Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commacero
|
|
| 2. Person Singular |
commaceras
|
|
| 3. Person Singular |
commacerat
|
|
| 1. Person Plural |
commaceramus
|
|
| 2. Person Plural |
commaceratis
|
|
| 3. Person Plural |
commacerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceror
|
|
| 2. Person Singular |
commaceraris commacerare
|
|
| 3. Person Singular |
commaceratur
|
|
| 1. Person Plural |
commaceramur
|
|
| 2. Person Plural |
commaceramini
|
|
| 3. Person Plural |
commacerantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerem
|
|
| 2. Person Singular |
commaceres
|
|
| 3. Person Singular |
commaceret
|
|
| 1. Person Plural |
commaceremus
|
|
| 2. Person Plural |
commaceretis
|
|
| 3. Person Plural |
commacerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerer
|
|
| 2. Person Singular |
commacereris commacerere
|
|
| 3. Person Singular |
commaceretur
|
|
| 1. Person Plural |
commaceremur
|
|
| 2. Person Plural |
commaceremini
|
|
| 3. Person Plural |
commacerentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerabam
|
|
| 2. Person Singular |
commacerabas
|
|
| 3. Person Singular |
commacerabat
|
|
| 1. Person Plural |
commacerabamus
|
|
| 2. Person Plural |
commacerabatis
|
|
| 3. Person Plural |
commacerabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerabar
|
|
| 2. Person Singular |
commacerabaris commacerabare
|
|
| 3. Person Singular |
commacerabatur
|
|
| 1. Person Plural |
commacerabamur
|
|
| 2. Person Plural |
commacerabamini
|
|
| 3. Person Plural |
commacerabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerarem
|
|
| 2. Person Singular |
commacerares
|
|
| 3. Person Singular |
commaceraret
|
|
| 1. Person Plural |
commaceraremus
|
|
| 2. Person Plural |
commaceraretis
|
|
| 3. Person Plural |
commacerarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerarer
|
|
| 2. Person Singular |
commacerareris commacerarere
|
|
| 3. Person Singular |
commaceraretur
|
|
| 1. Person Plural |
commaceraremur
|
|
| 2. Person Plural |
commaceraremini
|
|
| 3. Person Plural |
commacerarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerabo
|
|
| 2. Person Singular |
commacerabis
|
|
| 3. Person Singular |
commacerabit
|
|
| 1. Person Plural |
commacerabimus
|
|
| 2. Person Plural |
commacerabitis
|
|
| 3. Person Plural |
commacerabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerabor
|
|
| 2. Person Singular |
commaceraberis commacerabere
|
|
| 3. Person Singular |
commacerabitur
|
|
| 1. Person Plural |
commacerabimur
|
|
| 2. Person Plural |
commacerabimini
|
|
| 3. Person Plural |
commacerabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceravi
|
|
| 2. Person Singular |
commaceravisti
|
|
| 3. Person Singular |
commaceravit
|
|
| 1. Person Plural |
commaceravimus
|
|
| 2. Person Plural |
commaceravistis
|
|
| 3. Person Plural |
commaceraverunt commaceravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
commaceratus es
|
|
| 3. Person Singular |
commaceratus est
|
|
| 1. Person Plural |
commacerati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
commacerati estis
|
|
| 3. Person Plural |
commacerati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceraverim
|
|
| 2. Person Singular |
commaceraveris
|
|
| 3. Person Singular |
commaceraverit
|
|
| 1. Person Plural |
commaceraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
commaceraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
commaceraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
commaceratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
commaceratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
commacerati simus
|
|
| 2. Person Plural |
commacerati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
commacerati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceraveram
|
|
| 2. Person Singular |
commaceraveras
|
|
| 3. Person Singular |
commaceraverat
|
|
| 1. Person Plural |
commaceraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
commaceraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
commaceraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
commaceratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
commaceratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
commacerati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
commacerati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
commacerati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceravissem
|
|
| 2. Person Singular |
commaceravisses
|
|
| 3. Person Singular |
commaceravisset
|
|
| 1. Person Plural |
commaceravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
commaceravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
commaceravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
commaceratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
commaceratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
commacerati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
commacerati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
commacerati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceravero
|
|
| 2. Person Singular |
commaceraveris
|
|
| 3. Person Singular |
commaceraverit
|
|
| 1. Person Plural |
commaceraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
commaceraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
commaceraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
commaceratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
commaceratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
commacerati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
commacerati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
commacerati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commacerare
