Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendo
|
ich vertraue an |
| 2. Person Singular |
commendas
|
du vertraust an |
| 3. Person Singular |
commendat
|
er/sie/es vertraut an |
| 1. Person Plural |
commendamus
|
wir vertrauen an |
| 2. Person Plural |
commendatis
|
ihr vertraut an |
| 3. Person Plural |
commendant
|
sie vertrauen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendor
|
ich werde anvertraut |
| 2. Person Singular |
commendaris commendare
|
du wirst anvertraut |
| 3. Person Singular |
commendatur
|
er/sie/es wird anvertraut |
| 1. Person Plural |
commendamur
|
wir werden anvertraut |
| 2. Person Plural |
commendamini
|
ihr werdet anvertraut |
| 3. Person Plural |
commendantur
|
sie werden anvertraut |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendem
|
ich vertraue an |
| 2. Person Singular |
commendes
|
du vertrauest an |
| 3. Person Singular |
commendet
|
er/sie/es vertraue an |
| 1. Person Plural |
commendemus
|
wir vertrauen an |
| 2. Person Plural |
commendetis
|
ihr vertrauet an |
| 3. Person Plural |
commendent
|
sie vertrauen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commender
|
ich werde anvertraut |
| 2. Person Singular |
commenderis commendere
|
du werdest anvertraut |
| 3. Person Singular |
commendetur
|
er/sie/es werde anvertraut |
| 1. Person Plural |
commendemur
|
wir werden anvertraut |
| 2. Person Plural |
commendemini
|
ihr werdet anvertraut |
| 3. Person Plural |
commendentur
|
sie werden anvertraut |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabam
|
ich vertraute an |
| 2. Person Singular |
commendabas
|
du vertrautest an |
| 3. Person Singular |
commendabat
|
er/sie/es vertraute an |
| 1. Person Plural |
commendabamus
|
wir vertrauten an |
| 2. Person Plural |
commendabatis
|
ihr vertrautet an |
| 3. Person Plural |
commendabant
|
sie vertrauten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabar
|
ich wurde anvertraut |
| 2. Person Singular |
commendabaris commendabare
|
du wurdest anvertraut |
| 3. Person Singular |
commendabatur
|
er/sie/es wurde anvertraut |
| 1. Person Plural |
commendabamur
|
wir wurden anvertraut |
| 2. Person Plural |
commendabamini
|
ihr wurdet anvertraut |
| 3. Person Plural |
commendabantur
|
sie wurden anvertraut |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendarem
|
ich vertraute an |
| 2. Person Singular |
commendares
|
du vertrautest an |
| 3. Person Singular |
commendaret
|
er/sie/es vertraute an |
| 1. Person Plural |
commendaremus
|
wir vertrauten an |
| 2. Person Plural |
commendaretis
|
ihr vertrautet an |
| 3. Person Plural |
commendarent
|
sie vertrauten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendarer
|
ich würde anvertraut |
| 2. Person Singular |
commendareris commendarere
|
du würdest anvertraut |
| 3. Person Singular |
commendaretur
|
er/sie/es würde anvertraut |
| 1. Person Plural |
commendaremur
|
wir würden anvertraut |
| 2. Person Plural |
commendaremini
|
ihr würdet anvertraut |
| 3. Person Plural |
commendarentur
|
sie würden anvertraut |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabo
|
ich werde anvertrauen |
| 2. Person Singular |
commendabis
|
du wirst anvertrauen |
| 3. Person Singular |
commendabit
|
er/sie/es wird anvertrauen |
| 1. Person Plural |
commendabimus
|
wir werden anvertrauen |
| 2. Person Plural |
commendabitis
|
ihr werdet anvertrauen |
| 3. Person Plural |
commendabunt
|
sie werden anvertrauen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabor
|
ich werde anvertraut werden |
| 2. Person Singular |
commendaberis commendabere
|
du wirst anvertraut werden |
| 3. Person Singular |
commendabitur
|
er/sie/es wird anvertraut werden |
| 1. Person Plural |
commendabimur
|
wir werden anvertraut werden |
| 2. Person Plural |
commendabimini
|
ihr werdet anvertraut werden |
| 3. Person Plural |
commendabuntur
|
sie werden anvertraut werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavi
|
ich habe anvertraut |
| 2. Person Singular |
commendavisti
|
du hast anvertraut |
| 3. Person Singular |
commendavit
|
er/sie/es hat anvertraut |
| 1. Person Plural |
commendavimus
|
wir haben anvertraut |
| 2. Person Plural |
commendavistis
|
ihr habt anvertraut |
| 3. Person Plural |
commendaverunt commendavere
|
sie haben anvertraut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus sum
|
ich bin anvertraut worden |
| 2. Person Singular |
commendatus es
|
du bist anvertraut worden |
| 3. Person Singular |
commendatus est
|
er/sie/es ist anvertraut worden |
| 1. Person Plural |
commendati sumus
|
wir sind anvertraut worden |
| 2. Person Plural |
commendati estis
|
ihr seid anvertraut worden |
| 3. Person Plural |
commendati sunt
|
sie sind anvertraut worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendaverim
|
ich habe anvertraut |
| 2. Person Singular |
commendaveris
|
du habest anvertraut |
| 3. Person Singular |
commendaverit
|
er/sie/es habe anvertraut |
| 1. Person Plural |
commendaverimus
|
wir haben anvertraut |
| 2. Person Plural |
commendaveritis
|
ihr habet anvertraut |
| 3. Person Plural |
commendaverint
|
sie haben anvertraut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus sim
|
ich sei anvertraut worden |
| 2. Person Singular |
commendatus sis
|
du seiest anvertraut worden |
| 3. Person Singular |
commendatus sit
|
er/sie/es sei anvertraut worden |
| 1. Person Plural |
commendati simus
|
wir seien anvertraut worden |
| 2. Person Plural |
commendati sitis
|
ihr seiet anvertraut worden |
| 3. Person Plural |
commendati sint
|
sie seien anvertraut worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendaveram
|
ich hatte anvertraut |
| 2. Person Singular |
commendaveras
|
du hattest anvertraut |
| 3. Person Singular |
commendaverat
|
er/sie/es hatte anvertraut |
| 1. Person Plural |
commendaveramus
|
wir hatten anvertraut |
| 2. Person Plural |
commendaveratis
|
ihr hattet anvertraut |
| 3. Person Plural |
commendaverant
|
sie hatten anvertraut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus eram
|
ich war anvertraut worden |
| 2. Person Singular |
commendatus eras
|
du warst anvertraut worden |
| 3. Person Singular |
commendatus erat
|
er/sie/es war anvertraut worden |
| 1. Person Plural |
commendati eramus
|
wir waren anvertraut worden |
| 2. Person Plural |
commendati eratis
|
ihr wart anvertraut worden |
| 3. Person Plural |
commendati erant
|
sie waren anvertraut worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavissem
|
ich hätte anvertraut |
| 2. Person Singular |
commendavisses
|
du hättest anvertraut |
| 3. Person Singular |
commendavisset
|
er/sie/es hätte anvertraut |
| 1. Person Plural |
commendavissemus
|
wir hätten anvertraut |
| 2. Person Plural |
commendavissetis
|
ihr hättet anvertraut |
| 3. Person Plural |
commendavissent
|
sie hätten anvertraut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus essem
|
ich wäre anvertraut worden |
| 2. Person Singular |
commendatus esses
|
du wärest anvertraut worden |
| 3. Person Singular |
commendatus esset
|
er/sie/es wäre anvertraut worden |
| 1. Person Plural |
commendati essemus
|
wir wären anvertraut worden |
| 2. Person Plural |
commendati essetis
|
ihr wäret anvertraut worden |
| 3. Person Plural |
commendati essent
|
sie wären anvertraut worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavero
|
ich werde anvertraut haben |
| 2. Person Singular |
commendaveris
|
du wirst anvertraut haben |
| 3. Person Singular |
commendaverit
|
er/sie/es wird anvertraut haben |
| 1. Person Plural |
commendaverimus
|
wir werden anvertraut haben |
| 2. Person Plural |
commendaveritis
|
ihr werdet anvertraut haben |
| 3. Person Plural |
commendaverint
|
sie werden anvertraut haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus ero
|
ich werde anvertraut worden sein |
| 2. Person Singular |
commendatus eris
|
du wirst anvertraut worden sein |
| 3. Person Singular |
commendatus erit
|
er/sie/es wird anvertraut worden sein |
| 1. Person Plural |
commendati erimus
|
wir werden anvertraut worden sein |
| 2. Person Plural |
commendati eritis
|
ihr werdet anvertraut worden sein |
| 3. Person Plural |
commendati erunt
|
sie werden anvertraut worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commendare
|
anvertrauen |
| Vorzeitigkeit |
commendavisse
|
anvertraut haben |
| Nachzeitigkeit |
commendaturum esse
|
anvertrauen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commendari commendarier
|
anvertraut werden |
| Vorzeitigkeit |
commendatum esse
|
anvertraut worden sein |
| Nachzeitigkeit |
commendatum iri
|
künftig anvertraut werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commenda
|
vertraue an; vertrau an! |
| 2. Person Plural |
commendate
|
vertraut an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commendato
|
| 3. Person Singular |
commendato
|
| 2. Person Plural |
commendatote
|
| 3. Person Plural |
commendanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commendare
|
das Anvertrauen |
| Genitiv |
commendandi
|
des Anvertrauens |
| Dativ |
commendando
|
dem Anvertrauen |
| Akkusativ |
commendandum
|
das Anvertrauen |
| Ablativ |
commendando
|
durch das Anvertrauen |
| Vokativ |
commendande
|
Anvertrauen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendandus
|
commendanda
|
commendandum
|
| Genitiv |
commendandi
|
commendandae
|
commendandi
|
| Dativ |
commendando
|
commendandae
|
commendando
|
| Akkusativ |
commendandum
|
commendandam
|
commendandum
|
| Ablativ |
commendando
|
commendanda
|
commendando
|
| Vokativ |
commendande
|
commendanda
|
commendandum
|
Plural
| Nominativ |
commendandi
|
commendandae
|
commendanda
|
| Genitiv |
commendandorum
|
commendandarum
|
commendandorum
|
| Dativ |
commendandis
|
commendandis
|
commendandis
|
| Akkusativ |
commendandos
|
commendandas
|
commendanda
|
| Ablativ |
commendandis
|
commendandis
|
commendandis
|
| Vokativ |
commendandi
|
commendandae
|
commendanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendans
|
commendans
|
commendans
|
| Genitiv |
commendantis
|
commendantis
|
commendantis
|
| Dativ |
commendanti
|
commendanti
|
commendanti
|
| Akkusativ |
commendantem
|
commendantem
|
commendans
|
| Ablativ |
commendanti commendante
|
commendanti commendante
|
commendanti commendante
|
| Vokativ |
commendans
|
commendans
|
commendans
|
Plural
| Nominativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
| Genitiv |
commendantium commendantum
|
commendantium commendantum
|
commendantium commendantum
|
| Dativ |
commendantibus
|
commendantibus
|
commendantibus
|
| Akkusativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
| Ablativ |
commendantibus
|
commendantibus
|
commendantibus
|
| Vokativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendatus
|
commendata
|
commendatum
|
| Genitiv |
commendati
|
commendatae
|
commendati
|
| Dativ |
commendato
|
commendatae
|
commendato
|
| Akkusativ |
commendatum
|
commendatam
|
commendatum
|
| Ablativ |
commendato
|
commendata
|
commendato
|
| Vokativ |
commendate
|
commendata
|
commendatum
|
Plural
| Nominativ |
commendati
|
commendatae
|
commendata
|
| Genitiv |
commendatorum
|
commendatarum
|
commendatorum
|
| Dativ |
commendatis
|
commendatis
|
commendatis
|
| Akkusativ |
commendatos
|
commendatas
|
commendata
|
| Ablativ |
commendatis
|
commendatis
|
commendatis
|
| Vokativ |
commendati
|
commendatae
|
commendata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendaturus
|
commendatura
|
commendaturum
|
| Genitiv |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendaturi
|
| Dativ |
commendaturo
|
commendaturae
|
commendaturo
|
| Akkusativ |
commendaturum
|
commendaturam
|
commendaturum
|
| Ablativ |
commendaturo
|
commendatura
|
commendaturo
|
| Vokativ |
commendature
|
commendatura
|
commendaturum
|
Plural
| Nominativ |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendatura
|
| Genitiv |
commendaturorum
|
commendaturarum
|
commendaturorum
|
| Dativ |
commendaturis
|
commendaturis
|
commendaturis
|
| Akkusativ |
commendaturos
|
commendaturas
|
commendatura
|
| Ablativ |
commendaturis
|
commendaturis
|
commendaturis
|
| Vokativ |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commendatum
|
commendatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendo
|
ich empfehle |
| 2. Person Singular |
commendas
|
du empfiehlst |
| 3. Person Singular |
commendat
|
er/sie/es empfiehlt |
| 1. Person Plural |
commendamus
|
wir empfehlen |
| 2. Person Plural |
commendatis
|
ihr empfehlt |
| 3. Person Plural |
commendant
|
sie empfehlen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendor
|
ich werde empfohlen |
| 2. Person Singular |
commendaris commendare
|
du wirst empfohlen |
| 3. Person Singular |
commendatur
|
er/sie/es wird empfohlen |
| 1. Person Plural |
commendamur
|
wir werden empfohlen |
| 2. Person Plural |
commendamini
|
ihr werdet empfohlen |
| 3. Person Plural |
commendantur
|
sie werden empfohlen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendem
|
ich empfehle |
| 2. Person Singular |
commendes
|
du empfehlest |
| 3. Person Singular |
commendet
|
er/sie/es empfehle |
| 1. Person Plural |
commendemus
|
wir empfehlen |
| 2. Person Plural |
commendetis
|
ihr empfehlet |
| 3. Person Plural |
commendent
|
sie empfehlen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commender
|
ich werde empfohlen |
| 2. Person Singular |
commenderis commendere
|
du werdest empfohlen |
| 3. Person Singular |
commendetur
|
er/sie/es werde empfohlen |
| 1. Person Plural |
commendemur
|
wir werden empfohlen |
| 2. Person Plural |
commendemini
|
ihr werdet empfohlen |
| 3. Person Plural |
commendentur
|
sie werden empfohlen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabam
|
ich empfahl |
| 2. Person Singular |
commendabas
|
du empfahlst |
| 3. Person Singular |
commendabat
|
er/sie/es empfahl |
| 1. Person Plural |
commendabamus
|
wir empfahlen |
| 2. Person Plural |
commendabatis
|
ihr empfahlt |
| 3. Person Plural |
commendabant
|
sie empfahlen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabar
|
ich wurde empfohlen |
| 2. Person Singular |
commendabaris commendabare
|
du wurdest empfohlen |
| 3. Person Singular |
commendabatur
|
er/sie/es wurde empfohlen |
| 1. Person Plural |
commendabamur
|
wir wurden empfohlen |
| 2. Person Plural |
commendabamini
|
ihr wurdet empfohlen |
| 3. Person Plural |
commendabantur
|
sie wurden empfohlen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendarem
|
ich empföhle; empfähle |
| 2. Person Singular |
commendares
|
du empföhlest; empfählest |
| 3. Person Singular |
commendaret
|
er/sie/es empföhle; empfähle |
| 1. Person Plural |
commendaremus
|
wir empföhlen; empfählen |
| 2. Person Plural |
commendaretis
|
ihr empföhlet; empfählet |
| 3. Person Plural |
commendarent
|
sie empföhlen; empfählen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendarer
|
ich würde empfohlen |
| 2. Person Singular |
commendareris commendarere
|
du würdest empfohlen |
| 3. Person Singular |
commendaretur
|
er/sie/es würde empfohlen |
| 1. Person Plural |
commendaremur
|
wir würden empfohlen |
