Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
colluctari (Verb) entspricht Ihr Suchwort
colluctor auch noch Formen von:
colluctor (Nomen)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctor
|
|
| 2. Person Singular |
colluctaris colluctare
|
|
| 3. Person Singular |
colluctatur
|
|
| 1. Person Plural |
colluctamur
|
|
| 2. Person Plural |
colluctamini
|
|
| 3. Person Plural |
colluctantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
collucter
|
|
| 2. Person Singular |
collucteris colluctere
|
|
| 3. Person Singular |
colluctetur
|
|
| 1. Person Plural |
colluctemur
|
|
| 2. Person Plural |
colluctemini
|
|
| 3. Person Plural |
colluctentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctabar
|
|
| 2. Person Singular |
colluctabaris colluctabare
|
|
| 3. Person Singular |
colluctabatur
|
|
| 1. Person Plural |
colluctabamur
|
|
| 2. Person Plural |
colluctabamini
|
|
| 3. Person Plural |
colluctabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctarer
|
|
| 2. Person Singular |
colluctareris colluctarere
|
|
| 3. Person Singular |
colluctaretur
|
|
| 1. Person Plural |
colluctaremur
|
|
| 2. Person Plural |
colluctaremini
|
|
| 3. Person Plural |
colluctarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctabor
|
|
| 2. Person Singular |
colluctaberis colluctabere
|
|
| 3. Person Singular |
colluctabitur
|
|
| 1. Person Plural |
colluctabimur
|
|
| 2. Person Plural |
colluctabimini
|
|
| 3. Person Plural |
colluctabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
colluctatus es
|
|
| 3. Person Singular |
colluctatus est
|
|
| 1. Person Plural |
colluctati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
colluctati estis
|
|
| 3. Person Plural |
colluctati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
colluctatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
colluctatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
colluctati simus
|
|
| 2. Person Plural |
colluctati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
colluctati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
colluctatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
colluctatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
colluctati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
colluctati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
colluctati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
colluctatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
colluctatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
colluctati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
colluctati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
colluctati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
colluctatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
colluctatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
colluctati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
colluctati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
colluctati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
colluctari colluctarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
colluctatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
colluctaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
colluctare
|
! |
| 2. Person Plural |
colluctamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
colluctator
|
| 3. Person Singular |
colluctator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
colluctantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
colluctari colluctarier
|
|
| Genitiv |
colluctandi
|
|
| Dativ |
colluctando
|
|
| Akkusativ |
colluctandum
|
|
| Ablativ |
colluctando
|
|
| Vokativ |
colluctande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
colluctandus
|
colluctanda
|
colluctandum
|
| Genitiv |
colluctandi
|
colluctandae
|
colluctandi
|
| Dativ |
colluctando
|
colluctandae
|
colluctando
|
| Akkusativ |
colluctandum
|
colluctandam
|
colluctandum
|
| Ablativ |
colluctando
|
colluctanda
|
colluctando
|
| Vokativ |
colluctande
|
colluctanda
|
colluctandum
|
Plural
| Nominativ |
colluctandi
|
colluctandae
|
colluctanda
|
| Genitiv |
colluctandorum
|
colluctandarum
|
colluctandorum
|
| Dativ |
colluctandis
|
colluctandis
|
colluctandis
|
| Akkusativ |
colluctandos
|
colluctandas
|
colluctanda
|
| Ablativ |
colluctandis
|
colluctandis
|
colluctandis
|
| Vokativ |
colluctandi
|
colluctandae
|
colluctanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
colluctans
|
colluctans
|
colluctans
|
| Genitiv |
colluctantis
|
colluctantis
|
colluctantis
|
| Dativ |
colluctanti
|
colluctanti
|
colluctanti
|
| Akkusativ |
colluctantem
|
colluctantem
|
colluctans
|
| Ablativ |
colluctanti colluctante
|
colluctanti colluctante
|
colluctanti colluctante
|
| Vokativ |
colluctans
|
colluctans
|
colluctans
|
Plural
| Nominativ |
colluctantes
|
colluctantes
|
colluctantia
|
| Genitiv |
colluctantium colluctantum
|
colluctantium colluctantum
|
colluctantium colluctantum
|
| Dativ |
colluctantibus
|
colluctantibus
|
colluctantibus
|
| Akkusativ |
colluctantes
|
colluctantes
|
colluctantia
|
| Ablativ |
colluctantibus
|
colluctantibus
|
colluctantibus
|
| Vokativ |
colluctantes
|
colluctantes
|
colluctantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
colluctatus
|
colluctata
|
colluctatum
|
| Genitiv |
colluctati
|
colluctatae
|
colluctati
|
| Dativ |
colluctato
|
colluctatae
|
colluctato
|
| Akkusativ |
colluctatum
|
colluctatam
|
colluctatum
|
| Ablativ |
colluctato
|
colluctata
|
colluctato
|
| Vokativ |
colluctate
|
colluctata
|
colluctatum
|
Plural
| Nominativ |
colluctati
|
colluctatae
|
colluctata
|
| Genitiv |
colluctatorum
|
colluctatarum
|
colluctatorum
|
| Dativ |
colluctatis
|
colluctatis
|
colluctatis
|
| Akkusativ |
colluctatos
|
colluctatas
|
colluctata
|
| Ablativ |
colluctatis
|
colluctatis
|
colluctatis
|
| Vokativ |
colluctati
|
colluctatae
|
colluctata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
colluctaturus
|
colluctatura
|
colluctaturum
|
| Genitiv |
colluctaturi
|
colluctaturae
|
colluctaturi
|
| Dativ |
colluctaturo
|
colluctaturae
|
colluctaturo
|
| Akkusativ |
colluctaturum
|
colluctaturam
|
colluctaturum
|
| Ablativ |
colluctaturo
|
colluctatura
|
colluctaturo
|
| Vokativ |
colluctature
|
colluctatura
|
colluctaturum
|
Plural
| Nominativ |
colluctaturi
|
colluctaturae
|
colluctatura
|
| Genitiv |
colluctaturorum
|
colluctaturarum
|
colluctaturorum
|
| Dativ |
colluctaturis
|
colluctaturis
|
colluctaturis
|
| Akkusativ |
colluctaturos
|
colluctaturas
|
colluctatura
|
| Ablativ |
colluctaturis
|
colluctaturis
|
colluctaturis
|
| Vokativ |
colluctaturi
|
colluctaturae
|
colluctatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
colluctatum
|
colluctatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctor
|
ich kämpfe |
| 2. Person Singular |
colluctaris colluctare
|
du kämpfst |
| 3. Person Singular |
colluctatur
|
er/sie/es kämpft |
| 1. Person Plural |
colluctamur
|
wir kämpfen |
| 2. Person Plural |
colluctamini
|
ihr kämpft |
| 3. Person Plural |
colluctantur
|
sie kämpfen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
collucter
|
ich kämpfe |
| 2. Person Singular |
collucteris colluctere
|
du kämpfest |
| 3. Person Singular |
colluctetur
|
er/sie/es kämpfe |
| 1. Person Plural |
colluctemur
|
wir kämpfen |
| 2. Person Plural |
colluctemini
|
ihr kämpfet |
| 3. Person Plural |
colluctentur
|
sie kämpfen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctabar
|
ich kämpfte |
| 2. Person Singular |
colluctabaris colluctabare
|
du kämpftest |
| 3. Person Singular |
colluctabatur
|
er/sie/es kämpfte |
| 1. Person Plural |
colluctabamur
|
wir kämpften |
| 2. Person Plural |
colluctabamini
|
ihr kämpftet |
| 3. Person Plural |
colluctabantur
|
sie kämpften |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctarer
|
ich kämpfte |
| 2. Person Singular |
colluctareris colluctarere
|
du kämpftest |
| 3. Person Singular |
colluctaretur
|
er/sie/es kämpfte |
| 1. Person Plural |
colluctaremur
|
wir kämpften |
| 2. Person Plural |
colluctaremini
|
ihr kämpftet |
| 3. Person Plural |
colluctarentur
|
sie kämpften |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctabor
|
ich werde kämpfen |
| 2. Person Singular |
colluctaberis colluctabere
|
du wirst kämpfen |
| 3. Person Singular |
colluctabitur
|
er/sie/es wird kämpfen |
| 1. Person Plural |
colluctabimur
|
wir werden kämpfen |
| 2. Person Plural |
colluctabimini
|
ihr werdet kämpfen |
| 3. Person Plural |
colluctabuntur
|
sie werden kämpfen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctatus sum
|
ich habe gekämpft |
| 2. Person Singular |
colluctatus es
|
du hast gekämpft |
| 3. Person Singular |
colluctatus est
|
er/sie/es hat gekämpft |
| 1. Person Plural |
colluctati sumus
|
wir haben gekämpft |
