Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculo
|
|
| 2. Person Singular |
commasculas
|
|
| 3. Person Singular |
commasculat
|
|
| 1. Person Plural |
commasculamus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculatis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculor
|
|
| 2. Person Singular |
commascularis commasculare
|
|
| 3. Person Singular |
commasculatur
|
|
| 1. Person Plural |
commasculamur
|
|
| 2. Person Plural |
commasculamini
|
|
| 3. Person Plural |
commasculantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculem
|
|
| 2. Person Singular |
commascules
|
|
| 3. Person Singular |
commasculet
|
|
| 1. Person Plural |
commasculemus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculetis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculer
|
|
| 2. Person Singular |
commasculeris commasculere
|
|
| 3. Person Singular |
commasculetur
|
|
| 1. Person Plural |
commasculemur
|
|
| 2. Person Plural |
commasculemini
|
|
| 3. Person Plural |
commasculentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculabam
|
|
| 2. Person Singular |
commasculabas
|
|
| 3. Person Singular |
commasculabat
|
|
| 1. Person Plural |
commasculabamus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculabatis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculabar
|
|
| 2. Person Singular |
commasculabaris commasculabare
|
|
| 3. Person Singular |
commasculabatur
|
|
| 1. Person Plural |
commasculabamur
|
|
| 2. Person Plural |
commasculabamini
|
|
| 3. Person Plural |
commasculabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commascularem
|
|
| 2. Person Singular |
commasculares
|
|
| 3. Person Singular |
commascularet
|
|
| 1. Person Plural |
commascularemus
|
|
| 2. Person Plural |
commascularetis
|
|
| 3. Person Plural |
commascularent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commascularer
|
|
| 2. Person Singular |
commasculareris commascularere
|
|
| 3. Person Singular |
commascularetur
|
|
| 1. Person Plural |
commascularemur
|
|
| 2. Person Plural |
commascularemini
|
|
| 3. Person Plural |
commascularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculabo
|
|
| 2. Person Singular |
commasculabis
|
|
| 3. Person Singular |
commasculabit
|
|
| 1. Person Plural |
commasculabimus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculabitis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculabor
|
|
| 2. Person Singular |
commasculaberis commasculabere
|
|
| 3. Person Singular |
commasculabitur
|
|
| 1. Person Plural |
commasculabimur
|
|
| 2. Person Plural |
commasculabimini
|
|
| 3. Person Plural |
commasculabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculavi
|
|
| 2. Person Singular |
commasculavisti
|
|
| 3. Person Singular |
commasculavit
|
|
| 1. Person Plural |
commasculavimus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculavistis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculaverunt commasculavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
commasculatus es
|
|
| 3. Person Singular |
commasculatus est
|
|
| 1. Person Plural |
commasculati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculati estis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculaverim
|
|
| 2. Person Singular |
commasculaveris
|
|
| 3. Person Singular |
commasculaverit
|
|
| 1. Person Plural |
commasculaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
commasculatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
commasculatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
commasculati simus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculaveram
|
|
| 2. Person Singular |
commasculaveras
|
|
| 3. Person Singular |
commasculaverat
|
|
| 1. Person Plural |
commasculaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
commasculatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
commasculatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
commasculati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculavissem
|
|
| 2. Person Singular |
commasculavisses
|
|
| 3. Person Singular |
commasculavisset
|
|
| 1. Person Plural |
commasculavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
commasculatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
commasculatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
commasculati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculavero
|
|
| 2. Person Singular |
commasculaveris
|
|
| 3. Person Singular |
commasculaverit
|
|
| 1. Person Plural |
commasculaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
commasculatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
commasculatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
commasculati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commasculare
|
|
| Vorzeitigkeit |
commasculavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commasculaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commasculari commascularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
commasculatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commasculatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commascula
|
! |
| 2. Person Plural |
commasculate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commasculato
|
| 3. Person Singular |
commasculato
|
| 2. Person Plural |
commasculatote
|
| 3. Person Plural |
commasculanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commasculare
|
|
| Genitiv |
commasculandi
|
|
| Dativ |
commasculando
|
|
| Akkusativ |
commasculandum
|
|
| Ablativ |
commasculando
|
|
| Vokativ |
commasculande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commasculandus
|
commasculanda
|
commasculandum
|
| Genitiv |
commasculandi
|
commasculandae
|
commasculandi
|
| Dativ |
commasculando
|
commasculandae
|
commasculando
|
| Akkusativ |
commasculandum
|
commasculandam
|
commasculandum
|
| Ablativ |
commasculando
|
commasculanda
|
commasculando
|
| Vokativ |
commasculande
|
commasculanda
|
commasculandum
|
Plural
| Nominativ |
commasculandi
|
commasculandae
|
commasculanda
|
| Genitiv |
commasculandorum
|
commasculandarum
|
commasculandorum
|
| Dativ |
commasculandis
|
commasculandis
|
commasculandis
|
| Akkusativ |
commasculandos
|
commasculandas
|
commasculanda
|
| Ablativ |
commasculandis
|
commasculandis
|
commasculandis
|
| Vokativ |
commasculandi
|
commasculandae
|
commasculanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commasculans
|
commasculans
|
commasculans
|
| Genitiv |
commasculantis
