Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
commisereri (Verb) entspricht Ihr Suchwort
commiserere auch noch Formen von:
commiserari (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commisereor
|
ich bemitleide |
| 2. Person Singular |
commisereris commiserere
|
du bemitleidest |
| 3. Person Singular |
commiseretur
|
er/sie/es bemitleidet |
| 1. Person Plural |
commiseremur
|
wir bemitleiden |
| 2. Person Plural |
commiseremini
|
ihr bemitleidet |
| 3. Person Plural |
commiserentur
|
sie bemitleiden |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiserear
|
ich bemitleide |
| 2. Person Singular |
commiserearis commisereare
|
du bemitleidest |
| 3. Person Singular |
commisereatur
|
er/sie/es bemitleide |
| 1. Person Plural |
commisereamur
|
wir bemitleiden |
| 2. Person Plural |
commisereamini
|
ihr bemitleidet |
| 3. Person Plural |
commisereantur
|
sie bemitleiden |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiserebar
|
ich bemitleidete |
| 2. Person Singular |
commiserebaris commiserebare
|
du bemitleidetest |
| 3. Person Singular |
commiserebatur
|
er/sie/es bemitleidete |
| 1. Person Plural |
commiserebamur
|
wir bemitleideten |
| 2. Person Plural |
commiserebamini
|
ihr bemitleidetet |
| 3. Person Plural |
commiserebantur
|
sie bemitleideten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commisererer
|
ich bemitleidete |
| 2. Person Singular |
commiserereris commisererere
|
du bemitleidetest |
| 3. Person Singular |
commisereretur
|
er/sie/es bemitleidete |
| 1. Person Plural |
commisereremur
|
wir bemitleideten |
| 2. Person Plural |
commisereremini
|
ihr bemitleidetet |
| 3. Person Plural |
commisererentur
|
sie bemitleideten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiserebor
|
ich werde bemitleiden |
| 2. Person Singular |
commisereberis commiserebere
|
du wirst bemitleiden |
| 3. Person Singular |
commiserebitur
|
er/sie/es wird bemitleiden |
| 1. Person Plural |
commiserebimur
|
wir werden bemitleiden |
| 2. Person Plural |
commiserebimini
|
ihr werdet bemitleiden |
| 3. Person Plural |
commiserebuntur
|
sie werden bemitleiden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiseritus sum
|
ich habe bemitleidet |
| 2. Person Singular |
commiseritus es
|
du hast bemitleidet |
| 3. Person Singular |
commiseritus est
|
er/sie/es hat bemitleidet |
| 1. Person Plural |
commiseriti sumus
|
wir haben bemitleidet |
| 2. Person Plural |
commiseriti estis
|
ihr habt bemitleidet |
| 3. Person Plural |
commiseriti sunt
|
sie haben bemitleidet |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiseritus sim
|
ich habe bemitleidet |
| 2. Person Singular |
commiseritus sis
|
du habest bemitleidet |
| 3. Person Singular |
commiseritus sit
|
er/sie/es habe bemitleidet |
| 1. Person Plural |
commiseriti simus
|
wir haben bemitleidet |
| 2. Person Plural |
commiseriti sitis
|
ihr habet bemitleidet |
| 3. Person Plural |
commiseriti sint
|
sie haben bemitleidet |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiseritus eram
|
ich hatte bemitleidet |
| 2. Person Singular |
commiseritus eras
|
du hattest bemitleidet |
| 3. Person Singular |
commiseritus erat
|
er/sie/es hatte bemitleidet |
| 1. Person Plural |
commiseriti eramus
|
wir hatten bemitleidet |
| 2. Person Plural |
commiseriti eratis
|
ihr hattet bemitleidet |
| 3. Person Plural |
commiseriti erant
|
sie hatten bemitleidet |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiseritus essem
|
ich hätte bemitleidet |
| 2. Person Singular |
commiseritus esses
|
du hättest bemitleidet |
| 3. Person Singular |
commiseritus esset
|
er/sie/es hätte bemitleidet |
| 1. Person Plural |