| 2. Person Plural |
colluctati estis
|
ihr habt gekämpft |
| 3. Person Plural |
colluctati sunt
|
sie haben gekämpft |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctatus sim
|
ich habe gekämpft |
| 2. Person Singular |
colluctatus sis
|
du habest gekämpft |
| 3. Person Singular |
colluctatus sit
|
er/sie/es habe gekämpft |
| 1. Person Plural |
colluctati simus
|
wir haben gekämpft |
| 2. Person Plural |
colluctati sitis
|
ihr habet gekämpft |
| 3. Person Plural |
colluctati sint
|
sie haben gekämpft |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctatus eram
|
ich hatte gekämpft |
| 2. Person Singular |
colluctatus eras
|
du hattest gekämpft |
| 3. Person Singular |
colluctatus erat
|
er/sie/es hatte gekämpft |
| 1. Person Plural |
colluctati eramus
|
wir hatten gekämpft |
| 2. Person Plural |
colluctati eratis
|
ihr hattet gekämpft |
| 3. Person Plural |
colluctati erant
|
sie hatten gekämpft |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctatus essem
|
ich hätte gekämpft |
| 2. Person Singular |
colluctatus esses
|
du hättest gekämpft |
| 3. Person Singular |
colluctatus esset
|
er/sie/es hätte gekämpft |
| 1. Person Plural |
colluctati essemus
|
wir hätten gekämpft |
| 2. Person Plural |
colluctati essetis
|
ihr hättet gekämpft |
| 3. Person Plural |
colluctati essent
|
sie hätten gekämpft |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctatus ero
|
ich werde gekämpft haben |
| 2. Person Singular |
colluctatus eris
|
du wirst gekämpft haben |
| 3. Person Singular |
colluctatus erit
|
er/sie/es wird gekämpft haben |
| 1. Person Plural |
colluctati erimus
|
wir werden gekämpft haben |
| 2. Person Plural |
colluctati eritis
|
ihr werdet gekämpft haben |
| 3. Person Plural |
colluctati erunt
|
sie werden gekämpft haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
colluctari colluctarier
|
kämpfen |
| Vorzeitigkeit |
colluctatus esse
|
gekämpft haben |
| Nachzeitigkeit |
colluctaturum esse
|
kämpfen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
colluctare
|
kämpfe; kämpf! |
| 2. Person Plural |
colluctamini
|
kämpft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
colluctator
|
| 3. Person Singular |
colluctator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
colluctantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
colluctari colluctarier
|
das Kämpfen |
| Genitiv |
colluctandi
|
des Kämpfens |
| Dativ |
colluctando
|
dem Kämpfen |
| Akkusativ |
colluctandum
|
das Kämpfen |
| Ablativ |
colluctando
|
durch das Kämpfen |
| Vokativ |
colluctande
|
Kämpfen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
colluctandus
|
colluctanda
|
colluctandum
|
| Genitiv |
colluctandi
|
colluctandae
|
colluctandi
|
| Dativ |
colluctando
|
colluctandae
|
colluctando
|
| Akkusativ |
colluctandum
|
colluctandam
|
colluctandum
|
| Ablativ |
colluctando
|
colluctanda
|
colluctando
|
| Vokativ |
colluctande
|
colluctanda
|
colluctandum
|
Plural
| Nominativ |
colluctandi
|
colluctandae
|
colluctanda
|
| Genitiv |
colluctandorum
|
colluctandarum
|
colluctandorum
|
| Dativ |
colluctandis
|
colluctandis
|
colluctandis
|
| Akkusativ |
colluctandos
|
colluctandas
|
colluctanda
|
| Ablativ |
colluctandis
|
colluctandis
|
colluctandis
|
| Vokativ |
colluctandi
|
colluctandae
|
colluctanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
colluctans
|
colluctans
|
colluctans
|
| Genitiv |
colluctantis
|
colluctantis
|
colluctantis
|
| Dativ |
colluctanti
|
colluctanti
|
colluctanti
|
| Akkusativ |
colluctantem
|
colluctantem
|
colluctans
|
| Ablativ |
colluctanti colluctante
|
colluctanti colluctante
|
colluctanti colluctante
|
| Vokativ |
colluctans
|
colluctans
|
colluctans
|
Plural
| Nominativ |
colluctantes
|
colluctantes
|
colluctantia
|
| Genitiv |
colluctantium colluctantum
|
colluctantium colluctantum
|
colluctantium colluctantum
|
| Dativ |
colluctantibus
|
colluctantibus
|
colluctantibus
|
| Akkusativ |
colluctantes
|
colluctantes
|
colluctantia
|
| Ablativ |
colluctantibus
|
colluctantibus
|
colluctantibus
|
| Vokativ |
colluctantes
|
colluctantes
|
colluctantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
colluctatus
|
colluctata
|
colluctatum
|
| Genitiv |
colluctati
|
colluctatae
|
colluctati
|
| Dativ |
colluctato
|
colluctatae
|
colluctato
|
| Akkusativ |
colluctatum
|
colluctatam
|
colluctatum
|
| Ablativ |
colluctato
|
colluctata
|
colluctato
|
| Vokativ |
