Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von comminiscere (Verb) entspricht Ihr Suchwort comminiscere auch noch Formen von: comminisci (Verb)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| comminiscere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | erdichten erfinden ersinnen vorgeben |
| comminiscere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | du wirst erdichtet werden du wirst erfunden werden du wirst ersonnen werden du wirst vorgegeben werden |
| comminiscere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst erdichtet du wirst erfunden du wirst ersonnen du wirst vorgegeben |
| comminiscere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | erdichte erfinde ersinne; ersinn gib vor |
| comminiscere | Verb | konsonantische Konjugation | 3. Person Plural Perfekt Indikativ Aktiv | sie haben erdichtet sie haben erfunden sie haben ersonnen sie haben vorgegeben |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminisco |
ich erdichte |
| 2. Person Singular | comminiscis |
du erdichtest |
| 3. Person Singular | comminiscit |
er/sie/es erdichtet |
| 1. Person Plural | comminiscimus |
wir erdichten |
| 2. Person Plural | comminiscitis |
ihr erdichtet |
| 3. Person Plural | comminiscunt |
sie erdichten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscor |
ich werde erdichtet |
| 2. Person Singular | comminisceris comminiscere |
du wirst erdichtet |
| 3. Person Singular | comminiscitur |
er/sie/es wird erdichtet |
| 1. Person Plural | comminiscimur |
wir werden erdichtet |
| 2. Person Plural | comminiscimini |
ihr werdet erdichtet |
| 3. Person Plural | comminiscuntur |
sie werden erdichtet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscam |
ich erdichte |
| 2. Person Singular | comminiscas |
du erdichtest |
| 3. Person Singular | comminiscat |
er/sie/es erdichte |
| 1. Person Plural | comminiscamus |
wir erdichten |
| 2. Person Plural | comminiscatis |
ihr erdichtet |
| 3. Person Plural | comminiscant |
sie erdichten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscar |
ich werde erdichtet |
| 2. Person Singular | comminiscaris comminiscare |
du werdest erdichtet |
| 3. Person Singular | comminiscatur |
er/sie/es werde erdichtet |
| 1. Person Plural | comminiscamur |
wir werden erdichtet |
| 2. Person Plural | comminiscamini |
ihr werdet erdichtet |
| 3. Person Plural | comminiscantur |
sie werden erdichtet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscebam |
ich erdichtete |
| 2. Person Singular | comminiscebas |
du erdichtetest |
| 3. Person Singular | comminiscebat |
er/sie/es erdichtete |
| 1. Person Plural | comminiscebamus |
wir erdichteten |
| 2. Person Plural | comminiscebatis |
ihr erdichtetet |
| 3. Person Plural | comminiscebant |
sie erdichteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscebar |
ich wurde erdichtet |
| 2. Person Singular | comminiscebaris comminiscebare |
du wurdest erdichtet |
| 3. Person Singular | comminiscebatur |
er/sie/es wurde erdichtet |
| 1. Person Plural | comminiscebamur |
wir wurden erdichtet |
| 2. Person Plural | comminiscebamini |
ihr wurdet erdichtet |
| 3. Person Plural | comminiscebantur |
sie wurden erdichtet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscerem |
ich erdichtete |
| 2. Person Singular | comminisceres |
du erdichtetest |
| 3. Person Singular | comminisceret |
er/sie/es erdichtete |
| 1. Person Plural | comminisceremus |
wir erdichteten |
| 2. Person Plural | comminisceretis |
ihr erdichtetet |
| 3. Person Plural | comminiscerent |
sie erdichteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscerer |
ich würde erdichtet |
| 2. Person Singular | comminiscereris comminiscerere |
du würdest erdichtet |
| 3. Person Singular | comminisceretur |
er/sie/es würde erdichtet |
| 1. Person Plural | comminisceremur |
wir würden erdichtet |
| 2. Person Plural | comminisceremini |
ihr würdet erdichtet |
| 3. Person Plural | comminiscerentur |
sie würden erdichtet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscam |
ich werde erdichten |
| 2. Person Singular | comminisces |
du wirst erdichten |
| 3. Person Singular | comminiscet |
er/sie/es wird erdichten |
| 1. Person Plural | comminiscemus |
wir werden erdichten |
| 2. Person Plural | comminiscetis |
ihr werdet erdichten |
| 3. Person Plural | comminiscent |
sie werden erdichten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscar |
ich werde erdichtet werden |
| 2. Person Singular | comminisceris comminiscere |
du wirst erdichtet werden |
| 3. Person Singular | comminiscetur |
er/sie/es wird erdichtet werden |
| 1. Person Plural | comminiscemur |
wir werden erdichtet werden |
| 2. Person Plural | comminiscemini |
ihr werdet erdichtet werden |
| 3. Person Plural | comminiscentur |
sie werden erdichtet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminisci |
ich habe erdichtet |
| 2. Person Singular | comminiscisti |
du hast erdichtet |
| 3. Person Singular | comminiscit |
er/sie/es hat erdichtet |
| 1. Person Plural | comminiscimus |
wir haben erdichtet |
| 2. Person Plural | comminiscistis |
ihr habt erdichtet |
| 3. Person Plural | comminiscerunt comminiscere |
sie haben erdichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commentus sum |
ich bin erdichtet worden |
| 2. Person Singular | commentus es |
du bist erdichtet worden |
| 3. Person Singular | commentus est |
er/sie/es ist erdichtet worden |
| 1. Person Plural | commenti sumus |
wir sind erdichtet worden |
| 2. Person Plural | commenti estis |
ihr seid erdichtet worden |
| 3. Person Plural | commenti sunt |
sie sind erdichtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscerim |
ich habe erdichtet |
| 2. Person Singular | comminisceris |
du habest erdichtet |
| 3. Person Singular | comminiscerit |
er/sie/es habe erdichtet |
| 1. Person Plural | comminiscerimus |
wir haben erdichtet |
| 2. Person Plural | comminisceritis |
ihr habet erdichtet |
| 3. Person Plural | comminiscerint |
sie haben erdichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commentus sim |
ich sei erdichtet worden |
| 2. Person Singular | commentus sis |
du seiest erdichtet worden |
| 3. Person Singular | commentus sit |
er/sie/es sei erdichtet worden |
| 1. Person Plural | commenti simus |
wir seien erdichtet worden |
| 2. Person Plural | commenti sitis |
ihr seiet erdichtet worden |
| 3. Person Plural | commenti sint |
sie seien erdichtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminisceram |
ich hatte erdichtet |
| 2. Person Singular | comminisceras |
du hattest erdichtet |
| 3. Person Singular | comminiscerat |
er/sie/es hatte erdichtet |
| 1. Person Plural | comminisceramus |
wir hatten erdichtet |
| 2. Person Plural | comminisceratis |
ihr hattet erdichtet |
| 3. Person Plural | comminiscerant |
sie hatten erdichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commentus eram |
ich war erdichtet worden |
| 2. Person Singular | commentus eras |
du warst erdichtet worden |
| 3. Person Singular | commentus erat |
er/sie/es war erdichtet worden |
| 1. Person Plural | commenti eramus |
wir waren erdichtet worden |
| 2. Person Plural | commenti eratis |
ihr wart erdichtet worden |
| 3. Person Plural | commenti erant |
sie waren erdichtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscissem |
ich hätte erdichtet |
| 2. Person Singular | comminiscisses |
du hättest erdichtet |
| 3. Person Singular | comminiscisset |
er/sie/es hätte erdichtet |
| 1. Person Plural | comminiscissemus |
wir hätten erdichtet |
| 2. Person Plural | comminiscissetis |
ihr hättet erdichtet |
| 3. Person Plural | comminiscissent |
sie hätten erdichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commentus essem |
ich wäre erdichtet worden |
| 2. Person Singular | commentus esses |
du wärest erdichtet worden |
| 3. Person Singular | commentus esset |
er/sie/es wäre erdichtet worden |
| 1. Person Plural | commenti essemus |
wir wären erdichtet worden |
| 2. Person Plural | commenti essetis |
ihr wäret erdichtet worden |
| 3. Person Plural | commenti essent |
sie wären erdichtet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscero |
ich werde erdichtet haben |
| 2. Person Singular | comminisceris |
du wirst erdichtet haben |
| 3. Person Singular | comminiscerit |
er/sie/es wird erdichtet haben |
| 1. Person Plural | comminiscerimus |
wir werden erdichtet haben |
| 2. Person Plural | comminisceritis |
ihr werdet erdichtet haben |
| 3. Person Plural | comminiscerint |
sie werden erdichtet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commentus ero |
ich werde erdichtet worden sein |
| 2. Person Singular | commentus eris |
du wirst erdichtet worden sein |
| 3. Person Singular | commentus erit |
er/sie/es wird erdichtet worden sein |
| 1. Person Plural | commenti erimus |
wir werden erdichtet worden sein |
| 2. Person Plural | commenti eritis |
ihr werdet erdichtet worden sein |
| 3. Person Plural | commenti erunt |
sie werden erdichtet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | comminiscere |
erdichten |
| Vorzeitigkeit | comminiscisse |
erdichtet haben |
| Nachzeitigkeit | commenturum esse |
erdichten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | comminisci comminiscier |
erdichtet werden |
| Vorzeitigkeit | commentum esse |
erdichtet worden sein |
| Nachzeitigkeit | commentum iri |
künftig erdichtet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | comminisce |
erdichte! |
| 2. Person Plural | comminiscite |
erdichtet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | comminiscito |
| 3. Person Singular | comminiscito |
| 2. Person Plural | comminiscitote |
| 3. Person Plural | comminiscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | comminiscere |
das Erdichten |
| Genitiv | comminiscendi comminiscundi |
des Erdichtens |
| Dativ | comminiscendo comminiscundo |
dem Erdichten |
| Akkusativ | comminiscendum comminiscundum |
das Erdichten |
| Ablativ | comminiscendo comminiscundo |
durch das Erdichten |
| Vokativ | comminiscende comminiscunde |
Erdichten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | comminiscendus comminiscundus |
comminiscenda comminiscunda |
comminiscendum comminiscundum |
| Genitiv | comminiscendi comminiscundi |
comminiscendae comminiscundae |
comminiscendi comminiscundi |
| Dativ | comminiscendo comminiscundo |
comminiscendae comminiscundae |
comminiscendo comminiscundo |
| Akkusativ | comminiscendum comminiscundum |
comminiscendam comminiscundam |
comminiscendum comminiscundum |
| Ablativ | comminiscendo comminiscundo |
comminiscenda comminiscunda |
comminiscendo comminiscundo |
| Vokativ | comminiscende comminiscunde |
comminiscenda comminiscunda |
comminiscendum comminiscundum |
Plural
| Nominativ | comminiscendi comminiscundi |
comminiscendae comminiscundae |
comminiscenda comminiscunda |
| Genitiv | comminiscendorum comminiscundorum |
comminiscendarum comminiscundarum |
comminiscendorum comminiscundorum |
| Dativ | comminiscendis comminiscundis |
comminiscendis comminiscundis |
comminiscendis comminiscundis |
| Akkusativ | comminiscendos comminiscundos |
comminiscendas comminiscundas |
comminiscenda comminiscunda |
| Ablativ | comminiscendis comminiscundis |
comminiscendis comminiscundis |
comminiscendis comminiscundis |
| Vokativ | comminiscendi comminiscundi |
comminiscendae comminiscundae |
comminiscenda comminiscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | comminiscens |
comminiscens |
comminiscens |
| Genitiv | comminiscentis |
comminiscentis |
comminiscentis |
| Dativ | comminiscenti |
comminiscenti |
comminiscenti |
| Akkusativ | comminiscentem |
comminiscentem |
comminiscens |
| Ablativ | comminiscenti comminiscente |
comminiscenti comminiscente |
comminiscenti comminiscente |
| Vokativ | comminiscens |
comminiscens |
comminiscens |
Plural
| Nominativ | comminiscentes |
comminiscentes |
comminiscentia |
| Genitiv | comminiscentium comminiscentum |
comminiscentium comminiscentum |
comminiscentium comminiscentum |
| Dativ | comminiscentibus |
comminiscentibus |
comminiscentibus |
| Akkusativ | comminiscentes |
comminiscentes |
comminiscentia |
| Ablativ | comminiscentibus |
comminiscentibus |
comminiscentibus |
| Vokativ | comminiscentes |
comminiscentes |
comminiscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commentus |
commenta |
commentum |
| Genitiv | commenti |
commentae |
commenti |
| Dativ | commento |
commentae |
commento |
| Akkusativ | commentum |
commentam |
commentum |
| Ablativ | commento |
commenta |
commento |
| Vokativ | commente |
commenta |
commentum |
Plural
| Nominativ | commenti |
commentae |
commenta |
| Genitiv | commentorum |
commentarum |
commentorum |
| Dativ | commentis |
commentis |
commentis |
| Akkusativ | commentos |
commentas |
commenta |
| Ablativ | commentis |
commentis |
commentis |
| Vokativ | commenti |
commentae |
commenta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commenturus |