|
commasculantis
|
commasculantis
|
| Dativ |
commasculanti
|
commasculanti
|
commasculanti
|
| Akkusativ |
commasculantem
|
commasculantem
|
commasculans
|
| Ablativ |
commasculanti commasculante
|
commasculanti commasculante
|
commasculanti commasculante
|
| Vokativ |
commasculans
|
commasculans
|
commasculans
|
Plural
| Nominativ |
commasculantes
|
commasculantes
|
commasculantia
|
| Genitiv |
commasculantium commasculantum
|
commasculantium commasculantum
|
commasculantium commasculantum
|
| Dativ |
commasculantibus
|
commasculantibus
|
commasculantibus
|
| Akkusativ |
commasculantes
|
commasculantes
|
commasculantia
|
| Ablativ |
commasculantibus
|
commasculantibus
|
commasculantibus
|
| Vokativ |
commasculantes
|
commasculantes
|
commasculantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commasculatus
|
commasculata
|
commasculatum
|
| Genitiv |
commasculati
|
commasculatae
|
commasculati
|
| Dativ |
commasculato
|
commasculatae
|
commasculato
|
| Akkusativ |
commasculatum
|
commasculatam
|
commasculatum
|
| Ablativ |
commasculato
|
commasculata
|
commasculato
|
| Vokativ |
commasculate
|
commasculata
|
commasculatum
|
Plural
| Nominativ |
commasculati
|
commasculatae
|
commasculata
|
| Genitiv |
commasculatorum
|
commasculatarum
|
commasculatorum
|
| Dativ |
commasculatis
|
commasculatis
|
commasculatis
|
| Akkusativ |
commasculatos
|
commasculatas
|
commasculata
|
| Ablativ |
commasculatis
|
commasculatis
|
commasculatis
|
| Vokativ |
commasculati
|
commasculatae
|
commasculata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commasculaturus
|
commasculatura
|
commasculaturum
|
| Genitiv |
commasculaturi
|
commasculaturae
|
commasculaturi
|
| Dativ |
commasculaturo
|
commasculaturae
|
commasculaturo
|
| Akkusativ |
commasculaturum
|
commasculaturam
|
commasculaturum
|
| Ablativ |
commasculaturo
|
commasculatura
|
commasculaturo
|
| Vokativ |
commasculature
|
commasculatura
|
commasculaturum
|
Plural
| Nominativ |
commasculaturi
|
commasculaturae
|
commasculatura
|
| Genitiv |
commasculaturorum
|
commasculaturarum
|
commasculaturorum
|
| Dativ |
commasculaturis
|
commasculaturis
|
commasculaturis
|
| Akkusativ |
commasculaturos
|
commasculaturas
|
commasculatura
|
| Ablativ |
commasculaturis
|
commasculaturis
|
commasculaturis
|
| Vokativ |
commasculaturi
|
commasculaturae
|
commasculatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commasculatum
|
commasculatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculo
|
ich ermutige |
| 2. Person Singular |
commasculas
|
du ermutigst |
| 3. Person Singular |
commasculat
|
er/sie/es ermutigt |
| 1. Person Plural |
commasculamus
|
wir ermutigen |
| 2. Person Plural |
commasculatis
|
ihr ermutigt |
| 3. Person Plural |
commasculant
|
sie ermutigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculor
|
ich werde ermutigt |
| 2. Person Singular |
commascularis commasculare
|
du wirst ermutigt |
| 3. Person Singular |
commasculatur
|
er/sie/es wird ermutigt |
| 1. Person Plural |
commasculamur
|
wir werden ermutigt |
| 2. Person Plural |
commasculamini
|
ihr werdet ermutigt |
| 3. Person Plural |
commasculantur
|
sie werden ermutigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculem
|
ich ermutige |
| 2. Person Singular |
commascules
|
du ermutigest |
| 3. Person Singular |
commasculet
|
er/sie/es ermutige |
| 1. Person Plural |
commasculemus
|
wir ermutigen |
| 2. Person Plural |
commasculetis
|
ihr ermutiget |
| 3. Person Plural |
commasculent
|
sie ermutigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculer
|
ich werde ermutigt |
| 2. Person Singular |
commasculeris commasculere
|
du werdest ermutigt |
| 3. Person Singular |
commasculetur
|
er/sie/es werde ermutigt |
| 1. Person Plural |
commasculemur
|
wir werden ermutigt |
| 2. Person Plural |
commasculemini
|
ihr werdet ermutigt |
| 3. Person Plural |
commasculentur
|
sie werden ermutigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculabam
|
ich ermutigte |
| 2. Person Singular |
commasculabas
|
du ermutigtest |
| 3. Person Singular |
commasculabat
|
er/sie/es ermutigte |
| 1. Person Plural |
commasculabamus
|
wir ermutigten |
| 2. Person Plural |
commasculabatis
|
ihr ermutigtet |
| 3. Person Plural |
commasculabant
|
sie ermutigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculabar
|
ich wurde ermutigt |
| 2. Person Singular |
commasculabaris commasculabare
|
du wurdest ermutigt |
| 3. Person Singular |
commasculabatur
|
er/sie/es wurde ermutigt |
| 1. Person Plural |
commasculabamur
|
wir wurden ermutigt |
| 2. Person Plural |
commasculabamini
|
ihr wurdet ermutigt |
| 3. Person Plural |
commasculabantur
|
sie wurden ermutigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commascularem
|
ich ermutigte |
| 2. Person Singular |
commasculares
|
du ermutigtest |
| 3. Person Singular |
commascularet
|
er/sie/es ermutigte |
| 1. Person Plural |
commascularemus
|
wir ermutigten |
| 2. Person Plural |
commascularetis
|
ihr ermutigtet |
| 3. Person Plural |
commascularent
|
sie ermutigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commascularer
|
ich würde ermutigt |
| 2. Person Singular |
commasculareris commascularere
|
du würdest ermutigt |
| 3. Person Singular |
commascularetur
|
er/sie/es würde ermutigt |
| 1. Person Plural |
commascularemur
|
wir würden ermutigt |
| 2. Person Plural |
commascularemini
|
ihr würdet ermutigt |
| 3. Person Plural |
commascularentur
|
sie würden ermutigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculabo
|
ich werde ermutigen |
| 2. Person Singular |
commasculabis
|
du wirst ermutigen |
| 3. Person Singular |
commasculabit
|
er/sie/es wird ermutigen |
| 1. Person Plural |
commasculabimus
|
wir werden ermutigen |
| 2. Person Plural |
commasculabitis
|
ihr werdet ermutigen |
| 3. Person Plural |
commasculabunt
|
sie werden ermutigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculabor
|
ich werde ermutigt werden |
| 2. Person Singular |
commasculaberis commasculabere
|
du wirst ermutigt werden |
| 3. Person Singular |
commasculabitur
|
er/sie/es wird ermutigt werden |
| 1. Person Plural |
commasculabimur
|
wir werden ermutigt werden |
| 2. Person Plural |
commasculabimini
|
ihr werdet ermutigt werden |
| 3. Person Plural |
commasculabuntur
|
sie werden ermutigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculavi
|
ich habe ermutigt |
| 2. Person Singular |
commasculavisti
|
du hast ermutigt |
| 3. Person Singular |
commasculavit
|
