Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commisceo
|
ich bespreche |
| 2. Person Singular |
commisces
|
du besprichst |
| 3. Person Singular |
commiscet
|
er/sie/es bespricht |
| 1. Person Plural |
commiscemus
|
wir besprechen |
| 2. Person Plural |
commiscetis
|
ihr besprecht |
| 3. Person Plural |
commiscent
|
sie besprechen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commisceor
|
ich werde besprochen |
| 2. Person Singular |
commisceris commiscere
|
du wirst besprochen |
| 3. Person Singular |
commiscetur
|
er/sie/es wird besprochen |
| 1. Person Plural |
commiscemur
|
wir werden besprochen |
| 2. Person Plural |
commiscemini
|
ihr werdet besprochen |
| 3. Person Plural |
commiscentur
|
sie werden besprochen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commisceam
|
ich bespreche |
| 2. Person Singular |
commisceas
|
du besprechest |
| 3. Person Singular |
commisceat
|
er/sie/es bespreche |
| 1. Person Plural |
commisceamus
|
wir besprechen |
| 2. Person Plural |
commisceatis
|
ihr besprechet |
| 3. Person Plural |
commisceant
|
sie besprechen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscear
|
ich werde besprochen |
| 2. Person Singular |
commiscearis commisceare
|
du werdest besprochen |
| 3. Person Singular |
commisceatur
|
er/sie/es werde besprochen |
| 1. Person Plural |
commisceamur
|
wir werden besprochen |
| 2. Person Plural |
commisceamini
|
ihr werdet besprochen |
| 3. Person Plural |
commisceantur
|
sie werden besprochen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebam
|
ich besprach |
| 2. Person Singular |
commiscebas
|
du besprachst |
| 3. Person Singular |
commiscebat
|
er/sie/es besprach |
| 1. Person Plural |
commiscebamus
|
wir besprachen |
| 2. Person Plural |
commiscebatis
|
ihr bespracht |
| 3. Person Plural |
commiscebant
|
sie besprachen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebar
|
ich wurde besprochen |
| 2. Person Singular |
commiscebaris commiscebare
|
du wurdest besprochen |
| 3. Person Singular |
commiscebatur
|
er/sie/es wurde besprochen |
| 1. Person Plural |
commiscebamur
|
wir wurden besprochen |
| 2. Person Plural |
commiscebamini
|
ihr wurdet besprochen |
| 3. Person Plural |
commiscebantur
|
sie wurden besprochen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscerem
|
ich bespräche |
| 2. Person Singular |
commisceres
|
du besprächest |
| 3. Person Singular |
commisceret
|
er/sie/es bespräche |
| 1. Person Plural |
commisceremus
|
wir besprächen |
| 2. Person Plural |
commisceretis
|
ihr besprächet |
| 3. Person Plural |
commiscerent
|
sie besprächen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscerer
|
ich würde besprochen |
| 2. Person Singular |
commiscereris commiscerere
|
du würdest besprochen |
| 3. Person Singular |
commisceretur
|
er/sie/es würde besprochen |
| 1. Person Plural |
commisceremur
|
wir würden besprochen |
| 2. Person Plural |
commisceremini
|
ihr würdet besprochen |
| 3. Person Plural |
commiscerentur
|
sie würden besprochen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebo
|
ich werde besprechen |
| 2. Person Singular |
commiscebis
|
du wirst besprechen |
| 3. Person Singular |
commiscebit
|
er/sie/es wird besprechen |
| 1. Person Plural |
commiscebimus
|
wir werden besprechen |
| 2. Person Plural |
commiscebitis
|
ihr werdet besprechen |
| 3. Person Plural |
commiscebunt
|
sie werden besprechen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebor
|
ich werde besprochen werden |
| 2. Person Singular |
commisceberis commiscebere
|
du wirst besprochen werden |
| 3. Person Singular |
commiscebitur
|
er/sie/es wird besprochen werden |
| 1. Person Plural |
commiscebimur
|
wir werden besprochen werden |
| 2. Person Plural |
commiscebimini
|
ihr werdet besprochen werden |
| 3. Person Plural |
commiscebuntur
|
sie werden besprochen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscui
|
ich habe besprochen |
| 2. Person Singular |
commiscuisti
|
du hast besprochen |
| 3. Person Singular |
commiscuit
|
er/sie/es hat besprochen |
| 1. Person Plural |
commiscuimus
|
wir haben besprochen |
| 2. Person Plural |
commiscuistis
|
ihr habt besprochen |
| 3. Person Plural |
commiscuerunt commiscuere
|
sie haben besprochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus sum
|
ich bin besprochen worden |
| 2. Person Singular |
commixtus es
|
du bist besprochen worden |
| 3. Person Singular |
commixtus est
|
er/sie/es ist besprochen worden |
| 1. Person Plural |
commixti sumus
|
wir sind besprochen worden |
| 2. Person Plural |
commixti estis
|
ihr seid besprochen worden |
| 3. Person Plural |
commixti sunt
|
sie sind besprochen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscuerim
|
ich habe besprochen |
| 2. Person Singular |
commiscueris
|
du habest besprochen |
| 3. Person Singular |
commiscuerit
|
er/sie/es habe besprochen |
| 1. Person Plural |
commiscuerimus
|
wir haben besprochen |
| 2. Person Plural |
commiscueritis
|
ihr habet besprochen |
| 3. Person Plural |
commiscuerint
|
sie haben besprochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus sim
|
ich sei besprochen worden |
| 2. Person Singular |
commixtus sis
|
du seiest besprochen worden |
| 3. Person Singular |
commixtus sit
|
er/sie/es sei besprochen worden |
| 1. Person Plural |
commixti simus
|
wir seien besprochen worden |
| 2. Person Plural |
commixti sitis
|
ihr seiet besprochen worden |
| 3. Person Plural |
commixti sint
|
sie seien besprochen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscueram
|
ich hatte besprochen |
| 2. Person Singular |
commiscueras
|
du hattest besprochen |
| 3. Person Singular |
commiscuerat
|
er/sie/es hatte besprochen |
| 1. Person Plural |
commiscueramus
|
wir hatten besprochen |
| 2. Person Plural |
commiscueratis
|
ihr hattet besprochen |
| 3. Person Plural |
commiscuerant
|
sie hatten besprochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus eram
|
ich war besprochen worden |
| 2. Person Singular |
commixtus eras
|
du warst besprochen worden |
| 3. Person Singular |
commixtus erat
|
er/sie/es war besprochen worden |
| 1. Person Plural |
commixti eramus
|
wir waren besprochen worden |
| 2. Person Plural |
commixti eratis
|
ihr wart besprochen worden |
| 3. Person Plural |
commixti erant
|
sie waren besprochen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscuissem
|
ich hätte besprochen |
| 2. Person Singular |
commiscuisses
|
du hättest besprochen |
| 3. Person Singular |
commiscuisset
|
er/sie/es hätte besprochen |
| 1. Person Plural |
commiscuissemus
|
wir hätten besprochen |
| 2. Person Plural |
commiscuissetis
|
ihr hättet besprochen |
| 3. Person Plural |
commiscuissent
|
sie hätten besprochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus essem
|
ich wäre besprochen worden |
| 2. Person Singular |
commixtus esses
|
du wärest besprochen worden |
| 3. Person Singular |
commixtus esset
|
er/sie/es wäre besprochen worden |
| 1. Person Plural |
commixti essemus
|
wir wären besprochen worden |
| 2. Person Plural |
commixti essetis
|
ihr wäret besprochen worden |
| 3. Person Plural |
commixti essent
|
sie wären besprochen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscuero
|
ich werde besprochen haben |
| 2. Person Singular |
commiscueris
|
du wirst besprochen haben |
| 3. Person Singular |
commiscuerit
|
er/sie/es wird besprochen haben |
| 1. Person Plural |
commiscuerimus
|
wir werden besprochen haben |
| 2. Person Plural |
commiscueritis
|
ihr werdet besprochen haben |
| 3. Person Plural |
commiscuerint
|
sie werden besprochen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus ero
|
ich werde besprochen worden sein |
| 2. Person Singular |
commixtus eris
|
du wirst besprochen worden sein |
| 3. Person Singular |
commixtus erit
|
er/sie/es wird besprochen worden sein |
| 1. Person Plural |
commixti erimus
|
wir werden besprochen worden sein |
| 2. Person Plural |
commixti eritis
|
ihr werdet besprochen worden sein |
| 3. Person Plural |
commixti erunt
|
sie werden besprochen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commiscere
|
besprechen |
| Vorzeitigkeit |
commiscuisse
|
besprochen haben |
| Nachzeitigkeit |
commixturum esse
|
besprechen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commisceri commiscerier
|
besprochen werden |
| Vorzeitigkeit |
commixtum esse
|
besprochen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
commixtum iri
|
künftig besprochen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commisce
|
besprich! |
| 2. Person Plural |
commiscete
|
besprecht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commisceto
|
| 3. Person Singular |
commisceto
|
| 2. Person Plural |
commiscetote
|
| 3. Person Plural |
commiscento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commiscere
|
das Besprechen |
| Genitiv |
commiscendi
|
des Besprechens |
| Dativ |
commiscendo
|
dem Besprechen |
| Akkusativ |
commiscendum
|
das Besprechen |
| Ablativ |
commiscendo
|
durch das Besprechen |
| Vokativ |
commiscende
|
Besprechen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiscendus
|
commiscenda
|
commiscendum
|
| Genitiv |
commiscendi
|
commiscendae
|
commiscendi
|
| Dativ |
commiscendo
|
commiscendae
|
commiscendo
|
| Akkusativ |
commiscendum
|
commiscendam
|
commiscendum
|
| Ablativ |
commiscendo
|
commiscenda
|
commiscendo
|
| Vokativ |
commiscende
|
commiscenda
|
commiscendum
|
Plural
| Nominativ |
commiscendi
|
commiscendae
|
commiscenda
|
| Genitiv |
commiscendorum
|
commiscendarum
|
commiscendorum
|
| Dativ |
commiscendis
|
commiscendis
|
commiscendis
|
| Akkusativ |
commiscendos
|
commiscendas
|
commiscenda
|
| Ablativ |
commiscendis
|
commiscendis
|
commiscendis
|
| Vokativ |
commiscendi
|
commiscendae
|
commiscenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiscens
|
commiscens
|
commiscens
|
| Genitiv |
commiscentis
|
commiscentis
|
commiscentis
|
| Dativ |
commiscenti
|
commiscenti
|
commiscenti
|
| Akkusativ |
commiscentem
|
commiscentem
|
commiscens
|
| Ablativ |
commiscenti commiscente
|
commiscenti commiscente
|
commiscenti commiscente
|
| Vokativ |
commiscens
|
commiscens
|
commiscens
|
Plural
| Nominativ |
commiscentes
|
commiscentes
|
commiscentia
|
| Genitiv |
commiscentium commiscentum
|
commiscentium commiscentum
|
commiscentium commiscentum
|
| Dativ |
commiscentibus
|
commiscentibus
|
commiscentibus
|
| Akkusativ |
commiscentes
|
commiscentes
|
commiscentia
|
| Ablativ |
commiscentibus
|
commiscentibus
|
commiscentibus
|
| Vokativ |
commiscentes
|
commiscentes
|
commiscentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commixtus
|
commixta
|
commixtum
|
| Genitiv |
commixti
|
commixtae
|
commixti
|
| Dativ |
commixto
|
commixtae
|
commixto
|
| Akkusativ |
commixtum
|
commixtam
|
commixtum
|
| Ablativ |
commixto
|
commixta
|
commixto
|
| Vokativ |
commixte
|
commixta
|
commixtum
|
Plural
| Nominativ |
commixti
|
commixtae
|
commixta
|
| Genitiv |
commixtorum
|
commixtarum
|
commixtorum
|
| Dativ |
commixtis
|
commixtis
|
commixtis
|
| Akkusativ |
commixtos
|
commixtas
|
commixta
|
| Ablativ |
commixtis
|
commixtis
|
commixtis
|
| Vokativ |
commixti
|
commixtae
|
commixta
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commixturus
|
commixtura
|
commixturum
|
| Genitiv |
commixturi
