Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
commorare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
commorari auch noch Formen von:
commorari (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoro
|
|
| 2. Person Singular |
commoras
|
|
| 3. Person Singular |
commorat
|
|
| 1. Person Plural |
commoramus
|
|
| 2. Person Plural |
commoratis
|
|
| 3. Person Plural |
commorant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoror
|
|
| 2. Person Singular |
commoraris commorare
|
|
| 3. Person Singular |
commoratur
|
|
| 1. Person Plural |
commoramur
|
|
| 2. Person Plural |
commoramini
|
|
| 3. Person Plural |
commorantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commorem
|
|
| 2. Person Singular |
commores
|
|
| 3. Person Singular |
commoret
|
|
| 1. Person Plural |
commoremus
|
|
| 2. Person Plural |
commoretis
|
|
| 3. Person Plural |
commorent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commorer
|
|
| 2. Person Singular |
commoreris commorere
|
|
| 3. Person Singular |
commoretur
|
|
| 1. Person Plural |
commoremur
|
|
| 2. Person Plural |
commoremini
|
|
| 3. Person Plural |
commorentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commorabam
|
|
| 2. Person Singular |
commorabas
|
|
| 3. Person Singular |
commorabat
|
|
| 1. Person Plural |
commorabamus
|
|
| 2. Person Plural |
commorabatis
|
|
| 3. Person Plural |
commorabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commorabar
|
|
| 2. Person Singular |
commorabaris commorabare
|
|
| 3. Person Singular |
commorabatur
|
|
| 1. Person Plural |
commorabamur
|
|
| 2. Person Plural |
commorabamini
|
|
| 3. Person Plural |
commorabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commorarem
|
|
| 2. Person Singular |
commorares
|
|
| 3. Person Singular |
commoraret
|
|
| 1. Person Plural |
commoraremus
|
|
| 2. Person Plural |
commoraretis
|
|
| 3. Person Plural |
commorarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commorarer
|
|
| 2. Person Singular |
commorareris commorarere
|
|
| 3. Person Singular |
commoraretur
|
|
| 1. Person Plural |
commoraremur
|
|
| 2. Person Plural |
commoraremini
|
|
| 3. Person Plural |
commorarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commorabo
|
|
| 2. Person Singular |
commorabis
|
|
| 3. Person Singular |
commorabit
|
|
| 1. Person Plural |
commorabimus
|
|
| 2. Person Plural |
commorabitis
|
|
| 3. Person Plural |
commorabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commorabor
|
|
| 2. Person Singular |
commoraberis commorabere
|
|
| 3. Person Singular |
commorabitur
|
|
| 1. Person Plural |
commorabimur
|
|
| 2. Person Plural |
commorabimini
|
|
| 3. Person Plural |
commorabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoravi
|
|
| 2. Person Singular |
commoravisti
|
|
| 3. Person Singular |
commoravit
|
|
| 1. Person Plural |
commoravimus
|
|
| 2. Person Plural |
commoravistis
|
|
| 3. Person Plural |
commoraverunt commoravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
commoratus es
|
|
| 3. Person Singular |
commoratus est
|
|
| 1. Person Plural |
commorati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
commorati estis
|
|
| 3. Person Plural |
commorati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoraverim
|
|
| 2. Person Singular |
commoraveris
|
|
| 3. Person Singular |
commoraverit
|
|
| 1. Person Plural |
commoraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
commoraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
commoraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
commoratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
commoratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
commorati simus
|
|
| 2. Person Plural |
commorati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
commorati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoraveram
|
|
| 2. Person Singular |
commoraveras
|
|
| 3. Person Singular |
commoraverat
|
|
| 1. Person Plural |
commoraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
commoraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
commoraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
commoratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
commoratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
commorati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
commorati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
commorati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoravissem
|
|
| 2. Person Singular |
commoravisses
|
|
| 3. Person Singular |
commoravisset
|
|
| 1. Person Plural |
commoravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
commoravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
commoravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
commoratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
commoratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
commorati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
commorati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
commorati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoravero
|
|
| 2. Person Singular |
commoraveris
|
|
| 3. Person Singular |
commoraverit
|
|
| 1. Person Plural |
commoraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
commoraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
commoraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
commoratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
commoratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
commorati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
commorati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
commorati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commorare
|
|
| Vorzeitigkeit |
commoravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commoraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commorari commorarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
commoratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commoratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commora
|
! |
| 2. Person Plural |
commorate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commorato
|
| 3. Person Singular |
commorato
|
| 2. Person Plural |
commoratote
|
| 3. Person Plural |
commoranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commorare
|
|
| Genitiv |
commorandi
|
|
| Dativ |
commorando
|
|
| Akkusativ |
commorandum
|
|
| Ablativ |
commorando
|
|
| Vokativ |
commorande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commorandus
|
commoranda
|
commorandum
|
| Genitiv |
commorandi
|
commorandae
|
commorandi
|
| Dativ |
commorando
|
commorandae
|
commorando
|
| Akkusativ |
commorandum
|
commorandam
|
commorandum
|
| Ablativ |
commorando
|
commoranda
|
commorando
|
| Vokativ |
commorande
|
commoranda
|
commorandum
|
Plural
| Nominativ |
commorandi
|
commorandae
|
commoranda
|
| Genitiv |
commorandorum
|
commorandarum
|
commorandorum
|
| Dativ |
commorandis
|
commorandis
|
commorandis
|
| Akkusativ |
commorandos
|
commorandas
|
commoranda
|
| Ablativ |
commorandis
|
commorandis
|
commorandis
|
| Vokativ |
commorandi
|
commorandae
|
commoranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commorans
|
commorans
|
commorans
|
| Genitiv |
commorantis
|
commorantis
|
commorantis
|
| Dativ |
commoranti
|
commoranti
|
commoranti
|
| Akkusativ |
commorantem
|
commorantem
|
commorans
|
| Ablativ |
commoranti commorante
|
commoranti commorante
|
commoranti commorante
|
| Vokativ |
commorans
|
commorans
|
commorans
|
Plural
| Nominativ |
commorantes
|
commorantes
|
commorantia
|
| Genitiv |
commorantium commorantum
|
commorantium commorantum
|
commorantium commorantum
|
| Dativ |
commorantibus
|
commorantibus
|
commorantibus
|
| Akkusativ |
commorantes
|
commorantes
|
commorantia
|
| Ablativ |
commorantibus
|
commorantibus
|
commorantibus
|
| Vokativ |
commorantes
|
commorantes
|
commorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commoratus
|
commorata
|
commoratum
|
| Genitiv |
commorati
|
commoratae
|
commorati
|
| Dativ |
commorato
|
commoratae
|
commorato
|
| Akkusativ |
commoratum
|
commoratam
|
commoratum
|
| Ablativ |
commorato
|
commorata
|
commorato
|
| Vokativ |
commorate
|
commorata
|
commoratum
|
Plural
