an
bei
bei sich bedenken lassen
denken lassen
erinnern
in Erinnerung bringen
ins Gedächtnis rufen (L+S)
jemandem einprägen
mahnen
(nachdrücklich) erinnern, warnen
zu bedenken geben
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commoneo
2. Person Singular
commones
3. Person Singular
commonet
1. Person Plural
commonemus
2. Person Plural
commonetis
3. Person Plural
commonent
Passiv
1. Person Singular
commoneor
2. Person Singular
commoneris commonere
3. Person Singular
commonetur
1. Person Plural
commonemur
2. Person Plural
commonemini
3. Person Plural
commonentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commoneam
2. Person Singular
commoneas
3. Person Singular
commoneat
1. Person Plural
commoneamus
2. Person Plural
commoneatis
3. Person Plural
commoneant
Passiv
1. Person Singular
commonear
2. Person Singular
commonearis commoneare
3. Person Singular
commoneatur
1. Person Plural
commoneamur
2. Person Plural
commoneamini
3. Person Plural
commoneantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonebam
2. Person Singular
commonebas
3. Person Singular
commonebat
1. Person Plural
commonebamus
2. Person Plural
commonebatis
3. Person Plural
commonebant
Passiv
1. Person Singular
commonebar
2. Person Singular
commonebaris commonebare
3. Person Singular
commonebatur
1. Person Plural
commonebamur
2. Person Plural
commonebamini
3. Person Plural
commonebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonerem
2. Person Singular
commoneres
3. Person Singular
commoneret
1. Person Plural
commoneremus
2. Person Plural
commoneretis
3. Person Plural
commonerent
Passiv
1. Person Singular
commonerer
2. Person Singular
commonereris commonerere
3. Person Singular
commoneretur
1. Person Plural
commoneremur
2. Person Plural
commoneremini
3. Person Plural
commonerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
commonebo
2. Person Singular
commonebis
3. Person Singular
commonebit
1. Person Plural
commonebimus
2. Person Plural
commonebitis
3. Person Plural
commonebunt
Passiv
1. Person Singular
commonebor
2. Person Singular
commoneberis commonebere
3. Person Singular
commonebitur
1. Person Plural
commonebimur
2. Person Plural
commonebimini
3. Person Plural
commonebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonui
2. Person Singular
commonuisti
3. Person Singular
commonuit
1. Person Plural
commonuimus
2. Person Plural
commonuistis
3. Person Plural
commonuerunt commonuere
Passiv
1. Person Singular
commonitus sum
2. Person Singular
commonitus es
3. Person Singular
commonitus est
1. Person Plural
commoniti sumus
2. Person Plural
commoniti estis
3. Person Plural
commoniti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonuerim
2. Person Singular
commonueris
3. Person Singular
commonuerit
1. Person Plural
commonuerimus
2. Person Plural
commonueritis
3. Person Plural
commonuerint
Passiv
1. Person Singular
commonitus sim
2. Person Singular
commonitus sis
3. Person Singular
commonitus sit
1. Person Plural
commoniti simus
2. Person Plural
commoniti sitis
3. Person Plural
commoniti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonueram
2. Person Singular
commonueras
3. Person Singular
commonuerat
1. Person Plural
commonueramus
2. Person Plural
commonueratis
3. Person Plural
commonuerant
Passiv
1. Person Singular
commonitus eram
2. Person Singular
commonitus eras
3. Person Singular
commonitus erat
1. Person Plural
commoniti eramus
2. Person Plural
commoniti eratis
3. Person Plural
commoniti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonuissem
2. Person Singular
commonuisses
3. Person Singular
commonuisset
1. Person Plural
commonuissemus
2. Person Plural
commonuissetis
3. Person Plural
commonuissent
Passiv
1. Person Singular
commonitus essem
2. Person Singular
commonitus esses
3. Person Singular
commonitus esset
1. Person Plural
commoniti essemus
2. Person Plural
commoniti essetis
3. Person Plural
commoniti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
commonuero
2. Person Singular
commonueris
3. Person Singular
commonuerit
1. Person Plural
commonuerimus
2. Person Plural
commonueritis
3. Person Plural
commonuerint
Passiv
1. Person Singular
commonitus ero
2. Person Singular
commonitus eris
3. Person Singular
commonitus erit
1. Person Plural
commoniti erimus
2. Person Plural
commoniti eritis
3. Person Plural
commoniti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
commonere
Vorzeitigkeit
commonuisse
Nachzeitigkeit
commoniturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
commoneri commonerier
Vorzeitigkeit
commonitum esse
Nachzeitigkeit
commonitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
commone
!
2. Person Plural
commonete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
commoneto
3. Person Singular
commoneto
2. Person Plural
commonetote
3. Person Plural
commonento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
commonere
Genitiv
commonendi
Dativ
commonendo
Akkusativ
commonendum
Ablativ
commonendo
Vokativ
commonende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonendus
commonenda
commonendum
Genitiv
commonendi
commonendae
commonendi
Dativ
commonendo
commonendae
commonendo
Akkusativ
commonendum
commonendam
commonendum
Ablativ
commonendo
commonenda
commonendo
Vokativ
commonende
commonenda
commonendum
Plural
Nominativ
commonendi
commonendae
commonenda
Genitiv
commonendorum
commonendarum
commonendorum
Dativ
commonendis
commonendis
commonendis
Akkusativ
commonendos
commonendas
commonenda
Ablativ
commonendis
commonendis
commonendis
Vokativ
commonendi
commonendae
commonenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonens
commonens
commonens
Genitiv
commonentis
commonentis
commonentis
Dativ
commonenti
commonenti
commonenti
Akkusativ
commonentem
commonentem
commonens
Ablativ
commonenti commonente
commonenti commonente
commonenti commonente
Vokativ
commonens
commonens
commonens
Plural
Nominativ
commonentes
commonentes
commonentia
Genitiv
commonentium commonentum
commonentium commonentum
commonentium commonentum
Dativ
commonentibus
commonentibus
commonentibus
Akkusativ
commonentes
commonentes
commonentia
Ablativ
commonentibus
commonentibus
commonentibus
Vokativ
commonentes
commonentes
commonentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonitus
commonita
commonitum
Genitiv
commoniti
commonitae
commoniti
Dativ
commonito
commonitae
commonito
Akkusativ
commonitum
commonitam
commonitum
Ablativ
commonito
commonita
commonito
Vokativ
commonite
commonita
commonitum
Plural
Nominativ
commoniti
commonitae
commonita
Genitiv
commonitorum
commonitarum
commonitorum
Dativ
commonitis
commonitis
commonitis
Akkusativ
commonitos
commonitas
commonita
Ablativ
commonitis
commonitis
commonitis
Vokativ
commoniti
commonitae
commonita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commoniturus
commonitura
commoniturum
Genitiv
commonituri
commoniturae
commonituri
Dativ
commonituro
commoniturae
commonituro
Akkusativ
commoniturum
commonituram
commoniturum
Ablativ
commonituro
commonitura
commonituro
Vokativ
commoniture
commonitura
commoniturum
Plural
Nominativ
commonituri
commoniturae
commonitura
Genitiv
commoniturorum
commoniturarum
commoniturorum
Dativ
commonituris
commonituris
commonituris
Akkusativ
commonituros
commonituras
commonitura
Ablativ
commonituris
commonituris
commonituris
Vokativ
commonituri
commoniturae
commonitura
Supina
Supin I
Supin II
commonitum
commonitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commoneo
2. Person Singular
commones
3. Person Singular
commonet
1. Person Plural
commonemus
2. Person Plural
commonetis
3. Person Plural
commonent
Passiv
1. Person Singular
commoneor
2. Person Singular
commoneris commonere
3. Person Singular
commonetur
1. Person Plural
commonemur
2. Person Plural
commonemini
3. Person Plural
commonentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commoneam
2. Person Singular
commoneas
3. Person Singular
commoneat
1. Person Plural
commoneamus
2. Person Plural
commoneatis
3. Person Plural
commoneant
Passiv
1. Person Singular
commonear
2. Person Singular
commonearis commoneare
3. Person Singular
commoneatur
1. Person Plural
commoneamur
2. Person Plural
commoneamini
3. Person Plural
commoneantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonebam
2. Person Singular
commonebas
3. Person Singular
commonebat
1. Person Plural
commonebamus
2. Person Plural
commonebatis
3. Person Plural
commonebant
Passiv
1. Person Singular
commonebar
2. Person Singular
commonebaris commonebare
3. Person Singular
commonebatur
1. Person Plural
commonebamur
2. Person Plural
commonebamini
3. Person Plural
commonebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonerem
2. Person Singular
commoneres
3. Person Singular
commoneret
1. Person Plural
commoneremus
2. Person Plural
commoneretis
3. Person Plural
commonerent
Passiv
1. Person Singular
commonerer
2. Person Singular
commonereris commonerere
3. Person Singular
commoneretur
1. Person Plural
commoneremur
2. Person Plural
commoneremini
3. Person Plural
commonerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
commonebo
2. Person Singular
commonebis
3. Person Singular
commonebit
1. Person Plural
commonebimus
2. Person Plural
commonebitis
3. Person Plural
commonebunt
Passiv
1. Person Singular
commonebor
2. Person Singular
commoneberis commonebere
3. Person Singular
commonebitur
1. Person Plural
commonebimur
2. Person Plural
commonebimini
3. Person Plural
commonebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonui
2. Person Singular
commonuisti
3. Person Singular
commonuit
1. Person Plural
commonuimus
2. Person Plural
commonuistis
3. Person Plural
commonuerunt commonuere
Passiv
1. Person Singular
commonitus sum
2. Person Singular
commonitus es
3. Person Singular
commonitus est
1. Person Plural
commoniti sumus
2. Person Plural
commoniti estis
3. Person Plural
commoniti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonuerim
2. Person Singular
commonueris
3. Person Singular
commonuerit
1. Person Plural
commonuerimus
2. Person Plural
commonueritis
3. Person Plural
commonuerint
Passiv
1. Person Singular
commonitus sim
2. Person Singular
commonitus sis
3. Person Singular
commonitus sit
1. Person Plural
commoniti simus
2. Person Plural
commoniti sitis
3. Person Plural
commoniti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonueram
2. Person Singular
commonueras
3. Person Singular
commonuerat
1. Person Plural
commonueramus
2. Person Plural
commonueratis
3. Person Plural
commonuerant
Passiv
1. Person Singular
commonitus eram
2. Person Singular
commonitus eras
3. Person Singular
commonitus erat
1. Person Plural
commoniti eramus
2. Person Plural
commoniti eratis
3. Person Plural
commoniti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonuissem
2. Person Singular
commonuisses
3. Person Singular
commonuisset
1. Person Plural
commonuissemus
2. Person Plural
commonuissetis
3. Person Plural
commonuissent
Passiv
1. Person Singular
commonitus essem
2. Person Singular
commonitus esses
3. Person Singular
commonitus esset
1. Person Plural
commoniti essemus
2. Person Plural
commoniti essetis
3. Person Plural
commoniti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
commonuero
2. Person Singular
commonueris
3. Person Singular
commonuerit
1. Person Plural
commonuerimus
2. Person Plural
commonueritis
3. Person Plural
commonuerint
Passiv
1. Person Singular
commonitus ero
2. Person Singular
commonitus eris
3. Person Singular
commonitus erit
1. Person Plural
commoniti erimus
2. Person Plural
commoniti eritis
3. Person Plural
commoniti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
commonere
Vorzeitigkeit
commonuisse
Nachzeitigkeit
commoniturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
commoneri commonerier
Vorzeitigkeit
commonitum esse
Nachzeitigkeit
commonitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
commone
!