|
commixturae
|
commixturi
|
| Dativ |
commixturo
|
commixturae
|
commixturo
|
| Akkusativ |
commixturum
|
commixturam
|
commixturum
|
| Ablativ |
commixturo
|
commixtura
|
commixturo
|
| Vokativ |
commixture
|
commixtura
|
commixturum
|
Plural
| Nominativ |
commixturi
|
commixturae
|
commixtura
|
| Genitiv |
commixturorum
|
commixturarum
|
commixturorum
|
| Dativ |
commixturis
|
commixturis
|
commixturis
|
| Akkusativ |
commixturos
|
commixturas
|
commixtura
|
| Ablativ |
commixturis
|
commixturis
|
commixturis
|
| Vokativ |
commixturi
|
commixturae
|
commixtura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commixtum
|
commixtu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commisceo
|
|
| 2. Person Singular |
commisces
|
|
| 3. Person Singular |
commiscet
|
|
| 1. Person Plural |
commiscemus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscetis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commisceor
|
|
| 2. Person Singular |
commisceris commiscere
|
|
| 3. Person Singular |
commiscetur
|
|
| 1. Person Plural |
commiscemur
|
|
| 2. Person Plural |
commiscemini
|
|
| 3. Person Plural |
commiscentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commisceam
|
|
| 2. Person Singular |
commisceas
|
|
| 3. Person Singular |
commisceat
|
|
| 1. Person Plural |
commisceamus
|
|
| 2. Person Plural |
commisceatis
|
|
| 3. Person Plural |
commisceant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscear
|
|
| 2. Person Singular |
commiscearis commisceare
|
|
| 3. Person Singular |
commisceatur
|
|
| 1. Person Plural |
commisceamur
|
|
| 2. Person Plural |
commisceamini
|
|
| 3. Person Plural |
commisceantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebam
|
|
| 2. Person Singular |
commiscebas
|
|
| 3. Person Singular |
commiscebat
|
|
| 1. Person Plural |
commiscebamus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscebatis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscebant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebar
|
|
| 2. Person Singular |
commiscebaris commiscebare
|
|
| 3. Person Singular |
commiscebatur
|
|
| 1. Person Plural |
commiscebamur
|
|
| 2. Person Plural |
commiscebamini
|
|
| 3. Person Plural |
commiscebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscerem
|
|
| 2. Person Singular |
commisceres
|
|
| 3. Person Singular |
commisceret
|
|
| 1. Person Plural |
commisceremus
|
|
| 2. Person Plural |
commisceretis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscerer
|
|
| 2. Person Singular |
commiscereris commiscerere
|
|
| 3. Person Singular |
commisceretur
|
|
| 1. Person Plural |
commisceremur
|
|
| 2. Person Plural |
commisceremini
|
|
| 3. Person Plural |
commiscerentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebo
|
|
| 2. Person Singular |
commiscebis
|
|
| 3. Person Singular |
commiscebit
|
|
| 1. Person Plural |
commiscebimus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscebitis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscebunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebor
|
|
| 2. Person Singular |
commisceberis commiscebere
|
|
| 3. Person Singular |
commiscebitur
|
|
| 1. Person Plural |
commiscebimur
|
|
| 2. Person Plural |
commiscebimini
|
|
| 3. Person Plural |
commiscebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscui
|
|
| 2. Person Singular |
commiscuisti
|
|
| 3. Person Singular |
commiscuit
|
|
| 1. Person Plural |
commiscuimus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscuistis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscuerunt commiscuere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus sum
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus es
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus est
|
|
| 1. Person Plural |
commixti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti estis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscuerim
|
|
| 2. Person Singular |
commiscueris
|
|
| 3. Person Singular |
commiscuerit
|
|
| 1. Person Plural |
commiscuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscueritis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus sim
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus sis
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus sit
|
|
| 1. Person Plural |
commixti simus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscueram
|
|
| 2. Person Singular |
commiscueras
|
|
| 3. Person Singular |
commiscuerat
|
|
| 1. Person Plural |
commiscueramus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscueratis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscuerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus eram
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus eras
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus erat
|
|
| 1. Person Plural |
commixti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscuissem
|
|
| 2. Person Singular |
commiscuisses
|
|
| 3. Person Singular |
commiscuisset
|
|
| 1. Person Plural |
commiscuissemus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscuissetis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscuissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus essem
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus esses
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus esset
|
|
| 1. Person Plural |
commixti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscuero
|
|
| 2. Person Singular |
commiscueris
|
|
| 3. Person Singular |
commiscuerit
|
|
| 1. Person Plural |
commiscuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscueritis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus ero
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus eris
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus erit
|
|
| 1. Person Plural |
commixti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commiscere
|
|
| Vorzeitigkeit |
commiscuisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commixturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commisceri commiscerier
|
|
| Vorzeitigkeit |
commixtum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commixtum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commisce
|
! |
| 2. Person Plural |
commiscete
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commisceto
|
| 3. Person Singular |
commisceto
|
| 2. Person Plural |
commiscetote
|
| 3. Person Plural |
commiscento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commiscere
|
|
| Genitiv |
commiscendi
|
|
| Dativ |
commiscendo
|
|
| Akkusativ |
commiscendum
|
|
| Ablativ |
commiscendo
|
|
| Vokativ |
commiscende
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiscendus
|
commiscenda
|
commiscendum
|
| Genitiv |
commiscendi
|
commiscendae
|
commiscendi
|
| Dativ |
commiscendo
|
commiscendae
|
commiscendo
|
| Akkusativ |
commiscendum
|
commiscendam
|
commiscendum
|
| Ablativ |
commiscendo
|
commiscenda
|
commiscendo
|
| Vokativ |
commiscende
|
commiscenda
|
commiscendum
|
Plural
| Nominativ |
commiscendi
|
commiscendae
|
commiscenda
|
| Genitiv |
commiscendorum
|
commiscendarum
|
commiscendorum
|
| Dativ |
commiscendis
|
commiscendis
|
commiscendis
|
| Akkusativ |
commiscendos
|
commiscendas
|
commiscenda
|
| Ablativ |
commiscendis
|
commiscendis
|
commiscendis
|
| Vokativ |
commiscendi
|
commiscendae
|
commiscenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiscens
|
commiscens
|
commiscens
|
| Genitiv |
commiscentis
|
commiscentis
|
commiscentis
|
| Dativ |
commiscenti
|
commiscenti
|
commiscenti
|
| Akkusativ |
commiscentem
|
commiscentem
|
commiscens
|
| Ablativ |
commiscenti commiscente
|
commiscenti commiscente
|
commiscenti commiscente
|
| Vokativ |
commiscens
|
commiscens
|
commiscens
|
Plural
| Nominativ |
commiscentes
|
commiscentes
|
commiscentia
|
| Genitiv |
commiscentium commiscentum
|
commiscentium commiscentum
|
commiscentium commiscentum
|
| Dativ |
commiscentibus
|
commiscentibus
|
commiscentibus
|
| Akkusativ |
commiscentes
|
commiscentes
|
commiscentia
|
| Ablativ |
commiscentibus
|
commiscentibus
|
commiscentibus
|
| Vokativ |
commiscentes
|
commiscentes
|
commiscentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commixtus
|
commixta
|
commixtum
|
| Genitiv |
commixti
|
commixtae
|
commixti
|
| Dativ |
commixto
|
commixtae
|
commixto
|
| Akkusativ |
commixtum
|
commixtam
|
commixtum
|
| Ablativ |
commixto
|
commixta
|
commixto
|
| Vokativ |
commixte
|
commixta
|
commixtum
|
Plural
| Nominativ |
commixti
|
commixtae
|
commixta
|
| Genitiv |
commixtorum
|
commixtarum
|
commixtorum
|
| Dativ |
commixtis
|
commixtis
|
commixtis
|
| Akkusativ |
commixtos
|
commixtas
|
commixta
|
| Ablativ |
commixtis
|
commixtis
|
commixtis
|
| Vokativ |
commixti
|
commixtae
|
commixta
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commixturus
|
commixtura
|
commixturum
|
| Genitiv |
commixturi
|
commixturae
|
commixturi
|
| Dativ |
commixturo
|
commixturae
|
commixturo
|
| Akkusativ |
commixturum
|
commixturam
|
commixturum
|
| Ablativ |
commixturo
|
commixtura
|
commixturo
|
| Vokativ |
commixture
|
commixtura
|
commixturum
|
Plural
| Nominativ |
commixturi
|
commixturae
|
commixtura
|
| Genitiv |
commixturorum
|
commixturarum
|
commixturorum
|
| Dativ |
commixturis
|
commixturis
|
commixturis
|
| Akkusativ |
commixturos
|
commixturas
|
commixtura
|
| Ablativ |
commixturis
|
commixturis
|
commixturis
|
| Vokativ |
commixturi
|
commixturae
|
commixtura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commixtum
|
commixtu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commisceo
|
|
| 2. Person Singular |
commisces
|
|
| 3. Person Singular |
commiscet
|
|
| 1. Person Plural |
commiscemus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscetis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commisceor
|
|
| 2. Person Singular |
commisceris commiscere
|
|
| 3. Person Singular |
commiscetur
|
|
| 1. Person Plural |
commiscemur
|
|
| 2. Person Plural |
commiscemini
|
|
| 3. Person Plural |
commiscentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commisceam
|
|
| 2. Person Singular |
commisceas
|
|
| 3. Person Singular |
commisceat
|
|
| 1. Person Plural |
commisceamus
|
|
| 2. Person Plural |
commisceatis
|
|
| 3. Person Plural |
commisceant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscear
|
|
| 2. Person Singular |
commiscearis commisceare
|
|
| 3. Person Singular |
commisceatur
|
|
| 1. Person Plural |
commisceamur
|
|
| 2. Person Plural |
commisceamini
|
|
| 3. Person Plural |
commisceantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebam
|
|
| 2. Person Singular |
commiscebas
|
|
| 3. Person Singular |
commiscebat
|
|
| 1. Person Plural |
commiscebamus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscebatis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscebant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebar
|
|
| 2. Person Singular |
commiscebaris commiscebare
|
|
| 3. Person Singular |
commiscebatur
|
|
| 1. Person Plural |
commiscebamur
|
|
| 2. Person Plural |
commiscebamini
|
|
| 3. Person Plural |
commiscebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscerem
|
|
| 2. Person Singular |
commisceres
|
|
| 3. Person Singular |
commisceret
|
|
| 1. Person Plural |
commisceremus
|
|
| 2. Person Plural |