er/sie/es hat ermutigt |
| 1. Person Plural |
commasculavimus
|
wir haben ermutigt |
| 2. Person Plural |
commasculavistis
|
ihr habt ermutigt |
| 3. Person Plural |
commasculaverunt commasculavere
|
sie haben ermutigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculatus sum
|
ich bin ermutigt worden |
| 2. Person Singular |
commasculatus es
|
du bist ermutigt worden |
| 3. Person Singular |
commasculatus est
|
er/sie/es ist ermutigt worden |
| 1. Person Plural |
commasculati sumus
|
wir sind ermutigt worden |
| 2. Person Plural |
commasculati estis
|
ihr seid ermutigt worden |
| 3. Person Plural |
commasculati sunt
|
sie sind ermutigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculaverim
|
ich habe ermutigt |
| 2. Person Singular |
commasculaveris
|
du habest ermutigt |
| 3. Person Singular |
commasculaverit
|
er/sie/es habe ermutigt |
| 1. Person Plural |
commasculaverimus
|
wir haben ermutigt |
| 2. Person Plural |
commasculaveritis
|
ihr habet ermutigt |
| 3. Person Plural |
commasculaverint
|
sie haben ermutigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculatus sim
|
ich sei ermutigt worden |
| 2. Person Singular |
commasculatus sis
|
du seiest ermutigt worden |
| 3. Person Singular |
commasculatus sit
|
er/sie/es sei ermutigt worden |
| 1. Person Plural |
commasculati simus
|
wir seien ermutigt worden |
| 2. Person Plural |
commasculati sitis
|
ihr seiet ermutigt worden |
| 3. Person Plural |
commasculati sint
|
sie seien ermutigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculaveram
|
ich hatte ermutigt |
| 2. Person Singular |
commasculaveras
|
du hattest ermutigt |
| 3. Person Singular |
commasculaverat
|
er/sie/es hatte ermutigt |
| 1. Person Plural |
commasculaveramus
|
wir hatten ermutigt |
| 2. Person Plural |
commasculaveratis
|
ihr hattet ermutigt |
| 3. Person Plural |
commasculaverant
|
sie hatten ermutigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculatus eram
|
ich war ermutigt worden |
| 2. Person Singular |
commasculatus eras
|
du warst ermutigt worden |
| 3. Person Singular |
commasculatus erat
|
er/sie/es war ermutigt worden |
| 1. Person Plural |
commasculati eramus
|
wir waren ermutigt worden |
| 2. Person Plural |
commasculati eratis
|
ihr wart ermutigt worden |
| 3. Person Plural |
commasculati erant
|
sie waren ermutigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculavissem
|
ich hätte ermutigt |
| 2. Person Singular |
commasculavisses
|
du hättest ermutigt |
| 3. Person Singular |
commasculavisset
|
er/sie/es hätte ermutigt |
| 1. Person Plural |
commasculavissemus
|
wir hätten ermutigt |
| 2. Person Plural |
commasculavissetis
|
ihr hättet ermutigt |
| 3. Person Plural |
commasculavissent
|
sie hätten ermutigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculatus essem
|
ich wäre ermutigt worden |
| 2. Person Singular |
commasculatus esses
|
du wärest ermutigt worden |
| 3. Person Singular |
commasculatus esset
|
er/sie/es wäre ermutigt worden |
| 1. Person Plural |
commasculati essemus
|
wir wären ermutigt worden |
| 2. Person Plural |
commasculati essetis
|
ihr wäret ermutigt worden |
| 3. Person Plural |
commasculati essent
|
sie wären ermutigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculavero
|
ich werde ermutigt haben |
| 2. Person Singular |
commasculaveris
|
du wirst ermutigt haben |
| 3. Person Singular |
commasculaverit
|
er/sie/es wird ermutigt haben |
| 1. Person Plural |
commasculaverimus
|
wir werden ermutigt haben |
| 2. Person Plural |
commasculaveritis
|
ihr werdet ermutigt haben |
| 3. Person Plural |
commasculaverint
|
sie werden ermutigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculatus ero
|
ich werde ermutigt worden sein |
| 2. Person Singular |
commasculatus eris
|
du wirst ermutigt worden sein |
| 3. Person Singular |
commasculatus erit
|
er/sie/es wird ermutigt worden sein |
| 1. Person Plural |
commasculati erimus
|
wir werden ermutigt worden sein |
| 2. Person Plural |
commasculati eritis
|
ihr werdet ermutigt worden sein |
| 3. Person Plural |
commasculati erunt
|
sie werden ermutigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commasculare
|
ermutigen |
| Vorzeitigkeit |
commasculavisse
|
ermutigt haben |
| Nachzeitigkeit |
commasculaturum esse
|
ermutigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commasculari commascularier
|
ermutigt werden |
| Vorzeitigkeit |
commasculatum esse
|
ermutigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
commasculatum iri
|
künftig ermutigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commascula
|
ermutige; ermutig! |
| 2. Person Plural |
commasculate
|
ermutigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commasculato
|
| 3. Person Singular |
commasculato
|
| 2. Person Plural |
commasculatote
|
| 3. Person Plural |
commasculanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commasculare
|
das Ermutigen |
| Genitiv |
commasculandi
|
des Ermutigens |
| Dativ |
commasculando
|
dem Ermutigen |
| Akkusativ |
commasculandum
|
das Ermutigen |
| Ablativ |
commasculando
|
durch das Ermutigen |
| Vokativ |
commasculande
|
Ermutigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commasculandus
|
commasculanda
|
commasculandum
|
| Genitiv |
commasculandi
|
commasculandae
|
commasculandi
|
| Dativ |
commasculando
|
commasculandae
|
commasculando
|
| Akkusativ |
commasculandum
|
commasculandam
|
commasculandum
|
| Ablativ |
commasculando
|
commasculanda
|
commasculando
|
| Vokativ |
commasculande
|
commasculanda
|
commasculandum
|
Plural
| Nominativ |
commasculandi
|
commasculandae
|
commasculanda
|
| Genitiv |
commasculandorum
|
commasculandarum
|
commasculandorum
|
| Dativ |
commasculandis
|
commasculandis
|
commasculandis
|
| Akkusativ |
commasculandos
|
commasculandas
|
commasculanda
|
| Ablativ |
commasculandis
|
commasculandis
|
commasculandis
|
| Vokativ |
commasculandi
|
commasculandae
|
commasculanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commasculans
|
commasculans
|
commasculans
|
| Genitiv |
commasculantis
|
commasculantis
|
commasculantis
|
| Dativ |
commasculanti
|
commasculanti
|
commasculanti
|
| Akkusativ |
commasculantem
|
commasculantem
|
commasculans
|
| Ablativ |
commasculanti commasculante
|
commasculanti commasculante
|
commasculanti commasculante
|
| Vokativ |
commasculans
|
commasculans
|
commasculans
|
Plural
| Nominativ |
commasculantes
|
commasculantes
|
commasculantia
|
| Genitiv |
commasculantium commasculantum
|