|
|
| Vorzeitigkeit |
commaceravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commaceraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commacerari commacerarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
commaceratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commaceratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commacera
|
! |
| 2. Person Plural |
commacerate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commacerato
|
| 3. Person Singular |
commacerato
|
| 2. Person Plural |
commaceratote
|
| 3. Person Plural |
commaceranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commacerare
|
|
| Genitiv |
commacerandi
|
|
| Dativ |
commacerando
|
|
| Akkusativ |
commacerandum
|
|
| Ablativ |
commacerando
|
|
| Vokativ |
commacerande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commacerandus
|
commaceranda
|
commacerandum
|
| Genitiv |
commacerandi
|
commacerandae
|
commacerandi
|
| Dativ |
commacerando
|
commacerandae
|
commacerando
|
| Akkusativ |
commacerandum
|
commacerandam
|
commacerandum
|
| Ablativ |
commacerando
|
commaceranda
|
commacerando
|
| Vokativ |
commacerande
|
commaceranda
|
commacerandum
|
Plural
| Nominativ |
commacerandi
|
commacerandae
|
commaceranda
|
| Genitiv |
commacerandorum
|
commacerandarum
|
commacerandorum
|
| Dativ |
commacerandis
|
commacerandis
|
commacerandis
|
| Akkusativ |
commacerandos
|
commacerandas
|
commaceranda
|
| Ablativ |
commacerandis
|
commacerandis
|
commacerandis
|
| Vokativ |
commacerandi
|
commacerandae
|
commaceranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commacerans
|
commacerans
|
commacerans
|
| Genitiv |
commacerantis
|
commacerantis
|
commacerantis
|
| Dativ |
commaceranti
|
commaceranti
|
commaceranti
|
| Akkusativ |
commacerantem
|
commacerantem
|
commacerans
|
| Ablativ |
commaceranti commacerante
|
commaceranti commacerante
|
commaceranti commacerante
|
| Vokativ |
commacerans
|
commacerans
|
commacerans
|
Plural
| Nominativ |
commacerantes
|
commacerantes
|
commacerantia
|
| Genitiv |
commacerantium commacerantum
|
commacerantium commacerantum
|
commacerantium commacerantum
|
| Dativ |
commacerantibus
|
commacerantibus
|
commacerantibus
|
| Akkusativ |
commacerantes
|
commacerantes
|
commacerantia
|
| Ablativ |
commacerantibus
|
commacerantibus
|
commacerantibus
|
| Vokativ |
commacerantes
|
commacerantes
|
commacerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commaceratus
|
commacerata
|
commaceratum
|
| Genitiv |
commacerati
|
commaceratae
|
commacerati
|
| Dativ |
commacerato
|
commaceratae
|
commacerato
|
| Akkusativ |
commaceratum
|
commaceratam
|
commaceratum
|
| Ablativ |
commacerato
|
commacerata
|
commacerato
|
| Vokativ |
commacerate
|
commacerata
|
commaceratum
|
Plural
| Nominativ |
commacerati
|
commaceratae
|
commacerata
|
| Genitiv |
commaceratorum
|
commaceratarum
|
commaceratorum
|
| Dativ |
commaceratis
|
commaceratis
|
commaceratis
|
| Akkusativ |
commaceratos
|
commaceratas
|
commacerata
|
| Ablativ |
commaceratis
|
commaceratis
|
commaceratis
|
| Vokativ |
commacerati
|
commaceratae
|
commacerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commaceraturus
|
commaceratura
|
commaceraturum
|
| Genitiv |
commaceraturi
|
commaceraturae
|
commaceraturi
|
| Dativ |
commaceraturo
|
commaceraturae
|
commaceraturo
|
| Akkusativ |
commaceraturum
|
commaceraturam
|
commaceraturum
|
| Ablativ |
commaceraturo
|
commaceratura
|
commaceraturo
|
| Vokativ |
commacerature
|
commaceratura
|
commaceraturum
|
Plural
| Nominativ |
commaceraturi
|
commaceraturae
|
commaceratura
|
| Genitiv |
commaceraturorum
|
commaceraturarum
|
commaceraturorum
|
| Dativ |
commaceraturis
|
commaceraturis
|
commaceraturis
|
| Akkusativ |
commaceraturos
|
commaceraturas
|
commaceratura
|
| Ablativ |
commaceraturis
|
commaceraturis
|
commaceraturis
|
| Vokativ |
commaceraturi
|
commaceraturae
|
commaceratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commaceratum
|
commaceratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commacero
|
ich löse auf |
| 2. Person Singular |
commaceras
|
du löst auf |
| 3. Person Singular |
commacerat
|
er/sie/es löst auf |
| 1. Person Plural |
commaceramus
|
wir lösen auf |
| 2. Person Plural |
commaceratis
|
ihr löst auf |
| 3. Person Plural |
commacerant
|
sie lösen auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceror
|
ich werde aufgelöst |
| 2. Person Singular |
commaceraris commacerare
|
du wirst aufgelöst |
| 3. Person Singular |
commaceratur
|
er/sie/es wird aufgelöst |
| 1. Person Plural |
commaceramur
|
wir werden aufgelöst |
| 2. Person Plural |
commaceramini
|
ihr werdet aufgelöst |
| 3. Person Plural |
commacerantur
|
sie werden aufgelöst |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerem
|
ich löse auf |
| 2. Person Singular |
commaceres
|
du lösest auf |
| 3. Person Singular |
commaceret
|
er/sie/es löse auf |
| 1. Person Plural |
commaceremus
|
wir lösen auf |
| 2. Person Plural |
commaceretis
|
ihr löset auf |
| 3. Person Plural |
commacerent
|
sie lösen auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerer
|
ich werde aufgelöst |
| 2. Person Singular |
commacereris commacerere
|
du werdest aufgelöst |
| 3. Person Singular |
commaceretur
|
er/sie/es werde aufgelöst |
| 1. Person Plural |
commaceremur
|
wir werden aufgelöst |
| 2. Person Plural |
commaceremini
|
ihr werdet aufgelöst |
| 3. Person Plural |
commacerentur
|
sie werden aufgelöst |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerabam
|
ich löste auf |
| 2. Person Singular |
commacerabas
|
du löstest auf |
| 3. Person Singular |
commacerabat
|
er/sie/es löste auf |
| 1. Person Plural |
commacerabamus
|