commisceretis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscerer
|
|
| 2. Person Singular |
commiscereris commiscerere
|
|
| 3. Person Singular |
commisceretur
|
|
| 1. Person Plural |
commisceremur
|
|
| 2. Person Plural |
commisceremini
|
|
| 3. Person Plural |
commiscerentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebo
|
|
| 2. Person Singular |
commiscebis
|
|
| 3. Person Singular |
commiscebit
|
|
| 1. Person Plural |
commiscebimus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscebitis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscebunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebor
|
|
| 2. Person Singular |
commisceberis commiscebere
|
|
| 3. Person Singular |
commiscebitur
|
|
| 1. Person Plural |
commiscebimur
|
|
| 2. Person Plural |
commiscebimini
|
|
| 3. Person Plural |
commiscebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscui
|
|
| 2. Person Singular |
commiscuisti
|
|
| 3. Person Singular |
commiscuit
|
|
| 1. Person Plural |
commiscuimus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscuistis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscuerunt commiscuere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus sum
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus es
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus est
|
|
| 1. Person Plural |
commixti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti estis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscuerim
|
|
| 2. Person Singular |
commiscueris
|
|
| 3. Person Singular |
commiscuerit
|
|
| 1. Person Plural |
commiscuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscueritis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus sim
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus sis
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus sit
|
|
| 1. Person Plural |
commixti simus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscueram
|
|
| 2. Person Singular |
commiscueras
|
|
| 3. Person Singular |
commiscuerat
|
|
| 1. Person Plural |
commiscueramus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscueratis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscuerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus eram
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus eras
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus erat
|
|
| 1. Person Plural |
commixti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscuissem
|
|
| 2. Person Singular |
commiscuisses
|
|
| 3. Person Singular |
commiscuisset
|
|
| 1. Person Plural |
commiscuissemus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscuissetis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscuissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus essem
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus esses
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus esset
|
|
| 1. Person Plural |
commixti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscuero
|
|
| 2. Person Singular |
commiscueris
|
|
| 3. Person Singular |
commiscuerit
|
|
| 1. Person Plural |
commiscuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscueritis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus ero
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus eris
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus erit
|
|
| 1. Person Plural |
commixti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commiscere
|
|
| Vorzeitigkeit |
commiscuisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commixturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commisceri commiscerier
|
|
| Vorzeitigkeit |
commixtum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commixtum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commisce
|
! |
| 2. Person Plural |
commiscete
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commisceto
|
| 3. Person Singular |
commisceto
|
| 2. Person Plural |
commiscetote
|
| 3. Person Plural |
commiscento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commiscere
|
|
| Genitiv |
commiscendi
|
|
| Dativ |
commiscendo
|
|
| Akkusativ |
commiscendum
|
|
| Ablativ |
commiscendo
|
|
| Vokativ |
commiscende
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiscendus
|
commiscenda
|
commiscendum
|
| Genitiv |
commiscendi
|
commiscendae
|
commiscendi
|
| Dativ |
commiscendo
|
commiscendae
|
commiscendo
|
| Akkusativ |
commiscendum
|
commiscendam
|
commiscendum
|
| Ablativ |
commiscendo
|
commiscenda
|
commiscendo
|
| Vokativ |
commiscende
|
commiscenda
|
commiscendum
|
Plural
| Nominativ |
commiscendi
|
commiscendae
|
commiscenda
|
| Genitiv |
commiscendorum
|
commiscendarum
|
commiscendorum
|
| Dativ |
commiscendis
|
commiscendis
|
commiscendis
|
| Akkusativ |
commiscendos
|
commiscendas
|
commiscenda
|
| Ablativ |
commiscendis
|
commiscendis
|
commiscendis
|
| Vokativ |
commiscendi
|
commiscendae
|
commiscenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiscens
|
commiscens
|
commiscens
|
| Genitiv |
commiscentis
|
commiscentis
|
commiscentis
|
| Dativ |
commiscenti
|
commiscenti
|
commiscenti
|
| Akkusativ |
commiscentem
|
commiscentem
|
commiscens
|
| Ablativ |
commiscenti commiscente
|
commiscenti commiscente
|
commiscenti commiscente
|
| Vokativ |
commiscens
|
commiscens
|
commiscens
|
Plural
| Nominativ |
commiscentes
|
commiscentes
|
commiscentia
|
| Genitiv |
commiscentium commiscentum
|
commiscentium commiscentum
|
commiscentium commiscentum
|
| Dativ |
commiscentibus
|
commiscentibus
|
commiscentibus
|
| Akkusativ |
commiscentes
|
commiscentes
|
commiscentia
|
| Ablativ |
commiscentibus
|
commiscentibus
|
commiscentibus
|
| Vokativ |
commiscentes
|
commiscentes
|
commiscentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commixtus
|
commixta
|
commixtum
|
| Genitiv |
commixti
|
commixtae
|
commixti
|
| Dativ |
commixto
|
commixtae
|
commixto
|
| Akkusativ |
commixtum
|
commixtam
|
commixtum
|
| Ablativ |
commixto
|
commixta
|
commixto
|
| Vokativ |
commixte
|
commixta
|
commixtum
|
Plural
| Nominativ |
commixti
|
commixtae
|
commixta
|
| Genitiv |
commixtorum
|
commixtarum
|
commixtorum
|
| Dativ |
commixtis
|
commixtis
|
commixtis
|
| Akkusativ |
commixtos
|
commixtas
|
commixta
|
| Ablativ |
commixtis
|
commixtis
|
commixtis
|
| Vokativ |
commixti
|
commixtae
|
commixta
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commixturus
|
commixtura
|
commixturum
|
| Genitiv |
commixturi
|
commixturae
|
commixturi
|
| Dativ |
commixturo
|
commixturae
|
commixturo
|
| Akkusativ |
commixturum
|
commixturam
|
commixturum
|
| Ablativ |
commixturo
|
commixtura
|
commixturo
|
| Vokativ |
commixture
|
commixtura
|
commixturum
|
Plural
| Nominativ |
commixturi
|
commixturae
|
commixtura
|
| Genitiv |
commixturorum
|
commixturarum
|
commixturorum
|
| Dativ |
commixturis
|
commixturis
|
commixturis
|
| Akkusativ |
commixturos
|
commixturas
|
commixtura
|
| Ablativ |
commixturis
|
commixturis
|
commixturis
|
| Vokativ |
commixturi
|
commixturae
|
commixtura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commixtum
|
commixtu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commisceo
|
|
| 2. Person Singular |
commisces
|
|
| 3. Person Singular |
commiscet
|
|
| 1. Person Plural |
commiscemus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscetis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commisceor
|
|
| 2. Person Singular |
commisceris commiscere
|
|
| 3. Person Singular |
commiscetur
|
|
| 1. Person Plural |
commiscemur
|
|
| 2. Person Plural |
commiscemini
|
|
| 3. Person Plural |
commiscentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commisceam
|
|
| 2. Person Singular |
commisceas
|
|
| 3. Person Singular |
commisceat
|
|
| 1. Person Plural |
commisceamus
|
|
| 2. Person Plural |
commisceatis
|
|
| 3. Person Plural |
commisceant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscear
|
|
| 2. Person Singular |
commiscearis commisceare
|
|
| 3. Person Singular |
commisceatur
|
|
| 1. Person Plural |
commisceamur
|
|
| 2. Person Plural |
commisceamini
|
|
| 3. Person Plural |
commisceantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebam
|
|
| 2. Person Singular |
commiscebas
|
|
| 3. Person Singular |
commiscebat
|
|
| 1. Person Plural |
commiscebamus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscebatis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscebant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebar
|
|
| 2. Person Singular |
commiscebaris commiscebare
|
|
| 3. Person Singular |
commiscebatur
|
|
| 1. Person Plural |
commiscebamur
|
|
| 2. Person Plural |
commiscebamini
|
|
| 3. Person Plural |
commiscebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscerem
|
|
| 2. Person Singular |
commisceres
|
|
| 3. Person Singular |
commisceret
|
|
| 1. Person Plural |
commisceremus
|
|
| 2. Person Plural |
commisceretis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscerer
|
|
| 2. Person Singular |
commiscereris commiscerere
|
|
| 3. Person Singular |
commisceretur
|
|
| 1. Person Plural |
commisceremur
|
|
| 2. Person Plural |
commisceremini
|
|
| 3. Person Plural |
commiscerentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebo
|
|
| 2. Person Singular |
commiscebis
|
|
| 3. Person Singular |
commiscebit
|
|
| 1. Person Plural |
commiscebimus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscebitis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscebunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebor
|
|
| 2. Person Singular |
commisceberis commiscebere
|
|
| 3. Person Singular |
commiscebitur
|
|
| 1. Person Plural |
commiscebimur
|
|
| 2. Person Plural |
commiscebimini
|
|
| 3. Person Plural |
commiscebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscui
|
|
| 2. Person Singular |
commiscuisti
|
|
| 3. Person Singular |
commiscuit
|
|
| 1. Person Plural |
commiscuimus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscuistis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscuerunt commiscuere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus sum
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus es
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus est
|
|
| 1. Person Plural |
commixti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti estis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscuerim
|
|
| 2. Person Singular |
commiscueris
|
|
| 3. Person Singular |
commiscuerit
|
|
| 1. Person Plural |
commiscuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscueritis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus sim
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus sis
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus sit
|
|
| 1. Person Plural |
commixti simus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscueram
|
|
| 2. Person Singular |
commiscueras
|
|
| 3. Person Singular |
commiscuerat
|
|
| 1. Person Plural |
commiscueramus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscueratis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscuerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus eram
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus eras
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus erat
|
|
| 1. Person Plural |
