Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
comminari (Verb) entspricht Ihr Suchwort
comminari auch noch Formen von:
comminare (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminor
|
ich drohe an |
| 2. Person Singular |
comminaris comminare
|
du drohst an |
| 3. Person Singular |
comminatur
|
er/sie/es droht an |
| 1. Person Plural |
comminamur
|
wir drohen an |
| 2. Person Plural |
comminamini
|
ihr droht an |
| 3. Person Plural |
comminantur
|
sie drohen an |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminer
|
ich drohe an |
| 2. Person Singular |
commineris comminere
|
du drohest an |
| 3. Person Singular |
comminetur
|
er/sie/es drohe an |
| 1. Person Plural |
comminemur
|
wir drohen an |
| 2. Person Plural |
comminemini
|
ihr drohet an |
| 3. Person Plural |
comminentur
|
sie drohen an |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminabar
|
ich drohte an |
| 2. Person Singular |
comminabaris comminabare
|
du drohtest an |
| 3. Person Singular |
comminabatur
|
er/sie/es drohte an |
| 1. Person Plural |
comminabamur
|
wir drohten an |
| 2. Person Plural |
comminabamini
|
ihr drohtet an |
| 3. Person Plural |
comminabantur
|
sie drohten an |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminarer
|
ich drohte an |
| 2. Person Singular |
comminareris comminarere
|
du drohtest an |
| 3. Person Singular |
comminaretur
|
er/sie/es drohte an |
| 1. Person Plural |
comminaremur
|
wir drohten an |
| 2. Person Plural |
comminaremini
|
ihr drohtet an |
| 3. Person Plural |
comminarentur
|
sie drohten an |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminabor
|
ich werde androhen |
| 2. Person Singular |
comminaberis comminabere
|
du wirst androhen |
| 3. Person Singular |
comminabitur
|
er/sie/es wird androhen |
| 1. Person Plural |
comminabimur
|
wir werden androhen |
| 2. Person Plural |
comminabimini
|
ihr werdet androhen |
| 3. Person Plural |
comminabuntur
|
sie werden androhen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus sum
|
ich habe angedroht |
| 2. Person Singular |
comminatus es
|
du hast angedroht |
| 3. Person Singular |
comminatus est
|
er/sie/es hat angedroht |
| 1. Person Plural |
comminati sumus
|
wir haben angedroht |
| 2. Person Plural |
comminati estis
|
ihr habt angedroht |
| 3. Person Plural |
comminati sunt
|
sie haben angedroht |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus sim
|
ich habe angedroht |
| 2. Person Singular |
comminatus sis
|
du habest angedroht |
| 3. Person Singular |
comminatus sit
|
er/sie/es habe angedroht |
| 1. Person Plural |
comminati simus
|
wir haben angedroht |
| 2. Person Plural |
comminati sitis
|
ihr habet angedroht |
| 3. Person Plural |
comminati sint
|
sie haben angedroht |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus eram
|
ich hatte angedroht |
| 2. Person Singular |
comminatus eras
|
du hattest angedroht |
| 3. Person Singular |
comminatus erat
|
er/sie/es hatte angedroht |
| 1. Person Plural |
comminati eramus
|
wir hatten angedroht |
| 2. Person Plural |
comminati eratis
|
ihr hattet angedroht |
| 3. Person Plural |
comminati erant
|
sie hatten angedroht |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus essem
|
ich hätte angedroht |
| 2. Person Singular |
comminatus esses
|
du hättest angedroht |
| 3. Person Singular |
comminatus esset
|
er/sie/es hätte angedroht |
| 1. Person Plural |
comminati essemus
|
wir hätten angedroht |
| 2. Person Plural |
comminati essetis
|
ihr hättet angedroht |
| 3. Person Plural |
comminati essent
|
sie hätten angedroht |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus ero
|
ich werde angedroht haben |
| 2. Person Singular |
comminatus eris
|
du wirst angedroht haben |
| 3. Person Singular |
comminatus erit
|
er/sie/es wird angedroht haben |
| 1. Person Plural |
comminati erimus
|
wir werden angedroht haben |
| 2. Person Plural |
comminati eritis
|
ihr werdet angedroht haben |
| 3. Person Plural |
comminati erunt
|
sie werden angedroht haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
comminari comminarier
|
androhen |
| Vorzeitigkeit |
comminatus esse
|
angedroht haben |
| Nachzeitigkeit |
comminaturum esse
|
androhen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
comminare
|
drohe an; droh an! |
| 2. Person Plural |
comminamini
|
droht an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
comminator
|
| 3. Person Singular |
comminator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
comminantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
comminari comminarier
|
das Androhen |
| Genitiv |
comminandi
|
des Androhens |
| Dativ |
comminando
|
dem Androhen |
| Akkusativ |
comminandum
|
das Androhen |
| Ablativ |
comminando
|
durch das Androhen |
| Vokativ |
comminande
|
Androhen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comminandus
|
comminanda
|
comminandum
|
| Genitiv |
comminandi
|
comminandae
|
comminandi
|
| Dativ |
comminando
|
comminandae
|
comminando
|
| Akkusativ |
comminandum
|
comminandam
|
comminandum
|
| Ablativ |
comminando
|
comminanda
|
comminando
|
| Vokativ |
comminande
|
comminanda
|
comminandum
|
Plural
| Nominativ |
comminandi
|
comminandae
|
comminanda
|
| Genitiv |
comminandorum
|
comminandarum
|
comminandorum
|
| Dativ |
comminandis
|
comminandis
|
comminandis
|
| Akkusativ |
comminandos
|
comminandas
|
comminanda
|
| Ablativ |
comminandis
|
comminandis
|
comminandis
|
| Vokativ |
comminandi
|
comminandae
|
comminanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comminans
|
comminans
|
comminans
|
| Genitiv |
comminantis
|
comminantis
|
comminantis
|
| Dativ |
comminanti
|
comminanti
|
comminanti
|
| Akkusativ |
comminantem
|
comminantem
|
comminans
|
| Ablativ |
comminanti comminante
|
comminanti comminante
|
comminanti comminante
|
| Vokativ |
comminans
|
comminans
|
comminans
|
Plural
| Nominativ |
comminantes
|
comminantes
|
comminantia
|
| Genitiv |
comminantium comminantum
|
comminantium comminantum
|
comminantium comminantum
|
| Dativ |
comminantibus
|
comminantibus
|
comminantibus
|
| Akkusativ |
comminantes
|
comminantes
|
comminantia
|
| Ablativ |
comminantibus
|
comminantibus