| 2. Person Plural |
commendaremini
|
ihr würdet empfohlen |
| 3. Person Plural |
commendarentur
|
sie würden empfohlen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabo
|
ich werde empfehlen |
| 2. Person Singular |
commendabis
|
du wirst empfehlen |
| 3. Person Singular |
commendabit
|
er/sie/es wird empfehlen |
| 1. Person Plural |
commendabimus
|
wir werden empfehlen |
| 2. Person Plural |
commendabitis
|
ihr werdet empfehlen |
| 3. Person Plural |
commendabunt
|
sie werden empfehlen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabor
|
ich werde empfohlen werden |
| 2. Person Singular |
commendaberis commendabere
|
du wirst empfohlen werden |
| 3. Person Singular |
commendabitur
|
er/sie/es wird empfohlen werden |
| 1. Person Plural |
commendabimur
|
wir werden empfohlen werden |
| 2. Person Plural |
commendabimini
|
ihr werdet empfohlen werden |
| 3. Person Plural |
commendabuntur
|
sie werden empfohlen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavi
|
ich habe empfohlen |
| 2. Person Singular |
commendavisti
|
du hast empfohlen |
| 3. Person Singular |
commendavit
|
er/sie/es hat empfohlen |
| 1. Person Plural |
commendavimus
|
wir haben empfohlen |
| 2. Person Plural |
commendavistis
|
ihr habt empfohlen |
| 3. Person Plural |
commendaverunt commendavere
|
sie haben empfohlen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus sum
|
ich bin empfohlen worden |
| 2. Person Singular |
commendatus es
|
du bist empfohlen worden |
| 3. Person Singular |
commendatus est
|
er/sie/es ist empfohlen worden |
| 1. Person Plural |
commendati sumus
|
wir sind empfohlen worden |
| 2. Person Plural |
commendati estis
|
ihr seid empfohlen worden |
| 3. Person Plural |
commendati sunt
|
sie sind empfohlen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendaverim
|
ich habe empfohlen |
| 2. Person Singular |
commendaveris
|
du habest empfohlen |
| 3. Person Singular |
commendaverit
|
er/sie/es habe empfohlen |
| 1. Person Plural |
commendaverimus
|
wir haben empfohlen |
| 2. Person Plural |
commendaveritis
|
ihr habet empfohlen |
| 3. Person Plural |
commendaverint
|
sie haben empfohlen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus sim
|
ich sei empfohlen worden |
| 2. Person Singular |
commendatus sis
|
du seiest empfohlen worden |
| 3. Person Singular |
commendatus sit
|
er/sie/es sei empfohlen worden |
| 1. Person Plural |
commendati simus
|
wir seien empfohlen worden |
| 2. Person Plural |
commendati sitis
|
ihr seiet empfohlen worden |
| 3. Person Plural |
commendati sint
|
sie seien empfohlen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendaveram
|
ich hatte empfohlen |
| 2. Person Singular |
commendaveras
|
du hattest empfohlen |
| 3. Person Singular |
commendaverat
|
er/sie/es hatte empfohlen |
| 1. Person Plural |
commendaveramus
|
wir hatten empfohlen |
| 2. Person Plural |
commendaveratis
|
ihr hattet empfohlen |
| 3. Person Plural |
commendaverant
|
sie hatten empfohlen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus eram
|
ich war empfohlen worden |
| 2. Person Singular |
commendatus eras
|
du warst empfohlen worden |
| 3. Person Singular |
commendatus erat
|
er/sie/es war empfohlen worden |
| 1. Person Plural |
commendati eramus
|
wir waren empfohlen worden |
| 2. Person Plural |
commendati eratis
|
ihr wart empfohlen worden |
| 3. Person Plural |
commendati erant
|
sie waren empfohlen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavissem
|
ich hätte empfohlen |
| 2. Person Singular |
commendavisses
|
du hättest empfohlen |
| 3. Person Singular |
commendavisset
|
er/sie/es hätte empfohlen |
| 1. Person Plural |
commendavissemus
|
wir hätten empfohlen |
| 2. Person Plural |
commendavissetis
|
ihr hättet empfohlen |
| 3. Person Plural |
commendavissent
|
sie hätten empfohlen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus essem
|
ich wäre empfohlen worden |
| 2. Person Singular |
commendatus esses
|
du wärest empfohlen worden |
| 3. Person Singular |
commendatus esset
|
er/sie/es wäre empfohlen worden |
| 1. Person Plural |
commendati essemus
|
wir wären empfohlen worden |
| 2. Person Plural |
commendati essetis
|
ihr wäret empfohlen worden |
| 3. Person Plural |
commendati essent
|
sie wären empfohlen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavero
|
ich werde empfohlen haben |
| 2. Person Singular |
commendaveris
|
du wirst empfohlen haben |
| 3. Person Singular |
commendaverit
|
er/sie/es wird empfohlen haben |
| 1. Person Plural |
commendaverimus
|
wir werden empfohlen haben |
| 2. Person Plural |
commendaveritis
|
ihr werdet empfohlen haben |
| 3. Person Plural |
commendaverint
|
sie werden empfohlen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus ero
|
ich werde empfohlen worden sein |
| 2. Person Singular |
commendatus eris
|
du wirst empfohlen worden sein |
| 3. Person Singular |
commendatus erit
|
er/sie/es wird empfohlen worden sein |
| 1. Person Plural |
commendati erimus
|
wir werden empfohlen worden sein |
| 2. Person Plural |
commendati eritis
|
ihr werdet empfohlen worden sein |
| 3. Person Plural |
commendati erunt
|
sie werden empfohlen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commendare
|
empfehlen |
| Vorzeitigkeit |
commendavisse
|
empfohlen haben |
| Nachzeitigkeit |
commendaturum esse
|
empfehlen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commendari commendarier
|
empfohlen werden |
| Vorzeitigkeit |
commendatum esse
|
empfohlen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
commendatum iri
|
künftig empfohlen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commenda
|
empfiehl! |
| 2. Person Plural |
commendate
|
empfehlt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commendato
|
| 3. Person Singular |
commendato
|
| 2. Person Plural |
commendatote
|
| 3. Person Plural |
commendanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commendare
|
das Empfehlen |
| Genitiv |
commendandi
|
des Empfehlens |
| Dativ |
commendando
|
dem Empfehlen |
| Akkusativ |
commendandum
|
das Empfehlen |
| Ablativ |
commendando
|
durch das Empfehlen |
| Vokativ |
commendande
|
Empfehlen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendandus
|
commendanda
|
commendandum
|
| Genitiv |
commendandi
|
commendandae
|
commendandi
|
| Dativ |
commendando
|
commendandae
|
commendando
|
| Akkusativ |
commendandum
|
commendandam
|
commendandum
|
| Ablativ |
commendando
|
commendanda
|
commendando
|
| Vokativ |
commendande
|
commendanda
|
commendandum
|
Plural
| Nominativ |
commendandi
|
commendandae
|
commendanda
|
| Genitiv |
commendandorum
|
commendandarum
|
commendandorum
|
| Dativ |
commendandis
|
commendandis
|
commendandis
|
| Akkusativ |
commendandos
|
commendandas
|
commendanda
|
| Ablativ |
commendandis
|
commendandis
|
commendandis
|
| Vokativ |
commendandi
|
commendandae
|
commendanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendans
|
commendans
|
commendans
|
| Genitiv |
commendantis
|
commendantis
|
commendantis
|
| Dativ |
commendanti
|
commendanti
|
commendanti
|
| Akkusativ |
commendantem
|
commendantem
|
commendans
|
| Ablativ |
commendanti commendante
|
commendanti commendante
|
commendanti commendante
|
| Vokativ |
commendans
|
commendans
|
commendans
|
Plural
| Nominativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
| Genitiv |
commendantium commendantum
|
commendantium commendantum
|
commendantium commendantum
|
| Dativ |
commendantibus
|
commendantibus
|
commendantibus
|
| Akkusativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
| Ablativ |
commendantibus
|
commendantibus
|
commendantibus
|
| Vokativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendatus
|
commendata
|
commendatum
|
| Genitiv |
commendati
|
commendatae
|
commendati
|
| Dativ |
commendato
|
commendatae
|
commendato
|
| Akkusativ |
commendatum
|
commendatam
|
commendatum
|
| Ablativ |
commendato
|
commendata
|
commendato
|
| Vokativ |
commendate
|
commendata
|
commendatum
|
Plural
| Nominativ |
commendati
|
commendatae
|
commendata
|
| Genitiv |
commendatorum
|
commendatarum
|
commendatorum
|
| Dativ |
commendatis
|
commendatis
|
commendatis
|
| Akkusativ |
commendatos
|
commendatas
|
commendata
|
| Ablativ |
commendatis
|
commendatis
|
commendatis
|
| Vokativ |
commendati
|
commendatae
|
commendata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendaturus
|
commendatura
|
commendaturum
|
| Genitiv |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendaturi
|
| Dativ |
commendaturo
|
commendaturae
|
commendaturo
|
| Akkusativ |
commendaturum
|
commendaturam
|
commendaturum
|
| Ablativ |
commendaturo
|
commendatura
|
commendaturo
|
| Vokativ |
commendature
|
commendatura
|
commendaturum
|
Plural
| Nominativ |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendatura
|
| Genitiv |
commendaturorum
|
commendaturarum
|
commendaturorum
|
| Dativ |
commendaturis
|
commendaturis
|
commendaturis
|
| Akkusativ |
commendaturos
|
commendaturas
|
commendatura
|
| Ablativ |
commendaturis
|
commendaturis
|
commendaturis
|
| Vokativ |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commendatum
|
commendatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendo
|
ich übergebe |
| 2. Person Singular |
commendas
|
du übergibst |
| 3. Person Singular |
commendat
|
er/sie/es übergibt |
| 1. Person Plural |
commendamus
|
wir übergeben |
| 2. Person Plural |
commendatis
|
ihr übergebt |
| 3. Person Plural |
commendant
|
sie übergeben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendor
|
ich werde übergeben |
| 2. Person Singular |
commendaris commendare
|
du wirst übergeben |
| 3. Person Singular |
commendatur
|
er/sie/es wird übergeben |
| 1. Person Plural |
commendamur
|
wir werden übergeben |
| 2. Person Plural |
commendamini
|
ihr werdet übergeben |
| 3. Person Plural |
commendantur
|
sie werden übergeben |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendem
|
ich übergebe |
| 2. Person Singular |
commendes
|
du übergebest |
| 3. Person Singular |
commendet
|
er/sie/es übergebe |
| 1. Person Plural |
commendemus
|
wir übergeben |
| 2. Person Plural |
commendetis
|
ihr übergebet |
| 3. Person Plural |
commendent
|
sie übergeben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commender
|
ich werde übergeben |
| 2. Person Singular |
commenderis commendere
|
du werdest übergeben |
| 3. Person Singular |
commendetur
|
er/sie/es werde übergeben |
| 1. Person Plural |
commendemur
|
wir werden übergeben |
| 2. Person Plural |
commendemini
|
ihr werdet übergeben |
| 3. Person Plural |
commendentur
|
sie werden übergeben |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabam
|
ich übergab |
| 2. Person Singular |
commendabas
|
du übergabst |
| 3. Person Singular |
commendabat
|
er/sie/es übergab |
| 1. Person Plural |
commendabamus
|
wir übergaben |
| 2. Person Plural |
commendabatis
|
ihr übergabt |
| 3. Person Plural |
commendabant
|
sie übergaben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabar
|
ich wurde übergeben |
| 2. Person Singular |
commendabaris commendabare
|
du wurdest übergeben |
| 3. Person Singular |
commendabatur
|
er/sie/es wurde übergeben |
| 1. Person Plural |
commendabamur
|
wir wurden übergeben |
| 2. Person Plural |
commendabamini
|
ihr wurdet übergeben |
| 3. Person Plural |
commendabantur
|
sie wurden übergeben |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendarem
|
ich übergäbe |
| 2. Person Singular |
commendares
|
du übergäbest |
| 3. Person Singular |
commendaret
|
er/sie/es übergäbe |
| 1. Person Plural |
commendaremus
|
wir übergäben |
| 2. Person Plural |
commendaretis
|
ihr übergäbet |
| 3. Person Plural |
commendarent
|
sie übergäben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendarer
|
ich würde übergeben |
| 2. Person Singular |
commendareris commendarere
|
du würdest übergeben |
| 3. Person Singular |
commendaretur
|
er/sie/es würde übergeben |
| 1. Person Plural |
commendaremur
|
wir würden übergeben |
| 2. Person Plural |
commendaremini
|
ihr würdet übergeben |
| 3. Person Plural |
commendarentur
|
sie würden übergeben |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabo
|
ich werde übergeben |
| 2. Person Singular |
commendabis
|
du wirst übergeben |
| 3. Person Singular |
commendabit
|
er/sie/es wird übergeben |
| 1. Person Plural |
commendabimus
|
wir werden übergeben |
| 2. Person Plural |
commendabitis
|
ihr werdet übergeben |
| 3. Person Plural |
commendabunt
|
sie werden übergeben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabor
|
ich werde übergeben werden |
| 2. Person Singular |
commendaberis commendabere
|
du wirst übergeben werden |
| 3. Person Singular |
commendabitur
|
er/sie/es wird übergeben werden |
| 1. Person Plural |
commendabimur
|
wir werden übergeben werden |
| 2. Person Plural |
commendabimini
|
ihr werdet übergeben werden |
| 3. Person Plural |
commendabuntur
|
sie werden übergeben werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavi
|
ich habe übergeben |
| 2. Person Singular |
commendavisti
|
du hast übergeben |
| 3. Person Singular |
commendavit
|
er/sie/es hat übergeben |
| 1. Person Plural |
commendavimus
|
wir haben übergeben |
| 2. Person Plural |
commendavistis
|
ihr habt übergeben |
| 3. Person Plural |
commendaverunt commendavere
|
sie haben übergeben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus sum
|
ich bin übergeben worden |
| 2. Person Singular |
commendatus es
|
du bist übergeben worden |
| 3. Person Singular |
commendatus est
|
er/sie/es ist übergeben worden |
| 1. Person Plural |
commendati sumus
|
wir sind übergeben worden |
| 2. Person Plural |
commendati estis
|
ihr seid übergeben worden |
| 3. Person Plural |
commendati sunt
|
sie sind übergeben worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendaverim
|
ich habe übergeben |
| 2. Person Singular |
commendaveris
|
du habest übergeben |
| 3. Person Singular |
commendaverit
|
er/sie/es habe übergeben |
| 1. Person Plural |
commendaverimus
|
wir haben übergeben |
| 2. Person Plural |
commendaveritis
|
ihr habet übergeben |
| 3. Person Plural |
commendaverint
|
sie haben übergeben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus sim
|
ich sei übergeben worden |
| 2. Person Singular |
commendatus sis
|
du seiest übergeben worden |
| 3. Person Singular |
commendatus sit
|
er/sie/es sei übergeben worden |
| 1. Person Plural |
commendati simus
|
wir seien übergeben worden |
| 2. Person Plural |
commendati sitis
|
ihr seiet übergeben worden |
| 3. Person Plural |
commendati sint
|
sie seien übergeben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendaveram
|
ich hatte übergeben |
| 2. Person Singular |
commendaveras
|
du hattest übergeben |
| 3. Person Singular |
commendaverat
|
er/sie/es hatte übergeben |
| 1. Person Plural |
commendaveramus
|
wir hatten übergeben |
| 2. Person Plural |
commendaveratis
|
ihr hattet übergeben |
| 3. Person Plural |
commendaverant
|
sie hatten übergeben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus eram
|
ich war übergeben worden |
| 2. Person Singular |
commendatus eras