commixti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscuissem
|
|
| 2. Person Singular |
commiscuisses
|
|
| 3. Person Singular |
commiscuisset
|
|
| 1. Person Plural |
commiscuissemus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscuissetis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscuissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus essem
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus esses
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus esset
|
|
| 1. Person Plural |
commixti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscuero
|
|
| 2. Person Singular |
commiscueris
|
|
| 3. Person Singular |
commiscuerit
|
|
| 1. Person Plural |
commiscuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscueritis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus ero
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus eris
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus erit
|
|
| 1. Person Plural |
commixti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commiscere
|
|
| Vorzeitigkeit |
commiscuisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commixturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commisceri commiscerier
|
|
| Vorzeitigkeit |
commixtum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commixtum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commisce
|
! |
| 2. Person Plural |
commiscete
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commisceto
|
| 3. Person Singular |
commisceto
|
| 2. Person Plural |
commiscetote
|
| 3. Person Plural |
commiscento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commiscere
|
|
| Genitiv |
commiscendi
|
|
| Dativ |
commiscendo
|
|
| Akkusativ |
commiscendum
|
|
| Ablativ |
commiscendo
|
|
| Vokativ |
commiscende
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiscendus
|
commiscenda
|
commiscendum
|
| Genitiv |
commiscendi
|
commiscendae
|
commiscendi
|
| Dativ |
commiscendo
|
commiscendae
|
commiscendo
|
| Akkusativ |
commiscendum
|
commiscendam
|
commiscendum
|
| Ablativ |
commiscendo
|
commiscenda
|
commiscendo
|
| Vokativ |
commiscende
|
commiscenda
|
commiscendum
|
Plural
| Nominativ |
commiscendi
|
commiscendae
|
commiscenda
|
| Genitiv |
commiscendorum
|
commiscendarum
|
commiscendorum
|
| Dativ |
commiscendis
|
commiscendis
|
commiscendis
|
| Akkusativ |
commiscendos
|
commiscendas
|
commiscenda
|
| Ablativ |
commiscendis
|
commiscendis
|
commiscendis
|
| Vokativ |
commiscendi
|
commiscendae
|
commiscenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiscens
|
commiscens
|
commiscens
|
| Genitiv |
commiscentis
|
commiscentis
|
commiscentis
|
| Dativ |
commiscenti
|
commiscenti
|
commiscenti
|
| Akkusativ |
commiscentem
|
commiscentem
|
commiscens
|
| Ablativ |
commiscenti commiscente
|
commiscenti commiscente
|
commiscenti commiscente
|
| Vokativ |
commiscens
|
commiscens
|
commiscens
|
Plural
| Nominativ |
commiscentes
|
commiscentes
|
commiscentia
|
| Genitiv |
commiscentium commiscentum
|
commiscentium commiscentum
|
commiscentium commiscentum
|
| Dativ |
commiscentibus
|
commiscentibus
|
commiscentibus
|
| Akkusativ |
commiscentes
|
commiscentes
|
commiscentia
|
| Ablativ |
commiscentibus
|
commiscentibus
|
commiscentibus
|
| Vokativ |
commiscentes
|
commiscentes
|
commiscentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commixtus
|
commixta
|
commixtum
|
| Genitiv |
commixti
|
commixtae
|
commixti
|
| Dativ |
commixto
|
commixtae
|
commixto
|
| Akkusativ |
commixtum
|
commixtam
|
commixtum
|
| Ablativ |
commixto
|
commixta
|
commixto
|
| Vokativ |
commixte
|
commixta
|
commixtum
|
Plural
| Nominativ |
commixti
|
commixtae
|
commixta
|
| Genitiv |
commixtorum
|
commixtarum
|
commixtorum
|
| Dativ |
commixtis
|
commixtis
|
commixtis
|
| Akkusativ |
commixtos
|
commixtas
|
commixta
|
| Ablativ |
commixtis
|
commixtis
|
commixtis
|
| Vokativ |
commixti
|
commixtae
|
commixta
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commixturus
|
commixtura
|
commixturum
|
| Genitiv |
commixturi
|
commixturae
|
commixturi
|
| Dativ |
commixturo
|
commixturae
|
commixturo
|
| Akkusativ |
commixturum
|
commixturam
|
commixturum
|
| Ablativ |
commixturo
|
commixtura
|
commixturo
|
| Vokativ |
commixture
|
commixtura
|
commixturum
|
Plural
| Nominativ |
commixturi
|
commixturae
|
commixtura
|
| Genitiv |
commixturorum
|
commixturarum
|
commixturorum
|
| Dativ |
commixturis
|
commixturis
|
commixturis
|
| Akkusativ |
commixturos
|
commixturas
|
commixtura
|
| Ablativ |
commixturis
|
commixturis
|
commixturis
|
| Vokativ |
commixturi
|
commixturae
|
commixtura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commixtum
|
commixtu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commisceo
|
|
| 2. Person Singular |
commisces
|
|
| 3. Person Singular |
commiscet
|
|
| 1. Person Plural |
commiscemus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscetis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commisceor
|
|
| 2. Person Singular |
commisceris commiscere
|
|
| 3. Person Singular |
commiscetur
|
|
| 1. Person Plural |
commiscemur
|
|
| 2. Person Plural |
commiscemini
|
|
| 3. Person Plural |
commiscentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commisceam
|
|
| 2. Person Singular |
commisceas
|
|
| 3. Person Singular |
commisceat
|
|
| 1. Person Plural |
commisceamus
|
|
| 2. Person Plural |
commisceatis
|
|
| 3. Person Plural |
commisceant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscear
|
|
| 2. Person Singular |
commiscearis commisceare
|
|
| 3. Person Singular |
commisceatur
|
|
| 1. Person Plural |
commisceamur
|
|
| 2. Person Plural |
commisceamini
|
|
| 3. Person Plural |
commisceantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebam
|
|
| 2. Person Singular |
commiscebas
|
|
| 3. Person Singular |
commiscebat
|
|
| 1. Person Plural |
commiscebamus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscebatis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscebant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebar
|
|
| 2. Person Singular |
commiscebaris commiscebare
|
|
| 3. Person Singular |
commiscebatur
|
|
| 1. Person Plural |
commiscebamur
|
|
| 2. Person Plural |
commiscebamini
|
|
| 3. Person Plural |
commiscebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscerem
|
|
| 2. Person Singular |
commisceres
|
|
| 3. Person Singular |
commisceret
|
|
| 1. Person Plural |
commisceremus
|
|
| 2. Person Plural |
commisceretis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscerer
|
|
| 2. Person Singular |
commiscereris commiscerere
|
|
| 3. Person Singular |
commisceretur
|
|
| 1. Person Plural |
commisceremur
|
|
| 2. Person Plural |
commisceremini
|
|
| 3. Person Plural |
commiscerentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebo
|
|
| 2. Person Singular |
commiscebis
|
|
| 3. Person Singular |
commiscebit
|
|
| 1. Person Plural |
commiscebimus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscebitis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscebunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebor
|
|
| 2. Person Singular |
commisceberis commiscebere
|
|
| 3. Person Singular |
commiscebitur
|
|
| 1. Person Plural |
commiscebimur
|
|
| 2. Person Plural |
commiscebimini
|
|
| 3. Person Plural |
commiscebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscui
|
|
| 2. Person Singular |
commiscuisti
|
|
| 3. Person Singular |
commiscuit
|
|
| 1. Person Plural |
commiscuimus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscuistis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscuerunt commiscuere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus sum
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus es
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus est
|
|
| 1. Person Plural |
commixti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti estis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscuerim
|
|
| 2. Person Singular |
commiscueris
|
|
| 3. Person Singular |
commiscuerit
|
|
| 1. Person Plural |
commiscuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscueritis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus sim
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus sis
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus sit
|
|
| 1. Person Plural |
commixti simus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscueram
|
|
| 2. Person Singular |
commiscueras
|
|
| 3. Person Singular |
commiscuerat
|
|
| 1. Person Plural |
commiscueramus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscueratis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscuerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus eram
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus eras
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus erat
|
|
| 1. Person Plural |
commixti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscuissem
|
|
| 2. Person Singular |
commiscuisses
|
|
| 3. Person Singular |
commiscuisset
|
|
| 1. Person Plural |
commiscuissemus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscuissetis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscuissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus essem
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus esses
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus esset
|
|
| 1. Person Plural |
commixti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscuero
|
|
| 2. Person Singular |
commiscueris
|
|
| 3. Person Singular |
commiscuerit
|
|
| 1. Person Plural |
commiscuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscueritis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus ero
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus eris
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus erit
|
|
| 1. Person Plural |
commixti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commiscere
|
|
| Vorzeitigkeit |
commiscuisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commixturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commisceri commiscerier
|
|
| Vorzeitigkeit |
commixtum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commixtum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commisce
|
! |
| 2. Person Plural |
commiscete
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commisceto
|
| 3. Person Singular |
commisceto
|
| 2. Person Plural |
commiscetote
|
| 3. Person Plural |
commiscento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commiscere
|
|
| Genitiv |
commiscendi
|
|
| Dativ |
commiscendo
|
|
| Akkusativ |
commiscendum
|
|
| Ablativ |
commiscendo
|
|
| Vokativ |
commiscende
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiscendus
|
commiscenda
|
commiscendum
|
| Genitiv |
commiscendi
|
commiscendae
|
commiscendi
|
| Dativ |
commiscendo
|
commiscendae
|
commiscendo
|
| Akkusativ |
commiscendum
|
commiscendam
|
commiscendum
|
| Ablativ |
commiscendo
|
commiscenda
|
commiscendo
|
| Vokativ |
commiscende
|
commiscenda
|
commiscendum
|
Plural
| Nominativ |
commiscendi
|
commiscendae
|
commiscenda
|
| Genitiv |
commiscendorum
|
commiscendarum
|
commiscendorum
|
| Dativ |
commiscendis
|
commiscendis
|
commiscendis
|
| Akkusativ |
commiscendos
|
commiscendas
|
commiscenda
|
| Ablativ |
commiscendis
|