commiseriti essemus
|
wir hätten bemitleidet |
| 2. Person Plural |
commiseriti essetis
|
ihr hättet bemitleidet |
| 3. Person Plural |
commiseriti essent
|
sie hätten bemitleidet |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiseritus ero
|
ich werde bemitleidet haben |
| 2. Person Singular |
commiseritus eris
|
du wirst bemitleidet haben |
| 3. Person Singular |
commiseritus erit
|
er/sie/es wird bemitleidet haben |
| 1. Person Plural |
commiseriti erimus
|
wir werden bemitleidet haben |
| 2. Person Plural |
commiseriti eritis
|
ihr werdet bemitleidet haben |
| 3. Person Plural |
commiseriti erunt
|
sie werden bemitleidet haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commisereri commisererier
|
bemitleiden |
| Vorzeitigkeit |
commiseritus esse
|
bemitleidet haben |
| Nachzeitigkeit |
commiseriturum esse
|
bemitleiden werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commiserere
|
bemitleide! |
| 2. Person Plural |
commiseremini
|
bemitleidet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commiseretor
|
| 3. Person Singular |
commiseretor
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
commiserentor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commisereri commisererier
|
das Bemitleiden |
| Genitiv |
commiserendi
|
des Bemitleidens |
| Dativ |
commiserendo
|
dem Bemitleiden |
| Akkusativ |
commiserendum
|
das Bemitleiden |
| Ablativ |
commiserendo
|
durch das Bemitleiden |
| Vokativ |
commiserende
|
Bemitleiden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiserendus
|
commiserenda
|
commiserendum
|
| Genitiv |
commiserendi
|
commiserendae
|
commiserendi
|
| Dativ |
commiserendo
|
commiserendae
|
commiserendo
|
| Akkusativ |
commiserendum
|
commiserendam
|
commiserendum
|
| Ablativ |
commiserendo
|
commiserenda
|
commiserendo
|
| Vokativ |
commiserende
|
commiserenda
|
commiserendum
|
Plural
| Nominativ |
commiserendi
|
commiserendae
|
commiserenda
|
| Genitiv |
commiserendorum
|
commiserendarum
|
commiserendorum
|
| Dativ |
commiserendis
|
commiserendis
|
commiserendis
|
| Akkusativ |
commiserendos
|
commiserendas
|
commiserenda
|
| Ablativ |
commiserendis
|
commiserendis
|
commiserendis
|
| Vokativ |
commiserendi
|
commiserendae
|
commiserenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiserens
|
commiserens
|
commiserens
|
| Genitiv |
commiserentis
|
commiserentis
|
commiserentis
|
| Dativ |
commiserenti
|
commiserenti
|
commiserenti
|
| Akkusativ |
commiserentem
|
commiserentem
|
commiserens
|
| Ablativ |
commiserenti commiserente
|
commiserenti commiserente
|
commiserenti commiserente
|
| Vokativ |
commiserens
|
commiserens
|
commiserens
|
Plural
| Nominativ |
commiserentes
|
commiserentes
|
commiserentia
|
| Genitiv |
commiserentium commiserentum
|
commiserentium commiserentum
|
commiserentium commiserentum
|
| Dativ |
commiserentibus
|
commiserentibus
|
commiserentibus
|
| Akkusativ |
commiserentes
|
commiserentes
|
commiserentia
|
| Ablativ |
commiserentibus
|
commiserentibus
|
commiserentibus
|
| Vokativ |
commiserentes
|
commiserentes
|
commiserentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiseritus
|
commiserita
|
commiseritum
|
| Genitiv |
commiseriti
|
commiseritae
|
commiseriti
|
| Dativ |
commiserito
|
commiseritae
|
commiserito
|
| Akkusativ |
commiseritum
|
commiseritam
|
commiseritum
|
| Ablativ |
commiserito
|
commiserita
|
commiserito
|
| Vokativ |
commiserite
|
commiserita
|
commiseritum
|
Plural
| Nominativ |
commiseriti
|
commiseritae
|
commiserita
|
| Genitiv |
commiseritorum
|
commiseritarum
|
commiseritorum
|
| Dativ |
commiseritis
|
commiseritis
|
commiseritis
|
| Akkusativ |
commiseritos
|
commiseritas