| Nominativ |
commorati
|
commoratae
|
commorata
|
| Genitiv |
commoratorum
|
commoratarum
|
commoratorum
|
| Dativ |
commoratis
|
commoratis
|
commoratis
|
| Akkusativ |
commoratos
|
commoratas
|
commorata
|
| Ablativ |
commoratis
|
commoratis
|
commoratis
|
| Vokativ |
commorati
|
commoratae
|
commorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commoraturus
|
commoratura
|
commoraturum
|
| Genitiv |
commoraturi
|
commoraturae
|
commoraturi
|
| Dativ |
commoraturo
|
commoraturae
|
commoraturo
|
| Akkusativ |
commoraturum
|
commoraturam
|
commoraturum
|
| Ablativ |
commoraturo
|
commoratura
|
commoraturo
|
| Vokativ |
commorature
|
commoratura
|
commoraturum
|
Plural
| Nominativ |
commoraturi
|
commoraturae
|
commoratura
|
| Genitiv |
commoraturorum
|
commoraturarum
|
commoraturorum
|
| Dativ |
commoraturis
|
commoraturis
|
commoraturis
|
| Akkusativ |
commoraturos
|
commoraturas
|
commoratura
|
| Ablativ |
commoraturis
|
commoraturis
|
commoraturis
|
| Vokativ |
commoraturi
|
commoraturae
|
commoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commoratum
|
commoratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoro
|
ich halte auf |
| 2. Person Singular |
commoras
|
du hältst auf |
| 3. Person Singular |
commorat
|
er/sie/es hält auf |
| 1. Person Plural |
commoramus
|
wir halten auf |
| 2. Person Plural |
commoratis
|
ihr haltet auf |
| 3. Person Plural |
commorant
|
sie halten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoror
|
ich werde aufgehalten |
| 2. Person Singular |
commoraris commorare
|
du wirst aufgehalten |
| 3. Person Singular |
commoratur
|
er/sie/es wird aufgehalten |
| 1. Person Plural |
commoramur
|
wir werden aufgehalten |
| 2. Person Plural |
commoramini
|
ihr werdet aufgehalten |
| 3. Person Plural |
commorantur
|
sie werden aufgehalten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commorem
|
ich halte auf |
| 2. Person Singular |
commores
|
du haltest auf |
| 3. Person Singular |
commoret
|
er/sie/es halte auf |
| 1. Person Plural |
commoremus
|
wir halten auf |
| 2. Person Plural |
commoretis
|
ihr haltet auf |
| 3. Person Plural |
commorent
|
sie halten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commorer
|
ich werde aufgehalten |
| 2. Person Singular |
commoreris commorere
|
du werdest aufgehalten |
| 3. Person Singular |
commoretur
|
er/sie/es werde aufgehalten |
| 1. Person Plural |
commoremur
|
wir werden aufgehalten |
| 2. Person Plural |
commoremini
|
ihr werdet aufgehalten |
| 3. Person Plural |
commorentur
|
sie werden aufgehalten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commorabam
|
ich hielt auf |
| 2. Person Singular |
commorabas
|
du hieltest auf |
| 3. Person Singular |
commorabat
|
er/sie/es hielt auf |
| 1. Person Plural |
commorabamus
|
wir hielten auf |
| 2. Person Plural |
commorabatis
|
ihr hieltet auf |
| 3. Person Plural |
commorabant
|
sie hielten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commorabar
|
ich wurde aufgehalten |
| 2. Person Singular |
commorabaris commorabare
|
du wurdest aufgehalten |
| 3. Person Singular |
commorabatur
|
er/sie/es wurde aufgehalten |
| 1. Person Plural |
commorabamur
|
wir wurden aufgehalten |
| 2. Person Plural |
commorabamini
|
ihr wurdet aufgehalten |
| 3. Person Plural |
commorabantur
|
sie wurden aufgehalten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commorarem
|
ich hielte auf |
| 2. Person Singular |
commorares
|
du hieltest auf |
| 3. Person Singular |
commoraret
|
er/sie/es hielte auf |
| 1. Person Plural |
commoraremus
|
wir hielten auf |
| 2. Person Plural |
commoraretis
|
ihr hieltet auf |
| 3. Person Plural |
commorarent
|
sie hielten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commorarer
|
ich würde aufgehalten |
| 2. Person Singular |
commorareris commorarere
|
du würdest aufgehalten |
| 3. Person Singular |
commoraretur
|
er/sie/es würde aufgehalten |
| 1. Person Plural |
commoraremur
|
wir würden aufgehalten |
| 2. Person Plural |
commoraremini
|
ihr würdet aufgehalten |
| 3. Person Plural |
commorarentur
|
sie würden aufgehalten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commorabo
