Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| commonefacere | Verb | gemischte Konjugation | Infinitiv | bedenken lassen bedeuten bei sich denken denken lassen einprägen erinnern in Erinnerung bringen in Erinnerung rufen, sich erinnern ins Gedächtnis rufen mahnen (nachdrücklich) erinnern, warnen, ermahnen zu bedenken (zu beherzigen) geben |
| commonefacere | Verb | gemischte Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst eingeprägt du wirst erinnert du wirst gemahnt |
| commonefacere | Verb | gemischte Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | bedeute präge ein; präg ein präge dich ein; präg dich ein erinnere erinnere dich mahne; mahn |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacio |
|
| 2. Person Singular | commonefacis |
|
| 3. Person Singular | commonefacit |
|
| 1. Person Plural | commonefacimus |
|
| 2. Person Plural | commonefacitis |
|
| 3. Person Plural | commonefaciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacior |
|
| 2. Person Singular | commonefaceris commonefacere |
|
| 3. Person Singular | commonefacitur |
|
| 1. Person Plural | commonefacimur |
|
| 2. Person Plural | commonefacimini |
|
| 3. Person Plural | commonefaciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciam |
|
| 2. Person Singular | commonefacias |
|
| 3. Person Singular | commonefaciat |
|
| 1. Person Plural | commonefaciamus |
|
| 2. Person Plural | commonefaciatis |
|
| 3. Person Plural | commonefaciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciar |
|
| 2. Person Singular | commonefaciaris commonefaciare |
|
| 3. Person Singular | commonefaciatur |
|
| 1. Person Plural | commonefaciamur |
|
| 2. Person Plural | commonefaciamini |
|
| 3. Person Plural | commonefaciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciebam |
|
| 2. Person Singular | commonefaciebas |
|
| 3. Person Singular | commonefaciebat |
|
| 1. Person Plural | commonefaciebamus |
|
| 2. Person Plural | commonefaciebatis |
|
| 3. Person Plural | commonefaciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciebar |
|
| 2. Person Singular | commonefaciebaris commonefaciebare |
|
| 3. Person Singular | commonefaciebatur |
|
| 1. Person Plural | commonefaciebamur |
|
| 2. Person Plural | commonefaciebamini |
|
| 3. Person Plural | commonefaciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacerem |
|
| 2. Person Singular | commonefaceres |
|
| 3. Person Singular | commonefaceret |
|
| 1. Person Plural | commonefaceremus |
|
| 2. Person Plural | commonefaceretis |
|
| 3. Person Plural | commonefacerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacerer |
|
| 2. Person Singular | commonefacereris commonefacerere |
|
| 3. Person Singular | commonefaceretur |
|
| 1. Person Plural | commonefaceremur |
|
| 2. Person Plural | commonefaceremini |
|
| 3. Person Plural | commonefacerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciam |
|
| 2. Person Singular | commonefacies |
|
| 3. Person Singular | commonefaciet |
|
| 1. Person Plural | commonefaciemus |
|
| 2. Person Plural | commonefacietis |
|
| 3. Person Plural | commonefacient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciar |
|
| 2. Person Singular | commonefacieris commonefaciere |
|
| 3. Person Singular | commonefacietur |
|
| 1. Person Plural | commonefaciemur |
|
| 2. Person Plural | commonefaciemini |
|
| 3. Person Plural | commonefacientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefeci |
|
| 2. Person Singular | commonefecisti |
|
| 3. Person Singular | commonefecit |
|
| 1. Person Plural | commonefecimus |
|
| 2. Person Plural | commonefecistis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerunt commonefecere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus sum |
|
| 2. Person Singular | commonefactus es |
|
| 3. Person Singular | commonefactus est |
|
| 1. Person Plural | commonefacti sumus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti estis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecerim |
|
| 2. Person Singular | commonefeceris |
|
| 3. Person Singular | commonefecerit |
|
| 1. Person Plural | commonefecerimus |
|
| 2. Person Plural | commonefeceritis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus sim |
|
| 2. Person Singular | commonefactus sis |
|
| 3. Person Singular | commonefactus sit |
|
| 1. Person Plural | commonefacti simus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti sitis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefeceram |
|
| 2. Person Singular | commonefeceras |
|
| 3. Person Singular | commonefecerat |
|
| 1. Person Plural | commonefeceramus |
|
| 2. Person Plural | commonefeceratis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus eram |
|
| 2. Person Singular | commonefactus eras |
|
| 3. Person Singular | commonefactus erat |
|
| 1. Person Plural | commonefacti eramus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti eratis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecissem |
|
| 2. Person Singular | commonefecisses |
|
| 3. Person Singular | commonefecisset |
|
| 1. Person Plural | commonefecissemus |
|
| 2. Person Plural | commonefecissetis |
|
| 3. Person Plural | commonefecissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus essem |
|
| 2. Person Singular | commonefactus esses |
|
| 3. Person Singular | commonefactus esset |
|
| 1. Person Plural | commonefacti essemus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti essetis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecero |
|
| 2. Person Singular | commonefeceris |
|
| 3. Person Singular | commonefecerit |
|
| 1. Person Plural | commonefecerimus |
|
| 2. Person Plural | commonefeceritis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus ero |
|
| 2. Person Singular | commonefactus eris |
|
| 3. Person Singular | commonefactus erit |
|
| 1. Person Plural | commonefacti erimus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti eritis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | commonefacere |
|
| Vorzeitigkeit | commonefecisse |
|
| Nachzeitigkeit | commonefacturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | commonefaci commonefacier |
|
| Vorzeitigkeit | commonefactum esse |
|
| Nachzeitigkeit | commonefactum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | commoneface commonefac |
! |
| 2. Person Plural | commonefacite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | commonefacito |
| 3. Person Singular | commonefacito |
| 2. Person Plural | commonefacitote |
| 3. Person Plural | commonefacunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | commonefacere |
|
| Genitiv | commonefaciendi commonefaciundi |
|
| Dativ | commonefaciendo commonefaciundo |
|
| Akkusativ | commonefaciendum commonefaciundum |
|
| Ablativ | commonefaciendo commonefaciundo |
|
| Vokativ | commonefaciende commonefaciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefaciendus commonefaciundus |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendum commonefaciundum |
| Genitiv | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefaciendi commonefaciundi |
| Dativ | commonefaciendo commonefaciundo |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefaciendo commonefaciundo |
| Akkusativ | commonefaciendum commonefaciundum |
commonefaciendam commonefaciundam |
commonefaciendum commonefaciundum |
| Ablativ | commonefaciendo commonefaciundo |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendo commonefaciundo |
| Vokativ | commonefaciende commonefaciunde |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendum commonefaciundum |
Plural
| Nominativ | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefacienda commonefaciunda |
| Genitiv | commonefaciendorum commonefaciundorum |
commonefaciendarum commonefaciundarum |
commonefaciendorum commonefaciundorum |
| Dativ | commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
| Akkusativ | commonefaciendos commonefaciundos |
commonefaciendas commonefaciundas |
commonefacienda commonefaciunda |
| Ablativ | commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
| Vokativ | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefacienda commonefaciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefaciens |
commonefaciens |
commonefaciens |
| Genitiv | commonefacientis |
commonefacientis |
commonefacientis |
| Dativ | commonefacienti |
commonefacienti |
commonefacienti |
| Akkusativ | commonefacientem |
commonefacientem |
commonefaciens |
| Ablativ | commonefacienti commonefaciente |
commonefacienti commonefaciente |
commonefacienti commonefaciente |
| Vokativ | commonefaciens |
commonefaciens |
commonefaciens |
Plural
| Nominativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
| Genitiv | commonefacientium commonefacientum |
commonefacientium commonefacientum |
commonefacientium commonefacientum |
| Dativ | commonefacientibus |
commonefacientibus |
commonefacientibus |
| Akkusativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
| Ablativ | commonefacientibus |
commonefacientibus |
commonefacientibus |
| Vokativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefactus |
commonefacta |
commonefactum |
| Genitiv | commonefacti |
commonefactae |
commonefacti |
| Dativ | commonefacto |
commonefactae |
commonefacto |
| Akkusativ | commonefactum |
commonefactam |
commonefactum |
| Ablativ | commonefacto |
commonefacta |
commonefacto |
| Vokativ | commonefacte |
commonefacta |
commonefactum |
Plural
| Nominativ | commonefacti |
commonefactae |
commonefacta |
| Genitiv | commonefactorum |
commonefactarum |
commonefactorum |
| Dativ | commonefactis |
commonefactis |
commonefactis |
| Akkusativ | commonefactos |
commonefactas |
commonefacta |
| Ablativ | commonefactis |
commonefactis |
commonefactis |
| Vokativ | commonefacti |
commonefactae |
commonefacta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefacturus |
commonefactura |
commonefacturum |
| Genitiv | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefacturi |
| Dativ | commonefacturo |
commonefacturae |
commonefacturo |
| Akkusativ | commonefacturum |
commonefacturam |
commonefacturum |
| Ablativ | commonefacturo |
commonefactura |
commonefacturo |
| Vokativ | commonefacture |
commonefactura |
commonefacturum |
Plural
| Nominativ | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefactura |
| Genitiv | commonefacturorum |
commonefacturarum |
commonefacturorum |
| Dativ | commonefacturis |
commonefacturis |
commonefacturis |
| Akkusativ | commonefacturos |
commonefacturas |
commonefactura |
| Ablativ | commonefacturis |
commonefacturis |
commonefacturis |
| Vokativ | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefactura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| commonefactum |
commonefactu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacio |
ich bedeute |
| 2. Person Singular | commonefacis |
du bedeutest |
| 3. Person Singular | commonefacit |
er/sie/es bedeutet |
| 1. Person Plural | commonefacimus |
wir bedeuten |
| 2. Person Plural | commonefacitis |
ihr bedeutet |
| 3. Person Plural | commonefaciunt |
sie bedeuten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacior |
|
| 2. Person Singular | commonefaceris commonefacere |
|
| 3. Person Singular | commonefacitur |
|
| 1. Person Plural | commonefacimur |
|
| 2. Person Plural | commonefacimini |
|
| 3. Person Plural | commonefaciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciam |
ich bedeute |
| 2. Person Singular | commonefacias |
du bedeutest |
| 3. Person Singular | commonefaciat |
er/sie/es bedeute |
| 1. Person Plural | commonefaciamus |
wir bedeuten |
| 2. Person Plural | commonefaciatis |
ihr bedeutet |
| 3. Person Plural | commonefaciant |
sie bedeuten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciar |
|
| 2. Person Singular | commonefaciaris commonefaciare |
|
| 3. Person Singular | commonefaciatur |
|
| 1. Person Plural | commonefaciamur |
|
| 2. Person Plural | commonefaciamini |
|
| 3. Person Plural | commonefaciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciebam |
ich bedeutete |
| 2. Person Singular | commonefaciebas |
du bedeutetest |
| 3. Person Singular | commonefaciebat |
er/sie/es bedeutete |
| 1. Person Plural | commonefaciebamus |
wir bedeuteten |
| 2. Person Plural | commonefaciebatis |
ihr bedeutetet |
| 3. Person Plural | commonefaciebant |
sie bedeuteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciebar |
|
| 2. Person Singular | commonefaciebaris commonefaciebare |
|
| 3. Person Singular | commonefaciebatur |
|
| 1. Person Plural | commonefaciebamur |
|
| 2. Person Plural | commonefaciebamini |
|
| 3. Person Plural | commonefaciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacerem |
ich bedeutete |
| 2. Person Singular | commonefaceres |
du bedeutetest |
| 3. Person Singular | commonefaceret |
er/sie/es bedeutete |
| 1. Person Plural | commonefaceremus |
wir bedeuteten |
| 2. Person Plural | commonefaceretis |
ihr bedeutetet |
| 3. Person Plural | commonefacerent |
sie bedeuteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacerer |
|
| 2. Person Singular | commonefacereris commonefacerere |
|
| 3. Person Singular | commonefaceretur |
|
| 1. Person Plural | commonefaceremur |
|
| 2. Person Plural | commonefaceremini |
|
| 3. Person Plural | commonefacerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciam |
ich werde bedeuten |
| 2. Person Singular | commonefacies |
du wirst bedeuten |
| 3. Person Singular | commonefaciet |
er/sie/es wird bedeuten |
| 1. Person Plural | commonefaciemus |
wir werden bedeuten |
| 2. Person Plural | commonefacietis |
ihr werdet bedeuten |
| 3. Person Plural | commonefacient |
sie werden bedeuten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciar |
|
| 2. Person Singular | commonefacieris commonefaciere |
|
| 3. Person Singular | commonefacietur |
|
| 1. Person Plural | commonefaciemur |
|
| 2. Person Plural | commonefaciemini |
|
| 3. Person Plural | commonefacientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefeci |
ich habe bedeutet |
| 2. Person Singular | commonefecisti |
du hast bedeutet |
| 3. Person Singular | commonefecit |
er/sie/es hat bedeutet |
| 1. Person Plural | commonefecimus |
wir haben bedeutet |
| 2. Person Plural | commonefecistis |
ihr habt bedeutet |
| 3. Person Plural | commonefecerunt commonefecere |
sie haben bedeutet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus sum |
|
| 2. Person Singular | commonefactus es |
|
| 3. Person Singular | commonefactus est |
|
| 1. Person Plural | commonefacti sumus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti estis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecerim |
ich habe bedeutet |
| 2. Person Singular | commonefeceris |
du habest bedeutet |
| 3. Person Singular | commonefecerit |
er/sie/es habe bedeutet |
| 1. Person Plural | commonefecerimus |
wir haben bedeutet |
| 2. Person Plural | commonefeceritis |
ihr habet bedeutet |
| 3. Person Plural | commonefecerint |
sie haben bedeutet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus sim |
|
| 2. Person Singular | commonefactus sis |
|
| 3. Person Singular | commonefactus sit |
|
| 1. Person Plural | commonefacti simus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti sitis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefeceram |
ich hatte bedeutet |
| 2. Person Singular | commonefeceras |
du hattest bedeutet |
| 3. Person Singular | commonefecerat |
er/sie/es hatte bedeutet |
| 1. Person Plural | commonefeceramus |
wir hatten bedeutet |
| 2. Person Plural | commonefeceratis |
ihr hattet bedeutet |
| 3. Person Plural | commonefecerant |
sie hatten bedeutet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus eram |
|
| 2. Person Singular | commonefactus eras |
|
| 3. Person Singular | commonefactus erat |
|
| 1. Person Plural | commonefacti eramus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti eratis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecissem |
ich hätte bedeutet |
| 2. Person Singular | commonefecisses |
du hättest bedeutet |
| 3. Person Singular | commonefecisset |
er/sie/es hätte bedeutet |
| 1. Person Plural | commonefecissemus |
wir hätten bedeutet |
| 2. Person Plural | commonefecissetis |
ihr hättet bedeutet |
| 3. Person Plural | commonefecissent |
sie hätten bedeutet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus essem |
|
| 2. Person Singular | commonefactus esses |
|
| 3. Person Singular | commonefactus esset |
|
| 1. Person Plural | commonefacti essemus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti essetis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecero |
ich werde bedeutet haben |
| 2. Person Singular | commonefeceris |
du wirst bedeutet haben |
| 3. Person Singular | commonefecerit |
er/sie/es wird bedeutet haben |
| 1. Person Plural | commonefecerimus |
wir werden bedeutet haben |
| 2. Person Plural | commonefeceritis |
ihr werdet bedeutet haben |
| 3. Person Plural | commonefecerint |
sie werden bedeutet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus ero |
|
| 2. Person Singular | commonefactus eris |
|
| 3. Person Singular | commonefactus erit |
|
| 1. Person Plural | commonefacti erimus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti eritis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | commonefacere |
bedeuten |
| Vorzeitigkeit | commonefecisse |
bedeutet haben |
| Nachzeitigkeit | commonefacturum esse |
bedeuten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | commonefaci commonefacier |
|
| Vorzeitigkeit | commonefactum esse |
|
| Nachzeitigkeit | commonefactum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | commoneface commonefac |
bedeute! |
| 2. Person Plural | commonefacite |
bedeutet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | commonefacito |
| 3. Person Singular | commonefacito |
| 2. Person Plural | commonefacitote |
| 3. Person Plural | commonefacunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | commonefacere |
das Bedeuten |
| Genitiv | commonefaciendi commonefaciundi |
des Bedeutens |
| Dativ | commonefaciendo commonefaciundo |
dem Bedeuten |
| Akkusativ | commonefaciendum commonefaciundum |
das Bedeuten |
| Ablativ | commonefaciendo commonefaciundo |
durch das Bedeuten |
| Vokativ | commonefaciende commonefaciunde |
Bedeuten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefaciendus commonefaciundus |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendum commonefaciundum |
| Genitiv | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefaciendi commonefaciundi |
| Dativ | commonefaciendo commonefaciundo |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefaciendo commonefaciundo |
| Akkusativ | commonefaciendum commonefaciundum |
commonefaciendam commonefaciundam |
commonefaciendum commonefaciundum |
| Ablativ | commonefaciendo commonefaciundo |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendo commonefaciundo |
| Vokativ | commonefaciende commonefaciunde |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendum commonefaciundum |
Plural
| Nominativ | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefacienda commonefaciunda |
| Genitiv | commonefaciendorum commonefaciundorum |
commonefaciendarum commonefaciundarum |
commonefaciendorum commonefaciundorum |
| Dativ | commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
| Akkusativ | commonefaciendos commonefaciundos |
commonefaciendas commonefaciundas |
commonefacienda commonefaciunda |
| Ablativ | commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
| Vokativ | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefacienda commonefaciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefaciens |
commonefaciens |
commonefaciens |
| Genitiv | commonefacientis |
commonefacientis |
commonefacientis |
| Dativ | commonefacienti |
commonefacienti |
commonefacienti |
| Akkusativ | commonefacientem |
commonefacientem |
commonefaciens |
| Ablativ | commonefacienti commonefaciente |
commonefacienti commonefaciente |
commonefacienti commonefaciente |
| Vokativ | commonefaciens |
commonefaciens |
commonefaciens |
Plural
| Nominativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
| Genitiv | commonefacientium commonefacientum |
commonefacientium commonefacientum |
commonefacientium commonefacientum |
| Dativ | commonefacientibus |
commonefacientibus |
commonefacientibus |
| Akkusativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
| Ablativ | commonefacientibus |
commonefacientibus |
commonefacientibus |
| Vokativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefactus |
commonefacta |
commonefactum |
| Genitiv | commonefacti |
commonefactae |
commonefacti |
| Dativ | commonefacto |
commonefactae |
commonefacto |
| Akkusativ | commonefactum |
commonefactam |
commonefactum |
| Ablativ | commonefacto |
commonefacta |
commonefacto |
| Vokativ | commonefacte |
commonefacta |
commonefactum |
Plural
| Nominativ | commonefacti |
commonefactae |
commonefacta |
| Genitiv | commonefactorum |
commonefactarum |
commonefactorum |
| Dativ | commonefactis |
commonefactis |
commonefactis |
| Akkusativ | commonefactos |
commonefactas |
commonefacta |
| Ablativ | commonefactis |
commonefactis |
commonefactis |
| Vokativ | commonefacti |
commonefactae |
commonefacta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefacturus |
commonefactura |
commonefacturum |
| Genitiv | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefacturi |
| Dativ | commonefacturo |
commonefacturae |
commonefacturo |
| Akkusativ | commonefacturum |
commonefacturam |
commonefacturum |
| Ablativ | commonefacturo |
commonefactura |
commonefacturo |
| Vokativ | commonefacture |
commonefactura |
commonefacturum |
Plural
| Nominativ | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefactura |
| Genitiv | commonefacturorum |
commonefacturarum |
commonefacturorum |
| Dativ | commonefacturis |
commonefacturis |
commonefacturis |
| Akkusativ | commonefacturos |
commonefacturas |
commonefactura |
| Ablativ | commonefacturis |
commonefacturis |
commonefacturis |
| Vokativ | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefactura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| commonefactum |
commonefactu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacio |
|
| 2. Person Singular | commonefacis |
|
| 3. Person Singular | commonefacit |
|
| 1. Person Plural | commonefacimus |
|
| 2. Person Plural | commonefacitis |
|
| 3. Person Plural | commonefaciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacior |
|
| 2. Person Singular | commonefaceris commonefacere |
|
| 3. Person Singular | commonefacitur |
|
| 1. Person Plural | commonefacimur |
|
| 2. Person Plural | commonefacimini |
|
| 3. Person Plural | commonefaciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciam |
|
| 2. Person Singular | commonefacias |
|
| 3. Person Singular | commonefaciat |
|
| 1. Person Plural | commonefaciamus |
|
| 2. Person Plural | commonefaciatis |
|
| 3. Person Plural | commonefaciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciar |
|
| 2. Person Singular | commonefaciaris commonefaciare |
|
| 3. Person Singular | commonefaciatur |
|
| 1. Person Plural | commonefaciamur |
|
| 2. Person Plural | commonefaciamini |
|
| 3. Person Plural | commonefaciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciebam |
|
| 2. Person Singular | commonefaciebas |
|
| 3. Person Singular | commonefaciebat |
|
| 1. Person Plural | commonefaciebamus |
|
| 2. Person Plural | commonefaciebatis |
|
| 3. Person Plural | commonefaciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciebar |
|
| 2. Person Singular | commonefaciebaris commonefaciebare |
|
| 3. Person Singular | commonefaciebatur |
|
| 1. Person Plural | commonefaciebamur |
|
| 2. Person Plural | commonefaciebamini |
|
| 3. Person Plural | commonefaciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacerem |
|
| 2. Person Singular | commonefaceres |
|
| 3. Person Singular | commonefaceret |
|
| 1. Person Plural | commonefaceremus |
|
| 2. Person Plural | commonefaceretis |
|
| 3. Person Plural | commonefacerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacerer |
|
| 2. Person Singular | commonefacereris commonefacerere |
|
| 3. Person Singular | commonefaceretur |
|
| 1. Person Plural | commonefaceremur |
|
| 2. Person Plural | commonefaceremini |
|
| 3. Person Plural | commonefacerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciam |
|
| 2. Person Singular | commonefacies |
|
| 3. Person Singular | commonefaciet |
|
| 1. Person Plural | commonefaciemus |
|
| 2. Person Plural | commonefacietis |
|
| 3. Person Plural | commonefacient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciar |
|
| 2. Person Singular | commonefacieris commonefaciere |
|
| 3. Person Singular | commonefacietur |
|
| 1. Person Plural | commonefaciemur |
|
| 2. Person Plural | commonefaciemini |
|
| 3. Person Plural | commonefacientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefeci |
|
| 2. Person Singular | commonefecisti |
|
| 3. Person Singular | commonefecit |
|
| 1. Person Plural | commonefecimus |
|
| 2. Person Plural | commonefecistis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerunt commonefecere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus sum |
|
| 2. Person Singular | commonefactus es |
|
| 3. Person Singular | commonefactus est |
|
| 1. Person Plural | commonefacti sumus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti estis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecerim |
|
| 2. Person Singular | commonefeceris |
|
| 3. Person Singular | commonefecerit |
|
| 1. Person Plural | commonefecerimus |
|
| 2. Person Plural | commonefeceritis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus sim |
|
| 2. Person Singular | commonefactus sis |
|
| 3. Person Singular | commonefactus sit |
|
| 1. Person Plural | commonefacti simus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti sitis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefeceram |
|
| 2. Person Singular | commonefeceras |
|
| 3. Person Singular | commonefecerat |
|
| 1. Person Plural | commonefeceramus |
|
| 2. Person Plural | commonefeceratis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus eram |
|
| 2. Person Singular | commonefactus eras |
|
| 3. Person Singular | commonefactus erat |
|
| 1. Person Plural | commonefacti eramus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti eratis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecissem |
|
| 2. Person Singular | commonefecisses |
|
| 3. Person Singular | commonefecisset |
|
| 1. Person Plural | commonefecissemus |
|
| 2. Person Plural | commonefecissetis |
|
| 3. Person Plural | commonefecissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus essem |
|
| 2. Person Singular | commonefactus esses |
|
| 3. Person Singular | commonefactus esset |
|
| 1. Person Plural | commonefacti essemus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti essetis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecero |
|
| 2. Person Singular | commonefeceris |
|
| 3. Person Singular | commonefecerit |
|
| 1. Person Plural | commonefecerimus |
|
| 2. Person Plural | commonefeceritis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus ero |
|
| 2. Person Singular | commonefactus eris |
|
| 3. Person Singular | commonefactus erit |
|
| 1. Person Plural | commonefacti erimus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti eritis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | commonefacere |
|
| Vorzeitigkeit | commonefecisse |
|
| Nachzeitigkeit | commonefacturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | commonefaci commonefacier |
|
| Vorzeitigkeit | commonefactum esse |
|
| Nachzeitigkeit | commonefactum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | commoneface commonefac |
! |
| 2. Person Plural | commonefacite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | commonefacito |
| 3. Person Singular | commonefacito |
| 2. Person Plural | commonefacitote |
| 3. Person Plural | commonefacunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | commonefacere |
|
| Genitiv | commonefaciendi commonefaciundi |
|
| Dativ | commonefaciendo commonefaciundo |
|
| Akkusativ | commonefaciendum commonefaciundum |
|
| Ablativ | commonefaciendo commonefaciundo |
|
| Vokativ | commonefaciende commonefaciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefaciendus commonefaciundus |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendum commonefaciundum |
| Genitiv | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefaciendi commonefaciundi |
| Dativ | commonefaciendo commonefaciundo |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefaciendo commonefaciundo |
| Akkusativ | commonefaciendum commonefaciundum |
commonefaciendam commonefaciundam |
commonefaciendum commonefaciundum |
| Ablativ | commonefaciendo commonefaciundo |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendo commonefaciundo |
| Vokativ | commonefaciende commonefaciunde |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendum commonefaciundum |
Plural
| Nominativ | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefacienda commonefaciunda |
| Genitiv | commonefaciendorum commonefaciundorum |
commonefaciendarum commonefaciundarum |
commonefaciendorum commonefaciundorum |
| Dativ | commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
| Akkusativ | commonefaciendos commonefaciundos |
commonefaciendas commonefaciundas |
commonefacienda commonefaciunda |
| Ablativ | commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
| Vokativ | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefacienda commonefaciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefaciens |
commonefaciens |
commonefaciens |
| Genitiv | commonefacientis |
commonefacientis |
commonefacientis |
| Dativ | commonefacienti |
commonefacienti |
commonefacienti |
| Akkusativ | commonefacientem |
commonefacientem |
commonefaciens |
| Ablativ | commonefacienti commonefaciente |
commonefacienti commonefaciente |
commonefacienti commonefaciente |
| Vokativ | commonefaciens |
commonefaciens |
commonefaciens |
Plural
| Nominativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
| Genitiv | commonefacientium commonefacientum |
commonefacientium commonefacientum |
commonefacientium commonefacientum |
| Dativ | commonefacientibus |
commonefacientibus |
commonefacientibus |
| Akkusativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
| Ablativ | commonefacientibus |
commonefacientibus |
commonefacientibus |
| Vokativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefactus |
commonefacta |
commonefactum |
| Genitiv | commonefacti |
commonefactae |
commonefacti |
| Dativ | commonefacto |
commonefactae |
commonefacto |
| Akkusativ | commonefactum |
commonefactam |
commonefactum |
| Ablativ | commonefacto |
commonefacta |
commonefacto |
| Vokativ | commonefacte |
commonefacta |
commonefactum |
Plural
| Nominativ | commonefacti |
commonefactae |
commonefacta |
| Genitiv | commonefactorum |
commonefactarum |
commonefactorum |
| Dativ | commonefactis |
commonefactis |
commonefactis |
| Akkusativ | commonefactos |
commonefactas |
commonefacta |
| Ablativ | commonefactis |
commonefactis |
commonefactis |
| Vokativ | commonefacti |
commonefactae |
commonefacta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefacturus |
commonefactura |
commonefacturum |
| Genitiv | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefacturi |
| Dativ | commonefacturo |
commonefacturae |
commonefacturo |
| Akkusativ | commonefacturum |
commonefacturam |
commonefacturum |
| Ablativ | commonefacturo |
commonefactura |
commonefacturo |
| Vokativ | commonefacture |
commonefactura |
commonefacturum |
Plural
| Nominativ | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefactura |
| Genitiv | commonefacturorum |
commonefacturarum |
commonefacturorum |
| Dativ | commonefacturis |
commonefacturis |
commonefacturis |
| Akkusativ | commonefacturos |
commonefacturas |
commonefactura |
| Ablativ | commonefacturis |
commonefacturis |
commonefacturis |
| Vokativ | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefactura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| commonefactum |
commonefactu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacio |
|
| 2. Person Singular | commonefacis |
|
| 3. Person Singular | commonefacit |
|
| 1. Person Plural | commonefacimus |
|
| 2. Person Plural | commonefacitis |
|
| 3. Person Plural | commonefaciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacior |
|
| 2. Person Singular | commonefaceris commonefacere |
|
| 3. Person Singular | commonefacitur |
|
| 1. Person Plural | commonefacimur |
|
| 2. Person Plural | commonefacimini |
|
| 3. Person Plural | commonefaciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciam |
|
| 2. Person Singular | commonefacias |
|
| 3. Person Singular | commonefaciat |
|
| 1. Person Plural | commonefaciamus |
|
| 2. Person Plural | commonefaciatis |
|
| 3. Person Plural | commonefaciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciar |
|
| 2. Person Singular | commonefaciaris commonefaciare |
|
| 3. Person Singular | commonefaciatur |
|
| 1. Person Plural | commonefaciamur |
|
| 2. Person Plural | commonefaciamini |
|
| 3. Person Plural | commonefaciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciebam |
|
| 2. Person Singular | commonefaciebas |
|
| 3. Person Singular | commonefaciebat |
|
| 1. Person Plural | commonefaciebamus |
|
| 2. Person Plural | commonefaciebatis |
|
| 3. Person Plural | commonefaciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciebar |
|
| 2. Person Singular | commonefaciebaris commonefaciebare |
|
| 3. Person Singular | commonefaciebatur |
|
| 1. Person Plural | commonefaciebamur |
|
| 2. Person Plural | commonefaciebamini |
|
| 3. Person Plural | commonefaciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacerem |
|
| 2. Person Singular | commonefaceres |
|
| 3. Person Singular | commonefaceret |
|
| 1. Person Plural | commonefaceremus |
|
| 2. Person Plural | commonefaceretis |
|
| 3. Person Plural | commonefacerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacerer |
|
| 2. Person Singular | commonefacereris commonefacerere |
|
| 3. Person Singular | commonefaceretur |
|
| 1. Person Plural | commonefaceremur |
|
| 2. Person Plural | commonefaceremini |
|
| 3. Person Plural | commonefacerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciam |
|
| 2. Person Singular | commonefacies |
|
| 3. Person Singular | commonefaciet |
|
| 1. Person Plural | commonefaciemus |
|
| 2. Person Plural | commonefacietis |
|
| 3. Person Plural | commonefacient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciar |
|
| 2. Person Singular | commonefacieris commonefaciere |
|
| 3. Person Singular | commonefacietur |
|
| 1. Person Plural | commonefaciemur |
|
| 2. Person Plural | commonefaciemini |
|
| 3. Person Plural | commonefacientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefeci |
|
| 2. Person Singular | commonefecisti |
|
| 3. Person Singular | commonefecit |
|
| 1. Person Plural | commonefecimus |
|
| 2. Person Plural | commonefecistis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerunt commonefecere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus sum |
|
| 2. Person Singular | commonefactus es |
|
| 3. Person Singular | commonefactus est |
|
| 1. Person Plural | commonefacti sumus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti estis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecerim |
|
| 2. Person Singular | commonefeceris |
|
| 3. Person Singular | commonefecerit |
|
| 1. Person Plural | commonefecerimus |
|
| 2. Person Plural | commonefeceritis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus sim |
|
| 2. Person Singular | commonefactus sis |
|
| 3. Person Singular | commonefactus sit |
|
| 1. Person Plural | commonefacti simus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti sitis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefeceram |
|
| 2. Person Singular | commonefeceras |
|
| 3. Person Singular | commonefecerat |
|
| 1. Person Plural | commonefeceramus |
|
| 2. Person Plural | commonefeceratis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus eram |
|
| 2. Person Singular | commonefactus eras |
|
| 3. Person Singular | commonefactus erat |
|
| 1. Person Plural | commonefacti eramus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti eratis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecissem |
|
| 2. Person Singular | commonefecisses |
|
| 3. Person Singular | commonefecisset |
|
| 1. Person Plural | commonefecissemus |
|
| 2. Person Plural | commonefecissetis |
|
| 3. Person Plural | commonefecissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus essem |
|
| 2. Person Singular | commonefactus esses |
|
| 3. Person Singular | commonefactus esset |
|
| 1. Person Plural | commonefacti essemus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti essetis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecero |
|
| 2. Person Singular | commonefeceris |
|
| 3. Person Singular | commonefecerit |
|
| 1. Person Plural | commonefecerimus |
|
| 2. Person Plural | commonefeceritis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus ero |
|
| 2. Person Singular | commonefactus eris |
|
| 3. Person Singular | commonefactus erit |
|
| 1. Person Plural | commonefacti erimus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti eritis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | commonefacere |
|
| Vorzeitigkeit | commonefecisse |
|
| Nachzeitigkeit | commonefacturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | commonefaci commonefacier |
|
| Vorzeitigkeit | commonefactum esse |
|
| Nachzeitigkeit | commonefactum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | commoneface commonefac |
! |
| 2. Person Plural | commonefacite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | commonefacito |
| 3. Person Singular | commonefacito |
| 2. Person Plural | commonefacitote |
| 3. Person Plural | commonefacunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | commonefacere |
|
| Genitiv | commonefaciendi commonefaciundi |
|
| Dativ | commonefaciendo commonefaciundo |
|
| Akkusativ | commonefaciendum commonefaciundum |
|
| Ablativ | commonefaciendo commonefaciundo |
|
| Vokativ | commonefaciende commonefaciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefaciendus commonefaciundus |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendum commonefaciundum |
| Genitiv | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefaciendi commonefaciundi |
| Dativ | commonefaciendo commonefaciundo |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefaciendo commonefaciundo |
| Akkusativ | commonefaciendum commonefaciundum |
commonefaciendam commonefaciundam |
commonefaciendum commonefaciundum |
| Ablativ | commonefaciendo commonefaciundo |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendo commonefaciundo |
| Vokativ | commonefaciende commonefaciunde |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendum commonefaciundum |
Plural
| Nominativ | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefacienda commonefaciunda |
| Genitiv | commonefaciendorum commonefaciundorum |
commonefaciendarum commonefaciundarum |
commonefaciendorum commonefaciundorum |
| Dativ | commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
| Akkusativ | commonefaciendos commonefaciundos |
commonefaciendas commonefaciundas |
commonefacienda commonefaciunda |
| Ablativ | commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
| Vokativ | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefacienda commonefaciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefaciens |
commonefaciens |
commonefaciens |
| Genitiv | commonefacientis |
commonefacientis |
commonefacientis |
| Dativ | commonefacienti |
commonefacienti |
commonefacienti |
| Akkusativ | commonefacientem |
commonefacientem |
commonefaciens |
| Ablativ | commonefacienti commonefaciente |
commonefacienti commonefaciente |
commonefacienti commonefaciente |
| Vokativ | commonefaciens |
commonefaciens |
commonefaciens |
Plural
| Nominativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
| Genitiv | commonefacientium commonefacientum |
commonefacientium commonefacientum |
commonefacientium commonefacientum |
| Dativ | commonefacientibus |
commonefacientibus |
commonefacientibus |
| Akkusativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
| Ablativ | commonefacientibus |
commonefacientibus |
commonefacientibus |
| Vokativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefactus |
commonefacta |
commonefactum |
| Genitiv | commonefacti |
commonefactae |
commonefacti |
| Dativ | commonefacto |
commonefactae |
commonefacto |
| Akkusativ | commonefactum |
commonefactam |
commonefactum |
| Ablativ | commonefacto |
commonefacta |
commonefacto |
| Vokativ | commonefacte |
commonefacta |
commonefactum |
Plural
| Nominativ | commonefacti |
commonefactae |
commonefacta |
| Genitiv | commonefactorum |
commonefactarum |
commonefactorum |
| Dativ | commonefactis |
commonefactis |
commonefactis |
| Akkusativ | commonefactos |
commonefactas |
commonefacta |
| Ablativ | commonefactis |
commonefactis |
commonefactis |
| Vokativ | commonefacti |
commonefactae |
commonefacta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefacturus |
commonefactura |
commonefacturum |
| Genitiv | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefacturi |
| Dativ | commonefacturo |
commonefacturae |
commonefacturo |
| Akkusativ | commonefacturum |
commonefacturam |
commonefacturum |
| Ablativ | commonefacturo |
commonefactura |
commonefacturo |
| Vokativ | commonefacture |
commonefactura |
commonefacturum |
Plural
| Nominativ | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefactura |
| Genitiv | commonefacturorum |
commonefacturarum |
commonefacturorum |
| Dativ | commonefacturis |
commonefacturis |
commonefacturis |
| Akkusativ | commonefacturos |
commonefacturas |
commonefactura |
| Ablativ | commonefacturis |
commonefacturis |
commonefacturis |
| Vokativ | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefactura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| commonefactum |
commonefactu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacio |
ich präge ein |
| 2. Person Singular | commonefacis |
du prägst ein |
| 3. Person Singular | commonefacit |
er/sie/es prägt ein |
| 1. Person Plural | commonefacimus |
wir prägen ein |
| 2. Person Plural | commonefacitis |
ihr prägt ein |
| 3. Person Plural | commonefaciunt |
sie prägen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacior |
ich werde eingeprägt |
| 2. Person Singular | commonefaceris commonefacere |
du wirst eingeprägt |
| 3. Person Singular | commonefacitur |
er/sie/es wird eingeprägt |
| 1. Person Plural | commonefacimur |
wir werden eingeprägt |
| 2. Person Plural | commonefacimini |
ihr werdet eingeprägt |
| 3. Person Plural | commonefaciuntur |
sie werden eingeprägt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciam |
ich präge ein |
| 2. Person Singular | commonefacias |
du prägest ein |
| 3. Person Singular | commonefaciat |
er/sie/es präge ein |
| 1. Person Plural | commonefaciamus |
wir prägen ein |
| 2. Person Plural | commonefaciatis |
ihr präget ein |
| 3. Person Plural | commonefaciant |
sie prägen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciar |
ich werde eingeprägt |
| 2. Person Singular | commonefaciaris commonefaciare |
du werdest eingeprägt |
| 3. Person Singular | commonefaciatur |
er/sie/es werde eingeprägt |
| 1. Person Plural | commonefaciamur |
wir werden eingeprägt |
| 2. Person Plural | commonefaciamini |
ihr werdet eingeprägt |
| 3. Person Plural | commonefaciantur |
sie werden eingeprägt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciebam |
ich prägte ein |
| 2. Person Singular | commonefaciebas |
du prägtest ein |
| 3. Person Singular | commonefaciebat |
er/sie/es prägte ein |
| 1. Person Plural | commonefaciebamus |
wir prägten ein |
| 2. Person Plural | commonefaciebatis |
ihr prägtet ein |
| 3. Person Plural | commonefaciebant |
sie prägten ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciebar |
ich wurde eingeprägt |
| 2. Person Singular | commonefaciebaris commonefaciebare |
du wurdest eingeprägt |
| 3. Person Singular | commonefaciebatur |
er/sie/es wurde eingeprägt |
| 1. Person Plural | commonefaciebamur |
wir wurden eingeprägt |
| 2. Person Plural | commonefaciebamini |
ihr wurdet eingeprägt |
| 3. Person Plural | commonefaciebantur |
sie wurden eingeprägt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacerem |
ich prägte ein |
| 2. Person Singular | commonefaceres |
du prägtest ein |
| 3. Person Singular | commonefaceret |
er/sie/es prägte ein |
| 1. Person Plural | commonefaceremus |
wir prägten ein |
| 2. Person Plural | commonefaceretis |
ihr prägtet ein |
| 3. Person Plural | commonefacerent |
sie prägten ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacerer |
ich würde eingeprägt |
| 2. Person Singular | commonefacereris commonefacerere |
du würdest eingeprägt |
| 3. Person Singular | commonefaceretur |
er/sie/es würde eingeprägt |
| 1. Person Plural | commonefaceremur |
wir würden eingeprägt |
| 2. Person Plural | commonefaceremini |
ihr würdet eingeprägt |
| 3. Person Plural | commonefacerentur |
sie würden eingeprägt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciam |
ich werde einprägen |
| 2. Person Singular | commonefacies |
du wirst einprägen |
| 3. Person Singular | commonefaciet |
er/sie/es wird einprägen |
| 1. Person Plural | commonefaciemus |
wir werden einprägen |
| 2. Person Plural | commonefacietis |
ihr werdet einprägen |
| 3. Person Plural | commonefacient |
sie werden einprägen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciar |
ich werde eingeprägt werden |
| 2. Person Singular | commonefacieris commonefaciere |
du wirst eingeprägt werden |
| 3. Person Singular | commonefacietur |
er/sie/es wird eingeprägt werden |
| 1. Person Plural | commonefaciemur |
wir werden eingeprägt werden |
| 2. Person Plural | commonefaciemini |
ihr werdet eingeprägt werden |
| 3. Person Plural | commonefacientur |
sie werden eingeprägt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefeci |
ich habe eingeprägt |
| 2. Person Singular | commonefecisti |
du hast eingeprägt |
| 3. Person Singular | commonefecit |
er/sie/es hat eingeprägt |
| 1. Person Plural | commonefecimus |
wir haben eingeprägt |
| 2. Person Plural | commonefecistis |
ihr habt eingeprägt |
| 3. Person Plural | commonefecerunt commonefecere |
sie haben eingeprägt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus sum |
ich bin eingeprägt worden |
| 2. Person Singular | commonefactus es |
du bist eingeprägt worden |
| 3. Person Singular | commonefactus est |
er/sie/es ist eingeprägt worden |
| 1. Person Plural | commonefacti sumus |
wir sind eingeprägt worden |
| 2. Person Plural | commonefacti estis |
ihr seid eingeprägt worden |
| 3. Person Plural | commonefacti sunt |
sie sind eingeprägt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecerim |
ich habe eingeprägt |
| 2. Person Singular | commonefeceris |
du habest eingeprägt |
| 3. Person Singular | commonefecerit |
er/sie/es habe eingeprägt |
| 1. Person Plural | commonefecerimus |
wir haben eingeprägt |
| 2. Person Plural | commonefeceritis |
ihr habet eingeprägt |
| 3. Person Plural | commonefecerint |
sie haben eingeprägt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus sim |
ich sei eingeprägt worden |
| 2. Person Singular | commonefactus sis |
du seiest eingeprägt worden |
| 3. Person Singular | commonefactus sit |
er/sie/es sei eingeprägt worden |
| 1. Person Plural | commonefacti simus |
wir seien eingeprägt worden |
| 2. Person Plural | commonefacti sitis |
ihr seiet eingeprägt worden |
| 3. Person Plural | commonefacti sint |
sie seien eingeprägt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefeceram |
ich hatte eingeprägt |
| 2. Person Singular | commonefeceras |
du hattest eingeprägt |
| 3. Person Singular | commonefecerat |
er/sie/es hatte eingeprägt |
| 1. Person Plural | commonefeceramus |
wir hatten eingeprägt |
| 2. Person Plural | commonefeceratis |
ihr hattet eingeprägt |
| 3. Person Plural | commonefecerant |
sie hatten eingeprägt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus eram |
ich war eingeprägt worden |
| 2. Person Singular | commonefactus eras |
du warst eingeprägt worden |
| 3. Person Singular | commonefactus erat |
er/sie/es war eingeprägt worden |
| 1. Person Plural | commonefacti eramus |
wir waren eingeprägt worden |
| 2. Person Plural | commonefacti eratis |
ihr wart eingeprägt worden |
| 3. Person Plural | commonefacti erant |
sie waren eingeprägt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecissem |
ich hätte eingeprägt |
| 2. Person Singular | commonefecisses |
du hättest eingeprägt |
| 3. Person Singular | commonefecisset |
er/sie/es hätte eingeprägt |
| 1. Person Plural | commonefecissemus |
wir hätten eingeprägt |
| 2. Person Plural | commonefecissetis |
ihr hättet eingeprägt |
| 3. Person Plural | commonefecissent |
sie hätten eingeprägt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus essem |
ich wäre eingeprägt worden |
| 2. Person Singular | commonefactus esses |
du wärest eingeprägt worden |
| 3. Person Singular | commonefactus esset |
er/sie/es wäre eingeprägt worden |
| 1. Person Plural | commonefacti essemus |
wir wären eingeprägt worden |
| 2. Person Plural | commonefacti essetis |