|
du warst übergeben worden |
| 3. Person Singular |
commendatus erat
|
er/sie/es war übergeben worden |
| 1. Person Plural |
commendati eramus
|
wir waren übergeben worden |
| 2. Person Plural |
commendati eratis
|
ihr wart übergeben worden |
| 3. Person Plural |
commendati erant
|
sie waren übergeben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavissem
|
ich hätte übergeben |
| 2. Person Singular |
commendavisses
|
du hättest übergeben |
| 3. Person Singular |
commendavisset
|
er/sie/es hätte übergeben |
| 1. Person Plural |
commendavissemus
|
wir hätten übergeben |
| 2. Person Plural |
commendavissetis
|
ihr hättet übergeben |
| 3. Person Plural |
commendavissent
|
sie hätten übergeben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus essem
|
ich wäre übergeben worden |
| 2. Person Singular |
commendatus esses
|
du wärest übergeben worden |
| 3. Person Singular |
commendatus esset
|
er/sie/es wäre übergeben worden |
| 1. Person Plural |
commendati essemus
|
wir wären übergeben worden |
| 2. Person Plural |
commendati essetis
|
ihr wäret übergeben worden |
| 3. Person Plural |
commendati essent
|
sie wären übergeben worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavero
|
ich werde übergeben haben |
| 2. Person Singular |
commendaveris
|
du wirst übergeben haben |
| 3. Person Singular |
commendaverit
|
er/sie/es wird übergeben haben |
| 1. Person Plural |
commendaverimus
|
wir werden übergeben haben |
| 2. Person Plural |
commendaveritis
|
ihr werdet übergeben haben |
| 3. Person Plural |
commendaverint
|
sie werden übergeben haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus ero
|
ich werde übergeben worden sein |
| 2. Person Singular |
commendatus eris
|
du wirst übergeben worden sein |
| 3. Person Singular |
commendatus erit
|
er/sie/es wird übergeben worden sein |
| 1. Person Plural |
commendati erimus
|
wir werden übergeben worden sein |
| 2. Person Plural |
commendati eritis
|
ihr werdet übergeben worden sein |
| 3. Person Plural |
commendati erunt
|
sie werden übergeben worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commendare
|
übergeben |
| Vorzeitigkeit |
commendavisse
|
übergeben haben |
| Nachzeitigkeit |
commendaturum esse
|
übergeben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commendari commendarier
|
übergeben werden |
| Vorzeitigkeit |
commendatum esse
|
übergeben worden sein |
| Nachzeitigkeit |
commendatum iri
|
künftig übergeben werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commenda
|
übergib! |
| 2. Person Plural |
commendate
|
übergebt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commendato
|
| 3. Person Singular |
commendato
|
| 2. Person Plural |
commendatote
|
| 3. Person Plural |
commendanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commendare
|
das Übergeben |
| Genitiv |
commendandi
|
des Übergebens |
| Dativ |
commendando
|
dem Übergeben |
| Akkusativ |
commendandum
|
das Übergeben |
| Ablativ |
commendando
|
durch das Übergeben |
| Vokativ |
commendande
|
Übergeben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendandus
|
commendanda
|
commendandum
|
| Genitiv |
commendandi
|
commendandae
|
commendandi
|
| Dativ |
commendando
|
commendandae
|
commendando
|
| Akkusativ |
commendandum
|
commendandam
|
commendandum
|
| Ablativ |
commendando
|
commendanda
|
commendando
|
| Vokativ |
commendande
|
commendanda
|
commendandum
|
Plural
| Nominativ |
commendandi
|
commendandae
|
commendanda
|
| Genitiv |
commendandorum
|
commendandarum
|
commendandorum
|
| Dativ |
commendandis
|
commendandis
|
commendandis
|
| Akkusativ |
commendandos
|
commendandas
|
commendanda
|
| Ablativ |
commendandis
|
commendandis
|
commendandis
|
| Vokativ |
commendandi
|
commendandae
|
commendanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendans
|
commendans
|
commendans
|
| Genitiv |
commendantis
|
commendantis
|
commendantis
|
| Dativ |
commendanti
|
commendanti
|
commendanti
|
| Akkusativ |
commendantem
|
commendantem
|
commendans
|
| Ablativ |
commendanti commendante
|
commendanti commendante
|
commendanti commendante
|
| Vokativ |
commendans
|
commendans
|
commendans
|
Plural
| Nominativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
| Genitiv |
commendantium commendantum
|
commendantium commendantum
|
commendantium commendantum
|
| Dativ |
commendantibus
|
commendantibus
|
commendantibus
|
| Akkusativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
| Ablativ |
commendantibus
|
commendantibus
|
commendantibus
|
| Vokativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendatus
|
commendata
|
commendatum
|
| Genitiv |
commendati
|
commendatae
|
commendati
|
| Dativ |
commendato
|
commendatae
|
commendato
|
| Akkusativ |
commendatum
|
commendatam
|
commendatum
|
| Ablativ |
commendato
|
commendata
|
commendato
|
| Vokativ |
commendate
|
commendata
|
commendatum
|
Plural
| Nominativ |
commendati
|
commendatae
|
commendata
|
| Genitiv |
commendatorum
|
commendatarum
|
commendatorum
|
| Dativ |
commendatis
|
commendatis
|
commendatis
|
| Akkusativ |
commendatos
|
commendatas
|
commendata
|
| Ablativ |
commendatis
|
commendatis
|
commendatis
|
| Vokativ |
commendati
|
commendatae
|
commendata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendaturus
|
commendatura
|
commendaturum
|
| Genitiv |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendaturi
|
| Dativ |
commendaturo
|
commendaturae
|
commendaturo
|
| Akkusativ |
commendaturum
|
commendaturam
|
commendaturum
|
| Ablativ |
commendaturo
|
commendatura
|
commendaturo
|
| Vokativ |
commendature
|
commendatura
|
commendaturum
|
Plural
| Nominativ |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendatura
|
| Genitiv |
commendaturorum
|
commendaturarum
|
commendaturorum
|
| Dativ |
commendaturis
|
commendaturis
|
commendaturis
|
| Akkusativ |
commendaturos
|
commendaturas
|
commendatura
|
| Ablativ |
commendaturis
|
commendaturis
|
commendaturis
|
| Vokativ |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commendatum
|
commendatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendo
|
|
| 2. Person Singular |
commendas
|
|
| 3. Person Singular |
commendat
|
|
| 1. Person Plural |
commendamus
|
|
| 2. Person Plural |
commendatis
|
|
| 3. Person Plural |
commendant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendor
|
|
| 2. Person Singular |
commendaris commendare
|
|
| 3. Person Singular |
commendatur
|
|
| 1. Person Plural |
commendamur
|
|
| 2. Person Plural |
commendamini
|
|
| 3. Person Plural |
commendantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendem
|
|
| 2. Person Singular |
commendes
|
|
| 3. Person Singular |
commendet
|
|
| 1. Person Plural |
commendemus
|
|
| 2. Person Plural |
commendetis
|
|
| 3. Person Plural |
commendent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commender
|
|
| 2. Person Singular |
commenderis commendere
|
|
| 3. Person Singular |
commendetur
|
|
| 1. Person Plural |
commendemur
|
|
| 2. Person Plural |
commendemini
|
|
| 3. Person Plural |
commendentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabam
|
|
| 2. Person Singular |
commendabas
|
|
| 3. Person Singular |
commendabat
|
|
| 1. Person Plural |
commendabamus
|
|
| 2. Person Plural |
commendabatis
|
|
| 3. Person Plural |
commendabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabar
|
|
| 2. Person Singular |
commendabaris commendabare
|
|
| 3. Person Singular |
commendabatur
|
|
| 1. Person Plural |
commendabamur
|
|
| 2. Person Plural |
commendabamini
|
|
| 3. Person Plural |
commendabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendarem
|
|
| 2. Person Singular |
commendares
|
|
| 3. Person Singular |
commendaret
|
|
| 1. Person Plural |
commendaremus
|
|
| 2. Person Plural |
commendaretis
|
|
| 3. Person Plural |
commendarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendarer
|
|
| 2. Person Singular |
commendareris commendarere
|
|
| 3. Person Singular |
commendaretur
|
|
| 1. Person Plural |
commendaremur
|
|
| 2. Person Plural |
commendaremini
|
|
| 3. Person Plural |
commendarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabo
|
|
| 2. Person Singular |
commendabis
|
|
| 3. Person Singular |
commendabit
|
|
| 1. Person Plural |
commendabimus
|
|
| 2. Person Plural |
commendabitis
|
|
| 3. Person Plural |
commendabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabor
|
|
| 2. Person Singular |
commendaberis commendabere
|
|
| 3. Person Singular |
commendabitur
|
|
| 1. Person Plural |
commendabimur
|
|
| 2. Person Plural |
commendabimini
|
|
| 3. Person Plural |
commendabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavi
|
|
| 2. Person Singular |
commendavisti
|
|
| 3. Person Singular |
commendavit
|
|
| 1. Person Plural |
commendavimus
|
|
| 2. Person Plural |
commendavistis
|
|
| 3. Person Plural |
commendaverunt commendavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
commendatus es
|
|
| 3. Person Singular |
commendatus est
|
|
| 1. Person Plural |
commendati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
commendati estis
|
|
| 3. Person Plural |
commendati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendaverim
|
|
| 2. Person Singular |
commendaveris
|
|
| 3. Person Singular |
commendaverit
|
|
| 1. Person Plural |
commendaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
commendaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
commendaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
commendatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
commendatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
commendati simus
|
|
| 2. Person Plural |
commendati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
commendati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendaveram
|
|
| 2. Person Singular |
commendaveras
|
|
| 3. Person Singular |
commendaverat
|
|
| 1. Person Plural |
commendaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
commendaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
commendaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
commendatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
commendatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
commendati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
commendati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
commendati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavissem
|
|
| 2. Person Singular |
commendavisses
|
|
| 3. Person Singular |
commendavisset
|
|
| 1. Person Plural |
commendavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
commendavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
commendavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
commendatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
commendatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
commendati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
commendati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
commendati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavero
|
|
| 2. Person Singular |
commendaveris
|
|
| 3. Person Singular |
commendaverit
|
|
| 1. Person Plural |
commendaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
commendaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
commendaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
commendatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
commendatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
commendati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
commendati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
commendati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commendare
|
|
| Vorzeitigkeit |
commendavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commendaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commendari commendarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
commendatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commendatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commenda
|
! |
| 2. Person Plural |
commendate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commendato
|
| 3. Person Singular |
commendato
|
| 2. Person Plural |
commendatote
|
| 3. Person Plural |
commendanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commendare
|
|
| Genitiv |
commendandi
|
|
| Dativ |
commendando
|
|
| Akkusativ |
commendandum
|
|
| Ablativ |
commendando
|
|
| Vokativ |
commendande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendandus
|
commendanda
|
commendandum
|
| Genitiv |
commendandi
|
commendandae
|
commendandi
|
| Dativ |
commendando
|
commendandae
|
commendando
|
| Akkusativ |
commendandum
|
commendandam
|
commendandum
|
| Ablativ |
commendando
|
commendanda
|
commendando
|
| Vokativ |
commendande
|
commendanda
|
commendandum
|
Plural
| Nominativ |
commendandi
|
commendandae
|
commendanda
|
| Genitiv |
commendandorum
|
commendandarum
|
commendandorum
|
| Dativ |
commendandis
|
commendandis
|
commendandis
|
| Akkusativ |
commendandos
|
commendandas
|
commendanda
|
| Ablativ |
commendandis
|
commendandis
|
commendandis
|
| Vokativ |
commendandi
|
commendandae
|
commendanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendans
|
commendans
|
commendans
|
| Genitiv |
commendantis
|
commendantis
|
commendantis
|
| Dativ |
commendanti
|
commendanti
|
commendanti
|
| Akkusativ |
commendantem
|
commendantem
|
commendans
|
| Ablativ |
commendanti commendante
|
commendanti commendante
|
commendanti commendante
|
| Vokativ |
commendans
|
commendans
|
commendans
|
Plural
| Nominativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
| Genitiv |
commendantium commendantum
|
commendantium commendantum
|
commendantium commendantum
|
| Dativ |
commendantibus
|
commendantibus
|
commendantibus
|
| Akkusativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
| Ablativ |
commendantibus
|
commendantibus
|
commendantibus
|
| Vokativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendatus
|
commendata
|
commendatum
|
| Genitiv |
commendati
|
commendatae
|
commendati
|
| Dativ |
commendato
|
commendatae
|
commendato
|
| Akkusativ |
commendatum
|
commendatam
|
commendatum
|
| Ablativ |
commendato
|
commendata
|
commendato
|
| Vokativ |
commendate
|
commendata
|
commendatum
|
Plural
| Nominativ |
commendati
|
commendatae
|
commendata
|
| Genitiv |
commendatorum
|
commendatarum
|
commendatorum
|
| Dativ |
commendatis
|
commendatis
|
commendatis
|
| Akkusativ |
commendatos
|
commendatas
|
commendata
|
| Ablativ |
commendatis
|
commendatis
|
commendatis
|
| Vokativ |
commendati
|
commendatae
|
commendata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendaturus
|
commendatura
|
commendaturum
|
| Genitiv |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendaturi
|
| Dativ |
commendaturo
|
commendaturae
|
commendaturo
|
| Akkusativ |
commendaturum
|
commendaturam
|
commendaturum
|
| Ablativ |
commendaturo
|
commendatura
|
commendaturo
|
| Vokativ |
commendature
|
commendatura
|
commendaturum
|
Plural
| Nominativ |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendatura
|
| Genitiv |
commendaturorum
|