colluctate
|
colluctata
|
colluctatum
|
Plural
| Nominativ |
colluctati
|
colluctatae
|
colluctata
|
| Genitiv |
colluctatorum
|
colluctatarum
|
colluctatorum
|
| Dativ |
colluctatis
|
colluctatis
|
colluctatis
|
| Akkusativ |
colluctatos
|
colluctatas
|
colluctata
|
| Ablativ |
colluctatis
|
colluctatis
|
colluctatis
|
| Vokativ |
colluctati
|
colluctatae
|
colluctata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
colluctaturus
|
colluctatura
|
colluctaturum
|
| Genitiv |
colluctaturi
|
colluctaturae
|
colluctaturi
|
| Dativ |
colluctaturo
|
colluctaturae
|
colluctaturo
|
| Akkusativ |
colluctaturum
|
colluctaturam
|
colluctaturum
|
| Ablativ |
colluctaturo
|
colluctatura
|
colluctaturo
|
| Vokativ |
colluctature
|
colluctatura
|
colluctaturum
|
Plural
| Nominativ |
colluctaturi
|
colluctaturae
|
colluctatura
|
| Genitiv |
colluctaturorum
|
colluctaturarum
|
colluctaturorum
|
| Dativ |
colluctaturis
|
colluctaturis
|
colluctaturis
|
| Akkusativ |
colluctaturos
|
colluctaturas
|
colluctatura
|
| Ablativ |
colluctaturis
|
colluctaturis
|
colluctaturis
|
| Vokativ |
colluctaturi
|
colluctaturae
|
colluctatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
colluctatum
|
colluctatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctor
|
|
| 2. Person Singular |
colluctaris colluctare
|
|
| 3. Person Singular |
colluctatur
|
|
| 1. Person Plural |
colluctamur
|
|
| 2. Person Plural |
colluctamini
|
|
| 3. Person Plural |
colluctantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
collucter
|
|
| 2. Person Singular |
collucteris colluctere
|
|
| 3. Person Singular |
colluctetur
|
|
| 1. Person Plural |
colluctemur
|
|
| 2. Person Plural |
colluctemini
|
|
| 3. Person Plural |
colluctentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctabar
|
|
| 2. Person Singular |
colluctabaris colluctabare
|
|
| 3. Person Singular |
colluctabatur
|
|
| 1. Person Plural |
colluctabamur
|
|
| 2. Person Plural |
colluctabamini
|
|
| 3. Person Plural |
colluctabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctarer
|
|
| 2. Person Singular |
colluctareris colluctarere
|
|
| 3. Person Singular |
colluctaretur
|
|
| 1. Person Plural |
colluctaremur
|
|
| 2. Person Plural |
colluctaremini
|
|
| 3. Person Plural |
colluctarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctabor
|
|
| 2. Person Singular |
colluctaberis colluctabere
|
|
| 3. Person Singular |
colluctabitur
|
|
| 1. Person Plural |
colluctabimur
|
|
| 2. Person Plural |
colluctabimini
|
|
| 3. Person Plural |
colluctabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
colluctatus es
|
|
| 3. Person Singular |
colluctatus est
|
|
| 1. Person Plural |
colluctati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
colluctati estis
|
|
| 3. Person Plural |
colluctati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
colluctatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
colluctatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
colluctati simus
|
|
| 2. Person Plural |
colluctati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
colluctati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
colluctatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
colluctatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
colluctati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
colluctati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
colluctati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
colluctatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
colluctatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
colluctati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
colluctati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
colluctati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
colluctatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
colluctatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
colluctati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
colluctati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
colluctati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
colluctari colluctarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
colluctatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
colluctaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
colluctare
|
! |
| 2. Person Plural |
colluctamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
