Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigo
|
ich besänftige |
| 2. Person Singular |
commitigas
|
du besänftigst |
| 3. Person Singular |
commitigat
|
er/sie/es besänftigt |
| 1. Person Plural |
commitigamus
|
wir besänftigen |
| 2. Person Plural |
commitigatis
|
ihr besänftigt |
| 3. Person Plural |
commitigant
|
sie besänftigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigor
|
ich werde besänftigt |
| 2. Person Singular |
commitigaris commitigare
|
du wirst besänftigt |
| 3. Person Singular |
commitigatur
|
er/sie/es wird besänftigt |
| 1. Person Plural |
commitigamur
|
wir werden besänftigt |
| 2. Person Plural |
commitigamini
|
ihr werdet besänftigt |
| 3. Person Plural |
commitigantur
|
sie werden besänftigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigem
|
ich besänftige |
| 2. Person Singular |
commitiges
|
du besänftigest |
| 3. Person Singular |
commitiget
|
er/sie/es besänftige |
| 1. Person Plural |
commitigemus
|
wir besänftigen |
| 2. Person Plural |
commitigetis
|
ihr besänftiget |
| 3. Person Plural |
commitigent
|
sie besänftigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitiger
|
ich werde besänftigt |
| 2. Person Singular |
commitigeris commitigere
|
du werdest besänftigt |
| 3. Person Singular |
commitigetur
|
er/sie/es werde besänftigt |
| 1. Person Plural |
commitigemur
|
wir werden besänftigt |
| 2. Person Plural |
commitigemini
|
ihr werdet besänftigt |
| 3. Person Plural |
commitigentur
|
sie werden besänftigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigabam
|
ich besänftigte |
| 2. Person Singular |
commitigabas
|
du besänftigtest |
| 3. Person Singular |
commitigabat
|
er/sie/es besänftigte |
| 1. Person Plural |
commitigabamus
|
wir besänftigten |
| 2. Person Plural |
commitigabatis
|
ihr besänftigtet |
| 3. Person Plural |
commitigabant
|
sie besänftigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigabar
|
ich wurde besänftigt |
| 2. Person Singular |
commitigabaris commitigabare
|
du wurdest besänftigt |
| 3. Person Singular |
commitigabatur
|
er/sie/es wurde besänftigt |
| 1. Person Plural |
commitigabamur
|
wir wurden besänftigt |
| 2. Person Plural |
commitigabamini
|
ihr wurdet besänftigt |
| 3. Person Plural |
commitigabantur
|
sie wurden besänftigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigarem
|
ich besänftigte |
| 2. Person Singular |
commitigares
|
du besänftigtest |
| 3. Person Singular |
commitigaret
|
er/sie/es besänftigte |
| 1. Person Plural |
commitigaremus
|
wir besänftigten |
| 2. Person Plural |
commitigaretis
|
ihr besänftigtet |
| 3. Person Plural |
commitigarent
|
sie besänftigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigarer
|
ich würde besänftigt |
| 2. Person Singular |
commitigareris commitigarere
|
du würdest besänftigt |
| 3. Person Singular |
commitigaretur
|
er/sie/es würde besänftigt |
| 1. Person Plural |
commitigaremur
|
wir würden besänftigt |
| 2. Person Plural |
commitigaremini
|
ihr würdet besänftigt |
| 3. Person Plural |
commitigarentur
|
sie würden besänftigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigabo
|
ich werde besänftigen |
| 2. Person Singular |
commitigabis
|
du wirst besänftigen |
| 3. Person Singular |
commitigabit
|
er/sie/es wird besänftigen |
| 1. Person Plural |
commitigabimus
|
wir werden besänftigen |
| 2. Person Plural |
commitigabitis
|
ihr werdet besänftigen |
| 3. Person Plural |
commitigabunt
|
sie werden besänftigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigabor
|
ich werde besänftigt werden |
| 2. Person Singular |
commitigaberis commitigabere
|
du wirst besänftigt werden |
| 3. Person Singular |
commitigabitur
|
er/sie/es wird besänftigt werden |
| 1. Person Plural |
commitigabimur
|
wir werden besänftigt werden |
| 2. Person Plural |
commitigabimini
|
ihr werdet besänftigt werden |
| 3. Person Plural |
commitigabuntur
|
sie werden besänftigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigavi
|
ich habe besänftigt |
| 2. Person Singular |
commitigavisti
|
du hast besänftigt |
| 3. Person Singular |
commitigavit
|
er/sie/es hat besänftigt |
| 1. Person Plural |
commitigavimus
|
wir haben besänftigt |
| 2. Person Plural |
commitigavistis
|
ihr habt besänftigt |
| 3. Person Plural |
commitigaverunt commitigavere
|
sie haben besänftigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigatus sum
|
ich bin besänftigt worden |
| 2. Person Singular |
commitigatus es
|
du bist besänftigt worden |
| 3. Person Singular |
commitigatus est
|
er/sie/es ist besänftigt worden |
| 1. Person Plural |
commitigati sumus
|
wir sind besänftigt worden |
| 2. Person Plural |
commitigati estis
|
ihr seid besänftigt worden |
| 3. Person Plural |
commitigati sunt
|
sie sind besänftigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigaverim
|
ich habe besänftigt |
| 2. Person Singular |
commitigaveris
|
du habest besänftigt |
| 3. Person Singular |
commitigaverit
|
er/sie/es habe besänftigt |
| 1. Person Plural |
commitigaverimus
|
wir haben besänftigt |
| 2. Person Plural |
commitigaveritis
|
ihr habet besänftigt |
| 3. Person Plural |
commitigaverint
|
sie haben besänftigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigatus sim
|
ich sei besänftigt worden |
| 2. Person Singular |