commendaturarum
|
commendaturorum
|
| Dativ |
commendaturis
|
commendaturis
|
commendaturis
|
| Akkusativ |
commendaturos
|
commendaturas
|
commendatura
|
| Ablativ |
commendaturis
|
commendaturis
|
commendaturis
|
| Vokativ |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commendatum
|
commendatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendo
|
|
| 2. Person Singular |
commendas
|
|
| 3. Person Singular |
commendat
|
|
| 1. Person Plural |
commendamus
|
|
| 2. Person Plural |
commendatis
|
|
| 3. Person Plural |
commendant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendor
|
|
| 2. Person Singular |
commendaris commendare
|
|
| 3. Person Singular |
commendatur
|
|
| 1. Person Plural |
commendamur
|
|
| 2. Person Plural |
commendamini
|
|
| 3. Person Plural |
commendantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendem
|
|
| 2. Person Singular |
commendes
|
|
| 3. Person Singular |
commendet
|
|
| 1. Person Plural |
commendemus
|
|
| 2. Person Plural |
commendetis
|
|
| 3. Person Plural |
commendent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commender
|
|
| 2. Person Singular |
commenderis commendere
|
|
| 3. Person Singular |
commendetur
|
|
| 1. Person Plural |
commendemur
|
|
| 2. Person Plural |
commendemini
|
|
| 3. Person Plural |
commendentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabam
|
|
| 2. Person Singular |
commendabas
|
|
| 3. Person Singular |
commendabat
|
|
| 1. Person Plural |
commendabamus
|
|
| 2. Person Plural |
commendabatis
|
|
| 3. Person Plural |
commendabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabar
|
|
| 2. Person Singular |
commendabaris commendabare
|
|
| 3. Person Singular |
commendabatur
|
|
| 1. Person Plural |
commendabamur
|
|
| 2. Person Plural |
commendabamini
|
|
| 3. Person Plural |
commendabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendarem
|
|
| 2. Person Singular |
commendares
|
|
| 3. Person Singular |
commendaret
|
|
| 1. Person Plural |
commendaremus
|
|
| 2. Person Plural |
commendaretis
|
|
| 3. Person Plural |
commendarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendarer
|
|
| 2. Person Singular |
commendareris commendarere
|
|
| 3. Person Singular |
commendaretur
|
|
| 1. Person Plural |
commendaremur
|
|
| 2. Person Plural |
commendaremini
|
|
| 3. Person Plural |
commendarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabo
|
|
| 2. Person Singular |
commendabis
|
|
| 3. Person Singular |
commendabit
|
|
| 1. Person Plural |
commendabimus
|
|
| 2. Person Plural |
commendabitis
|
|
| 3. Person Plural |
commendabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabor
|
|
| 2. Person Singular |
commendaberis commendabere
|
|
| 3. Person Singular |
commendabitur
|
|
| 1. Person Plural |
commendabimur
|
|
| 2. Person Plural |
commendabimini
|
|
| 3. Person Plural |
commendabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavi
|
|
| 2. Person Singular |
commendavisti
|
|
| 3. Person Singular |
commendavit
|
|
| 1. Person Plural |
commendavimus
|
|
| 2. Person Plural |
commendavistis
|
|
| 3. Person Plural |
commendaverunt commendavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
commendatus es
|
|
| 3. Person Singular |
commendatus est
|
|
| 1. Person Plural |
commendati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
commendati estis
|
|
| 3. Person Plural |
commendati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendaverim
|
|
| 2. Person Singular |
commendaveris
|
|
| 3. Person Singular |
commendaverit
|
|
| 1. Person Plural |
commendaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
commendaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
commendaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
commendatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
commendatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
commendati simus
|
|
| 2. Person Plural |
commendati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
commendati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendaveram
|
|
| 2. Person Singular |
commendaveras
|
|
| 3. Person Singular |
commendaverat
|
|
| 1. Person Plural |
commendaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
commendaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
commendaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
commendatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
commendatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
commendati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
commendati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
commendati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavissem
|
|
| 2. Person Singular |
commendavisses
|
|
| 3. Person Singular |
commendavisset
|
|
| 1. Person Plural |
commendavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
commendavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
commendavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
commendatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
commendatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
commendati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
commendati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
commendati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavero
|
|
| 2. Person Singular |
commendaveris
|
|
| 3. Person Singular |
commendaverit
|
|
| 1. Person Plural |
commendaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
commendaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
commendaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
commendatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
commendatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
commendati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
commendati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
commendati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commendare
|
|
| Vorzeitigkeit |
commendavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commendaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commendari commendarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
commendatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commendatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commenda
|
! |
| 2. Person Plural |
commendate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commendato
|
| 3. Person Singular |
commendato
|
| 2. Person Plural |
commendatote
|
| 3. Person Plural |
commendanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commendare
|
|
| Genitiv |
commendandi
|
|
| Dativ |
commendando
|
|
| Akkusativ |
commendandum
|
|
| Ablativ |
commendando
|
|
| Vokativ |
commendande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendandus
|
commendanda
|
commendandum
|
| Genitiv |
commendandi
|
commendandae
|
commendandi
|
| Dativ |
commendando
|
commendandae
|
commendando
|
| Akkusativ |
commendandum
|
commendandam
|
commendandum
|
| Ablativ |
commendando
|
commendanda
|
commendando
|
| Vokativ |
commendande
|
commendanda
|
commendandum
|
Plural
| Nominativ |
commendandi
|
commendandae
|
commendanda
|
| Genitiv |
commendandorum
|
commendandarum
|
commendandorum
|
| Dativ |
commendandis
|
commendandis
|
commendandis
|
| Akkusativ |
commendandos
|
commendandas
|
commendanda
|
| Ablativ |
commendandis
|
commendandis
|
commendandis
|
| Vokativ |
commendandi
|
commendandae
|
commendanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendans
|
commendans
|
commendans
|
| Genitiv |
commendantis
|
commendantis
|
commendantis
|
| Dativ |
commendanti
|
commendanti
|
commendanti
|
| Akkusativ |
commendantem
|
commendantem
|
commendans
|
| Ablativ |
commendanti commendante
|
commendanti commendante
|
commendanti commendante
|
| Vokativ |
commendans
|
commendans
|
commendans
|
Plural
| Nominativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
| Genitiv |
commendantium commendantum
|
commendantium commendantum
|
commendantium commendantum
|
| Dativ |
commendantibus
|
commendantibus
|
commendantibus
|
| Akkusativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
| Ablativ |
commendantibus
|
commendantibus
|
commendantibus
|
| Vokativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendatus
|
commendata
|
commendatum
|
| Genitiv |
commendati
|
commendatae
|
commendati
|
| Dativ |
commendato
|
commendatae
|
commendato
|
| Akkusativ |
commendatum
|
commendatam
|
commendatum
|
| Ablativ |
commendato
|
commendata
|
commendato
|
| Vokativ |
commendate
|
commendata
|
commendatum
|
Plural
| Nominativ |
commendati
|
commendatae
|
commendata
|
| Genitiv |
commendatorum
|
commendatarum
|
commendatorum
|
| Dativ |
commendatis
|
commendatis
|
commendatis
|
| Akkusativ |
commendatos
|
commendatas
|
commendata
|
| Ablativ |
commendatis
|
commendatis
|
commendatis
|
| Vokativ |
commendati
|
commendatae
|
commendata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendaturus
|
commendatura
|
commendaturum
|
| Genitiv |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendaturi
|
| Dativ |
commendaturo
|
commendaturae
|
commendaturo
|
| Akkusativ |
commendaturum
|
commendaturam
|
commendaturum
|
| Ablativ |
commendaturo
|
commendatura
|
commendaturo
|
| Vokativ |
commendature
|
commendatura
|
commendaturum
|
Plural
| Nominativ |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendatura
|
| Genitiv |
commendaturorum
|
commendaturarum
|
commendaturorum
|
| Dativ |
commendaturis
|
commendaturis
|
commendaturis
|
| Akkusativ |
commendaturos
|
commendaturas
|
commendatura
|
| Ablativ |
commendaturis
|
commendaturis
|
commendaturis
|
| Vokativ |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commendatum
|
commendatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendo
|
ich zeichne mich aus |
| 2. Person Singular |
commendas
|
du zeichnest dich aus |
| 3. Person Singular |
commendat
|
er/sie/es zeichnet sich aus |
| 1. Person Plural |
commendamus
|
wir zeichnen uns aus |
| 2. Person Plural |
commendatis
|
ihr zeichnet euch aus |
| 3. Person Plural |
commendant
|
sie zeichnen sich aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendor
|
|
| 2. Person Singular |
commendaris commendare
|
|
| 3. Person Singular |
commendatur
|
|
| 1. Person Plural |
commendamur
|
|
| 2. Person Plural |
commendamini
|
|
| 3. Person Plural |
commendantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendem
|
ich zeichne mich aus |
| 2. Person Singular |
commendes
|
du zeichnest dich aus |
| 3. Person Singular |
commendet
|
er/sie/es zeichne sich aus |
| 1. Person Plural |
commendemus
|
wir zeichnen uns aus |
| 2. Person Plural |
commendetis
|
ihr zeichnet euch aus |
| 3. Person Plural |
commendent
|
sie zeichnen sich aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commender
|
|
| 2. Person Singular |
commenderis commendere
|
|
| 3. Person Singular |
commendetur
|
|
| 1. Person Plural |
commendemur
|
|
| 2. Person Plural |
commendemini
|
|
| 3. Person Plural |
commendentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabam
|
ich zeichnete mich aus |
| 2. Person Singular |
commendabas
|
du zeichnetest dich aus |
| 3. Person Singular |
commendabat
|
er/sie/es zeichnete sich aus |
| 1. Person Plural |
commendabamus
|
wir zeichneten uns aus |
| 2. Person Plural |
commendabatis
|
ihr zeichnetet euch aus |
| 3. Person Plural |
commendabant
|
sie zeichneten sich aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabar
|
|
| 2. Person Singular |
commendabaris commendabare
|
|
| 3. Person Singular |
commendabatur
|
|
| 1. Person Plural |
commendabamur
|
|
| 2. Person Plural |
commendabamini
|
|
| 3. Person Plural |
commendabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendarem
|
ich zeichnete mich aus |
| 2. Person Singular |
commendares
|
du zeichnetest dich aus |
| 3. Person Singular |
commendaret
|
er/sie/es zeichnete sich aus |
| 1. Person Plural |
commendaremus
|
wir zeichneten uns aus |
| 2. Person Plural |
commendaretis
|
ihr zeichnetet euch aus |
| 3. Person Plural |
commendarent
|
sie zeichneten sich aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendarer
|
|
| 2. Person Singular |
commendareris commendarere
|
|
| 3. Person Singular |
commendaretur
|
|
| 1. Person Plural |
commendaremur
|
|
| 2. Person Plural |
commendaremini
|
|
| 3. Person Plural |
commendarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabo
|
ich werde mich auszeichnen |
| 2. Person Singular |
commendabis
|
du wirst dich auszeichnen |
| 3. Person Singular |
commendabit
|
er/sie/es wird sich auszeichnen |
| 1. Person Plural |
commendabimus
|
wir werden uns auszeichnen |
| 2. Person Plural |
commendabitis
|
ihr werdet euch auszeichnen |
| 3. Person Plural |
commendabunt
|
sie werden sich auszeichnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabor
|
|
| 2. Person Singular |
commendaberis commendabere
|
|
| 3. Person Singular |
commendabitur
|
|
| 1. Person Plural |
commendabimur
|
|
| 2. Person Plural |
commendabimini
|
|
| 3. Person Plural |
commendabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavi
|
ich habe mich ausgezeichnet |
| 2. Person Singular |
commendavisti
|
du hast dich ausgezeichnet |
| 3. Person Singular |
commendavit
|
er/sie/es hat sich ausgezeichnet |
| 1. Person Plural |
commendavimus
|
wir haben uns ausgezeichnet |
| 2. Person Plural |
commendavistis
|
ihr habt euch ausgezeichnet |
| 3. Person Plural |
commendaverunt commendavere
|
sie haben sich ausgezeichnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
commendatus es
|
|
| 3. Person Singular |
commendatus est
|
|
| 1. Person Plural |
commendati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
commendati estis
|
|
| 3. Person Plural |
commendati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendaverim
|
ich habe mich ausgezeichnet |
| 2. Person Singular |
commendaveris
|
du habest dich ausgezeichnet |
| 3. Person Singular |
commendaverit
|
er/sie/es habe sich ausgezeichnet |
| 1. Person Plural |
commendaverimus
|
wir haben uns ausgezeichnet |
| 2. Person Plural |
commendaveritis
|
ihr habet euch ausgezeichnet |
| 3. Person Plural |
commendaverint
|
sie haben sich ausgezeichnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
commendatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
commendatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
commendati simus
|
|
| 2. Person Plural |
commendati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
commendati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendaveram
|
ich hatte mich ausgezeichnet |
| 2. Person Singular |
commendaveras
|
du hattest dich ausgezeichnet |
| 3. Person Singular |
commendaverat
|
er/sie/es hatte sich ausgezeichnet |
| 1. Person Plural |
commendaveramus
|
wir hatten uns ausgezeichnet |
| 2. Person Plural |
commendaveratis
|
ihr hattet euch ausgezeichnet |
| 3. Person Plural |
commendaverant
|
sie hatten sich ausgezeichnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
commendatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
commendatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
commendati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