ihr wäret eingeprägt worden |
| 3. Person Plural | commonefacti essent |
sie wären eingeprägt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecero |
ich werde eingeprägt haben |
| 2. Person Singular | commonefeceris |
du wirst eingeprägt haben |
| 3. Person Singular | commonefecerit |
er/sie/es wird eingeprägt haben |
| 1. Person Plural | commonefecerimus |
wir werden eingeprägt haben |
| 2. Person Plural | commonefeceritis |
ihr werdet eingeprägt haben |
| 3. Person Plural | commonefecerint |
sie werden eingeprägt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus ero |
ich werde eingeprägt worden sein |
| 2. Person Singular | commonefactus eris |
du wirst eingeprägt worden sein |
| 3. Person Singular | commonefactus erit |
er/sie/es wird eingeprägt worden sein |
| 1. Person Plural | commonefacti erimus |
wir werden eingeprägt worden sein |
| 2. Person Plural | commonefacti eritis |
ihr werdet eingeprägt worden sein |
| 3. Person Plural | commonefacti erunt |
sie werden eingeprägt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | commonefacere |
einprägen |
| Vorzeitigkeit | commonefecisse |
eingeprägt haben |
| Nachzeitigkeit | commonefacturum esse |
einprägen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | commonefaci commonefacier |
eingeprägt werden |
| Vorzeitigkeit | commonefactum esse |
eingeprägt worden sein |
| Nachzeitigkeit | commonefactum iri |
künftig eingeprägt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | commoneface commonefac |
präge ein; präg ein! |
| 2. Person Plural | commonefacite |
prägt ein! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | commonefacito |
| 3. Person Singular | commonefacito |
| 2. Person Plural | commonefacitote |
| 3. Person Plural | commonefacunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | commonefacere |
das Einprägen |
| Genitiv | commonefaciendi commonefaciundi |
des Einprägens |
| Dativ | commonefaciendo commonefaciundo |
dem Einprägen |
| Akkusativ | commonefaciendum commonefaciundum |
das Einprägen |
| Ablativ | commonefaciendo commonefaciundo |
durch das Einprägen |
| Vokativ | commonefaciende commonefaciunde |
Einprägen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefaciendus commonefaciundus |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendum commonefaciundum |
| Genitiv | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefaciendi commonefaciundi |
| Dativ | commonefaciendo commonefaciundo |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefaciendo commonefaciundo |
| Akkusativ | commonefaciendum commonefaciundum |
commonefaciendam commonefaciundam |
commonefaciendum commonefaciundum |
| Ablativ | commonefaciendo commonefaciundo |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendo commonefaciundo |
| Vokativ | commonefaciende commonefaciunde |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendum commonefaciundum |
Plural
| Nominativ | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefacienda commonefaciunda |
| Genitiv | commonefaciendorum commonefaciundorum |
commonefaciendarum commonefaciundarum |
commonefaciendorum commonefaciundorum |
| Dativ | commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
| Akkusativ | commonefaciendos commonefaciundos |
commonefaciendas commonefaciundas |
commonefacienda commonefaciunda |
| Ablativ | commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
| Vokativ | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefacienda commonefaciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefaciens |
commonefaciens |
commonefaciens |
| Genitiv | commonefacientis |
commonefacientis |
commonefacientis |
| Dativ | commonefacienti |
commonefacienti |
commonefacienti |
| Akkusativ | commonefacientem |
commonefacientem |
commonefaciens |
| Ablativ | commonefacienti commonefaciente |
commonefacienti commonefaciente |
commonefacienti commonefaciente |
| Vokativ | commonefaciens |
commonefaciens |
commonefaciens |
Plural
| Nominativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
| Genitiv | commonefacientium commonefacientum |
commonefacientium commonefacientum |
commonefacientium commonefacientum |
| Dativ | commonefacientibus |
commonefacientibus |
commonefacientibus |
| Akkusativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
| Ablativ | commonefacientibus |
commonefacientibus |
commonefacientibus |
| Vokativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefactus |
commonefacta |
commonefactum |
| Genitiv | commonefacti |
commonefactae |
commonefacti |
| Dativ | commonefacto |
commonefactae |
commonefacto |
| Akkusativ | commonefactum |
commonefactam |
commonefactum |
| Ablativ | commonefacto |
commonefacta |
commonefacto |
| Vokativ | commonefacte |
commonefacta |
commonefactum |
Plural
| Nominativ | commonefacti |
commonefactae |
commonefacta |
| Genitiv | commonefactorum |
commonefactarum |
commonefactorum |
| Dativ | commonefactis |
commonefactis |
commonefactis |
| Akkusativ | commonefactos |
commonefactas |
commonefacta |
| Ablativ | commonefactis |
commonefactis |
commonefactis |
| Vokativ | commonefacti |
commonefactae |
commonefacta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefacturus |
commonefactura |
commonefacturum |
| Genitiv | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefacturi |
| Dativ | commonefacturo |
commonefacturae |
commonefacturo |
| Akkusativ | commonefacturum |
commonefacturam |
commonefacturum |
| Ablativ | commonefacturo |
commonefactura |
commonefacturo |
| Vokativ | commonefacture |
commonefactura |
commonefacturum |
Plural
| Nominativ | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefactura |
| Genitiv | commonefacturorum |
commonefacturarum |
commonefacturorum |
| Dativ | commonefacturis |
commonefacturis |
commonefacturis |
| Akkusativ | commonefacturos |
commonefacturas |
commonefactura |
| Ablativ | commonefacturis |
commonefacturis |
commonefacturis |
| Vokativ | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefactura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| commonefactum |
commonefactu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacio |
ich erinnere |
| 2. Person Singular | commonefacis |
du erinnerst |
| 3. Person Singular | commonefacit |
er/sie/es erinnert |
| 1. Person Plural | commonefacimus |
wir erinnern |
| 2. Person Plural | commonefacitis |
ihr erinnert |
| 3. Person Plural | commonefaciunt |
sie erinnern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacior |
ich werde erinnert |
| 2. Person Singular | commonefaceris commonefacere |
du wirst erinnert |
| 3. Person Singular | commonefacitur |
er/sie/es wird erinnert |
| 1. Person Plural | commonefacimur |
wir werden erinnert |
| 2. Person Plural | commonefacimini |
ihr werdet erinnert |
| 3. Person Plural | commonefaciuntur |
sie werden erinnert |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciam |
ich erinnere |
| 2. Person Singular | commonefacias |
du erinnerst |
| 3. Person Singular | commonefaciat |
er/sie/es erinnere |
| 1. Person Plural | commonefaciamus |
wir erinnern |
| 2. Person Plural | commonefaciatis |
ihr erinnert |
| 3. Person Plural | commonefaciant |
sie erinnern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciar |
ich werde erinnert |
| 2. Person Singular | commonefaciaris commonefaciare |
du werdest erinnert |
| 3. Person Singular | commonefaciatur |
er/sie/es werde erinnert |
| 1. Person Plural | commonefaciamur |
wir werden erinnert |
| 2. Person Plural | commonefaciamini |
ihr werdet erinnert |
| 3. Person Plural | commonefaciantur |
sie werden erinnert |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciebam |
ich erinnerte |
| 2. Person Singular | commonefaciebas |
du erinnertest |
| 3. Person Singular | commonefaciebat |
er/sie/es erinnerte |
| 1. Person Plural | commonefaciebamus |
wir erinnerten |
| 2. Person Plural | commonefaciebatis |
ihr erinnertet |
| 3. Person Plural | commonefaciebant |
sie erinnerten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciebar |
ich wurde erinnert |
| 2. Person Singular | commonefaciebaris commonefaciebare |
du wurdest erinnert |
| 3. Person Singular | commonefaciebatur |
er/sie/es wurde erinnert |
| 1. Person Plural | commonefaciebamur |
wir wurden erinnert |
| 2. Person Plural | commonefaciebamini |
ihr wurdet erinnert |
| 3. Person Plural | commonefaciebantur |
sie wurden erinnert |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacerem |
ich erinnerte |
| 2. Person Singular | commonefaceres |
du erinnertest |
| 3. Person Singular | commonefaceret |
er/sie/es erinnerte |
| 1. Person Plural | commonefaceremus |
wir erinnerten |
| 2. Person Plural | commonefaceretis |
ihr erinnertet |
| 3. Person Plural | commonefacerent |
sie erinnerten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacerer |
ich würde erinnert |
| 2. Person Singular | commonefacereris commonefacerere |
du würdest erinnert |
| 3. Person Singular | commonefaceretur |
er/sie/es würde erinnert |
| 1. Person Plural | commonefaceremur |
wir würden erinnert |
| 2. Person Plural | commonefaceremini |
ihr würdet erinnert |
| 3. Person Plural | commonefacerentur |
sie würden erinnert |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciam |
ich werde erinnern |
| 2. Person Singular | commonefacies |
du wirst erinnern |
| 3. Person Singular | commonefaciet |
er/sie/es wird erinnern |
| 1. Person Plural | commonefaciemus |
wir werden erinnern |
| 2. Person Plural | commonefacietis |
ihr werdet erinnern |
| 3. Person Plural | commonefacient |
sie werden erinnern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciar |
ich werde erinnert werden |
| 2. Person Singular | commonefacieris commonefaciere |
du wirst erinnert werden |
| 3. Person Singular | commonefacietur |
er/sie/es wird erinnert werden |
| 1. Person Plural | commonefaciemur |
wir werden erinnert werden |
| 2. Person Plural | commonefaciemini |
ihr werdet erinnert werden |
| 3. Person Plural | commonefacientur |
sie werden erinnert werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefeci |
ich habe erinnert |
| 2. Person Singular | commonefecisti |
du hast erinnert |
| 3. Person Singular | commonefecit |
er/sie/es hat erinnert |
| 1. Person Plural | commonefecimus |
wir haben erinnert |
| 2. Person Plural | commonefecistis |
ihr habt erinnert |
| 3. Person Plural | commonefecerunt commonefecere |
sie haben erinnert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus sum |
ich bin erinnert worden |
| 2. Person Singular | commonefactus es |
du bist erinnert worden |
| 3. Person Singular | commonefactus est |
er/sie/es ist erinnert worden |
| 1. Person Plural | commonefacti sumus |
wir sind erinnert worden |
| 2. Person Plural | commonefacti estis |
ihr seid erinnert worden |
| 3. Person Plural | commonefacti sunt |
sie sind erinnert worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecerim |
ich habe erinnert |
| 2. Person Singular | commonefeceris |
du habest erinnert |
| 3. Person Singular | commonefecerit |
er/sie/es habe erinnert |
| 1. Person Plural | commonefecerimus |
wir haben erinnert |
| 2. Person Plural | commonefeceritis |
ihr habet erinnert |
| 3. Person Plural | commonefecerint |
sie haben erinnert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus sim |
ich sei erinnert worden |
| 2. Person Singular | commonefactus sis |
du seiest erinnert worden |
| 3. Person Singular | commonefactus sit |
er/sie/es sei erinnert worden |
| 1. Person Plural | commonefacti simus |
wir seien erinnert worden |
| 2. Person Plural | commonefacti sitis |
ihr seiet erinnert worden |
| 3. Person Plural | commonefacti sint |
sie seien erinnert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefeceram |
ich hatte erinnert |
| 2. Person Singular | commonefeceras |
du hattest erinnert |
| 3. Person Singular | commonefecerat |
er/sie/es hatte erinnert |
| 1. Person Plural | commonefeceramus |
wir hatten erinnert |
| 2. Person Plural | commonefeceratis |
ihr hattet erinnert |
| 3. Person Plural | commonefecerant |
sie hatten erinnert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus eram |
ich war erinnert worden |
| 2. Person Singular | commonefactus eras |
du warst erinnert worden |
| 3. Person Singular | commonefactus erat |
er/sie/es war erinnert worden |
| 1. Person Plural | commonefacti eramus |
wir waren erinnert worden |
| 2. Person Plural | commonefacti eratis |
ihr wart erinnert worden |
| 3. Person Plural | commonefacti erant |
sie waren erinnert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecissem |
ich hätte erinnert |
| 2. Person Singular | commonefecisses |
du hättest erinnert |
| 3. Person Singular | commonefecisset |
er/sie/es hätte erinnert |
| 1. Person Plural | commonefecissemus |
wir hätten erinnert |
| 2. Person Plural | commonefecissetis |
ihr hättet erinnert |
| 3. Person Plural | commonefecissent |
sie hätten erinnert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus essem |
ich wäre erinnert worden |
| 2. Person Singular | commonefactus esses |
du wärest erinnert worden |
| 3. Person Singular | commonefactus esset |
er/sie/es wäre erinnert worden |
| 1. Person Plural | commonefacti essemus |
wir wären erinnert worden |
| 2. Person Plural | commonefacti essetis |
ihr wäret erinnert worden |
| 3. Person Plural | commonefacti essent |
sie wären erinnert worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecero |
ich werde erinnert haben |
| 2. Person Singular | commonefeceris |
du wirst erinnert haben |
| 3. Person Singular | commonefecerit |
er/sie/es wird erinnert haben |
| 1. Person Plural | commonefecerimus |
wir werden erinnert haben |
| 2. Person Plural | commonefeceritis |
ihr werdet erinnert haben |
| 3. Person Plural | commonefecerint |
sie werden erinnert haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus ero |
ich werde erinnert worden sein |
| 2. Person Singular | commonefactus eris |
du wirst erinnert worden sein |
| 3. Person Singular | commonefactus erit |
er/sie/es wird erinnert worden sein |
| 1. Person Plural | commonefacti erimus |
wir werden erinnert worden sein |
| 2. Person Plural | commonefacti eritis |
ihr werdet erinnert worden sein |
| 3. Person Plural | commonefacti erunt |
sie werden erinnert worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | commonefacere |
erinnern |
| Vorzeitigkeit | commonefecisse |
erinnert haben |
| Nachzeitigkeit | commonefacturum esse |
erinnern werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | commonefaci commonefacier |
erinnert werden |
| Vorzeitigkeit | commonefactum esse |
erinnert worden sein |
| Nachzeitigkeit | commonefactum iri |
künftig erinnert werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | commoneface commonefac |
erinnere! |
| 2. Person Plural | commonefacite |
erinnert! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | commonefacito |
| 3. Person Singular | commonefacito |
| 2. Person Plural | commonefacitote |
| 3. Person Plural | commonefacunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | commonefacere |
das Erinnern |
| Genitiv | commonefaciendi commonefaciundi |
des Erinnernes |
| Dativ | commonefaciendo commonefaciundo |
dem Erinnern |
| Akkusativ | commonefaciendum commonefaciundum |
das Erinnern |
| Ablativ | commonefaciendo commonefaciundo |
durch das Erinnern |
| Vokativ | commonefaciende commonefaciunde |
Erinnern! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefaciendus commonefaciundus |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendum commonefaciundum |
| Genitiv | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefaciendi commonefaciundi |
| Dativ | commonefaciendo commonefaciundo |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefaciendo commonefaciundo |
| Akkusativ | commonefaciendum commonefaciundum |
commonefaciendam commonefaciundam |
commonefaciendum commonefaciundum |
| Ablativ | commonefaciendo commonefaciundo |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendo commonefaciundo |
| Vokativ | commonefaciende commonefaciunde |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendum commonefaciundum |
Plural
| Nominativ | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefacienda commonefaciunda |
| Genitiv | commonefaciendorum commonefaciundorum |
commonefaciendarum commonefaciundarum |
commonefaciendorum commonefaciundorum |
| Dativ | commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
| Akkusativ | commonefaciendos commonefaciundos |
commonefaciendas commonefaciundas |
commonefacienda commonefaciunda |
| Ablativ | commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