commitigatus sis
|
du seiest besänftigt worden |
| 3. Person Singular |
commitigatus sit
|
er/sie/es sei besänftigt worden |
| 1. Person Plural |
commitigati simus
|
wir seien besänftigt worden |
| 2. Person Plural |
commitigati sitis
|
ihr seiet besänftigt worden |
| 3. Person Plural |
commitigati sint
|
sie seien besänftigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigaveram
|
ich hatte besänftigt |
| 2. Person Singular |
commitigaveras
|
du hattest besänftigt |
| 3. Person Singular |
commitigaverat
|
er/sie/es hatte besänftigt |
| 1. Person Plural |
commitigaveramus
|
wir hatten besänftigt |
| 2. Person Plural |
commitigaveratis
|
ihr hattet besänftigt |
| 3. Person Plural |
commitigaverant
|
sie hatten besänftigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigatus eram
|
ich war besänftigt worden |
| 2. Person Singular |
commitigatus eras
|
du warst besänftigt worden |
| 3. Person Singular |
commitigatus erat
|
er/sie/es war besänftigt worden |
| 1. Person Plural |
commitigati eramus
|
wir waren besänftigt worden |
| 2. Person Plural |
commitigati eratis
|
ihr wart besänftigt worden |
| 3. Person Plural |
commitigati erant
|
sie waren besänftigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigavissem
|
ich hätte besänftigt |
| 2. Person Singular |
commitigavisses
|
du hättest besänftigt |
| 3. Person Singular |
commitigavisset
|
er/sie/es hätte besänftigt |
| 1. Person Plural |
commitigavissemus
|
wir hätten besänftigt |
| 2. Person Plural |
commitigavissetis
|
ihr hättet besänftigt |
| 3. Person Plural |
commitigavissent
|
sie hätten besänftigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigatus essem
|
ich wäre besänftigt worden |
| 2. Person Singular |
commitigatus esses
|
du wärest besänftigt worden |
| 3. Person Singular |
commitigatus esset
|
er/sie/es wäre besänftigt worden |
| 1. Person Plural |
commitigati essemus
|
wir wären besänftigt worden |
| 2. Person Plural |
commitigati essetis
|
ihr wäret besänftigt worden |
| 3. Person Plural |
commitigati essent
|
sie wären besänftigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigavero
|
ich werde besänftigt haben |
| 2. Person Singular |
commitigaveris
|
du wirst besänftigt haben |
| 3. Person Singular |
commitigaverit
|
er/sie/es wird besänftigt haben |
| 1. Person Plural |
commitigaverimus
|
wir werden besänftigt haben |
| 2. Person Plural |
commitigaveritis
|
ihr werdet besänftigt haben |
| 3. Person Plural |
commitigaverint
|
sie werden besänftigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigatus ero
|
ich werde besänftigt worden sein |
| 2. Person Singular |
commitigatus eris
|
du wirst besänftigt worden sein |
| 3. Person Singular |
commitigatus erit
|
er/sie/es wird besänftigt worden sein |
| 1. Person Plural |
commitigati erimus
|
wir werden besänftigt worden sein |
| 2. Person Plural |
commitigati eritis
|
ihr werdet besänftigt worden sein |
| 3. Person Plural |
commitigati erunt
|
sie werden besänftigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commitigare
|
besänftigen |
| Vorzeitigkeit |
commitigavisse
|
besänftigt haben |
| Nachzeitigkeit |
commitigaturum esse
|
besänftigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commitigari commitigarier
|
besänftigt werden |
| Vorzeitigkeit |
commitigatum esse
|
besänftigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
commitigatum iri
|
künftig besänftigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commitiga
|
besänftige; besänftig! |
| 2. Person Plural |
commitigate
|
besänftigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commitigato
|
| 3. Person Singular |
commitigato
|
| 2. Person Plural |
commitigatote
|
| 3. Person Plural |
commitiganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commitigare
|
das Besänftigen |
| Genitiv |
commitigandi
|
des Besänftigens |
| Dativ |
commitigando
|
dem Besänftigen |
| Akkusativ |
commitigandum
|
das Besänftigen |
| Ablativ |
commitigando
|
durch das Besänftigen |
| Vokativ |
commitigande
|
Besänftigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commitigandus
|
commitiganda
|
commitigandum
|
| Genitiv |
commitigandi
|
commitigandae
|
commitigandi
|
| Dativ |
commitigando
|
commitigandae
|
commitigando
|
| Akkusativ |
commitigandum
|
commitigandam
|
commitigandum
|
| Ablativ |
commitigando
|
commitiganda
|
commitigando
|
| Vokativ |
commitigande
|
commitiganda
|
commitigandum
|
Plural
| Nominativ |
commitigandi
|
commitigandae
|
commitiganda
|
| Genitiv |
commitigandorum
|
commitigandarum
|
commitigandorum
|
| Dativ |
commitigandis
|
commitigandis
|
commitigandis
|
| Akkusativ |
commitigandos
|
commitigandas
|
commitiganda
|
| Ablativ |
commitigandis
|
commitigandis
|
commitigandis
|
| Vokativ |
commitigandi
|
commitigandae
|
commitiganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commitigans
|
commitigans
|
commitigans
|
| Genitiv |
commitigantis
|
commitigantis
|
commitigantis
|
| Dativ |
commitiganti
|
commitiganti
|
commitiganti
|
| Akkusativ |
commitigantem
|
commitigantem
|
commitigans
|
| Ablativ |
commitiganti commitigante
|
commitiganti commitigante
|
commitiganti commitigante
|
| Vokativ |
commitigans
|
commitigans
|
commitigans
|
Plural
| Nominativ |
commitigantes
|
commitigantes
|
commitigantia
|