|
ich werde aufhalten |
| 2. Person Singular |
commorabis
|
du wirst aufhalten |
| 3. Person Singular |
commorabit
|
er/sie/es wird aufhalten |
| 1. Person Plural |
commorabimus
|
wir werden aufhalten |
| 2. Person Plural |
commorabitis
|
ihr werdet aufhalten |
| 3. Person Plural |
commorabunt
|
sie werden aufhalten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commorabor
|
ich werde aufgehalten werden |
| 2. Person Singular |
commoraberis commorabere
|
du wirst aufgehalten werden |
| 3. Person Singular |
commorabitur
|
er/sie/es wird aufgehalten werden |
| 1. Person Plural |
commorabimur
|
wir werden aufgehalten werden |
| 2. Person Plural |
commorabimini
|
ihr werdet aufgehalten werden |
| 3. Person Plural |
commorabuntur
|
sie werden aufgehalten werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoravi
|
ich habe aufgehalten |
| 2. Person Singular |
commoravisti
|
du hast aufgehalten |
| 3. Person Singular |
commoravit
|
er/sie/es hat aufgehalten |
| 1. Person Plural |
commoravimus
|
wir haben aufgehalten |
| 2. Person Plural |
commoravistis
|
ihr habt aufgehalten |
| 3. Person Plural |
commoraverunt commoravere
|
sie haben aufgehalten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus sum
|
ich bin aufgehalten worden |
| 2. Person Singular |
commoratus es
|
du bist aufgehalten worden |
| 3. Person Singular |
commoratus est
|
er/sie/es ist aufgehalten worden |
| 1. Person Plural |
commorati sumus
|
wir sind aufgehalten worden |
| 2. Person Plural |
commorati estis
|
ihr seid aufgehalten worden |
| 3. Person Plural |
commorati sunt
|
sie sind aufgehalten worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoraverim
|
ich habe aufgehalten |
| 2. Person Singular |
commoraveris
|
du habest aufgehalten |
| 3. Person Singular |
commoraverit
|
er/sie/es habe aufgehalten |
| 1. Person Plural |
commoraverimus
|
wir haben aufgehalten |
| 2. Person Plural |
commoraveritis
|
ihr habet aufgehalten |
| 3. Person Plural |
commoraverint
|
sie haben aufgehalten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus sim
|
ich sei aufgehalten worden |
| 2. Person Singular |
commoratus sis
|
du seiest aufgehalten worden |
| 3. Person Singular |
commoratus sit
|
er/sie/es sei aufgehalten worden |
| 1. Person Plural |
commorati simus
|
wir seien aufgehalten worden |
| 2. Person Plural |
commorati sitis
|
ihr seiet aufgehalten worden |
| 3. Person Plural |
commorati sint
|
sie seien aufgehalten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoraveram
|
ich hatte aufgehalten |
| 2. Person Singular |
commoraveras
|
du hattest aufgehalten |
| 3. Person Singular |
commoraverat
|
er/sie/es hatte aufgehalten |
| 1. Person Plural |
commoraveramus
|
wir hatten aufgehalten |
| 2. Person Plural |
commoraveratis
|
ihr hattet aufgehalten |
| 3. Person Plural |
commoraverant
|
sie hatten aufgehalten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus eram
|
ich war aufgehalten worden |
| 2. Person Singular |
commoratus eras
|
du warst aufgehalten worden |
| 3. Person Singular |
commoratus erat
|
er/sie/es war aufgehalten worden |
| 1. Person Plural |
commorati eramus
|
wir waren aufgehalten worden |
| 2. Person Plural |
commorati eratis
|
ihr wart aufgehalten worden |
| 3. Person Plural |
commorati erant
|
sie waren aufgehalten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoravissem
|
ich hätte aufgehalten |
| 2. Person Singular |
commoravisses
|
du hättest aufgehalten |
| 3. Person Singular |
commoravisset
|
er/sie/es hätte aufgehalten |
| 1. Person Plural |
commoravissemus
|
wir hätten aufgehalten |
| 2. Person Plural |
commoravissetis
|
ihr hättet aufgehalten |
| 3. Person Plural |
commoravissent
|
sie hätten aufgehalten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus essem
|
ich wäre aufgehalten worden |
| 2. Person Singular |
commoratus esses
|
du wärest aufgehalten worden |
| 3. Person Singular |
commoratus esset
|
er/sie/es wäre aufgehalten worden |
| 1. Person Plural |
commorati essemus
|
wir wären aufgehalten worden |
| 2. Person Plural |
commorati essetis
|