|
commiserita
|
| Ablativ |
commiseritis
|
commiseritis
|
commiseritis
|
| Vokativ |
commiseriti
|
commiseritae
|
commiserita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiseriturus
|
commiseritura
|
commiseriturum
|
| Genitiv |
commiserituri
|
commiseriturae
|
commiserituri
|
| Dativ |
commiserituro
|
commiseriturae
|
commiserituro
|
| Akkusativ |
commiseriturum
|
commiserituram
|
commiseriturum
|
| Ablativ |
commiserituro
|
commiseritura
|
commiserituro
|
| Vokativ |
commiseriture
|
commiseritura
|
commiseriturum
|
Plural
| Nominativ |
commiserituri
|
commiseriturae
|
commiseritura
|
| Genitiv |
commiseriturorum
|
commiseriturarum
|
commiseriturorum
|
| Dativ |
commiserituris
|
commiserituris
|
commiserituris
|
| Akkusativ |
commiserituros
|
commiserituras
|
commiseritura
|
| Ablativ |
commiserituris
|
commiserituris
|
commiserituris
|
| Vokativ |
commiserituri
|
commiseriturae
|
commiseritura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commiseritum
|
commiseritu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commisereor
|
|
| 2. Person Singular |
commisereris commiserere
|
|
| 3. Person Singular |
commiseretur
|
|
| 1. Person Plural |
commiseremur
|
|
| 2. Person Plural |
commiseremini
|
|
| 3. Person Plural |
commiserentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiserear
|
|
| 2. Person Singular |
commiserearis commisereare
|
|
| 3. Person Singular |
commisereatur
|
|
| 1. Person Plural |
commisereamur
|
|
| 2. Person Plural |
commisereamini
|
|
| 3. Person Plural |
commisereantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiserebar
|
|
| 2. Person Singular |
commiserebaris commiserebare
|
|
| 3. Person Singular |
commiserebatur
|
|
| 1. Person Plural |
commiserebamur
|
|
| 2. Person Plural |
commiserebamini
|
|
| 3. Person Plural |
commiserebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commisererer
|
|
| 2. Person Singular |
commiserereris commisererere
|
|
| 3. Person Singular |
commisereretur
|
|
| 1. Person Plural |
commisereremur
|
|
| 2. Person Plural |
commisereremini
|
|
| 3. Person Plural |
commisererentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiserebor
|
|
| 2. Person Singular |
commisereberis commiserebere
|
|
| 3. Person Singular |
commiserebitur
|
|
| 1. Person Plural |
commiserebimur
|
|
| 2. Person Plural |
commiserebimini
|
|
| 3. Person Plural |
commiserebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiseritus sum
|
|
| 2. Person Singular |
commiseritus es
|
|
| 3. Person Singular |
commiseritus est
|
|
| 1. Person Plural |
commiseriti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
commiseriti estis
|
|
| 3. Person Plural |
commiseriti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiseritus sim
|
|
| 2. Person Singular |
commiseritus sis
|
|
| 3. Person Singular |
commiseritus sit
|
|
| 1. Person Plural |
commiseriti simus
|
|
| 2. Person Plural |
commiseriti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
commiseriti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiseritus eram
|
|
| 2. Person Singular |
commiseritus eras
|
|
| 3. Person Singular |
commiseritus erat
|
|
| 1. Person Plural |
commiseriti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
commiseriti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
commiseriti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiseritus essem
|
|
| 2. Person Singular |
commiseritus esses
|
|
| 3. Person Singular |
commiseritus esset
|
|
| 1. Person Plural |
commiseriti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
commiseriti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
commiseriti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiseritus ero