|
comminantibus
|
| Vokativ |
comminantes
|
comminantes
|
comminantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comminatus
|
comminata
|
comminatum
|
| Genitiv |
comminati
|
comminatae
|
comminati
|
| Dativ |
comminato
|
comminatae
|
comminato
|
| Akkusativ |
comminatum
|
comminatam
|
comminatum
|
| Ablativ |
comminato
|
comminata
|
comminato
|
| Vokativ |
comminate
|
comminata
|
comminatum
|
Plural
| Nominativ |
comminati
|
comminatae
|
comminata
|
| Genitiv |
comminatorum
|
comminatarum
|
comminatorum
|
| Dativ |
comminatis
|
comminatis
|
comminatis
|
| Akkusativ |
comminatos
|
comminatas
|
comminata
|
| Ablativ |
comminatis
|
comminatis
|
comminatis
|
| Vokativ |
comminati
|
comminatae
|
comminata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comminaturus
|
comminatura
|
comminaturum
|
| Genitiv |
comminaturi
|
comminaturae
|
comminaturi
|
| Dativ |
comminaturo
|
comminaturae
|
comminaturo
|
| Akkusativ |
comminaturum
|
comminaturam
|
comminaturum
|
| Ablativ |
comminaturo
|
comminatura
|
comminaturo
|
| Vokativ |
comminature
|
comminatura
|
comminaturum
|
Plural
| Nominativ |
comminaturi
|
comminaturae
|
comminatura
|
| Genitiv |
comminaturorum
|
comminaturarum
|
comminaturorum
|
| Dativ |
comminaturis
|
comminaturis
|
comminaturis
|
| Akkusativ |
comminaturos
|
comminaturas
|
comminatura
|
| Ablativ |
comminaturis
|
comminaturis
|
comminaturis
|
| Vokativ |
comminaturi
|
comminaturae
|
comminatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
comminatum
|
comminatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminor
|
ich stoße aus |
| 2. Person Singular |
comminaris comminare
|
du stößt aus |
| 3. Person Singular |
comminatur
|
er/sie/es stößt aus |
| 1. Person Plural |
comminamur
|
wir stoßen aus |
| 2. Person Plural |
comminamini
|
ihr stoßt aus |
| 3. Person Plural |
comminantur
|
sie stoßen aus |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminer
|
ich stoße aus |
| 2. Person Singular |
commineris comminere
|
du stoßest aus |
| 3. Person Singular |
comminetur
|
er/sie/es stoße aus |
| 1. Person Plural |
comminemur
|
wir stoßen aus |
| 2. Person Plural |
comminemini
|
ihr stoßet aus |
| 3. Person Plural |
comminentur
|
sie stoßen aus |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminabar
|
ich stieß aus |
| 2. Person Singular |
comminabaris comminabare
|
du stießest aus |
| 3. Person Singular |
comminabatur
|
er/sie/es stieß aus |
| 1. Person Plural |
comminabamur
|
wir stießen aus |
| 2. Person Plural |
comminabamini
|
ihr stießt aus |
| 3. Person Plural |
comminabantur
|
sie stießen aus |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminarer
|
ich stieße aus |
| 2. Person Singular |
comminareris comminarere
|
du stießest aus |
| 3. Person Singular |
comminaretur
|
er/sie/es stieße aus |
| 1. Person Plural |
comminaremur
|
wir stießen aus |
| 2. Person Plural |
comminaremini
|
ihr stießet aus |
| 3. Person Plural |
comminarentur
|
sie stießen aus |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminabor
|
ich werde ausstoßen |
| 2. Person Singular |
comminaberis comminabere
|
du wirst ausstoßen |
| 3. Person Singular |
comminabitur
|
er/sie/es wird ausstoßen |
| 1. Person Plural |
comminabimur
|
wir werden ausstoßen |
| 2. Person Plural |
comminabimini
|
ihr werdet ausstoßen |
| 3. Person Plural |
comminabuntur
|
sie werden ausstoßen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus sum
|
ich habe ausgestoßen |
| 2. Person Singular |
comminatus es
|
du hast ausgestoßen |
| 3. Person Singular |
comminatus est
|
er/sie/es hat ausgestoßen |
| 1. Person Plural |
comminati sumus
|
wir haben ausgestoßen |
| 2. Person Plural |
comminati estis
|
ihr habt ausgestoßen |
| 3. Person Plural |
comminati sunt
|
sie haben ausgestoßen |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus sim
|
ich habe ausgestoßen |
| 2. Person Singular |
comminatus sis
|
du habest ausgestoßen |
| 3. Person Singular |
comminatus sit
|
er/sie/es habe ausgestoßen |
| 1. Person Plural |
comminati simus
|
wir haben ausgestoßen |
| 2. Person Plural |
comminati sitis
|
ihr habet ausgestoßen |
| 3. Person Plural |
comminati sint
|
sie haben ausgestoßen |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus eram
|
ich hatte ausgestoßen |
| 2. Person Singular |
comminatus eras
|
du hattest ausgestoßen |
| 3. Person Singular |
comminatus erat
|
er/sie/es hatte ausgestoßen |
| 1. Person Plural |
comminati eramus
|
wir hatten ausgestoßen |
| 2. Person Plural |
comminati eratis
|
ihr hattet ausgestoßen |
| 3. Person Plural |
comminati erant
|
sie hatten ausgestoßen |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus essem
|
ich hätte ausgestoßen |
| 2. Person Singular |
comminatus esses
|
du hättest ausgestoßen |
| 3. Person Singular |
comminatus esset
|
er/sie/es hätte ausgestoßen |
| 1. Person Plural |
comminati essemus
|
wir hätten ausgestoßen |
| 2. Person Plural |
comminati essetis
|
ihr hättet ausgestoßen |
| 3. Person Plural |
comminati essent
|
sie hätten ausgestoßen |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus ero
|
ich werde ausgestoßen haben |
| 2. Person Singular |
comminatus eris
|
du wirst ausgestoßen haben |
| 3. Person Singular |
comminatus erit
|
er/sie/es wird ausgestoßen haben |
| 1. Person Plural |
comminati erimus
|
wir werden ausgestoßen haben |
| 2. Person Plural |
comminati eritis
|
ihr werdet ausgestoßen haben |
| 3. Person Plural |
comminati erunt
|
sie werden ausgestoßen haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
comminari comminarier
|
ausstoßen |
| Vorzeitigkeit |
comminatus esse
|
ausgestoßen haben |
| Nachzeitigkeit |
comminaturum esse
|
ausstoßen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
comminare
|
stoß aus! |
| 2. Person Plural |
comminamini
|
stoßt aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
comminator
|
| 3. Person Singular |
comminator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
comminantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
comminari comminarier
|
das Ausstoßen |
| Genitiv |
comminandi
|
des Ausstoßens |
| Dativ |
comminando
|
dem Ausstoßen |
| Akkusativ |
comminandum
|