colluctator
|
| 3. Person Singular |
colluctator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
colluctantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
colluctari colluctarier
|
|
| Genitiv |
colluctandi
|
|
| Dativ |
colluctando
|
|
| Akkusativ |
colluctandum
|
|
| Ablativ |
colluctando
|
|
| Vokativ |
colluctande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
colluctandus
|
colluctanda
|
colluctandum
|
| Genitiv |
colluctandi
|
colluctandae
|
colluctandi
|
| Dativ |
colluctando
|
colluctandae
|
colluctando
|
| Akkusativ |
colluctandum
|
colluctandam
|
colluctandum
|
| Ablativ |
colluctando
|
colluctanda
|
colluctando
|
| Vokativ |
colluctande
|
colluctanda
|
colluctandum
|
Plural
| Nominativ |
colluctandi
|
colluctandae
|
colluctanda
|
| Genitiv |
colluctandorum
|
colluctandarum
|
colluctandorum
|
| Dativ |
colluctandis
|
colluctandis
|
colluctandis
|
| Akkusativ |
colluctandos
|
colluctandas
|
colluctanda
|
| Ablativ |
colluctandis
|
colluctandis
|
colluctandis
|
| Vokativ |
colluctandi
|
colluctandae
|
colluctanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
colluctans
|
colluctans
|
colluctans
|
| Genitiv |
colluctantis
|
colluctantis
|
colluctantis
|
| Dativ |
colluctanti
|
colluctanti
|
colluctanti
|
| Akkusativ |
colluctantem
|
colluctantem
|
colluctans
|
| Ablativ |
colluctanti colluctante
|
colluctanti colluctante
|
colluctanti colluctante
|
| Vokativ |
colluctans
|
colluctans
|
colluctans
|
Plural
| Nominativ |
colluctantes
|
colluctantes
|
colluctantia
|
| Genitiv |
colluctantium colluctantum
|
colluctantium colluctantum
|
colluctantium colluctantum
|
| Dativ |
colluctantibus
|
colluctantibus
|
colluctantibus
|
| Akkusativ |
colluctantes
|
colluctantes
|
colluctantia
|
| Ablativ |
colluctantibus
|
colluctantibus
|
colluctantibus
|
| Vokativ |
colluctantes
|
colluctantes
|
colluctantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
colluctatus
|
colluctata
|
colluctatum
|
| Genitiv |
colluctati
|
colluctatae
|
colluctati
|
| Dativ |
colluctato
|
colluctatae
|
colluctato
|
| Akkusativ |
colluctatum
|
colluctatam
|
colluctatum
|
| Ablativ |
colluctato
|
colluctata
|
colluctato
|
| Vokativ |
colluctate
|
colluctata
|
colluctatum
|
Plural
| Nominativ |
colluctati
|
colluctatae
|
colluctata
|
| Genitiv |
colluctatorum
|
colluctatarum
|
colluctatorum
|
| Dativ |
colluctatis
|
colluctatis
|
colluctatis
|
| Akkusativ |
colluctatos
|
colluctatas
|
colluctata
|
| Ablativ |
colluctatis
|
colluctatis
|
colluctatis
|
| Vokativ |
colluctati
|
colluctatae
|
colluctata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
colluctaturus
|
colluctatura
|
colluctaturum
|
| Genitiv |
colluctaturi
|
colluctaturae
|
colluctaturi
|
| Dativ |
colluctaturo
|
colluctaturae
|
colluctaturo
|
| Akkusativ |
colluctaturum
|
colluctaturam
|
colluctaturum
|
| Ablativ |
colluctaturo
|
colluctatura
|
colluctaturo
|
| Vokativ |
colluctature
|
colluctatura
|
colluctaturum
|
Plural
| Nominativ |
colluctaturi
|
colluctaturae
|
colluctatura
|
| Genitiv |
colluctaturorum
|
colluctaturarum
|
colluctaturorum
|
| Dativ |
colluctaturis
|
colluctaturis
|
colluctaturis
|
| Akkusativ |
colluctaturos
|
colluctaturas
|
colluctatura
|
| Ablativ |
colluctaturis
|
colluctaturis
|
colluctaturis
|
| Vokativ |
colluctaturi
|
colluctaturae
|
colluctatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
colluctatum
|
colluctatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctor
|
|
| 2. Person Singular |
colluctaris colluctare
|
|
| 3. Person Singular |
colluctatur
|
|
| 1. Person Plural |
colluctamur
|
|
| 2. Person Plural |
colluctamini
|
|
| 3. Person Plural |
colluctantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
collucter
|
|
| 2. Person Singular |
collucteris colluctere
|
|
| 3. Person Singular |
colluctetur
|
|
| 1. Person Plural |
colluctemur
|
|
| 2. Person Plural |
colluctemini
|
|
| 3. Person Plural |
colluctentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctabar
|
|
| 2. Person Singular |
colluctabaris colluctabare
|
|
| 3. Person Singular |
colluctabatur
|
|
| 1. Person Plural |
colluctabamur
|
|
| 2. Person Plural |
colluctabamini
|
|
| 3. Person Plural |
colluctabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctarer
|
|
| 2. Person Singular |
colluctareris colluctarere
|
|
| 3. Person Singular |
colluctaretur
|
|
| 1. Person Plural |
colluctaremur
|
|
| 2. Person Plural |