| Genitiv |
commitigantium commitigantum
|
commitigantium commitigantum
|
commitigantium commitigantum
|
| Dativ |
commitigantibus
|
commitigantibus
|
commitigantibus
|
| Akkusativ |
commitigantes
|
commitigantes
|
commitigantia
|
| Ablativ |
commitigantibus
|
commitigantibus
|
commitigantibus
|
| Vokativ |
commitigantes
|
commitigantes
|
commitigantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commitigatus
|
commitigata
|
commitigatum
|
| Genitiv |
commitigati
|
commitigatae
|
commitigati
|
| Dativ |
commitigato
|
commitigatae
|
commitigato
|
| Akkusativ |
commitigatum
|
commitigatam
|
commitigatum
|
| Ablativ |
commitigato
|
commitigata
|
commitigato
|
| Vokativ |
commitigate
|
commitigata
|
commitigatum
|
Plural
| Nominativ |
commitigati
|
commitigatae
|
commitigata
|
| Genitiv |
commitigatorum
|
commitigatarum
|
commitigatorum
|
| Dativ |
commitigatis
|
commitigatis
|
commitigatis
|
| Akkusativ |
commitigatos
|
commitigatas
|
commitigata
|
| Ablativ |
commitigatis
|
commitigatis
|
commitigatis
|
| Vokativ |
commitigati
|
commitigatae
|
commitigata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commitigaturus
|
commitigatura
|
commitigaturum
|
| Genitiv |
commitigaturi
|
commitigaturae
|
commitigaturi
|
| Dativ |
commitigaturo
|
commitigaturae
|
commitigaturo
|
| Akkusativ |
commitigaturum
|
commitigaturam
|
commitigaturum
|
| Ablativ |
commitigaturo
|
commitigatura
|
commitigaturo
|
| Vokativ |
commitigature
|
commitigatura
|
commitigaturum
|
Plural
| Nominativ |
commitigaturi
|
commitigaturae
|
commitigatura
|
| Genitiv |
commitigaturorum
|
commitigaturarum
|
commitigaturorum
|
| Dativ |
commitigaturis
|
commitigaturis
|
commitigaturis
|
| Akkusativ |
commitigaturos
|
commitigaturas
|
commitigatura
|
| Ablativ |
commitigaturis
|
commitigaturis
|
commitigaturis
|
| Vokativ |
commitigaturi
|
commitigaturae
|
commitigatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commitigatum
|
commitigatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigo
|
ich erweiche |
| 2. Person Singular |
commitigas
|
du erweichst |
| 3. Person Singular |
commitigat
|
er/sie/es erweicht |
| 1. Person Plural |
commitigamus
|
wir erweichen |
| 2. Person Plural |
commitigatis
|
ihr erweicht |
| 3. Person Plural |
commitigant
|
sie erweichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigor
|
ich werde erweicht |
| 2. Person Singular |
commitigaris commitigare
|
du wirst erweicht |
| 3. Person Singular |
commitigatur
|
er/sie/es wird erweicht |
| 1. Person Plural |
commitigamur
|
wir werden erweicht |
| 2. Person Plural |
commitigamini
|
ihr werdet erweicht |
| 3. Person Plural |
commitigantur
|
sie werden erweicht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigem
|
ich erweiche |
| 2. Person Singular |
commitiges
|
du erweichest |
| 3. Person Singular |
commitiget
|
er/sie/es erweiche |
| 1. Person Plural |
commitigemus
|
wir erweichen |
| 2. Person Plural |
commitigetis
|
ihr erweichet |
| 3. Person Plural |
commitigent
|
sie erweichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitiger
|
ich werde erweicht |
| 2. Person Singular |
commitigeris commitigere
|
du werdest erweicht |
| 3. Person Singular |
commitigetur
|
er/sie/es werde erweicht |
| 1. Person Plural |
commitigemur
|
wir werden erweicht |
| 2. Person Plural |
commitigemini
|
ihr werdet erweicht |
| 3. Person Plural |
commitigentur
|
sie werden erweicht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigabam
|
ich erweichte |
| 2. Person Singular |
commitigabas
|
du erweichtest |
| 3. Person Singular |
commitigabat
|
er/sie/es erweichte |
| 1. Person Plural |
commitigabamus
|
wir erweichten |
| 2. Person Plural |
commitigabatis
|
ihr erweichtet |
| 3. Person Plural |
commitigabant
|
sie erweichten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigabar
|
ich wurde erweicht |
| 2. Person Singular |
commitigabaris commitigabare
|
du wurdest erweicht |
| 3. Person Singular |
commitigabatur
|
er/sie/es wurde erweicht |
| 1. Person Plural |
commitigabamur
|
wir wurden erweicht |
| 2. Person Plural |
commitigabamini
|
ihr wurdet erweicht |
| 3. Person Plural |
commitigabantur
|
sie wurden erweicht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigarem
|
ich erweichte |
| 2. Person Singular |
commitigares
|
du erweichtest |
| 3. Person Singular |
commitigaret
|
er/sie/es erweichte |
| 1. Person Plural |
commitigaremus
|
wir erweichten |
| 2. Person Plural |
commitigaretis
|
ihr erweichtet |
| 3. Person Plural |
commitigarent
|
sie erweichten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigarer
|
ich würde erweicht |
| 2. Person Singular |
commitigareris commitigarere
|
du würdest erweicht |
| 3. Person Singular |
commitigaretur
|
er/sie/es würde erweicht |
| 1. Person Plural |
commitigaremur
|
wir würden erweicht |
| 2. Person Plural |
commitigaremini
|
ihr würdet erweicht |
| 3. Person Plural |
commitigarentur
|
sie würden erweicht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigabo
|
ich werde erweichen |
| 2. Person Singular |
commitigabis
|
du wirst erweichen |
| 3. Person Singular |
commitigabit
|
er/sie/es wird erweichen |
| 1. Person Plural |
commitigabimus
|
wir werden erweichen |
| 2. Person Plural |
commitigabitis
|
ihr werdet erweichen |
| 3. Person Plural |