das Ausstoßen |
| Ablativ |
comminando
|
durch das Ausstoßen |
| Vokativ |
comminande
|
Ausstoßen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comminandus
|
comminanda
|
comminandum
|
| Genitiv |
comminandi
|
comminandae
|
comminandi
|
| Dativ |
comminando
|
comminandae
|
comminando
|
| Akkusativ |
comminandum
|
comminandam
|
comminandum
|
| Ablativ |
comminando
|
comminanda
|
comminando
|
| Vokativ |
comminande
|
comminanda
|
comminandum
|
Plural
| Nominativ |
comminandi
|
comminandae
|
comminanda
|
| Genitiv |
comminandorum
|
comminandarum
|
comminandorum
|
| Dativ |
comminandis
|
comminandis
|
comminandis
|
| Akkusativ |
comminandos
|
comminandas
|
comminanda
|
| Ablativ |
comminandis
|
comminandis
|
comminandis
|
| Vokativ |
comminandi
|
comminandae
|
comminanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comminans
|
comminans
|
comminans
|
| Genitiv |
comminantis
|
comminantis
|
comminantis
|
| Dativ |
comminanti
|
comminanti
|
comminanti
|
| Akkusativ |
comminantem
|
comminantem
|
comminans
|
| Ablativ |
comminanti comminante
|
comminanti comminante
|
comminanti comminante
|
| Vokativ |
comminans
|
comminans
|
comminans
|
Plural
| Nominativ |
comminantes
|
comminantes
|
comminantia
|
| Genitiv |
comminantium comminantum
|
comminantium comminantum
|
comminantium comminantum
|
| Dativ |
comminantibus
|
comminantibus
|
comminantibus
|
| Akkusativ |
comminantes
|
comminantes
|
comminantia
|
| Ablativ |
comminantibus
|
comminantibus
|
comminantibus
|
| Vokativ |
comminantes
|
comminantes
|
comminantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comminatus
|
comminata
|
comminatum
|
| Genitiv |
comminati
|
comminatae
|
comminati
|
| Dativ |
comminato
|
comminatae
|
comminato
|
| Akkusativ |
comminatum
|
comminatam
|
comminatum
|
| Ablativ |
comminato
|
comminata
|
comminato
|
| Vokativ |
comminate
|
comminata
|
comminatum
|
Plural
| Nominativ |
comminati
|
comminatae
|
comminata
|
| Genitiv |
comminatorum
|
comminatarum
|
comminatorum
|
| Dativ |
comminatis
|
comminatis
|
comminatis
|
| Akkusativ |
comminatos
|
comminatas
|
comminata
|
| Ablativ |
comminatis
|
comminatis
|
comminatis
|
| Vokativ |
comminati
|
comminatae
|
comminata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comminaturus
|
comminatura
|
comminaturum
|
| Genitiv |
comminaturi
|
comminaturae
|
comminaturi
|
| Dativ |
comminaturo
|
comminaturae
|
comminaturo
|
| Akkusativ |
comminaturum
|
comminaturam
|
comminaturum
|
| Ablativ |
comminaturo
|
comminatura
|
comminaturo
|
| Vokativ |
comminature
|
comminatura
|
comminaturum
|
Plural
| Nominativ |
comminaturi
|
comminaturae
|
comminatura
|
| Genitiv |
comminaturorum
|
comminaturarum
|
comminaturorum
|
| Dativ |
comminaturis
|
comminaturis
|
comminaturis
|
| Akkusativ |
comminaturos
|
comminaturas
|
comminatura
|
| Ablativ |
comminaturis
|
comminaturis
|
comminaturis
|
| Vokativ |
comminaturi
|
comminaturae
|
comminatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
comminatum
|
comminatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminor
|
ich bedrohe |
| 2. Person Singular |
comminaris comminare
|
du bedrohst |
| 3. Person Singular |
comminatur
|
er/sie/es bedroht |
| 1. Person Plural |
comminamur
|
wir bedrohen |
| 2. Person Plural |
comminamini
|
ihr bedroht |
| 3. Person Plural |
comminantur
|
sie bedrohen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminer
|
ich bedrohe |
| 2. Person Singular |
commineris comminere
|
du bedrohest |
| 3. Person Singular |
comminetur
|
er/sie/es bedrohe |
| 1. Person Plural |
comminemur
|
wir bedrohen |
| 2. Person Plural |
comminemini
|
ihr bedrohet |
| 3. Person Plural |
comminentur
|
sie bedrohen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminabar
|
ich bedrohte |
| 2. Person Singular |
comminabaris comminabare
|
du bedrohtest |
| 3. Person Singular |
comminabatur
|
er/sie/es bedrohte |
| 1. Person Plural |
comminabamur
|
wir bedrohten |
| 2. Person Plural |
comminabamini
|
ihr bedrohtet |
| 3. Person Plural |
comminabantur
|
sie bedrohten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminarer
|
ich bedrohte |
| 2. Person Singular |
comminareris comminarere
|
du bedrohtest |
| 3. Person Singular |
comminaretur
|
er/sie/es bedrohte |
| 1. Person Plural |
comminaremur
|
wir bedrohten |
| 2. Person Plural |
comminaremini
|
ihr bedrohtet |
| 3. Person Plural |
comminarentur
|
sie bedrohten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminabor
|
ich werde bedrohen |
| 2. Person Singular |
comminaberis comminabere
|
du wirst bedrohen |
| 3. Person Singular |
comminabitur
|
er/sie/es wird bedrohen |
| 1. Person Plural |
comminabimur
|
wir werden bedrohen |
| 2. Person Plural |
comminabimini
|
ihr werdet bedrohen |
| 3. Person Plural |
comminabuntur
|
sie werden bedrohen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus sum
|
ich habe bedroht |
| 2. Person Singular |
comminatus es
|
du hast bedroht |
| 3. Person Singular |
comminatus est
|
er/sie/es hat bedroht |
| 1. Person Plural |
comminati sumus
|
wir haben bedroht |
| 2. Person Plural |
comminati estis
|
ihr habt bedroht |
| 3. Person Plural |
comminati sunt
|
sie haben bedroht |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus sim
|
ich habe bedroht |
| 2. Person Singular |
comminatus sis
|
du habest bedroht |
| 3. Person Singular |
comminatus sit
|
er/sie/es habe bedroht |
| 1. Person Plural |
comminati simus
|
wir haben bedroht |
| 2. Person Plural |
comminati sitis
|
ihr habet bedroht |
| 3. Person Plural |
comminati sint
|
sie haben bedroht |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus eram
|
ich hatte bedroht |
| 2. Person Singular |
comminatus eras
|
du hattest bedroht |
| 3. Person Singular |
comminatus erat
|
er/sie/es hatte bedroht |
| 1. Person Plural |
comminati eramus
|
wir hatten bedroht |
| 2. Person Plural |
comminati eratis
|
ihr hattet bedroht |
| 3. Person Plural |
comminati erant
|
sie hatten bedroht |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus essem
|
ich hätte bedroht |
| 2. Person Singular |
comminatus esses
|
du hättest bedroht |
| 3. Person Singular |
comminatus esset
|
er/sie/es hätte bedroht |