ihr wäret aufgehalten worden |
| 3. Person Plural |
commorati essent
|
sie wären aufgehalten worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoravero
|
ich werde aufgehalten haben |
| 2. Person Singular |
commoraveris
|
du wirst aufgehalten haben |
| 3. Person Singular |
commoraverit
|
er/sie/es wird aufgehalten haben |
| 1. Person Plural |
commoraverimus
|
wir werden aufgehalten haben |
| 2. Person Plural |
commoraveritis
|
ihr werdet aufgehalten haben |
| 3. Person Plural |
commoraverint
|
sie werden aufgehalten haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus ero
|
ich werde aufgehalten worden sein |
| 2. Person Singular |
commoratus eris
|
du wirst aufgehalten worden sein |
| 3. Person Singular |
commoratus erit
|
er/sie/es wird aufgehalten worden sein |
| 1. Person Plural |
commorati erimus
|
wir werden aufgehalten worden sein |
| 2. Person Plural |
commorati eritis
|
ihr werdet aufgehalten worden sein |
| 3. Person Plural |
commorati erunt
|
sie werden aufgehalten worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commorare
|
aufhalten |
| Vorzeitigkeit |
commoravisse
|
aufgehalten haben |
| Nachzeitigkeit |
commoraturum esse
|
aufhalten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commorari commorarier
|
aufgehalten werden |
| Vorzeitigkeit |
commoratum esse
|
aufgehalten worden sein |
| Nachzeitigkeit |
commoratum iri
|
künftig aufgehalten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commora
|
halte auf! |
| 2. Person Plural |
commorate
|
haltet auf! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commorato
|
| 3. Person Singular |
commorato
|
| 2. Person Plural |
commoratote
|
| 3. Person Plural |
commoranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commorare
|
das Aufhalten |
| Genitiv |
commorandi
|
des Aufhaltens |
| Dativ |
commorando
|
dem Aufhalten |
| Akkusativ |
commorandum
|
das Aufhalten |
| Ablativ |
commorando
|
durch das Aufhalten |
| Vokativ |
commorande
|
Aufhalten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commorandus
|
commoranda
|
commorandum
|
| Genitiv |
commorandi
|
commorandae
|
commorandi
|
| Dativ |
commorando
|
commorandae
|
commorando
|
| Akkusativ |
commorandum
|
commorandam
|
commorandum
|
| Ablativ |
commorando
|
commoranda
|
commorando
|
| Vokativ |
commorande
|
commoranda
|
commorandum
|
Plural
| Nominativ |
commorandi
|
commorandae
|
commoranda
|
| Genitiv |
commorandorum
|
commorandarum
|
commorandorum
|
| Dativ |
commorandis
|
commorandis
|
commorandis
|
| Akkusativ |
commorandos
|
commorandas
|
commoranda
|
| Ablativ |
commorandis
|
commorandis
|
commorandis
|
| Vokativ |
commorandi
|
commorandae
|
commoranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commorans
|
commorans
|
commorans
|
| Genitiv |
commorantis
|
commorantis
|
commorantis
|
| Dativ |
commoranti
|
commoranti
|
commoranti
|
| Akkusativ |
commorantem
|
commorantem
|
commorans
|
| Ablativ |
commoranti commorante
|
commoranti commorante
|
commoranti commorante
|
| Vokativ |
commorans
|
commorans
|
commorans
|
Plural
| Nominativ |
commorantes
|
commorantes
|
commorantia
|
| Genitiv |
commorantium commorantum
|
commorantium commorantum
|
commorantium commorantum
|
| Dativ |
commorantibus
|
commorantibus
|
commorantibus
|
| Akkusativ |
commorantes
|
commorantes
|
commorantia
|
| Ablativ |
commorantibus
|
commorantibus
|
commorantibus
|
| Vokativ |
commorantes
|
commorantes
|
commorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commoratus
|
commorata
|
commoratum
|
| Genitiv |
commorati
|
commoratae
|
commorati
|
| Dativ |
commorato
|
commoratae
|
commorato
|
| Akkusativ |
commoratum
|
commoratam
|
commoratum
|
| Ablativ |
commorato
|
commorata
|
commorato
|
| Vokativ |
commorate
|
commorata
|
commoratum
|
Plural
| Nominativ |
commorati
|
commoratae
|
commorata
|
| Genitiv |
commoratorum
|
commoratarum
|
commoratorum
|
| Dativ |
commoratis
|
commoratis
|
commoratis
|
| Akkusativ |
commoratos
|
commoratas
|
commorata
|
| Ablativ |
commoratis
|
commoratis
|
commoratis
|
| Vokativ |
commorati
|
commoratae
|
commorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commoraturus