commasculantium commasculantum
|
commasculantium commasculantum
|
| Dativ |
commasculantibus
|
commasculantibus
|
commasculantibus
|
| Akkusativ |
commasculantes
|
commasculantes
|
commasculantia
|
| Ablativ |
commasculantibus
|
commasculantibus
|
commasculantibus
|
| Vokativ |
commasculantes
|
commasculantes
|
commasculantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commasculatus
|
commasculata
|
commasculatum
|
| Genitiv |
commasculati
|
commasculatae
|
commasculati
|
| Dativ |
commasculato
|
commasculatae
|
commasculato
|
| Akkusativ |
commasculatum
|
commasculatam
|
commasculatum
|
| Ablativ |
commasculato
|
commasculata
|
commasculato
|
| Vokativ |
commasculate
|
commasculata
|
commasculatum
|
Plural
| Nominativ |
commasculati
|
commasculatae
|
commasculata
|
| Genitiv |
commasculatorum
|
commasculatarum
|
commasculatorum
|
| Dativ |
commasculatis
|
commasculatis
|
commasculatis
|
| Akkusativ |
commasculatos
|
commasculatas
|
commasculata
|
| Ablativ |
commasculatis
|
commasculatis
|
commasculatis
|
| Vokativ |
commasculati
|
commasculatae
|
commasculata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commasculaturus
|
commasculatura
|
commasculaturum
|
| Genitiv |
commasculaturi
|
commasculaturae
|
commasculaturi
|
| Dativ |
commasculaturo
|
commasculaturae
|
commasculaturo
|
| Akkusativ |
commasculaturum
|
commasculaturam
|
commasculaturum
|
| Ablativ |
commasculaturo
|
commasculatura
|
commasculaturo
|
| Vokativ |
commasculature
|
commasculatura
|
commasculaturum
|
Plural
| Nominativ |
commasculaturi
|
commasculaturae
|
commasculatura
|
| Genitiv |
commasculaturorum
|
commasculaturarum
|
commasculaturorum
|
| Dativ |
commasculaturis
|
commasculaturis
|
commasculaturis
|
| Akkusativ |
commasculaturos
|
commasculaturas
|
commasculatura
|
| Ablativ |
commasculaturis
|
commasculaturis
|
commasculaturis
|
| Vokativ |
commasculaturi
|
commasculaturae
|
commasculatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commasculatum
|
commasculatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculo
|
|
| 2. Person Singular |
commasculas
|
|
| 3. Person Singular |
commasculat
|
|
| 1. Person Plural |
commasculamus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculatis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculor
|
|
| 2. Person Singular |
commascularis commasculare
|
|
| 3. Person Singular |
commasculatur
|
|
| 1. Person Plural |
commasculamur
|
|
| 2. Person Plural |
commasculamini
|
|
| 3. Person Plural |
commasculantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculem
|
|
| 2. Person Singular |
commascules
|
|
| 3. Person Singular |
commasculet
|
|
| 1. Person Plural |
commasculemus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculetis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculer
|
|
| 2. Person Singular |
commasculeris commasculere
|
|
| 3. Person Singular |
commasculetur
|
|
| 1. Person Plural |
commasculemur
|
|
| 2. Person Plural |
commasculemini
|
|
| 3. Person Plural |
commasculentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculabam
|
|
| 2. Person Singular |
commasculabas
|
|
| 3. Person Singular |
commasculabat
|
|
| 1. Person Plural |
commasculabamus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculabatis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculabar
|
|
| 2. Person Singular |
commasculabaris commasculabare
|
|
| 3. Person Singular |
commasculabatur
|
|
| 1. Person Plural |
commasculabamur
|
|
| 2. Person Plural |
commasculabamini
|
|
| 3. Person Plural |
commasculabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commascularem
|
|
| 2. Person Singular |
commasculares
|
|
| 3. Person Singular |
commascularet
|
|
| 1. Person Plural |
commascularemus
|
|
| 2. Person Plural |
commascularetis
|
|
| 3. Person Plural |
commascularent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commascularer
|
|
| 2. Person Singular |
commasculareris commascularere
|
|
| 3. Person Singular |
commascularetur
|
|
| 1. Person Plural |
commascularemur
|
|
| 2. Person Plural |
commascularemini
|
|
| 3. Person Plural |
commascularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculabo
|
|
| 2. Person Singular |
commasculabis
|
|
| 3. Person Singular |
commasculabit
|
|
| 1. Person Plural |
commasculabimus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculabitis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculabor
|
|
| 2. Person Singular |
commasculaberis commasculabere
|
|
| 3. Person Singular |
commasculabitur
|
|
| 1. Person Plural |
commasculabimur
|
|
| 2. Person Plural |
commasculabimini
|
|
| 3. Person Plural |
commasculabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculavi
|
|
| 2. Person Singular |
commasculavisti
|
|
| 3. Person Singular |
commasculavit
|
|
| 1. Person Plural |
commasculavimus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculavistis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculaverunt commasculavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
commasculatus es
|
|
| 3. Person Singular |
commasculatus est
|
|
| 1. Person Plural |
commasculati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculati estis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculaverim
|
|
| 2. Person Singular |
commasculaveris
|
|
| 3. Person Singular |
commasculaverit
|
|
| 1. Person Plural |
commasculaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
commasculatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
commasculatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
commasculati simus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculaveram
|
|
| 2. Person Singular |
commasculaveras
|
|
| 3. Person Singular |
commasculaverat
|
|
| 1. Person Plural |
commasculaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
commasculatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
commasculatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
commasculati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculavissem
|
|
| 2. Person Singular |
commasculavisses
|
|
| 3. Person Singular |
commasculavisset
|
|
| 1. Person Plural |
commasculavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
commasculatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
commasculatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
commasculati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculavero
|
|
| 2. Person Singular |
commasculaveris
|
|
| 3. Person Singular |
commasculaverit
|
|
| 1. Person Plural |
commasculaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
commasculatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
commasculatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
commasculati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commasculare
|
|
| Vorzeitigkeit |
commasculavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commasculaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commasculari commascularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
commasculatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commasculatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commascula
|
! |
| 2. Person Plural |
commasculate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commasculato
|
| 3. Person Singular |
commasculato
|
| 2. Person Plural |
commasculatote
|
| 3. Person Plural |
commasculanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commasculare
|
|
| Genitiv |
commasculandi
|
|
| Dativ |
commasculando
|
|
| Akkusativ |
commasculandum
|
|
| Ablativ |
commasculando
|
|
| Vokativ |
commasculande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commasculandus
|
commasculanda
|
commasculandum
|
| Genitiv |
commasculandi
|
commasculandae
|
commasculandi
|
| Dativ |
commasculando
|
commasculandae
|
commasculando
|
| Akkusativ |
commasculandum
|
commasculandam
|
commasculandum
|
| Ablativ |
commasculando
|
commasculanda
|
commasculando
|
| Vokativ |
commasculande
|
commasculanda
|
commasculandum
|
Plural
| Nominativ |
commasculandi
|
commasculandae
|
commasculanda
|
| Genitiv |
commasculandorum
|
commasculandarum
|
commasculandorum
|
| Dativ |
commasculandis
|
commasculandis
|
commasculandis
|
| Akkusativ |
commasculandos
|
commasculandas
|
commasculanda
|
| Ablativ |
commasculandis
|
commasculandis
|
commasculandis
|
| Vokativ |
commasculandi
|
commasculandae
|
commasculanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commasculans
|
commasculans
|
commasculans
|
| Genitiv |
commasculantis
|
commasculantis
|
commasculantis
|
| Dativ |
commasculanti
|
commasculanti
|
commasculanti
|
| Akkusativ |
commasculantem
|
commasculantem
|
commasculans
|
| Ablativ |
commasculanti commasculante
|
commasculanti commasculante
|
commasculanti commasculante
|
| Vokativ |
commasculans
|
commasculans
|
commasculans
|
Plural
| Nominativ |
commasculantes
|
commasculantes
|
commasculantia
|
| Genitiv |
commasculantium commasculantum
|
commasculantium commasculantum
|
commasculantium commasculantum
|
| Dativ |
commasculantibus
|
commasculantibus
|
commasculantibus
|
| Akkusativ |
commasculantes
|
commasculantes
|
commasculantia
|
| Ablativ |
commasculantibus
|
commasculantibus
|
commasculantibus
|
| Vokativ |
commasculantes
|
commasculantes
|
commasculantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commasculatus
|
commasculata
|
commasculatum
|
| Genitiv |
commasculati
|
commasculatae
|
commasculati
|
| Dativ |
commasculato
|
commasculatae
|
commasculato
|
| Akkusativ |
commasculatum
|
commasculatam
|
commasculatum
|
| Ablativ |
commasculato
|
commasculata
|
commasculato
|
| Vokativ |
commasculate
|
commasculata
|
commasculatum
|
Plural
| Nominativ |
commasculati
|
commasculatae
|
commasculata
|
| Genitiv |
commasculatorum
|
commasculatarum
|
commasculatorum
|
| Dativ |
commasculatis
|
commasculatis
|
commasculatis
|
| Akkusativ |
commasculatos
|
commasculatas
|
commasculata
|
| Ablativ |
commasculatis
|
commasculatis
|
commasculatis
|
| Vokativ |
commasculati
|
commasculatae
|
commasculata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commasculaturus
|
commasculatura
|
commasculaturum
|
| Genitiv |
commasculaturi
|
commasculaturae
|
commasculaturi
|
| Dativ |
commasculaturo
|
commasculaturae
|
commasculaturo
|
| Akkusativ |
commasculaturum
|
commasculaturam
|
commasculaturum
|
| Ablativ |
commasculaturo
|
commasculatura
|
commasculaturo
|
| Vokativ |
commasculature
|
commasculatura
|
commasculaturum
|
Plural
| Nominativ |
commasculaturi
|
commasculaturae
|
commasculatura
|
| Genitiv |
commasculaturorum
|
commasculaturarum
|
commasculaturorum
|
| Dativ |
commasculaturis
|
commasculaturis
|
commasculaturis
|
| Akkusativ |
commasculaturos
|
commasculaturas
|
commasculatura
|
| Ablativ |
commasculaturis
|
commasculaturis
|
commasculaturis
|
| Vokativ |
commasculaturi
|
commasculaturae
|
commasculatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commasculatum
|
commasculatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculo
|
|
| 2. Person Singular |
commasculas
|
|
| 3. Person Singular |
commasculat
|
|
| 1. Person Plural |
commasculamus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculatis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculor
|
|
| 2. Person Singular |
commascularis commasculare
|
|
| 3. Person Singular |
commasculatur
|
|
| 1. Person Plural |
commasculamur
|
|
| 2. Person Plural |
commasculamini
|
|
| 3. Person Plural |
commasculantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculem
|
|
| 2. Person Singular |
commascules
|
|
| 3. Person Singular |
commasculet
|
|
| 1. Person Plural |
commasculemus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculetis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculer
|
|
| 2. Person Singular |
commasculeris commasculere
|
|
| 3. Person Singular |
commasculetur
|
|
| 1. Person Plural |
commasculemur
|
|
| 2. Person Plural |
commasculemini
|
|
| 3. Person Plural |
commasculentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculabam
|
|
| 2. Person Singular |
commasculabas
|
|
| 3. Person Singular |
commasculabat
|
|
| 1. Person Plural |
commasculabamus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculabatis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculabar
|
|
| 2. Person Singular |
commasculabaris commasculabare
|
|
| 3. Person Singular |
commasculabatur
|
|
| 1. Person Plural |
commasculabamur
|
|
| 2. Person Plural |
commasculabamini
|
|
| 3. Person Plural |
commasculabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commascularem
|
|
| 2. Person Singular |
commasculares
|
|
| 3. Person Singular |
commascularet
|
|
| 1. Person Plural |
commascularemus
|
|
| 2. Person Plural |
commascularetis
|
|
| 3. Person Plural |
commascularent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commascularer
|
|
| 2. Person Singular |
commasculareris commascularere
|
|
| 3. Person Singular |
commascularetur
|
|
| 1. Person Plural |
commascularemur
|
|
| 2. Person Plural |
commascularemini
|
|