| Vokativ | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefacienda commonefaciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefaciens |
commonefaciens |
commonefaciens |
| Genitiv | commonefacientis |
commonefacientis |
commonefacientis |
| Dativ | commonefacienti |
commonefacienti |
commonefacienti |
| Akkusativ | commonefacientem |
commonefacientem |
commonefaciens |
| Ablativ | commonefacienti commonefaciente |
commonefacienti commonefaciente |
commonefacienti commonefaciente |
| Vokativ | commonefaciens |
commonefaciens |
commonefaciens |
Plural
| Nominativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
| Genitiv | commonefacientium commonefacientum |
commonefacientium commonefacientum |
commonefacientium commonefacientum |
| Dativ | commonefacientibus |
commonefacientibus |
commonefacientibus |
| Akkusativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
| Ablativ | commonefacientibus |
commonefacientibus |
commonefacientibus |
| Vokativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefactus |
commonefacta |
commonefactum |
| Genitiv | commonefacti |
commonefactae |
commonefacti |
| Dativ | commonefacto |
commonefactae |
commonefacto |
| Akkusativ | commonefactum |
commonefactam |
commonefactum |
| Ablativ | commonefacto |
commonefacta |
commonefacto |
| Vokativ | commonefacte |
commonefacta |
commonefactum |
Plural
| Nominativ | commonefacti |
commonefactae |
commonefacta |
| Genitiv | commonefactorum |
commonefactarum |
commonefactorum |
| Dativ | commonefactis |
commonefactis |
commonefactis |
| Akkusativ | commonefactos |
commonefactas |
commonefacta |
| Ablativ | commonefactis |
commonefactis |
commonefactis |
| Vokativ | commonefacti |
commonefactae |
commonefacta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefacturus |
commonefactura |
commonefacturum |
| Genitiv | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefacturi |
| Dativ | commonefacturo |
commonefacturae |
commonefacturo |
| Akkusativ | commonefacturum |
commonefacturam |
commonefacturum |
| Ablativ | commonefacturo |
commonefactura |
commonefacturo |
| Vokativ | commonefacture |
commonefactura |
commonefacturum |
Plural
| Nominativ | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefactura |
| Genitiv | commonefacturorum |
commonefacturarum |
commonefacturorum |
| Dativ | commonefacturis |
commonefacturis |
commonefacturis |
| Akkusativ | commonefacturos |
commonefacturas |
commonefactura |
| Ablativ | commonefacturis |
commonefacturis |
commonefacturis |
| Vokativ | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefactura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| commonefactum |
commonefactu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacio |
|
| 2. Person Singular | commonefacis |
|
| 3. Person Singular | commonefacit |
|
| 1. Person Plural | commonefacimus |
|
| 2. Person Plural | commonefacitis |
|
| 3. Person Plural | commonefaciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacior |
|
| 2. Person Singular | commonefaceris commonefacere |
|
| 3. Person Singular | commonefacitur |
|
| 1. Person Plural | commonefacimur |
|
| 2. Person Plural | commonefacimini |
|
| 3. Person Plural | commonefaciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciam |
|
| 2. Person Singular | commonefacias |
|
| 3. Person Singular | commonefaciat |
|
| 1. Person Plural | commonefaciamus |
|
| 2. Person Plural | commonefaciatis |
|
| 3. Person Plural | commonefaciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciar |
|
| 2. Person Singular | commonefaciaris commonefaciare |
|
| 3. Person Singular | commonefaciatur |
|
| 1. Person Plural | commonefaciamur |
|
| 2. Person Plural | commonefaciamini |
|
| 3. Person Plural | commonefaciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciebam |
|
| 2. Person Singular | commonefaciebas |
|
| 3. Person Singular | commonefaciebat |
|
| 1. Person Plural | commonefaciebamus |
|
| 2. Person Plural | commonefaciebatis |
|
| 3. Person Plural | commonefaciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciebar |
|
| 2. Person Singular | commonefaciebaris commonefaciebare |
|
| 3. Person Singular | commonefaciebatur |
|
| 1. Person Plural | commonefaciebamur |
|
| 2. Person Plural | commonefaciebamini |
|
| 3. Person Plural | commonefaciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacerem |
|
| 2. Person Singular | commonefaceres |
|
| 3. Person Singular | commonefaceret |
|
| 1. Person Plural | commonefaceremus |
|
| 2. Person Plural | commonefaceretis |
|
| 3. Person Plural | commonefacerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacerer |
|
| 2. Person Singular | commonefacereris commonefacerere |
|
| 3. Person Singular | commonefaceretur |
|
| 1. Person Plural | commonefaceremur |
|
| 2. Person Plural | commonefaceremini |
|
| 3. Person Plural | commonefacerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciam |
|
| 2. Person Singular | commonefacies |
|
| 3. Person Singular | commonefaciet |
|
| 1. Person Plural | commonefaciemus |
|
| 2. Person Plural | commonefacietis |
|
| 3. Person Plural | commonefacient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciar |
|
| 2. Person Singular | commonefacieris commonefaciere |
|
| 3. Person Singular | commonefacietur |
|
| 1. Person Plural | commonefaciemur |
|
| 2. Person Plural | commonefaciemini |
|
| 3. Person Plural | commonefacientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefeci |
|
| 2. Person Singular | commonefecisti |
|
| 3. Person Singular | commonefecit |
|
| 1. Person Plural | commonefecimus |
|
| 2. Person Plural | commonefecistis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerunt commonefecere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus sum |
|
| 2. Person Singular | commonefactus es |
|
| 3. Person Singular | commonefactus est |
|
| 1. Person Plural | commonefacti sumus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti estis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecerim |
|
| 2. Person Singular | commonefeceris |
|
| 3. Person Singular | commonefecerit |
|
| 1. Person Plural | commonefecerimus |
|
| 2. Person Plural | commonefeceritis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus sim |
|
| 2. Person Singular | commonefactus sis |
|
| 3. Person Singular | commonefactus sit |
|
| 1. Person Plural | commonefacti simus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti sitis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefeceram |
|
| 2. Person Singular | commonefeceras |
|
| 3. Person Singular | commonefecerat |
|
| 1. Person Plural | commonefeceramus |
|
| 2. Person Plural | commonefeceratis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus eram |
|
| 2. Person Singular | commonefactus eras |
|
| 3. Person Singular | commonefactus erat |
|
| 1. Person Plural | commonefacti eramus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti eratis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecissem |
|
| 2. Person Singular | commonefecisses |
|
| 3. Person Singular | commonefecisset |
|
| 1. Person Plural | commonefecissemus |
|
| 2. Person Plural | commonefecissetis |
|
| 3. Person Plural | commonefecissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus essem |
|
| 2. Person Singular | commonefactus esses |
|
| 3. Person Singular | commonefactus esset |
|
| 1. Person Plural | commonefacti essemus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti essetis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecero |
|
| 2. Person Singular | commonefeceris |
|
| 3. Person Singular | commonefecerit |
|
| 1. Person Plural | commonefecerimus |
|
| 2. Person Plural | commonefeceritis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus ero |
|
| 2. Person Singular | commonefactus eris |
|
| 3. Person Singular | commonefactus erit |
|
| 1. Person Plural | commonefacti erimus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti eritis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | commonefacere |
|
| Vorzeitigkeit | commonefecisse |
|
| Nachzeitigkeit | commonefacturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | commonefaci commonefacier |
|
| Vorzeitigkeit | commonefactum esse |
|
| Nachzeitigkeit | commonefactum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | commoneface commonefac |
! |
| 2. Person Plural | commonefacite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | commonefacito |
| 3. Person Singular | commonefacito |
| 2. Person Plural | commonefacitote |
| 3. Person Plural | commonefacunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | commonefacere |
|
| Genitiv | commonefaciendi commonefaciundi |
|
| Dativ | commonefaciendo commonefaciundo |
|
| Akkusativ | commonefaciendum commonefaciundum |
|
| Ablativ | commonefaciendo commonefaciundo |
|
| Vokativ | commonefaciende commonefaciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefaciendus commonefaciundus |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendum commonefaciundum |
| Genitiv | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefaciendi commonefaciundi |
| Dativ | commonefaciendo commonefaciundo |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefaciendo commonefaciundo |
| Akkusativ | commonefaciendum commonefaciundum |
commonefaciendam commonefaciundam |
commonefaciendum commonefaciundum |
| Ablativ | commonefaciendo commonefaciundo |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendo commonefaciundo |
| Vokativ | commonefaciende commonefaciunde |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendum commonefaciundum |
Plural
| Nominativ | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefacienda commonefaciunda |
| Genitiv | commonefaciendorum commonefaciundorum |
commonefaciendarum commonefaciundarum |
commonefaciendorum commonefaciundorum |
| Dativ | commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
| Akkusativ | commonefaciendos commonefaciundos |
commonefaciendas commonefaciundas |
commonefacienda commonefaciunda |
| Ablativ | commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
| Vokativ | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefacienda commonefaciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefaciens |
commonefaciens |
commonefaciens |
| Genitiv | commonefacientis |
commonefacientis |
commonefacientis |
| Dativ | commonefacienti |
commonefacienti |
commonefacienti |
| Akkusativ | commonefacientem |
commonefacientem |
commonefaciens |
| Ablativ | commonefacienti commonefaciente |
commonefacienti commonefaciente |
commonefacienti commonefaciente |
| Vokativ | commonefaciens |
commonefaciens |
commonefaciens |
Plural
| Nominativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
| Genitiv | commonefacientium commonefacientum |
commonefacientium commonefacientum |
commonefacientium commonefacientum |
| Dativ | commonefacientibus |
commonefacientibus |
commonefacientibus |
| Akkusativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
| Ablativ | commonefacientibus |
commonefacientibus |
commonefacientibus |
| Vokativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefactus |
commonefacta |
commonefactum |
| Genitiv | commonefacti |
commonefactae |
commonefacti |
| Dativ | commonefacto |
commonefactae |
commonefacto |
| Akkusativ | commonefactum |
commonefactam |
commonefactum |
| Ablativ | commonefacto |
commonefacta |
commonefacto |
| Vokativ | commonefacte |
commonefacta |
commonefactum |
Plural
| Nominativ | commonefacti |
commonefactae |
commonefacta |
| Genitiv | commonefactorum |
commonefactarum |
commonefactorum |
| Dativ | commonefactis |
commonefactis |
commonefactis |
| Akkusativ | commonefactos |
commonefactas |
commonefacta |
| Ablativ | commonefactis |
commonefactis |
commonefactis |
| Vokativ | commonefacti |
commonefactae |
commonefacta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefacturus |
commonefactura |
commonefacturum |
| Genitiv | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefacturi |
| Dativ | commonefacturo |
commonefacturae |
commonefacturo |
| Akkusativ | commonefacturum |
commonefacturam |
commonefacturum |
| Ablativ | commonefacturo |
commonefactura |
commonefacturo |
| Vokativ | commonefacture |
commonefactura |
commonefacturum |
Plural
| Nominativ | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefactura |
| Genitiv | commonefacturorum |
commonefacturarum |
commonefacturorum |
| Dativ | commonefacturis |
commonefacturis |
commonefacturis |
| Akkusativ | commonefacturos |
commonefacturas |
commonefactura |
| Ablativ | commonefacturis |
commonefacturis |
commonefacturis |
| Vokativ | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefactura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| commonefactum |
commonefactu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacio |
|
| 2. Person Singular | commonefacis |
|
| 3. Person Singular | commonefacit |
|
| 1. Person Plural | commonefacimus |
|
| 2. Person Plural | commonefacitis |
|
| 3. Person Plural | commonefaciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacior |
|
| 2. Person Singular | commonefaceris commonefacere |
|
| 3. Person Singular | commonefacitur |
|
| 1. Person Plural | commonefacimur |
|
| 2. Person Plural | commonefacimini |
|
| 3. Person Plural | commonefaciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciam |
|
| 2. Person Singular | commonefacias |
|
| 3. Person Singular | commonefaciat |
|
| 1. Person Plural | commonefaciamus |
|
| 2. Person Plural | commonefaciatis |
|
| 3. Person Plural | commonefaciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciar |
|
| 2. Person Singular | commonefaciaris commonefaciare |
|
| 3. Person Singular | commonefaciatur |
|
| 1. Person Plural | commonefaciamur |
|
| 2. Person Plural | commonefaciamini |
|
| 3. Person Plural | commonefaciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciebam |
|
| 2. Person Singular | commonefaciebas |
|
| 3. Person Singular | commonefaciebat |
|
| 1. Person Plural | commonefaciebamus |
|
| 2. Person Plural | commonefaciebatis |
|
| 3. Person Plural | commonefaciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciebar |
|
| 2. Person Singular | commonefaciebaris commonefaciebare |
|
| 3. Person Singular | commonefaciebatur |
|
| 1. Person Plural | commonefaciebamur |
|
| 2. Person Plural | commonefaciebamini |
|
| 3. Person Plural | commonefaciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacerem |
|
| 2. Person Singular | commonefaceres |
|
| 3. Person Singular | commonefaceret |
|
| 1. Person Plural | commonefaceremus |
|
| 2. Person Plural | commonefaceretis |
|
| 3. Person Plural | commonefacerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacerer |
|
| 2. Person Singular | commonefacereris commonefacerere |
|
| 3. Person Singular | commonefaceretur |
|
| 1. Person Plural | commonefaceremur |
|
| 2. Person Plural | commonefaceremini |
|
| 3. Person Plural | commonefacerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciam |
|
| 2. Person Singular | commonefacies |
|
| 3. Person Singular | commonefaciet |
|
| 1. Person Plural | commonefaciemus |
|
| 2. Person Plural | commonefacietis |
|
| 3. Person Plural | commonefacient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciar |
|
| 2. Person Singular | commonefacieris commonefaciere |
|
| 3. Person Singular | commonefacietur |
|
| 1. Person Plural | commonefaciemur |
|
| 2. Person Plural | commonefaciemini |
|
| 3. Person Plural | commonefacientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefeci |
|
| 2. Person Singular | commonefecisti |
|
| 3. Person Singular | commonefecit |
|
| 1. Person Plural | commonefecimus |
|
| 2. Person Plural | commonefecistis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerunt commonefecere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus sum |
|
| 2. Person Singular | commonefactus es |
|
| 3. Person Singular | commonefactus est |
|
| 1. Person Plural | commonefacti sumus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti estis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecerim |
|
| 2. Person Singular | commonefeceris |
|
| 3. Person Singular | commonefecerit |
|
| 1. Person Plural | commonefecerimus |
|
| 2. Person Plural | commonefeceritis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus sim |
|
| 2. Person Singular | commonefactus sis |
|
| 3. Person Singular | commonefactus sit |
|
| 1. Person Plural | commonefacti simus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti sitis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefeceram |
|
| 2. Person Singular | commonefeceras |
|
| 3. Person Singular | commonefecerat |
|
| 1. Person Plural | commonefeceramus |
|
| 2. Person Plural | commonefeceratis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus eram |
|
| 2. Person Singular | commonefactus eras |
|
| 3. Person Singular | commonefactus erat |
|
| 1. Person Plural | commonefacti eramus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti eratis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecissem |
|
| 2. Person Singular | commonefecisses |
|
| 3. Person Singular | commonefecisset |
|
| 1. Person Plural | commonefecissemus |
|
| 2. Person Plural | commonefecissetis |
|
| 3. Person Plural | commonefecissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus essem |
|
| 2. Person Singular | commonefactus esses |
|
| 3. Person Singular | commonefactus esset |
|
| 1. Person Plural | commonefacti essemus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti essetis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecero |
|
| 2. Person Singular | commonefeceris |
|
| 3. Person Singular | commonefecerit |
|
| 1. Person Plural | commonefecerimus |
|
| 2. Person Plural | commonefeceritis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus ero |
|
| 2. Person Singular | commonefactus eris |
|
| 3. Person Singular | commonefactus erit |
|
| 1. Person Plural | commonefacti erimus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti eritis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | commonefacere |
|
| Vorzeitigkeit | commonefecisse |
|
| Nachzeitigkeit | commonefacturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | commonefaci commonefacier |
|
| Vorzeitigkeit | commonefactum esse |
|
| Nachzeitigkeit | commonefactum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | commoneface commonefac |
! |
| 2. Person Plural | commonefacite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | commonefacito |
| 3. Person Singular | commonefacito |
| 2. Person Plural | commonefacitote |
| 3. Person Plural | commonefacunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | commonefacere |
|
| Genitiv | commonefaciendi commonefaciundi |
|
| Dativ | commonefaciendo commonefaciundo |
|
| Akkusativ | commonefaciendum commonefaciundum |
|
| Ablativ | commonefaciendo commonefaciundo |
|
| Vokativ | commonefaciende commonefaciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefaciendus commonefaciundus |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendum commonefaciundum |
| Genitiv | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefaciendi commonefaciundi |
| Dativ | commonefaciendo commonefaciundo |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefaciendo commonefaciundo |
| Akkusativ | commonefaciendum commonefaciundum |
commonefaciendam commonefaciundam |
commonefaciendum commonefaciundum |
| Ablativ | commonefaciendo commonefaciundo |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendo commonefaciundo |
| Vokativ | commonefaciende commonefaciunde |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendum commonefaciundum |
Plural
| Nominativ | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefacienda commonefaciunda |
| Genitiv | commonefaciendorum commonefaciundorum |
commonefaciendarum commonefaciundarum |
commonefaciendorum commonefaciundorum |
| Dativ | commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
| Akkusativ | commonefaciendos commonefaciundos |
commonefaciendas commonefaciundas |
commonefacienda commonefaciunda |
| Ablativ | commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
| Vokativ | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefacienda commonefaciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefaciens |
commonefaciens |
commonefaciens |
| Genitiv | commonefacientis |
commonefacientis |
commonefacientis |
| Dativ | commonefacienti |
commonefacienti |
commonefacienti |
| Akkusativ | commonefacientem |
commonefacientem |
commonefaciens |
| Ablativ | commonefacienti commonefaciente |
commonefacienti commonefaciente |
commonefacienti commonefaciente |
| Vokativ | commonefaciens |
commonefaciens |
commonefaciens |
Plural
| Nominativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
| Genitiv | commonefacientium commonefacientum |
commonefacientium commonefacientum |
commonefacientium commonefacientum |
| Dativ | commonefacientibus |
commonefacientibus |
commonefacientibus |
| Akkusativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
| Ablativ | commonefacientibus |
commonefacientibus |
commonefacientibus |
| Vokativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefactus |
commonefacta |
commonefactum |
| Genitiv | commonefacti |
commonefactae |
commonefacti |
| Dativ | commonefacto |
commonefactae |
commonefacto |
| Akkusativ | commonefactum |
commonefactam |
commonefactum |
| Ablativ | commonefacto |
commonefacta |
commonefacto |
| Vokativ | commonefacte |
commonefacta |
commonefactum |
Plural
| Nominativ | commonefacti |
commonefactae |
commonefacta |
| Genitiv | commonefactorum |
commonefactarum |
commonefactorum |
| Dativ | commonefactis |
commonefactis |
commonefactis |
| Akkusativ | commonefactos |
commonefactas |
commonefacta |
| Ablativ | commonefactis |
commonefactis |
commonefactis |
| Vokativ | commonefacti |
commonefactae |
commonefacta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefacturus |
commonefactura |
commonefacturum |
| Genitiv | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefacturi |
| Dativ | commonefacturo |
commonefacturae |
commonefacturo |
| Akkusativ | commonefacturum |
commonefacturam |
commonefacturum |
| Ablativ | commonefacturo |
commonefactura |
commonefacturo |
| Vokativ | commonefacture |
commonefactura |
commonefacturum |
Plural
| Nominativ | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefactura |
| Genitiv | commonefacturorum |
commonefacturarum |
commonefacturorum |
| Dativ | commonefacturis |
commonefacturis |
commonefacturis |
| Akkusativ | commonefacturos |
commonefacturas |
commonefactura |
| Ablativ | commonefacturis |
commonefacturis |
commonefacturis |
| Vokativ | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefactura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| commonefactum |
commonefactu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacio |
|
| 2. Person Singular | commonefacis |
|
| 3. Person Singular | commonefacit |
|
| 1. Person Plural | commonefacimus |
|
| 2. Person Plural | commonefacitis |
|
| 3. Person Plural | commonefaciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacior |
|
| 2. Person Singular | commonefaceris commonefacere |
|
| 3. Person Singular | commonefacitur |
|
| 1. Person Plural | commonefacimur |
|
| 2. Person Plural | commonefacimini |
|
| 3. Person Plural | commonefaciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciam |
|
| 2. Person Singular | commonefacias |
|
| 3. Person Singular | commonefaciat |
|
| 1. Person Plural | commonefaciamus |
|
| 2. Person Plural | commonefaciatis |
|
| 3. Person Plural | commonefaciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciar |
|
| 2. Person Singular | commonefaciaris commonefaciare |
|
| 3. Person Singular | commonefaciatur |
|
| 1. Person Plural | commonefaciamur |
|
| 2. Person Plural | commonefaciamini |
|
| 3. Person Plural | commonefaciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciebam |
|
| 2. Person Singular | commonefaciebas |
|
| 3. Person Singular | commonefaciebat |
|
| 1. Person Plural | commonefaciebamus |
|
| 2. Person Plural | commonefaciebatis |
|
| 3. Person Plural | commonefaciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciebar |
|
| 2. Person Singular | commonefaciebaris commonefaciebare |
|
| 3. Person Singular | commonefaciebatur |
|
| 1. Person Plural | commonefaciebamur |
|
| 2. Person Plural | commonefaciebamini |
|
| 3. Person Plural | commonefaciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacerem |
|
| 2. Person Singular | commonefaceres |
|
| 3. Person Singular | commonefaceret |
|
| 1. Person Plural | commonefaceremus |
|
| 2. Person Plural | commonefaceretis |
|
| 3. Person Plural | commonefacerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacerer |
|
| 2. Person Singular | commonefacereris commonefacerere |
|
| 3. Person Singular | commonefaceretur |
|
| 1. Person Plural | commonefaceremur |
|
| 2. Person Plural | commonefaceremini |
|
| 3. Person Plural | commonefacerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciam |
|
| 2. Person Singular | commonefacies |
|
| 3. Person Singular | commonefaciet |
|
| 1. Person Plural | commonefaciemus |
|
| 2. Person Plural | commonefacietis |
|
| 3. Person Plural | commonefacient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciar |
|
| 2. Person Singular | commonefacieris commonefaciere |
|
| 3. Person Singular | commonefacietur |
|
| 1. Person Plural | commonefaciemur |
|
| 2. Person Plural | commonefaciemini |
|
| 3. Person Plural | commonefacientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefeci |
|
| 2. Person Singular | commonefecisti |
|
| 3. Person Singular | commonefecit |
|
| 1. Person Plural | commonefecimus |
|
| 2. Person Plural | commonefecistis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerunt commonefecere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus sum |
|
| 2. Person Singular | commonefactus es |
|
| 3. Person Singular | commonefactus est |
|
| 1. Person Plural | commonefacti sumus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti estis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecerim |
|
| 2. Person Singular | commonefeceris |
|
| 3. Person Singular | commonefecerit |
|
| 1. Person Plural | commonefecerimus |
|
| 2. Person Plural | commonefeceritis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus sim |
|
| 2. Person Singular | commonefactus sis |
|
| 3. Person Singular | commonefactus sit |
|
| 1. Person Plural | commonefacti simus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti sitis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefeceram |
|
| 2. Person Singular | commonefeceras |
|
| 3. Person Singular | commonefecerat |
|
| 1. Person Plural | commonefeceramus |
|
| 2. Person Plural | commonefeceratis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus eram |
|
| 2. Person Singular | commonefactus eras |
|
| 3. Person Singular | commonefactus erat |
|
| 1. Person Plural | commonefacti eramus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti eratis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecissem |
|
| 2. Person Singular | commonefecisses |
|
| 3. Person Singular | commonefecisset |
|
| 1. Person Plural | commonefecissemus |
|
| 2. Person Plural | commonefecissetis |
|
| 3. Person Plural | commonefecissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus essem |
|
| 2. Person Singular | commonefactus esses |
|
| 3. Person Singular | commonefactus esset |
|
| 1. Person Plural | commonefacti essemus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti essetis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecero |
|
| 2. Person Singular | commonefeceris |
|
| 3. Person Singular | commonefecerit |
|
| 1. Person Plural | commonefecerimus |
|
| 2. Person Plural | commonefeceritis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus ero |
|
| 2. Person Singular | commonefactus eris |
|
| 3. Person Singular | commonefactus erit |
|
| 1. Person Plural | commonefacti erimus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti eritis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | commonefacere |
|
| Vorzeitigkeit | commonefecisse |
|
| Nachzeitigkeit | commonefacturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | commonefaci commonefacier |
|
| Vorzeitigkeit | commonefactum esse |
|
| Nachzeitigkeit | commonefactum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | commoneface commonefac |
! |
| 2. Person Plural | commonefacite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | commonefacito |
| 3. Person Singular | commonefacito |
| 2. Person Plural | commonefacitote |
| 3. Person Plural | commonefacunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | commonefacere |
|
| Genitiv | commonefaciendi commonefaciundi |
|
| Dativ | commonefaciendo commonefaciundo |
|
| Akkusativ | commonefaciendum commonefaciundum |
|
| Ablativ | commonefaciendo commonefaciundo |
|
| Vokativ | commonefaciende commonefaciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefaciendus commonefaciundus |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendum commonefaciundum |
| Genitiv | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefaciendi commonefaciundi |
| Dativ | commonefaciendo commonefaciundo |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefaciendo commonefaciundo |
| Akkusativ | commonefaciendum commonefaciundum |
commonefaciendam commonefaciundam |
commonefaciendum commonefaciundum |
| Ablativ | commonefaciendo commonefaciundo |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendo commonefaciundo |
| Vokativ | commonefaciende commonefaciunde |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendum commonefaciundum |
Plural
| Nominativ | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefacienda commonefaciunda |
| Genitiv | commonefaciendorum commonefaciundorum |
commonefaciendarum commonefaciundarum |
commonefaciendorum commonefaciundorum |
| Dativ | commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
| Akkusativ | commonefaciendos commonefaciundos |
commonefaciendas commonefaciundas |
commonefacienda commonefaciunda |
| Ablativ | commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
| Vokativ | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefacienda commonefaciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefaciens |
commonefaciens |
commonefaciens |
| Genitiv | commonefacientis |
commonefacientis |
commonefacientis |
| Dativ | commonefacienti |
commonefacienti |
commonefacienti |
| Akkusativ | commonefacientem |
commonefacientem |
commonefaciens |
| Ablativ | commonefacienti commonefaciente |
commonefacienti commonefaciente |
commonefacienti commonefaciente |
| Vokativ | commonefaciens |
commonefaciens |
commonefaciens |
Plural
| Nominativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
| Genitiv | commonefacientium commonefacientum |
commonefacientium commonefacientum |
commonefacientium commonefacientum |
| Dativ | commonefacientibus |
commonefacientibus |
commonefacientibus |
| Akkusativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
| Ablativ | commonefacientibus |
commonefacientibus |
commonefacientibus |
| Vokativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefactus |
commonefacta |
commonefactum |
| Genitiv | commonefacti |
commonefactae |
commonefacti |
| Dativ | commonefacto |
commonefactae |
commonefacto |
| Akkusativ | commonefactum |
commonefactam |
commonefactum |
| Ablativ | commonefacto |
commonefacta |
commonefacto |
| Vokativ | commonefacte |
commonefacta |
commonefactum |
Plural
| Nominativ | commonefacti |
commonefactae |
commonefacta |
| Genitiv | commonefactorum |
commonefactarum |
commonefactorum |
| Dativ | commonefactis |
commonefactis |
commonefactis |
| Akkusativ | commonefactos |
commonefactas |
commonefacta |
| Ablativ | commonefactis |
commonefactis |
commonefactis |
| Vokativ | commonefacti |
commonefactae |
commonefacta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefacturus |
commonefactura |
commonefacturum |
| Genitiv | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefacturi |
| Dativ | commonefacturo |
commonefacturae |
commonefacturo |
| Akkusativ | commonefacturum |
commonefacturam |
commonefacturum |
| Ablativ | commonefacturo |
commonefactura |
commonefacturo |
| Vokativ | commonefacture |
commonefactura |
commonefacturum |
Plural
| Nominativ | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefactura |
| Genitiv | commonefacturorum |
commonefacturarum |
commonefacturorum |
| Dativ | commonefacturis |
commonefacturis |
commonefacturis |
| Akkusativ | commonefacturos |
commonefacturas |
commonefactura |
| Ablativ | commonefacturis |
commonefacturis |
commonefacturis |
| Vokativ | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefactura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| commonefactum |
commonefactu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacio |
ich mahne |
| 2. Person Singular | commonefacis |
du mahnst |
| 3. Person Singular | commonefacit |
er/sie/es mahnt |