|
|
| 2. Person Singular |
commiseritus eris
|
|
| 3. Person Singular |
commiseritus erit
|
|
| 1. Person Plural |
commiseriti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
commiseriti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
commiseriti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commisereri commisererier
|
|
| Vorzeitigkeit |
commiseritus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commiseriturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commiserere
|
! |
| 2. Person Plural |
commiseremini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commiseretor
|
| 3. Person Singular |
commiseretor
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
commiserentor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commisereri commisererier
|
|
| Genitiv |
commiserendi
|
|
| Dativ |
commiserendo
|
|
| Akkusativ |
commiserendum
|
|
| Ablativ |
commiserendo
|
|
| Vokativ |
commiserende
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiserendus
|
commiserenda
|
commiserendum
|
| Genitiv |
commiserendi
|
commiserendae
|
commiserendi
|
| Dativ |
commiserendo
|
commiserendae
|
commiserendo
|
| Akkusativ |
commiserendum
|
commiserendam
|
commiserendum
|
| Ablativ |
commiserendo
|
commiserenda
|
commiserendo
|
| Vokativ |
commiserende
|
commiserenda
|
commiserendum
|
Plural
| Nominativ |
commiserendi
|
commiserendae
|
commiserenda
|
| Genitiv |
commiserendorum
|
commiserendarum
|
commiserendorum
|
| Dativ |
commiserendis
|
commiserendis
|
commiserendis
|
| Akkusativ |
commiserendos
|
commiserendas
|
commiserenda
|
| Ablativ |
commiserendis
|
commiserendis
|
commiserendis
|
| Vokativ |
commiserendi
|
commiserendae
|
commiserenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiserens
|
commiserens
|
commiserens
|
| Genitiv |
commiserentis
|
commiserentis
|
commiserentis
|
| Dativ |
commiserenti
|
commiserenti
|
commiserenti
|
| Akkusativ |
commiserentem
|
commiserentem
|
commiserens
|
| Ablativ |
commiserenti commiserente
|
commiserenti commiserente
|
commiserenti commiserente
|
| Vokativ |
commiserens
|
commiserens
|
commiserens
|
Plural
| Nominativ |
commiserentes
|
commiserentes
|
commiserentia
|
| Genitiv |
commiserentium commiserentum
|
commiserentium commiserentum
|
commiserentium commiserentum
|
| Dativ |
commiserentibus
|
commiserentibus
|
commiserentibus
|
| Akkusativ |
commiserentes
|
commiserentes
|
commiserentia
|
| Ablativ |
commiserentibus
|
commiserentibus
|
commiserentibus
|
| Vokativ |
commiserentes
|
commiserentes
|
commiserentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiseritus
|
commiserita
|
commiseritum
|
| Genitiv |
commiseriti
|
commiseritae
|
commiseriti
|
| Dativ |
commiserito
|
commiseritae
|
commiserito
|
| Akkusativ |
commiseritum
|
commiseritam
|
commiseritum
|
| Ablativ |
commiserito
|
commiserita
|
commiserito
|
| Vokativ |
commiserite
|
commiserita
|
commiseritum
|
Plural
| Nominativ |
commiseriti
|
commiseritae
|
commiserita
|
| Genitiv |
commiseritorum
|
commiseritarum
|
commiseritorum
|
| Dativ |
commiseritis
|
commiseritis
|
commiseritis
|
| Akkusativ |
commiseritos
|
commiseritas
|
commiserita
|
| Ablativ |
commiseritis
|
commiseritis
|
commiseritis
|
| Vokativ |
commiseriti
|
commiseritae
|
commiserita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiseriturus
|
commiseritura
|
commiseriturum
|
| Genitiv |
commiserituri
|
commiseriturae
|
commiserituri
|
| Dativ |
commiserituro
|
commiseriturae
|
commiserituro
|
| Akkusativ |
commiseriturum
|
commiserituram
|
commiseriturum
|
| Ablativ |
commiserituro
|
commiseritura
|
commiserituro
|
| Vokativ |
commiseriture
|