|
commoratura
|
commoraturum
|
| Genitiv |
commoraturi
|
commoraturae
|
commoraturi
|
| Dativ |
commoraturo
|
commoraturae
|
commoraturo
|
| Akkusativ |
commoraturum
|
commoraturam
|
commoraturum
|
| Ablativ |
commoraturo
|
commoratura
|
commoraturo
|
| Vokativ |
commorature
|
commoratura
|
commoraturum
|
Plural
| Nominativ |
commoraturi
|
commoraturae
|
commoratura
|
| Genitiv |
commoraturorum
|
commoraturarum
|
commoraturorum
|
| Dativ |
commoraturis
|
commoraturis
|
commoraturis
|
| Akkusativ |
commoraturos
|
commoraturas
|
commoratura
|
| Ablativ |
commoraturis
|
commoraturis
|
commoraturis
|
| Vokativ |
commoraturi
|
commoraturae
|
commoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commoratum
|
commoratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoro
|
ich schiebe auf |
| 2. Person Singular |
commoras
|
du schiebst auf |
| 3. Person Singular |
commorat
|
er/sie/es schiebt auf |
| 1. Person Plural |
commoramus
|
wir schieben auf |
| 2. Person Plural |
commoratis
|
ihr schiebt auf |
| 3. Person Plural |
commorant
|
sie schieben auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoror
|
ich werde aufgeschoben |
| 2. Person Singular |
commoraris commorare
|
du wirst aufgeschoben |
| 3. Person Singular |
commoratur
|
er/sie/es wird aufgeschoben |
| 1. Person Plural |
commoramur
|
wir werden aufgeschoben |
| 2. Person Plural |
commoramini
|
ihr werdet aufgeschoben |
| 3. Person Plural |
commorantur
|
sie werden aufgeschoben |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commorem
|
ich schiebe auf |
| 2. Person Singular |
commores
|
du schiebest auf |
| 3. Person Singular |
commoret
|
er/sie/es schiebe auf |
| 1. Person Plural |
commoremus
|
wir schieben auf |
| 2. Person Plural |
commoretis
|
ihr schiebet auf |
| 3. Person Plural |
commorent
|
sie schieben auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commorer
|
ich werde aufgeschoben |
| 2. Person Singular |
commoreris commorere
|
du werdest aufgeschoben |
| 3. Person Singular |
commoretur
|
er/sie/es werde aufgeschoben |
| 1. Person Plural |
commoremur
|
wir werden aufgeschoben |
| 2. Person Plural |
commoremini
|
ihr werdet aufgeschoben |
| 3. Person Plural |
commorentur
|
sie werden aufgeschoben |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commorabam
|
ich schob auf |
| 2. Person Singular |
commorabas
|
du schobst auf |
| 3. Person Singular |
commorabat
|
er/sie/es schob auf |
| 1. Person Plural |
commorabamus
|
wir schoben auf |
| 2. Person Plural |
commorabatis
|
ihr schobt auf |
| 3. Person Plural |
commorabant
|
sie schoben auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commorabar
|
ich wurde aufgeschoben |
| 2. Person Singular |
commorabaris commorabare
|
du wurdest aufgeschoben |
| 3. Person Singular |
commorabatur
|
er/sie/es wurde aufgeschoben |
| 1. Person Plural |
commorabamur
|
wir wurden aufgeschoben |
| 2. Person Plural |
commorabamini
|
ihr wurdet aufgeschoben |
| 3. Person Plural |
commorabantur
|
sie wurden aufgeschoben |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commorarem
|
ich schöbe auf |
| 2. Person Singular |
commorares
|
du schöbest auf |
| 3. Person Singular |
commoraret
|
er/sie/es schöbe auf |
| 1. Person Plural |
commoraremus
|
wir schöben auf |
| 2. Person Plural |
commoraretis
|
ihr schöbet auf |
| 3. Person Plural |
commorarent
|
sie schöben auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commorarer
|
ich würde aufgeschoben |
| 2. Person Singular |
commorareris commorarere
|
du würdest aufgeschoben |
| 3. Person Singular |
commoraretur
|
er/sie/es würde aufgeschoben |
| 1. Person Plural |
commoraremur
|
wir würden aufgeschoben |
| 2. Person Plural |
commoraremini
|
ihr würdet aufgeschoben |
| 3. Person Plural |
commorarentur
|
sie würden aufgeschoben |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commorabo
|
ich werde aufschieben |
| 2. Person Singular |
commorabis
|
du wirst aufschieben |
| 3. Person Singular |
commorabit
|
er/sie/es wird aufschieben |
| 1. Person Plural |
commorabimus
|
wir werden aufschieben |
| 2. Person Plural |
commorabitis
|
ihr werdet aufschieben |