2. Person Plural
commonete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
commoneto
3. Person Singular
commoneto
2. Person Plural
commonetote
3. Person Plural
commonento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
commonere
Genitiv
commonendi
Dativ
commonendo
Akkusativ
commonendum
Ablativ
commonendo
Vokativ
commonende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonendus
commonenda
commonendum
Genitiv
commonendi
commonendae
commonendi
Dativ
commonendo
commonendae
commonendo
Akkusativ
commonendum
commonendam
commonendum
Ablativ
commonendo
commonenda
commonendo
Vokativ
commonende
commonenda
commonendum
Plural
Nominativ
commonendi
commonendae
commonenda
Genitiv
commonendorum
commonendarum
commonendorum
Dativ
commonendis
commonendis
commonendis
Akkusativ
commonendos
commonendas
commonenda
Ablativ
commonendis
commonendis
commonendis
Vokativ
commonendi
commonendae
commonenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonens
commonens
commonens
Genitiv
commonentis
commonentis
commonentis
Dativ
commonenti
commonenti
commonenti
Akkusativ
commonentem
commonentem
commonens
Ablativ
commonenti commonente
commonenti commonente
commonenti commonente
Vokativ
commonens
commonens
commonens
Plural
Nominativ
commonentes
commonentes
commonentia
Genitiv
commonentium commonentum
commonentium commonentum
commonentium commonentum
Dativ
commonentibus
commonentibus
commonentibus
Akkusativ
commonentes
commonentes
commonentia
Ablativ
commonentibus
commonentibus
commonentibus
Vokativ
commonentes
commonentes
commonentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonitus
commonita
commonitum
Genitiv
commoniti
commonitae
commoniti
Dativ
commonito
commonitae
commonito
Akkusativ
commonitum
commonitam
commonitum
Ablativ
commonito
commonita
commonito
Vokativ
commonite
commonita
commonitum
Plural
Nominativ
commoniti
commonitae
commonita
Genitiv
commonitorum
commonitarum
commonitorum
Dativ
commonitis
commonitis
commonitis
Akkusativ
commonitos
commonitas
commonita
Ablativ
commonitis
commonitis
commonitis
Vokativ
commoniti
commonitae
commonita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commoniturus
commonitura
commoniturum
Genitiv
commonituri
commoniturae
commonituri
Dativ
commonituro
commoniturae
commonituro
Akkusativ
commoniturum
commonituram
commoniturum
Ablativ
commonituro
commonitura
commonituro
Vokativ
commoniture
commonitura
commoniturum
Plural
Nominativ
commonituri
commoniturae
commonitura
Genitiv
commoniturorum
commoniturarum
commoniturorum
Dativ
commonituris
commonituris
commonituris
Akkusativ
commonituros
commonituras
commonitura
Ablativ
commonituris
commonituris
commonituris
Vokativ
commonituri
commoniturae
commonitura
Supina
Supin I
Supin II
commonitum
commonitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commoneo
2. Person Singular
commones
3. Person Singular
commonet
1. Person Plural
commonemus
2. Person Plural
commonetis
3. Person Plural
commonent
Passiv
1. Person Singular
commoneor
2. Person Singular
commoneris commonere
3. Person Singular
commonetur
1. Person Plural
commonemur
2. Person Plural
commonemini
3. Person Plural
commonentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commoneam
2. Person Singular
commoneas
3. Person Singular
commoneat
1. Person Plural
commoneamus
2. Person Plural
commoneatis
3. Person Plural
commoneant
Passiv
1. Person Singular
commonear
2. Person Singular
commonearis commoneare
3. Person Singular
commoneatur
1. Person Plural
commoneamur
2. Person Plural
commoneamini
3. Person Plural
commoneantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonebam
2. Person Singular
commonebas
3. Person Singular
commonebat
1. Person Plural
commonebamus
2. Person Plural
commonebatis
3. Person Plural
commonebant
Passiv
1. Person Singular
commonebar
2. Person Singular
commonebaris commonebare
3. Person Singular
commonebatur
1. Person Plural
commonebamur
2. Person Plural
commonebamini
3. Person Plural
commonebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonerem
2. Person Singular
commoneres
3. Person Singular
commoneret
1. Person Plural
commoneremus
2. Person Plural
commoneretis
3. Person Plural
commonerent
Passiv
1. Person Singular
commonerer
2. Person Singular
commonereris commonerere
3. Person Singular
commoneretur
1. Person Plural
commoneremur
2. Person Plural
commoneremini
3. Person Plural
commonerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
commonebo
2. Person Singular
commonebis
3. Person Singular
commonebit
1. Person Plural
commonebimus
2. Person Plural
commonebitis
3. Person Plural
commonebunt
Passiv
1. Person Singular
commonebor
2. Person Singular
commoneberis commonebere
3. Person Singular
commonebitur
1. Person Plural
commonebimur
2. Person Plural
commonebimini
3. Person Plural
commonebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonui
2. Person Singular
commonuisti
3. Person Singular
commonuit
1. Person Plural
commonuimus
2. Person Plural
commonuistis
3. Person Plural
commonuerunt commonuere
Passiv
1. Person Singular
commonitus sum
2. Person Singular
commonitus es
3. Person Singular
commonitus est
1. Person Plural
commoniti sumus
2. Person Plural
commoniti estis
3. Person Plural
commoniti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonuerim
2. Person Singular
commonueris
3. Person Singular
commonuerit
1. Person Plural
commonuerimus
2. Person Plural
commonueritis
3. Person Plural
commonuerint
Passiv
1. Person Singular
commonitus sim
2. Person Singular
commonitus sis
3. Person Singular
commonitus sit
1. Person Plural
commoniti simus
2. Person Plural
commoniti sitis
3. Person Plural
commoniti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonueram
2. Person Singular
commonueras
3. Person Singular
commonuerat
1. Person Plural
commonueramus
2. Person Plural
commonueratis
3. Person Plural
commonuerant
Passiv
1. Person Singular
commonitus eram
2. Person Singular
commonitus eras
3. Person Singular
commonitus erat
1. Person Plural
commoniti eramus
2. Person Plural
commoniti eratis
3. Person Plural
commoniti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonuissem
2. Person Singular
commonuisses
3. Person Singular
commonuisset
1. Person Plural
commonuissemus
2. Person Plural
commonuissetis
3. Person Plural
commonuissent
Passiv
1. Person Singular
commonitus essem
2. Person Singular
commonitus esses
3. Person Singular
commonitus esset
1. Person Plural
commoniti essemus
2. Person Plural
commoniti essetis
3. Person Plural
commoniti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
commonuero
2. Person Singular
commonueris
3. Person Singular
commonuerit
1. Person Plural
commonuerimus
2. Person Plural
commonueritis
3. Person Plural
commonuerint
Passiv
1. Person Singular
commonitus ero
2. Person Singular
commonitus eris
3. Person Singular
commonitus erit
1. Person Plural
commoniti erimus
2. Person Plural
commoniti eritis
3. Person Plural
commoniti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
commonere
Vorzeitigkeit
commonuisse
Nachzeitigkeit
commoniturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
commoneri commonerier
Vorzeitigkeit
commonitum esse
Nachzeitigkeit
commonitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
commone
!