commiseritura
|
commiseriturum
|
Plural
| Nominativ |
commiserituri
|
commiseriturae
|
commiseritura
|
| Genitiv |
commiseriturorum
|
commiseriturarum
|
commiseriturorum
|
| Dativ |
commiserituris
|
commiserituris
|
commiserituris
|
| Akkusativ |
commiserituros
|
commiserituras
|
commiseritura
|
| Ablativ |
commiserituris
|
commiserituris
|
commiserituris
|
| Vokativ |
commiserituri
|
commiseriturae
|
commiseritura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commiseritum
|
commiseritu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commisereor
|
|
| 2. Person Singular |
commisereris commiserere
|
|
| 3. Person Singular |
commiseretur
|
|
| 1. Person Plural |
commiseremur
|
|
| 2. Person Plural |
commiseremini
|
|
| 3. Person Plural |
commiserentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiserear
|
|
| 2. Person Singular |
commiserearis commisereare
|
|
| 3. Person Singular |
commisereatur
|
|
| 1. Person Plural |
commisereamur
|
|
| 2. Person Plural |
commisereamini
|
|
| 3. Person Plural |
commisereantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiserebar
|
|
| 2. Person Singular |
commiserebaris commiserebare
|
|
| 3. Person Singular |
commiserebatur
|
|
| 1. Person Plural |
commiserebamur
|
|
| 2. Person Plural |
commiserebamini
|
|
| 3. Person Plural |
commiserebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commisererer
|
|
| 2. Person Singular |
commiserereris commisererere
|
|
| 3. Person Singular |
commisereretur
|
|
| 1. Person Plural |
commisereremur
|
|
| 2. Person Plural |
commisereremini
|
|
| 3. Person Plural |
commisererentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiserebor
|
|
| 2. Person Singular |
commisereberis commiserebere
|
|
| 3. Person Singular |
commiserebitur
|
|
| 1. Person Plural |
commiserebimur
|
|
| 2. Person Plural |
commiserebimini
|
|
| 3. Person Plural |
commiserebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiseritus sum
|
|
| 2. Person Singular |
commiseritus es
|
|
| 3. Person Singular |
commiseritus est
|
|
| 1. Person Plural |
commiseriti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
commiseriti estis
|
|
| 3. Person Plural |
commiseriti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiseritus sim
|
|
| 2. Person Singular |
commiseritus sis
|
|
| 3. Person Singular |
commiseritus sit
|
|
| 1. Person Plural |
commiseriti simus
|
|
| 2. Person Plural |
commiseriti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
commiseriti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiseritus eram
|
|
| 2. Person Singular |
commiseritus eras
|
|
| 3. Person Singular |
commiseritus erat
|
|
| 1. Person Plural |
commiseriti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
commiseriti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
commiseriti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiseritus essem
|
|
| 2. Person Singular |
commiseritus esses
|
|
| 3. Person Singular |
commiseritus esset
|
|
| 1. Person Plural |
commiseriti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
commiseriti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
commiseriti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commiseritus ero
|
|
| 2. Person Singular |
commiseritus eris
|
|
| 3. Person Singular |
commiseritus erit
|
|
| 1. Person Plural |
commiseriti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
commiseriti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
commiseriti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commisereri commisererier
|
|
| Vorzeitigkeit |
commiseritus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commiseriturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commiserere