wir lösten auf |
| 2. Person Plural |
commacerabatis
|
ihr löstet auf |
| 3. Person Plural |
commacerabant
|
sie lösten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerabar
|
ich wurde aufgelöst |
| 2. Person Singular |
commacerabaris commacerabare
|
du wurdest aufgelöst |
| 3. Person Singular |
commacerabatur
|
er/sie/es wurde aufgelöst |
| 1. Person Plural |
commacerabamur
|
wir wurden aufgelöst |
| 2. Person Plural |
commacerabamini
|
ihr wurdet aufgelöst |
| 3. Person Plural |
commacerabantur
|
sie wurden aufgelöst |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerarem
|
ich löste auf |
| 2. Person Singular |
commacerares
|
du löstest auf |
| 3. Person Singular |
commaceraret
|
er/sie/es löste auf |
| 1. Person Plural |
commaceraremus
|
wir lösten auf |
| 2. Person Plural |
commaceraretis
|
ihr löstet auf |
| 3. Person Plural |
commacerarent
|
sie lösten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerarer
|
ich würde aufgelöst |
| 2. Person Singular |
commacerareris commacerarere
|
du würdest aufgelöst |
| 3. Person Singular |
commaceraretur
|
er/sie/es würde aufgelöst |
| 1. Person Plural |
commaceraremur
|
wir würden aufgelöst |
| 2. Person Plural |
commaceraremini
|
ihr würdet aufgelöst |
| 3. Person Plural |
commacerarentur
|
sie würden aufgelöst |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerabo
|
ich werde auflösen |
| 2. Person Singular |
commacerabis
|
du wirst auflösen |
| 3. Person Singular |
commacerabit
|
er/sie/es wird auflösen |
| 1. Person Plural |
commacerabimus
|
wir werden auflösen |
| 2. Person Plural |
commacerabitis
|
ihr werdet auflösen |
| 3. Person Plural |
commacerabunt
|
sie werden auflösen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerabor
|
ich werde aufgelöst werden |
| 2. Person Singular |
commaceraberis commacerabere
|
du wirst aufgelöst werden |
| 3. Person Singular |
commacerabitur
|
er/sie/es wird aufgelöst werden |
| 1. Person Plural |
commacerabimur
|
wir werden aufgelöst werden |
| 2. Person Plural |
commacerabimini
|
ihr werdet aufgelöst werden |
| 3. Person Plural |
commacerabuntur
|
sie werden aufgelöst werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceravi
|
ich habe aufgelöst |
| 2. Person Singular |
commaceravisti
|
du hast aufgelöst |
| 3. Person Singular |
commaceravit
|
er/sie/es hat aufgelöst |
| 1. Person Plural |
commaceravimus
|
wir haben aufgelöst |
| 2. Person Plural |
commaceravistis
|
ihr habt aufgelöst |
| 3. Person Plural |
commaceraverunt commaceravere
|
sie haben aufgelöst |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceratus sum
|
ich bin aufgelöst worden |
| 2. Person Singular |
commaceratus es
|
du bist aufgelöst worden |
| 3. Person Singular |
commaceratus est
|
er/sie/es ist aufgelöst worden |
| 1. Person Plural |
commacerati sumus
|
wir sind aufgelöst worden |
| 2. Person Plural |
commacerati estis
|
ihr seid aufgelöst worden |
| 3. Person Plural |
commacerati sunt
|
sie sind aufgelöst worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceraverim
|
ich habe aufgelöst |
| 2. Person Singular |
commaceraveris
|
du habest aufgelöst |
| 3. Person Singular |
commaceraverit
|
er/sie/es habe aufgelöst |
| 1. Person Plural |
commaceraverimus
|
wir haben aufgelöst |
| 2. Person Plural |
commaceraveritis
|
ihr habet aufgelöst |
| 3. Person Plural |
commaceraverint
|
sie haben aufgelöst |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceratus sim
|
ich sei aufgelöst worden |
| 2. Person Singular |
commaceratus sis
|
du seiest aufgelöst worden |
| 3. Person Singular |
commaceratus sit
|
er/sie/es sei aufgelöst worden |
| 1. Person Plural |
commacerati simus
|
wir seien aufgelöst worden |
| 2. Person Plural |
commacerati sitis
|
ihr seiet aufgelöst worden |
| 3. Person Plural |
commacerati sint
|
sie seien aufgelöst worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceraveram
|
ich hatte aufgelöst |
| 2. Person Singular |
commaceraveras
|
du hattest aufgelöst |
| 3. Person Singular |
commaceraverat
|
er/sie/es hatte aufgelöst |
| 1. Person Plural |
commaceraveramus
|
wir hatten aufgelöst |
| 2. Person Plural |
commaceraveratis
|
ihr hattet aufgelöst |
| 3. Person Plural |
commaceraverant
|
sie hatten aufgelöst |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceratus eram
|
ich war aufgelöst worden |
| 2. Person Singular |
commaceratus eras
|
du warst aufgelöst worden |
| 3. Person Singular |
commaceratus erat
|
er/sie/es war aufgelöst worden |
| 1. Person Plural |
commacerati eramus
|
wir waren aufgelöst worden |
| 2. Person Plural |
commacerati eratis
|
ihr wart aufgelöst worden |
| 3. Person Plural |
commacerati erant
|
sie waren aufgelöst worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceravissem
|
ich hätte aufgelöst |
| 2. Person Singular |
commaceravisses
|
du hättest aufgelöst |
| 3. Person Singular |
commaceravisset
|
er/sie/es hätte aufgelöst |
| 1. Person Plural |
commaceravissemus
|
wir hätten aufgelöst |
| 2. Person Plural |
commaceravissetis
|
ihr hättet aufgelöst |
| 3. Person Plural |
commaceravissent
|
sie hätten aufgelöst |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceratus essem
|
ich wäre aufgelöst worden |
| 2. Person Singular |
commaceratus esses
|
du wärest aufgelöst worden |
| 3. Person Singular |
commaceratus esset
|
er/sie/es wäre aufgelöst worden |
| 1. Person Plural |
commacerati essemus
|
wir wären aufgelöst worden |
| 2. Person Plural |
commacerati essetis
|
ihr wäret aufgelöst worden |
| 3. Person Plural |
commacerati essent
|
sie wären aufgelöst worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceravero
|
ich werde aufgelöst haben |
| 2. Person Singular |
commaceraveris
|
du wirst aufgelöst haben |
