ | coeundos |
coeundas |
coeunda |
| Ablativ | coeundis |
coeundis |
coeundis |
| Vokativ | coeundi |
coeundae |
coeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coiens |
coiens |
coiens |
| Genitiv | coeuntis coientis |
coeuntis coientis |
coeuntis coientis |
| Dativ | coeunti coienti |
coeunti coienti |
coeunti coienti |
| Akkusativ | coeuntem coientem |
coeuntem coientem |
coiens |
| Ablativ | coeunti coeunte coienti coiente |
coeunti coeunte coienti coiente |
coeunti coeunte coienti coiente |
| Vokativ | coiens |
coiens |
coiens |
Plural
| Nominativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
| Genitiv | coeuntium coientium |
coeuntium coientium |
coeuntium coientium |
| Dativ | coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
| Akkusativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
| Ablativ | coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
| Vokativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coitus |
coita |
coitum |
| Genitiv | coiti |
coitae |
coiti |
| Dativ | coito |
coitae |
coito |
| Akkusativ | coitum |
coitam |
coitum |
| Ablativ | coito |
coita |
coito |
| Vokativ | coite |
coita |
coitum |
Plural
| Nominativ | coiti |
coitae |
coita |
| Genitiv | coitorum |
coitarum |
coitorum |
| Dativ | coitis |
coitis |
coitis |
| Akkusativ | coitos |
coitas |
coita |
| Ablativ | coitis |
coitis |
coitis |
| Vokativ | coiti |
coitae |
coita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coiturus |
coitura |
coiturum |
| Genitiv | coituri |
coiturae |
coituri |
| Dativ | coituro |
coiturae |
coituro |
| Akkusativ | coiturum |
coituram |
coiturum |
| Ablativ | coituro |
coitura |
coituro |
| Vokativ | coiture |
coitura |
coiturum |
Plural
| Nominativ | coituri |
coiturae |
coitura |
| Genitiv | coiturorum |
coiturarum |
coiturorum |
| Dativ | coituris |
coituris |
coituris |
| Akkusativ | coituros |
coituras |
coitura |
| Ablativ | coituris |
coituris |
coituris |
| Vokativ | coituri |
coiturae |
coitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| coitum |
coitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coeo |
ich passe zusammen |
| 2. Person Singular | cois |
du passt zusammen |
| 3. Person Singular | coit |
er/sie/es passt zusammen |
| 1. Person Plural | coimus |
wir passen zusammen |
| 2. Person Plural | coitis |
ihr passt zusammen |
| 3. Person Plural | coeunt |
sie passen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coeor |
|
| 2. Person Singular | coiris coire |
|
| 3. Person Singular | coitur |
|
| 1. Person Plural | coimur |
|
| 2. Person Plural | coimini |
|
| 3. Person Plural | coeuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coeam |
ich passe zusammen |
| 2. Person Singular | coeas |
du passest zusammen |
| 3. Person Singular | coeat |
er/sie/es passe zusammen |
| 1. Person Plural | coeamus |
wir passen zusammen |
| 2. Person Plural | coeatis |
ihr passet zusammen |
| 3. Person Plural | coeant |
sie passen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coear |
|
| 2. Person Singular | coiaris coiare |
|
| 3. Person Singular | coiatur |
|
| 1. Person Plural | coiamur |
|
| 2. Person Plural | coiamini |
|
| 3. Person Plural | coeantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coibam coiebam |
ich passte zusammen |
| 2. Person Singular | coibas coiebas |
du passtest zusammen |
| 3. Person Singular | coibat coiebat |
er/sie/es passte zusammen |
| 1. Person Plural | coibamus coiebamus |
wir passten zusammen |
| 2. Person Plural | coibatis coiebatis |
ihr passtet zusammen |
| 3. Person Plural | coibant coiebant |
sie passten zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coibar |
|
| 2. Person Singular | coibaris coibare |
|
| 3. Person Singular | coibatur |
|
| 1. Person Plural | coibamur |
|
| 2. Person Plural | coibamini |
|
| 3. Person Plural | coibantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coirem |
ich passte zusammen |
| 2. Person Singular | coires |
du passtest zusammen |