|
! |
| 2. Person Plural |
commiseremini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commiseretor
|
| 3. Person Singular |
commiseretor
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
commiserentor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commisereri commisererier
|
|
| Genitiv |
commiserendi
|
|
| Dativ |
commiserendo
|
|
| Akkusativ |
commiserendum
|
|
| Ablativ |
commiserendo
|
|
| Vokativ |
commiserende
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiserendus
|
commiserenda
|
commiserendum
|
| Genitiv |
commiserendi
|
commiserendae
|
commiserendi
|
| Dativ |
commiserendo
|
commiserendae
|
commiserendo
|
| Akkusativ |
commiserendum
|
commiserendam
|
commiserendum
|
| Ablativ |
commiserendo
|
commiserenda
|
commiserendo
|
| Vokativ |
commiserende
|
commiserenda
|
commiserendum
|
Plural
| Nominativ |
commiserendi
|
commiserendae
|
commiserenda
|
| Genitiv |
commiserendorum
|
commiserendarum
|
commiserendorum
|
| Dativ |
commiserendis
|
commiserendis
|
commiserendis
|
| Akkusativ |
commiserendos
|
commiserendas
|
commiserenda
|
| Ablativ |
commiserendis
|
commiserendis
|
commiserendis
|
| Vokativ |
commiserendi
|
commiserendae
|
commiserenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiserens
|
commiserens
|
commiserens
|
| Genitiv |
commiserentis
|
commiserentis
|
commiserentis
|
| Dativ |
commiserenti
|
commiserenti
|
commiserenti
|
| Akkusativ |
commiserentem
|
commiserentem
|
commiserens
|
| Ablativ |
commiserenti commiserente
|
commiserenti commiserente
|
commiserenti commiserente
|
| Vokativ |
commiserens
|
commiserens
|
commiserens
|
Plural
| Nominativ |
commiserentes
|
commiserentes
|
commiserentia
|
| Genitiv |
commiserentium commiserentum
|
commiserentium commiserentum
|
commiserentium commiserentum
|
| Dativ |
commiserentibus
|
commiserentibus
|
commiserentibus
|
| Akkusativ |
commiserentes
|
commiserentes
|
commiserentia
|
| Ablativ |
commiserentibus
|
commiserentibus
|
commiserentibus
|
| Vokativ |
commiserentes
|
commiserentes
|
commiserentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiseritus
|
commiserita
|
commiseritum
|
| Genitiv |
commiseriti
|
commiseritae
|
commiseriti
|
| Dativ |
commiserito
|
commiseritae
|
commiserito
|
| Akkusativ |
commiseritum
|
commiseritam
|
commiseritum
|
| Ablativ |
commiserito
|
commiserita
|
commiserito
|
| Vokativ |
commiserite
|
commiserita
|
commiseritum
|
Plural
| Nominativ |
commiseriti
|
commiseritae
|
commiserita
|
| Genitiv |
commiseritorum
|
commiseritarum
|
commiseritorum
|
| Dativ |
commiseritis
|
commiseritis
|
commiseritis
|
| Akkusativ |
commiseritos
|
commiseritas
|
commiserita
|
| Ablativ |
commiseritis
|
commiseritis
|
commiseritis
|
| Vokativ |
commiseriti
|
commiseritae
|
commiserita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commiseriturus
|
commiseritura
|
commiseriturum
|
| Genitiv |
commiserituri
|
commiseriturae
|
commiserituri
|
| Dativ |
commiserituro
|
commiseriturae
|
commiserituro
|
| Akkusativ |
commiseriturum
|
commiserituram
|
commiseriturum
|
| Ablativ |
commiserituro
|
commiseritura
|
commiserituro
|
| Vokativ |
commiseriture
|
commiseritura
|
commiseriturum
|
Plural
| Nominativ |
commiserituri
|
commiseriturae
|
commiseritura
|
| Genitiv |
commiseriturorum
|
commiseriturarum
|
commiseriturorum
|
| Dativ |
commiserituris
|
commiserituris
|
commiserituris
|
| Akkusativ |
commiserituros
|
commiserituras
|
commiseritura
|
| Ablativ |
commiserituris
|
commiserituris
|
commiserituris
|
| Vokativ |
commiserituri
|
commiseriturae
|
commiseritura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commiseritum
|
commiseritu
|