commiscendis
|
commiscendis
|
| Vokativ |
commiscendi
|
commiscendae
|
commiscenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiscens
|
commiscens
|
commiscens
|
| Genitiv |
commiscentis
|
commiscentis
|
commiscentis
|
| Dativ |
commiscenti
|
commiscenti
|
commiscenti
|
| Akkusativ |
commiscentem
|
commiscentem
|
commiscens
|
| Ablativ |
commiscenti commiscente
|
commiscenti commiscente
|
commiscenti commiscente
|
| Vokativ |
commiscens
|
commiscens
|
commiscens
|
Plural
| Nominativ |
commiscentes
|
commiscentes
|
commiscentia
|
| Genitiv |
commiscentium commiscentum
|
commiscentium commiscentum
|
commiscentium commiscentum
|
| Dativ |
commiscentibus
|
commiscentibus
|
commiscentibus
|
| Akkusativ |
commiscentes
|
commiscentes
|
commiscentia
|
| Ablativ |
commiscentibus
|
commiscentibus
|
commiscentibus
|
| Vokativ |
commiscentes
|
commiscentes
|
commiscentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commixtus
|
commixta
|
commixtum
|
| Genitiv |
commixti
|
commixtae
|
commixti
|
| Dativ |
commixto
|
commixtae
|
commixto
|
| Akkusativ |
commixtum
|
commixtam
|
commixtum
|
| Ablativ |
commixto
|
commixta
|
commixto
|
| Vokativ |
commixte
|
commixta
|
commixtum
|
Plural
| Nominativ |
commixti
|
commixtae
|
commixta
|
| Genitiv |
commixtorum
|
commixtarum
|
commixtorum
|
| Dativ |
commixtis
|
commixtis
|
commixtis
|
| Akkusativ |
commixtos
|
commixtas
|
commixta
|
| Ablativ |
commixtis
|
commixtis
|
commixtis
|
| Vokativ |
commixti
|
commixtae
|
commixta
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commixturus
|
commixtura
|
commixturum
|
| Genitiv |
commixturi
|
commixturae
|
commixturi
|
| Dativ |
commixturo
|
commixturae
|
commixturo
|
| Akkusativ |
commixturum
|
commixturam
|
commixturum
|
| Ablativ |
commixturo
|
commixtura
|
commixturo
|
| Vokativ |
commixture
|
commixtura
|
commixturum
|
Plural
| Nominativ |
commixturi
|
commixturae
|
commixtura
|
| Genitiv |
commixturorum
|
commixturarum
|
commixturorum
|
| Dativ |
commixturis
|
commixturis
|
commixturis
|
| Akkusativ |
commixturos
|
commixturas
|
commixtura
|
| Ablativ |
commixturis
|
commixturis
|
commixturis
|
| Vokativ |
commixturi
|
commixturae
|
commixtura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commixtum
|
commixtu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commisceo
|
ich vereinige mich |
| 2. Person Singular |
commisces
|
du vereinigst dich |
| 3. Person Singular |
commiscet
|
er/sie/es vereinigt sich |
| 1. Person Plural |
commiscemus
|
wir vereinigen uns |
| 2. Person Plural |
commiscetis
|
ihr vereinigt euch |
| 3. Person Plural |
commiscent
|
sie vereinigen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commisceor
|
|
| 2. Person Singular |
commisceris commiscere
|
|
| 3. Person Singular |
commiscetur
|
|
| 1. Person Plural |
commiscemur
|
|
| 2. Person Plural |
commiscemini
|
|
| 3. Person Plural |
commiscentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commisceam
|
ich vereinige mich |
| 2. Person Singular |
commisceas
|
du vereinigest dich |
| 3. Person Singular |
commisceat
|
er/sie/es vereinige sich |
| 1. Person Plural |
commisceamus
|
wir vereinigen uns |
| 2. Person Plural |
commisceatis
|
ihr vereiniget euch |
| 3. Person Plural |
commisceant
|
sie vereinigen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscear
|
|
| 2. Person Singular |
commiscearis commisceare
|
|
| 3. Person Singular |
commisceatur
|
|
| 1. Person Plural |
commisceamur
|
|
| 2. Person Plural |
commisceamini
|
|
| 3. Person Plural |
commisceantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebam
|
ich vereinigte mich |
| 2. Person Singular |
commiscebas
|
du vereinigtest dich |
| 3. Person Singular |
commiscebat
|
er/sie/es vereinigte sich |
| 1. Person Plural |
commiscebamus
|
wir vereinigten uns |
| 2. Person Plural |
commiscebatis
|
ihr vereinigtet euch |
| 3. Person Plural |
commiscebant
|
sie vereinigten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebar
|
|
| 2. Person Singular |
commiscebaris commiscebare
|
|
| 3. Person Singular |
commiscebatur
|
|
| 1. Person Plural |
commiscebamur
|
|
| 2. Person Plural |
commiscebamini
|
|
| 3. Person Plural |
commiscebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscerem
|
ich vereinigte mich |
| 2. Person Singular |
commisceres
|
du vereinigtest dich |
| 3. Person Singular |
commisceret
|
er/sie/es vereinigte sich |
| 1. Person Plural |
commisceremus
|
wir vereinigten uns |
| 2. Person Plural |
commisceretis
|
ihr vereinigtet euch |
| 3. Person Plural |
commiscerent
|
sie vereinigten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscerer
|
|
| 2. Person Singular |
commiscereris commiscerere
|
|
| 3. Person Singular |
commisceretur
|
|
| 1. Person Plural |
commisceremur
|
|
| 2. Person Plural |
commisceremini
|
|
| 3. Person Plural |
commiscerentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebo
|
ich werde mich vereinigen |
| 2. Person Singular |
commiscebis
|
du wirst dich vereinigen |
| 3. Person Singular |
commiscebit
|
er/sie/es wird sich vereinigen |
| 1. Person Plural |
commiscebimus
|
wir werden uns vereinigen |
| 2. Person Plural |
commiscebitis
|
ihr werdet euch vereinigen |
| 3. Person Plural |
commiscebunt
|
sie werden sich vereinigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebor
|
|
| 2. Person Singular |
commisceberis commiscebere
|
|
| 3. Person Singular |
commiscebitur
|
|
| 1. Person Plural |
commiscebimur
|
|
| 2. Person Plural |
commiscebimini
|
|
| 3. Person Plural |
commiscebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscui
|
ich habe mich vereinigt |
| 2. Person Singular |
commiscuisti
|
du hast dich vereinigt |
| 3. Person Singular |
commiscuit
|
er/sie/es hat sich vereinigt |
| 1. Person Plural |
commiscuimus
|
wir haben uns vereinigt |
| 2. Person Plural |
commiscuistis
|
ihr habt euch vereinigt |
| 3. Person Plural |
commiscuerunt commiscuere
|
sie haben sich vereinigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus sum
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus es
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus est
|
|
| 1. Person Plural |
commixti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti estis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscuerim
|
ich habe mich vereinigt |
| 2. Person Singular |
commiscueris
|
du habest dich vereinigt |
| 3. Person Singular |
commiscuerit
|
er/sie/es habe sich vereinigt |
| 1. Person Plural |
commiscuerimus
|
wir haben uns vereinigt |
| 2. Person Plural |
commiscueritis
|
ihr habet euch vereinigt |
| 3. Person Plural |
commiscuerint
|
sie haben sich vereinigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus sim
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus sis
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus sit
|
|
| 1. Person Plural |
commixti simus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscueram
|
ich hatte mich vereinigt |
| 2. Person Singular |
commiscueras
|
du hattest dich vereinigt |
| 3. Person Singular |
commiscuerat
|
er/sie/es hatte sich vereinigt |
| 1. Person Plural |
commiscueramus
|
wir hatten uns vereinigt |
| 2. Person Plural |
commiscueratis
|
ihr hattet euch vereinigt |
| 3. Person Plural |
commiscuerant
|
sie hatten sich vereinigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus eram
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus eras
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus erat
|
|
| 1. Person Plural |
commixti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscuissem
|
ich hätte mich vereinigt |
| 2. Person Singular |
commiscuisses
|
du hättest dich vereinigt |
| 3. Person Singular |
commiscuisset
|
er/sie/es hätte sich vereinigt |
| 1. Person Plural |
commiscuissemus
|
wir hätten uns vereinigt |
| 2. Person Plural |
commiscuissetis
|
ihr hättet euch vereinigt |
| 3. Person Plural |
commiscuissent
|
sie hätten sich vereinigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus essem
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus esses
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus esset
|
|
| 1. Person Plural |
commixti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscuero
|
ich werde mich vereinigt haben |
| 2. Person Singular |
commiscueris
|
du wirst dich vereinigt haben |
| 3. Person Singular |
commiscuerit
|
er/sie/es wird sich vereinigt haben |
| 1. Person Plural |
commiscuerimus
|
wir werden uns vereinigt haben |
| 2. Person Plural |
commiscueritis
|
ihr werdet euch vereinigt haben |
| 3. Person Plural |
commiscuerint
|
sie werden sich vereinigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus ero
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus eris
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus erit
|
|
| 1. Person Plural |
commixti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commiscere
|
sich vereinigen |
| Vorzeitigkeit |
commiscuisse
|
sich vereinigt haben |
| Nachzeitigkeit |
commixturum esse
|
sich vereinigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commisceri commiscerier
|
|
| Vorzeitigkeit |
commixtum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commixtum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commisce
|
vereinige dich; vereinig dich! |
| 2. Person Plural |
commiscete
|
vereinigt euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commisceto
|
| 3. Person Singular |
commisceto
|
| 2. Person Plural |
commiscetote
|
| 3. Person Plural |
commiscento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commiscere
|
das Sich vereinigen |
| Genitiv |
commiscendi
|
des Sich vereinigens |
| Dativ |
commiscendo
|
dem Sich vereinigen |
| Akkusativ |
commiscendum
|
das Sich vereinigen |
| Ablativ |
commiscendo
|
durch das Sich vereinigen |
| Vokativ |
commiscende
|
Sich vereinigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiscendus
|
commiscenda
|
commiscendum
|
| Genitiv |
commiscendi
|
commiscendae
|
commiscendi
|
| Dativ |
commiscendo
|
commiscendae
|
commiscendo
|
| Akkusativ |
commiscendum
|
commiscendam
|
commiscendum
|
| Ablativ |
commiscendo
|
commiscenda
|
commiscendo
|
| Vokativ |
commiscende
|
commiscenda
|
commiscendum
|
Plural
| Nominativ |
commiscendi
|
commiscendae
|
commiscenda
|
| Genitiv |
commiscendorum
|
commiscendarum
|
commiscendorum
|
| Dativ |
commiscendis
|
commiscendis
|
commiscendis
|
| Akkusativ |
commiscendos
|
commiscendas
|
commiscenda
|
| Ablativ |
commiscendis
|
commiscendis
|
commiscendis
|
| Vokativ |
commiscendi
|
commiscendae
|
commiscenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiscens
|
commiscens
|
commiscens
|
| Genitiv |
commiscentis
|
commiscentis
|
commiscentis
|
| Dativ |
commiscenti
|
commiscenti
|
commiscenti
|
| Akkusativ |
commiscentem
|
commiscentem
|
commiscens
|
| Ablativ |
commiscenti commiscente
|
commiscenti commiscente
|
commiscenti commiscente
|
| Vokativ |
commiscens
|
commiscens
|
commiscens
|
Plural
| Nominativ |
commiscentes
|
commiscentes
|
commiscentia
|
| Genitiv |
commiscentium commiscentum
|
commiscentium commiscentum
|
commiscentium commiscentum
|
| Dativ |
commiscentibus
|
commiscentibus
|
commiscentibus
|
| Akkusativ |
commiscentes
|
commiscentes
|
commiscentia
|
| Ablativ |
commiscentibus
|
commiscentibus
|
commiscentibus
|
| Vokativ |
commiscentes
|
commiscentes