commitigabunt
|
sie werden erweichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigabor
|
ich werde erweicht werden |
| 2. Person Singular |
commitigaberis commitigabere
|
du wirst erweicht werden |
| 3. Person Singular |
commitigabitur
|
er/sie/es wird erweicht werden |
| 1. Person Plural |
commitigabimur
|
wir werden erweicht werden |
| 2. Person Plural |
commitigabimini
|
ihr werdet erweicht werden |
| 3. Person Plural |
commitigabuntur
|
sie werden erweicht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigavi
|
ich habe erweicht |
| 2. Person Singular |
commitigavisti
|
du hast erweicht |
| 3. Person Singular |
commitigavit
|
er/sie/es hat erweicht |
| 1. Person Plural |
commitigavimus
|
wir haben erweicht |
| 2. Person Plural |
commitigavistis
|
ihr habt erweicht |
| 3. Person Plural |
commitigaverunt commitigavere
|
sie haben erweicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigatus sum
|
ich bin erweicht worden |
| 2. Person Singular |
commitigatus es
|
du bist erweicht worden |
| 3. Person Singular |
commitigatus est
|
er/sie/es ist erweicht worden |
| 1. Person Plural |
commitigati sumus
|
wir sind erweicht worden |
| 2. Person Plural |
commitigati estis
|
ihr seid erweicht worden |
| 3. Person Plural |
commitigati sunt
|
sie sind erweicht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigaverim
|
ich habe erweicht |
| 2. Person Singular |
commitigaveris
|
du habest erweicht |
| 3. Person Singular |
commitigaverit
|
er/sie/es habe erweicht |
| 1. Person Plural |
commitigaverimus
|
wir haben erweicht |
| 2. Person Plural |
commitigaveritis
|
ihr habet erweicht |
| 3. Person Plural |
commitigaverint
|
sie haben erweicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigatus sim
|
ich sei erweicht worden |
| 2. Person Singular |
commitigatus sis
|
du seiest erweicht worden |
| 3. Person Singular |
commitigatus sit
|
er/sie/es sei erweicht worden |
| 1. Person Plural |
commitigati simus
|
wir seien erweicht worden |
| 2. Person Plural |
commitigati sitis
|
ihr seiet erweicht worden |
| 3. Person Plural |
commitigati sint
|
sie seien erweicht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigaveram
|
ich hatte erweicht |
| 2. Person Singular |
commitigaveras
|
du hattest erweicht |
| 3. Person Singular |
commitigaverat
|
er/sie/es hatte erweicht |
| 1. Person Plural |
commitigaveramus
|
wir hatten erweicht |
| 2. Person Plural |
commitigaveratis
|
ihr hattet erweicht |
| 3. Person Plural |
commitigaverant
|
sie hatten erweicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigatus eram
|
ich war erweicht worden |
| 2. Person Singular |
commitigatus eras
|
du warst erweicht worden |
| 3. Person Singular |
commitigatus erat
|
er/sie/es war erweicht worden |
| 1. Person Plural |
commitigati eramus
|
wir waren erweicht worden |
| 2. Person Plural |
commitigati eratis
|
ihr wart erweicht worden |
| 3. Person Plural |
commitigati erant
|
sie waren erweicht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigavissem
|
ich hätte erweicht |
| 2. Person Singular |
commitigavisses
|
du hättest erweicht |
| 3. Person Singular |
commitigavisset
|
er/sie/es hätte erweicht |
| 1. Person Plural |
commitigavissemus
|
wir hätten erweicht |
| 2. Person Plural |
commitigavissetis
|
ihr hättet erweicht |
| 3. Person Plural |
commitigavissent
|
sie hätten erweicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigatus essem
|
ich wäre erweicht worden |
| 2. Person Singular |
commitigatus esses
|
du wärest erweicht worden |
| 3. Person Singular |
commitigatus esset
|
er/sie/es wäre erweicht worden |
| 1. Person Plural |
commitigati essemus
|
wir wären erweicht worden |
| 2. Person Plural |
commitigati essetis
|
ihr wäret erweicht worden |
| 3. Person Plural |
commitigati essent
|
sie wären erweicht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigavero
|
ich werde erweicht haben |
| 2. Person Singular |
commitigaveris
|
du wirst erweicht haben |
| 3. Person Singular |
commitigaverit
|
er/sie/es wird erweicht haben |
| 1. Person Plural |
commitigaverimus
|
wir werden erweicht haben |
| 2. Person Plural |
commitigaveritis
|
ihr werdet erweicht haben |
| 3. Person Plural |
commitigaverint
|
sie werden erweicht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigatus ero
|
ich werde erweicht worden sein |
| 2. Person Singular |
commitigatus eris
|
du wirst erweicht worden sein |
| 3. Person Singular |
commitigatus erit
|
er/sie/es wird erweicht worden sein |
| 1. Person Plural |
commitigati erimus
|
wir werden erweicht worden sein |
| 2. Person Plural |
commitigati eritis
|
ihr werdet erweicht worden sein |
| 3. Person Plural |
commitigati erunt
|
sie werden erweicht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commitigare
|
erweichen |
| Vorzeitigkeit |
commitigavisse
|
erweicht haben |
| Nachzeitigkeit |
commitigaturum esse
|
erweichen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commitigari commitigarier
|
erweicht werden |
| Vorzeitigkeit |
commitigatum esse
|
erweicht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
commitigatum iri
|
künftig erweicht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commitiga
|
erweiche; erweich! |
| 2. Person Plural |
commitigate
|
erweicht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commitigato