| 3. Person Singular |
commaceraverit
|
er/sie/es wird aufgelöst haben |
| 1. Person Plural |
commaceraverimus
|
wir werden aufgelöst haben |
| 2. Person Plural |
commaceraveritis
|
ihr werdet aufgelöst haben |
| 3. Person Plural |
commaceraverint
|
sie werden aufgelöst haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceratus ero
|
ich werde aufgelöst worden sein |
| 2. Person Singular |
commaceratus eris
|
du wirst aufgelöst worden sein |
| 3. Person Singular |
commaceratus erit
|
er/sie/es wird aufgelöst worden sein |
| 1. Person Plural |
commacerati erimus
|
wir werden aufgelöst worden sein |
| 2. Person Plural |
commacerati eritis
|
ihr werdet aufgelöst worden sein |
| 3. Person Plural |
commacerati erunt
|
sie werden aufgelöst worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commacerare
|
auflösen |
| Vorzeitigkeit |
commaceravisse
|
aufgelöst haben |
| Nachzeitigkeit |
commaceraturum esse
|
auflösen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commacerari commacerarier
|
aufgelöst werden |
| Vorzeitigkeit |
commaceratum esse
|
aufgelöst worden sein |
| Nachzeitigkeit |
commaceratum iri
|
künftig aufgelöst werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commacera
|
löse auf; lös auf! |
| 2. Person Plural |
commacerate
|
löst auf! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commacerato
|
| 3. Person Singular |
commacerato
|
| 2. Person Plural |
commaceratote
|
| 3. Person Plural |
commaceranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commacerare
|
das Auflösen |
| Genitiv |
commacerandi
|
des Auflösens |
| Dativ |
commacerando
|
dem Auflösen |
| Akkusativ |
commacerandum
|
das Auflösen |
| Ablativ |
commacerando
|
durch das Auflösen |
| Vokativ |
commacerande
|
Auflösen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commacerandus
|
commaceranda
|
commacerandum
|
| Genitiv |
commacerandi
|
commacerandae
|
commacerandi
|
| Dativ |
commacerando
|
commacerandae
|
commacerando
|
| Akkusativ |
commacerandum
|
commacerandam
|
commacerandum
|
| Ablativ |
commacerando
|
commaceranda
|
commacerando
|
| Vokativ |
commacerande
|
commaceranda
|
commacerandum
|
Plural
| Nominativ |
commacerandi
|
commacerandae
|
commaceranda
|
| Genitiv |
commacerandorum
|
commacerandarum
|
commacerandorum
|
| Dativ |
commacerandis
|
commacerandis
|
commacerandis
|
| Akkusativ |
commacerandos
|
commacerandas
|
commaceranda
|
| Ablativ |
commacerandis
|
commacerandis
|
commacerandis
|
| Vokativ |
commacerandi
|
commacerandae
|
commaceranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commacerans
|
commacerans
|
commacerans
|
| Genitiv |
commacerantis
|
commacerantis
|
commacerantis
|
| Dativ |
commaceranti
|
commaceranti
|
commaceranti
|
| Akkusativ |
commacerantem
|
commacerantem
|
commacerans
|
| Ablativ |
commaceranti commacerante
|
commaceranti commacerante
|
commaceranti commacerante
|
| Vokativ |
commacerans
|
commacerans
|
commacerans
|
Plural
| Nominativ |
commacerantes
|
commacerantes
|
commacerantia
|
| Genitiv |
commacerantium commacerantum
|
commacerantium commacerantum
|
commacerantium commacerantum
|
| Dativ |
commacerantibus
|
commacerantibus
|
commacerantibus
|
| Akkusativ |
commacerantes
|
commacerantes
|
commacerantia
|
| Ablativ |
commacerantibus
|
commacerantibus
|
commacerantibus
|
| Vokativ |
commacerantes
|
commacerantes
|
commacerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commaceratus
|
commacerata
|
commaceratum
|
| Genitiv |
commacerati
|
commaceratae
|
commacerati
|
| Dativ |
commacerato
|
commaceratae
|
commacerato
|
| Akkusativ |
commaceratum
|
commaceratam
|
commaceratum
|
| Ablativ |
commacerato
|
commacerata
|
commacerato
|
| Vokativ |
commacerate
|
commacerata
|
commaceratum
|
Plural
| Nominativ |
commacerati
|
commaceratae
|
commacerata
|
| Genitiv |
commaceratorum
|
commaceratarum
|
commaceratorum
|
| Dativ |
commaceratis
|
commaceratis
|
commaceratis
|
| Akkusativ |
commaceratos
|
commaceratas
|
commacerata
|
| Ablativ |
commaceratis
|
commaceratis
|
commaceratis
|
| Vokativ |
commacerati
|
commaceratae
|
commacerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commaceraturus
|
commaceratura
|
commaceraturum
|
| Genitiv |
commaceraturi
|
commaceraturae
|
commaceraturi
|
| Dativ |
commaceraturo
|
commaceraturae
|
commaceraturo
|
| Akkusativ |
commaceraturum
|
commaceraturam
|
commaceraturum
|
| Ablativ |
commaceraturo
|
commaceratura
|
commaceraturo
|
| Vokativ |
commacerature
|
commaceratura
|
commaceraturum
|
Plural
| Nominativ |
commaceraturi
|
commaceraturae
|
commaceratura
|
| Genitiv |
commaceraturorum
|
commaceraturarum
|
commaceraturorum
|
| Dativ |
commaceraturis
|
commaceraturis
|
commaceraturis
|
| Akkusativ |
commaceraturos
|
commaceraturas
|
commaceratura
|
| Ablativ |
commaceraturis
|
commaceraturis
|
commaceraturis
|
| Vokativ |
commaceraturi
|
commaceraturae
|
commaceratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commaceratum
|
commaceratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commacero
|
ich weiche auf |
| 2. Person Singular |
commaceras
|
du weichst auf |
| 3. Person Singular |
commacerat
|
er/sie/es weicht auf |
| 1. Person Plural |
commaceramus
|
wir weichen auf |
| 2. Person Plural |
commaceratis
|
ihr weicht auf |
| 3. Person Plural |
commacerant
|
sie weichen auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceror
|
|
| 2. Person Singular |
commaceraris commacerare
|
|
| 3. Person Singular |
commaceratur
|
|
| 1. Person Plural |
commaceramur
|
|
| 2. Person Plural |
commaceramini
|
|
| 3. Person Plural |
commacerantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerem
|
ich weiche auf |
| 2. Person Singular |
commaceres
|
du weichest auf |
| 3. Person Singular |