2. Person Plural
commonete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
commoneto
3. Person Singular
commoneto
2. Person Plural
commonetote
3. Person Plural
commonento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
commonere
Genitiv
commonendi
Dativ
commonendo
Akkusativ
commonendum
Ablativ
commonendo
Vokativ
commonende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonendus
commonenda
commonendum
Genitiv
commonendi
commonendae
commonendi
Dativ
commonendo
commonendae
commonendo
Akkusativ
commonendum
commonendam
commonendum
Ablativ
commonendo
commonenda
commonendo
Vokativ
commonende
commonenda
commonendum
Plural
Nominativ
commonendi
commonendae
commonenda
Genitiv
commonendorum
commonendarum
commonendorum
Dativ
commonendis
commonendis
commonendis
Akkusativ
commonendos
commonendas
commonenda
Ablativ
commonendis
commonendis
commonendis
Vokativ
commonendi
commonendae
commonenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonens
commonens
commonens
Genitiv
commonentis
commonentis
commonentis
Dativ
commonenti
commonenti
commonenti
Akkusativ
commonentem
commonentem
commonens
Ablativ
commonenti commonente
commonenti commonente
commonenti commonente
Vokativ
commonens
commonens
commonens
Plural
Nominativ
commonentes
commonentes
commonentia
Genitiv
commonentium commonentum
commonentium commonentum
commonentium commonentum
Dativ
commonentibus
commonentibus
commonentibus
Akkusativ
commonentes
commonentes
commonentia
Ablativ
commonentibus
commonentibus
commonentibus
Vokativ
commonentes
commonentes
commonentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonitus
commonita
commonitum
Genitiv
commoniti
commonitae
commoniti
Dativ
commonito
commonitae
commonito
Akkusativ
commonitum
commonitam
commonitum
Ablativ
commonito
commonita
commonito
Vokativ
commonite
commonita
commonitum
Plural
Nominativ
commoniti
commonitae
commonita
Genitiv
commonitorum
commonitarum
commonitorum
Dativ
commonitis
commonitis
commonitis
Akkusativ
commonitos
commonitas
commonita
Ablativ
commonitis
commonitis
commonitis
Vokativ
commoniti
commonitae
commonita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commoniturus
commonitura
commoniturum
Genitiv
commonituri
commoniturae
commonituri
Dativ
commonituro
commoniturae
commonituro
Akkusativ
commoniturum
commonituram
commoniturum
Ablativ
commonituro
commonitura
commonituro
Vokativ
commoniture
commonitura
commoniturum
Plural
Nominativ
commonituri
commoniturae
commonitura
Genitiv
commoniturorum
commoniturarum
commoniturorum
Dativ
commonituris
commonituris
commonituris
Akkusativ
commonituros
commonituras
commonitura
Ablativ
commonituris
commonituris
commonituris
Vokativ
commonituri
commoniturae
commonitura
Supina
Supin I
Supin II
commonitum
commonitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commoneo
2. Person Singular
commones
3. Person Singular
commonet
1. Person Plural
commonemus
2. Person Plural
commonetis
3. Person Plural
commonent
Passiv
1. Person Singular
commoneor
2. Person Singular
commoneris commonere
3. Person Singular
commonetur
1. Person Plural
commonemur
2. Person Plural
commonemini
3. Person Plural
commonentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commoneam
2. Person Singular
commoneas
3. Person Singular
commoneat
1. Person Plural
commoneamus
2. Person Plural
commoneatis
3. Person Plural
commoneant
Passiv
1. Person Singular
commonear
2. Person Singular
commonearis commoneare
3. Person Singular
commoneatur
1. Person Plural
commoneamur
2. Person Plural
commoneamini
3. Person Plural
commoneantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonebam
2. Person Singular
commonebas
3. Person Singular
commonebat
1. Person Plural
commonebamus
2. Person Plural
commonebatis
3. Person Plural
commonebant
Passiv
1. Person Singular
commonebar
2. Person Singular
commonebaris commonebare
3. Person Singular
commonebatur
1. Person Plural
commonebamur
2. Person Plural
commonebamini
3. Person Plural
commonebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonerem
2. Person Singular
commoneres
3. Person Singular
commoneret
1. Person Plural
commoneremus
2. Person Plural
commoneretis
3. Person Plural
commonerent
Passiv
1. Person Singular
commonerer
2. Person Singular
commonereris commonerere
3. Person Singular
commoneretur
1. Person Plural
commoneremur
2. Person Plural
commoneremini
3. Person Plural
commonerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
commonebo
2. Person Singular
commonebis
3. Person Singular
commonebit
1. Person Plural
commonebimus
2. Person Plural
commonebitis
3. Person Plural
commonebunt
Passiv
1. Person Singular
commonebor
2. Person Singular
commoneberis commonebere
3. Person Singular
commonebitur
1. Person Plural
commonebimur
2. Person Plural
commonebimini
3. Person Plural
commonebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonui
2. Person Singular
commonuisti
3. Person Singular
commonuit
1. Person Plural
commonuimus
2. Person Plural
commonuistis
3. Person Plural
commonuerunt commonuere
Passiv
1. Person Singular
commonitus sum
2. Person Singular
commonitus es
3. Person Singular
commonitus est
1. Person Plural
commoniti sumus
2. Person Plural
commoniti estis
3. Person Plural
commoniti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonuerim
2. Person Singular
commonueris
3. Person Singular
commonuerit
1. Person Plural
commonuerimus
2. Person Plural
commonueritis
3. Person Plural
commonuerint
Passiv
1. Person Singular
commonitus sim
2. Person Singular
commonitus sis
3. Person Singular
commonitus sit
1. Person Plural
commoniti simus
2. Person Plural
commoniti sitis
3. Person Plural
commoniti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonueram
2. Person Singular
commonueras
3. Person Singular
commonuerat
1. Person Plural
commonueramus
2. Person Plural
commonueratis
3. Person Plural
commonuerant
Passiv
1. Person Singular
commonitus eram
2. Person Singular
commonitus eras
3. Person Singular
commonitus erat
1. Person Plural
commoniti eramus
2. Person Plural
commoniti eratis
3. Person Plural
commoniti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonuissem
2. Person Singular
commonuisses
3. Person Singular
commonuisset
1. Person Plural
commonuissemus
2. Person Plural
commonuissetis
3. Person Plural
commonuissent
Passiv
1. Person Singular
commonitus essem
2. Person Singular
commonitus esses
3. Person Singular
commonitus esset
1. Person Plural
commoniti essemus
2. Person Plural
commoniti essetis
3. Person Plural
commoniti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
commonuero
2. Person Singular
commonueris
3. Person Singular
commonuerit
1. Person Plural
commonuerimus
2. Person Plural
commonueritis
3. Person Plural
commonuerint
Passiv
1. Person Singular
commonitus ero
2. Person Singular
commonitus eris
3. Person Singular
commonitus erit
1. Person Plural
commoniti erimus
2. Person Plural
commoniti eritis
3. Person Plural
commoniti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
commonere
Vorzeitigkeit
commonuisse
Nachzeitigkeit
commoniturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
commoneri commonerier
Vorzeitigkeit
commonitum esse
Nachzeitigkeit
commonitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
commone
!
2. Person Plural
commonete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
commoneto
3. Person Singular
commoneto
2. Person Plural
commonetote
3. Person Plural
commonento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
commonere
Genitiv
commonendi
Dativ
commonendo
Akkusativ
commonendum
Ablativ
commonendo
Vokativ
commonende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonendus
commonenda
commonendum
Genitiv
commonendi
commonendae
commonendi
Dativ
commonendo
commonendae
commonendo
Akkusativ
commonendum
commonendam
commonendum
Ablativ
commonendo
commonenda
commonendo
Vokativ
commonende
commonenda
commonendum
Plural
Nominativ
commonendi
commonendae
commonenda
Genitiv
commonendorum
commonendarum
commonendorum
Dativ
commonendis
commonendis
commonendis
Akkusativ
commonendos
commonendas
commonenda
Ablativ
commonendis
commonendis
commonendis
Vokativ
commonendi
commonendae
commonenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonens
commonens
commonens
Genitiv
commonentis
commonentis
commonentis
Dativ
commonenti
commonenti
commonenti
Akkusativ
commonentem
commonentem
commonens
Ablativ
commonenti commonente
commonenti commonente
commonenti commonente
Vokativ
commonens
commonens
commonens
Plural
Nominativ
commonentes
commonentes
commonentia
Genitiv
commonentium commonentum
commonentium commonentum
commonentium commonentum
Dativ
commonentibus
commonentibus
commonentibus
Akkusativ
commonentes
commonentes
commonentia
Ablativ
commonentibus
commonentibus
commonentibus
Vokativ
commonentes
commonentes
commonentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonitus
commonita
commonitum
Genitiv
commoniti
commonitae
commoniti
Dativ
commonito
commonitae
commonito
Akkusativ
commonitum
commonitam
commonitum
Ablativ
commonito
commonita
commonito
Vokativ
commonite
commonita
commonitum
Plural
Nominativ
commoniti
commonitae
commonita
Genitiv
commonitorum
commonitarum
commonitorum
Dativ
commonitis
commonitis
commonitis
Akkusativ
commonitos
commonitas
commonita
Ablativ
commonitis
commonitis
commonitis
Vokativ
commoniti
commonitae
commonita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commoniturus
commonitura
commoniturum
Genitiv
commonituri
commoniturae
commonituri
Dativ
commonituro
commoniturae
commonituro
Akkusativ
commoniturum
commonituram
commoniturum
Ablativ
commonituro
commonitura
commonituro
Vokativ
commoniture
commonitura
commoniturum
Plural
Nominativ
commonituri
commoniturae
commonitura
Genitiv
commoniturorum
commoniturarum
commoniturorum
Dativ
commonituris
commonituris
commonituris
Akkusativ
commonituros
commonituras
commonitura
Ablativ
commonituris
commonituris
commonituris
Vokativ
commonituri
commoniturae
commonitura
Supina
Supin I
Supin II
commonitum
commonitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commoneo
ich erinnere
2. Person Singular
commones
du erinnerst
3. Person Singular
commonet
er/sie/es erinnert
1. Person Plural
commonemus
wir erinnern
2. Person Plural
commonetis
ihr erinnert
3. Person Plural
commonent
sie erinnern
Passiv
1. Person Singular
commoneor
ich werde erinnert
2. Person Singular
commoneris commonere
du wirst erinnert
3. Person Singular
commonetur
er/sie/es wird erinnert
1. Person Plural
commonemur
wir werden erinnert
2. Person Plural
commonemini
ihr werdet erinnert
3. Person Plural
commonentur
sie werden erinnert
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commoneam
ich erinnere
2. Person Singular
commoneas
du erinnerst
3. Person Singular
commoneat
er/sie/es erinnere
1. Person Plural
commoneamus
wir erinnern
2. Person Plural
commoneatis
ihr erinnert
3. Person Plural
commoneant
sie erinnern
Passiv
1. Person Singular
commonear
ich werde erinnert
2. Person Singular
commonearis commoneare
du werdest erinnert
3. Person Singular
commoneatur
er/sie/es werde erinnert
1. Person Plural
commoneamur
wir werden erinnert
2. Person Plural
commoneamini
ihr werdet erinnert
3. Person Plural
commoneantur
sie werden erinnert
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonebam
ich erinnerte
2. Person Singular
commonebas
du erinnertest
3. Person Singular
commonebat
er/sie/es erinnerte
1. Person Plural
commonebamus
wir erinnerten
2. Person Plural
commonebatis
ihr erinnertet
3. Person Plural
commonebant
sie erinnerten
Passiv
1. Person Singular
commonebar
ich wurde erinnert
2. Person Singular
commonebaris commonebare
du wurdest erinnert
3. Person Singular
commonebatur
er/sie/es wurde erinnert
1. Person Plural
commonebamur
wir wurden erinnert
2. Person Plural
commonebamini
ihr wurdet erinnert
3. Person Plural
commonebantur
sie wurden erinnert
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonerem
ich erinnerte
2. Person Singular
commoneres
du erinnertest
3. Person Singular
commoneret
er/sie/es erinnerte
1. Person Plural
commoneremus
wir erinnerten
2. Person Plural
commoneretis
ihr erinnertet
3. Person Plural
commonerent
sie erinnerten
Passiv
1. Person Singular
commonerer
ich würde erinnert
2. Person Singular
commonereris commonerere
du würdest erinnert