colluctaremini
|
|
| 3. Person Plural |
colluctarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctabor
|
|
| 2. Person Singular |
colluctaberis colluctabere
|
|
| 3. Person Singular |
colluctabitur
|
|
| 1. Person Plural |
colluctabimur
|
|
| 2. Person Plural |
colluctabimini
|
|
| 3. Person Plural |
colluctabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
colluctatus es
|
|
| 3. Person Singular |
colluctatus est
|
|
| 1. Person Plural |
colluctati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
colluctati estis
|
|
| 3. Person Plural |
colluctati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
colluctatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
colluctatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
colluctati simus
|
|
| 2. Person Plural |
colluctati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
colluctati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
colluctatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
colluctatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
colluctati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
colluctati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
colluctati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
colluctatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
colluctatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
colluctati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
colluctati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
colluctati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
colluctatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
colluctatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
colluctati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
colluctati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
colluctati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
colluctari colluctarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
colluctatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
colluctaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
colluctare
|
! |
| 2. Person Plural |
colluctamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
colluctator
|
| 3. Person Singular |
colluctator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
colluctantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
colluctari colluctarier
|
|
| Genitiv |
colluctandi
|
|
| Dativ |
colluctando
|
|
| Akkusativ |
colluctandum
|
|
| Ablativ |
colluctando
|
|
| Vokativ |
colluctande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
colluctandus
|
colluctanda
|
colluctandum
|
| Genitiv |
colluctandi
|
colluctandae
|
colluctandi
|
| Dativ |
colluctando
|
colluctandae
|
colluctando
|
| Akkusativ |
colluctandum
|
colluctandam
|
colluctandum
|
| Ablativ |
colluctando
|
colluctanda
|
colluctando
|
| Vokativ |
colluctande
|
colluctanda
|
colluctandum
|
Plural
| Nominativ |
colluctandi
|
colluctandae
|
colluctanda
|
| Genitiv |
colluctandorum
|
colluctandarum
|
colluctandorum
|
| Dativ |
colluctandis
|
colluctandis
|
colluctandis
|
| Akkusativ |
colluctandos
|
colluctandas
|
colluctanda
|
| Ablativ |
colluctandis
|
colluctandis
|
colluctandis
|
| Vokativ |
colluctandi
|
colluctandae
|
colluctanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
colluctans
|
colluctans
|
colluctans
|
| Genitiv |
colluctantis
|
colluctantis
|
colluctantis
|
| Dativ |
colluctanti
|
colluctanti
|
colluctanti
|
| Akkusativ |
colluctantem
|
colluctantem
|
colluctans
|
| Ablativ |
colluctanti colluctante
|
colluctanti colluctante
|
colluctanti colluctante
|
| Vokativ |
colluctans
|
colluctans
|
colluctans
|
Plural
| Nominativ |
colluctantes
|
colluctantes
|
colluctantia
|
| Genitiv |
colluctantium colluctantum
|
colluctantium colluctantum
|
colluctantium colluctantum
|
| Dativ |
colluctantibus
|
colluctantibus
|
colluctantibus
|
| Akkusativ |
colluctantes
|
colluctantes
|
colluctantia
|
| Ablativ |
colluctantibus
|
colluctantibus
|
colluctantibus
|
| Vokativ |
colluctantes
|
colluctantes
|
colluctantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
colluctatus
|
colluctata
|
colluctatum
|
| Genitiv |
colluctati
|
colluctatae
|
colluctati
|
| Dativ |
colluctato
|
colluctatae
|
colluctato
|
| Akkusativ |
colluctatum
|
colluctatam
|
colluctatum
|
| Ablativ |
colluctato
|
colluctata
|
colluctato
|
| Vokativ |
colluctate
|
colluctata
|
colluctatum
|