commentura |
commenturum |
| Genitiv | commenturi |
commenturae |
commenturi |
| Dativ | commenturo |
commenturae |
commenturo |
| Akkusativ | commenturum |
commenturam |
commenturum |
| Ablativ | commenturo |
commentura |
commenturo |
| Vokativ | commenture |
commentura |
commenturum |
Plural
| Nominativ | commenturi |
commenturae |
commentura |
| Genitiv | commenturorum |
commenturarum |
commenturorum |
| Dativ | commenturis |
commenturis |
commenturis |
| Akkusativ | commenturos |
commenturas |
commentura |
| Ablativ | commenturis |
commenturis |
commenturis |
| Vokativ | commenturi |
commenturae |
commentura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| commentum |
commentu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminisco |
ich erfinde |
| 2. Person Singular | comminiscis |
du erfindest |
| 3. Person Singular | comminiscit |
er/sie/es erfindet |
| 1. Person Plural | comminiscimus |
wir erfinden |
| 2. Person Plural | comminiscitis |
ihr erfindet |
| 3. Person Plural | comminiscunt |
sie erfinden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscor |
ich werde erfunden |
| 2. Person Singular | comminisceris comminiscere |
du wirst erfunden |
| 3. Person Singular | comminiscitur |
er/sie/es wird erfunden |
| 1. Person Plural | comminiscimur |
wir werden erfunden |
| 2. Person Plural | comminiscimini |
ihr werdet erfunden |
| 3. Person Plural | comminiscuntur |
sie werden erfunden |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscam |
ich erfinde |
| 2. Person Singular | comminiscas |
du erfindest |
| 3. Person Singular | comminiscat |
er/sie/es erfinde |
| 1. Person Plural | comminiscamus |
wir erfinden |
| 2. Person Plural | comminiscatis |
ihr erfindet |
| 3. Person Plural | comminiscant |
sie erfinden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscar |
ich werde erfunden |
| 2. Person Singular | comminiscaris comminiscare |
du werdest erfunden |
| 3. Person Singular | comminiscatur |
er/sie/es werde erfunden |
| 1. Person Plural | comminiscamur |
wir werden erfunden |
| 2. Person Plural | comminiscamini |
ihr werdet erfunden |
| 3. Person Plural | comminiscantur |
sie werden erfunden |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscebam |
ich erfand |
| 2. Person Singular | comminiscebas |
du erfandest |
| 3. Person Singular | comminiscebat |
er/sie/es erfand |
| 1. Person Plural | comminiscebamus |
wir erfanden |
| 2. Person Plural | comminiscebatis |
ihr erfandet |
| 3. Person Plural | comminiscebant |
sie erfanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscebar |
ich wurde erfunden |
| 2. Person Singular | comminiscebaris comminiscebare |
du wurdest erfunden |
| 3. Person Singular | comminiscebatur |
er/sie/es wurde erfunden |
| 1. Person Plural | comminiscebamur |
wir wurden erfunden |
| 2. Person Plural | comminiscebamini |
ihr wurdet erfunden |
| 3. Person Plural | comminiscebantur |
sie wurden erfunden |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscerem |
ich erfände |
| 2. Person Singular | comminisceres |
du erfändest |
| 3. Person Singular | comminisceret |
er/sie/es erfände |
| 1. Person Plural | comminisceremus |
wir erfänden |
| 2. Person Plural | comminisceretis |
ihr erfändet |
| 3. Person Plural | comminiscerent |
sie erfänden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscerer |
ich würde erfunden |
| 2. Person Singular | comminiscereris comminiscerere |
du würdest erfunden |
| 3. Person Singular | comminisceretur |
er/sie/es würde erfunden |
| 1. Person Plural | comminisceremur |
wir würden erfunden |
| 2. Person Plural | comminisceremini |
ihr würdet erfunden |
| 3. Person Plural | comminiscerentur |
sie würden erfunden |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscam |
ich werde erfinden |
| 2. Person Singular | comminisces |
du wirst erfinden |
| 3. Person Singular | comminiscet |
er/sie/es wird erfinden |
| 1. Person Plural | comminiscemus |
wir werden erfinden |
| 2. Person Plural | comminiscetis |
ihr werdet erfinden |
| 3. Person Plural | comminiscent |
sie werden erfinden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscar |
ich werde erfunden werden |
| 2. Person Singular | comminisceris comminiscere |
du wirst erfunden werden |
| 3. Person Singular | comminiscetur |
er/sie/es wird erfunden werden |
| 1. Person Plural | comminiscemur |
wir werden erfunden werden |
| 2. Person Plural | comminiscemini |
ihr werdet erfunden werden |
| 3. Person Plural | comminiscentur |
sie werden erfunden werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminisci |
ich habe erfunden |
| 2. Person Singular | comminiscisti |
du hast erfunden |
| 3. Person Singular | comminiscit |
er/sie/es hat erfunden |
| 1. Person Plural | comminiscimus |
wir haben erfunden |
| 2. Person Plural | comminiscistis |
ihr habt erfunden |
| 3. Person Plural | comminiscerunt comminiscere |
sie haben erfunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commentus sum |
ich bin erfunden worden |
| 2. Person Singular | commentus es |
du bist erfunden worden |
| 3. Person Singular | commentus est |
er/sie/es ist erfunden worden |
| 1. Person Plural | commenti sumus |
wir sind erfunden worden |
| 2. Person Plural | commenti estis |
ihr seid erfunden worden |
| 3. Person Plural | commenti sunt |
sie sind erfunden worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscerim |
ich habe erfunden |
| 2. Person Singular | comminisceris |
du habest erfunden |
| 3. Person Singular | comminiscerit |
er/sie/es habe erfunden |
| 1. Person Plural | comminiscerimus |
wir haben erfunden |
| 2. Person Plural | comminisceritis |
ihr habet erfunden |
| 3. Person Plural | comminiscerint |
sie haben erfunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commentus sim |
ich sei erfunden worden |
| 2. Person Singular | commentus sis |
du seiest erfunden worden |
| 3. Person Singular | commentus sit |
er/sie/es sei erfunden worden |
| 1. Person Plural | commenti simus |
wir seien erfunden worden |
| 2. Person Plural | commenti sitis |
ihr seiet erfunden worden |
| 3. Person Plural | commenti sint |
sie seien erfunden worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminisceram |
ich hatte erfunden |
| 2. Person Singular | comminisceras |
du hattest erfunden |
| 3. Person Singular | comminiscerat |
er/sie/es hatte erfunden |
| 1. Person Plural | comminisceramus |
wir hatten erfunden |
| 2. Person Plural | comminisceratis |