|
| 3. Person Singular |
commitigato
|
| 2. Person Plural |
commitigatote
|
| 3. Person Plural |
commitiganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commitigare
|
das Erweichen |
| Genitiv |
commitigandi
|
des Erweichens |
| Dativ |
commitigando
|
dem Erweichen |
| Akkusativ |
commitigandum
|
das Erweichen |
| Ablativ |
commitigando
|
durch das Erweichen |
| Vokativ |
commitigande
|
Erweichen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commitigandus
|
commitiganda
|
commitigandum
|
| Genitiv |
commitigandi
|
commitigandae
|
commitigandi
|
| Dativ |
commitigando
|
commitigandae
|
commitigando
|
| Akkusativ |
commitigandum
|
commitigandam
|
commitigandum
|
| Ablativ |
commitigando
|
commitiganda
|
commitigando
|
| Vokativ |
commitigande
|
commitiganda
|
commitigandum
|
Plural
| Nominativ |
commitigandi
|
commitigandae
|
commitiganda
|
| Genitiv |
commitigandorum
|
commitigandarum
|
commitigandorum
|
| Dativ |
commitigandis
|
commitigandis
|
commitigandis
|
| Akkusativ |
commitigandos
|
commitigandas
|
commitiganda
|
| Ablativ |
commitigandis
|
commitigandis
|
commitigandis
|
| Vokativ |
commitigandi
|
commitigandae
|
commitiganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commitigans
|
commitigans
|
commitigans
|
| Genitiv |
commitigantis
|
commitigantis
|
commitigantis
|
| Dativ |
commitiganti
|
commitiganti
|
commitiganti
|
| Akkusativ |
commitigantem
|
commitigantem
|
commitigans
|
| Ablativ |
commitiganti commitigante
|
commitiganti commitigante
|
commitiganti commitigante
|
| Vokativ |
commitigans
|
commitigans
|
commitigans
|
Plural
| Nominativ |
commitigantes
|
commitigantes
|
commitigantia
|
| Genitiv |
commitigantium commitigantum
|
commitigantium commitigantum
|
commitigantium commitigantum
|
| Dativ |
commitigantibus
|
commitigantibus
|
commitigantibus
|
| Akkusativ |
commitigantes
|
commitigantes
|
commitigantia
|
| Ablativ |
commitigantibus
|
commitigantibus
|
commitigantibus
|
| Vokativ |
commitigantes
|
commitigantes
|
commitigantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commitigatus
|
commitigata
|
commitigatum
|
| Genitiv |
commitigati
|
commitigatae
|
commitigati
|
| Dativ |
commitigato
|
commitigatae
|
commitigato
|
| Akkusativ |
commitigatum
|
commitigatam
|
commitigatum
|
| Ablativ |
commitigato
|
commitigata
|
commitigato
|
| Vokativ |
commitigate
|
commitigata
|
commitigatum
|
Plural
| Nominativ |
commitigati
|
commitigatae
|
commitigata
|
| Genitiv |
commitigatorum
|
commitigatarum
|
commitigatorum
|
| Dativ |
commitigatis
|
commitigatis
|
commitigatis
|
| Akkusativ |
commitigatos
|
commitigatas
|
commitigata
|
| Ablativ |
commitigatis
|
commitigatis
|
commitigatis
|
| Vokativ |
commitigati
|
commitigatae
|
commitigata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commitigaturus
|
commitigatura
|
commitigaturum
|
| Genitiv |
commitigaturi
|
commitigaturae
|
commitigaturi
|
| Dativ |
commitigaturo
|
commitigaturae
|
commitigaturo
|
| Akkusativ |
commitigaturum
|
commitigaturam
|
commitigaturum
|
| Ablativ |
commitigaturo
|
commitigatura
|
commitigaturo
|
| Vokativ |
commitigature
|
commitigatura
|
commitigaturum
|
Plural
| Nominativ |
commitigaturi
|
commitigaturae
|
commitigatura
|
| Genitiv |
commitigaturorum
|
commitigaturarum
|
commitigaturorum
|
| Dativ |
commitigaturis
|
commitigaturis
|
commitigaturis
|
| Akkusativ |
commitigaturos
|
commitigaturas
|
commitigatura
|
| Ablativ |
commitigaturis
|
commitigaturis
|
commitigaturis
|
| Vokativ |
commitigaturi
|
commitigaturae
|
commitigatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commitigatum
|
commitigatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigo
|
|
| 2. Person Singular |
commitigas
|
|
| 3. Person Singular |
commitigat
|
|
| 1. Person Plural |
commitigamus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigatis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigor
|
|
| 2. Person Singular |
commitigaris commitigare
|
|
| 3. Person Singular |
commitigatur
|
|
| 1. Person Plural |
commitigamur
|
|
| 2. Person Plural |
commitigamini
|
|
| 3. Person Plural |
commitigantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigem
|
|
| 2. Person Singular |
commitiges
|
|
| 3. Person Singular |
commitiget
|
|
| 1. Person Plural |
commitigemus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigetis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitiger
|
|
| 2. Person Singular |
commitigeris commitigere
|
|
| 3. Person Singular |
commitigetur
|
|
| 1. Person Plural |
commitigemur
|
|
| 2. Person Plural |
commitigemini
|
|
| 3. Person Plural |
commitigentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigabam
|
|
| 2. Person Singular |
commitigabas
|
|
| 3. Person Singular |
commitigabat
|
|
| 1. Person Plural |
commitigabamus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigabatis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigabar
|
|
| 2. Person Singular |
commitigabaris commitigabare
|
|
| 3. Person Singular |
commitigabatur
|
|
| 1. Person Plural |
commitigabamur
|
|
| 2. Person Plural |
commitigabamini
|
|
| 3. Person Plural |
commitigabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigarem
|
|
| 2. Person Singular |
commitigares
|
|
| 3. Person Singular |