| 1. Person Plural |
comminati essemus
|
wir hätten bedroht |
| 2. Person Plural |
comminati essetis
|
ihr hättet bedroht |
| 3. Person Plural |
comminati essent
|
sie hätten bedroht |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus ero
|
ich werde bedroht haben |
| 2. Person Singular |
comminatus eris
|
du wirst bedroht haben |
| 3. Person Singular |
comminatus erit
|
er/sie/es wird bedroht haben |
| 1. Person Plural |
comminati erimus
|
wir werden bedroht haben |
| 2. Person Plural |
comminati eritis
|
ihr werdet bedroht haben |
| 3. Person Plural |
comminati erunt
|
sie werden bedroht haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
comminari comminarier
|
bedrohen |
| Vorzeitigkeit |
comminatus esse
|
bedroht haben |
| Nachzeitigkeit |
comminaturum esse
|
bedrohen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
comminare
|
bedrohe; bedroh! |
| 2. Person Plural |
comminamini
|
bedroht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
comminator
|
| 3. Person Singular |
comminator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
comminantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
comminari comminarier
|
das Bedrohen |
| Genitiv |
comminandi
|
des Bedrohens |
| Dativ |
comminando
|
dem Bedrohen |
| Akkusativ |
comminandum
|
das Bedrohen |
| Ablativ |
comminando
|
durch das Bedrohen |
| Vokativ |
comminande
|
Bedrohen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comminandus
|
comminanda
|
comminandum
|
| Genitiv |
comminandi
|
comminandae
|
comminandi
|
| Dativ |
comminando
|
comminandae
|
comminando
|
| Akkusativ |
comminandum
|
comminandam
|
comminandum
|
| Ablativ |
comminando
|
comminanda
|
comminando
|
| Vokativ |
comminande
|
comminanda
|
comminandum
|
Plural
| Nominativ |
comminandi
|
comminandae
|
comminanda
|
| Genitiv |
comminandorum
|
comminandarum
|
comminandorum
|
| Dativ |
comminandis
|
comminandis
|
comminandis
|
| Akkusativ |
comminandos
|
comminandas
|
comminanda
|
| Ablativ |
comminandis
|
comminandis
|
comminandis
|
| Vokativ |
comminandi
|
comminandae
|
comminanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comminans
|
comminans
|
comminans
|
| Genitiv |
comminantis
|
comminantis
|
comminantis
|
| Dativ |
comminanti
|
comminanti
|
comminanti
|
| Akkusativ |
comminantem
|
comminantem
|
comminans
|
| Ablativ |
comminanti comminante
|
comminanti comminante
|
comminanti comminante
|
| Vokativ |
comminans
|
comminans
|
comminans
|
Plural
| Nominativ |
comminantes
|
comminantes
|
comminantia
|
| Genitiv |
comminantium comminantum
|
comminantium comminantum
|
comminantium comminantum
|
| Dativ |
comminantibus
|
comminantibus
|
comminantibus
|
| Akkusativ |
comminantes
|
comminantes
|
comminantia
|
| Ablativ |
comminantibus
|
comminantibus
|
comminantibus
|
| Vokativ |
comminantes
|
comminantes
|
comminantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comminatus
|
comminata
|
comminatum
|
| Genitiv |
comminati
|
comminatae
|
comminati
|
| Dativ |
comminato
|
comminatae
|
comminato
|
| Akkusativ |
comminatum
|
comminatam
|
comminatum
|
| Ablativ |
comminato
|
comminata
|
comminato
|
| Vokativ |
comminate
|
comminata
|
comminatum
|
Plural
| Nominativ |
comminati
|
comminatae
|
comminata
|
| Genitiv |
comminatorum
|
comminatarum
|
comminatorum
|
| Dativ |
comminatis
|
comminatis
|
comminatis
|
| Akkusativ |
comminatos
|
comminatas
|
comminata
|
| Ablativ |
comminatis
|
comminatis
|
comminatis
|
| Vokativ |
comminati
|
comminatae
|
comminata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comminaturus
|
comminatura
|
comminaturum
|
| Genitiv |
comminaturi
|
comminaturae
|
comminaturi
|
| Dativ |
comminaturo
|
comminaturae
|
comminaturo
|
| Akkusativ |
comminaturum
|
comminaturam
|
comminaturum
|
| Ablativ |
comminaturo
|
comminatura
|
comminaturo
|
| Vokativ |
comminature
|
comminatura
|
comminaturum
|
Plural
| Nominativ |
comminaturi
|
comminaturae
|
comminatura
|
| Genitiv |
comminaturorum
|
comminaturarum
|
comminaturorum
|
| Dativ |
comminaturis
|
comminaturis
|
comminaturis
|
| Akkusativ |
comminaturos
|
comminaturas
|
comminatura
|
| Ablativ |
comminaturis
|
comminaturis
|
comminaturis
|
| Vokativ |
comminaturi
|
comminaturae
|
comminatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
comminatum
|
comminatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminor
|
ich drohe |
| 2. Person Singular |
comminaris comminare
|
du drohst |
| 3. Person Singular |
comminatur
|
er/sie/es droht |
| 1. Person Plural |
comminamur
|
wir drohen |
| 2. Person Plural |
comminamini
|
ihr droht |
| 3. Person Plural |
comminantur
|
sie drohen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminer
|
ich drohe |
| 2. Person Singular |
commineris comminere
|
du drohest |
| 3. Person Singular |
comminetur
|
er/sie/es drohe |
| 1. Person Plural |
comminemur
|
wir drohen |
| 2. Person Plural |
comminemini
|
ihr drohet |
| 3. Person Plural |
comminentur
|
sie drohen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminabar
|
ich drohte |
| 2. Person Singular |
comminabaris comminabare
|
du drohtest |
| 3. Person Singular |
comminabatur
|
er/sie/es drohte |
| 1. Person Plural |
comminabamur
|
wir drohten |
| 2. Person Plural |
comminabamini
|
ihr drohtet |
| 3. Person Plural |
comminabantur
|
sie drohten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminarer
|
ich drohte |
| 2. Person Singular |
comminareris comminarere
|
du drohtest |
| 3. Person Singular |
comminaretur
|
er/sie/es drohte |
| 1. Person Plural |
comminaremur
|
wir drohten |
| 2. Person Plural |
comminaremini
|
ihr drohtet |
| 3. Person Plural |
comminarentur
|
sie drohten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminabor
|
ich werde drohen |
| 2. Person Singular |
comminaberis comminabere
|
du wirst drohen |
| 3. Person Singular |
comminabitur
|
er/sie/es wird drohen |
| 1. Person Plural |
comminabimur
|
wir werden drohen |
| 2. Person Plural |
comminabimini
|
ihr werdet drohen |
| 3. Person Plural |
comminabuntur
|
sie werden drohen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus sum
|
ich habe gedroht |
| 2. Person Singular |
comminatus es
|
du hast gedroht |