| 3. Person Plural |
commascularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculabo
|
|
| 2. Person Singular |
commasculabis
|
|
| 3. Person Singular |
commasculabit
|
|
| 1. Person Plural |
commasculabimus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculabitis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculabor
|
|
| 2. Person Singular |
commasculaberis commasculabere
|
|
| 3. Person Singular |
commasculabitur
|
|
| 1. Person Plural |
commasculabimur
|
|
| 2. Person Plural |
commasculabimini
|
|
| 3. Person Plural |
commasculabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculavi
|
|
| 2. Person Singular |
commasculavisti
|
|
| 3. Person Singular |
commasculavit
|
|
| 1. Person Plural |
commasculavimus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculavistis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculaverunt commasculavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
commasculatus es
|
|
| 3. Person Singular |
commasculatus est
|
|
| 1. Person Plural |
commasculati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculati estis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculaverim
|
|
| 2. Person Singular |
commasculaveris
|
|
| 3. Person Singular |
commasculaverit
|
|
| 1. Person Plural |
commasculaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
commasculatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
commasculatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
commasculati simus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculaveram
|
|
| 2. Person Singular |
commasculaveras
|
|
| 3. Person Singular |
commasculaverat
|
|
| 1. Person Plural |
commasculaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
commasculatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
commasculatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
commasculati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculavissem
|
|
| 2. Person Singular |
commasculavisses
|
|
| 3. Person Singular |
commasculavisset
|
|
| 1. Person Plural |
commasculavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
commasculatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
commasculatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
commasculati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculavero
|
|
| 2. Person Singular |
commasculaveris
|
|
| 3. Person Singular |
commasculaverit
|
|
| 1. Person Plural |
commasculaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
commasculatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
commasculatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
commasculati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
commasculati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
commasculati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commasculare
|
|
| Vorzeitigkeit |
commasculavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commasculaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commasculari commascularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
commasculatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commasculatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commascula
|
! |
| 2. Person Plural |
commasculate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commasculato
|
| 3. Person Singular |
commasculato
|
| 2. Person Plural |
commasculatote
|
| 3. Person Plural |
commasculanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commasculare
|
|
| Genitiv |
commasculandi
|
|
| Dativ |
commasculando
|
|
| Akkusativ |
commasculandum
|
|
| Ablativ |
commasculando
|
|
| Vokativ |
commasculande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commasculandus
|
commasculanda
|
commasculandum
|
| Genitiv |
commasculandi
|
commasculandae
|
commasculandi
|
| Dativ |
commasculando
|
commasculandae
|
commasculando
|
| Akkusativ |
commasculandum
|
commasculandam
|
commasculandum
|
| Ablativ |
commasculando
|
commasculanda
|
commasculando
|
| Vokativ |
commasculande
|
commasculanda
|
commasculandum
|
Plural
| Nominativ |
commasculandi
|
commasculandae
|
commasculanda
|
| Genitiv |
commasculandorum
|
commasculandarum
|
commasculandorum
|
| Dativ |
commasculandis
|
commasculandis
|
commasculandis
|
| Akkusativ |
commasculandos
|
commasculandas
|
commasculanda
|
| Ablativ |
commasculandis
|
commasculandis
|
commasculandis
|
| Vokativ |
commasculandi
|
commasculandae
|
commasculanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commasculans
|
commasculans
|
commasculans
|
| Genitiv |
commasculantis
|
commasculantis
|
commasculantis
|
| Dativ |
commasculanti
|
commasculanti
|
commasculanti
|
| Akkusativ |
commasculantem
|
commasculantem
|
commasculans
|
| Ablativ |
commasculanti commasculante
|
commasculanti commasculante
|
commasculanti commasculante
|
| Vokativ |
commasculans
|
commasculans
|
commasculans
|
Plural
| Nominativ |
commasculantes
|
commasculantes
|
commasculantia
|
| Genitiv |
commasculantium commasculantum
|
commasculantium commasculantum
|
commasculantium commasculantum
|
| Dativ |
commasculantibus
|
commasculantibus
|
commasculantibus
|
| Akkusativ |
commasculantes
|
commasculantes
|
commasculantia
|
| Ablativ |
commasculantibus
|
commasculantibus
|
commasculantibus
|
| Vokativ |
commasculantes
|
commasculantes
|
commasculantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commasculatus
|
commasculata
|
commasculatum
|
| Genitiv |
commasculati
|
commasculatae
|
commasculati
|
| Dativ |
commasculato
|
commasculatae
|
commasculato
|
| Akkusativ |
commasculatum
|
commasculatam
|
commasculatum
|
| Ablativ |
commasculato
|
commasculata
|
commasculato
|
| Vokativ |
commasculate
|
commasculata
|
commasculatum
|
Plural
| Nominativ |
commasculati
|
commasculatae
|
commasculata
|
| Genitiv |
commasculatorum
|
commasculatarum
|
commasculatorum
|
| Dativ |
commasculatis
|
commasculatis
|
commasculatis
|
| Akkusativ |
commasculatos
|
commasculatas
|
commasculata
|
| Ablativ |
commasculatis
|
commasculatis
|
commasculatis
|
| Vokativ |
commasculati
|
commasculatae
|
commasculata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commasculaturus
|
commasculatura
|
commasculaturum
|
| Genitiv |
commasculaturi
|
commasculaturae
|
commasculaturi
|
| Dativ |
commasculaturo
|
commasculaturae
|
commasculaturo
|
| Akkusativ |
commasculaturum
|
commasculaturam
|
commasculaturum
|
| Ablativ |
commasculaturo
|
commasculatura
|
commasculaturo
|
| Vokativ |
commasculature
|
commasculatura
|