Plural
| Nominativ |
colluctati
|
colluctatae
|
colluctata
|
| Genitiv |
colluctatorum
|
colluctatarum
|
colluctatorum
|
| Dativ |
colluctatis
|
colluctatis
|
colluctatis
|
| Akkusativ |
colluctatos
|
colluctatas
|
colluctata
|
| Ablativ |
colluctatis
|
colluctatis
|
colluctatis
|
| Vokativ |
colluctati
|
colluctatae
|
colluctata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
colluctaturus
|
colluctatura
|
colluctaturum
|
| Genitiv |
colluctaturi
|
colluctaturae
|
colluctaturi
|
| Dativ |
colluctaturo
|
colluctaturae
|
colluctaturo
|
| Akkusativ |
colluctaturum
|
colluctaturam
|
colluctaturum
|
| Ablativ |
colluctaturo
|
colluctatura
|
colluctaturo
|
| Vokativ |
colluctature
|
colluctatura
|
colluctaturum
|
Plural
| Nominativ |
colluctaturi
|
colluctaturae
|
colluctatura
|
| Genitiv |
colluctaturorum
|
colluctaturarum
|
colluctaturorum
|
| Dativ |
colluctaturis
|
colluctaturis
|
colluctaturis
|
| Akkusativ |
colluctaturos
|
colluctaturas
|
colluctatura
|
| Ablativ |
colluctaturis
|
colluctaturis
|
colluctaturis
|
| Vokativ |
colluctaturi
|
colluctaturae
|
colluctatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
colluctatum
|
colluctatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctor
|
ich ringe |
| 2. Person Singular |
colluctaris colluctare
|
du ringst |
| 3. Person Singular |
colluctatur
|
er/sie/es ringt |
| 1. Person Plural |
colluctamur
|
wir ringen |
| 2. Person Plural |
colluctamini
|
ihr ringt |
| 3. Person Plural |
colluctantur
|
sie ringen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
collucter
|
ich ringe |
| 2. Person Singular |
collucteris colluctere
|
du ringest |
| 3. Person Singular |
colluctetur
|
er/sie/es ringe |
| 1. Person Plural |
colluctemur
|
wir ringen |
| 2. Person Plural |
colluctemini
|
ihr ringet |
| 3. Person Plural |
colluctentur
|
sie ringen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctabar
|
ich rang |
| 2. Person Singular |
colluctabaris colluctabare
|
du rangst |
| 3. Person Singular |
colluctabatur
|
er/sie/es rang |
| 1. Person Plural |
colluctabamur
|
wir rangen |
| 2. Person Plural |
colluctabamini
|
ihr rangt |
| 3. Person Plural |
colluctabantur
|
sie rangen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctarer
|
ich ränge |
| 2. Person Singular |
colluctareris colluctarere
|
du rängest |
| 3. Person Singular |
colluctaretur
|
er/sie/es ränge |
| 1. Person Plural |
colluctaremur
|
wir rängen |
| 2. Person Plural |
colluctaremini
|
ihr ränget |
| 3. Person Plural |
colluctarentur
|
sie rängen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctabor
|
ich werde ringen |
| 2. Person Singular |
colluctaberis colluctabere
|
du wirst ringen |
| 3. Person Singular |
colluctabitur
|
er/sie/es wird ringen |
| 1. Person Plural |
colluctabimur
|
wir werden ringen |
| 2. Person Plural |
colluctabimini
|
ihr werdet ringen |
| 3. Person Plural |
colluctabuntur
|
sie werden ringen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctatus sum
|
ich habe gerungen |
| 2. Person Singular |
colluctatus es
|
du hast gerungen |
| 3. Person Singular |
colluctatus est
|
er/sie/es hat gerungen |
| 1. Person Plural |
colluctati sumus
|
wir haben gerungen |
| 2. Person Plural |
colluctati estis
|
ihr habt gerungen |
| 3. Person Plural |
colluctati sunt
|
sie haben gerungen |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctatus sim
|
ich habe gerungen |
| 2. Person Singular |
colluctatus sis
|
du habest gerungen |
| 3. Person Singular |
colluctatus sit
|
er/sie/es habe gerungen |
| 1. Person Plural |
colluctati simus
|
wir haben gerungen |
| 2. Person Plural |
colluctati sitis
|
ihr habet gerungen |
| 3. Person Plural |
colluctati sint
|
sie haben gerungen |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctatus eram
|
ich hatte gerungen |
| 2. Person Singular |
colluctatus eras
|
du hattest gerungen |
| 3. Person Singular |
colluctatus erat
|
er/sie/es hatte gerungen |
| 1. Person Plural |
colluctati eramus
|
wir hatten gerungen |
| 2. Person Plural |
colluctati eratis
|
ihr hattet gerungen |
| 3. Person Plural |
colluctati erant
|
sie hatten gerungen |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctatus essem
|
ich hätte gerungen |
| 2. Person Singular |
colluctatus esses
|
du hättest gerungen |
| 3. Person Singular |
colluctatus esset
|
er/sie/es hätte gerungen |
| 1. Person Plural |
colluctati essemus
|
wir hätten gerungen |