| 3. Person Singular |
comminatus est
|
er/sie/es hat gedroht |
| 1. Person Plural |
comminati sumus
|
wir haben gedroht |
| 2. Person Plural |
comminati estis
|
ihr habt gedroht |
| 3. Person Plural |
comminati sunt
|
sie haben gedroht |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus sim
|
ich habe gedroht |
| 2. Person Singular |
comminatus sis
|
du habest gedroht |
| 3. Person Singular |
comminatus sit
|
er/sie/es habe gedroht |
| 1. Person Plural |
comminati simus
|
wir haben gedroht |
| 2. Person Plural |
comminati sitis
|
ihr habet gedroht |
| 3. Person Plural |
comminati sint
|
sie haben gedroht |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus eram
|
ich hatte gedroht |
| 2. Person Singular |
comminatus eras
|
du hattest gedroht |
| 3. Person Singular |
comminatus erat
|
er/sie/es hatte gedroht |
| 1. Person Plural |
comminati eramus
|
wir hatten gedroht |
| 2. Person Plural |
comminati eratis
|
ihr hattet gedroht |
| 3. Person Plural |
comminati erant
|
sie hatten gedroht |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus essem
|
ich hätte gedroht |
| 2. Person Singular |
comminatus esses
|
du hättest gedroht |
| 3. Person Singular |
comminatus esset
|
er/sie/es hätte gedroht |
| 1. Person Plural |
comminati essemus
|
wir hätten gedroht |
| 2. Person Plural |
comminati essetis
|
ihr hättet gedroht |
| 3. Person Plural |
comminati essent
|
sie hätten gedroht |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus ero
|
ich werde gedroht haben |
| 2. Person Singular |
comminatus eris
|
du wirst gedroht haben |
| 3. Person Singular |
comminatus erit
|
er/sie/es wird gedroht haben |
| 1. Person Plural |
comminati erimus
|
wir werden gedroht haben |
| 2. Person Plural |
comminati eritis
|
ihr werdet gedroht haben |
| 3. Person Plural |
comminati erunt
|
sie werden gedroht haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
comminari comminarier
|
drohen |
| Vorzeitigkeit |
comminatus esse
|
gedroht haben |
| Nachzeitigkeit |
comminaturum esse
|
drohen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
comminare
|
drohe; droh! |
| 2. Person Plural |
comminamini
|
droht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
comminator
|
| 3. Person Singular |
comminator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
comminantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
comminari comminarier
|
das Drohen |
| Genitiv |
comminandi
|
des Drohens |
| Dativ |
comminando
|
dem Drohen |
| Akkusativ |
comminandum
|
das Drohen |
| Ablativ |
comminando
|
durch das Drohen |
| Vokativ |
comminande
|
Drohen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comminandus
|
comminanda
|
comminandum
|
| Genitiv |
comminandi
|
comminandae
|
comminandi
|
| Dativ |
comminando
|
comminandae
|
comminando
|
| Akkusativ |
comminandum
|
comminandam
|
comminandum
|
| Ablativ |
comminando
|
comminanda
|
comminando
|
| Vokativ |
comminande
|
comminanda
|
comminandum
|
Plural
| Nominativ |
comminandi
|
comminandae
|
comminanda
|
| Genitiv |
comminandorum
|
comminandarum
|
comminandorum
|
| Dativ |
comminandis
|
comminandis
|
comminandis
|
| Akkusativ |
comminandos
|
comminandas
|
comminanda
|
| Ablativ |
comminandis
|
comminandis
|
comminandis
|
| Vokativ |
comminandi
|
comminandae
|
comminanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comminans
|
comminans
|
comminans
|
| Genitiv |
comminantis
|
comminantis
|
comminantis
|
| Dativ |
comminanti
|
comminanti
|
comminanti
|
| Akkusativ |
comminantem
|
comminantem
|
comminans
|
| Ablativ |
comminanti comminante
|
comminanti comminante
|
comminanti comminante
|
| Vokativ |
comminans
|
comminans
|
comminans
|
Plural
| Nominativ |
comminantes
|
comminantes
|
comminantia
|
| Genitiv |
comminantium comminantum
|
comminantium comminantum
|
comminantium comminantum
|
| Dativ |
comminantibus
|
comminantibus
|
comminantibus
|
| Akkusativ |
comminantes
|
comminantes
|
comminantia
|
| Ablativ |
comminantibus
|
comminantibus
|
comminantibus
|
| Vokativ |
comminantes
|
comminantes
|
comminantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comminatus
|
comminata
|
comminatum
|
| Genitiv |
comminati
|
comminatae
|
comminati
|
| Dativ |
comminato
|
comminatae
|
comminato
|
| Akkusativ |
comminatum
|
comminatam
|
comminatum
|
| Ablativ |
comminato
|
comminata
|
comminato
|
| Vokativ |
comminate
|
comminata
|
comminatum
|
Plural
| Nominativ |
comminati
|
comminatae
|
comminata
|
| Genitiv |
comminatorum
|
comminatarum
|
comminatorum
|
| Dativ |
comminatis
|
comminatis
|
comminatis
|
| Akkusativ |
comminatos
|
comminatas
|
comminata
|
| Ablativ |
comminatis
|
comminatis
|
comminatis
|
| Vokativ |
comminati
|
comminatae
|
comminata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comminaturus
|
comminatura
|
comminaturum
|
| Genitiv |
comminaturi
|
comminaturae
|
comminaturi
|
| Dativ |
comminaturo
|
comminaturae
|
comminaturo
|
| Akkusativ |
comminaturum
|
comminaturam
|
comminaturum
|
| Ablativ |
comminaturo
|
comminatura
|
comminaturo
|
| Vokativ |
comminature
|
comminatura
|
comminaturum
|
Plural
| Nominativ |
comminaturi
|
comminaturae
|
comminatura
|
| Genitiv |
comminaturorum
|
comminaturarum
|
comminaturorum
|
| Dativ |
comminaturis
|
comminaturis
|
comminaturis
|
| Akkusativ |
comminaturos
|
comminaturas
|
comminatura
|
| Ablativ |
comminaturis
|
comminaturis
|
comminaturis
|
| Vokativ |
comminaturi
|
comminaturae
|
comminatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
comminatum
|
comminatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminor
|
|
| 2. Person Singular |
comminaris comminare
|
|
| 3. Person Singular |
comminatur
|
|
| 1. Person Plural |
comminamur
|
|
| 2. Person Plural |
comminamini
|
|
| 3. Person Plural |
comminantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminer
|
|
| 2. Person Singular |
commineris comminere
|
|
| 3. Person Singular |
comminetur
|
|
| 1. Person Plural |
comminemur
|
|
| 2. Person Plural |
comminemini
|
|
| 3. Person Plural |
comminentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminabar
|
|
| 2. Person Singular |
comminabaris comminabare
|
|
| 3. Person Singular |
comminabatur
|
|