3. Person Singular
commoneretur
er/sie/es würde erinnert
1. Person Plural
commoneremur
wir würden erinnert
2. Person Plural
commoneremini
ihr würdet erinnert
3. Person Plural
commonerentur
sie würden erinnert
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
commonebo
ich werde erinnern
2. Person Singular
commonebis
du wirst erinnern
3. Person Singular
commonebit
er/sie/es wird erinnern
1. Person Plural
commonebimus
wir werden erinnern
2. Person Plural
commonebitis
ihr werdet erinnern
3. Person Plural
commonebunt
sie werden erinnern
Passiv
1. Person Singular
commonebor
ich werde erinnert werden
2. Person Singular
commoneberis commonebere
du wirst erinnert werden
3. Person Singular
commonebitur
er/sie/es wird erinnert werden
1. Person Plural
commonebimur
wir werden erinnert werden
2. Person Plural
commonebimini
ihr werdet erinnert werden
3. Person Plural
commonebuntur
sie werden erinnert werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonui
ich habe erinnert
2. Person Singular
commonuisti
du hast erinnert
3. Person Singular
commonuit
er/sie/es hat erinnert
1. Person Plural
commonuimus
wir haben erinnert
2. Person Plural
commonuistis
ihr habt erinnert
3. Person Plural
commonuerunt commonuere
sie haben erinnert
Passiv
1. Person Singular
commonitus sum
ich bin erinnert worden
2. Person Singular
commonitus es
du bist erinnert worden
3. Person Singular
commonitus est
er/sie/es ist erinnert worden
1. Person Plural
commoniti sumus
wir sind erinnert worden
2. Person Plural
commoniti estis
ihr seid erinnert worden
3. Person Plural
commoniti sunt
sie sind erinnert worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonuerim
ich habe erinnert
2. Person Singular
commonueris
du habest erinnert
3. Person Singular
commonuerit
er/sie/es habe erinnert
1. Person Plural
commonuerimus
wir haben erinnert
2. Person Plural
commonueritis
ihr habet erinnert
3. Person Plural
commonuerint
sie haben erinnert
Passiv
1. Person Singular
commonitus sim
ich sei erinnert worden
2. Person Singular
commonitus sis
du seiest erinnert worden
3. Person Singular
commonitus sit
er/sie/es sei erinnert worden
1. Person Plural
commoniti simus
wir seien erinnert worden
2. Person Plural
commoniti sitis
ihr seiet erinnert worden
3. Person Plural
commoniti sint
sie seien erinnert worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonueram
ich hatte erinnert
2. Person Singular
commonueras
du hattest erinnert
3. Person Singular
commonuerat
er/sie/es hatte erinnert
1. Person Plural
commonueramus
wir hatten erinnert
2. Person Plural
commonueratis
ihr hattet erinnert
3. Person Plural
commonuerant
sie hatten erinnert
Passiv
1. Person Singular
commonitus eram
ich war erinnert worden
2. Person Singular
commonitus eras
du warst erinnert worden
3. Person Singular
commonitus erat
er/sie/es war erinnert worden
1. Person Plural
commoniti eramus
wir waren erinnert worden
2. Person Plural
commoniti eratis
ihr wart erinnert worden
3. Person Plural
commoniti erant
sie waren erinnert worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonuissem
ich hätte erinnert
2. Person Singular
commonuisses
du hättest erinnert
3. Person Singular
commonuisset
er/sie/es hätte erinnert
1. Person Plural
commonuissemus
wir hätten erinnert
2. Person Plural
commonuissetis
ihr hättet erinnert
3. Person Plural
commonuissent
sie hätten erinnert
Passiv
1. Person Singular
commonitus essem
ich wäre erinnert worden
2. Person Singular
commonitus esses
du wärest erinnert worden
3. Person Singular
commonitus esset
er/sie/es wäre erinnert worden
1. Person Plural
commoniti essemus
wir wären erinnert worden
2. Person Plural
commoniti essetis
ihr wäret erinnert worden
3. Person Plural
commoniti essent
sie wären erinnert worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
commonuero
ich werde erinnert haben
2. Person Singular
commonueris
du wirst erinnert haben
3. Person Singular
commonuerit
er/sie/es wird erinnert haben
1. Person Plural
commonuerimus
wir werden erinnert haben
2. Person Plural
commonueritis
ihr werdet erinnert haben
3. Person Plural
commonuerint
sie werden erinnert haben
Passiv
1. Person Singular
commonitus ero
ich werde erinnert worden sein
2. Person Singular
commonitus eris
du wirst erinnert worden sein
3. Person Singular
commonitus erit
er/sie/es wird erinnert worden sein
1. Person Plural
commoniti erimus
wir werden erinnert worden sein
2. Person Plural
commoniti eritis
ihr werdet erinnert worden sein
3. Person Plural
commoniti erunt
sie werden erinnert worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
commonere
erinnern
Vorzeitigkeit
commonuisse
erinnert haben
Nachzeitigkeit
commoniturum esse
erinnern werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
commoneri commonerier
erinnert werden
Vorzeitigkeit
commonitum esse
erinnert worden sein
Nachzeitigkeit
commonitum iri
künftig erinnert werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
commone
erinnere!
2. Person Plural
commonete
erinnert!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
commoneto
3. Person Singular
commoneto
2. Person Plural
commonetote
3. Person Plural
commonento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
commonere
das Erinnern
Genitiv
commonendi
des Erinnernes
Dativ
commonendo
dem Erinnern
Akkusativ
commonendum
das Erinnern
Ablativ
commonendo
durch das Erinnern
Vokativ
commonende
Erinnern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonendus
commonenda
commonendum
Genitiv
commonendi
commonendae
commonendi
Dativ
commonendo
commonendae
commonendo
Akkusativ
commonendum
commonendam
commonendum
Ablativ
commonendo
commonenda
commonendo
Vokativ
commonende
commonenda
commonendum
Plural
Nominativ
commonendi
commonendae
commonenda
Genitiv
commonendorum
commonendarum
commonendorum
Dativ
commonendis
commonendis
commonendis
Akkusativ
commonendos
commonendas
commonenda
Ablativ
commonendis
commonendis
commonendis
Vokativ
commonendi
commonendae
commonenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonens
commonens
commonens
Genitiv
commonentis
commonentis
commonentis
Dativ
commonenti
commonenti
commonenti
Akkusativ
commonentem
commonentem
commonens
Ablativ
commonenti commonente
commonenti commonente
commonenti commonente
Vokativ
commonens
commonens
commonens
Plural
Nominativ
commonentes
commonentes
commonentia
Genitiv
commonentium commonentum
commonentium commonentum
commonentium commonentum
Dativ
commonentibus
commonentibus
commonentibus
Akkusativ
commonentes
commonentes
commonentia
Ablativ
commonentibus
commonentibus
commonentibus
Vokativ
commonentes
commonentes
commonentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonitus
commonita
commonitum
Genitiv
commoniti
commonitae
commoniti
Dativ
commonito
commonitae
commonito
Akkusativ
commonitum
commonitam
commonitum
Ablativ
commonito
commonita
commonito
Vokativ
commonite
commonita
commonitum
Plural
Nominativ
commoniti
commonitae
commonita
Genitiv
commonitorum
commonitarum
commonitorum
Dativ
commonitis
commonitis
commonitis
Akkusativ
commonitos
commonitas
commonita
Ablativ
commonitis
commonitis
commonitis
Vokativ
commoniti
commonitae
commonita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commoniturus
commonitura
commoniturum
Genitiv
commonituri
commoniturae
commonituri
Dativ
commonituro
commoniturae
commonituro
Akkusativ
commoniturum
commonituram
commoniturum
Ablativ
commonituro
commonitura
commonituro
Vokativ
commoniture
commonitura
commoniturum
Plural
Nominativ
commonituri
commoniturae
commonitura
Genitiv
commoniturorum
commoniturarum
commoniturorum
Dativ
commonituris
commonituris
commonituris
Akkusativ
commonituros
commonituras
commonitura
Ablativ
commonituris
commonituris
commonituris
Vokativ
commonituri
commoniturae
commonitura
Supina
Supin I
Supin II
commonitum
commonitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commoneo
2. Person Singular
commones
3. Person Singular
commonet
1. Person Plural
commonemus
2. Person Plural
commonetis
3. Person Plural
commonent
Passiv
1. Person Singular
commoneor
2. Person Singular
commoneris commonere
3. Person Singular
commonetur
1. Person Plural
commonemur
2. Person Plural
commonemini
3. Person Plural
commonentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commoneam
2. Person Singular
commoneas
3. Person Singular
commoneat
1. Person Plural
commoneamus
2. Person Plural
commoneatis
3. Person Plural
commoneant
Passiv
1. Person Singular
commonear
2. Person Singular
commonearis commoneare
3. Person Singular
commoneatur
1. Person Plural
commoneamur
2. Person Plural
commoneamini
3. Person Plural
commoneantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonebam
2. Person Singular
commonebas
3. Person Singular
commonebat
1. Person Plural
commonebamus
2. Person Plural
commonebatis
3. Person Plural
commonebant
Passiv
1. Person Singular
commonebar
2. Person Singular
commonebaris commonebare
3. Person Singular
commonebatur
1. Person Plural
commonebamur
2. Person Plural
commonebamini
3. Person Plural
commonebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonerem
2. Person Singular
commoneres
3. Person Singular
commoneret
1. Person Plural
commoneremus
2. Person Plural
commoneretis
3. Person Plural
commonerent
Passiv
1. Person Singular
commonerer
2. Person Singular
commonereris commonerere
3. Person Singular
commoneretur
1. Person Plural
commoneremur
2. Person Plural
commoneremini
3. Person Plural
commonerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
commonebo
2. Person Singular
commonebis
3. Person Singular
commonebit
1. Person Plural
commonebimus
2. Person Plural
commonebitis
3. Person Plural
commonebunt
Passiv
1. Person Singular
commonebor
2. Person Singular
commoneberis commonebere
3. Person Singular
commonebitur
1. Person Plural
commonebimur
2. Person Plural
commonebimini
3. Person Plural
commonebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonui
2. Person Singular
commonuisti
3. Person Singular
commonuit
1. Person Plural
commonuimus
2. Person Plural
commonuistis
3. Person Plural
commonuerunt commonuere
Passiv
1. Person Singular
commonitus sum
2. Person Singular
commonitus es
3. Person Singular
commonitus est
1. Person Plural
commoniti sumus
2. Person Plural
commoniti estis
3. Person Plural
commoniti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonuerim
2. Person Singular
commonueris
3. Person Singular
commonuerit
1. Person Plural
commonuerimus
2. Person Plural
commonueritis
3. Person Plural
commonuerint
Passiv
1. Person Singular
commonitus sim
2. Person Singular
commonitus sis
3. Person Singular
commonitus sit
1. Person Plural
commoniti simus
2. Person Plural
commoniti sitis
3. Person Plural
commoniti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonueram
2. Person Singular
commonueras
3. Person Singular
commonuerat
1. Person Plural
commonueramus
2. Person Plural
commonueratis
3. Person Plural
commonuerant
Passiv
1. Person Singular
commonitus eram
2. Person Singular
commonitus eras
3. Person Singular
commonitus erat
1. Person Plural
commoniti eramus
2. Person Plural
commoniti eratis
3. Person Plural
commoniti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonuissem
2. Person Singular
commonuisses
3. Person Singular
commonuisset
1. Person Plural
commonuissemus
2. Person Plural
commonuissetis
3. Person Plural
commonuissent
Passiv
1. Person Singular
commonitus essem
2. Person Singular
commonitus esses
3. Person Singular
commonitus esset
1. Person Plural
commoniti essemus
2. Person Plural
commoniti essetis
3. Person Plural
commoniti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
commonuero
2. Person Singular
commonueris
3. Person Singular
commonuerit
1. Person Plural
commonuerimus
2. Person Plural
commonueritis
3. Person Plural
commonuerint
Passiv
1. Person Singular
commonitus ero
2. Person Singular
commonitus eris
3. Person Singular
commonitus erit
1. Person Plural
commoniti erimus
2. Person Plural
commoniti eritis
3. Person Plural
commoniti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
commonere
Vorzeitigkeit
commonuisse
Nachzeitigkeit
commoniturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
commoneri commonerier
Vorzeitigkeit
commonitum esse
Nachzeitigkeit
commonitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
commone
!