| 2. Person Plural |
colluctati essetis
|
ihr hättet gerungen |
| 3. Person Plural |
colluctati essent
|
sie hätten gerungen |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
colluctatus ero
|
ich werde gerungen haben |
| 2. Person Singular |
colluctatus eris
|
du wirst gerungen haben |
| 3. Person Singular |
colluctatus erit
|
er/sie/es wird gerungen haben |
| 1. Person Plural |
colluctati erimus
|
wir werden gerungen haben |
| 2. Person Plural |
colluctati eritis
|
ihr werdet gerungen haben |
| 3. Person Plural |
colluctati erunt
|
sie werden gerungen haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
colluctari colluctarier
|
ringen |
| Vorzeitigkeit |
colluctatus esse
|
gerungen haben |
| Nachzeitigkeit |
colluctaturum esse
|
ringen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
colluctare
|
ringe; ring! |
| 2. Person Plural |
colluctamini
|
ringt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
colluctator
|
| 3. Person Singular |
colluctator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
colluctantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
colluctari colluctarier
|
das Ringen |
| Genitiv |
colluctandi
|
des Ringens |
| Dativ |
colluctando
|
dem Ringen |
| Akkusativ |
colluctandum
|
das Ringen |
| Ablativ |
colluctando
|
durch das Ringen |
| Vokativ |
colluctande
|
Ringen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
colluctandus
|
colluctanda
|
colluctandum
|
| Genitiv |
colluctandi
|
colluctandae
|
colluctandi
|
| Dativ |
colluctando
|
colluctandae
|
colluctando
|
| Akkusativ |
colluctandum
|
colluctandam
|
colluctandum
|
| Ablativ |
colluctando
|
colluctanda
|
colluctando
|
| Vokativ |
colluctande
|
colluctanda
|
colluctandum
|
Plural
| Nominativ |
colluctandi
|
colluctandae
|
colluctanda
|
| Genitiv |
colluctandorum
|
colluctandarum
|
colluctandorum
|
| Dativ |
colluctandis
|
colluctandis
|
colluctandis
|
| Akkusativ |
colluctandos
|
colluctandas
|
colluctanda
|
| Ablativ |
colluctandis
|
colluctandis
|
colluctandis
|
| Vokativ |
colluctandi
|
colluctandae
|
colluctanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
colluctans
|
colluctans
|
colluctans
|
| Genitiv |
colluctantis
|
colluctantis
|
colluctantis
|
| Dativ |
colluctanti
|
colluctanti
|
colluctanti
|
| Akkusativ |
colluctantem
|
colluctantem
|
colluctans
|
| Ablativ |
colluctanti colluctante
|
colluctanti colluctante
|
colluctanti colluctante
|
| Vokativ |
colluctans
|
colluctans
|
colluctans
|
Plural
| Nominativ |
colluctantes
|
colluctantes
|
colluctantia
|
| Genitiv |
colluctantium colluctantum
|
colluctantium colluctantum
|
colluctantium colluctantum
|
| Dativ |
colluctantibus
|
colluctantibus
|
colluctantibus
|
| Akkusativ |
colluctantes
|
colluctantes
|
colluctantia
|
| Ablativ |
colluctantibus
|
colluctantibus
|
colluctantibus
|
| Vokativ |
colluctantes
|
colluctantes
|
colluctantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
colluctatus
|
colluctata
|
colluctatum
|
| Genitiv |
colluctati
|
colluctatae
|
colluctati
|
| Dativ |
colluctato
|
colluctatae
|
colluctato
|
| Akkusativ |
colluctatum
|
colluctatam
|
colluctatum
|
| Ablativ |
colluctato
|
colluctata
|
colluctato
|
| Vokativ |
colluctate
|
colluctata
|
colluctatum
|
Plural
| Nominativ |
colluctati
|
colluctatae
|
colluctata
|
| Genitiv |
colluctatorum
|
colluctatarum
|
colluctatorum
|
| Dativ |
colluctatis
|
colluctatis
|
colluctatis
|
| Akkusativ |
colluctatos
|
colluctatas
|
colluctata
|
| Ablativ |
colluctatis
|
colluctatis
|
colluctatis
|
| Vokativ |
colluctati
|
colluctatae
|
colluctata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
colluctaturus
|
colluctatura
|
colluctaturum
|
| Genitiv |
colluctaturi
|
colluctaturae
|
colluctaturi
|
| Dativ |
colluctaturo
|
colluctaturae
|
colluctaturo
|
| Akkusativ |
colluctaturum
|
colluctaturam
|
colluctaturum
|
| Ablativ |
colluctaturo
|
colluctatura
|
colluctaturo
|
| Vokativ |
colluctature
|
colluctatura
|
colluctaturum
|
Plural
| Nominativ |
colluctaturi
|
colluctaturae
|
colluctatura
|
| Genitiv |
colluctaturorum
|
colluctaturarum
|
colluctaturorum
|
| Dativ |
colluctaturis
|
colluctaturis
|
colluctaturis
|
| Akkusativ |
colluctaturos
|
colluctaturas
|
colluctatura
|
| Ablativ |
colluctaturis
|
colluctaturis
|
colluctaturis
|
| Vokativ |
colluctaturi
|
colluctaturae
|
colluctatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
colluctatum
|
colluctatu
|