commaceret
|
er/sie/es weiche auf |
| 1. Person Plural |
commaceremus
|
wir weichen auf |
| 2. Person Plural |
commaceretis
|
ihr weichet auf |
| 3. Person Plural |
commacerent
|
sie weichen auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerer
|
|
| 2. Person Singular |
commacereris commacerere
|
|
| 3. Person Singular |
commaceretur
|
|
| 1. Person Plural |
commaceremur
|
|
| 2. Person Plural |
commaceremini
|
|
| 3. Person Plural |
commacerentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerabam
|
ich weichte auf |
| 2. Person Singular |
commacerabas
|
du weichtest auf |
| 3. Person Singular |
commacerabat
|
er/sie/es weichte auf |
| 1. Person Plural |
commacerabamus
|
wir weichten auf |
| 2. Person Plural |
commacerabatis
|
ihr weichtet auf |
| 3. Person Plural |
commacerabant
|
sie weichten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerabar
|
|
| 2. Person Singular |
commacerabaris commacerabare
|
|
| 3. Person Singular |
commacerabatur
|
|
| 1. Person Plural |
commacerabamur
|
|
| 2. Person Plural |
commacerabamini
|
|
| 3. Person Plural |
commacerabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerarem
|
ich weichte auf |
| 2. Person Singular |
commacerares
|
du weichtest auf |
| 3. Person Singular |
commaceraret
|
er/sie/es weichte auf |
| 1. Person Plural |
commaceraremus
|
wir weichten auf |
| 2. Person Plural |
commaceraretis
|
ihr weichtet auf |
| 3. Person Plural |
commacerarent
|
sie weichten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerarer
|
|
| 2. Person Singular |
commacerareris commacerarere
|
|
| 3. Person Singular |
commaceraretur
|
|
| 1. Person Plural |
commaceraremur
|
|
| 2. Person Plural |
commaceraremini
|
|
| 3. Person Plural |
commacerarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerabo
|
ich werde aufweichen |
| 2. Person Singular |
commacerabis
|
du wirst aufweichen |
| 3. Person Singular |
commacerabit
|
er/sie/es wird aufweichen |
| 1. Person Plural |
commacerabimus
|
wir werden aufweichen |
| 2. Person Plural |
commacerabitis
|
ihr werdet aufweichen |
| 3. Person Plural |
commacerabunt
|
sie werden aufweichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerabor
|
|
| 2. Person Singular |
commaceraberis commacerabere
|
|
| 3. Person Singular |
commacerabitur
|
|
| 1. Person Plural |
commacerabimur
|
|
| 2. Person Plural |
commacerabimini
|
|
| 3. Person Plural |
commacerabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceravi
|
ich bin aufgeweicht |
| 2. Person Singular |
commaceravisti
|
du bist aufgeweicht |
| 3. Person Singular |
commaceravit
|
er/sie/es ist aufgeweicht |
| 1. Person Plural |
commaceravimus
|
wir sind aufgeweicht |
| 2. Person Plural |
commaceravistis
|
ihr seid aufgeweicht |
| 3. Person Plural |
commaceraverunt commaceravere
|
sie sind aufgeweicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
commaceratus es
|
|
| 3. Person Singular |
commaceratus est
|
|
| 1. Person Plural |
commacerati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
commacerati estis
|
|
| 3. Person Plural |
commacerati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceraverim
|
ich sei aufgeweicht |
| 2. Person Singular |
commaceraveris
|
du seiest aufgeweicht |
| 3. Person Singular |
commaceraverit
|
er/sie/es sei aufgeweicht |
| 1. Person Plural |
commaceraverimus
|
wir seien aufgeweicht |
| 2. Person Plural |
commaceraveritis
|
ihr seiet aufgeweicht |
| 3. Person Plural |
commaceraverint
|
sie seien aufgeweicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
commaceratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
commaceratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
commacerati simus
|
|
| 2. Person Plural |
commacerati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
commacerati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceraveram
|
ich war aufgeweicht |
| 2. Person Singular |
commaceraveras
|
du warst aufgeweicht |
| 3. Person Singular |
commaceraverat
|
er/sie/es war aufgeweicht |
| 1. Person Plural |
commaceraveramus
|
wir waren aufgeweicht |
| 2. Person Plural |
commaceraveratis
|
ihr wart aufgeweicht |
| 3. Person Plural |
commaceraverant
|
sie waren aufgeweicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
commaceratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
commaceratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
commacerati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
commacerati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
commacerati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceravissem
|
ich wäre aufgeweicht |
| 2. Person Singular |
commaceravisses
|
du wärest aufgeweicht |
| 3. Person Singular |
commaceravisset
|
er/sie/es wäre aufgeweicht |
| 1. Person Plural |
commaceravissemus
|
wir wären aufgeweicht |
| 2. Person Plural |
commaceravissetis
|
ihr wäret aufgeweicht |
| 3. Person Plural |
commaceravissent
|
sie wären aufgeweicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
commaceratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
commaceratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
commacerati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
commacerati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
commacerati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceravero
|
ich werde aufgeweicht sein |
| 2. Person Singular |
commaceraveris
|
du wirst aufgeweicht sein |
| 3. Person Singular |
commaceraverit
|
er/sie/es wird aufgeweicht sein |
| 1. Person Plural |
commaceraverimus
|
wir werden aufgeweicht sein |
| 2. Person Plural |
commaceraveritis
|
ihr werdet aufgeweicht sein |
| 3. Person Plural |
commaceraverint
|