commendati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
commendati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavissem
|
ich hätte mich ausgezeichnet |
| 2. Person Singular |
commendavisses
|
du hättest dich ausgezeichnet |
| 3. Person Singular |
commendavisset
|
er/sie/es hätte sich ausgezeichnet |
| 1. Person Plural |
commendavissemus
|
wir hätten uns ausgezeichnet |
| 2. Person Plural |
commendavissetis
|
ihr hättet euch ausgezeichnet |
| 3. Person Plural |
commendavissent
|
sie hätten sich ausgezeichnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
commendatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
commendatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
commendati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
commendati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
commendati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavero
|
ich werde mich ausgezeichnet haben |
| 2. Person Singular |
commendaveris
|
du wirst dich ausgezeichnet haben |
| 3. Person Singular |
commendaverit
|
er/sie/es wird sich ausgezeichnet haben |
| 1. Person Plural |
commendaverimus
|
wir werden uns ausgezeichnet haben |
| 2. Person Plural |
commendaveritis
|
ihr werdet euch ausgezeichnet haben |
| 3. Person Plural |
commendaverint
|
sie werden sich ausgezeichnet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
commendatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
commendatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
commendati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
commendati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
commendati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commendare
|
sich auszeichnen |
| Vorzeitigkeit |
commendavisse
|
sich ausgezeichnet haben |
| Nachzeitigkeit |
commendaturum esse
|
sich auszeichnen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commendari commendarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
commendatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commendatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commenda
|
zeichne dich aus! |
| 2. Person Plural |
commendate
|
zeichnet euch aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commendato
|
| 3. Person Singular |
commendato
|
| 2. Person Plural |
commendatote
|
| 3. Person Plural |
commendanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commendare
|
das Sich auszeichnen |
| Genitiv |
commendandi
|
des Sich auszeichnens |
| Dativ |
commendando
|
dem Sich auszeichnen |
| Akkusativ |
commendandum
|
das Sich auszeichnen |
| Ablativ |
commendando
|
durch das Sich auszeichnen |
| Vokativ |
commendande
|
Sich auszeichnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendandus
|
commendanda
|
commendandum
|
| Genitiv |
commendandi
|
commendandae
|
commendandi
|
| Dativ |
commendando
|
commendandae
|
commendando
|
| Akkusativ |
commendandum
|
commendandam
|
commendandum
|
| Ablativ |
commendando
|
commendanda
|
commendando
|
| Vokativ |
commendande
|
commendanda
|
commendandum
|
Plural
| Nominativ |
commendandi
|
commendandae
|
commendanda
|
| Genitiv |
commendandorum
|
commendandarum
|
commendandorum
|
| Dativ |
commendandis
|
commendandis
|
commendandis
|
| Akkusativ |
commendandos
|
commendandas
|
commendanda
|
| Ablativ |
commendandis
|
commendandis
|
commendandis
|
| Vokativ |
commendandi
|
commendandae
|
commendanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendans
|
commendans
|
commendans
|
| Genitiv |
commendantis
|
commendantis
|
commendantis
|
| Dativ |
commendanti
|
commendanti
|
commendanti
|
| Akkusativ |
commendantem
|
commendantem
|
commendans
|
| Ablativ |
commendanti commendante
|
commendanti commendante
|
commendanti commendante
|
| Vokativ |
commendans
|
commendans
|
commendans
|
Plural
| Nominativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
| Genitiv |
commendantium commendantum
|
commendantium commendantum
|
commendantium commendantum
|
| Dativ |
commendantibus
|
commendantibus
|
commendantibus
|
| Akkusativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
| Ablativ |
commendantibus
|
commendantibus
|
commendantibus
|
| Vokativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendatus
|
commendata
|
commendatum
|
| Genitiv |
commendati
|
commendatae
|
commendati
|
| Dativ |
commendato
|
commendatae
|
commendato
|
| Akkusativ |
commendatum
|
commendatam
|
commendatum
|
| Ablativ |
commendato
|
commendata
|
commendato
|
| Vokativ |
commendate
|
commendata
|
commendatum
|
Plural
| Nominativ |
commendati
|
commendatae
|
commendata
|
| Genitiv |
commendatorum
|
commendatarum
|
commendatorum
|
| Dativ |
commendatis
|
commendatis
|
commendatis
|
| Akkusativ |
commendatos
|
commendatas
|
commendata
|
| Ablativ |
commendatis
|
commendatis
|
commendatis
|
| Vokativ |
commendati
|
commendatae
|
commendata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendaturus
|
commendatura
|
commendaturum
|
| Genitiv |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendaturi
|
| Dativ |
commendaturo
|
commendaturae
|
commendaturo
|
| Akkusativ |
commendaturum
|
commendaturam
|
commendaturum
|
| Ablativ |
commendaturo
|
commendatura
|
commendaturo
|
| Vokativ |
commendature
|
commendatura
|
commendaturum
|
Plural
| Nominativ |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendatura
|
| Genitiv |
commendaturorum
|
commendaturarum
|
commendaturorum
|
| Dativ |
commendaturis
|
commendaturis
|
commendaturis
|
| Akkusativ |
commendaturos
|
commendaturas
|
commendatura
|
| Ablativ |
commendaturis
|
commendaturis
|
commendaturis
|
| Vokativ |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commendatum
|
commendatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendo
|
ich besudle |
| 2. Person Singular |
commendas
|
du besudelst |
| 3. Person Singular |
commendat
|
er/sie/es besudelt |
| 1. Person Plural |
commendamus
|
wir besudeln |
| 2. Person Plural |
commendatis
|
ihr besudelt |
| 3. Person Plural |
commendant
|
sie besudeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendor
|
ich werde besudelt |
| 2. Person Singular |
commendaris commendare
|
du wirst besudelt |
| 3. Person Singular |
commendatur
|
er/sie/es wird besudelt |
| 1. Person Plural |
commendamur
|
wir werden besudelt |
| 2. Person Plural |
commendamini
|
ihr werdet besudelt |
| 3. Person Plural |
commendantur
|
sie werden besudelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendem
|
ich besudle |
| 2. Person Singular |
commendes
|
du besudelst |
| 3. Person Singular |
commendet
|
er/sie/es besudle |
| 1. Person Plural |
commendemus
|
wir besudeln |
| 2. Person Plural |
commendetis
|
ihr besudelt |
| 3. Person Plural |
commendent
|
sie besudeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commender
|
ich werde besudelt |
| 2. Person Singular |
commenderis commendere
|
du werdest besudelt |
| 3. Person Singular |
commendetur
|
er/sie/es werde besudelt |
| 1. Person Plural |
commendemur
|
wir werden besudelt |
| 2. Person Plural |
commendemini
|
ihr werdet besudelt |
| 3. Person Plural |
commendentur
|
sie werden besudelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabam
|
ich besudelte |
| 2. Person Singular |
commendabas
|
du besudeltest |
| 3. Person Singular |
commendabat
|
er/sie/es besudelte |
| 1. Person Plural |
commendabamus
|
wir besudelten |
| 2. Person Plural |
commendabatis
|
ihr besudeltet |
| 3. Person Plural |
commendabant
|
sie besudelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabar
|
ich wurde besudelt |
| 2. Person Singular |
commendabaris commendabare
|
du wurdest besudelt |
| 3. Person Singular |
commendabatur
|
er/sie/es wurde besudelt |
| 1. Person Plural |
commendabamur
|
wir wurden besudelt |
| 2. Person Plural |
commendabamini
|
ihr wurdet besudelt |
| 3. Person Plural |
commendabantur
|
sie wurden besudelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendarem
|
ich besudelte |
| 2. Person Singular |
commendares
|
du besudeltest |
| 3. Person Singular |
commendaret
|
er/sie/es besudelte |
| 1. Person Plural |
commendaremus
|
wir besudelten |
| 2. Person Plural |
commendaretis
|
ihr besudeltet |
| 3. Person Plural |
commendarent
|
sie besudelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendarer
|
ich würde besudelt |
| 2. Person Singular |
commendareris commendarere
|
du würdest besudelt |
| 3. Person Singular |
commendaretur
|
er/sie/es würde besudelt |
| 1. Person Plural |
commendaremur
|
wir würden besudelt |
| 2. Person Plural |
commendaremini
|
ihr würdet besudelt |
| 3. Person Plural |
commendarentur
|
sie würden besudelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabo
|
ich werde besudeln |
| 2. Person Singular |
commendabis
|
du wirst besudeln |
| 3. Person Singular |
commendabit
|
er/sie/es wird besudeln |
| 1. Person Plural |
commendabimus
|
wir werden besudeln |
| 2. Person Plural |
commendabitis
|
ihr werdet besudeln |
| 3. Person Plural |
commendabunt
|
sie werden besudeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabor
|
ich werde besudelt werden |
| 2. Person Singular |
commendaberis commendabere
|
du wirst besudelt werden |
| 3. Person Singular |
commendabitur
|
er/sie/es wird besudelt werden |
| 1. Person Plural |
commendabimur
|
wir werden besudelt werden |
| 2. Person Plural |
commendabimini
|
ihr werdet besudelt werden |
| 3. Person Plural |
commendabuntur
|
sie werden besudelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavi
|
ich habe besudelt |
| 2. Person Singular |
commendavisti
|
du hast besudelt |
| 3. Person Singular |
commendavit
|
er/sie/es hat besudelt |
| 1. Person Plural |
commendavimus
|
wir haben besudelt |
| 2. Person Plural |
commendavistis
|
ihr habt besudelt |
| 3. Person Plural |
commendaverunt commendavere
|
sie haben besudelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus sum
|
ich bin besudelt worden |
| 2. Person Singular |
commendatus es
|
du bist besudelt worden |
| 3. Person Singular |
commendatus est
|
er/sie/es ist besudelt worden |
| 1. Person Plural |
commendati sumus
|
wir sind besudelt worden |
| 2. Person Plural |
commendati estis
|
ihr seid besudelt worden |
| 3. Person Plural |
commendati sunt
|
sie sind besudelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendaverim
|
ich habe besudelt |
| 2. Person Singular |
commendaveris
|
du habest besudelt |
| 3. Person Singular |
commendaverit
|
er/sie/es habe besudelt |
| 1. Person Plural |
commendaverimus
|
wir haben besudelt |
| 2. Person Plural |
commendaveritis
|
ihr habet besudelt |
| 3. Person Plural |
commendaverint
|
sie haben besudelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus sim
|
ich sei besudelt worden |
| 2. Person Singular |
commendatus sis
|
du seiest besudelt worden |
| 3. Person Singular |
commendatus sit
|
er/sie/es sei besudelt worden |
| 1. Person Plural |
commendati simus
|
wir seien besudelt worden |
| 2. Person Plural |
commendati sitis
|
ihr seiet besudelt worden |
| 3. Person Plural |
commendati sint
|
sie seien besudelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendaveram
|
ich hatte besudelt |
| 2. Person Singular |
commendaveras
|
du hattest besudelt |
| 3. Person Singular |
commendaverat
|
er/sie/es hatte besudelt |
| 1. Person Plural |
commendaveramus
|
wir hatten besudelt |
| 2. Person Plural |
commendaveratis
|
ihr hattet besudelt |
| 3. Person Plural |
commendaverant
|
sie hatten besudelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus eram
|
ich war besudelt worden |
| 2. Person Singular |
commendatus eras
|
du warst besudelt worden |
| 3. Person Singular |
commendatus erat
|
er/sie/es war besudelt worden |
| 1. Person Plural |
commendati eramus
|
wir waren besudelt worden |
| 2. Person Plural |
commendati eratis
|
ihr wart besudelt worden |
| 3. Person Plural |
commendati erant
|
sie waren besudelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavissem
|
ich hätte besudelt |
| 2. Person Singular |
commendavisses
|
du hättest besudelt |
| 3. Person Singular |
commendavisset
|
er/sie/es hätte besudelt |
| 1. Person Plural |
commendavissemus
|
wir hätten besudelt |
| 2. Person Plural |
commendavissetis
|
ihr hättet besudelt |
| 3. Person Plural |
commendavissent
|
sie hätten besudelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus essem
|
ich wäre besudelt worden |
| 2. Person Singular |
commendatus esses
|
du wärest besudelt worden |
| 3. Person Singular |
commendatus esset
|
er/sie/es wäre besudelt worden |
| 1. Person Plural |
commendati essemus
|
wir wären besudelt worden |
| 2. Person Plural |
commendati essetis
|
ihr wäret besudelt worden |
| 3. Person Plural |
commendati essent
|
sie wären besudelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavero
|
ich werde besudelt haben |
| 2. Person Singular |
commendaveris
|
du wirst besudelt haben |
| 3. Person Singular |
commendaverit
|
er/sie/es wird besudelt haben |
| 1. Person Plural |
commendaverimus
|
wir werden besudelt haben |
| 2. Person Plural |
commendaveritis
|
ihr werdet besudelt haben |
| 3. Person Plural |
commendaverint
|
sie werden besudelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus ero
|
ich werde besudelt worden sein |
| 2. Person Singular |
commendatus eris
|
du wirst besudelt worden sein |
| 3. Person Singular |
commendatus erit
|
er/sie/es wird besudelt worden sein |
| 1. Person Plural |
commendati erimus
|
wir werden besudelt worden sein |
| 2. Person Plural |
commendati eritis
|
ihr werdet besudelt worden sein |
| 3. Person Plural |
commendati erunt
|
sie werden besudelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commendare
|
besudeln |
| Vorzeitigkeit |
commendavisse
|
besudelt haben |
| Nachzeitigkeit |
commendaturum esse
|
besudeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commendari commendarier
|
besudelt werden |
| Vorzeitigkeit |
commendatum esse
|
besudelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
commendatum iri
|
künftig besudelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commenda
|
besudle! |
| 2. Person Plural |
commendate
|
besudelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commendato
|
| 3. Person Singular |
commendato
|
| 2. Person Plural |
commendatote
|
| 3. Person Plural |
commendanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commendare
|
das Besudeln |
| Genitiv |
commendandi
|
des Besudelnes |
| Dativ |
commendando
|
dem Besudeln |
| Akkusativ |
commendandum
|
das Besudeln |
| Ablativ |
commendando
|
durch das Besudeln |
| Vokativ |
commendande
|
Besudeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendandus
|
commendanda
|
commendandum
|
| Genitiv |
commendandi
|
commendandae
|
commendandi
|
| Dativ |
commendando
|
commendandae
|
commendando
|
| Akkusativ |
commendandum
|
commendandam
|
commendandum
|
| Ablativ |
commendando
|
commendanda
|
commendando
|
| Vokativ |
commendande
|
commendanda
|
commendandum
|
Plural
| Nominativ |
commendandi
|
commendandae
|
commendanda
|
| Genitiv |
commendandorum
|
commendandarum
|
commendandorum
|
| Dativ |
commendandis
|
commendandis
|
commendandis
|
| Akkusativ |