ihr hattet erfunden |
| 3. Person Plural | comminiscerant |
sie hatten erfunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commentus eram |
ich war erfunden worden |
| 2. Person Singular | commentus eras |
du warst erfunden worden |
| 3. Person Singular | commentus erat |
er/sie/es war erfunden worden |
| 1. Person Plural | commenti eramus |
wir waren erfunden worden |
| 2. Person Plural | commenti eratis |
ihr wart erfunden worden |
| 3. Person Plural | commenti erant |
sie waren erfunden worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscissem |
ich hätte erfunden |
| 2. Person Singular | comminiscisses |
du hättest erfunden |
| 3. Person Singular | comminiscisset |
er/sie/es hätte erfunden |
| 1. Person Plural | comminiscissemus |
wir hätten erfunden |
| 2. Person Plural | comminiscissetis |
ihr hättet erfunden |
| 3. Person Plural | comminiscissent |
sie hätten erfunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commentus essem |
ich wäre erfunden worden |
| 2. Person Singular | commentus esses |
du wärest erfunden worden |
| 3. Person Singular | commentus esset |
er/sie/es wäre erfunden worden |
| 1. Person Plural | commenti essemus |
wir wären erfunden worden |
| 2. Person Plural | commenti essetis |
ihr wäret erfunden worden |
| 3. Person Plural | commenti essent |
sie wären erfunden worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscero |
ich werde erfunden haben |
| 2. Person Singular | comminisceris |
du wirst erfunden haben |
| 3. Person Singular | comminiscerit |
er/sie/es wird erfunden haben |
| 1. Person Plural | comminiscerimus |
wir werden erfunden haben |
| 2. Person Plural | comminisceritis |
ihr werdet erfunden haben |
| 3. Person Plural | comminiscerint |
sie werden erfunden haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commentus ero |
ich werde erfunden worden sein |
| 2. Person Singular | commentus eris |
du wirst erfunden worden sein |
| 3. Person Singular | commentus erit |
er/sie/es wird erfunden worden sein |
| 1. Person Plural | commenti erimus |
wir werden erfunden worden sein |
| 2. Person Plural | commenti eritis |
ihr werdet erfunden worden sein |
| 3. Person Plural | commenti erunt |
sie werden erfunden worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | comminiscere |
erfinden |
| Vorzeitigkeit | comminiscisse |
erfunden haben |
| Nachzeitigkeit | commenturum esse |
erfinden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | comminisci comminiscier |
erfunden werden |
| Vorzeitigkeit | commentum esse |
erfunden worden sein |
| Nachzeitigkeit | commentum iri |
künftig erfunden werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | comminisce |
erfinde! |
| 2. Person Plural | comminiscite |
erfindet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | comminiscito |
| 3. Person Singular | comminiscito |
| 2. Person Plural | comminiscitote |
| 3. Person Plural | comminiscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | comminiscere |
das Erfinden |
| Genitiv | comminiscendi comminiscundi |
des Erfindens |
| Dativ | comminiscendo comminiscundo |
dem Erfinden |
| Akkusativ | comminiscendum comminiscundum |
das Erfinden |
| Ablativ | comminiscendo comminiscundo |
durch das Erfinden |
| Vokativ | comminiscende comminiscunde |
Erfinden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | comminiscendus comminiscundus |
comminiscenda comminiscunda |
comminiscendum comminiscundum |
| Genitiv | comminiscendi comminiscundi |
comminiscendae comminiscundae |
comminiscendi comminiscundi |
| Dativ | comminiscendo comminiscundo |
comminiscendae comminiscundae |
comminiscendo comminiscundo |
| Akkusativ | comminiscendum comminiscundum |
comminiscendam comminiscundam |
comminiscendum comminiscundum |
| Ablativ | comminiscendo comminiscundo |
comminiscenda comminiscunda |
comminiscendo comminiscundo |
| Vokativ | comminiscende comminiscunde |
comminiscenda comminiscunda |
comminiscendum comminiscundum |
Plural
| Nominativ | comminiscendi comminiscundi |
comminiscendae comminiscundae |
comminiscenda comminiscunda |
| Genitiv | comminiscendorum comminiscundorum |
comminiscendarum comminiscundarum |
comminiscendorum comminiscundorum |
| Dativ | comminiscendis comminiscundis |
comminiscendis comminiscundis |
comminiscendis comminiscundis |
| Akkusativ | comminiscendos comminiscundos |
comminiscendas comminiscundas |
comminiscenda comminiscunda |
| Ablativ | comminiscendis comminiscundis |
comminiscendis comminiscundis |
comminiscendis comminiscundis |
| Vokativ | comminiscendi comminiscundi |
comminiscendae comminiscundae |
comminiscenda comminiscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | comminiscens |
comminiscens |
comminiscens |
| Genitiv | comminiscentis |
comminiscentis |
comminiscentis |
| Dativ | comminiscenti |
comminiscenti |
comminiscenti |
| Akkusativ | comminiscentem |
comminiscentem |
comminiscens |
| Ablativ | comminiscenti comminiscente |
comminiscenti comminiscente |
comminiscenti comminiscente |
| Vokativ | comminiscens |
comminiscens |
comminiscens |
Plural
| Nominativ | comminiscentes |
comminiscentes |
comminiscentia |
| Genitiv | comminiscentium comminiscentum |
comminiscentium comminiscentum |
comminiscentium comminiscentum |
| Dativ | comminiscentibus |
comminiscentibus |
comminiscentibus |
| Akkusativ | comminiscentes |
comminiscentes |
comminiscentia |
| Ablativ | comminiscentibus |
comminiscentibus |
comminiscentibus |
| Vokativ | comminiscentes |
comminiscentes |
comminiscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commentus |
commenta |
commentum |
| Genitiv | commenti |
commentae |
commenti |
| Dativ | commento |
commentae |
commento |
| Akkusativ | commentum |
commentam |
commentum |
| Ablativ | commento |
commenta |
commento |
| Vokativ | commente |
commenta |
commentum |
Plural
| Nominativ | commenti |
commentae |
commenta |
| Genitiv | commentorum |
commentarum |
commentorum |
| Dativ | commentis |
commentis |
commentis |
| Akkusativ | commentos |
commentas |
commenta |
| Ablativ | commentis |
commentis |
commentis |
| Vokativ | commenti |
commentae |
commenta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commenturus |
commentura |
commenturum |
| Genitiv | commenturi |
commenturae |
commenturi |
| Dativ | commenturo |
commenturae |
commenturo |
| Akkusativ | commenturum |
commenturam |
commenturum |
| Ablativ | commenturo |
commentura |
commenturo |
| Vokativ | commenture |