| 1. Person Plural |
comminabamur
|
|
| 2. Person Plural |
comminabamini
|
|
| 3. Person Plural |
comminabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminarer
|
|
| 2. Person Singular |
comminareris comminarere
|
|
| 3. Person Singular |
comminaretur
|
|
| 1. Person Plural |
comminaremur
|
|
| 2. Person Plural |
comminaremini
|
|
| 3. Person Plural |
comminarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminabor
|
|
| 2. Person Singular |
comminaberis comminabere
|
|
| 3. Person Singular |
comminabitur
|
|
| 1. Person Plural |
comminabimur
|
|
| 2. Person Plural |
comminabimini
|
|
| 3. Person Plural |
comminabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
comminatus es
|
|
| 3. Person Singular |
comminatus est
|
|
| 1. Person Plural |
comminati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
comminati estis
|
|
| 3. Person Plural |
comminati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
comminatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
comminatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
comminati simus
|
|
| 2. Person Plural |
comminati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
comminati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
comminatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
comminatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
comminati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
comminati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
comminati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
comminatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
comminatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
comminati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
comminati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
comminati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
comminatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
comminatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
comminati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
comminati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
comminati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
comminari comminarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
comminatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
comminaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
comminare
|
! |
| 2. Person Plural |
comminamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
comminator
|
| 3. Person Singular |
comminator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
comminantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
comminari comminarier
|
|
| Genitiv |
comminandi
|
|
| Dativ |
comminando
|
|
| Akkusativ |
comminandum
|
|
| Ablativ |
comminando
|
|
| Vokativ |
comminande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comminandus
|
comminanda
|
comminandum
|
| Genitiv |
comminandi
|
comminandae
|
comminandi
|
| Dativ |
comminando
|
comminandae
|
comminando
|
| Akkusativ |
comminandum
|
comminandam
|
comminandum
|
| Ablativ |
comminando
|
comminanda
|
comminando
|
| Vokativ |
comminande
|
comminanda
|
comminandum
|
Plural
| Nominativ |
comminandi
|
comminandae
|
comminanda
|
| Genitiv |
comminandorum
|
comminandarum
|
comminandorum
|
| Dativ |
comminandis
|
comminandis
|
comminandis
|
| Akkusativ |
comminandos
|
comminandas
|
comminanda
|
| Ablativ |
comminandis
|
comminandis
|
comminandis
|
| Vokativ |
comminandi
|
comminandae
|
comminanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comminans
|
comminans
|
comminans
|
| Genitiv |
comminantis
|
comminantis
|
comminantis
|
| Dativ |
comminanti
|
comminanti
|
comminanti
|
| Akkusativ |
comminantem
|
comminantem
|
comminans
|
| Ablativ |
comminanti comminante
|
comminanti comminante
|
comminanti comminante
|
| Vokativ |
comminans
|
comminans
|
comminans
|
Plural
| Nominativ |
comminantes
|
comminantes
|
comminantia
|
| Genitiv |
comminantium comminantum
|
comminantium comminantum
|
comminantium comminantum
|
| Dativ |
comminantibus
|
comminantibus
|
comminantibus
|
| Akkusativ |
comminantes
|
comminantes
|
comminantia
|
| Ablativ |
comminantibus
|
comminantibus
|
comminantibus
|
| Vokativ |
comminantes
|
comminantes
|
comminantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comminatus
|
comminata
|
comminatum
|
| Genitiv |
comminati
|
comminatae
|
comminati
|
| Dativ |
comminato
|
comminatae
|
comminato
|
| Akkusativ |
comminatum
|
comminatam
|
comminatum
|
| Ablativ |
comminato
|
comminata
|
comminato
|
| Vokativ |
comminate
|
comminata
|
comminatum
|
Plural
| Nominativ |
comminati
|
comminatae
|
comminata
|
| Genitiv |
comminatorum
|
comminatarum
|
comminatorum
|
| Dativ |
comminatis
|
comminatis
|
comminatis
|
| Akkusativ |
comminatos
|
comminatas
|
comminata
|
| Ablativ |
comminatis
|
comminatis
|
comminatis
|
| Vokativ |
comminati
|
comminatae
|
comminata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comminaturus
|
comminatura
|
comminaturum
|
| Genitiv |
comminaturi
|
comminaturae
|
comminaturi
|
| Dativ |
comminaturo
|
comminaturae
|
comminaturo
|
| Akkusativ |
comminaturum
|
comminaturam
|
comminaturum
|
| Ablativ |
comminaturo
|
comminatura
|
comminaturo
|
| Vokativ |
comminature
|
comminatura
|
comminaturum
|
Plural
| Nominativ |
comminaturi
|
comminaturae
|
comminatura
|
| Genitiv |
comminaturorum
|
comminaturarum
|
comminaturorum
|
| Dativ |
comminaturis
|
comminaturis
|
comminaturis
|
| Akkusativ |
comminaturos
|
comminaturas
|
comminatura
|
| Ablativ |
comminaturis
|
comminaturis
|
comminaturis
|
| Vokativ |
comminaturi
|
comminaturae
|
comminatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
comminatum
|
comminatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminor
|
|
| 2. Person Singular |
comminaris comminare
|
|
| 3. Person Singular |
comminatur
|
|
| 1. Person Plural |
comminamur
|
|
| 2. Person Plural |
comminamini
|
|
| 3. Person Plural |
comminantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminer
|
|
| 2. Person Singular |
commineris comminere
|
|
| 3. Person Singular |
comminetur
|
|
| 1. Person Plural |
comminemur
|
|
| 2. Person Plural |