commasculaturum
|
Plural
| Nominativ |
commasculaturi
|
commasculaturae
|
commasculatura
|
| Genitiv |
commasculaturorum
|
commasculaturarum
|
commasculaturorum
|
| Dativ |
commasculaturis
|
commasculaturis
|
commasculaturis
|
| Akkusativ |
commasculaturos
|
commasculaturas
|
commasculatura
|
| Ablativ |
commasculaturis
|
commasculaturis
|
commasculaturis
|
| Vokativ |
commasculaturi
|
commasculaturae
|
commasculatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commasculatum
|
commasculatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculo
|
ich stärke |
| 2. Person Singular |
commasculas
|
du stärkst |
| 3. Person Singular |
commasculat
|
er/sie/es stärkt |
| 1. Person Plural |
commasculamus
|
wir stärken |
| 2. Person Plural |
commasculatis
|
ihr stärkt |
| 3. Person Plural |
commasculant
|
sie stärken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculor
|
ich werde gestärkt |
| 2. Person Singular |
commascularis commasculare
|
du wirst gestärkt |
| 3. Person Singular |
commasculatur
|
er/sie/es wird gestärkt |
| 1. Person Plural |
commasculamur
|
wir werden gestärkt |
| 2. Person Plural |
commasculamini
|
ihr werdet gestärkt |
| 3. Person Plural |
commasculantur
|
sie werden gestärkt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculem
|
ich stärke |
| 2. Person Singular |
commascules
|
du stärkest |
| 3. Person Singular |
commasculet
|
er/sie/es stärke |
| 1. Person Plural |
commasculemus
|
wir stärken |
| 2. Person Plural |
commasculetis
|
ihr stärket |
| 3. Person Plural |
commasculent
|
sie stärken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculer
|
ich werde gestärkt |
| 2. Person Singular |
commasculeris commasculere
|
du werdest gestärkt |
| 3. Person Singular |
commasculetur
|
er/sie/es werde gestärkt |
| 1. Person Plural |
commasculemur
|
wir werden gestärkt |
| 2. Person Plural |
commasculemini
|
ihr werdet gestärkt |
| 3. Person Plural |
commasculentur
|
sie werden gestärkt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculabam
|
ich stärkte |
| 2. Person Singular |
commasculabas
|
du stärktest |
| 3. Person Singular |
commasculabat
|
er/sie/es stärkte |
| 1. Person Plural |
commasculabamus
|
wir stärkten |
| 2. Person Plural |
commasculabatis
|
ihr stärktet |
| 3. Person Plural |
commasculabant
|
sie stärkten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculabar
|
ich wurde gestärkt |
| 2. Person Singular |
commasculabaris commasculabare
|
du wurdest gestärkt |
| 3. Person Singular |
commasculabatur
|
er/sie/es wurde gestärkt |
| 1. Person Plural |
commasculabamur
|
wir wurden gestärkt |
| 2. Person Plural |
commasculabamini
|
ihr wurdet gestärkt |
| 3. Person Plural |
commasculabantur
|
sie wurden gestärkt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commascularem
|
ich stärkte |
| 2. Person Singular |
commasculares
|
du stärktest |
| 3. Person Singular |
commascularet
|
er/sie/es stärkte |
| 1. Person Plural |
commascularemus
|
wir stärkten |
| 2. Person Plural |
commascularetis
|
ihr stärktet |
| 3. Person Plural |
commascularent
|
sie stärkten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commascularer
|
ich würde gestärkt |
| 2. Person Singular |
commasculareris commascularere
|
du würdest gestärkt |
| 3. Person Singular |
commascularetur
|
er/sie/es würde gestärkt |
| 1. Person Plural |
commascularemur
|
wir würden gestärkt |
| 2. Person Plural |
commascularemini
|
ihr würdet gestärkt |
| 3. Person Plural |
commascularentur
|
sie würden gestärkt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculabo
|
ich werde stärken |
| 2. Person Singular |
commasculabis
|
du wirst stärken |
| 3. Person Singular |
commasculabit
|
er/sie/es wird stärken |
| 1. Person Plural |
commasculabimus
|
wir werden stärken |
| 2. Person Plural |
commasculabitis
|
ihr werdet stärken |
| 3. Person Plural |
commasculabunt
|
sie werden stärken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculabor
|
ich werde gestärkt werden |
| 2. Person Singular |
commasculaberis commasculabere
|
du wirst gestärkt werden |
| 3. Person Singular |
commasculabitur
|
er/sie/es wird gestärkt werden |
| 1. Person Plural |
commasculabimur
|
wir werden gestärkt werden |
| 2. Person Plural |
commasculabimini
|
ihr werdet gestärkt werden |
| 3. Person Plural |
commasculabuntur
|
sie werden gestärkt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculavi
|
ich habe gestärkt |
| 2. Person Singular |
commasculavisti
|
du hast gestärkt |
| 3. Person Singular |
commasculavit
|
er/sie/es hat gestärkt |
| 1. Person Plural |
commasculavimus
|
wir haben gestärkt |
| 2. Person Plural |
commasculavistis
|
ihr habt gestärkt |
| 3. Person Plural |
commasculaverunt commasculavere
|
sie haben gestärkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculatus sum
|
ich bin gestärkt worden |
| 2. Person Singular |
commasculatus es
|
du bist gestärkt worden |
| 3. Person Singular |
commasculatus est
|
er/sie/es ist gestärkt worden |
| 1. Person Plural |
commasculati sumus
|
wir sind gestärkt worden |
| 2. Person Plural |
commasculati estis
|
ihr seid gestärkt worden |
| 3. Person Plural |
commasculati sunt
|
sie sind gestärkt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculaverim
|
ich habe gestärkt |
| 2. Person Singular |
commasculaveris
|
du habest gestärkt |
| 3. Person Singular |
commasculaverit
|
er/sie/es habe gestärkt |
| 1. Person Plural |
commasculaverimus
|
wir haben gestärkt |
| 2. Person Plural |
commasculaveritis
|
ihr habet gestärkt |
| 3. Person Plural |
commasculaverint
|
sie haben gestärkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculatus sim
|
ich sei gestärkt worden |
| 2. Person Singular |
commasculatus sis
|
du seiest gestärkt worden |
| 3. Person Singular |
commasculatus sit
|
er/sie/es sei gestärkt worden |
| 1. Person Plural |
commasculati simus
|
wir seien gestärkt worden |
| 2. Person Plural |
commasculati sitis
|
ihr seiet gestärkt worden |
| 3. Person Plural |
commasculati sint
|
sie seien gestärkt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculaveram
|
ich hatte gestärkt |
| 2. Person Singular |
commasculaveras
|
du hattest gestärkt |
| 3. Person Singular |
commasculaverat
|
er/sie/es hatte gestärkt |
| 1. Person Plural |
commasculaveramus
|
wir hatten gestärkt |
| 2. Person Plural |
commasculaveratis
|
ihr hattet gestärkt |
| 3. Person Plural |
commasculaverant
|
sie hatten gestärkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculatus eram
|
ich war gestärkt worden |