commentura |
commenturum |
Plural
| Nominativ | commenturi |
commenturae |
commentura |
| Genitiv | commenturorum |
commenturarum |
commenturorum |
| Dativ | commenturis |
commenturis |
commenturis |
| Akkusativ | commenturos |
commenturas |
commentura |
| Ablativ | commenturis |
commenturis |
commenturis |
| Vokativ | commenturi |
commenturae |
commentura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| commentum |
commentu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminisco |
ich ersinne |
| 2. Person Singular | comminiscis |
du ersinnst |
| 3. Person Singular | comminiscit |
er/sie/es ersinnt |
| 1. Person Plural | comminiscimus |
wir ersinnen |
| 2. Person Plural | comminiscitis |
ihr ersinnt |
| 3. Person Plural | comminiscunt |
sie ersinnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscor |
ich werde ersonnen |
| 2. Person Singular | comminisceris comminiscere |
du wirst ersonnen |
| 3. Person Singular | comminiscitur |
er/sie/es wird ersonnen |
| 1. Person Plural | comminiscimur |
wir werden ersonnen |
| 2. Person Plural | comminiscimini |
ihr werdet ersonnen |
| 3. Person Plural | comminiscuntur |
sie werden ersonnen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscam |
ich ersinne |
| 2. Person Singular | comminiscas |
du ersinnest |
| 3. Person Singular | comminiscat |
er/sie/es ersinne |
| 1. Person Plural | comminiscamus |
wir ersinnen |
| 2. Person Plural | comminiscatis |
ihr ersinnet |
| 3. Person Plural | comminiscant |
sie ersinnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscar |
ich werde ersonnen |
| 2. Person Singular | comminiscaris comminiscare |
du werdest ersonnen |
| 3. Person Singular | comminiscatur |
er/sie/es werde ersonnen |
| 1. Person Plural | comminiscamur |
wir werden ersonnen |
| 2. Person Plural | comminiscamini |
ihr werdet ersonnen |
| 3. Person Plural | comminiscantur |
sie werden ersonnen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscebam |
ich ersann |
| 2. Person Singular | comminiscebas |
du ersannst |
| 3. Person Singular | comminiscebat |
er/sie/es ersann |
| 1. Person Plural | comminiscebamus |
wir ersannen |
| 2. Person Plural | comminiscebatis |
ihr ersannt |
| 3. Person Plural | comminiscebant |
sie ersannen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscebar |
ich wurde ersonnen |
| 2. Person Singular | comminiscebaris comminiscebare |
du wurdest ersonnen |
| 3. Person Singular | comminiscebatur |
er/sie/es wurde ersonnen |
| 1. Person Plural | comminiscebamur |
wir wurden ersonnen |
| 2. Person Plural | comminiscebamini |
ihr wurdet ersonnen |
| 3. Person Plural | comminiscebantur |
sie wurden ersonnen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscerem |
ich ersänne |
| 2. Person Singular | comminisceres |
du ersännest |
| 3. Person Singular | comminisceret |
er/sie/es ersänne |
| 1. Person Plural | comminisceremus |
wir ersännen |
| 2. Person Plural | comminisceretis |
ihr ersännet |
| 3. Person Plural | comminiscerent |
sie ersännen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscerer |
ich würde ersonnen |
| 2. Person Singular | comminiscereris comminiscerere |
du würdest ersonnen |
| 3. Person Singular | comminisceretur |
er/sie/es würde ersonnen |
| 1. Person Plural | comminisceremur |
wir würden ersonnen |
| 2. Person Plural | comminisceremini |
ihr würdet ersonnen |
| 3. Person Plural | comminiscerentur |
sie würden ersonnen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscam |
ich werde ersinnen |
| 2. Person Singular | comminisces |
du wirst ersinnen |
| 3. Person Singular | comminiscet |
er/sie/es wird ersinnen |
| 1. Person Plural | comminiscemus |
wir werden ersinnen |
| 2. Person Plural | comminiscetis |
ihr werdet ersinnen |
| 3. Person Plural | comminiscent |
sie werden ersinnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscar |
ich werde ersonnen werden |
| 2. Person Singular | comminisceris comminiscere |
du wirst ersonnen werden |
| 3. Person Singular | comminiscetur |
er/sie/es wird ersonnen werden |
| 1. Person Plural | comminiscemur |
wir werden ersonnen werden |
| 2. Person Plural | comminiscemini |
ihr werdet ersonnen werden |
| 3. Person Plural | comminiscentur |
sie werden ersonnen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminisci |
ich habe ersonnen |
| 2. Person Singular | comminiscisti |
du hast ersonnen |
| 3. Person Singular | comminiscit |
er/sie/es hat ersonnen |
| 1. Person Plural | comminiscimus |
wir haben ersonnen |
| 2. Person Plural | comminiscistis |
ihr habt ersonnen |
| 3. Person Plural | comminiscerunt comminiscere |
sie haben ersonnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commentus sum |
ich bin ersonnen worden |
| 2. Person Singular | commentus es |
du bist ersonnen worden |
| 3. Person Singular | commentus est |
er/sie/es ist ersonnen worden |
| 1. Person Plural | commenti sumus |
wir sind ersonnen worden |
| 2. Person Plural | commenti estis |
ihr seid ersonnen worden |
| 3. Person Plural | commenti sunt |
sie sind ersonnen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscerim |
ich habe ersonnen |
| 2. Person Singular | comminisceris |
du habest ersonnen |
| 3. Person Singular | comminiscerit |
er/sie/es habe ersonnen |
| 1. Person Plural | comminiscerimus |
wir haben ersonnen |
| 2. Person Plural | comminisceritis |
ihr habet ersonnen |
| 3. Person Plural | comminiscerint |
sie haben ersonnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commentus sim |
ich sei ersonnen worden |
| 2. Person Singular | commentus sis |
du seiest ersonnen worden |
| 3. Person Singular | commentus sit |
er/sie/es sei ersonnen worden |
| 1. Person Plural | commenti simus |
wir seien ersonnen worden |
| 2. Person Plural | commenti sitis |
ihr seiet ersonnen worden |
| 3. Person Plural | commenti sint |
sie seien ersonnen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminisceram |
ich hatte ersonnen |
| 2. Person Singular | comminisceras |
du hattest ersonnen |
| 3. Person Singular | comminiscerat |
er/sie/es hatte ersonnen |
| 1. Person Plural | comminisceramus |
wir hatten ersonnen |
| 2. Person Plural | comminisceratis |
ihr hattet ersonnen |
| 3. Person Plural | comminiscerant |
sie hatten ersonnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commentus eram |
ich war ersonnen worden |
| 2. Person Singular | commentus eras |
du warst ersonnen worden |
| 3. Person Singular | commentus erat |
er/sie/es war ersonnen worden |