commitigaret
|
|
| 1. Person Plural |
commitigaremus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigaretis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigarer
|
|
| 2. Person Singular |
commitigareris commitigarere
|
|
| 3. Person Singular |
commitigaretur
|
|
| 1. Person Plural |
commitigaremur
|
|
| 2. Person Plural |
commitigaremini
|
|
| 3. Person Plural |
commitigarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigabo
|
|
| 2. Person Singular |
commitigabis
|
|
| 3. Person Singular |
commitigabit
|
|
| 1. Person Plural |
commitigabimus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigabitis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigabor
|
|
| 2. Person Singular |
commitigaberis commitigabere
|
|
| 3. Person Singular |
commitigabitur
|
|
| 1. Person Plural |
commitigabimur
|
|
| 2. Person Plural |
commitigabimini
|
|
| 3. Person Plural |
commitigabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigavi
|
|
| 2. Person Singular |
commitigavisti
|
|
| 3. Person Singular |
commitigavit
|
|
| 1. Person Plural |
commitigavimus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigavistis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigaverunt commitigavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
commitigatus es
|
|
| 3. Person Singular |
commitigatus est
|
|
| 1. Person Plural |
commitigati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigati estis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigaverim
|
|
| 2. Person Singular |
commitigaveris
|
|
| 3. Person Singular |
commitigaverit
|
|
| 1. Person Plural |
commitigaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
commitigatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
commitigatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
commitigati simus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigaveram
|
|
| 2. Person Singular |
commitigaveras
|
|
| 3. Person Singular |
commitigaverat
|
|
| 1. Person Plural |
commitigaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
commitigatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
commitigatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
commitigati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigavissem
|
|
| 2. Person Singular |
commitigavisses
|
|
| 3. Person Singular |
commitigavisset
|
|
| 1. Person Plural |
commitigavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
commitigatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
commitigatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
commitigati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigavero
|
|
| 2. Person Singular |
commitigaveris
|
|
| 3. Person Singular |
commitigaverit
|
|
| 1. Person Plural |
commitigaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
commitigatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
commitigatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
commitigati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commitigare
|
|
| Vorzeitigkeit |
commitigavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commitigaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commitigari commitigarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
commitigatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commitigatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commitiga
|
! |
| 2. Person Plural |
commitigate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commitigato
|
| 3. Person Singular |
commitigato
|
| 2. Person Plural |
commitigatote
|
| 3. Person Plural |
commitiganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commitigare
|
|
| Genitiv |
commitigandi
|
|
| Dativ |
commitigando
|
|
| Akkusativ |
commitigandum
|
|
| Ablativ |
commitigando
|
|
| Vokativ |
commitigande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commitigandus
|
commitiganda
|
commitigandum
|
| Genitiv |
commitigandi
|
commitigandae
|
commitigandi
|
| Dativ |
commitigando
|
commitigandae
|
commitigando
|
| Akkusativ |
commitigandum
|
commitigandam
|
commitigandum
|
| Ablativ |
commitigando
|
commitiganda
|
commitigando
|
| Vokativ |
commitigande
|
commitiganda
|
commitigandum
|
Plural
| Nominativ |
commitigandi
|
commitigandae
|
commitiganda
|
| Genitiv |
commitigandorum
|
commitigandarum
|
commitigandorum
|
| Dativ |
commitigandis
|
commitigandis
|
commitigandis
|
| Akkusativ |
commitigandos
|
commitigandas
|
commitiganda
|
| Ablativ |
commitigandis
|
commitigandis
|
commitigandis
|
| Vokativ |
commitigandi
|
commitigandae
|
commitiganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commitigans
|
commitigans
|
commitigans
|
| Genitiv |
commitigantis
|
commitigantis
|
commitigantis
|
| Dativ |
commitiganti
|
commitiganti
|
commitiganti
|
| Akkusativ |
commitigantem
|
commitigantem
|
commitigans
|
| Ablativ |
commitiganti commitigante
|
commitiganti commitigante
|
commitiganti commitigante
|
| Vokativ |
commitigans
|
commitigans
|
commitigans
|
Plural
| Nominativ |
commitigantes
|
commitigantes
|
commitigantia
|
| Genitiv |
commitigantium commitigantum
|
commitigantium commitigantum
|
commitigantium commitigantum
|
| Dativ |
commitigantibus
|
commitigantibus
|
commitigantibus
|
| Akkusativ |
commitigantes
|
commitigantes
|
commitigantia