commendandos
|
commendandas
|
commendanda
|
| Ablativ |
commendandis
|
commendandis
|
commendandis
|
| Vokativ |
commendandi
|
commendandae
|
commendanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendans
|
commendans
|
commendans
|
| Genitiv |
commendantis
|
commendantis
|
commendantis
|
| Dativ |
commendanti
|
commendanti
|
commendanti
|
| Akkusativ |
commendantem
|
commendantem
|
commendans
|
| Ablativ |
commendanti commendante
|
commendanti commendante
|
commendanti commendante
|
| Vokativ |
commendans
|
commendans
|
commendans
|
Plural
| Nominativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
| Genitiv |
commendantium commendantum
|
commendantium commendantum
|
commendantium commendantum
|
| Dativ |
commendantibus
|
commendantibus
|
commendantibus
|
| Akkusativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
| Ablativ |
commendantibus
|
commendantibus
|
commendantibus
|
| Vokativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendatus
|
commendata
|
commendatum
|
| Genitiv |
commendati
|
commendatae
|
commendati
|
| Dativ |
commendato
|
commendatae
|
commendato
|
| Akkusativ |
commendatum
|
commendatam
|
commendatum
|
| Ablativ |
commendato
|
commendata
|
commendato
|
| Vokativ |
commendate
|
commendata
|
commendatum
|
Plural
| Nominativ |
commendati
|
commendatae
|
commendata
|
| Genitiv |
commendatorum
|
commendatarum
|
commendatorum
|
| Dativ |
commendatis
|
commendatis
|
commendatis
|
| Akkusativ |
commendatos
|
commendatas
|
commendata
|
| Ablativ |
commendatis
|
commendatis
|
commendatis
|
| Vokativ |
commendati
|
commendatae
|
commendata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendaturus
|
commendatura
|
commendaturum
|
| Genitiv |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendaturi
|
| Dativ |
commendaturo
|
commendaturae
|
commendaturo
|
| Akkusativ |
commendaturum
|
commendaturam
|
commendaturum
|
| Ablativ |
commendaturo
|
commendatura
|
commendaturo
|
| Vokativ |
commendature
|
commendatura
|
commendaturum
|
Plural
| Nominativ |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendatura
|
| Genitiv |
commendaturorum
|
commendaturarum
|
commendaturorum
|
| Dativ |
commendaturis
|
commendaturis
|
commendaturis
|
| Akkusativ |
commendaturos
|
commendaturas
|
commendatura
|
| Ablativ |
commendaturis
|
commendaturis
|
commendaturis
|
| Vokativ |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commendatum
|
commendatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendo
|
ich bezeichne |
| 2. Person Singular |
commendas
|
du bezeichnest |
| 3. Person Singular |
commendat
|
er/sie/es bezeichnet |
| 1. Person Plural |
commendamus
|
wir bezeichnen |
| 2. Person Plural |
commendatis
|
ihr bezeichnet |
| 3. Person Plural |
commendant
|
sie bezeichnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendor
|
ich werde bezeichnet |
| 2. Person Singular |
commendaris commendare
|
du wirst bezeichnet |
| 3. Person Singular |
commendatur
|
er/sie/es wird bezeichnet |
| 1. Person Plural |
commendamur
|
wir werden bezeichnet |
| 2. Person Plural |
commendamini
|
ihr werdet bezeichnet |
| 3. Person Plural |
commendantur
|
sie werden bezeichnet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendem
|
ich bezeichne |
| 2. Person Singular |
commendes
|
du bezeichnest |
| 3. Person Singular |
commendet
|
er/sie/es bezeichne |
| 1. Person Plural |
commendemus
|
wir bezeichnen |
| 2. Person Plural |
commendetis
|
ihr bezeichnet |
| 3. Person Plural |
commendent
|
sie bezeichnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commender
|
ich werde bezeichnet |
| 2. Person Singular |
commenderis commendere
|
du werdest bezeichnet |
| 3. Person Singular |
commendetur
|
er/sie/es werde bezeichnet |
| 1. Person Plural |
commendemur
|
wir werden bezeichnet |
| 2. Person Plural |
commendemini
|
ihr werdet bezeichnet |
| 3. Person Plural |
commendentur
|
sie werden bezeichnet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabam
|
ich bezeichnete |
| 2. Person Singular |
commendabas
|
du bezeichnetest |
| 3. Person Singular |
commendabat
|
er/sie/es bezeichnete |
| 1. Person Plural |
commendabamus
|
wir bezeichneten |
| 2. Person Plural |
commendabatis
|
ihr bezeichnetet |
| 3. Person Plural |
commendabant
|
sie bezeichneten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabar
|
ich wurde bezeichnet |
| 2. Person Singular |
commendabaris commendabare
|
du wurdest bezeichnet |
| 3. Person Singular |
commendabatur
|
er/sie/es wurde bezeichnet |
| 1. Person Plural |
commendabamur
|
wir wurden bezeichnet |
| 2. Person Plural |
commendabamini
|
ihr wurdet bezeichnet |
| 3. Person Plural |
commendabantur
|
sie wurden bezeichnet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendarem
|
ich bezeichnete |
| 2. Person Singular |
commendares
|
du bezeichnetest |
| 3. Person Singular |
commendaret
|
er/sie/es bezeichnete |
| 1. Person Plural |
commendaremus
|
wir bezeichneten |
| 2. Person Plural |
commendaretis
|
ihr bezeichnetet |
| 3. Person Plural |
commendarent
|
sie bezeichneten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendarer
|
ich würde bezeichnet |
| 2. Person Singular |
commendareris commendarere
|
du würdest bezeichnet |
| 3. Person Singular |
commendaretur
|
er/sie/es würde bezeichnet |
| 1. Person Plural |
commendaremur
|
wir würden bezeichnet |
| 2. Person Plural |
commendaremini
|
ihr würdet bezeichnet |
| 3. Person Plural |
commendarentur
|
sie würden bezeichnet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabo
|
ich werde bezeichnen |
| 2. Person Singular |
commendabis
|
du wirst bezeichnen |
| 3. Person Singular |
commendabit
|
er/sie/es wird bezeichnen |
| 1. Person Plural |
commendabimus
|
wir werden bezeichnen |
| 2. Person Plural |
commendabitis
|
ihr werdet bezeichnen |
| 3. Person Plural |
commendabunt
|
sie werden bezeichnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabor
|
ich werde bezeichnet werden |
| 2. Person Singular |
commendaberis commendabere
|
du wirst bezeichnet werden |
| 3. Person Singular |
commendabitur
|
er/sie/es wird bezeichnet werden |
| 1. Person Plural |
commendabimur
|
wir werden bezeichnet werden |
| 2. Person Plural |
commendabimini
|
ihr werdet bezeichnet werden |
| 3. Person Plural |
commendabuntur
|
sie werden bezeichnet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavi
|
ich habe bezeichnet |
| 2. Person Singular |
commendavisti
|
du hast bezeichnet |
| 3. Person Singular |
commendavit
|
er/sie/es hat bezeichnet |
| 1. Person Plural |
commendavimus
|
wir haben bezeichnet |
| 2. Person Plural |
commendavistis
|
ihr habt bezeichnet |
| 3. Person Plural |
commendaverunt commendavere
|
sie haben bezeichnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus sum
|
ich bin bezeichnet worden |
| 2. Person Singular |
commendatus es
|
du bist bezeichnet worden |
| 3. Person Singular |
commendatus est
|
er/sie/es ist bezeichnet worden |
| 1. Person Plural |
commendati sumus
|
wir sind bezeichnet worden |
| 2. Person Plural |
commendati estis
|
ihr seid bezeichnet worden |
| 3. Person Plural |
commendati sunt
|
sie sind bezeichnet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendaverim
|
ich habe bezeichnet |
| 2. Person Singular |
commendaveris
|
du habest bezeichnet |
| 3. Person Singular |
commendaverit
|
er/sie/es habe bezeichnet |
| 1. Person Plural |
commendaverimus
|
wir haben bezeichnet |
| 2. Person Plural |
commendaveritis
|
ihr habet bezeichnet |
| 3. Person Plural |
commendaverint
|
sie haben bezeichnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus sim
|
ich sei bezeichnet worden |
| 2. Person Singular |
commendatus sis
|
du seiest bezeichnet worden |
| 3. Person Singular |
commendatus sit
|
er/sie/es sei bezeichnet worden |
| 1. Person Plural |
commendati simus
|
wir seien bezeichnet worden |
| 2. Person Plural |
commendati sitis
|
ihr seiet bezeichnet worden |
| 3. Person Plural |
commendati sint
|
sie seien bezeichnet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendaveram
|
ich hatte bezeichnet |
| 2. Person Singular |
commendaveras
|
du hattest bezeichnet |
| 3. Person Singular |
commendaverat
|
er/sie/es hatte bezeichnet |
| 1. Person Plural |
commendaveramus
|
wir hatten bezeichnet |
| 2. Person Plural |
commendaveratis
|
ihr hattet bezeichnet |
| 3. Person Plural |
commendaverant
|
sie hatten bezeichnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus eram
|
ich war bezeichnet worden |
| 2. Person Singular |
commendatus eras
|
du warst bezeichnet worden |
| 3. Person Singular |
commendatus erat
|
er/sie/es war bezeichnet worden |
| 1. Person Plural |
commendati eramus
|
wir waren bezeichnet worden |
| 2. Person Plural |
commendati eratis
|
ihr wart bezeichnet worden |
| 3. Person Plural |
commendati erant
|
sie waren bezeichnet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavissem
|
ich hätte bezeichnet |
| 2. Person Singular |
commendavisses
|
du hättest bezeichnet |
| 3. Person Singular |
commendavisset
|
er/sie/es hätte bezeichnet |
| 1. Person Plural |
commendavissemus
|
wir hätten bezeichnet |
| 2. Person Plural |
commendavissetis
|
ihr hättet bezeichnet |
| 3. Person Plural |
commendavissent
|
sie hätten bezeichnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus essem
|
ich wäre bezeichnet worden |
| 2. Person Singular |
commendatus esses
|
du wärest bezeichnet worden |
| 3. Person Singular |
commendatus esset
|
er/sie/es wäre bezeichnet worden |
| 1. Person Plural |
commendati essemus
|
wir wären bezeichnet worden |
| 2. Person Plural |
commendati essetis
|
ihr wäret bezeichnet worden |
| 3. Person Plural |
commendati essent
|
sie wären bezeichnet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavero
|
ich werde bezeichnet haben |
| 2. Person Singular |
commendaveris
|
du wirst bezeichnet haben |
| 3. Person Singular |
commendaverit
|
er/sie/es wird bezeichnet haben |
| 1. Person Plural |
commendaverimus
|
wir werden bezeichnet haben |
| 2. Person Plural |
commendaveritis
|
ihr werdet bezeichnet haben |
| 3. Person Plural |
commendaverint
|
sie werden bezeichnet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus ero
|
ich werde bezeichnet worden sein |
| 2. Person Singular |
commendatus eris
|
du wirst bezeichnet worden sein |
| 3. Person Singular |
commendatus erit
|
er/sie/es wird bezeichnet worden sein |
| 1. Person Plural |
commendati erimus
|
wir werden bezeichnet worden sein |
| 2. Person Plural |
commendati eritis
|
ihr werdet bezeichnet worden sein |
| 3. Person Plural |
commendati erunt
|
sie werden bezeichnet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commendare
|
bezeichnen |
| Vorzeitigkeit |
commendavisse
|
bezeichnet haben |
| Nachzeitigkeit |
commendaturum esse
|
bezeichnen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commendari commendarier
|
bezeichnet werden |
| Vorzeitigkeit |
commendatum esse
|
bezeichnet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
commendatum iri
|
künftig bezeichnet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commenda
|
bezeichne! |
| 2. Person Plural |
commendate
|
bezeichnet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commendato
|
| 3. Person Singular |
commendato
|
| 2. Person Plural |
commendatote
|
| 3. Person Plural |
commendanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commendare
|
das Bezeichnen |
| Genitiv |
commendandi
|
des Bezeichnens |
| Dativ |
commendando
|
dem Bezeichnen |
| Akkusativ |
commendandum
|
das Bezeichnen |
| Ablativ |
commendando
|
durch das Bezeichnen |
| Vokativ |
commendande
|
Bezeichnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendandus
|
commendanda
|
commendandum
|
| Genitiv |
commendandi
|
commendandae
|
commendandi
|
| Dativ |
commendando
|
commendandae
|
commendando
|
| Akkusativ |
commendandum
|
commendandam
|
commendandum
|
| Ablativ |
commendando
|
commendanda
|
commendando
|
| Vokativ |
commendande
|
commendanda
|
commendandum
|
Plural
| Nominativ |
commendandi
|
commendandae
|
commendanda
|
| Genitiv |
commendandorum
|
commendandarum
|
commendandorum
|
| Dativ |
commendandis
|
commendandis
|
commendandis
|
| Akkusativ |
commendandos
|
commendandas
|
commendanda
|
| Ablativ |
commendandis
|
commendandis
|
commendandis
|
| Vokativ |
commendandi
|
commendandae
|
commendanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendans
|
commendans
|
commendans
|
| Genitiv |
commendantis
|
commendantis
|
commendantis
|
| Dativ |
commendanti
|
commendanti
|
commendanti
|
| Akkusativ |
commendantem
|
commendantem
|
commendans
|
| Ablativ |
commendanti commendante
|
commendanti commendante
|
commendanti commendante
|
| Vokativ |
commendans
|
commendans
|
commendans
|
Plural
| Nominativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
| Genitiv |
commendantium commendantum
|
commendantium commendantum
|
commendantium commendantum
|
| Dativ |
commendantibus
|
commendantibus
|
commendantibus
|
| Akkusativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
| Ablativ |
commendantibus
|
commendantibus
|
commendantibus
|
| Vokativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendatus
|
commendata
|
commendatum
|
| Genitiv |
commendati
|
commendatae
|
commendati
|
| Dativ |
commendato
|
commendatae
|
commendato
|
| Akkusativ |
commendatum
|
commendatam
|
commendatum
|
| Ablativ |
commendato
|
commendata
|
commendato
|
| Vokativ |
commendate
|
commendata
|
commendatum
|
Plural
| Nominativ |
commendati
|
commendatae
|
commendata
|
| Genitiv |
commendatorum
|
commendatarum
|
commendatorum
|
| Dativ |
commendatis
|
commendatis
|
commendatis
|
| Akkusativ |
commendatos
|
commendatas
|
commendata
|
| Ablativ |
commendatis
|
commendatis
|
commendatis
|
| Vokativ |
commendati
|
commendatae
|
commendata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendaturus
|
commendatura
|
commendaturum
|
| Genitiv |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendaturi
|
| Dativ |
commendaturo
|
commendaturae
|
commendaturo
|
| Akkusativ |
commendaturum
|
commendaturam
|
commendaturum
|
| Ablativ |
commendaturo
|
commendatura
|
commendaturo
|
| Vokativ |
commendature
|
commendatura
|
commendaturum
|
Plural
| Nominativ |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendatura
|
| Genitiv |
commendaturorum
|
commendaturarum
|
commendaturorum
|
| Dativ |
commendaturis
|
commendaturis
|
commendaturis
|
| Akkusativ |
commendaturos
|
commendaturas
|
commendatura
|
| Ablativ |
commendaturis
|
commendaturis
|
commendaturis
|
| Vokativ |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commendatum
|
commendatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendo
|
|
| 2. Person Singular |
commendas
|
|
| 3. Person Singular |
commendat
|
|
| 1. Person Plural |
commendamus
|
|
| 2. Person Plural |
commendatis
|
|
| 3. Person Plural |
commendant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendor
|
|
| 2. Person Singular |
commendaris commendare
|
|
| 3. Person Singular |
commendatur
|
|
| 1. Person Plural |
commendamur
|
|
| 2. Person Plural |
commendamini
|
|
| 3. Person Plural |
commendantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendem
|
|
| 2. Person Singular |
commendes
|
|
| 3. Person Singular |
commendet
|
|
| 1. Person Plural |
commendemus
|
|
| 2. Person Plural |
commendetis
|
|
| 3. Person Plural |
commendent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commender
|
|
| 2. Person Singular |
commenderis commendere
|
|
| 3. Person Singular |
commendetur
|
|
| 1. Person Plural |
commendemur
|
|
| 2. Person Plural |
commendemini
|
|
| 3. Person Plural |
commendentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabam
|
|
| 2. Person Singular |
commendabas
|
|
| 3. Person Singular |
commendabat
|
|
| 1. Person Plural |
commendabamus
|
|
| 2. Person Plural |
commendabatis
|
|
| 3. Person Plural |
commendabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabar
|
|
| 2. Person Singular |
commendabaris commendabare
|
|
| 3. Person Singular |
commendabatur
|
|
| 1. Person Plural |
commendabamur
|
|
| 2. Person Plural |
commendabamini
|
|
| 3. Person Plural |
commendabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendarem
|
|
| 2. Person Singular |
commendares
|
|
| 3. Person Singular |
commendaret
|
|
| 1. Person Plural |
commendaremus
|
|
| 2. Person Plural |
commendaretis
|
|
| 3. Person Plural |
commendarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendarer
|
|
| 2. Person Singular |
commendareris commendarere
|
|
| 3. Person Singular |
commendaretur
|
|
| 1. Person Plural |
commendaremur
|
|
| 2. Person Plural |
commendaremini
|
|
| 3. Person Plural |
commendarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabo
|
|
| 2. Person Singular |
commendabis
|
|
| 3. Person Singular |
commendabit
|
|
| 1. Person Plural |
commendabimus
|
|
| 2. Person Plural |
commendabitis
|
|
| 3. Person Plural |
commendabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabor
|
|
| 2. Person Singular |
commendaberis commendabere
|
|
| 3. Person Singular |
commendabitur
|
|
| 1. Person Plural |
commendabimur
|
|
| 2. Person Plural |
commendabimini
|
|
| 3. Person Plural |
commendabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavi
|
|
| 2. Person Singular |
commendavisti
|
|
| 3. Person Singular |
commendavit
|
|
| 1. Person Plural |
commendavimus
|
|
| 2. Person Plural |
commendavistis
|
|
| 3. Person Plural |
commendaverunt commendavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
commendatus es
|
|
| 3. Person Singular |
commendatus est
|
|
| 1. Person Plural |
commendati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
commendati estis
|
|
| 3. Person Plural |
commendati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendaverim
|
|
| 2. Person Singular |
commendaveris
|
|
| 3. Person Singular |
commendaverit
|
|
| 1. Person Plural |
commendaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
commendaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
commendaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
commendatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
commendatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
commendati simus
|
|
| 2. Person Plural |
commendati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
commendati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendaveram
|
|
| 2. Person Singular |
commendaveras
|
|
| 3. Person Singular |
commendaverat
|
|
| 1. Person Plural |
commendaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
commendaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
commendaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
commendatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
commendatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
commendati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
commendati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
commendati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavissem
|
|
| 2. Person Singular |
commendavisses
|
|
| 3. Person Singular |
commendavisset
|
|
| 1. Person Plural |
commendavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
commendavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
commendavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
commendatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
commendatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
commendati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
commendati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
commendati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavero
|
|
| 2. Person Singular |
commendaveris
|
|
| 3. Person Singular |
commendaverit
|
|
| 1. Person Plural |
commendaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
commendaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
commendaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
commendatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
commendatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
commendati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
commendati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
commendati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commendare
|
|
| Vorzeitigkeit |
commendavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commendaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commendari commendarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
commendatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commendatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commenda
|
! |
| 2. Person Plural |
commendate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commendato
|
| 3. Person Singular |
commendato
|
| 2. Person Plural |
commendatote
|
| 3. Person Plural |
commendanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commendare
|
|
| Genitiv |
commendandi
|
|
| Dativ |
commendando
|
|
| Akkusativ |
commendandum
|
|
| Ablativ |
commendando
|
|
| Vokativ |
commendande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendandus
|
commendanda
|
commendandum
|
| Genitiv |
commendandi
|
commendandae
|
commendandi
|
| Dativ |
commendando
|
commendandae
|
commendando
|
| Akkusativ |
commendandum
|
commendandam
|
commendandum
|
| Ablativ |
commendando
|
commendanda
|
commendando
|
| Vokativ |
commendande
|
commendanda
|
commendandum
|
Plural
| Nominativ |
commendandi
|
commendandae
|
commendanda
|
| Genitiv |
commendandorum
|
commendandarum
|
commendandorum
|
| Dativ |
commendandis
|
commendandis
|
commendandis
|
| Akkusativ |
commendandos
|
commendandas
|
commendanda
|
| Ablativ |
commendandis
|
commendandis
|
commendandis
|
| Vokativ |
commendandi
|
commendandae
|
commendanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendans
|
commendans
|
commendans
|
| Genitiv |
commendantis
|
commendantis
|
commendantis
|
| Dativ |
commendanti
|
commendanti
|
commendanti
|
| Akkusativ |
commendantem
|
commendantem
|
commendans
|
| Ablativ |
commendanti commendante
|
commendanti commendante
|
commendanti commendante
|
| Vokativ |
commendans
|
commendans
|
commendans
|
Plural
| Nominativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
| Genitiv |
commendantium commendantum
|
commendantium commendantum
|
commendantium commendantum
|
| Dativ |
commendantibus
|
commendantibus
|
commendantibus
|
| Akkusativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
| Ablativ |
commendantibus
|
commendantibus
|
commendantibus
|
| Vokativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendatus
|
commendata
|
commendatum
|
| Genitiv |
commendati
|
commendatae
|
commendati
|
| Dativ |
commendato
|
commendatae
|
commendato
|
| Akkusativ |
commendatum
|
commendatam
|
commendatum
|
| Ablativ |
commendato
|
commendata
|
commendato
|
| Vokativ |
commendate
|
commendata
|
commendatum
|
Plural
| Nominativ |
commendati
|
commendatae
|
commendata
|
| Genitiv |
commendatorum
|
commendatarum
|
commendatorum
|
| Dativ |
commendatis
|
commendatis
|
commendatis
|
| Akkusativ |
commendatos
|
commendatas
|
commendata
|
| Ablativ |
commendatis
|
commendatis
|
commendatis
|
| Vokativ |
commendati
|
commendatae
|
commendata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendaturus
|
commendatura
|
commendaturum
|
| Genitiv |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendaturi
|
| Dativ |
commendaturo
|
commendaturae
|
commendaturo
|
| Akkusativ |
commendaturum
|
commendaturam
|
commendaturum
|
| Ablativ |
commendaturo
|
commendatura
|
commendaturo
|
| Vokativ |
commendature
|
commendatura
|
commendaturum
|
Plural
| Nominativ |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendatura
|
| Genitiv |
commendaturorum
|
commendaturarum
|
commendaturorum
|
| Dativ |
commendaturis
|
commendaturis
|
commendaturis
|
| Akkusativ |
commendaturos
|
commendaturas
|
commendatura
|
| Ablativ |
commendaturis
|
commendaturis
|
commendaturis
|
| Vokativ |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commendatum
|
commendatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendo
|
|
| 2. Person Singular |
commendas
|
|
| 3. Person Singular |
commendat
|
|
| 1. Person Plural |
commendamus
|
|
| 2. Person Plural |
commendatis
|
|
| 3. Person Plural |
commendant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendor
|
|
| 2. Person Singular |
commendaris commendare
|
|
| 3. Person Singular |
commendatur
|
|
| 1. Person Plural |
commendamur
|
|
| 2. Person Plural |
commendamini
|
|
| 3. Person Plural |
commendantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendem
|
|
| 2. Person Singular |
commendes
|
|
| 3. Person Singular |
commendet
|
|
| 1. Person Plural |
commendemus
|
|
| 2. Person Plural |
commendetis
|
|
| 3. Person Plural |
commendent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commender
|
|
| 2. Person Singular |
commenderis commendere
|
|
| 3. Person Singular |
commendetur
|
|
| 1. Person Plural |
commendemur
|
|
| 2. Person Plural |
commendemini
|
|
| 3. Person Plural |
commendentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabam
|
|
| 2. Person Singular |
commendabas
|
|
| 3. Person Singular |
commendabat
|
|
| 1. Person Plural |
commendabamus
|
|
| 2. Person Plural |
commendabatis
|
|
| 3. Person Plural |
commendabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabar
|
|
| 2. Person Singular |
commendabaris commendabare
|
|
| 3. Person Singular |
commendabatur
|
|
| 1. Person Plural |
commendabamur
|
|
| 2. Person Plural |
commendabamini
|
|
| 3. Person Plural |
commendabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendarem
|
|
| 2. Person Singular |
commendares
|
|
| 3. Person Singular |
commendaret
|
|
| 1. Person Plural |
commendaremus
|
|
| 2. Person Plural |
commendaretis
|
|
| 3. Person Plural |
commendarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendarer
|
|
| 2. Person Singular |
commendareris commendarere
|
|
| 3. Person Singular |
commendaretur
|
|
| 1. Person Plural |
commendaremur
|
|
| 2. Person Plural |
commendaremini
|
|
| 3. Person Plural |
commendarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabo
|
|
| 2. Person Singular |
commendabis
|
|
| 3. Person Singular |
commendabit
|
|
| 1. Person Plural |
commendabimus
|
|
| 2. Person Plural |
commendabitis
|
|
| 3. Person Plural |
commendabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabor
|
|
| 2. Person Singular |
commendaberis commendabere
|
|
| 3. Person Singular |
commendabitur
|
|
| 1. Person Plural |
commendabimur
|
|
| 2. Person Plural |
commendabimini
|
|
| 3. Person Plural |
commendabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavi
|
|
| 2. Person Singular |
commendavisti
|
|
| 3. Person Singular |
commendavit
|
|
| 1. Person Plural |
commendavimus
|
|
| 2. Person Plural |
commendavistis
|
|
| 3. Person Plural |
commendaverunt commendavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
commendatus es
|
|
| 3. Person Singular |
commendatus est
|
|
| 1. Person Plural |
commendati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
commendati estis
|
|
| 3. Person Plural |
commendati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendaverim
|
|
| 2. Person Singular |
commendaveris
|
|
| 3. Person Singular |
commendaverit
|
|
| 1. Person Plural |
commendaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
commendaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
commendaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
commendatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
commendatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
commendati simus
|
|
| 2. Person Plural |
commendati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
commendati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendaveram
|
|
| 2. Person Singular |
commendaveras
|
|
| 3. Person Singular |
commendaverat
|
|
| 1. Person Plural |
commendaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
commendaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
commendaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
commendatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
commendatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
commendati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
commendati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
commendati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavissem
|
|
| 2. Person Singular |
commendavisses
|
|
| 3. Person Singular |
commendavisset
|
|
| 1. Person Plural |
commendavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
commendavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
commendavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
commendatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
commendatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
commendati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
commendati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
commendati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavero
|
|
| 2. Person Singular |
commendaveris
|
|
| 3. Person Singular |
commendaverit
|
|
| 1. Person Plural |
commendaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
commendaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
commendaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
commendatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
commendatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
commendati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
commendati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
commendati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commendare
|
|
| Vorzeitigkeit |
commendavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commendaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commendari commendarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
commendatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commendatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commenda
|
! |
| 2. Person Plural |
commendate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commendato
|
| 3. Person Singular |
commendato
|
| 2. Person Plural |
commendatote
|
| 3. Person Plural |
commendanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commendare
|
|
| Genitiv |
commendandi
|
|