| 3. Person Plural |
commorabunt
|
sie werden aufschieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commorabor
|
ich werde aufgeschoben werden |
| 2. Person Singular |
commoraberis commorabere
|
du wirst aufgeschoben werden |
| 3. Person Singular |
commorabitur
|
er/sie/es wird aufgeschoben werden |
| 1. Person Plural |
commorabimur
|
wir werden aufgeschoben werden |
| 2. Person Plural |
commorabimini
|
ihr werdet aufgeschoben werden |
| 3. Person Plural |
commorabuntur
|
sie werden aufgeschoben werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoravi
|
ich habe aufgeschoben |
| 2. Person Singular |
commoravisti
|
du hast aufgeschoben |
| 3. Person Singular |
commoravit
|
er/sie/es hat aufgeschoben |
| 1. Person Plural |
commoravimus
|
wir haben aufgeschoben |
| 2. Person Plural |
commoravistis
|
ihr habt aufgeschoben |
| 3. Person Plural |
commoraverunt commoravere
|
sie haben aufgeschoben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus sum
|
ich bin aufgeschoben worden |
| 2. Person Singular |
commoratus es
|
du bist aufgeschoben worden |
| 3. Person Singular |
commoratus est
|
er/sie/es ist aufgeschoben worden |
| 1. Person Plural |
commorati sumus
|
wir sind aufgeschoben worden |
| 2. Person Plural |
commorati estis
|
ihr seid aufgeschoben worden |
| 3. Person Plural |
commorati sunt
|
sie sind aufgeschoben worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoraverim
|
ich habe aufgeschoben |
| 2. Person Singular |
commoraveris
|
du habest aufgeschoben |
| 3. Person Singular |
commoraverit
|
er/sie/es habe aufgeschoben |
| 1. Person Plural |
commoraverimus
|
wir haben aufgeschoben |
| 2. Person Plural |
commoraveritis
|
ihr habet aufgeschoben |
| 3. Person Plural |
commoraverint
|
sie haben aufgeschoben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus sim
|
ich sei aufgeschoben worden |
| 2. Person Singular |
commoratus sis
|
du seiest aufgeschoben worden |
| 3. Person Singular |
commoratus sit
|
er/sie/es sei aufgeschoben worden |
| 1. Person Plural |
commorati simus
|
wir seien aufgeschoben worden |
| 2. Person Plural |
commorati sitis
|
ihr seiet aufgeschoben worden |
| 3. Person Plural |
commorati sint
|
sie seien aufgeschoben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoraveram
|
ich hatte aufgeschoben |
| 2. Person Singular |
commoraveras
|
du hattest aufgeschoben |
| 3. Person Singular |
commoraverat
|
er/sie/es hatte aufgeschoben |
| 1. Person Plural |
commoraveramus
|
wir hatten aufgeschoben |
| 2. Person Plural |
commoraveratis
|
ihr hattet aufgeschoben |
| 3. Person Plural |
commoraverant
|
sie hatten aufgeschoben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus eram
|
ich war aufgeschoben worden |
| 2. Person Singular |
commoratus eras
|
du warst aufgeschoben worden |
| 3. Person Singular |
commoratus erat
|
er/sie/es war aufgeschoben worden |
| 1. Person Plural |
commorati eramus
|
wir waren aufgeschoben worden |
| 2. Person Plural |
commorati eratis
|
ihr wart aufgeschoben worden |
| 3. Person Plural |
commorati erant
|
sie waren aufgeschoben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoravissem
|
ich hätte aufgeschoben |
| 2. Person Singular |
commoravisses
|
du hättest aufgeschoben |
| 3. Person Singular |
commoravisset
|
er/sie/es hätte aufgeschoben |
| 1. Person Plural |
commoravissemus
|
wir hätten aufgeschoben |
| 2. Person Plural |
commoravissetis
|
ihr hättet aufgeschoben |
| 3. Person Plural |
commoravissent
|
sie hätten aufgeschoben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus essem
|
ich wäre aufgeschoben worden |
| 2. Person Singular |
commoratus esses
|
du wärest aufgeschoben worden |
| 3. Person Singular |
commoratus esset
|
er/sie/es wäre aufgeschoben worden |
| 1. Person Plural |
commorati essemus
|
wir wären aufgeschoben worden |
| 2. Person Plural |
commorati essetis
|
ihr wäret aufgeschoben worden |
| 3. Person Plural |
commorati essent
|
sie wären aufgeschoben worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoravero
|
ich werde aufgeschoben haben |
| 2. Person Singular |
commoraveris
|
du wirst aufgeschoben haben |