| 3. Person Singular | coiret |
er/sie/es passte zusammen |
| 1. Person Plural | coiremus |
wir passten zusammen |
| 2. Person Plural | coiretis |
ihr passtet zusammen |
| 3. Person Plural | coirent |
sie passten zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coirer |
|
| 2. Person Singular | coireris coirere |
|
| 3. Person Singular | coiretur |
|
| 1. Person Plural | coiremur |
|
| 2. Person Plural | coiremini |
|
| 3. Person Plural | coirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coibo coiam |
ich werde zusammenpassen |
| 2. Person Singular | coibis coies |
du wirst zusammenpassen |
| 3. Person Singular | coibit coiet |
er/sie/es wird zusammenpassen |
| 1. Person Plural | coibimus coiemus |
wir werden zusammenpassen |
| 2. Person Plural | coibitis coietis |
ihr werdet zusammenpassen |
| 3. Person Plural | coibunt coient |
sie werden zusammenpassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coibor coiar |
|
| 2. Person Singular | coiberis coibere coieris coiere |
|
| 3. Person Singular | coibitur coietur |
|
| 1. Person Plural | coibimur coiemur |
|
| 2. Person Plural | coibimini coiemini |
|
| 3. Person Plural | coibuntur coientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivi |
ich habe zusammengepasst |
| 2. Person Singular | coivisti |
du hast zusammengepasst |
| 3. Person Singular | coivit |
er/sie/es hat zusammengepasst |
| 1. Person Plural | coivimus |
wir haben zusammengepasst |
| 2. Person Plural | coivistis |
ihr habt zusammengepasst |
| 3. Person Plural | coiverunt coivere |
sie haben zusammengepasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus sum |
|
| 2. Person Singular | coitus es |
|
| 3. Person Singular | coitus est |
|
| 1. Person Plural | coiti sumus |
|
| 2. Person Plural | coiti estis |
|
| 3. Person Plural | coiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coiverim |
ich habe zusammengepasst |
| 2. Person Singular | coiveris |
du habest zusammengepasst |
| 3. Person Singular | coiverit |
er/sie/es habe zusammengepasst |
| 1. Person Plural | coiverimus |
wir haben zusammengepasst |
| 2. Person Plural | coiveritis |
ihr habet zusammengepasst |
| 3. Person Plural | coiverint |
sie haben zusammengepasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus sim |
|
| 2. Person Singular | coitus sis |
|
| 3. Person Singular | coitus sit |
|
| 1. Person Plural | coiti simus |
|
| 2. Person Plural | coiti sitis |
|
| 3. Person Plural | coiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coiveram |
ich hatte zusammengepasst |
| 2. Person Singular | coiveras |
du hattest zusammengepasst |
| 3. Person Singular | coiverat |
er/sie/es hatte zusammengepasst |
| 1. Person Plural | coiveramus |
wir hatten zusammengepasst |
| 2. Person Plural | coiveratis |
ihr hattet zusammengepasst |
| 3. Person Plural | coiverant |
sie hatten zusammengepasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus eram |
|
| 2. Person Singular | coitus eras |
|
| 3. Person Singular | coitus erat |
|
| 1. Person Plural | coiti eramus |
|
| 2. Person Plural | coiti eratis |
|
| 3. Person Plural | coiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivissem |
ich hätte zusammengepasst |
| 2. Person Singular | coivisses |
du hättest zusammengepasst |
| 3. Person Singular | coivisset |
er/sie/es hätte zusammengepasst |
| 1. Person Plural | coivissemus |
wir hätten zusammengepasst |
| 2. Person Plural | coivissetis |
ihr hättet zusammengepasst |
| 3. Person Plural | coivissent |
sie hätten zusammengepasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus essem |
|
| 2. Person Singular | coitus esses |
|
| 3. Person Singular | coitus esset |
|
| 1. Person Plural | coiti essemus |
|
| 2. Person Plural | coiti essetis |
|
| 3. Person Plural | coiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | coivero |
ich werde zusammengepasst haben |
| 2. Person Singular | coiveris |
du wirst zusammengepasst haben |
| 3. Person Singular | coiverit |
er/sie/es wird zusammengepasst haben |