|
commiscentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commixtus
|
commixta
|
commixtum
|
| Genitiv |
commixti
|
commixtae
|
commixti
|
| Dativ |
commixto
|
commixtae
|
commixto
|
| Akkusativ |
commixtum
|
commixtam
|
commixtum
|
| Ablativ |
commixto
|
commixta
|
commixto
|
| Vokativ |
commixte
|
commixta
|
commixtum
|
Plural
| Nominativ |
commixti
|
commixtae
|
commixta
|
| Genitiv |
commixtorum
|
commixtarum
|
commixtorum
|
| Dativ |
commixtis
|
commixtis
|
commixtis
|
| Akkusativ |
commixtos
|
commixtas
|
commixta
|
| Ablativ |
commixtis
|
commixtis
|
commixtis
|
| Vokativ |
commixti
|
commixtae
|
commixta
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commixturus
|
commixtura
|
commixturum
|
| Genitiv |
commixturi
|
commixturae
|
commixturi
|
| Dativ |
commixturo
|
commixturae
|
commixturo
|
| Akkusativ |
commixturum
|
commixturam
|
commixturum
|
| Ablativ |
commixturo
|
commixtura
|
commixturo
|
| Vokativ |
commixture
|
commixtura
|
commixturum
|
Plural
| Nominativ |
commixturi
|
commixturae
|
commixtura
|
| Genitiv |
commixturorum
|
commixturarum
|
commixturorum
|
| Dativ |
commixturis
|
commixturis
|
commixturis
|
| Akkusativ |
commixturos
|
commixturas
|
commixtura
|
| Ablativ |
commixturis
|
commixturis
|
commixturis
|
| Vokativ |
commixturi
|
commixturae
|
commixtura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commixtum
|
commixtu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commisceo
|
ich vermenge |
| 2. Person Singular |
commisces
|
du vermengst |
| 3. Person Singular |
commiscet
|
er/sie/es vermengt |
| 1. Person Plural |
commiscemus
|
wir vermengen |
| 2. Person Plural |
commiscetis
|
ihr vermengt |
| 3. Person Plural |
commiscent
|
sie vermengen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commisceor
|
ich werde vermengt |
| 2. Person Singular |
commisceris commiscere
|
du wirst vermengt |
| 3. Person Singular |
commiscetur
|
er/sie/es wird vermengt |
| 1. Person Plural |
commiscemur
|
wir werden vermengt |
| 2. Person Plural |
commiscemini
|
ihr werdet vermengt |
| 3. Person Plural |
commiscentur
|
sie werden vermengt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commisceam
|
ich vermenge |
| 2. Person Singular |
commisceas
|
du vermengest |
| 3. Person Singular |
commisceat
|
er/sie/es vermenge |
| 1. Person Plural |
commisceamus
|
wir vermengen |
| 2. Person Plural |
commisceatis
|
ihr vermenget |
| 3. Person Plural |
commisceant
|
sie vermengen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscear
|
ich werde vermengt |
| 2. Person Singular |
commiscearis commisceare
|
du werdest vermengt |
| 3. Person Singular |
commisceatur
|
er/sie/es werde vermengt |
| 1. Person Plural |
commisceamur
|
wir werden vermengt |
| 2. Person Plural |
commisceamini
|
ihr werdet vermengt |
| 3. Person Plural |
commisceantur
|
sie werden vermengt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebam
|
ich vermengte |
| 2. Person Singular |
commiscebas
|
du vermengtest |
| 3. Person Singular |
commiscebat
|
er/sie/es vermengte |
| 1. Person Plural |
commiscebamus
|
wir vermengten |
| 2. Person Plural |
commiscebatis
|
ihr vermengtet |
| 3. Person Plural |
commiscebant
|
sie vermengten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebar
|
ich wurde vermengt |
| 2. Person Singular |
commiscebaris commiscebare
|
du wurdest vermengt |
| 3. Person Singular |
commiscebatur
|
er/sie/es wurde vermengt |
| 1. Person Plural |
commiscebamur
|
wir wurden vermengt |
| 2. Person Plural |
commiscebamini
|
ihr wurdet vermengt |
| 3. Person Plural |
commiscebantur
|
sie wurden vermengt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscerem
|
ich vermengte |
| 2. Person Singular |
commisceres
|
du vermengtest |
| 3. Person Singular |
commisceret
|
er/sie/es vermengte |
| 1. Person Plural |
commisceremus
|
wir vermengten |
| 2. Person Plural |
commisceretis
|
ihr vermengtet |
| 3. Person Plural |
commiscerent
|
sie vermengten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscerer
|
ich würde vermengt |
| 2. Person Singular |
commiscereris commiscerere
|
du würdest vermengt |
| 3. Person Singular |
commisceretur
|
er/sie/es würde vermengt |
| 1. Person Plural |
commisceremur
|
wir würden vermengt |
| 2. Person Plural |
commisceremini
|
ihr würdet vermengt |
| 3. Person Plural |
commiscerentur
|
sie würden vermengt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebo
|
ich werde vermengen |
| 2. Person Singular |
commiscebis
|
du wirst vermengen |
| 3. Person Singular |
commiscebit
|
er/sie/es wird vermengen |
| 1. Person Plural |
commiscebimus
|
wir werden vermengen |
| 2. Person Plural |
commiscebitis
|
ihr werdet vermengen |
| 3. Person Plural |
commiscebunt
|
sie werden vermengen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebor
|
ich werde vermengt werden |
| 2. Person Singular |
commisceberis commiscebere
|
du wirst vermengt werden |
| 3. Person Singular |
commiscebitur
|
er/sie/es wird vermengt werden |
| 1. Person Plural |
commiscebimur
|
wir werden vermengt werden |
| 2. Person Plural |
commiscebimini
|
ihr werdet vermengt werden |
| 3. Person Plural |
commiscebuntur
|
sie werden vermengt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscui
|
ich habe vermengt |
| 2. Person Singular |
commiscuisti
|
du hast vermengt |
| 3. Person Singular |
commiscuit
|
er/sie/es hat vermengt |
| 1. Person Plural |
commiscuimus
|
wir haben vermengt |
| 2. Person Plural |
commiscuistis
|
ihr habt vermengt |
| 3. Person Plural |
commiscuerunt commiscuere
|
sie haben vermengt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus sum
|
ich bin vermengt worden |
| 2. Person Singular |
commixtus es
|
du bist vermengt worden |
| 3. Person Singular |
commixtus est
|
er/sie/es ist vermengt worden |
| 1. Person Plural |
commixti sumus
|
wir sind vermengt worden |
| 2. Person Plural |
commixti estis
|
ihr seid vermengt worden |
| 3. Person Plural |
commixti sunt
|
sie sind vermengt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscuerim
|
ich habe vermengt |
| 2. Person Singular |
commiscueris
|
du habest vermengt |
| 3. Person Singular |
commiscuerit
|
er/sie/es habe vermengt |
| 1. Person Plural |
commiscuerimus
|
wir haben vermengt |
| 2. Person Plural |
commiscueritis
|
ihr habet vermengt |
| 3. Person Plural |
commiscuerint
|
sie haben vermengt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus sim
|
ich sei vermengt worden |
| 2. Person Singular |
commixtus sis
|
du seiest vermengt worden |
| 3. Person Singular |
commixtus sit
|
er/sie/es sei vermengt worden |
| 1. Person Plural |
commixti simus
|
wir seien vermengt worden |
| 2. Person Plural |
commixti sitis
|
ihr seiet vermengt worden |
| 3. Person Plural |
commixti sint
|
sie seien vermengt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscueram
|
ich hatte vermengt |
| 2. Person Singular |
commiscueras
|
du hattest vermengt |
| 3. Person Singular |
commiscuerat
|
er/sie/es hatte vermengt |
| 1. Person Plural |
commiscueramus
|
wir hatten vermengt |
| 2. Person Plural |
commiscueratis
|
ihr hattet vermengt |
| 3. Person Plural |
commiscuerant
|
sie hatten vermengt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus eram
|
ich war vermengt worden |
| 2. Person Singular |
commixtus eras
|
du warst vermengt worden |
| 3. Person Singular |
commixtus erat
|
er/sie/es war vermengt worden |
| 1. Person Plural |
commixti eramus
|
wir waren vermengt worden |
| 2. Person Plural |
commixti eratis
|
ihr wart vermengt worden |
| 3. Person Plural |
commixti erant
|
sie waren vermengt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscuissem
|
ich hätte vermengt |
| 2. Person Singular |
commiscuisses
|
du hättest vermengt |
| 3. Person Singular |
commiscuisset
|
er/sie/es hätte vermengt |
| 1. Person Plural |
commiscuissemus
|
wir hätten vermengt |
| 2. Person Plural |
commiscuissetis
|
ihr hättet vermengt |
| 3. Person Plural |
commiscuissent
|
sie hätten vermengt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus essem
|
ich wäre vermengt worden |
| 2. Person Singular |
commixtus esses
|
du wärest vermengt worden |
| 3. Person Singular |
commixtus esset
|
er/sie/es wäre vermengt worden |
| 1. Person Plural |
commixti essemus
|
wir wären vermengt worden |
| 2. Person Plural |
commixti essetis
|
ihr wäret vermengt worden |
| 3. Person Plural |
commixti essent
|
sie wären vermengt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscuero
|
ich werde vermengt haben |
| 2. Person Singular |
commiscueris
|
du wirst vermengt haben |
| 3. Person Singular |
commiscuerit
|
er/sie/es wird vermengt haben |
| 1. Person Plural |
commiscuerimus
|
wir werden vermengt haben |
| 2. Person Plural |
commiscueritis
|
ihr werdet vermengt haben |
| 3. Person Plural |
commiscuerint
|
sie werden vermengt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus ero
|
ich werde vermengt worden sein |
| 2. Person Singular |
commixtus eris
|
du wirst vermengt worden sein |
| 3. Person Singular |
commixtus erit
|
er/sie/es wird vermengt worden sein |
| 1. Person Plural |
commixti erimus
|
wir werden vermengt worden sein |
| 2. Person Plural |
commixti eritis
|
ihr werdet vermengt worden sein |
| 3. Person Plural |
commixti erunt
|
sie werden vermengt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commiscere
|
vermengen |
| Vorzeitigkeit |
commiscuisse
|
vermengt haben |
| Nachzeitigkeit |
commixturum esse
|
vermengen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commisceri commiscerier
|
vermengt werden |
| Vorzeitigkeit |
commixtum esse
|
vermengt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
commixtum iri
|
künftig vermengt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commisce
|
vermenge; vermeng! |
| 2. Person Plural |
commiscete
|
vermengt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commisceto
|
| 3. Person Singular |
commisceto
|
| 2. Person Plural |
commiscetote
|
| 3. Person Plural |
commiscento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commiscere
|
das Vermengen |
| Genitiv |
commiscendi
|
des Vermengens |
| Dativ |
commiscendo
|
dem Vermengen |
| Akkusativ |
commiscendum
|
das Vermengen |
| Ablativ |
commiscendo
|
durch das Vermengen |
| Vokativ |
commiscende
|
Vermengen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiscendus
|
commiscenda
|
commiscendum
|
| Genitiv |
commiscendi
|
commiscendae
|
commiscendi
|
| Dativ |
commiscendo
|
commiscendae
|
commiscendo
|
| Akkusativ |
commiscendum
|
commiscendam
|
commiscendum
|
| Ablativ |
commiscendo
|
commiscenda
|
commiscendo
|
| Vokativ |
commiscende
|
commiscenda
|
commiscendum
|
Plural
| Nominativ |
commiscendi
|
commiscendae
|
commiscenda
|
| Genitiv |
commiscendorum
|
commiscendarum
|
commiscendorum
|
| Dativ |
commiscendis
|
commiscendis
|
commiscendis
|
| Akkusativ |
commiscendos
|
commiscendas
|
commiscenda
|
| Ablativ |
commiscendis
|
commiscendis
|
commiscendis
|
| Vokativ |
commiscendi
|
commiscendae
|
commiscenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiscens
|
commiscens
|
commiscens
|
| Genitiv |
commiscentis
|
commiscentis
|
commiscentis
|
| Dativ |
commiscenti
|
commiscenti
|
commiscenti
|
| Akkusativ |
commiscentem
|
commiscentem
|
commiscens
|
| Ablativ |
commiscenti commiscente
|
commiscenti commiscente
|
commiscenti commiscente