sie werden aufgeweicht sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
commaceratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
commaceratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
commacerati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
commacerati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
commacerati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commacerare
|
aufweichen |
| Vorzeitigkeit |
commaceravisse
|
aufgeweicht sein |
| Nachzeitigkeit |
commaceraturum esse
|
aufweichen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commacerari commacerarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
commaceratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commaceratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commacera
|
weiche auf; weich auf! |
| 2. Person Plural |
commacerate
|
weicht auf! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commacerato
|
| 3. Person Singular |
commacerato
|
| 2. Person Plural |
commaceratote
|
| 3. Person Plural |
commaceranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commacerare
|
das Aufweichen |
| Genitiv |
commacerandi
|
des Aufweichens |
| Dativ |
commacerando
|
dem Aufweichen |
| Akkusativ |
commacerandum
|
das Aufweichen |
| Ablativ |
commacerando
|
durch das Aufweichen |
| Vokativ |
commacerande
|
Aufweichen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commacerandus
|
commaceranda
|
commacerandum
|
| Genitiv |
commacerandi
|
commacerandae
|
commacerandi
|
| Dativ |
commacerando
|
commacerandae
|
commacerando
|
| Akkusativ |
commacerandum
|
commacerandam
|
commacerandum
|
| Ablativ |
commacerando
|
commaceranda
|
commacerando
|
| Vokativ |
commacerande
|
commaceranda
|
commacerandum
|
Plural
| Nominativ |
commacerandi
|
commacerandae
|
commaceranda
|
| Genitiv |
commacerandorum
|
commacerandarum
|
commacerandorum
|
| Dativ |
commacerandis
|
commacerandis
|
commacerandis
|
| Akkusativ |
commacerandos
|
commacerandas
|
commaceranda
|
| Ablativ |
commacerandis
|
commacerandis
|
commacerandis
|
| Vokativ |
commacerandi
|
commacerandae
|
commaceranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commacerans
|
commacerans
|
commacerans
|
| Genitiv |
commacerantis
|
commacerantis
|
commacerantis
|
| Dativ |
commaceranti
|
commaceranti
|
commaceranti
|
| Akkusativ |
commacerantem
|
commacerantem
|
commacerans
|
| Ablativ |
commaceranti commacerante
|
commaceranti commacerante
|
commaceranti commacerante
|
| Vokativ |
commacerans
|
commacerans
|
commacerans
|
Plural
| Nominativ |
commacerantes
|
commacerantes
|
commacerantia
|
| Genitiv |
commacerantium commacerantum
|
commacerantium commacerantum
|
commacerantium commacerantum
|
| Dativ |
commacerantibus
|
commacerantibus
|
commacerantibus
|
| Akkusativ |
commacerantes
|
commacerantes
|
commacerantia
|
| Ablativ |
commacerantibus
|
commacerantibus
|
commacerantibus
|
| Vokativ |
commacerantes
|
commacerantes
|
commacerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commaceratus
|
commacerata
|
commaceratum
|
| Genitiv |
commacerati
|
commaceratae
|
commacerati
|
| Dativ |
commacerato
|
commaceratae
|
commacerato
|
| Akkusativ |
commaceratum
|
commaceratam
|
commaceratum
|
| Ablativ |
commacerato
|
commacerata
|
commacerato
|
| Vokativ |
commacerate
|
commacerata
|
commaceratum
|
Plural
| Nominativ |
commacerati
|
commaceratae
|
commacerata
|
| Genitiv |
commaceratorum
|
commaceratarum
|
commaceratorum
|
| Dativ |
commaceratis
|
commaceratis
|
commaceratis
|
| Akkusativ |
commaceratos
|
commaceratas
|
commacerata
|
| Ablativ |
commaceratis
|
commaceratis
|
commaceratis
|
| Vokativ |
commacerati
|
commaceratae
|
commacerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commaceraturus
|
commaceratura
|
commaceraturum
|
| Genitiv |
commaceraturi
|
commaceraturae
|
commaceraturi
|
| Dativ |
commaceraturo
|
commaceraturae
|
commaceraturo
|
| Akkusativ |
commaceraturum
|
commaceraturam
|
commaceraturum
|
| Ablativ |
commaceraturo
|
commaceratura
|
commaceraturo
|
| Vokativ |
commacerature
|
commaceratura
|
commaceraturum
|
Plural
| Nominativ |
commaceraturi
|
commaceraturae
|
commaceratura
|
| Genitiv |
commaceraturorum
|
commaceraturarum
|
commaceraturorum
|
| Dativ |
commaceraturis
|
commaceraturis
|
commaceraturis
|
| Akkusativ |
commaceraturos
|
commaceraturas
|
commaceratura
|
| Ablativ |
commaceraturis
|
commaceraturis
|
commaceraturis
|
| Vokativ |
commaceraturi
|
commaceraturae
|
commaceratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commaceratum
|
commaceratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commacero
|
ich weiche ein |
| 2. Person Singular |
commaceras
|
du weichst ein |
| 3. Person Singular |
commacerat
|
er/sie/es weicht ein |
| 1. Person Plural |
commaceramus
|
wir weichen ein |
| 2. Person Plural |
commaceratis
|
ihr weicht ein |
| 3. Person Plural |
commacerant
|
sie weichen ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceror
|
ich werde eingeweicht |
| 2. Person Singular |
commaceraris commacerare
|
du wirst eingeweicht |
| 3. Person Singular |
commaceratur
|
er/sie/es wird eingeweicht |
| 1. Person Plural |
commaceramur
|
wir werden eingeweicht |
| 2. Person Plural |
commaceramini
|
ihr werdet eingeweicht |
| 3. Person Plural |
commacerantur
|
sie werden eingeweicht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerem
|
ich weiche ein |
| 2. Person Singular |
commaceres
|
du weichest ein |
| 3. Person Singular |
commaceret
|
er/sie/es weiche ein |
| 1. Person Plural |
commaceremus
|
wir weichen ein |
| 2. Person Plural |
commaceretis
|
ihr weichet ein |
| 3. Person Plural |
commacerent
|
sie weichen ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerer
|
ich werde eingeweicht |