| 1. Person Plural | coiverimus |
wir werden zusammengepasst haben |
| 2. Person Plural | coiveritis |
ihr werdet zusammengepasst haben |
| 3. Person Plural | coiverint |
sie werden zusammengepasst haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | coitus ero |
|
| 2. Person Singular | coitus eris |
|
| 3. Person Singular | coitus erit |
|
| 1. Person Plural | coiti erimus |
|
| 2. Person Plural | coiti eritis |
|
| 3. Person Plural | coiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | coire |
zusammenpassen |
| Vorzeitigkeit | coivisse |
zusammengepasst haben |
| Nachzeitigkeit | coiturum esse |
zusammenpassen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | coiri coirier |
|
| Vorzeitigkeit | coitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | coitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | coi |
passe zusammen; pass zusammen! |
| 2. Person Plural | coite |
passt zusammen! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | coito |
| 3. Person Singular | coito |
| 2. Person Plural | coitote |
| 3. Person Plural | coeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | coire |
das Zusammenpassen |
| Genitiv | coeundi |
des Zusammenpassens |
| Dativ | coeundo |
dem Zusammenpassen |
| Akkusativ | coeundum |
das Zusammenpassen |
| Ablativ | coeundo |
durch das Zusammenpassen |
| Vokativ | coeunde |
Zusammenpassen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coeundus |
coeunda |
coeundum |
| Genitiv | coeundi |
coeundae |
coeundi |
| Dativ | coeundo |
coeundae |
coeundo |
| Akkusativ | coeundum |
coeundam |
coeundum |
| Ablativ | coeundo |
coeunda |
coeundo |
| Vokativ | coeunde |
coeunda |
coeundum |
Plural
| Nominativ | coeundi |
coeundae |
coeunda |
| Genitiv | coeundorum |
coeundarum |
coeundorum |
| Dativ | coeundis |
coeundis |
coeundis |
| Akkusativ | coeundos |
coeundas |
coeunda |
| Ablativ | coeundis |
coeundis |
coeundis |
| Vokativ | coeundi |
coeundae |
coeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coiens |
coiens |
coiens |
| Genitiv | coeuntis coientis |
coeuntis coientis |
coeuntis coientis |
| Dativ | coeunti coienti |
coeunti coienti |
coeunti coienti |
| Akkusativ | coeuntem coientem |
coeuntem coientem |
coiens |
| Ablativ | coeunti coeunte coienti coiente |
coeunti coeunte coienti coiente |
coeunti coeunte coienti coiente |
| Vokativ | coiens |
coiens |
coiens |
Plural
| Nominativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
| Genitiv | coeuntium coientium |
coeuntium coientium |
coeuntium coientium |
| Dativ | coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
| Akkusativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
| Ablativ | coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
coeuntibus coientibus |
| Vokativ | coeuntes coientes |
coeuntes coientes |
coeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coitus |
coita |
coitum |
| Genitiv | coiti |
coitae |
coiti |
| Dativ | coito |
coitae |
coito |
| Akkusativ | coitum |
coitam |
coitum |
| Ablativ | coito |
coita |
coito |
| Vokativ | coite |
coita |
coitum |
Plural
| Nominativ | coiti |
coitae |
coita |
| Genitiv | coitorum |
coitarum |
coitorum |
| Dativ | coitis |
coitis |
coitis |
| Akkusativ | coitos |
coitas |
coita |
| Ablativ | coitis |
coitis |
coitis |
| Vokativ | coiti |
coitae |
coita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | coiturus |
coitura |
coiturum |
| Genitiv | coituri |
coiturae |
coituri |
| Dativ | coituro |
coiturae |
coituro |
| Akkusativ | coiturum |
coituram |
coiturum |
| Ablativ | coituro |
coitura |
coituro |
| Vokativ | coiture |
coitura |
coiturum |
Plural
| Nominativ | coituri |
coiturae |
coitura |
| Genitiv | coiturorum |
coiturarum |
coiturorum |
| Dativ | coituris |
coituris |
coituris |
| Akkusativ | coituros |
coituras |
coitura |
| Ablativ | coituris |
coituris |
coituris |
| Vokativ | coituri |
coiturae |
coitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| coitum |
coitu |