2. Person Plural
commonete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
commoneto
3. Person Singular
commoneto
2. Person Plural
commonetote
3. Person Plural
commonento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
commonere
Genitiv
commonendi
Dativ
commonendo
Akkusativ
commonendum
Ablativ
commonendo
Vokativ
commonende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonendus
commonenda
commonendum
Genitiv
commonendi
commonendae
commonendi
Dativ
commonendo
commonendae
commonendo
Akkusativ
commonendum
commonendam
commonendum
Ablativ
commonendo
commonenda
commonendo
Vokativ
commonende
commonenda
commonendum
Plural
Nominativ
commonendi
commonendae
commonenda
Genitiv
commonendorum
commonendarum
commonendorum
Dativ
commonendis
commonendis
commonendis
Akkusativ
commonendos
commonendas
commonenda
Ablativ
commonendis
commonendis
commonendis
Vokativ
commonendi
commonendae
commonenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonens
commonens
commonens
Genitiv
commonentis
commonentis
commonentis
Dativ
commonenti
commonenti
commonenti
Akkusativ
commonentem
commonentem
commonens
Ablativ
commonenti commonente
commonenti commonente
commonenti commonente
Vokativ
commonens
commonens
commonens
Plural
Nominativ
commonentes
commonentes
commonentia
Genitiv
commonentium commonentum
commonentium commonentum
commonentium commonentum
Dativ
commonentibus
commonentibus
commonentibus
Akkusativ
commonentes
commonentes
commonentia
Ablativ
commonentibus
commonentibus
commonentibus
Vokativ
commonentes
commonentes
commonentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonitus
commonita
commonitum
Genitiv
commoniti
commonitae
commoniti
Dativ
commonito
commonitae
commonito
Akkusativ
commonitum
commonitam
commonitum
Ablativ
commonito
commonita
commonito
Vokativ
commonite
commonita
commonitum
Plural
Nominativ
commoniti
commonitae
commonita
Genitiv
commonitorum
commonitarum
commonitorum
Dativ
commonitis
commonitis
commonitis
Akkusativ
commonitos
commonitas
commonita
Ablativ
commonitis
commonitis
commonitis
Vokativ
commoniti
commonitae
commonita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commoniturus
commonitura
commoniturum
Genitiv
commonituri
commoniturae
commonituri
Dativ
commonituro
commoniturae
commonituro
Akkusativ
commoniturum
commonituram
commoniturum
Ablativ
commonituro
commonitura
commonituro
Vokativ
commoniture
commonitura
commoniturum
Plural
Nominativ
commonituri
commoniturae
commonitura
Genitiv
commoniturorum
commoniturarum
commoniturorum
Dativ
commonituris
commonituris
commonituris
Akkusativ
commonituros
commonituras
commonitura
Ablativ
commonituris
commonituris
commonituris
Vokativ
commonituri
commoniturae
commonitura
Supina
Supin I
Supin II
commonitum
commonitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commoneo
2. Person Singular
commones
3. Person Singular
commonet
1. Person Plural
commonemus
2. Person Plural
commonetis
3. Person Plural
commonent
Passiv
1. Person Singular
commoneor
2. Person Singular
commoneris commonere
3. Person Singular
commonetur
1. Person Plural
commonemur
2. Person Plural
commonemini
3. Person Plural
commonentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commoneam
2. Person Singular
commoneas
3. Person Singular
commoneat
1. Person Plural
commoneamus
2. Person Plural
commoneatis
3. Person Plural
commoneant
Passiv
1. Person Singular
commonear
2. Person Singular
commonearis commoneare
3. Person Singular
commoneatur
1. Person Plural
commoneamur
2. Person Plural
commoneamini
3. Person Plural
commoneantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonebam
2. Person Singular
commonebas
3. Person Singular
commonebat
1. Person Plural
commonebamus
2. Person Plural
commonebatis
3. Person Plural
commonebant
Passiv
1. Person Singular
commonebar
2. Person Singular
commonebaris commonebare
3. Person Singular
commonebatur
1. Person Plural
commonebamur
2. Person Plural
commonebamini
3. Person Plural
commonebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonerem
2. Person Singular
commoneres
3. Person Singular
commoneret
1. Person Plural
commoneremus
2. Person Plural
commoneretis
3. Person Plural
commonerent
Passiv
1. Person Singular
commonerer
2. Person Singular
commonereris commonerere
3. Person Singular
commoneretur
1. Person Plural
commoneremur
2. Person Plural
commoneremini
3. Person Plural
commonerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
commonebo
2. Person Singular
commonebis
3. Person Singular
commonebit
1. Person Plural
commonebimus
2. Person Plural
commonebitis
3. Person Plural
commonebunt
Passiv
1. Person Singular
commonebor
2. Person Singular
commoneberis commonebere
3. Person Singular
commonebitur
1. Person Plural
commonebimur
2. Person Plural
commonebimini
3. Person Plural
commonebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonui
2. Person Singular
commonuisti
3. Person Singular
commonuit
1. Person Plural
commonuimus
2. Person Plural
commonuistis
3. Person Plural
commonuerunt commonuere
Passiv
1. Person Singular
commonitus sum
2. Person Singular
commonitus es
3. Person Singular
commonitus est
1. Person Plural
commoniti sumus
2. Person Plural
commoniti estis
3. Person Plural
commoniti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonuerim
2. Person Singular
commonueris
3. Person Singular
commonuerit
1. Person Plural
commonuerimus
2. Person Plural
commonueritis
3. Person Plural
commonuerint
Passiv
1. Person Singular
commonitus sim
2. Person Singular
commonitus sis
3. Person Singular
commonitus sit
1. Person Plural
commoniti simus
2. Person Plural
commoniti sitis
3. Person Plural
commoniti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonueram
2. Person Singular
commonueras
3. Person Singular
commonuerat
1. Person Plural
commonueramus
2. Person Plural
commonueratis
3. Person Plural
commonuerant
Passiv
1. Person Singular
commonitus eram
2. Person Singular
commonitus eras
3. Person Singular
commonitus erat
1. Person Plural
commoniti eramus
2. Person Plural
commoniti eratis
3. Person Plural
commoniti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonuissem
2. Person Singular
commonuisses
3. Person Singular
commonuisset
1. Person Plural
commonuissemus
2. Person Plural
commonuissetis
3. Person Plural
commonuissent
Passiv
1. Person Singular
commonitus essem
2. Person Singular
commonitus esses
3. Person Singular
commonitus esset
1. Person Plural
commoniti essemus
2. Person Plural
commoniti essetis
3. Person Plural
commoniti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
commonuero
2. Person Singular
commonueris
3. Person Singular
commonuerit
1. Person Plural
commonuerimus
2. Person Plural
commonueritis
3. Person Plural
commonuerint
Passiv
1. Person Singular
commonitus ero
2. Person Singular
commonitus eris
3. Person Singular
commonitus erit
1. Person Plural
commoniti erimus
2. Person Plural
commoniti eritis
3. Person Plural
commoniti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
commonere
Vorzeitigkeit
commonuisse
Nachzeitigkeit
commoniturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
commoneri commonerier
Vorzeitigkeit
commonitum esse
Nachzeitigkeit
commonitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
commone
!