|
| Vokativ |
commiscens
|
commiscens
|
commiscens
|
Plural
| Nominativ |
commiscentes
|
commiscentes
|
commiscentia
|
| Genitiv |
commiscentium commiscentum
|
commiscentium commiscentum
|
commiscentium commiscentum
|
| Dativ |
commiscentibus
|
commiscentibus
|
commiscentibus
|
| Akkusativ |
commiscentes
|
commiscentes
|
commiscentia
|
| Ablativ |
commiscentibus
|
commiscentibus
|
commiscentibus
|
| Vokativ |
commiscentes
|
commiscentes
|
commiscentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commixtus
|
commixta
|
commixtum
|
| Genitiv |
commixti
|
commixtae
|
commixti
|
| Dativ |
commixto
|
commixtae
|
commixto
|
| Akkusativ |
commixtum
|
commixtam
|
commixtum
|
| Ablativ |
commixto
|
commixta
|
commixto
|
| Vokativ |
commixte
|
commixta
|
commixtum
|
Plural
| Nominativ |
commixti
|
commixtae
|
commixta
|
| Genitiv |
commixtorum
|
commixtarum
|
commixtorum
|
| Dativ |
commixtis
|
commixtis
|
commixtis
|
| Akkusativ |
commixtos
|
commixtas
|
commixta
|
| Ablativ |
commixtis
|
commixtis
|
commixtis
|
| Vokativ |
commixti
|
commixtae
|
commixta
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commixturus
|
commixtura
|
commixturum
|
| Genitiv |
commixturi
|
commixturae
|
commixturi
|
| Dativ |
commixturo
|
commixturae
|
commixturo
|
| Akkusativ |
commixturum
|
commixturam
|
commixturum
|
| Ablativ |
commixturo
|
commixtura
|
commixturo
|
| Vokativ |
commixture
|
commixtura
|
commixturum
|
Plural
| Nominativ |
commixturi
|
commixturae
|
commixtura
|
| Genitiv |
commixturorum
|
commixturarum
|
commixturorum
|
| Dativ |
commixturis
|
commixturis
|
commixturis
|
| Akkusativ |
commixturos
|
commixturas
|
commixtura
|
| Ablativ |
commixturis
|
commixturis
|
commixturis
|
| Vokativ |
commixturi
|
commixturae
|
commixtura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commixtum
|
commixtu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commisceo
|
ich verwirre |
| 2. Person Singular |
commisces
|
du verwirrst |
| 3. Person Singular |
commiscet
|
er/sie/es verwirrt |
| 1. Person Plural |
commiscemus
|
wir verwirren |
| 2. Person Plural |
commiscetis
|
ihr verwirrt |
| 3. Person Plural |
commiscent
|
sie verwirren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commisceor
|
ich werde verwirrt |
| 2. Person Singular |
commisceris commiscere
|
du wirst verwirrt |
| 3. Person Singular |
commiscetur
|
er/sie/es wird verwirrt |
| 1. Person Plural |
commiscemur
|
wir werden verwirrt |
| 2. Person Plural |
commiscemini
|
ihr werdet verwirrt |
| 3. Person Plural |
commiscentur
|
sie werden verwirrt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commisceam
|
ich verwirre |
| 2. Person Singular |
commisceas
|
du verwirrest |
| 3. Person Singular |
commisceat
|
er/sie/es verwirre |
| 1. Person Plural |
commisceamus
|
wir verwirren |
| 2. Person Plural |
commisceatis
|
ihr verwirret |
| 3. Person Plural |
commisceant
|
sie verwirren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscear
|
ich werde verwirrt |
| 2. Person Singular |
commiscearis commisceare
|
du werdest verwirrt |
| 3. Person Singular |
commisceatur
|
er/sie/es werde verwirrt |
| 1. Person Plural |
commisceamur
|
wir werden verwirrt |
| 2. Person Plural |
commisceamini
|
ihr werdet verwirrt |
| 3. Person Plural |
commisceantur
|
sie werden verwirrt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebam
|
ich verwirrte |
| 2. Person Singular |
commiscebas
|
du verwirrtest |
| 3. Person Singular |
commiscebat
|
er/sie/es verwirrte |
| 1. Person Plural |
commiscebamus
|
wir verwirrten |
| 2. Person Plural |
commiscebatis
|
ihr verwirrtet |
| 3. Person Plural |
commiscebant
|
sie verwirrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebar
|
ich wurde verwirrt |
| 2. Person Singular |
commiscebaris commiscebare
|
du wurdest verwirrt |
| 3. Person Singular |
commiscebatur
|
er/sie/es wurde verwirrt |
| 1. Person Plural |
commiscebamur
|
wir wurden verwirrt |
| 2. Person Plural |
commiscebamini
|
ihr wurdet verwirrt |
| 3. Person Plural |
commiscebantur
|
sie wurden verwirrt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscerem
|
ich verwirrte |
| 2. Person Singular |
commisceres
|
du verwirrtest |
| 3. Person Singular |
commisceret
|
er/sie/es verwirrte |
| 1. Person Plural |
commisceremus
|
wir verwirrten |
| 2. Person Plural |
commisceretis
|
ihr verwirrtet |
| 3. Person Plural |
commiscerent
|
sie verwirrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscerer
|
ich würde verwirrt |
| 2. Person Singular |
commiscereris commiscerere
|
du würdest verwirrt |
| 3. Person Singular |
commisceretur
|
er/sie/es würde verwirrt |
| 1. Person Plural |
commisceremur
|
wir würden verwirrt |
| 2. Person Plural |
commisceremini
|
ihr würdet verwirrt |
| 3. Person Plural |
commiscerentur
|
sie würden verwirrt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebo
|
ich werde verwirren |
| 2. Person Singular |
commiscebis
|
du wirst verwirren |
| 3. Person Singular |
commiscebit
|
er/sie/es wird verwirren |
| 1. Person Plural |
commiscebimus
|
wir werden verwirren |
| 2. Person Plural |
commiscebitis
|
ihr werdet verwirren |
| 3. Person Plural |
commiscebunt
|
sie werden verwirren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebor
|
ich werde verwirrt werden |
| 2. Person Singular |
commisceberis commiscebere
|
du wirst verwirrt werden |
| 3. Person Singular |
commiscebitur
|
er/sie/es wird verwirrt werden |
| 1. Person Plural |
commiscebimur
|
wir werden verwirrt werden |
| 2. Person Plural |
commiscebimini
|
ihr werdet verwirrt werden |
| 3. Person Plural |
commiscebuntur
|
sie werden verwirrt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscui
|
ich habe verwirrt |
| 2. Person Singular |
commiscuisti
|
du hast verwirrt |
| 3. Person Singular |
commiscuit
|
er/sie/es hat verwirrt |
| 1. Person Plural |
commiscuimus
|
wir haben verwirrt |
| 2. Person Plural |
commiscuistis
|
ihr habt verwirrt |
| 3. Person Plural |
commiscuerunt commiscuere
|
sie haben verwirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus sum
|
ich bin verwirrt worden |
| 2. Person Singular |
commixtus es
|
du bist verwirrt worden |
| 3. Person Singular |
commixtus est
|
er/sie/es ist verwirrt worden |
| 1. Person Plural |
commixti sumus
|
wir sind verwirrt worden |
| 2. Person Plural |
commixti estis
|
ihr seid verwirrt worden |
| 3. Person Plural |
commixti sunt
|
sie sind verwirrt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscuerim
|
ich habe verwirrt |
| 2. Person Singular |
commiscueris
|
du habest verwirrt |
| 3. Person Singular |
commiscuerit
|
er/sie/es habe verwirrt |
| 1. Person Plural |
commiscuerimus
|
wir haben verwirrt |
| 2. Person Plural |
commiscueritis
|
ihr habet verwirrt |
| 3. Person Plural |
commiscuerint
|
sie haben verwirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus sim
|
ich sei verwirrt worden |
| 2. Person Singular |
commixtus sis
|
du seiest verwirrt worden |
| 3. Person Singular |
commixtus sit
|
er/sie/es sei verwirrt worden |
| 1. Person Plural |
commixti simus
|
wir seien verwirrt worden |
| 2. Person Plural |
commixti sitis
|
ihr seiet verwirrt worden |
| 3. Person Plural |
commixti sint
|
sie seien verwirrt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscueram
|
ich hatte verwirrt |
| 2. Person Singular |
commiscueras
|
du hattest verwirrt |
| 3. Person Singular |
commiscuerat
|
er/sie/es hatte verwirrt |
| 1. Person Plural |
commiscueramus
|
wir hatten verwirrt |
| 2. Person Plural |
commiscueratis
|
ihr hattet verwirrt |
| 3. Person Plural |
commiscuerant
|
sie hatten verwirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus eram
|
ich war verwirrt worden |
| 2. Person Singular |
commixtus eras
|
du warst verwirrt worden |
| 3. Person Singular |
commixtus erat
|
er/sie/es war verwirrt worden |
| 1. Person Plural |
commixti eramus
|
wir waren verwirrt worden |
| 2. Person Plural |
commixti eratis
|
ihr wart verwirrt worden |
| 3. Person Plural |
commixti erant
|
sie waren verwirrt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscuissem
|
ich hätte verwirrt |
| 2. Person Singular |
commiscuisses
|
du hättest verwirrt |
| 3. Person Singular |
commiscuisset
|
er/sie/es hätte verwirrt |
| 1. Person Plural |
commiscuissemus
|
wir hätten verwirrt |
| 2. Person Plural |
commiscuissetis
|
ihr hättet verwirrt |
| 3. Person Plural |
commiscuissent
|
sie hätten verwirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus essem
|
ich wäre verwirrt worden |
| 2. Person Singular |
commixtus esses
|
du wärest verwirrt worden |
| 3. Person Singular |
commixtus esset
|
er/sie/es wäre verwirrt worden |
| 1. Person Plural |
commixti essemus
|
wir wären verwirrt worden |
| 2. Person Plural |
commixti essetis
|
ihr wäret verwirrt worden |
| 3. Person Plural |
commixti essent
|
sie wären verwirrt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscuero
|
ich werde verwirrt haben |
| 2. Person Singular |
commiscueris
|
du wirst verwirrt haben |
| 3. Person Singular |
commiscuerit
|
er/sie/es wird verwirrt haben |
| 1. Person Plural |
commiscuerimus
|
wir werden verwirrt haben |
| 2. Person Plural |
commiscueritis
|
ihr werdet verwirrt haben |
| 3. Person Plural |
commiscuerint
|
sie werden verwirrt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus ero
|
ich werde verwirrt worden sein |
| 2. Person Singular |
commixtus eris
|
du wirst verwirrt worden sein |
| 3. Person Singular |
commixtus erit
|
er/sie/es wird verwirrt worden sein |
| 1. Person Plural |
commixti erimus
|
wir werden verwirrt worden sein |
| 2. Person Plural |
commixti eritis
|
ihr werdet verwirrt worden sein |
| 3. Person Plural |
commixti erunt
|
sie werden verwirrt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commiscere
|
verwirren |
| Vorzeitigkeit |
commiscuisse
|
verwirrt haben |
| Nachzeitigkeit |
commixturum esse
|
verwirren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commisceri commiscerier
|
verwirrt werden |
| Vorzeitigkeit |
commixtum esse
|
verwirrt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
commixtum iri
|
künftig verwirrt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commisce
|
verwirre; verwirr! |
| 2. Person Plural |
commiscete
|
verwirrt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commisceto
|
| 3. Person Singular |
commisceto
|
| 2. Person Plural |
commiscetote
|
| 3. Person Plural |
commiscento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commiscere
|
das Verwirren |
| Genitiv |
commiscendi
|
des Verwirrens |
| Dativ |
commiscendo
|
dem Verwirren |
| Akkusativ |
commiscendum
|
das Verwirren |
| Ablativ |
commiscendo
|
durch das Verwirren |
| Vokativ |
commiscende
|
Verwirren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiscendus
|
commiscenda
|
commiscendum
|
| Genitiv |
commiscendi
|
commiscendae
|
commiscendi
|
| Dativ |
commiscendo
|
commiscendae
|
commiscendo
|
| Akkusativ |
commiscendum
|
commiscendam
|
commiscendum
|
| Ablativ |
commiscendo
|
commiscenda
|
commiscendo
|
| Vokativ |
commiscende
|
commiscenda
|
commiscendum
|
Plural
| Nominativ |
commiscendi
|
commiscendae
|
commiscenda
|
| Genitiv |
commiscendorum
|
commiscendarum
|
commiscendorum
|
| Dativ |
commiscendis
|
commiscendis
|
commiscendis
|
| Akkusativ |
commiscendos
|
commiscendas
|
commiscenda
|