| 1. Person Plural | commenti eramus |
wir waren ersonnen worden |
| 2. Person Plural | commenti eratis |
ihr wart ersonnen worden |
| 3. Person Plural | commenti erant |
sie waren ersonnen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscissem |
ich hätte ersonnen |
| 2. Person Singular | comminiscisses |
du hättest ersonnen |
| 3. Person Singular | comminiscisset |
er/sie/es hätte ersonnen |
| 1. Person Plural | comminiscissemus |
wir hätten ersonnen |
| 2. Person Plural | comminiscissetis |
ihr hättet ersonnen |
| 3. Person Plural | comminiscissent |
sie hätten ersonnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commentus essem |
ich wäre ersonnen worden |
| 2. Person Singular | commentus esses |
du wärest ersonnen worden |
| 3. Person Singular | commentus esset |
er/sie/es wäre ersonnen worden |
| 1. Person Plural | commenti essemus |
wir wären ersonnen worden |
| 2. Person Plural | commenti essetis |
ihr wäret ersonnen worden |
| 3. Person Plural | commenti essent |
sie wären ersonnen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscero |
ich werde ersonnen haben |
| 2. Person Singular | comminisceris |
du wirst ersonnen haben |
| 3. Person Singular | comminiscerit |
er/sie/es wird ersonnen haben |
| 1. Person Plural | comminiscerimus |
wir werden ersonnen haben |
| 2. Person Plural | comminisceritis |
ihr werdet ersonnen haben |
| 3. Person Plural | comminiscerint |
sie werden ersonnen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commentus ero |
ich werde ersonnen worden sein |
| 2. Person Singular | commentus eris |
du wirst ersonnen worden sein |
| 3. Person Singular | commentus erit |
er/sie/es wird ersonnen worden sein |
| 1. Person Plural | commenti erimus |
wir werden ersonnen worden sein |
| 2. Person Plural | commenti eritis |
ihr werdet ersonnen worden sein |
| 3. Person Plural | commenti erunt |
sie werden ersonnen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | comminiscere |
ersinnen |
| Vorzeitigkeit | comminiscisse |
ersonnen haben |
| Nachzeitigkeit | commenturum esse |
ersinnen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | comminisci comminiscier |
ersonnen werden |
| Vorzeitigkeit | commentum esse |
ersonnen worden sein |
| Nachzeitigkeit | commentum iri |
künftig ersonnen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | comminisce |
ersinne; ersinn! |
| 2. Person Plural | comminiscite |
ersinnt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | comminiscito |
| 3. Person Singular | comminiscito |
| 2. Person Plural | comminiscitote |
| 3. Person Plural | comminiscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | comminiscere |
das Ersinnen |
| Genitiv | comminiscendi comminiscundi |
des Ersinnens |
| Dativ | comminiscendo comminiscundo |
dem Ersinnen |
| Akkusativ | comminiscendum comminiscundum |
das Ersinnen |
| Ablativ | comminiscendo comminiscundo |
durch das Ersinnen |
| Vokativ | comminiscende comminiscunde |
Ersinnen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | comminiscendus comminiscundus |
comminiscenda comminiscunda |
comminiscendum comminiscundum |
| Genitiv | comminiscendi comminiscundi |
comminiscendae comminiscundae |
comminiscendi comminiscundi |
| Dativ | comminiscendo comminiscundo |
comminiscendae comminiscundae |
comminiscendo comminiscundo |
| Akkusativ | comminiscendum comminiscundum |
comminiscendam comminiscundam |
comminiscendum comminiscundum |
| Ablativ | comminiscendo comminiscundo |
comminiscenda comminiscunda |
comminiscendo comminiscundo |
| Vokativ | comminiscende comminiscunde |
comminiscenda comminiscunda |
comminiscendum comminiscundum |
Plural
| Nominativ | comminiscendi comminiscundi |
comminiscendae comminiscundae |
comminiscenda comminiscunda |
| Genitiv | comminiscendorum comminiscundorum |
comminiscendarum comminiscundarum |
comminiscendorum comminiscundorum |
| Dativ | comminiscendis comminiscundis |
comminiscendis comminiscundis |
comminiscendis comminiscundis |
| Akkusativ | comminiscendos comminiscundos |
comminiscendas comminiscundas |
comminiscenda comminiscunda |
| Ablativ | comminiscendis comminiscundis |
comminiscendis comminiscundis |
comminiscendis comminiscundis |
| Vokativ | comminiscendi comminiscundi |
comminiscendae comminiscundae |
comminiscenda comminiscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | comminiscens |
comminiscens |
comminiscens |
| Genitiv | comminiscentis |
comminiscentis |
comminiscentis |
| Dativ | comminiscenti |
comminiscenti |
comminiscenti |
| Akkusativ | comminiscentem |
comminiscentem |
comminiscens |
| Ablativ | comminiscenti comminiscente |
comminiscenti comminiscente |
comminiscenti comminiscente |
| Vokativ | comminiscens |
comminiscens |
comminiscens |
Plural
| Nominativ | comminiscentes |
comminiscentes |
comminiscentia |
| Genitiv | comminiscentium comminiscentum |
comminiscentium comminiscentum |
comminiscentium comminiscentum |
| Dativ | comminiscentibus |
comminiscentibus |
comminiscentibus |
| Akkusativ | comminiscentes |
comminiscentes |
comminiscentia |
| Ablativ | comminiscentibus |
comminiscentibus |
comminiscentibus |
| Vokativ | comminiscentes |
comminiscentes |
comminiscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commentus |
commenta |
commentum |
| Genitiv | commenti |
commentae |
commenti |
| Dativ | commento |
commentae |
commento |
| Akkusativ | commentum |
commentam |
commentum |
| Ablativ | commento |
commenta |
commento |
| Vokativ | commente |
commenta |
commentum |
Plural
| Nominativ | commenti |
commentae |
commenta |
| Genitiv | commentorum |
commentarum |
commentorum |
| Dativ | commentis |
commentis |
commentis |
| Akkusativ | commentos |
commentas |
commenta |
| Ablativ | commentis |
commentis |
commentis |
| Vokativ | commenti |
commentae |
commenta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commenturus |
commentura |
commenturum |
| Genitiv | commenturi |
commenturae |
commenturi |
| Dativ | commenturo |
commenturae |
commenturo |
| Akkusativ | commenturum |
commenturam |
commenturum |
| Ablativ | commenturo |
commentura |
commenturo |
| Vokativ | commenture |
commentura |
commenturum |
Plural
| Nominativ | commenturi |
commenturae |
commentura |
| Genitiv | commenturorum |
commenturarum |
commenturorum |
| Dativ | commenturis |
commenturis |
commenturis |
| Akkusativ | commenturos |
commenturas |
commentura |
| Ablativ | commenturis |
commenturis |
commenturis |
| Vokativ | commenturi |