| Dativ |
commendando
|
|
| Akkusativ |
commendandum
|
|
| Ablativ |
commendando
|
|
| Vokativ |
commendande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendandus
|
commendanda
|
commendandum
|
| Genitiv |
commendandi
|
commendandae
|
commendandi
|
| Dativ |
commendando
|
commendandae
|
commendando
|
| Akkusativ |
commendandum
|
commendandam
|
commendandum
|
| Ablativ |
commendando
|
commendanda
|
commendando
|
| Vokativ |
commendande
|
commendanda
|
commendandum
|
Plural
| Nominativ |
commendandi
|
commendandae
|
commendanda
|
| Genitiv |
commendandorum
|
commendandarum
|
commendandorum
|
| Dativ |
commendandis
|
commendandis
|
commendandis
|
| Akkusativ |
commendandos
|
commendandas
|
commendanda
|
| Ablativ |
commendandis
|
commendandis
|
commendandis
|
| Vokativ |
commendandi
|
commendandae
|
commendanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendans
|
commendans
|
commendans
|
| Genitiv |
commendantis
|
commendantis
|
commendantis
|
| Dativ |
commendanti
|
commendanti
|
commendanti
|
| Akkusativ |
commendantem
|
commendantem
|
commendans
|
| Ablativ |
commendanti commendante
|
commendanti commendante
|
commendanti commendante
|
| Vokativ |
commendans
|
commendans
|
commendans
|
Plural
| Nominativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
| Genitiv |
commendantium commendantum
|
commendantium commendantum
|
commendantium commendantum
|
| Dativ |
commendantibus
|
commendantibus
|
commendantibus
|
| Akkusativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
| Ablativ |
commendantibus
|
commendantibus
|
commendantibus
|
| Vokativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendatus
|
commendata
|
commendatum
|
| Genitiv |
commendati
|
commendatae
|
commendati
|
| Dativ |
commendato
|
commendatae
|
commendato
|
| Akkusativ |
commendatum
|
commendatam
|
commendatum
|
| Ablativ |
commendato
|
commendata
|
commendato
|
| Vokativ |
commendate
|
commendata
|
commendatum
|
Plural
| Nominativ |
commendati
|
commendatae
|
commendata
|
| Genitiv |
commendatorum
|
commendatarum
|
commendatorum
|
| Dativ |
commendatis
|
commendatis
|
commendatis
|
| Akkusativ |
commendatos
|
commendatas
|
commendata
|
| Ablativ |
commendatis
|
commendatis
|
commendatis
|
| Vokativ |
commendati
|
commendatae
|
commendata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendaturus
|
commendatura
|
commendaturum
|
| Genitiv |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendaturi
|
| Dativ |
commendaturo
|
commendaturae
|
commendaturo
|
| Akkusativ |
commendaturum
|
commendaturam
|
commendaturum
|
| Ablativ |
commendaturo
|
commendatura
|
commendaturo
|
| Vokativ |
commendature
|
commendatura
|
commendaturum
|
Plural
| Nominativ |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendatura
|
| Genitiv |
commendaturorum
|
commendaturarum
|
commendaturorum
|
| Dativ |
commendaturis
|
commendaturis
|
commendaturis
|
| Akkusativ |
commendaturos
|
commendaturas
|
commendatura
|
| Ablativ |
commendaturis
|
commendaturis
|
commendaturis
|
| Vokativ |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commendatum
|
commendatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendo
|
ich preise |
| 2. Person Singular |
commendas
|
du preist |
| 3. Person Singular |
commendat
|
er/sie/es preist |
| 1. Person Plural |
commendamus
|
wir preisen |
| 2. Person Plural |
commendatis
|
ihr preist |
| 3. Person Plural |
commendant
|
sie preisen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendor
|
ich werde gepriesen |
| 2. Person Singular |
commendaris commendare
|
du wirst gepriesen |
| 3. Person Singular |
commendatur
|
er/sie/es wird gepriesen |
| 1. Person Plural |
commendamur
|
wir werden gepriesen |
| 2. Person Plural |
commendamini
|
ihr werdet gepriesen |
| 3. Person Plural |
commendantur
|
sie werden gepriesen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendem
|
ich preise |
| 2. Person Singular |
commendes
|
du preisest |
| 3. Person Singular |
commendet
|
er/sie/es preise |
| 1. Person Plural |
commendemus
|
wir preisen |
| 2. Person Plural |
commendetis
|
ihr preiset |
| 3. Person Plural |
commendent
|
sie preisen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commender
|
ich werde gepriesen |
| 2. Person Singular |
commenderis commendere
|
du werdest gepriesen |
| 3. Person Singular |
commendetur
|
er/sie/es werde gepriesen |
| 1. Person Plural |
commendemur
|
wir werden gepriesen |
| 2. Person Plural |
commendemini
|
ihr werdet gepriesen |
| 3. Person Plural |
commendentur
|
sie werden gepriesen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabam
|
ich pries |
| 2. Person Singular |
commendabas
|
du priesest |
| 3. Person Singular |
commendabat
|
er/sie/es pries |
| 1. Person Plural |
commendabamus
|
wir priesen |
| 2. Person Plural |
commendabatis
|
ihr priest |
| 3. Person Plural |
commendabant
|
sie priesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabar
|
ich wurde gepriesen |
| 2. Person Singular |
commendabaris commendabare
|
du wurdest gepriesen |
| 3. Person Singular |
commendabatur
|
er/sie/es wurde gepriesen |
| 1. Person Plural |
commendabamur
|
wir wurden gepriesen |
| 2. Person Plural |
commendabamini
|
ihr wurdet gepriesen |
| 3. Person Plural |
commendabantur
|
sie wurden gepriesen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendarem
|
ich priese |
| 2. Person Singular |
commendares
|
du priesest |
| 3. Person Singular |
commendaret
|
er/sie/es priese |
| 1. Person Plural |
commendaremus
|
wir priesen |
| 2. Person Plural |
commendaretis
|
ihr prieset |
| 3. Person Plural |
commendarent
|
sie priesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendarer
|
ich würde gepriesen |
| 2. Person Singular |
commendareris commendarere
|
du würdest gepriesen |
| 3. Person Singular |
commendaretur
|
er/sie/es würde gepriesen |
| 1. Person Plural |
commendaremur
|
wir würden gepriesen |
| 2. Person Plural |
commendaremini
|
ihr würdet gepriesen |
| 3. Person Plural |
commendarentur
|
sie würden gepriesen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabo
|
ich werde preisen |
| 2. Person Singular |
commendabis
|
du wirst preisen |
| 3. Person Singular |
commendabit
|
er/sie/es wird preisen |
| 1. Person Plural |
commendabimus
|
wir werden preisen |
| 2. Person Plural |
commendabitis
|
ihr werdet preisen |
| 3. Person Plural |
commendabunt
|
sie werden preisen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendabor
|
ich werde gepriesen werden |
| 2. Person Singular |
commendaberis commendabere
|
du wirst gepriesen werden |
| 3. Person Singular |
commendabitur
|
er/sie/es wird gepriesen werden |
| 1. Person Plural |
commendabimur
|
wir werden gepriesen werden |
| 2. Person Plural |
commendabimini
|
ihr werdet gepriesen werden |
| 3. Person Plural |
commendabuntur
|
sie werden gepriesen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavi
|
ich habe gepriesen |
| 2. Person Singular |
commendavisti
|
du hast gepriesen |
| 3. Person Singular |
commendavit
|
er/sie/es hat gepriesen |
| 1. Person Plural |
commendavimus
|
wir haben gepriesen |
| 2. Person Plural |
commendavistis
|
ihr habt gepriesen |
| 3. Person Plural |
commendaverunt commendavere
|
sie haben gepriesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus sum
|
ich bin gepriesen worden |
| 2. Person Singular |
commendatus es
|
du bist gepriesen worden |
| 3. Person Singular |
commendatus est
|
er/sie/es ist gepriesen worden |
| 1. Person Plural |
commendati sumus
|
wir sind gepriesen worden |
| 2. Person Plural |
commendati estis
|
ihr seid gepriesen worden |
| 3. Person Plural |
commendati sunt
|
sie sind gepriesen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendaverim
|
ich habe gepriesen |
| 2. Person Singular |
commendaveris
|
du habest gepriesen |
| 3. Person Singular |
commendaverit
|
er/sie/es habe gepriesen |
| 1. Person Plural |
commendaverimus
|
wir haben gepriesen |
| 2. Person Plural |
commendaveritis
|
ihr habet gepriesen |
| 3. Person Plural |
commendaverint
|
sie haben gepriesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus sim
|
ich sei gepriesen worden |
| 2. Person Singular |
commendatus sis
|
du seiest gepriesen worden |
| 3. Person Singular |
commendatus sit
|
er/sie/es sei gepriesen worden |
| 1. Person Plural |
commendati simus
|
wir seien gepriesen worden |
| 2. Person Plural |
commendati sitis
|
ihr seiet gepriesen worden |
| 3. Person Plural |
commendati sint
|
sie seien gepriesen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendaveram
|
ich hatte gepriesen |
| 2. Person Singular |
commendaveras
|
du hattest gepriesen |
| 3. Person Singular |
commendaverat
|
er/sie/es hatte gepriesen |
| 1. Person Plural |
commendaveramus
|
wir hatten gepriesen |
| 2. Person Plural |
commendaveratis
|
ihr hattet gepriesen |
| 3. Person Plural |
commendaverant
|
sie hatten gepriesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus eram
|
ich war gepriesen worden |
| 2. Person Singular |
commendatus eras
|
du warst gepriesen worden |
| 3. Person Singular |
commendatus erat
|
er/sie/es war gepriesen worden |
| 1. Person Plural |
commendati eramus
|
wir waren gepriesen worden |
| 2. Person Plural |
commendati eratis
|
ihr wart gepriesen worden |
| 3. Person Plural |
commendati erant
|
sie waren gepriesen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavissem
|
ich hätte gepriesen |
| 2. Person Singular |
commendavisses
|
du hättest gepriesen |
| 3. Person Singular |
commendavisset
|
er/sie/es hätte gepriesen |
| 1. Person Plural |
commendavissemus
|
wir hätten gepriesen |
| 2. Person Plural |
commendavissetis
|
ihr hättet gepriesen |
| 3. Person Plural |
commendavissent
|
sie hätten gepriesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus essem
|
ich wäre gepriesen worden |
| 2. Person Singular |
commendatus esses
|
du wärest gepriesen worden |
| 3. Person Singular |
commendatus esset
|
er/sie/es wäre gepriesen worden |
| 1. Person Plural |
commendati essemus
|
wir wären gepriesen worden |
| 2. Person Plural |
commendati essetis
|
ihr wäret gepriesen worden |
| 3. Person Plural |
commendati essent
|
sie wären gepriesen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commendavero
|
ich werde gepriesen haben |
| 2. Person Singular |
commendaveris
|
du wirst gepriesen haben |
| 3. Person Singular |
commendaverit
|
er/sie/es wird gepriesen haben |
| 1. Person Plural |
commendaverimus
|
wir werden gepriesen haben |
| 2. Person Plural |
commendaveritis
|
ihr werdet gepriesen haben |
| 3. Person Plural |
commendaverint
|
sie werden gepriesen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commendatus ero
|
ich werde gepriesen worden sein |
| 2. Person Singular |
commendatus eris
|
du wirst gepriesen worden sein |
| 3. Person Singular |
commendatus erit
|
er/sie/es wird gepriesen worden sein |
| 1. Person Plural |
commendati erimus
|
wir werden gepriesen worden sein |
| 2. Person Plural |
commendati eritis
|
ihr werdet gepriesen worden sein |
| 3. Person Plural |
commendati erunt
|
sie werden gepriesen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commendare
|
preisen |
| Vorzeitigkeit |
commendavisse
|
gepriesen haben |
| Nachzeitigkeit |
commendaturum esse
|
preisen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commendari commendarier
|
gepriesen werden |
| Vorzeitigkeit |
commendatum esse
|
gepriesen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
commendatum iri
|
künftig gepriesen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commenda
|
preise; preis! |
| 2. Person Plural |
commendate
|
preist! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commendato
|
| 3. Person Singular |
commendato
|
| 2. Person Plural |
commendatote
|
| 3. Person Plural |
commendanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commendare
|
das Preisen |
| Genitiv |
commendandi
|
des Preisens |
| Dativ |
commendando
|
dem Preisen |
| Akkusativ |
commendandum
|
das Preisen |
| Ablativ |
commendando
|
durch das Preisen |
| Vokativ |
commendande
|
Preisen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendandus
|
commendanda
|
commendandum
|
| Genitiv |
commendandi
|
commendandae
|
commendandi
|
| Dativ |
commendando
|
commendandae
|
commendando
|
| Akkusativ |
commendandum
|
commendandam
|
commendandum
|
| Ablativ |
commendando
|
commendanda
|
commendando
|
| Vokativ |
commendande
|
commendanda
|
commendandum
|
Plural
| Nominativ |
commendandi
|
commendandae
|
commendanda
|
| Genitiv |
commendandorum
|
commendandarum
|
commendandorum
|
| Dativ |
commendandis
|
commendandis
|
commendandis
|
| Akkusativ |
commendandos
|
commendandas
|
commendanda
|
| Ablativ |
commendandis
|
commendandis
|
commendandis
|
| Vokativ |
commendandi
|
commendandae
|
commendanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendans
|
commendans
|
commendans
|
| Genitiv |
commendantis
|
commendantis
|
commendantis
|
| Dativ |
commendanti
|
commendanti
|
commendanti
|
| Akkusativ |
commendantem
|
commendantem
|
commendans
|
| Ablativ |
commendanti commendante
|
commendanti commendante
|
commendanti commendante
|
| Vokativ |
commendans
|
commendans
|
commendans
|
Plural
| Nominativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
| Genitiv |
commendantium commendantum
|
commendantium commendantum
|
commendantium commendantum
|
| Dativ |
commendantibus
|
commendantibus
|
commendantibus
|
| Akkusativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
| Ablativ |
commendantibus
|
commendantibus
|
commendantibus
|
| Vokativ |
commendantes
|
commendantes
|
commendantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendatus
|
commendata
|
commendatum
|
| Genitiv |
commendati
|
commendatae
|
commendati
|
| Dativ |
commendato
|
commendatae
|
commendato
|
| Akkusativ |
commendatum
|
commendatam
|
commendatum
|
| Ablativ |
commendato
|
commendata
|
commendato
|
| Vokativ |
commendate
|
commendata
|
commendatum
|
Plural
| Nominativ |
commendati
|
commendatae
|
commendata
|
| Genitiv |
commendatorum
|
commendatarum
|
commendatorum
|
| Dativ |
commendatis
|
commendatis
|
commendatis
|
| Akkusativ |
commendatos
|
commendatas
|
commendata
|
| Ablativ |
commendatis
|
commendatis
|
commendatis
|
| Vokativ |
commendati
|
commendatae
|
commendata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commendaturus
|
commendatura
|
commendaturum
|
| Genitiv |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendaturi
|
| Dativ |
commendaturo
|
commendaturae
|
commendaturo
|
| Akkusativ |
commendaturum
|
commendaturam
|
commendaturum
|
| Ablativ |
commendaturo
|
commendatura
|
commendaturo
|
| Vokativ |
commendature
|
commendatura
|
commendaturum
|
Plural
| Nominativ |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendatura
|
| Genitiv |
commendaturorum
|
commendaturarum
|
commendaturorum
|
| Dativ |
commendaturis
|
commendaturis
|
commendaturis
|
| Akkusativ |
commendaturos
|
commendaturas
|
commendatura
|
| Ablativ |
commendaturis
|
commendaturis
|
commendaturis
|
| Vokativ |
commendaturi
|
commendaturae
|
commendatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commendatum
|
commendatu
|