2. Person Plural
commonete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
commoneto
3. Person Singular
commoneto
2. Person Plural
commonetote
3. Person Plural
commonento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
commonere
Genitiv
commonendi
Dativ
commonendo
Akkusativ
commonendum
Ablativ
commonendo
Vokativ
commonende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonendus
commonenda
commonendum
Genitiv
commonendi
commonendae
commonendi
Dativ
commonendo
commonendae
commonendo
Akkusativ
commonendum
commonendam
commonendum
Ablativ
commonendo
commonenda
commonendo
Vokativ
commonende
commonenda
commonendum
Plural
Nominativ
commonendi
commonendae
commonenda
Genitiv
commonendorum
commonendarum
commonendorum
Dativ
commonendis
commonendis
commonendis
Akkusativ
commonendos
commonendas
commonenda
Ablativ
commonendis
commonendis
commonendis
Vokativ
commonendi
commonendae
commonenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonens
commonens
commonens
Genitiv
commonentis
commonentis
commonentis
Dativ
commonenti
commonenti
commonenti
Akkusativ
commonentem
commonentem
commonens
Ablativ
commonenti commonente
commonenti commonente
commonenti commonente
Vokativ
commonens
commonens
commonens
Plural
Nominativ
commonentes
commonentes
commonentia
Genitiv
commonentium commonentum
commonentium commonentum
commonentium commonentum
Dativ
commonentibus
commonentibus
commonentibus
Akkusativ
commonentes
commonentes
commonentia
Ablativ
commonentibus
commonentibus
commonentibus
Vokativ
commonentes
commonentes
commonentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonitus
commonita
commonitum
Genitiv
commoniti
commonitae
commoniti
Dativ
commonito
commonitae
commonito
Akkusativ
commonitum
commonitam
commonitum
Ablativ
commonito
commonita
commonito
Vokativ
commonite
commonita
commonitum
Plural
Nominativ
commoniti
commonitae
commonita
Genitiv
commonitorum
commonitarum
commonitorum
Dativ
commonitis
commonitis
commonitis
Akkusativ
commonitos
commonitas
commonita
Ablativ
commonitis
commonitis
commonitis
Vokativ
commoniti
commonitae
commonita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commoniturus
commonitura
commoniturum
Genitiv
commonituri
commoniturae
commonituri
Dativ
commonituro
commoniturae
commonituro
Akkusativ
commoniturum
commonituram
commoniturum
Ablativ
commonituro
commonitura
commonituro
Vokativ
commoniture
commonitura
commoniturum
Plural
Nominativ
commonituri
commoniturae
commonitura
Genitiv
commoniturorum
commoniturarum
commoniturorum
Dativ
commonituris
commonituris
commonituris
Akkusativ
commonituros
commonituras
commonitura
Ablativ
commonituris
commonituris
commonituris
Vokativ
commonituri
commoniturae
commonitura
Supina
Supin I
Supin II
commonitum
commonitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commoneo
2. Person Singular
commones
3. Person Singular
commonet
1. Person Plural
commonemus
2. Person Plural
commonetis
3. Person Plural
commonent
Passiv
1. Person Singular
commoneor
2. Person Singular
commoneris commonere
3. Person Singular
commonetur
1. Person Plural
commonemur
2. Person Plural
commonemini
3. Person Plural
commonentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commoneam
2. Person Singular
commoneas
3. Person Singular
commoneat
1. Person Plural
commoneamus
2. Person Plural
commoneatis
3. Person Plural
commoneant
Passiv
1. Person Singular
commonear
2. Person Singular
commonearis commoneare
3. Person Singular
commoneatur
1. Person Plural
commoneamur
2. Person Plural
commoneamini
3. Person Plural
commoneantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonebam
2. Person Singular
commonebas
3. Person Singular
commonebat
1. Person Plural
commonebamus
2. Person Plural
commonebatis
3. Person Plural
commonebant
Passiv
1. Person Singular
commonebar
2. Person Singular
commonebaris commonebare
3. Person Singular
commonebatur
1. Person Plural
commonebamur
2. Person Plural
commonebamini
3. Person Plural
commonebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonerem
2. Person Singular
commoneres
3. Person Singular
commoneret
1. Person Plural
commoneremus
2. Person Plural
commoneretis
3. Person Plural
commonerent
Passiv
1. Person Singular
commonerer
2. Person Singular
commonereris commonerere
3. Person Singular
commoneretur
1. Person Plural
commoneremur
2. Person Plural
commoneremini
3. Person Plural
commonerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
commonebo
2. Person Singular
commonebis
3. Person Singular
commonebit
1. Person Plural
commonebimus
2. Person Plural
commonebitis
3. Person Plural
commonebunt
Passiv
1. Person Singular
commonebor
2. Person Singular
commoneberis commonebere
3. Person Singular
commonebitur
1. Person Plural
commonebimur
2. Person Plural
commonebimini
3. Person Plural
commonebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonui
2. Person Singular
commonuisti
3. Person Singular
commonuit
1. Person Plural
commonuimus
2. Person Plural
commonuistis
3. Person Plural
commonuerunt commonuere
Passiv
1. Person Singular
commonitus sum
2. Person Singular
commonitus es
3. Person Singular
commonitus est
1. Person Plural
commoniti sumus
2. Person Plural
commoniti estis
3. Person Plural
commoniti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonuerim
2. Person Singular
commonueris
3. Person Singular
commonuerit
1. Person Plural
commonuerimus
2. Person Plural
commonueritis
3. Person Plural
commonuerint
Passiv
1. Person Singular
commonitus sim
2. Person Singular
commonitus sis
3. Person Singular
commonitus sit
1. Person Plural
commoniti simus
2. Person Plural
commoniti sitis
3. Person Plural
commoniti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonueram
2. Person Singular
commonueras
3. Person Singular
commonuerat
1. Person Plural
commonueramus
2. Person Plural
commonueratis
3. Person Plural
commonuerant
Passiv
1. Person Singular
commonitus eram
2. Person Singular
commonitus eras
3. Person Singular
commonitus erat
1. Person Plural
commoniti eramus
2. Person Plural
commoniti eratis
3. Person Plural
commoniti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonuissem
2. Person Singular
commonuisses
3. Person Singular
commonuisset
1. Person Plural
commonuissemus
2. Person Plural
commonuissetis
3. Person Plural
commonuissent
Passiv
1. Person Singular
commonitus essem
2. Person Singular
commonitus esses
3. Person Singular
commonitus esset
1. Person Plural
commoniti essemus
2. Person Plural
commoniti essetis
3. Person Plural
commoniti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
commonuero
2. Person Singular
commonueris
3. Person Singular
commonuerit
1. Person Plural
commonuerimus
2. Person Plural
commonueritis
3. Person Plural
commonuerint
Passiv
1. Person Singular
commonitus ero
2. Person Singular
commonitus eris
3. Person Singular
commonitus erit
1. Person Plural
commoniti erimus
2. Person Plural
commoniti eritis
3. Person Plural
commoniti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
commonere
Vorzeitigkeit
commonuisse
Nachzeitigkeit
commoniturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
commoneri commonerier
Vorzeitigkeit
commonitum esse
Nachzeitigkeit
commonitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
commone
!
2. Person Plural
commonete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
commoneto
3. Person Singular
commoneto
2. Person Plural
commonetote
3. Person Plural
commonento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
commonere
Genitiv
commonendi
Dativ
commonendo
Akkusativ
commonendum
Ablativ
commonendo
Vokativ
commonende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonendus
commonenda
commonendum
Genitiv
commonendi
commonendae
commonendi
Dativ
commonendo
commonendae
commonendo
Akkusativ
commonendum
commonendam
commonendum
Ablativ
commonendo
commonenda
commonendo
Vokativ
commonende
commonenda
commonendum
Plural
Nominativ
commonendi
commonendae
commonenda
Genitiv
commonendorum
commonendarum
commonendorum
Dativ
commonendis
commonendis
commonendis
Akkusativ
commonendos
commonendas
commonenda
Ablativ
commonendis
commonendis
commonendis
Vokativ
commonendi
commonendae
commonenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonens
commonens
commonens
Genitiv
commonentis
commonentis
commonentis
Dativ
commonenti
commonenti
commonenti
Akkusativ
commonentem
commonentem
commonens
Ablativ
commonenti commonente
commonenti commonente
commonenti commonente
Vokativ
commonens
commonens
commonens
Plural
Nominativ
commonentes
commonentes
commonentia
Genitiv
commonentium commonentum
commonentium commonentum
commonentium commonentum
Dativ
commonentibus
commonentibus
commonentibus
Akkusativ
commonentes
commonentes
commonentia
Ablativ
commonentibus
commonentibus
commonentibus
Vokativ
commonentes
commonentes
commonentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonitus
commonita
commonitum
Genitiv
commoniti
commonitae
commoniti
Dativ
commonito
commonitae
commonito
Akkusativ
commonitum
commonitam
commonitum
Ablativ
commonito
commonita
commonito
Vokativ
commonite
commonita
commonitum
Plural
Nominativ
commoniti
commonitae
commonita
Genitiv
commonitorum
commonitarum
commonitorum
Dativ
commonitis
commonitis
commonitis
Akkusativ
commonitos
commonitas
commonita
Ablativ
commonitis
commonitis
commonitis
Vokativ
commoniti
commonitae
commonita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commoniturus
commonitura
commoniturum
Genitiv
commonituri
commoniturae
commonituri
Dativ
commonituro
commoniturae
commonituro
Akkusativ
commoniturum
commonituram
commoniturum
Ablativ
commonituro
commonitura
commonituro
Vokativ
commoniture
commonitura
commoniturum
Plural
Nominativ
commonituri
commoniturae
commonitura
Genitiv
commoniturorum
commoniturarum
commoniturorum
Dativ
commonituris
commonituris
commonituris
Akkusativ
commonituros
commonituras
commonitura
Ablativ
commonituris
commonituris
commonituris
Vokativ
commonituri
commoniturae
commonitura
Supina
Supin I
Supin II
commonitum
commonitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commoneo
ich mahne
2. Person Singular
commones
du mahnst
3. Person Singular
commonet
er/sie/es mahnt
1. Person Plural
commonemus
wir mahnen
2. Person Plural
commonetis
ihr mahnt
3. Person Plural
commonent
sie mahnen
Passiv
1. Person Singular
commoneor
ich werde gemahnt
2. Person Singular
commoneris commonere
du wirst gemahnt
3. Person Singular
commonetur
er/sie/es wird gemahnt
1. Person Plural
commonemur
wir werden gemahnt
2. Person Plural
commonemini
ihr werdet gemahnt
3. Person Plural
commonentur
sie werden gemahnt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commoneam
ich mahne
2. Person Singular
commoneas
du mahnest
3. Person Singular
commoneat
er/sie/es mahne
1. Person Plural
commoneamus
wir mahnen
2. Person Plural
commoneatis
ihr mahnet
3. Person Plural
commoneant
sie mahnen
Passiv
1. Person Singular
commonear
ich werde gemahnt
2. Person Singular
commonearis commoneare
du werdest gemahnt
3. Person Singular
commoneatur
er/sie/es werde gemahnt
1. Person Plural
commoneamur
wir werden gemahnt
2. Person Plural
commoneamini
ihr werdet gemahnt
3. Person Plural
commoneantur
sie werden gemahnt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonebam
ich mahnte
2. Person Singular
commonebas
du mahntest
3. Person Singular
commonebat
er/sie/es mahnte
1. Person Plural
commonebamus
wir mahnten
2. Person Plural
commonebatis
ihr mahntet
3. Person Plural
commonebant
sie mahnten
Passiv
1. Person Singular
commonebar
ich wurde gemahnt
2. Person Singular
commonebaris commonebare
du wurdest gemahnt
3. Person Singular
commonebatur
er/sie/es wurde gemahnt
1. Person Plural
commonebamur
wir wurden gemahnt
2. Person Plural
commonebamini
ihr wurdet gemahnt
3. Person Plural
commonebantur
sie wurden gemahnt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonerem
ich mahnte
2. Person Singular
commoneres
du mahntest
3. Person Singular
commoneret
er/sie/es mahnte
1. Person Plural
commoneremus
wir mahnten
2. Person Plural
commoneretis
ihr mahntet
3. Person Plural
commonerent
sie mahnten
Passiv
1. Person Singular
commonerer
ich würde gemahnt
2. Person Singular
commonereris commonerere