commenturae |
commentura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| commentum |
commentu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminisco |
ich gebe vor |
| 2. Person Singular | comminiscis |
du gibst vor |
| 3. Person Singular | comminiscit |
er/sie/es gibt vor |
| 1. Person Plural | comminiscimus |
wir geben vor |
| 2. Person Plural | comminiscitis |
ihr gebt vor |
| 3. Person Plural | comminiscunt |
sie geben vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscor |
ich werde vorgegeben |
| 2. Person Singular | comminisceris comminiscere |
du wirst vorgegeben |
| 3. Person Singular | comminiscitur |
er/sie/es wird vorgegeben |
| 1. Person Plural | comminiscimur |
wir werden vorgegeben |
| 2. Person Plural | comminiscimini |
ihr werdet vorgegeben |
| 3. Person Plural | comminiscuntur |
sie werden vorgegeben |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscam |
ich gebe vor |
| 2. Person Singular | comminiscas |
du gebest vor |
| 3. Person Singular | comminiscat |
er/sie/es gebe vor |
| 1. Person Plural | comminiscamus |
wir geben vor |
| 2. Person Plural | comminiscatis |
ihr gebet vor |
| 3. Person Plural | comminiscant |
sie geben vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscar |
ich werde vorgegeben |
| 2. Person Singular | comminiscaris comminiscare |
du werdest vorgegeben |
| 3. Person Singular | comminiscatur |
er/sie/es werde vorgegeben |
| 1. Person Plural | comminiscamur |
wir werden vorgegeben |
| 2. Person Plural | comminiscamini |
ihr werdet vorgegeben |
| 3. Person Plural | comminiscantur |
sie werden vorgegeben |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscebam |
ich gab vor |
| 2. Person Singular | comminiscebas |
du gabst vor |
| 3. Person Singular | comminiscebat |
er/sie/es gab vor |
| 1. Person Plural | comminiscebamus |
wir gaben vor |
| 2. Person Plural | comminiscebatis |
ihr gabt vor |
| 3. Person Plural | comminiscebant |
sie gaben vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscebar |
ich wurde vorgegeben |
| 2. Person Singular | comminiscebaris comminiscebare |
du wurdest vorgegeben |
| 3. Person Singular | comminiscebatur |
er/sie/es wurde vorgegeben |
| 1. Person Plural | comminiscebamur |
wir wurden vorgegeben |
| 2. Person Plural | comminiscebamini |
ihr wurdet vorgegeben |
| 3. Person Plural | comminiscebantur |
sie wurden vorgegeben |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscerem |
ich gäbe vor |
| 2. Person Singular | comminisceres |
du gäbest vor |
| 3. Person Singular | comminisceret |
er/sie/es gäbe vor |
| 1. Person Plural | comminisceremus |
wir gäben vor |
| 2. Person Plural | comminisceretis |
ihr gäbet vor |
| 3. Person Plural | comminiscerent |
sie gäben vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscerer |
ich würde vorgegeben |
| 2. Person Singular | comminiscereris comminiscerere |
du würdest vorgegeben |
| 3. Person Singular | comminisceretur |
er/sie/es würde vorgegeben |
| 1. Person Plural | comminisceremur |
wir würden vorgegeben |
| 2. Person Plural | comminisceremini |
ihr würdet vorgegeben |
| 3. Person Plural | comminiscerentur |
sie würden vorgegeben |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscam |
ich werde vorgeben |
| 2. Person Singular | comminisces |
du wirst vorgeben |
| 3. Person Singular | comminiscet |
er/sie/es wird vorgeben |
| 1. Person Plural | comminiscemus |
wir werden vorgeben |
| 2. Person Plural | comminiscetis |
ihr werdet vorgeben |
| 3. Person Plural | comminiscent |
sie werden vorgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscar |
ich werde vorgegeben werden |
| 2. Person Singular | comminisceris comminiscere |
du wirst vorgegeben werden |
| 3. Person Singular | comminiscetur |
er/sie/es wird vorgegeben werden |
| 1. Person Plural | comminiscemur |
wir werden vorgegeben werden |
| 2. Person Plural | comminiscemini |
ihr werdet vorgegeben werden |
| 3. Person Plural | comminiscentur |
sie werden vorgegeben werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminisci |
ich habe vorgegeben |
| 2. Person Singular | comminiscisti |
du hast vorgegeben |
| 3. Person Singular | comminiscit |
er/sie/es hat vorgegeben |
| 1. Person Plural | comminiscimus |
wir haben vorgegeben |
| 2. Person Plural | comminiscistis |
ihr habt vorgegeben |
| 3. Person Plural | comminiscerunt comminiscere |
sie haben vorgegeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commentus sum |
ich bin vorgegeben worden |
| 2. Person Singular | commentus es |
du bist vorgegeben worden |
| 3. Person Singular | commentus est |
er/sie/es ist vorgegeben worden |
| 1. Person Plural | commenti sumus |
wir sind vorgegeben worden |
| 2. Person Plural | commenti estis |
ihr seid vorgegeben worden |
| 3. Person Plural | commenti sunt |
sie sind vorgegeben worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscerim |
ich habe vorgegeben |
| 2. Person Singular | comminisceris |
du habest vorgegeben |
| 3. Person Singular | comminiscerit |
er/sie/es habe vorgegeben |
| 1. Person Plural | comminiscerimus |
wir haben vorgegeben |
| 2. Person Plural | comminisceritis |
ihr habet vorgegeben |
| 3. Person Plural | comminiscerint |
sie haben vorgegeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commentus sim |
ich sei vorgegeben worden |
| 2. Person Singular | commentus sis |
du seiest vorgegeben worden |
| 3. Person Singular | commentus sit |
er/sie/es sei vorgegeben worden |
| 1. Person Plural | commenti simus |
wir seien vorgegeben worden |
| 2. Person Plural | commenti sitis |
ihr seiet vorgegeben worden |
| 3. Person Plural | commenti sint |
sie seien vorgegeben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminisceram |
ich hatte vorgegeben |
| 2. Person Singular | comminisceras |
du hattest vorgegeben |
| 3. Person Singular | comminiscerat |
er/sie/es hatte vorgegeben |
| 1. Person Plural | comminisceramus |
wir hatten vorgegeben |
| 2. Person Plural | comminisceratis |
ihr hattet vorgegeben |
| 3. Person Plural | comminiscerant |
sie hatten vorgegeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commentus eram |
ich war vorgegeben worden |
| 2. Person Singular | commentus eras |
du warst vorgegeben worden |
| 3. Person Singular | commentus erat |
er/sie/es war vorgegeben worden |
| 1. Person Plural | commenti eramus |
wir waren vorgegeben worden |
| 2. Person Plural | commenti eratis |
ihr wart vorgegeben worden |
| 3. Person Plural | commenti erant |