| Ablativ |
commiscendis
|
commiscendis
|
commiscendis
|
| Vokativ |
commiscendi
|
commiscendae
|
commiscenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiscens
|
commiscens
|
commiscens
|
| Genitiv |
commiscentis
|
commiscentis
|
commiscentis
|
| Dativ |
commiscenti
|
commiscenti
|
commiscenti
|
| Akkusativ |
commiscentem
|
commiscentem
|
commiscens
|
| Ablativ |
commiscenti commiscente
|
commiscenti commiscente
|
commiscenti commiscente
|
| Vokativ |
commiscens
|
commiscens
|
commiscens
|
Plural
| Nominativ |
commiscentes
|
commiscentes
|
commiscentia
|
| Genitiv |
commiscentium commiscentum
|
commiscentium commiscentum
|
commiscentium commiscentum
|
| Dativ |
commiscentibus
|
commiscentibus
|
commiscentibus
|
| Akkusativ |
commiscentes
|
commiscentes
|
commiscentia
|
| Ablativ |
commiscentibus
|
commiscentibus
|
commiscentibus
|
| Vokativ |
commiscentes
|
commiscentes
|
commiscentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commixtus
|
commixta
|
commixtum
|
| Genitiv |
commixti
|
commixtae
|
commixti
|
| Dativ |
commixto
|
commixtae
|
commixto
|
| Akkusativ |
commixtum
|
commixtam
|
commixtum
|
| Ablativ |
commixto
|
commixta
|
commixto
|
| Vokativ |
commixte
|
commixta
|
commixtum
|
Plural
| Nominativ |
commixti
|
commixtae
|
commixta
|
| Genitiv |
commixtorum
|
commixtarum
|
commixtorum
|
| Dativ |
commixtis
|
commixtis
|
commixtis
|
| Akkusativ |
commixtos
|
commixtas
|
commixta
|
| Ablativ |
commixtis
|
commixtis
|
commixtis
|
| Vokativ |
commixti
|
commixtae
|
commixta
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commixturus
|
commixtura
|
commixturum
|
| Genitiv |
commixturi
|
commixturae
|
commixturi
|
| Dativ |
commixturo
|
commixturae
|
commixturo
|
| Akkusativ |
commixturum
|
commixturam
|
commixturum
|
| Ablativ |
commixturo
|
commixtura
|
commixturo
|
| Vokativ |
commixture
|
commixtura
|
commixturum
|
Plural
| Nominativ |
commixturi
|
commixturae
|
commixtura
|
| Genitiv |
commixturorum
|
commixturarum
|
commixturorum
|
| Dativ |
commixturis
|
commixturis
|
commixturis
|
| Akkusativ |
commixturos
|
commixturas
|
commixtura
|
| Ablativ |
commixturis
|
commixturis
|
commixturis
|
| Vokativ |
commixturi
|
commixturae
|
commixtura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commixtum
|
commixtu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commisceo
|
|
| 2. Person Singular |
commisces
|
|
| 3. Person Singular |
commiscet
|
|
| 1. Person Plural |
commiscemus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscetis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commisceor
|
|
| 2. Person Singular |
commisceris commiscere
|
|
| 3. Person Singular |
commiscetur
|
|
| 1. Person Plural |
commiscemur
|
|
| 2. Person Plural |
commiscemini
|
|
| 3. Person Plural |
commiscentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commisceam
|
|
| 2. Person Singular |
commisceas
|
|
| 3. Person Singular |
commisceat
|
|
| 1. Person Plural |
commisceamus
|
|
| 2. Person Plural |
commisceatis
|
|
| 3. Person Plural |
commisceant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscear
|
|
| 2. Person Singular |
commiscearis commisceare
|
|
| 3. Person Singular |
commisceatur
|
|
| 1. Person Plural |
commisceamur
|
|
| 2. Person Plural |
commisceamini
|
|
| 3. Person Plural |
commisceantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebam
|
|
| 2. Person Singular |
commiscebas
|
|
| 3. Person Singular |
commiscebat
|
|
| 1. Person Plural |
commiscebamus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscebatis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscebant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebar
|
|
| 2. Person Singular |
commiscebaris commiscebare
|
|
| 3. Person Singular |
commiscebatur
|
|
| 1. Person Plural |
commiscebamur
|
|
| 2. Person Plural |
commiscebamini
|
|
| 3. Person Plural |
commiscebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscerem
|
|
| 2. Person Singular |
commisceres
|
|
| 3. Person Singular |
commisceret
|
|
| 1. Person Plural |
commisceremus
|
|
| 2. Person Plural |
commisceretis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscerer
|
|
| 2. Person Singular |
commiscereris commiscerere
|
|
| 3. Person Singular |
commisceretur
|
|
| 1. Person Plural |
commisceremur
|
|
| 2. Person Plural |
commisceremini
|
|
| 3. Person Plural |
commiscerentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebo
|
|
| 2. Person Singular |
commiscebis
|
|
| 3. Person Singular |
commiscebit
|
|
| 1. Person Plural |
commiscebimus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscebitis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscebunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscebor
|
|
| 2. Person Singular |
commisceberis commiscebere
|
|
| 3. Person Singular |
commiscebitur
|
|
| 1. Person Plural |
commiscebimur
|
|
| 2. Person Plural |
commiscebimini
|
|
| 3. Person Plural |
commiscebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscui
|
|
| 2. Person Singular |
commiscuisti
|
|
| 3. Person Singular |
commiscuit
|
|
| 1. Person Plural |
commiscuimus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscuistis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscuerunt commiscuere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus sum
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus es
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus est
|
|
| 1. Person Plural |
commixti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti estis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscuerim
|
|
| 2. Person Singular |
commiscueris
|
|
| 3. Person Singular |
commiscuerit
|
|
| 1. Person Plural |
commiscuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscueritis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus sim
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus sis
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus sit
|
|
| 1. Person Plural |
commixti simus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscueram
|
|
| 2. Person Singular |
commiscueras
|
|
| 3. Person Singular |
commiscuerat
|
|
| 1. Person Plural |
commiscueramus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscueratis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscuerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus eram
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus eras
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus erat
|
|
| 1. Person Plural |
commixti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscuissem
|
|
| 2. Person Singular |
commiscuisses
|
|
| 3. Person Singular |
commiscuisset
|
|
| 1. Person Plural |
commiscuissemus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscuissetis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscuissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus essem
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus esses
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus esset
|
|
| 1. Person Plural |
commixti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiscuero
|
|
| 2. Person Singular |
commiscueris
|
|
| 3. Person Singular |
commiscuerit
|
|
| 1. Person Plural |
commiscuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
commiscueritis
|
|
| 3. Person Plural |
commiscuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commixtus ero
|
|
| 2. Person Singular |
commixtus eris
|
|
| 3. Person Singular |
commixtus erit
|
|
| 1. Person Plural |
commixti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
commixti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
commixti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commiscere
|
|
| Vorzeitigkeit |
commiscuisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commixturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commisceri commiscerier
|
|
| Vorzeitigkeit |
commixtum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commixtum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commisce
|
! |
| 2. Person Plural |
commiscete
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commisceto
|
| 3. Person Singular |
commisceto
|
| 2. Person Plural |
commiscetote
|
| 3. Person Plural |
commiscento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commiscere
|
|
| Genitiv |
commiscendi
|
|
| Dativ |
commiscendo
|
|
| Akkusativ |
commiscendum
|
|
| Ablativ |
commiscendo
|
|
| Vokativ |
commiscende
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiscendus
|
commiscenda
|
commiscendum
|
| Genitiv |
commiscendi
|
commiscendae
|
commiscendi
|
| Dativ |
commiscendo
|
commiscendae
|
commiscendo
|
| Akkusativ |
commiscendum
|
commiscendam
|
commiscendum
|
| Ablativ |
commiscendo
|
commiscenda
|
commiscendo
|
| Vokativ |
commiscende
|
commiscenda
|
commiscendum
|
Plural
| Nominativ |
commiscendi
|
commiscendae
|
commiscenda
|
| Genitiv |
commiscendorum
|
commiscendarum
|
commiscendorum
|
| Dativ |
commiscendis
|
commiscendis
|
commiscendis
|
| Akkusativ |
commiscendos
|
commiscendas
|
commiscenda
|
| Ablativ |
commiscendis
|
commiscendis
|
commiscendis
|
| Vokativ |
commiscendi
|
commiscendae
|
commiscenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiscens
|
commiscens
|
commiscens
|
| Genitiv |
commiscentis
|
commiscentis
|
commiscentis
|
| Dativ |
commiscenti
|
commiscenti
|
commiscenti
|
| Akkusativ |
commiscentem
|
commiscentem
|
commiscens
|
| Ablativ |
commiscenti commiscente
|
commiscenti commiscente
|
commiscenti commiscente
|
| Vokativ |
commiscens
|
commiscens
|
commiscens
|
Plural
| Nominativ |
commiscentes
|
commiscentes
|
commiscentia
|
| Genitiv |
commiscentium commiscentum
|
commiscentium commiscentum
|
commiscentium commiscentum
|
| Dativ |
commiscentibus
|
commiscentibus
|
commiscentibus
|
| Akkusativ |
commiscentes
|
commiscentes
|
commiscentia
|
| Ablativ |
commiscentibus
|
commiscentibus
|
commiscentibus
|
| Vokativ |
commiscentes
|
commiscentes
|
commiscentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commixtus
|
commixta
|
commixtum
|
| Genitiv |
commixti
|
commixtae
|
commixti
|
| Dativ |
commixto
|
commixtae
|
commixto
|
| Akkusativ |
commixtum
|
commixtam
|
commixtum
|
| Ablativ |
commixto
|
commixta
|
commixto
|
| Vokativ |
commixte
|
commixta
|
commixtum
|
Plural
| Nominativ |
commixti
|
commixtae
|
commixta
|
| Genitiv |
commixtorum
|
commixtarum
|
commixtorum
|
| Dativ |
commixtis
|
commixtis
|
commixtis
|
| Akkusativ |
commixtos
|
commixtas
|
commixta
|
| Ablativ |
commixtis
|
commixtis
|
commixtis
|
| Vokativ |
commixti
|
commixtae
|
commixta
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commixturus
|
commixtura
|
commixturum
|
| Genitiv |
commixturi
|
commixturae
|
commixturi
|
| Dativ |
commixturo
|
commixturae
|
commixturo
|
| Akkusativ |
commixturum
|
commixturam
|
commixturum
|
| Ablativ |
commixturo
|
commixtura
|
commixturo
|
| Vokativ |
commixture
|
commixtura
|
commixturum
|
Plural
| Nominativ |
commixturi
|
commixturae
|
commixtura
|
| Genitiv |
commixturorum
|
commixturarum
|
commixturorum
|
| Dativ |
commixturis
|
commixturis
|
commixturis
|
| Akkusativ |
commixturos
|
commixturas
|
commixtura
|
| Ablativ |
commixturis
|
commixturis
|
commixturis
|
| Vokativ |
commixturi
|
commixturae
|
commixtura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commixtum
|
commixtu
|