du würdest gemahnt
3. Person Singular
commoneretur
er/sie/es würde gemahnt
1. Person Plural
commoneremur
wir würden gemahnt
2. Person Plural
commoneremini
ihr würdet gemahnt
3. Person Plural
commonerentur
sie würden gemahnt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
commonebo
ich werde mahnen
2. Person Singular
commonebis
du wirst mahnen
3. Person Singular
commonebit
er/sie/es wird mahnen
1. Person Plural
commonebimus
wir werden mahnen
2. Person Plural
commonebitis
ihr werdet mahnen
3. Person Plural
commonebunt
sie werden mahnen
Passiv
1. Person Singular
commonebor
ich werde gemahnt werden
2. Person Singular
commoneberis commonebere
du wirst gemahnt werden
3. Person Singular
commonebitur
er/sie/es wird gemahnt werden
1. Person Plural
commonebimur
wir werden gemahnt werden
2. Person Plural
commonebimini
ihr werdet gemahnt werden
3. Person Plural
commonebuntur
sie werden gemahnt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonui
ich habe gemahnt
2. Person Singular
commonuisti
du hast gemahnt
3. Person Singular
commonuit
er/sie/es hat gemahnt
1. Person Plural
commonuimus
wir haben gemahnt
2. Person Plural
commonuistis
ihr habt gemahnt
3. Person Plural
commonuerunt commonuere
sie haben gemahnt
Passiv
1. Person Singular
commonitus sum
ich bin gemahnt worden
2. Person Singular
commonitus es
du bist gemahnt worden
3. Person Singular
commonitus est
er/sie/es ist gemahnt worden
1. Person Plural
commoniti sumus
wir sind gemahnt worden
2. Person Plural
commoniti estis
ihr seid gemahnt worden
3. Person Plural
commoniti sunt
sie sind gemahnt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonuerim
ich habe gemahnt
2. Person Singular
commonueris
du habest gemahnt
3. Person Singular
commonuerit
er/sie/es habe gemahnt
1. Person Plural
commonuerimus
wir haben gemahnt
2. Person Plural
commonueritis
ihr habet gemahnt
3. Person Plural
commonuerint
sie haben gemahnt
Passiv
1. Person Singular
commonitus sim
ich sei gemahnt worden
2. Person Singular
commonitus sis
du seiest gemahnt worden
3. Person Singular
commonitus sit
er/sie/es sei gemahnt worden
1. Person Plural
commoniti simus
wir seien gemahnt worden
2. Person Plural
commoniti sitis
ihr seiet gemahnt worden
3. Person Plural
commoniti sint
sie seien gemahnt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonueram
ich hatte gemahnt
2. Person Singular
commonueras
du hattest gemahnt
3. Person Singular
commonuerat
er/sie/es hatte gemahnt
1. Person Plural
commonueramus
wir hatten gemahnt
2. Person Plural
commonueratis
ihr hattet gemahnt
3. Person Plural
commonuerant
sie hatten gemahnt
Passiv
1. Person Singular
commonitus eram
ich war gemahnt worden
2. Person Singular
commonitus eras
du warst gemahnt worden
3. Person Singular
commonitus erat
er/sie/es war gemahnt worden
1. Person Plural
commoniti eramus
wir waren gemahnt worden
2. Person Plural
commoniti eratis
ihr wart gemahnt worden
3. Person Plural
commoniti erant
sie waren gemahnt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonuissem
ich hätte gemahnt
2. Person Singular
commonuisses
du hättest gemahnt
3. Person Singular
commonuisset
er/sie/es hätte gemahnt
1. Person Plural
commonuissemus
wir hätten gemahnt
2. Person Plural
commonuissetis
ihr hättet gemahnt
3. Person Plural
commonuissent
sie hätten gemahnt
Passiv
1. Person Singular
commonitus essem
ich wäre gemahnt worden
2. Person Singular
commonitus esses
du wärest gemahnt worden
3. Person Singular
commonitus esset
er/sie/es wäre gemahnt worden
1. Person Plural
commoniti essemus
wir wären gemahnt worden
2. Person Plural
commoniti essetis
ihr wäret gemahnt worden
3. Person Plural
commoniti essent
sie wären gemahnt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
commonuero
ich werde gemahnt haben
2. Person Singular
commonueris
du wirst gemahnt haben
3. Person Singular
commonuerit
er/sie/es wird gemahnt haben
1. Person Plural
commonuerimus
wir werden gemahnt haben
2. Person Plural
commonueritis
ihr werdet gemahnt haben
3. Person Plural
commonuerint
sie werden gemahnt haben
Passiv
1. Person Singular
commonitus ero
ich werde gemahnt worden sein
2. Person Singular
commonitus eris
du wirst gemahnt worden sein
3. Person Singular
commonitus erit
er/sie/es wird gemahnt worden sein
1. Person Plural
commoniti erimus
wir werden gemahnt worden sein
2. Person Plural
commoniti eritis
ihr werdet gemahnt worden sein
3. Person Plural
commoniti erunt
sie werden gemahnt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
commonere
mahnen
Vorzeitigkeit
commonuisse
gemahnt haben
Nachzeitigkeit
commoniturum esse
mahnen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
commoneri commonerier
gemahnt werden
Vorzeitigkeit
commonitum esse
gemahnt worden sein
Nachzeitigkeit
commonitum iri
künftig gemahnt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
commone
mahne; mahn!
2. Person Plural
commonete
mahnt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
commoneto
3. Person Singular
commoneto
2. Person Plural
commonetote
3. Person Plural
commonento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
commonere
das Mahnen
Genitiv
commonendi
des Mahnens
Dativ
commonendo
dem Mahnen
Akkusativ
commonendum
das Mahnen
Ablativ
commonendo
durch das Mahnen
Vokativ
commonende
Mahnen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonendus
commonenda
commonendum
Genitiv
commonendi
commonendae
commonendi
Dativ
commonendo
commonendae
commonendo
Akkusativ
commonendum
commonendam
commonendum
Ablativ
commonendo
commonenda
commonendo
Vokativ
commonende
commonenda
commonendum
Plural
Nominativ
commonendi
commonendae
commonenda
Genitiv
commonendorum
commonendarum
commonendorum
Dativ
commonendis
commonendis
commonendis
Akkusativ
commonendos
commonendas
commonenda
Ablativ
commonendis
commonendis
commonendis
Vokativ
commonendi
commonendae
commonenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonens
commonens
commonens
Genitiv
commonentis
commonentis
commonentis
Dativ
commonenti
commonenti
commonenti
Akkusativ
commonentem
commonentem
commonens
Ablativ
commonenti commonente
commonenti commonente
commonenti commonente
Vokativ
commonens
commonens
commonens
Plural
Nominativ
commonentes
commonentes
commonentia
Genitiv
commonentium commonentum
commonentium commonentum
commonentium commonentum
Dativ
commonentibus
commonentibus
commonentibus
Akkusativ
commonentes
commonentes
commonentia
Ablativ
commonentibus
commonentibus
commonentibus
Vokativ
commonentes
commonentes
commonentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonitus
commonita
commonitum
Genitiv
commoniti
commonitae
commoniti
Dativ
commonito
commonitae
commonito
Akkusativ
commonitum
commonitam
commonitum
Ablativ
commonito
commonita
commonito
Vokativ
commonite
commonita
commonitum
Plural
Nominativ
commoniti
commonitae
commonita
Genitiv
commonitorum
commonitarum
commonitorum
Dativ
commonitis
commonitis
commonitis
Akkusativ
commonitos
commonitas
commonita
Ablativ
commonitis
commonitis
commonitis
Vokativ
commoniti
commonitae
commonita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commoniturus
commonitura
commoniturum
Genitiv
commonituri
commoniturae
commonituri
Dativ
commonituro
commoniturae
commonituro
Akkusativ
commoniturum
commonituram
commoniturum
Ablativ
commonituro
commonitura
commonituro
Vokativ
commoniture
commonitura
commoniturum
Plural
Nominativ
commonituri
commoniturae
commonitura
Genitiv
commoniturorum
commoniturarum
commoniturorum
Dativ
commonituris
commonituris
commonituris
Akkusativ
commonituros
commonituras
commonitura
Ablativ
commonituris
commonituris
commonituris
Vokativ
commonituri
commoniturae
commonitura
Supina
Supin I
Supin II
commonitum
commonitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commoneo
2. Person Singular
commones
3. Person Singular
commonet
1. Person Plural
commonemus
2. Person Plural
commonetis
3. Person Plural
commonent
Passiv
1. Person Singular
commoneor
2. Person Singular
commoneris commonere
3. Person Singular
commonetur
1. Person Plural
commonemur
2. Person Plural
commonemini
3. Person Plural
commonentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commoneam
2. Person Singular
commoneas
3. Person Singular
commoneat
1. Person Plural
commoneamus
2. Person Plural
commoneatis
3. Person Plural
commoneant
Passiv
1. Person Singular
commonear
2. Person Singular
commonearis commoneare
3. Person Singular
commoneatur
1. Person Plural
commoneamur
2. Person Plural
commoneamini
3. Person Plural
commoneantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonebam
2. Person Singular
commonebas
3. Person Singular
commonebat
1. Person Plural
commonebamus
2. Person Plural
commonebatis
3. Person Plural
commonebant
Passiv
1. Person Singular
commonebar
2. Person Singular
commonebaris commonebare
3. Person Singular
commonebatur
1. Person Plural
commonebamur
2. Person Plural
commonebamini
3. Person Plural
commonebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonerem
2. Person Singular
commoneres
3. Person Singular
commoneret
1. Person Plural
commoneremus
2. Person Plural
commoneretis
3. Person Plural
commonerent
Passiv
1. Person Singular
commonerer
2. Person Singular
commonereris commonerere
3. Person Singular
commoneretur
1. Person Plural
commoneremur
2. Person Plural
commoneremini
3. Person Plural
commonerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
commonebo
2. Person Singular
commonebis
3. Person Singular
commonebit
1. Person Plural
commonebimus
2. Person Plural
commonebitis
3. Person Plural
commonebunt
Passiv
1. Person Singular
commonebor
2. Person Singular
commoneberis commonebere
3. Person Singular
commonebitur
1. Person Plural
commonebimur
2. Person Plural
commonebimini
3. Person Plural
commonebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonui
2. Person Singular
commonuisti
3. Person Singular
commonuit
1. Person Plural
commonuimus
2. Person Plural
commonuistis
3. Person Plural
commonuerunt commonuere
Passiv
1. Person Singular
commonitus sum
2. Person Singular
commonitus es
3. Person Singular
commonitus est
1. Person Plural
commoniti sumus
2. Person Plural
commoniti estis
3. Person Plural
commoniti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonuerim
2. Person Singular
commonueris
3. Person Singular
commonuerit
1. Person Plural
commonuerimus
2. Person Plural
commonueritis
3. Person Plural
commonuerint
Passiv
1. Person Singular
commonitus sim
2. Person Singular
commonitus sis
3. Person Singular
commonitus sit
1. Person Plural
commoniti simus
2. Person Plural
commoniti sitis
3. Person Plural
commoniti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonueram
2. Person Singular
commonueras
3. Person Singular
commonuerat
1. Person Plural
commonueramus
2. Person Plural
commonueratis
3. Person Plural
commonuerant
Passiv
1. Person Singular
commonitus eram
2. Person Singular
commonitus eras
3. Person Singular
commonitus erat
1. Person Plural
commoniti eramus
2. Person Plural
commoniti eratis
3. Person Plural
commoniti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonuissem
2. Person Singular
commonuisses
3. Person Singular
commonuisset
1. Person Plural
commonuissemus
2. Person Plural
commonuissetis
3. Person Plural
commonuissent
Passiv
1. Person Singular
commonitus essem
2. Person Singular
commonitus esses
3. Person Singular
commonitus esset
1. Person Plural
commoniti essemus
2. Person Plural
commoniti essetis
3. Person Plural
commoniti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
commonuero
2. Person Singular
commonueris
3. Person Singular
commonuerit
1. Person Plural
commonuerimus
2. Person Plural
commonueritis
3. Person Plural
commonuerint
Passiv
1. Person Singular
commonitus ero
2. Person Singular
commonitus eris
3. Person Singular
commonitus erit
1. Person Plural
commoniti erimus
2. Person Plural
commoniti eritis
3. Person Plural
commoniti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
commonere
Vorzeitigkeit
commonuisse
Nachzeitigkeit
commoniturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
commoneri commonerier
Vorzeitigkeit
commonitum esse
Nachzeitigkeit
commonitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
commone
!