sie waren vorgegeben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscissem |
ich hätte vorgegeben |
| 2. Person Singular | comminiscisses |
du hättest vorgegeben |
| 3. Person Singular | comminiscisset |
er/sie/es hätte vorgegeben |
| 1. Person Plural | comminiscissemus |
wir hätten vorgegeben |
| 2. Person Plural | comminiscissetis |
ihr hättet vorgegeben |
| 3. Person Plural | comminiscissent |
sie hätten vorgegeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commentus essem |
ich wäre vorgegeben worden |
| 2. Person Singular | commentus esses |
du wärest vorgegeben worden |
| 3. Person Singular | commentus esset |
er/sie/es wäre vorgegeben worden |
| 1. Person Plural | commenti essemus |
wir wären vorgegeben worden |
| 2. Person Plural | commenti essetis |
ihr wäret vorgegeben worden |
| 3. Person Plural | commenti essent |
sie wären vorgegeben worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comminiscero |
ich werde vorgegeben haben |
| 2. Person Singular | comminisceris |
du wirst vorgegeben haben |
| 3. Person Singular | comminiscerit |
er/sie/es wird vorgegeben haben |
| 1. Person Plural | comminiscerimus |
wir werden vorgegeben haben |
| 2. Person Plural | comminisceritis |
ihr werdet vorgegeben haben |
| 3. Person Plural | comminiscerint |
sie werden vorgegeben haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commentus ero |
ich werde vorgegeben worden sein |
| 2. Person Singular | commentus eris |
du wirst vorgegeben worden sein |
| 3. Person Singular | commentus erit |
er/sie/es wird vorgegeben worden sein |
| 1. Person Plural | commenti erimus |
wir werden vorgegeben worden sein |
| 2. Person Plural | commenti eritis |
ihr werdet vorgegeben worden sein |
| 3. Person Plural | commenti erunt |
sie werden vorgegeben worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | comminiscere |
vorgeben |
| Vorzeitigkeit | comminiscisse |
vorgegeben haben |
| Nachzeitigkeit | commenturum esse |
vorgeben werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | comminisci comminiscier |
vorgegeben werden |
| Vorzeitigkeit | commentum esse |
vorgegeben worden sein |
| Nachzeitigkeit | commentum iri |
künftig vorgegeben werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | comminisce |
gib vor! |
| 2. Person Plural | comminiscite |
gebt vor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | comminiscito |
| 3. Person Singular | comminiscito |
| 2. Person Plural | comminiscitote |
| 3. Person Plural | comminiscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | comminiscere |
das Vorgeben |
| Genitiv | comminiscendi comminiscundi |
des Vorgebens |
| Dativ | comminiscendo comminiscundo |
dem Vorgeben |
| Akkusativ | comminiscendum comminiscundum |
das Vorgeben |
| Ablativ | comminiscendo comminiscundo |
durch das Vorgeben |
| Vokativ | comminiscende comminiscunde |
Vorgeben! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | comminiscendus comminiscundus |
comminiscenda comminiscunda |
comminiscendum comminiscundum |
| Genitiv | comminiscendi comminiscundi |
comminiscendae comminiscundae |
comminiscendi comminiscundi |
| Dativ | comminiscendo comminiscundo |
comminiscendae comminiscundae |
comminiscendo comminiscundo |
| Akkusativ | comminiscendum comminiscundum |
comminiscendam comminiscundam |
comminiscendum comminiscundum |
| Ablativ | comminiscendo comminiscundo |
comminiscenda comminiscunda |
comminiscendo comminiscundo |
| Vokativ | comminiscende comminiscunde |
comminiscenda comminiscunda |
comminiscendum comminiscundum |
Plural
| Nominativ | comminiscendi comminiscundi |
comminiscendae comminiscundae |
comminiscenda comminiscunda |
| Genitiv | comminiscendorum comminiscundorum |
comminiscendarum comminiscundarum |
comminiscendorum comminiscundorum |
| Dativ | comminiscendis comminiscundis |
comminiscendis comminiscundis |
comminiscendis comminiscundis |
| Akkusativ | comminiscendos comminiscundos |
comminiscendas comminiscundas |
comminiscenda comminiscunda |
| Ablativ | comminiscendis comminiscundis |
comminiscendis comminiscundis |
comminiscendis comminiscundis |
| Vokativ | comminiscendi comminiscundi |
comminiscendae comminiscundae |
comminiscenda comminiscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | comminiscens |
comminiscens |
comminiscens |
| Genitiv | comminiscentis |
comminiscentis |
comminiscentis |
| Dativ | comminiscenti |
comminiscenti |
comminiscenti |
| Akkusativ | comminiscentem |
comminiscentem |
comminiscens |
| Ablativ | comminiscenti comminiscente |
comminiscenti comminiscente |
comminiscenti comminiscente |
| Vokativ | comminiscens |
comminiscens |
comminiscens |
Plural
| Nominativ | comminiscentes |
comminiscentes |
comminiscentia |
| Genitiv | comminiscentium comminiscentum |
comminiscentium comminiscentum |
comminiscentium comminiscentum |
| Dativ | comminiscentibus |
comminiscentibus |
comminiscentibus |
| Akkusativ | comminiscentes |
comminiscentes |
comminiscentia |
| Ablativ | comminiscentibus |
comminiscentibus |
comminiscentibus |
| Vokativ | comminiscentes |
comminiscentes |
comminiscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commentus |
commenta |
commentum |
| Genitiv | commenti |
commentae |
commenti |
| Dativ | commento |
commentae |
commento |
| Akkusativ | commentum |
commentam |
commentum |
| Ablativ | commento |
commenta |
commento |
| Vokativ | commente |
commenta |
commentum |
Plural
| Nominativ | commenti |
commentae |
commenta |
| Genitiv | commentorum |
commentarum |
commentorum |
| Dativ | commentis |
commentis |
commentis |
| Akkusativ | commentos |
commentas |
commenta |
| Ablativ | commentis |
commentis |
commentis |
| Vokativ | commenti |
commentae |
commenta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commenturus |
commentura |
commenturum |
| Genitiv | commenturi |
commenturae |
commenturi |
| Dativ | commenturo |
commenturae |
commenturo |
| Akkusativ | commenturum |
commenturam |
commenturum |
| Ablativ | commenturo |
commentura |
commenturo |
| Vokativ | commenture |
commentura |
commenturum |
Plural
| Nominativ | commenturi |
commenturae |
commentura |
| Genitiv | commenturorum |
commenturarum |
commenturorum |
| Dativ | commenturis |
commenturis |
commenturis |
| Akkusativ | commenturos |
commenturas |
commentura |
| Ablativ | commenturis |
commenturis |
commenturis |
| Vokativ | commenturi |
commenturae |
commentura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| commentum |
commentu |