comminemini
|
|
| 3. Person Plural |
comminentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminabar
|
|
| 2. Person Singular |
comminabaris comminabare
|
|
| 3. Person Singular |
comminabatur
|
|
| 1. Person Plural |
comminabamur
|
|
| 2. Person Plural |
comminabamini
|
|
| 3. Person Plural |
comminabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminarer
|
|
| 2. Person Singular |
comminareris comminarere
|
|
| 3. Person Singular |
comminaretur
|
|
| 1. Person Plural |
comminaremur
|
|
| 2. Person Plural |
comminaremini
|
|
| 3. Person Plural |
comminarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminabor
|
|
| 2. Person Singular |
comminaberis comminabere
|
|
| 3. Person Singular |
comminabitur
|
|
| 1. Person Plural |
comminabimur
|
|
| 2. Person Plural |
comminabimini
|
|
| 3. Person Plural |
comminabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
comminatus es
|
|
| 3. Person Singular |
comminatus est
|
|
| 1. Person Plural |
comminati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
comminati estis
|
|
| 3. Person Plural |
comminati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
comminatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
comminatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
comminati simus
|
|
| 2. Person Plural |
comminati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
comminati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
comminatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
comminatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
comminati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
comminati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
comminati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
comminatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
comminatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
comminati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
comminati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
comminati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
comminatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
comminatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
comminati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
comminati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
comminati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
comminari comminarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
comminatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
comminaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
comminare
|
! |
| 2. Person Plural |
comminamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
comminator
|
| 3. Person Singular |
comminator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
comminantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
comminari comminarier
|
|
| Genitiv |
comminandi
|
|
| Dativ |
comminando
|
|
| Akkusativ |
comminandum
|
|
| Ablativ |
comminando
|
|
| Vokativ |
comminande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comminandus
|
comminanda
|
comminandum
|
| Genitiv |
comminandi
|
comminandae
|
comminandi
|
| Dativ |
comminando
|
comminandae
|
comminando
|
| Akkusativ |
comminandum
|
comminandam
|
comminandum
|
| Ablativ |
comminando
|
comminanda
|
comminando
|
| Vokativ |
comminande
|
comminanda
|
comminandum
|
Plural
| Nominativ |
comminandi
|
comminandae
|
comminanda
|
| Genitiv |
comminandorum
|
comminandarum
|
comminandorum
|
| Dativ |
comminandis
|
comminandis
|
comminandis
|
| Akkusativ |
comminandos
|
comminandas
|
comminanda
|
| Ablativ |
comminandis
|
comminandis
|
comminandis
|
| Vokativ |
comminandi
|
comminandae
|
comminanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comminans
|
comminans
|
comminans
|
| Genitiv |
comminantis
|
comminantis
|
comminantis
|
| Dativ |
comminanti
|
comminanti
|
comminanti
|
| Akkusativ |
comminantem
|
comminantem
|
comminans
|
| Ablativ |
comminanti comminante
|
comminanti comminante
|
comminanti comminante
|
| Vokativ |
comminans
|
comminans
|
comminans
|
Plural
| Nominativ |
comminantes
|
comminantes
|
comminantia
|
| Genitiv |
comminantium comminantum
|
comminantium comminantum
|
comminantium comminantum
|
| Dativ |
comminantibus
|
comminantibus
|
comminantibus
|
| Akkusativ |
comminantes
|
comminantes
|
comminantia
|
| Ablativ |
comminantibus
|
comminantibus
|
comminantibus
|
| Vokativ |
comminantes
|
comminantes
|
comminantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comminatus
|
comminata
|
comminatum
|
| Genitiv |
comminati
|
comminatae
|
comminati
|
| Dativ |
comminato
|
comminatae
|
comminato
|
| Akkusativ |
comminatum
|
comminatam
|
comminatum
|
| Ablativ |
comminato
|
comminata
|
comminato
|
| Vokativ |
comminate
|
comminata
|
comminatum
|
Plural
| Nominativ |
comminati
|
comminatae
|
comminata
|
| Genitiv |
comminatorum
|
comminatarum
|
comminatorum
|
| Dativ |
comminatis
|
comminatis
|
comminatis
|
| Akkusativ |
comminatos
|
comminatas
|
comminata
|
| Ablativ |
comminatis
|
comminatis
|
comminatis
|
| Vokativ |
comminati
|
comminatae
|
comminata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comminaturus
|
comminatura
|
comminaturum
|
| Genitiv |
comminaturi
|
comminaturae
|
comminaturi
|
| Dativ |
comminaturo
|
comminaturae
|
comminaturo
|
| Akkusativ |
comminaturum
|
comminaturam
|
comminaturum
|
| Ablativ |
comminaturo
|
comminatura
|
comminaturo
|
| Vokativ |
comminature
|
comminatura
|
comminaturum
|
Plural
| Nominativ |
comminaturi
|
comminaturae
|
comminatura
|
| Genitiv |
comminaturorum
|
comminaturarum
|
comminaturorum
|
| Dativ |
comminaturis
|
comminaturis
|
comminaturis
|
| Akkusativ |
comminaturos
|
comminaturas
|
comminatura
|
| Ablativ |
comminaturis
|
comminaturis
|
comminaturis
|
| Vokativ |
comminaturi
|
comminaturae
|
comminatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
comminatum
|
comminatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminor
|
|
| 2. Person Singular |
comminaris comminare
|
|
| 3. Person Singular |
comminatur
|
|
| 1. Person Plural |
comminamur
|
|
| 2. Person Plural |
comminamini
|
|
| 3. Person Plural |
comminantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminer
|
|
| 2. Person Singular |
commineris comminere
|
|
| 3. Person Singular |
comminetur
|
|
| 1. Person Plural |
comminemur
|
|
| 2. Person Plural |
comminemini
|
|
| 3. Person Plural |
comminentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminabar
|
|
| 2. Person Singular |
comminabaris comminabare
|
|
| 3. Person Singular |
comminabatur
|
|
| 1. Person Plural |
comminabamur
|
|
| 2. Person Plural |
comminabamini
|
|
| 3. Person Plural |
comminabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminarer
|
|
| 2. Person Singular |
comminareris comminarere
|
|
| 3. Person Singular |
comminaretur
|
|
| 1. Person Plural |
comminaremur
|
|
| 2. Person Plural |
comminaremini
|
|
| 3. Person Plural |
comminarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminabor
|
|
| 2. Person Singular |
comminaberis comminabere
|
|
| 3. Person Singular |
comminabitur
|
|
| 1. Person Plural |
comminabimur
|
|
| 2. Person Plural |
comminabimini
|
|
| 3. Person Plural |
comminabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
comminatus es
|
|
| 3. Person Singular |
comminatus est
|
|
| 1. Person Plural |
comminati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
comminati estis
|
|
| 3. Person Plural |
comminati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
comminatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
comminatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
comminati simus
|
|
| 2. Person Plural |
comminati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
comminati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
comminatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
comminatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
comminati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
comminati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
comminati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
comminatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
comminatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
comminati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
comminati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
comminati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comminatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
comminatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
comminatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
comminati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
comminati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
comminati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
comminari comminarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
comminatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
comminaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
comminare
|
! |
| 2. Person Plural |
comminamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
comminator
|
| 3. Person Singular |
comminator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
comminantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
comminari comminarier
|
|
| Genitiv |
comminandi
|
|
| Dativ |
comminando
|
|
| Akkusativ |
comminandum
|
|
| Ablativ |
comminando
|
|
| Vokativ |
comminande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comminandus
|
comminanda
|
comminandum
|
| Genitiv |
comminandi
|
comminandae
|
comminandi
|
| Dativ |
comminando
|
comminandae
|
comminando
|
| Akkusativ |
comminandum
|
comminandam
|
comminandum
|
| Ablativ |
comminando
|
comminanda
|
comminando
|
| Vokativ |
comminande
|
comminanda
|
comminandum
|
Plural
| Nominativ |
comminandi
|
comminandae
|
comminanda
|
| Genitiv |
comminandorum
|
comminandarum
|
comminandorum
|
| Dativ |
comminandis
|
comminandis
|
comminandis
|
| Akkusativ |
comminandos
|
comminandas
|
comminanda
|
| Ablativ |
comminandis
|
comminandis
|
comminandis
|
| Vokativ |
comminandi
|
comminandae
|
comminanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comminans
|
comminans
|
comminans
|
| Genitiv |
comminantis
|
comminantis
|
comminantis
|
| Dativ |
comminanti
|
comminanti
|
comminanti
|
| Akkusativ |
comminantem
|
comminantem
|
comminans
|
| Ablativ |
comminanti comminante
|
comminanti comminante
|
comminanti comminante
|
| Vokativ |
comminans
|
comminans
|
comminans
|
Plural
| Nominativ |
comminantes
|
comminantes
|
comminantia
|
| Genitiv |
comminantium comminantum
|
comminantium comminantum
|
comminantium comminantum
|
| Dativ |
comminantibus
|
comminantibus
|
comminantibus
|
| Akkusativ |
comminantes
|
comminantes
|
comminantia
|
| Ablativ |
comminantibus
|
comminantibus
|
comminantibus
|
| Vokativ |
comminantes
|
comminantes
|
comminantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comminatus
|
comminata
|
comminatum
|
| Genitiv |
comminati
|
comminatae
|
comminati
|
| Dativ |
comminato
|
comminatae
|
comminato
|
| Akkusativ |
comminatum
|
comminatam
|
comminatum
|
| Ablativ |
comminato
|
comminata
|
comminato
|
| Vokativ |
comminate
|
comminata
|
comminatum
|
Plural
| Nominativ |
comminati
|
comminatae
|
comminata
|
| Genitiv |
comminatorum
|
comminatarum
|
comminatorum
|
| Dativ |
comminatis
|
comminatis
|
comminatis
|
| Akkusativ |
comminatos
|
comminatas
|
comminata
|
| Ablativ |
comminatis
|
comminatis
|
comminatis
|
| Vokativ |
comminati
|
comminatae
|
comminata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comminaturus
|
comminatura
|
comminaturum
|
| Genitiv |
comminaturi
|
comminaturae
|
comminaturi
|
| Dativ |
comminaturo
|
comminaturae
|
comminaturo
|
| Akkusativ |
comminaturum
|
comminaturam
|
comminaturum
|
| Ablativ |
comminaturo
|
comminatura
|
comminaturo
|
| Vokativ |
comminature
|
comminatura
|
comminaturum
|
Plural
| Nominativ |
comminaturi
|
comminaturae
|
comminatura
|
| Genitiv |
comminaturorum
|
comminaturarum
|
comminaturorum
|
| Dativ |
comminaturis
|
comminaturis
|
comminaturis
|
| Akkusativ |
comminaturos
|
comminaturas
|
comminatura
|
| Ablativ |
comminaturis
|
comminaturis
|
comminaturis
|
| Vokativ |
comminaturi
|
comminaturae
|
comminatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
comminatum
|
comminatu
|