| 2. Person Singular |
commacereris commacerere
|
du werdest eingeweicht |
| 3. Person Singular |
commaceretur
|
er/sie/es werde eingeweicht |
| 1. Person Plural |
commaceremur
|
wir werden eingeweicht |
| 2. Person Plural |
commaceremini
|
ihr werdet eingeweicht |
| 3. Person Plural |
commacerentur
|
sie werden eingeweicht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerabam
|
ich weichte ein |
| 2. Person Singular |
commacerabas
|
du weichtest ein |
| 3. Person Singular |
commacerabat
|
er/sie/es weichte ein |
| 1. Person Plural |
commacerabamus
|
wir weichten ein |
| 2. Person Plural |
commacerabatis
|
ihr weichtet ein |
| 3. Person Plural |
commacerabant
|
sie weichten ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerabar
|
ich wurde eingeweicht |
| 2. Person Singular |
commacerabaris commacerabare
|
du wurdest eingeweicht |
| 3. Person Singular |
commacerabatur
|
er/sie/es wurde eingeweicht |
| 1. Person Plural |
commacerabamur
|
wir wurden eingeweicht |
| 2. Person Plural |
commacerabamini
|
ihr wurdet eingeweicht |
| 3. Person Plural |
commacerabantur
|
sie wurden eingeweicht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerarem
|
ich weichte ein |
| 2. Person Singular |
commacerares
|
du weichtest ein |
| 3. Person Singular |
commaceraret
|
er/sie/es weichte ein |
| 1. Person Plural |
commaceraremus
|
wir weichten ein |
| 2. Person Plural |
commaceraretis
|
ihr weichtet ein |
| 3. Person Plural |
commacerarent
|
sie weichten ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerarer
|
ich würde eingeweicht |
| 2. Person Singular |
commacerareris commacerarere
|
du würdest eingeweicht |
| 3. Person Singular |
commaceraretur
|
er/sie/es würde eingeweicht |
| 1. Person Plural |
commaceraremur
|
wir würden eingeweicht |
| 2. Person Plural |
commaceraremini
|
ihr würdet eingeweicht |
| 3. Person Plural |
commacerarentur
|
sie würden eingeweicht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerabo
|
ich werde einweichen |
| 2. Person Singular |
commacerabis
|
du wirst einweichen |
| 3. Person Singular |
commacerabit
|
er/sie/es wird einweichen |
| 1. Person Plural |
commacerabimus
|
wir werden einweichen |
| 2. Person Plural |
commacerabitis
|
ihr werdet einweichen |
| 3. Person Plural |
commacerabunt
|
sie werden einweichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commacerabor
|
ich werde eingeweicht werden |
| 2. Person Singular |
commaceraberis commacerabere
|
du wirst eingeweicht werden |
| 3. Person Singular |
commacerabitur
|
er/sie/es wird eingeweicht werden |
| 1. Person Plural |
commacerabimur
|
wir werden eingeweicht werden |
| 2. Person Plural |
commacerabimini
|
ihr werdet eingeweicht werden |
| 3. Person Plural |
commacerabuntur
|
sie werden eingeweicht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceravi
|
ich habe eingeweicht |
| 2. Person Singular |
commaceravisti
|
du hast eingeweicht |
| 3. Person Singular |
commaceravit
|
er/sie/es hat eingeweicht |
| 1. Person Plural |
commaceravimus
|
wir haben eingeweicht |
| 2. Person Plural |
commaceravistis
|
ihr habt eingeweicht |
| 3. Person Plural |
commaceraverunt commaceravere
|
sie haben eingeweicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceratus sum
|
ich bin eingeweicht worden |
| 2. Person Singular |
commaceratus es
|
du bist eingeweicht worden |
| 3. Person Singular |
commaceratus est
|
er/sie/es ist eingeweicht worden |
| 1. Person Plural |
commacerati sumus
|
wir sind eingeweicht worden |
| 2. Person Plural |
commacerati estis
|
ihr seid eingeweicht worden |
| 3. Person Plural |
commacerati sunt
|
sie sind eingeweicht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceraverim
|
ich habe eingeweicht |
| 2. Person Singular |
commaceraveris
|
du habest eingeweicht |
| 3. Person Singular |
commaceraverit
|
er/sie/es habe eingeweicht |
| 1. Person Plural |
commaceraverimus
|
wir haben eingeweicht |
| 2. Person Plural |
commaceraveritis
|
ihr habet eingeweicht |
| 3. Person Plural |
commaceraverint
|
sie haben eingeweicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceratus sim
|
ich sei eingeweicht worden |
| 2. Person Singular |
commaceratus sis
|
du seiest eingeweicht worden |
| 3. Person Singular |
commaceratus sit
|
er/sie/es sei eingeweicht worden |
| 1. Person Plural |
commacerati simus
|
wir seien eingeweicht worden |
| 2. Person Plural |
commacerati sitis
|
ihr seiet eingeweicht worden |
| 3. Person Plural |
commacerati sint
|
sie seien eingeweicht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceraveram
|
ich hatte eingeweicht |
| 2. Person Singular |
commaceraveras
|
du hattest eingeweicht |
| 3. Person Singular |
commaceraverat
|
er/sie/es hatte eingeweicht |
| 1. Person Plural |
commaceraveramus
|
wir hatten eingeweicht |
| 2. Person Plural |
commaceraveratis
|
ihr hattet eingeweicht |
| 3. Person Plural |
commaceraverant
|
sie hatten eingeweicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceratus eram
|
ich war eingeweicht worden |
| 2. Person Singular |
commaceratus eras
|
du warst eingeweicht worden |
| 3. Person Singular |
commaceratus erat
|
er/sie/es war eingeweicht worden |
| 1. Person Plural |
commacerati eramus
|
wir waren eingeweicht worden |
| 2. Person Plural |
commacerati eratis
|
ihr wart eingeweicht worden |
| 3. Person Plural |
commacerati erant
|
sie waren eingeweicht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceravissem
|
ich hätte eingeweicht |
| 2. Person Singular |
commaceravisses
|
du hättest eingeweicht |
| 3. Person Singular |
commaceravisset
|
er/sie/es hätte eingeweicht |
| 1. Person Plural |
commaceravissemus
|
wir hätten eingeweicht |
| 2. Person Plural |
commaceravissetis
|
ihr hättet eingeweicht |