2. Person Plural
commonete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
commoneto
3. Person Singular
commoneto
2. Person Plural
commonetote
3. Person Plural
commonento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
commonere
Genitiv
commonendi
Dativ
commonendo
Akkusativ
commonendum
Ablativ
commonendo
Vokativ
commonende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonendus
commonenda
commonendum
Genitiv
commonendi
commonendae
commonendi
Dativ
commonendo
commonendae
commonendo
Akkusativ
commonendum
commonendam
commonendum
Ablativ
commonendo
commonenda
commonendo
Vokativ
commonende
commonenda
commonendum
Plural
Nominativ
commonendi
commonendae
commonenda
Genitiv
commonendorum
commonendarum
commonendorum
Dativ
commonendis
commonendis
commonendis
Akkusativ
commonendos
commonendas
commonenda
Ablativ
commonendis
commonendis
commonendis
Vokativ
commonendi
commonendae
commonenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonens
commonens
commonens
Genitiv
commonentis
commonentis
commonentis
Dativ
commonenti
commonenti
commonenti
Akkusativ
commonentem
commonentem
commonens
Ablativ
commonenti commonente
commonenti commonente
commonenti commonente
Vokativ
commonens
commonens
commonens
Plural
Nominativ
commonentes
commonentes
commonentia
Genitiv
commonentium commonentum
commonentium commonentum
commonentium commonentum
Dativ
commonentibus
commonentibus
commonentibus
Akkusativ
commonentes
commonentes
commonentia
Ablativ
commonentibus
commonentibus
commonentibus
Vokativ
commonentes
commonentes
commonentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonitus
commonita
commonitum
Genitiv
commoniti
commonitae
commoniti
Dativ
commonito
commonitae
commonito
Akkusativ
commonitum
commonitam
commonitum
Ablativ
commonito
commonita
commonito
Vokativ
commonite
commonita
commonitum
Plural
Nominativ
commoniti
commonitae
commonita
Genitiv
commonitorum
commonitarum
commonitorum
Dativ
commonitis
commonitis
commonitis
Akkusativ
commonitos
commonitas
commonita
Ablativ
commonitis
commonitis
commonitis
Vokativ
commoniti
commonitae
commonita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commoniturus
commonitura
commoniturum
Genitiv
commonituri
commoniturae
commonituri
Dativ
commonituro
commoniturae
commonituro
Akkusativ
commoniturum
commonituram
commoniturum
Ablativ
commonituro
commonitura
commonituro
Vokativ
commoniture
commonitura
commoniturum
Plural
Nominativ
commonituri
commoniturae
commonitura
Genitiv
commoniturorum
commoniturarum
commoniturorum
Dativ
commonituris
commonituris
commonituris
Akkusativ
commonituros
commonituras
commonitura
Ablativ
commonituris
commonituris
commonituris
Vokativ
commonituri
commoniturae
commonitura
Supina
Supin I
Supin II
commonitum
commonitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commoneo
2. Person Singular
commones
3. Person Singular
commonet
1. Person Plural
commonemus
2. Person Plural
commonetis
3. Person Plural
commonent
Passiv
1. Person Singular
commoneor
2. Person Singular
commoneris commonere
3. Person Singular
commonetur
1. Person Plural
commonemur
2. Person Plural
commonemini
3. Person Plural
commonentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commoneam
2. Person Singular
commoneas
3. Person Singular
commoneat
1. Person Plural
commoneamus
2. Person Plural
commoneatis
3. Person Plural
commoneant
Passiv
1. Person Singular
commonear
2. Person Singular
commonearis commoneare
3. Person Singular
commoneatur
1. Person Plural
commoneamur
2. Person Plural
commoneamini
3. Person Plural
commoneantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonebam
2. Person Singular
commonebas
3. Person Singular
commonebat
1. Person Plural
commonebamus
2. Person Plural
commonebatis
3. Person Plural
commonebant
Passiv
1. Person Singular
commonebar
2. Person Singular
commonebaris commonebare
3. Person Singular
commonebatur
1. Person Plural
commonebamur
2. Person Plural
commonebamini
3. Person Plural
commonebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonerem
2. Person Singular
commoneres
3. Person Singular
commoneret
1. Person Plural
commoneremus
2. Person Plural
commoneretis
3. Person Plural
commonerent
Passiv
1. Person Singular
commonerer
2. Person Singular
commonereris commonerere
3. Person Singular
commoneretur
1. Person Plural
commoneremur
2. Person Plural
commoneremini
3. Person Plural
commonerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
commonebo
2. Person Singular
commonebis
3. Person Singular
commonebit
1. Person Plural
commonebimus
2. Person Plural
commonebitis
3. Person Plural
commonebunt
Passiv
1. Person Singular
commonebor
2. Person Singular
commoneberis commonebere
3. Person Singular
commonebitur
1. Person Plural
commonebimur
2. Person Plural
commonebimini
3. Person Plural
commonebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonui
2. Person Singular
commonuisti
3. Person Singular
commonuit
1. Person Plural
commonuimus
2. Person Plural
commonuistis
3. Person Plural
commonuerunt commonuere
Passiv
1. Person Singular
commonitus sum
2. Person Singular
commonitus es
3. Person Singular
commonitus est
1. Person Plural
commoniti sumus
2. Person Plural
commoniti estis
3. Person Plural
commoniti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonuerim
2. Person Singular
commonueris
3. Person Singular
commonuerit
1. Person Plural
commonuerimus
2. Person Plural
commonueritis
3. Person Plural
commonuerint
Passiv
1. Person Singular
commonitus sim
2. Person Singular
commonitus sis
3. Person Singular
commonitus sit
1. Person Plural
commoniti simus
2. Person Plural
commoniti sitis
3. Person Plural
commoniti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
commonueram
2. Person Singular
commonueras
3. Person Singular
commonuerat
1. Person Plural
commonueramus
2. Person Plural
commonueratis
3. Person Plural
commonuerant
Passiv
1. Person Singular
commonitus eram
2. Person Singular
commonitus eras
3. Person Singular
commonitus erat
1. Person Plural
commoniti eramus
2. Person Plural
commoniti eratis
3. Person Plural
commoniti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
commonuissem
2. Person Singular
commonuisses
3. Person Singular
commonuisset
1. Person Plural
commonuissemus
2. Person Plural
commonuissetis
3. Person Plural
commonuissent
Passiv
1. Person Singular
commonitus essem
2. Person Singular
commonitus esses
3. Person Singular
commonitus esset
1. Person Plural
commoniti essemus
2. Person Plural
commoniti essetis
3. Person Plural
commoniti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
commonuero
2. Person Singular
commonueris
3. Person Singular
commonuerit
1. Person Plural
commonuerimus
2. Person Plural
commonueritis
3. Person Plural
commonuerint
Passiv
1. Person Singular
commonitus ero
2. Person Singular
commonitus eris
3. Person Singular
commonitus erit
1. Person Plural
commoniti erimus
2. Person Plural
commoniti eritis
3. Person Plural
commoniti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
commonere
Vorzeitigkeit
commonuisse
Nachzeitigkeit
commoniturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
commoneri commonerier
Vorzeitigkeit
commonitum esse
Nachzeitigkeit
commonitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
commone
!
2. Person Plural
commonete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
commoneto
3. Person Singular
commoneto
2. Person Plural
commonetote
3. Person Plural
commonento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
commonere
Genitiv
commonendi
Dativ
commonendo
Akkusativ
commonendum
Ablativ
commonendo
Vokativ
commonende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonendus
commonenda
commonendum
Genitiv
commonendi
commonendae
commonendi
Dativ
commonendo
commonendae
commonendo
Akkusativ
commonendum
commonendam
commonendum
Ablativ
commonendo
commonenda
commonendo
Vokativ
commonende
commonenda
commonendum
Plural
Nominativ
commonendi
commonendae
commonenda
Genitiv
commonendorum
commonendarum
commonendorum
Dativ
commonendis
commonendis
commonendis
Akkusativ
commonendos
commonendas
commonenda
Ablativ
commonendis
commonendis
commonendis
Vokativ
commonendi
commonendae
commonenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonens
commonens
commonens
Genitiv
commonentis
commonentis
commonentis
Dativ
commonenti
commonenti
commonenti
Akkusativ
commonentem
commonentem
commonens
Ablativ
commonenti commonente
commonenti commonente
commonenti commonente
Vokativ
commonens
commonens
commonens
Plural
Nominativ
commonentes
commonentes
commonentia
Genitiv
commonentium commonentum
commonentium commonentum
commonentium commonentum
Dativ
commonentibus
commonentibus
commonentibus
Akkusativ
commonentes
commonentes
commonentia
Ablativ
commonentibus
commonentibus
commonentibus
Vokativ
commonentes
commonentes
commonentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commonitus
commonita
commonitum
Genitiv
commoniti
commonitae
commoniti
Dativ
commonito
commonitae
commonito
Akkusativ
commonitum
commonitam
commonitum
Ablativ
commonito
commonita
commonito
Vokativ
commonite
commonita
commonitum
Plural
Nominativ
commoniti
commonitae
commonita
Genitiv
commonitorum
commonitarum
commonitorum
Dativ
commonitis
commonitis
commonitis
Akkusativ
commonitos
commonitas
commonita
Ablativ
commonitis
commonitis
commonitis
Vokativ
commoniti
commonitae
commonita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
commoniturus
commonitura
commoniturum
Genitiv
commonituri
commoniturae
commonituri
Dativ
commonituro
commoniturae
commonituro
Akkusativ
commoniturum
commonituram
commoniturum
Ablativ
commonituro
commonitura
commonituro
Vokativ
commoniture
commonitura
commoniturum
Plural
Nominativ
commonituri
commoniturae
commonitura
Genitiv
commoniturorum
commoniturarum
commoniturorum
Dativ
commonituris
commonituris
commonituris
Akkusativ
commonituros
commonituras
commonitura
Ablativ
commonituris
commonituris
commonituris
Vokativ
commonituri
commoniturae
commonitura
Supina
Supin I
Supin II
commonitum
commonitu