|
| Ablativ |
commitigantibus
|
commitigantibus
|
commitigantibus
|
| Vokativ |
commitigantes
|
commitigantes
|
commitigantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commitigatus
|
commitigata
|
commitigatum
|
| Genitiv |
commitigati
|
commitigatae
|
commitigati
|
| Dativ |
commitigato
|
commitigatae
|
commitigato
|
| Akkusativ |
commitigatum
|
commitigatam
|
commitigatum
|
| Ablativ |
commitigato
|
commitigata
|
commitigato
|
| Vokativ |
commitigate
|
commitigata
|
commitigatum
|
Plural
| Nominativ |
commitigati
|
commitigatae
|
commitigata
|
| Genitiv |
commitigatorum
|
commitigatarum
|
commitigatorum
|
| Dativ |
commitigatis
|
commitigatis
|
commitigatis
|
| Akkusativ |
commitigatos
|
commitigatas
|
commitigata
|
| Ablativ |
commitigatis
|
commitigatis
|
commitigatis
|
| Vokativ |
commitigati
|
commitigatae
|
commitigata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commitigaturus
|
commitigatura
|
commitigaturum
|
| Genitiv |
commitigaturi
|
commitigaturae
|
commitigaturi
|
| Dativ |
commitigaturo
|
commitigaturae
|
commitigaturo
|
| Akkusativ |
commitigaturum
|
commitigaturam
|
commitigaturum
|
| Ablativ |
commitigaturo
|
commitigatura
|
commitigaturo
|
| Vokativ |
commitigature
|
commitigatura
|
commitigaturum
|
Plural
| Nominativ |
commitigaturi
|
commitigaturae
|
commitigatura
|
| Genitiv |
commitigaturorum
|
commitigaturarum
|
commitigaturorum
|
| Dativ |
commitigaturis
|
commitigaturis
|
commitigaturis
|
| Akkusativ |
commitigaturos
|
commitigaturas
|
commitigatura
|
| Ablativ |
commitigaturis
|
commitigaturis
|
commitigaturis
|
| Vokativ |
commitigaturi
|
commitigaturae
|
commitigatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commitigatum
|
commitigatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigo
|
|
| 2. Person Singular |
commitigas
|
|
| 3. Person Singular |
commitigat
|
|
| 1. Person Plural |
commitigamus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigatis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigor
|
|
| 2. Person Singular |
commitigaris commitigare
|
|
| 3. Person Singular |
commitigatur
|
|
| 1. Person Plural |
commitigamur
|
|
| 2. Person Plural |
commitigamini
|
|
| 3. Person Plural |
commitigantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigem
|
|
| 2. Person Singular |
commitiges
|
|
| 3. Person Singular |
commitiget
|
|
| 1. Person Plural |
commitigemus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigetis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitiger
|
|
| 2. Person Singular |
commitigeris commitigere
|
|
| 3. Person Singular |
commitigetur
|
|
| 1. Person Plural |
commitigemur
|
|
| 2. Person Plural |
commitigemini
|
|
| 3. Person Plural |
commitigentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigabam
|
|
| 2. Person Singular |
commitigabas
|
|
| 3. Person Singular |
commitigabat
|
|
| 1. Person Plural |
commitigabamus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigabatis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigabar
|
|
| 2. Person Singular |
commitigabaris commitigabare
|
|
| 3. Person Singular |
commitigabatur
|
|
| 1. Person Plural |
commitigabamur
|
|
| 2. Person Plural |
commitigabamini
|
|
| 3. Person Plural |
commitigabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigarem
|
|
| 2. Person Singular |
commitigares
|
|
| 3. Person Singular |
commitigaret
|
|
| 1. Person Plural |
commitigaremus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigaretis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigarer
|
|
| 2. Person Singular |
commitigareris commitigarere
|
|
| 3. Person Singular |
commitigaretur
|
|
| 1. Person Plural |
commitigaremur
|
|
| 2. Person Plural |
commitigaremini
|
|
| 3. Person Plural |
commitigarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigabo
|
|
| 2. Person Singular |
commitigabis
|
|
| 3. Person Singular |
commitigabit
|
|
| 1. Person Plural |
commitigabimus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigabitis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigabor
|
|
| 2. Person Singular |
commitigaberis commitigabere
|
|
| 3. Person Singular |
commitigabitur
|
|
| 1. Person Plural |
commitigabimur
|
|
| 2. Person Plural |
commitigabimini
|
|
| 3. Person Plural |
commitigabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigavi
|
|
| 2. Person Singular |
commitigavisti
|
|
| 3. Person Singular |
commitigavit
|
|
| 1. Person Plural |
commitigavimus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigavistis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigaverunt commitigavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
commitigatus es
|
|
| 3. Person Singular |
commitigatus est
|
|
| 1. Person Plural |
commitigati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigati estis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigaverim
|
|
| 2. Person Singular |
commitigaveris
|
|
| 3. Person Singular |
commitigaverit
|
|
| 1. Person Plural |
commitigaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
commitigatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
commitigatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
commitigati simus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigaveram
|
|
| 2. Person Singular |
commitigaveras