| 2. Person Singular |
commasculatus eras
|
du warst gestärkt worden |
| 3. Person Singular |
commasculatus erat
|
er/sie/es war gestärkt worden |
| 1. Person Plural |
commasculati eramus
|
wir waren gestärkt worden |
| 2. Person Plural |
commasculati eratis
|
ihr wart gestärkt worden |
| 3. Person Plural |
commasculati erant
|
sie waren gestärkt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculavissem
|
ich hätte gestärkt |
| 2. Person Singular |
commasculavisses
|
du hättest gestärkt |
| 3. Person Singular |
commasculavisset
|
er/sie/es hätte gestärkt |
| 1. Person Plural |
commasculavissemus
|
wir hätten gestärkt |
| 2. Person Plural |
commasculavissetis
|
ihr hättet gestärkt |
| 3. Person Plural |
commasculavissent
|
sie hätten gestärkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculatus essem
|
ich wäre gestärkt worden |
| 2. Person Singular |
commasculatus esses
|
du wärest gestärkt worden |
| 3. Person Singular |
commasculatus esset
|
er/sie/es wäre gestärkt worden |
| 1. Person Plural |
commasculati essemus
|
wir wären gestärkt worden |
| 2. Person Plural |
commasculati essetis
|
ihr wäret gestärkt worden |
| 3. Person Plural |
commasculati essent
|
sie wären gestärkt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculavero
|
ich werde gestärkt haben |
| 2. Person Singular |
commasculaveris
|
du wirst gestärkt haben |
| 3. Person Singular |
commasculaverit
|
er/sie/es wird gestärkt haben |
| 1. Person Plural |
commasculaverimus
|
wir werden gestärkt haben |
| 2. Person Plural |
commasculaveritis
|
ihr werdet gestärkt haben |
| 3. Person Plural |
commasculaverint
|
sie werden gestärkt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commasculatus ero
|
ich werde gestärkt worden sein |
| 2. Person Singular |
commasculatus eris
|
du wirst gestärkt worden sein |
| 3. Person Singular |
commasculatus erit
|
er/sie/es wird gestärkt worden sein |
| 1. Person Plural |
commasculati erimus
|
wir werden gestärkt worden sein |
| 2. Person Plural |
commasculati eritis
|
ihr werdet gestärkt worden sein |
| 3. Person Plural |
commasculati erunt
|
sie werden gestärkt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commasculare
|
stärken |
| Vorzeitigkeit |
commasculavisse
|
gestärkt haben |
| Nachzeitigkeit |
commasculaturum esse
|
stärken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commasculari commascularier
|
gestärkt werden |
| Vorzeitigkeit |
commasculatum esse
|
gestärkt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
commasculatum iri
|
künftig gestärkt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commascula
|
stärke; stärk! |
| 2. Person Plural |
commasculate
|
stärkt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commasculato
|
| 3. Person Singular |
commasculato
|
| 2. Person Plural |
commasculatote
|
| 3. Person Plural |
commasculanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commasculare
|
das Stärken |
| Genitiv |
commasculandi
|
des Stärkens |
| Dativ |
commasculando
|
dem Stärken |
| Akkusativ |
commasculandum
|
das Stärken |
| Ablativ |
commasculando
|
durch das Stärken |
| Vokativ |
commasculande
|
Stärken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commasculandus
|
commasculanda
|
commasculandum
|
| Genitiv |
commasculandi
|
commasculandae
|
commasculandi
|
| Dativ |
commasculando
|
commasculandae
|
commasculando
|
| Akkusativ |
commasculandum
|
commasculandam
|
commasculandum
|
| Ablativ |
commasculando
|
commasculanda
|
commasculando
|
| Vokativ |
commasculande
|
commasculanda
|
commasculandum
|
Plural
| Nominativ |
commasculandi
|
commasculandae
|
commasculanda
|
| Genitiv |
commasculandorum
|
commasculandarum
|
commasculandorum
|
| Dativ |
commasculandis
|
commasculandis
|
commasculandis
|
| Akkusativ |
commasculandos
|
commasculandas
|
commasculanda
|
| Ablativ |
commasculandis
|
commasculandis
|
commasculandis
|
| Vokativ |
commasculandi
|
commasculandae
|
commasculanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commasculans
|
commasculans
|
commasculans
|
| Genitiv |
commasculantis
|
commasculantis
|
commasculantis
|
| Dativ |
commasculanti
|
commasculanti
|
commasculanti
|
| Akkusativ |
commasculantem
|
commasculantem
|
commasculans
|
| Ablativ |
commasculanti commasculante
|
commasculanti commasculante
|
commasculanti commasculante
|
| Vokativ |
commasculans
|
commasculans
|
commasculans
|
Plural
| Nominativ |
commasculantes
|
commasculantes
|
commasculantia
|
| Genitiv |
commasculantium commasculantum
|
commasculantium commasculantum
|
commasculantium commasculantum
|
| Dativ |
commasculantibus
|
commasculantibus
|
commasculantibus
|
| Akkusativ |
commasculantes
|
commasculantes
|
commasculantia
|
| Ablativ |
commasculantibus
|
commasculantibus
|
commasculantibus
|
| Vokativ |
commasculantes
|
commasculantes
|
commasculantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commasculatus
|
commasculata
|
commasculatum
|
| Genitiv |
commasculati
|
commasculatae
|
commasculati
|
| Dativ |
commasculato
|
commasculatae
|
commasculato
|
| Akkusativ |
commasculatum
|
commasculatam
|
commasculatum
|
| Ablativ |
commasculato
|
commasculata
|
commasculato
|
| Vokativ |
commasculate
|
commasculata
|
commasculatum
|
Plural
| Nominativ |
commasculati
|
commasculatae
|
commasculata
|
| Genitiv |
commasculatorum
|
commasculatarum
|
commasculatorum
|
| Dativ |
commasculatis
|
commasculatis
|
commasculatis
|
| Akkusativ |
commasculatos
|
commasculatas
|
commasculata
|
| Ablativ |
commasculatis
|
commasculatis
|
commasculatis
|
| Vokativ |
commasculati
|
commasculatae
|
commasculata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commasculaturus
|
commasculatura
|
commasculaturum
|
| Genitiv |
commasculaturi
|
commasculaturae
|
commasculaturi
|
| Dativ |
commasculaturo
|
commasculaturae
|
commasculaturo
|
| Akkusativ |
commasculaturum
|
commasculaturam
|
commasculaturum
|
| Ablativ |
commasculaturo
|
commasculatura
|
commasculaturo
|
| Vokativ |
commasculature
|
commasculatura
|
commasculaturum
|
Plural
| Nominativ |
commasculaturi
|
commasculaturae
|
commasculatura
|
| Genitiv |
commasculaturorum
|
commasculaturarum
|
commasculaturorum
|
| Dativ |
commasculaturis
|
commasculaturis
|
commasculaturis
|
| Akkusativ |
commasculaturos
|
commasculaturas
|
commasculatura
|
| Ablativ |
commasculaturis
|
commasculaturis
|
commasculaturis
|
| Vokativ |
commasculaturi
|
commasculaturae
|
commasculatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commasculatum
|
commasculatu
|