| 3. Person Plural |
commaceravissent
|
sie hätten eingeweicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceratus essem
|
ich wäre eingeweicht worden |
| 2. Person Singular |
commaceratus esses
|
du wärest eingeweicht worden |
| 3. Person Singular |
commaceratus esset
|
er/sie/es wäre eingeweicht worden |
| 1. Person Plural |
commacerati essemus
|
wir wären eingeweicht worden |
| 2. Person Plural |
commacerati essetis
|
ihr wäret eingeweicht worden |
| 3. Person Plural |
commacerati essent
|
sie wären eingeweicht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceravero
|
ich werde eingeweicht haben |
| 2. Person Singular |
commaceraveris
|
du wirst eingeweicht haben |
| 3. Person Singular |
commaceraverit
|
er/sie/es wird eingeweicht haben |
| 1. Person Plural |
commaceraverimus
|
wir werden eingeweicht haben |
| 2. Person Plural |
commaceraveritis
|
ihr werdet eingeweicht haben |
| 3. Person Plural |
commaceraverint
|
sie werden eingeweicht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commaceratus ero
|
ich werde eingeweicht worden sein |
| 2. Person Singular |
commaceratus eris
|
du wirst eingeweicht worden sein |
| 3. Person Singular |
commaceratus erit
|
er/sie/es wird eingeweicht worden sein |
| 1. Person Plural |
commacerati erimus
|
wir werden eingeweicht worden sein |
| 2. Person Plural |
commacerati eritis
|
ihr werdet eingeweicht worden sein |
| 3. Person Plural |
commacerati erunt
|
sie werden eingeweicht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commacerare
|
einweichen |
| Vorzeitigkeit |
commaceravisse
|
eingeweicht haben |
| Nachzeitigkeit |
commaceraturum esse
|
einweichen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commacerari commacerarier
|
eingeweicht werden |
| Vorzeitigkeit |
commaceratum esse
|
eingeweicht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
commaceratum iri
|
künftig eingeweicht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commacera
|
weiche ein; weich ein! |
| 2. Person Plural |
commacerate
|
weicht ein! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commacerato
|
| 3. Person Singular |
commacerato
|
| 2. Person Plural |
commaceratote
|
| 3. Person Plural |
commaceranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commacerare
|
das Einweichen |
| Genitiv |
commacerandi
|
des Einweichens |
| Dativ |
commacerando
|
dem Einweichen |
| Akkusativ |
commacerandum
|
das Einweichen |
| Ablativ |
commacerando
|
durch das Einweichen |
| Vokativ |
commacerande
|
Einweichen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commacerandus
|
commaceranda
|
commacerandum
|
| Genitiv |
commacerandi
|
commacerandae
|
commacerandi
|
| Dativ |
commacerando
|
commacerandae
|
commacerando
|
| Akkusativ |
commacerandum
|
commacerandam
|
commacerandum
|
| Ablativ |
commacerando
|
commaceranda
|
commacerando
|
| Vokativ |
commacerande
|
commaceranda
|
commacerandum
|
Plural
| Nominativ |
commacerandi
|
commacerandae
|
commaceranda
|
| Genitiv |
commacerandorum
|
commacerandarum
|
commacerandorum
|
| Dativ |
commacerandis
|
commacerandis
|
commacerandis
|
| Akkusativ |
commacerandos
|
commacerandas
|
commaceranda
|
| Ablativ |
commacerandis
|
commacerandis
|
commacerandis
|
| Vokativ |
commacerandi
|
commacerandae
|
commaceranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commacerans
|
commacerans
|
commacerans
|
| Genitiv |
commacerantis
|
commacerantis
|
commacerantis
|
| Dativ |
commaceranti
|
commaceranti
|
commaceranti
|
| Akkusativ |
commacerantem
|
commacerantem
|
commacerans
|
| Ablativ |
commaceranti commacerante
|
commaceranti commacerante
|
commaceranti commacerante
|
| Vokativ |
commacerans
|
commacerans
|
commacerans
|
Plural
| Nominativ |
commacerantes
|
commacerantes
|
commacerantia
|
| Genitiv |
commacerantium commacerantum
|
commacerantium commacerantum
|
commacerantium commacerantum
|
| Dativ |
commacerantibus
|
commacerantibus
|
commacerantibus
|
| Akkusativ |
commacerantes
|
commacerantes
|
commacerantia
|
| Ablativ |
commacerantibus
|
commacerantibus
|
commacerantibus
|
| Vokativ |
commacerantes
|
commacerantes
|
commacerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commaceratus
|
commacerata
|
commaceratum
|
| Genitiv |
commacerati
|
commaceratae
|
commacerati
|
| Dativ |
commacerato
|
commaceratae
|
commacerato
|
| Akkusativ |
commaceratum
|
commaceratam
|
commaceratum
|
| Ablativ |
commacerato
|
commacerata
|
commacerato
|
| Vokativ |
commacerate
|
commacerata
|
commaceratum
|
Plural
| Nominativ |
commacerati
|
commaceratae
|
commacerata
|
| Genitiv |
commaceratorum
|
commaceratarum
|
commaceratorum
|
| Dativ |
commaceratis
|
commaceratis
|
commaceratis
|
| Akkusativ |
commaceratos
|
commaceratas
|
commacerata
|
| Ablativ |
commaceratis
|
commaceratis
|
commaceratis
|
| Vokativ |
commacerati
|
commaceratae
|
commacerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commaceraturus
|
commaceratura
|
commaceraturum
|
| Genitiv |
commaceraturi
|
commaceraturae
|
commaceraturi
|
| Dativ |
commaceraturo
|
commaceraturae
|
commaceraturo
|
| Akkusativ |
commaceraturum
|
commaceraturam
|
commaceraturum
|
| Ablativ |
commaceraturo
|
commaceratura
|
commaceraturo
|
| Vokativ |
commacerature
|
commaceratura
|
commaceraturum
|
Plural
| Nominativ |
commaceraturi
|
commaceraturae
|
commaceratura
|
| Genitiv |
commaceraturorum
|
commaceraturarum
|
commaceraturorum
|
| Dativ |
commaceraturis
|
commaceraturis
|
commaceraturis
|
| Akkusativ |
commaceraturos
|
commaceraturas
|
commaceratura
|
| Ablativ |
commaceraturis
|
commaceraturis
|
commaceraturis
|
| Vokativ |
commaceraturi
|
commaceraturae
|
commaceratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commaceratum
|
commaceratu
|