|
|
| 3. Person Singular |
commitigaverat
|
|
| 1. Person Plural |
commitigaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
commitigatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
commitigatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
commitigati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigavissem
|
|
| 2. Person Singular |
commitigavisses
|
|
| 3. Person Singular |
commitigavisset
|
|
| 1. Person Plural |
commitigavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
commitigatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
commitigatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
commitigati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigavero
|
|
| 2. Person Singular |
commitigaveris
|
|
| 3. Person Singular |
commitigaverit
|
|
| 1. Person Plural |
commitigaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commitigatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
commitigatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
commitigatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
commitigati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
commitigati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
commitigati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commitigare
|
|
| Vorzeitigkeit |
commitigavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commitigaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commitigari commitigarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
commitigatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commitigatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commitiga
|
! |
| 2. Person Plural |
commitigate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commitigato
|
| 3. Person Singular |
commitigato
|
| 2. Person Plural |
commitigatote
|
| 3. Person Plural |
commitiganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commitigare
|
|
| Genitiv |
commitigandi
|
|
| Dativ |
commitigando
|
|
| Akkusativ |
commitigandum
|
|
| Ablativ |
commitigando
|
|
| Vokativ |
commitigande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commitigandus
|
commitiganda
|
commitigandum
|
| Genitiv |
commitigandi
|
commitigandae
|
commitigandi
|
| Dativ |
commitigando
|
commitigandae
|
commitigando
|
| Akkusativ |
commitigandum
|
commitigandam
|
commitigandum
|
| Ablativ |
commitigando
|
commitiganda
|
commitigando
|
| Vokativ |
commitigande
|
commitiganda
|
commitigandum
|
Plural
| Nominativ |
commitigandi
|
commitigandae
|
commitiganda
|
| Genitiv |
commitigandorum
|
commitigandarum
|
commitigandorum
|
| Dativ |
commitigandis
|
commitigandis
|
commitigandis
|
| Akkusativ |
commitigandos
|
commitigandas
|
commitiganda
|
| Ablativ |
commitigandis
|
commitigandis
|
commitigandis
|
| Vokativ |
commitigandi
|
commitigandae
|
commitiganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commitigans
|
commitigans
|
commitigans
|
| Genitiv |
commitigantis
|
commitigantis
|
commitigantis
|
| Dativ |
commitiganti
|
commitiganti
|
commitiganti
|
| Akkusativ |
commitigantem
|
commitigantem
|
commitigans
|
| Ablativ |
commitiganti commitigante
|
commitiganti commitigante
|
commitiganti commitigante
|
| Vokativ |
commitigans
|
commitigans
|
commitigans
|
Plural
| Nominativ |
commitigantes
|
commitigantes
|
commitigantia
|
| Genitiv |
commitigantium commitigantum
|
commitigantium commitigantum
|
commitigantium commitigantum
|
| Dativ |
commitigantibus
|
commitigantibus
|
commitigantibus
|
| Akkusativ |
commitigantes
|
commitigantes
|
commitigantia
|
| Ablativ |
commitigantibus
|
commitigantibus
|
commitigantibus
|
| Vokativ |
commitigantes
|
commitigantes
|
commitigantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commitigatus
|
commitigata
|
commitigatum
|
| Genitiv |
commitigati
|
commitigatae
|
commitigati
|
| Dativ |
commitigato
|
commitigatae
|
commitigato
|
| Akkusativ |
commitigatum
|
commitigatam
|
commitigatum
|
| Ablativ |
commitigato
|
commitigata
|
commitigato
|
| Vokativ |
commitigate
|
commitigata
|
commitigatum
|
Plural
| Nominativ |
commitigati
|
commitigatae
|
commitigata
|
| Genitiv |
commitigatorum
|
commitigatarum
|
commitigatorum
|
| Dativ |
commitigatis
|
commitigatis
|
commitigatis
|
| Akkusativ |
commitigatos
|
commitigatas
|
commitigata
|
| Ablativ |
commitigatis
|
commitigatis
|
commitigatis
|
| Vokativ |
commitigati
|
commitigatae
|
commitigata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commitigaturus
|
commitigatura
|
commitigaturum
|
| Genitiv |
commitigaturi
|
commitigaturae
|
commitigaturi
|
| Dativ |
commitigaturo
|
commitigaturae
|
commitigaturo
|
| Akkusativ |
commitigaturum
|
commitigaturam
|
commitigaturum
|
| Ablativ |
commitigaturo
|
commitigatura
|
commitigaturo
|
| Vokativ |
commitigature
|
commitigatura
|
commitigaturum
|
Plural
| Nominativ |
commitigaturi
|
commitigaturae
|
commitigatura
|
| Genitiv |
commitigaturorum
|
commitigaturarum
|
commitigaturorum
|
| Dativ |
commitigaturis
|
commitigaturis
|
commitigaturis
|
| Akkusativ |
commitigaturos
|
commitigaturas
|
commitigatura
|
| Ablativ |
commitigaturis
|
commitigaturis
|
commitigaturis
|
| Vokativ |
commitigaturi
|
commitigaturae
|
commitigatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commitigatum
|
commitigatu
|