| 1. Person Plural | commonefacimus |
wir mahnen |
| 2. Person Plural | commonefacitis |
ihr mahnt |
| 3. Person Plural | commonefaciunt |
sie mahnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacior |
ich werde gemahnt |
| 2. Person Singular | commonefaceris commonefacere |
du wirst gemahnt |
| 3. Person Singular | commonefacitur |
er/sie/es wird gemahnt |
| 1. Person Plural | commonefacimur |
wir werden gemahnt |
| 2. Person Plural | commonefacimini |
ihr werdet gemahnt |
| 3. Person Plural | commonefaciuntur |
sie werden gemahnt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciam |
ich mahne |
| 2. Person Singular | commonefacias |
du mahnest |
| 3. Person Singular | commonefaciat |
er/sie/es mahne |
| 1. Person Plural | commonefaciamus |
wir mahnen |
| 2. Person Plural | commonefaciatis |
ihr mahnet |
| 3. Person Plural | commonefaciant |
sie mahnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciar |
ich werde gemahnt |
| 2. Person Singular | commonefaciaris commonefaciare |
du werdest gemahnt |
| 3. Person Singular | commonefaciatur |
er/sie/es werde gemahnt |
| 1. Person Plural | commonefaciamur |
wir werden gemahnt |
| 2. Person Plural | commonefaciamini |
ihr werdet gemahnt |
| 3. Person Plural | commonefaciantur |
sie werden gemahnt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciebam |
ich mahnte |
| 2. Person Singular | commonefaciebas |
du mahntest |
| 3. Person Singular | commonefaciebat |
er/sie/es mahnte |
| 1. Person Plural | commonefaciebamus |
wir mahnten |
| 2. Person Plural | commonefaciebatis |
ihr mahntet |
| 3. Person Plural | commonefaciebant |
sie mahnten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciebar |
ich wurde gemahnt |
| 2. Person Singular | commonefaciebaris commonefaciebare |
du wurdest gemahnt |
| 3. Person Singular | commonefaciebatur |
er/sie/es wurde gemahnt |
| 1. Person Plural | commonefaciebamur |
wir wurden gemahnt |
| 2. Person Plural | commonefaciebamini |
ihr wurdet gemahnt |
| 3. Person Plural | commonefaciebantur |
sie wurden gemahnt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacerem |
ich mahnte |
| 2. Person Singular | commonefaceres |
du mahntest |
| 3. Person Singular | commonefaceret |
er/sie/es mahnte |
| 1. Person Plural | commonefaceremus |
wir mahnten |
| 2. Person Plural | commonefaceretis |
ihr mahntet |
| 3. Person Plural | commonefacerent |
sie mahnten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacerer |
ich würde gemahnt |
| 2. Person Singular | commonefacereris commonefacerere |
du würdest gemahnt |
| 3. Person Singular | commonefaceretur |
er/sie/es würde gemahnt |
| 1. Person Plural | commonefaceremur |
wir würden gemahnt |
| 2. Person Plural | commonefaceremini |
ihr würdet gemahnt |
| 3. Person Plural | commonefacerentur |
sie würden gemahnt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciam |
ich werde mahnen |
| 2. Person Singular | commonefacies |
du wirst mahnen |
| 3. Person Singular | commonefaciet |
er/sie/es wird mahnen |
| 1. Person Plural | commonefaciemus |
wir werden mahnen |
| 2. Person Plural | commonefacietis |
ihr werdet mahnen |
| 3. Person Plural | commonefacient |
sie werden mahnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciar |
ich werde gemahnt werden |
| 2. Person Singular | commonefacieris commonefaciere |
du wirst gemahnt werden |
| 3. Person Singular | commonefacietur |
er/sie/es wird gemahnt werden |
| 1. Person Plural | commonefaciemur |
wir werden gemahnt werden |
| 2. Person Plural | commonefaciemini |
ihr werdet gemahnt werden |
| 3. Person Plural | commonefacientur |
sie werden gemahnt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefeci |
ich habe gemahnt |
| 2. Person Singular | commonefecisti |
du hast gemahnt |
| 3. Person Singular | commonefecit |
er/sie/es hat gemahnt |
| 1. Person Plural | commonefecimus |
wir haben gemahnt |
| 2. Person Plural | commonefecistis |
ihr habt gemahnt |
| 3. Person Plural | commonefecerunt commonefecere |
sie haben gemahnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus sum |
ich bin gemahnt worden |
| 2. Person Singular | commonefactus es |
du bist gemahnt worden |
| 3. Person Singular | commonefactus est |
er/sie/es ist gemahnt worden |
| 1. Person Plural | commonefacti sumus |
wir sind gemahnt worden |
| 2. Person Plural | commonefacti estis |
ihr seid gemahnt worden |
| 3. Person Plural | commonefacti sunt |
sie sind gemahnt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecerim |
ich habe gemahnt |
| 2. Person Singular | commonefeceris |
du habest gemahnt |
| 3. Person Singular | commonefecerit |
er/sie/es habe gemahnt |
| 1. Person Plural | commonefecerimus |
wir haben gemahnt |
| 2. Person Plural | commonefeceritis |
ihr habet gemahnt |
| 3. Person Plural | commonefecerint |
sie haben gemahnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus sim |
ich sei gemahnt worden |
| 2. Person Singular | commonefactus sis |
du seiest gemahnt worden |
| 3. Person Singular | commonefactus sit |
er/sie/es sei gemahnt worden |
| 1. Person Plural | commonefacti simus |
wir seien gemahnt worden |
| 2. Person Plural | commonefacti sitis |
ihr seiet gemahnt worden |
| 3. Person Plural | commonefacti sint |
sie seien gemahnt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefeceram |
ich hatte gemahnt |
| 2. Person Singular | commonefeceras |
du hattest gemahnt |
| 3. Person Singular | commonefecerat |
er/sie/es hatte gemahnt |
| 1. Person Plural | commonefeceramus |
wir hatten gemahnt |
| 2. Person Plural | commonefeceratis |
ihr hattet gemahnt |
| 3. Person Plural | commonefecerant |
sie hatten gemahnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus eram |
ich war gemahnt worden |
| 2. Person Singular | commonefactus eras |
du warst gemahnt worden |
| 3. Person Singular | commonefactus erat |
er/sie/es war gemahnt worden |
| 1. Person Plural | commonefacti eramus |
wir waren gemahnt worden |
| 2. Person Plural | commonefacti eratis |
ihr wart gemahnt worden |
| 3. Person Plural | commonefacti erant |
sie waren gemahnt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecissem |
ich hätte gemahnt |
| 2. Person Singular | commonefecisses |
du hättest gemahnt |
| 3. Person Singular | commonefecisset |
er/sie/es hätte gemahnt |
| 1. Person Plural | commonefecissemus |
wir hätten gemahnt |
| 2. Person Plural | commonefecissetis |
ihr hättet gemahnt |
| 3. Person Plural | commonefecissent |
sie hätten gemahnt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus essem |
ich wäre gemahnt worden |
| 2. Person Singular | commonefactus esses |
du wärest gemahnt worden |
| 3. Person Singular | commonefactus esset |
er/sie/es wäre gemahnt worden |
| 1. Person Plural | commonefacti essemus |
wir wären gemahnt worden |
| 2. Person Plural | commonefacti essetis |
ihr wäret gemahnt worden |
| 3. Person Plural | commonefacti essent |
sie wären gemahnt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecero |
ich werde gemahnt haben |
| 2. Person Singular | commonefeceris |
du wirst gemahnt haben |
| 3. Person Singular | commonefecerit |
er/sie/es wird gemahnt haben |
| 1. Person Plural | commonefecerimus |
wir werden gemahnt haben |
| 2. Person Plural | commonefeceritis |
ihr werdet gemahnt haben |
| 3. Person Plural | commonefecerint |
sie werden gemahnt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus ero |
ich werde gemahnt worden sein |
| 2. Person Singular | commonefactus eris |
du wirst gemahnt worden sein |
| 3. Person Singular | commonefactus erit |
er/sie/es wird gemahnt worden sein |
| 1. Person Plural | commonefacti erimus |
wir werden gemahnt worden sein |
| 2. Person Plural | commonefacti eritis |
ihr werdet gemahnt worden sein |
| 3. Person Plural | commonefacti erunt |
sie werden gemahnt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | commonefacere |
mahnen |
| Vorzeitigkeit | commonefecisse |
gemahnt haben |
| Nachzeitigkeit | commonefacturum esse |
mahnen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | commonefaci commonefacier |
gemahnt werden |
| Vorzeitigkeit | commonefactum esse |
gemahnt worden sein |
| Nachzeitigkeit | commonefactum iri |
künftig gemahnt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | commoneface commonefac |
mahne; mahn! |
| 2. Person Plural | commonefacite |
mahnt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | commonefacito |
| 3. Person Singular | commonefacito |
| 2. Person Plural | commonefacitote |
| 3. Person Plural | commonefacunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | commonefacere |
das Mahnen |
| Genitiv | commonefaciendi commonefaciundi |
des Mahnens |
| Dativ | commonefaciendo commonefaciundo |
dem Mahnen |
| Akkusativ | commonefaciendum commonefaciundum |
das Mahnen |
| Ablativ | commonefaciendo commonefaciundo |
durch das Mahnen |
| Vokativ | commonefaciende commonefaciunde |
Mahnen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefaciendus commonefaciundus |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendum commonefaciundum |
| Genitiv | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefaciendi commonefaciundi |
| Dativ | commonefaciendo commonefaciundo |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefaciendo commonefaciundo |
| Akkusativ | commonefaciendum commonefaciundum |
commonefaciendam commonefaciundam |
commonefaciendum commonefaciundum |
| Ablativ | commonefaciendo commonefaciundo |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendo commonefaciundo |
| Vokativ | commonefaciende commonefaciunde |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendum commonefaciundum |
Plural
| Nominativ | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefacienda commonefaciunda |
| Genitiv | commonefaciendorum commonefaciundorum |
commonefaciendarum commonefaciundarum |
commonefaciendorum commonefaciundorum |
| Dativ | commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
| Akkusativ | commonefaciendos commonefaciundos |
commonefaciendas commonefaciundas |
commonefacienda commonefaciunda |
| Ablativ | commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
| Vokativ | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefacienda commonefaciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefaciens |
commonefaciens |
commonefaciens |
| Genitiv | commonefacientis |
commonefacientis |
commonefacientis |
| Dativ | commonefacienti |
commonefacienti |
commonefacienti |
| Akkusativ | commonefacientem |
commonefacientem |
commonefaciens |
| Ablativ | commonefacienti commonefaciente |
commonefacienti commonefaciente |
commonefacienti commonefaciente |
| Vokativ | commonefaciens |
commonefaciens |
commonefaciens |
Plural
| Nominativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
| Genitiv | commonefacientium commonefacientum |
commonefacientium commonefacientum |
commonefacientium commonefacientum |
| Dativ | commonefacientibus |
commonefacientibus |
commonefacientibus |
| Akkusativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
| Ablativ | commonefacientibus |
commonefacientibus |
commonefacientibus |
| Vokativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefactus |
commonefacta |
commonefactum |
| Genitiv | commonefacti |
commonefactae |
commonefacti |
| Dativ | commonefacto |
commonefactae |
commonefacto |
| Akkusativ | commonefactum |
commonefactam |
commonefactum |
| Ablativ | commonefacto |
commonefacta |
commonefacto |
| Vokativ | commonefacte |
commonefacta |
commonefactum |
Plural
| Nominativ | commonefacti |
commonefactae |
commonefacta |
| Genitiv | commonefactorum |
commonefactarum |
commonefactorum |
| Dativ | commonefactis |
commonefactis |
commonefactis |
| Akkusativ | commonefactos |
commonefactas |
commonefacta |
| Ablativ | commonefactis |
commonefactis |
commonefactis |
| Vokativ | commonefacti |
commonefactae |
commonefacta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefacturus |
commonefactura |
commonefacturum |
| Genitiv | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefacturi |
| Dativ | commonefacturo |
commonefacturae |
commonefacturo |
| Akkusativ | commonefacturum |
commonefacturam |
commonefacturum |
| Ablativ | commonefacturo |
commonefactura |
commonefacturo |
| Vokativ | commonefacture |
commonefactura |
commonefacturum |
Plural
| Nominativ | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefactura |
| Genitiv | commonefacturorum |
commonefacturarum |
commonefacturorum |
| Dativ | commonefacturis |
commonefacturis |
commonefacturis |
| Akkusativ | commonefacturos |
commonefacturas |
commonefactura |
| Ablativ | commonefacturis |
commonefacturis |
commonefacturis |
| Vokativ | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefactura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| commonefactum |
commonefactu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacio |
|
| 2. Person Singular | commonefacis |
|
| 3. Person Singular | commonefacit |
|
| 1. Person Plural | commonefacimus |
|
| 2. Person Plural | commonefacitis |
|
| 3. Person Plural | commonefaciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacior |
|
| 2. Person Singular | commonefaceris commonefacere |
|
| 3. Person Singular | commonefacitur |
|
| 1. Person Plural | commonefacimur |
|
| 2. Person Plural | commonefacimini |
|
| 3. Person Plural | commonefaciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciam |
|
| 2. Person Singular | commonefacias |
|
| 3. Person Singular | commonefaciat |
|
| 1. Person Plural | commonefaciamus |
|
| 2. Person Plural | commonefaciatis |
|
| 3. Person Plural | commonefaciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciar |
|
| 2. Person Singular | commonefaciaris commonefaciare |
|
| 3. Person Singular | commonefaciatur |
|
| 1. Person Plural | commonefaciamur |
|
| 2. Person Plural | commonefaciamini |
|
| 3. Person Plural | commonefaciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciebam |
|
| 2. Person Singular | commonefaciebas |
|
| 3. Person Singular | commonefaciebat |
|
| 1. Person Plural | commonefaciebamus |
|
| 2. Person Plural | commonefaciebatis |
|
| 3. Person Plural | commonefaciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciebar |
|
| 2. Person Singular | commonefaciebaris commonefaciebare |
|
| 3. Person Singular | commonefaciebatur |
|
| 1. Person Plural | commonefaciebamur |
|
| 2. Person Plural | commonefaciebamini |
|
| 3. Person Plural | commonefaciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacerem |
|
| 2. Person Singular | commonefaceres |
|
| 3. Person Singular | commonefaceret |
|
| 1. Person Plural | commonefaceremus |
|
| 2. Person Plural | commonefaceretis |
|
| 3. Person Plural | commonefacerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacerer |
|
| 2. Person Singular | commonefacereris commonefacerere |
|
| 3. Person Singular | commonefaceretur |
|
| 1. Person Plural | commonefaceremur |
|
| 2. Person Plural | commonefaceremini |
|
| 3. Person Plural | commonefacerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciam |
|
| 2. Person Singular | commonefacies |
|
| 3. Person Singular | commonefaciet |
|
| 1. Person Plural | commonefaciemus |
|
| 2. Person Plural | commonefacietis |
|
| 3. Person Plural | commonefacient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciar |
|
| 2. Person Singular | commonefacieris commonefaciere |
|
| 3. Person Singular | commonefacietur |
|
| 1. Person Plural | commonefaciemur |
|
| 2. Person Plural | commonefaciemini |
|
| 3. Person Plural | commonefacientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefeci |
|
| 2. Person Singular | commonefecisti |
|
| 3. Person Singular | commonefecit |
|
| 1. Person Plural | commonefecimus |
|
| 2. Person Plural | commonefecistis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerunt commonefecere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus sum |
|
| 2. Person Singular | commonefactus es |
|
| 3. Person Singular | commonefactus est |
|
| 1. Person Plural | commonefacti sumus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti estis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecerim |
|
| 2. Person Singular | commonefeceris |
|
| 3. Person Singular | commonefecerit |
|
| 1. Person Plural | commonefecerimus |
|
| 2. Person Plural | commonefeceritis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus sim |
|
| 2. Person Singular | commonefactus sis |
|
| 3. Person Singular | commonefactus sit |
|
| 1. Person Plural | commonefacti simus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti sitis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefeceram |
|
| 2. Person Singular | commonefeceras |
|
| 3. Person Singular | commonefecerat |
|
| 1. Person Plural | commonefeceramus |
|
| 2. Person Plural | commonefeceratis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus eram |
|
| 2. Person Singular | commonefactus eras |
|
| 3. Person Singular | commonefactus erat |
|
| 1. Person Plural | commonefacti eramus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti eratis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecissem |
|
| 2. Person Singular | commonefecisses |
|
| 3. Person Singular | commonefecisset |
|
| 1. Person Plural | commonefecissemus |
|
| 2. Person Plural | commonefecissetis |
|
| 3. Person Plural | commonefecissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus essem |
|
| 2. Person Singular | commonefactus esses |
|
| 3. Person Singular | commonefactus esset |
|
| 1. Person Plural | commonefacti essemus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti essetis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecero |
|
| 2. Person Singular | commonefeceris |
|
| 3. Person Singular | commonefecerit |
|
| 1. Person Plural | commonefecerimus |
|
| 2. Person Plural | commonefeceritis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus ero |
|
| 2. Person Singular | commonefactus eris |
|
| 3. Person Singular | commonefactus erit |
|
| 1. Person Plural | commonefacti erimus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti eritis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | commonefacere |
|
| Vorzeitigkeit | commonefecisse |
|
| Nachzeitigkeit | commonefacturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | commonefaci commonefacier |
|
| Vorzeitigkeit | commonefactum esse |
|
| Nachzeitigkeit | commonefactum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | commoneface commonefac |
! |
| 2. Person Plural | commonefacite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | commonefacito |
| 3. Person Singular | commonefacito |
| 2. Person Plural | commonefacitote |
| 3. Person Plural | commonefacunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | commonefacere |
|
| Genitiv | commonefaciendi commonefaciundi |
|
| Dativ | commonefaciendo commonefaciundo |
|
| Akkusativ | commonefaciendum commonefaciundum |
|
| Ablativ | commonefaciendo commonefaciundo |
|
| Vokativ | commonefaciende commonefaciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefaciendus commonefaciundus |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendum commonefaciundum |
| Genitiv | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefaciendi commonefaciundi |
| Dativ | commonefaciendo commonefaciundo |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefaciendo commonefaciundo |
| Akkusativ | commonefaciendum commonefaciundum |
commonefaciendam commonefaciundam |
commonefaciendum commonefaciundum |
| Ablativ | commonefaciendo commonefaciundo |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendo commonefaciundo |
| Vokativ | commonefaciende commonefaciunde |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendum commonefaciundum |
Plural
| Nominativ | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefacienda commonefaciunda |
| Genitiv | commonefaciendorum commonefaciundorum |
commonefaciendarum commonefaciundarum |
commonefaciendorum commonefaciundorum |
| Dativ | commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
| Akkusativ | commonefaciendos commonefaciundos |
commonefaciendas commonefaciundas |
commonefacienda commonefaciunda |
| Ablativ | commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
| Vokativ | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefacienda commonefaciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefaciens |
commonefaciens |
commonefaciens |
| Genitiv | commonefacientis |
commonefacientis |
commonefacientis |
| Dativ | commonefacienti |
commonefacienti |
commonefacienti |
| Akkusativ | commonefacientem |
commonefacientem |
commonefaciens |
| Ablativ | commonefacienti commonefaciente |
commonefacienti commonefaciente |
commonefacienti commonefaciente |
| Vokativ | commonefaciens |
commonefaciens |
commonefaciens |
Plural
| Nominativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
| Genitiv | commonefacientium commonefacientum |
commonefacientium commonefacientum |
commonefacientium commonefacientum |
| Dativ | commonefacientibus |
commonefacientibus |
commonefacientibus |
| Akkusativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
| Ablativ | commonefacientibus |
commonefacientibus |
commonefacientibus |
| Vokativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefactus |
commonefacta |
commonefactum |
| Genitiv | commonefacti |
commonefactae |
commonefacti |
| Dativ | commonefacto |
commonefactae |
commonefacto |
| Akkusativ | commonefactum |
commonefactam |
commonefactum |
| Ablativ | commonefacto |
commonefacta |
commonefacto |
| Vokativ | commonefacte |
commonefacta |
commonefactum |
Plural
| Nominativ | commonefacti |
commonefactae |
commonefacta |
| Genitiv | commonefactorum |
commonefactarum |
commonefactorum |
| Dativ | commonefactis |
commonefactis |
commonefactis |
| Akkusativ | commonefactos |
commonefactas |
commonefacta |
| Ablativ | commonefactis |
commonefactis |
commonefactis |
| Vokativ | commonefacti |
commonefactae |
commonefacta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefacturus |
commonefactura |
commonefacturum |
| Genitiv | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefacturi |
| Dativ | commonefacturo |
commonefacturae |
commonefacturo |
| Akkusativ | commonefacturum |
commonefacturam |
commonefacturum |
| Ablativ | commonefacturo |
commonefactura |
commonefacturo |
| Vokativ | commonefacture |
commonefactura |
commonefacturum |
Plural
| Nominativ | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefactura |
| Genitiv | commonefacturorum |
commonefacturarum |
commonefacturorum |
| Dativ | commonefacturis |
commonefacturis |
commonefacturis |
| Akkusativ | commonefacturos |
commonefacturas |
commonefactura |
| Ablativ | commonefacturis |
commonefacturis |
commonefacturis |
| Vokativ | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefactura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| commonefactum |
commonefactu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacio |
|
| 2. Person Singular | commonefacis |
|
| 3. Person Singular | commonefacit |
|
| 1. Person Plural | commonefacimus |
|
| 2. Person Plural | commonefacitis |
|
| 3. Person Plural | commonefaciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacior |
|
| 2. Person Singular | commonefaceris commonefacere |
|
| 3. Person Singular | commonefacitur |
|
| 1. Person Plural | commonefacimur |
|
| 2. Person Plural | commonefacimini |
|
| 3. Person Plural | commonefaciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciam |
|
| 2. Person Singular | commonefacias |
|
| 3. Person Singular | commonefaciat |
|
| 1. Person Plural | commonefaciamus |
|
| 2. Person Plural | commonefaciatis |
|
| 3. Person Plural | commonefaciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciar |
|
| 2. Person Singular | commonefaciaris commonefaciare |
|
| 3. Person Singular | commonefaciatur |
|
| 1. Person Plural | commonefaciamur |
|
| 2. Person Plural | commonefaciamini |
|
| 3. Person Plural | commonefaciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciebam |
|
| 2. Person Singular | commonefaciebas |
|
| 3. Person Singular | commonefaciebat |
|
| 1. Person Plural | commonefaciebamus |
|
| 2. Person Plural | commonefaciebatis |
|
| 3. Person Plural | commonefaciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciebar |
|
| 2. Person Singular | commonefaciebaris commonefaciebare |
|
| 3. Person Singular | commonefaciebatur |
|
| 1. Person Plural | commonefaciebamur |
|
| 2. Person Plural | commonefaciebamini |
|
| 3. Person Plural | commonefaciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacerem |
|
| 2. Person Singular | commonefaceres |
|
| 3. Person Singular | commonefaceret |
|
| 1. Person Plural | commonefaceremus |
|
| 2. Person Plural | commonefaceretis |
|
| 3. Person Plural | commonefacerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefacerer |
|
| 2. Person Singular | commonefacereris commonefacerere |
|
| 3. Person Singular | commonefaceretur |
|
| 1. Person Plural | commonefaceremur |
|
| 2. Person Plural | commonefaceremini |
|
| 3. Person Plural | commonefacerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciam |
|
| 2. Person Singular | commonefacies |
|
| 3. Person Singular | commonefaciet |
|
| 1. Person Plural | commonefaciemus |
|
| 2. Person Plural | commonefacietis |
|
| 3. Person Plural | commonefacient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefaciar |
|
| 2. Person Singular | commonefacieris commonefaciere |
|
| 3. Person Singular | commonefacietur |
|
| 1. Person Plural | commonefaciemur |
|
| 2. Person Plural | commonefaciemini |
|
| 3. Person Plural | commonefacientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefeci |
|
| 2. Person Singular | commonefecisti |
|
| 3. Person Singular | commonefecit |
|
| 1. Person Plural | commonefecimus |
|
| 2. Person Plural | commonefecistis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerunt commonefecere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus sum |
|
| 2. Person Singular | commonefactus es |
|
| 3. Person Singular | commonefactus est |
|
| 1. Person Plural | commonefacti sumus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti estis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecerim |
|
| 2. Person Singular | commonefeceris |
|
| 3. Person Singular | commonefecerit |
|
| 1. Person Plural | commonefecerimus |
|
| 2. Person Plural | commonefeceritis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus sim |
|
| 2. Person Singular | commonefactus sis |
|
| 3. Person Singular | commonefactus sit |
|
| 1. Person Plural | commonefacti simus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti sitis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefeceram |
|
| 2. Person Singular | commonefeceras |
|
| 3. Person Singular | commonefecerat |
|
| 1. Person Plural | commonefeceramus |
|
| 2. Person Plural | commonefeceratis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus eram |
|
| 2. Person Singular | commonefactus eras |
|
| 3. Person Singular | commonefactus erat |
|
| 1. Person Plural | commonefacti eramus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti eratis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecissem |
|
| 2. Person Singular | commonefecisses |
|
| 3. Person Singular | commonefecisset |
|
| 1. Person Plural | commonefecissemus |
|
| 2. Person Plural | commonefecissetis |
|
| 3. Person Plural | commonefecissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus essem |
|
| 2. Person Singular | commonefactus esses |
|
| 3. Person Singular | commonefactus esset |
|
| 1. Person Plural | commonefacti essemus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti essetis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | commonefecero |
|
| 2. Person Singular | commonefeceris |
|
| 3. Person Singular | commonefecerit |
|
| 1. Person Plural | commonefecerimus |
|
| 2. Person Plural | commonefeceritis |
|
| 3. Person Plural | commonefecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | commonefactus ero |
|
| 2. Person Singular | commonefactus eris |
|
| 3. Person Singular | commonefactus erit |
|
| 1. Person Plural | commonefacti erimus |
|
| 2. Person Plural | commonefacti eritis |
|
| 3. Person Plural | commonefacti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | commonefacere |
|
| Vorzeitigkeit | commonefecisse |
|
| Nachzeitigkeit | commonefacturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | commonefaci commonefacier |
|
| Vorzeitigkeit | commonefactum esse |
|
| Nachzeitigkeit | commonefactum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | commoneface commonefac |
! |
| 2. Person Plural | commonefacite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | commonefacito |
| 3. Person Singular | commonefacito |
| 2. Person Plural | commonefacitote |
| 3. Person Plural | commonefacunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | commonefacere |
|
| Genitiv | commonefaciendi commonefaciundi |
|
| Dativ | commonefaciendo commonefaciundo |
|
| Akkusativ | commonefaciendum commonefaciundum |
|
| Ablativ | commonefaciendo commonefaciundo |
|
| Vokativ | commonefaciende commonefaciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefaciendus commonefaciundus |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendum commonefaciundum |
| Genitiv | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefaciendi commonefaciundi |
| Dativ | commonefaciendo commonefaciundo |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefaciendo commonefaciundo |
| Akkusativ | commonefaciendum commonefaciundum |
commonefaciendam commonefaciundam |
commonefaciendum commonefaciundum |
| Ablativ | commonefaciendo commonefaciundo |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendo commonefaciundo |
| Vokativ | commonefaciende commonefaciunde |
commonefacienda commonefaciunda |
commonefaciendum commonefaciundum |
Plural
| Nominativ | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefacienda commonefaciunda |
| Genitiv | commonefaciendorum commonefaciundorum |
commonefaciendarum commonefaciundarum |
commonefaciendorum commonefaciundorum |
| Dativ | commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
| Akkusativ | commonefaciendos commonefaciundos |
commonefaciendas commonefaciundas |
commonefacienda commonefaciunda |
| Ablativ | commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
commonefaciendis commonefaciundis |
| Vokativ | commonefaciendi commonefaciundi |
commonefaciendae commonefaciundae |
commonefacienda commonefaciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefaciens |
commonefaciens |
commonefaciens |
| Genitiv | commonefacientis |
commonefacientis |
commonefacientis |
| Dativ | commonefacienti |
commonefacienti |
commonefacienti |
| Akkusativ | commonefacientem |
commonefacientem |
commonefaciens |
| Ablativ | commonefacienti commonefaciente |
commonefacienti commonefaciente |
commonefacienti commonefaciente |
| Vokativ | commonefaciens |
commonefaciens |
commonefaciens |
Plural
| Nominativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
| Genitiv | commonefacientium commonefacientum |
commonefacientium commonefacientum |
commonefacientium commonefacientum |
| Dativ | commonefacientibus |
commonefacientibus |
commonefacientibus |
| Akkusativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
| Ablativ | commonefacientibus |
commonefacientibus |
commonefacientibus |
| Vokativ | commonefacientes |
commonefacientes |
commonefacientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefactus |
commonefacta |
commonefactum |
| Genitiv | commonefacti |
commonefactae |
commonefacti |
| Dativ | commonefacto |
commonefactae |
commonefacto |
| Akkusativ | commonefactum |
commonefactam |
commonefactum |
| Ablativ | commonefacto |
commonefacta |
commonefacto |
| Vokativ | commonefacte |
commonefacta |
commonefactum |
Plural
| Nominativ | commonefacti |
commonefactae |
commonefacta |
| Genitiv | commonefactorum |
commonefactarum |
commonefactorum |
| Dativ | commonefactis |
commonefactis |
commonefactis |
| Akkusativ | commonefactos |
commonefactas |
commonefacta |
| Ablativ | commonefactis |
commonefactis |
commonefactis |
| Vokativ | commonefacti |
commonefactae |
commonefacta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | commonefacturus |
commonefactura |
commonefacturum |
| Genitiv | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefacturi |
| Dativ | commonefacturo |
commonefacturae |
commonefacturo |
| Akkusativ | commonefacturum |
commonefacturam |
commonefacturum |
| Ablativ | commonefacturo |
commonefactura |
commonefacturo |
| Vokativ | commonefacture |
commonefactura |
commonefacturum |
Plural
| Nominativ | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefactura |
| Genitiv | commonefacturorum |
commonefacturarum |
commonefacturorum |
| Dativ | commonefacturis |
commonefacturis |
commonefacturis |
| Akkusativ | commonefacturos |
commonefacturas |
commonefactura |
| Ablativ | commonefacturis |
commonefacturis |
commonefacturis |
| Vokativ | commonefacturi |
commonefacturae |
commonefactura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| commonefactum |
commonefactu |