| 3. Person Singular |
commoraverit
|
er/sie/es wird aufgeschoben haben |
| 1. Person Plural |
commoraverimus
|
wir werden aufgeschoben haben |
| 2. Person Plural |
commoraveritis
|
ihr werdet aufgeschoben haben |
| 3. Person Plural |
commoraverint
|
sie werden aufgeschoben haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus ero
|
ich werde aufgeschoben worden sein |
| 2. Person Singular |
commoratus eris
|
du wirst aufgeschoben worden sein |
| 3. Person Singular |
commoratus erit
|
er/sie/es wird aufgeschoben worden sein |
| 1. Person Plural |
commorati erimus
|
wir werden aufgeschoben worden sein |
| 2. Person Plural |
commorati eritis
|
ihr werdet aufgeschoben worden sein |
| 3. Person Plural |
commorati erunt
|
sie werden aufgeschoben worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commorare
|
aufschieben |
| Vorzeitigkeit |
commoravisse
|
aufgeschoben haben |
| Nachzeitigkeit |
commoraturum esse
|
aufschieben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commorari commorarier
|
aufgeschoben werden |
| Vorzeitigkeit |
commoratum esse
|
aufgeschoben worden sein |
| Nachzeitigkeit |
commoratum iri
|
künftig aufgeschoben werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commora
|
schiebe auf; schieb auf! |
| 2. Person Plural |
commorate
|
schiebt auf! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commorato
|
| 3. Person Singular |
commorato
|
| 2. Person Plural |
commoratote
|
| 3. Person Plural |
commoranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commorare
|
das Aufschieben |
| Genitiv |
commorandi
|
des Aufschiebens |
| Dativ |
commorando
|
dem Aufschieben |
| Akkusativ |
commorandum
|
das Aufschieben |
| Ablativ |
commorando
|
durch das Aufschieben |
| Vokativ |
commorande
|
Aufschieben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commorandus
|
commoranda
|
commorandum
|
| Genitiv |
commorandi
|
commorandae
|
commorandi
|
| Dativ |
commorando
|
commorandae
|
commorando
|
| Akkusativ |
commorandum
|
commorandam
|
commorandum
|
| Ablativ |
commorando
|
commoranda
|
commorando
|
| Vokativ |
commorande
|
commoranda
|
commorandum
|
Plural
| Nominativ |
commorandi
|
commorandae
|
commoranda
|
| Genitiv |
commorandorum
|
commorandarum
|
commorandorum
|
| Dativ |
commorandis
|
commorandis
|
commorandis
|
| Akkusativ |
commorandos
|
commorandas
|
commoranda
|
| Ablativ |
commorandis
|
commorandis
|
commorandis
|
| Vokativ |
commorandi
|
commorandae
|
commoranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commorans
|
commorans
|
commorans
|
| Genitiv |
commorantis
|
commorantis
|
commorantis
|
| Dativ |
commoranti
|
commoranti
|
commoranti
|
| Akkusativ |
commorantem
|
commorantem
|
commorans
|
| Ablativ |
commoranti commorante
|
commoranti commorante
|
commoranti commorante
|
| Vokativ |
commorans
|
commorans
|
commorans
|
Plural
| Nominativ |
commorantes
|
commorantes
|
commorantia
|
| Genitiv |
commorantium commorantum
|
commorantium commorantum
|
commorantium commorantum
|
| Dativ |
commorantibus
|
commorantibus
|
commorantibus
|
| Akkusativ |
commorantes
|
commorantes
|
commorantia
|
| Ablativ |
commorantibus
|
commorantibus
|
commorantibus
|
| Vokativ |
commorantes
|
commorantes
|
commorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commoratus
|
commorata
|
commoratum
|
| Genitiv |
commorati
|
commoratae
|
commorati
|
| Dativ |
commorato
|
commoratae
|
commorato
|
| Akkusativ |
commoratum
|
commoratam
|
commoratum
|
| Ablativ |
commorato
|
commorata
|
commorato
|
| Vokativ |
commorate
|
commorata
|
commoratum
|
Plural
| Nominativ |
commorati
|
commoratae
|
commorata
|
| Genitiv |
commoratorum
|
commoratarum
|
commoratorum
|
| Dativ |
commoratis
|
commoratis
|
commoratis
|
| Akkusativ |
commoratos
|
commoratas
|
commorata
|
| Ablativ |
commoratis
|
commoratis
|
commoratis
|
| Vokativ |
commorati
|
commoratae
|
commorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commoraturus
|
commoratura
|
commoraturum
|
| Genitiv |
commoraturi
|
commoraturae
|
commoraturi
|
| Dativ |
commoraturo
|
commoraturae
|
commoraturo
|
| Akkusativ |
commoraturum
|
commoraturam
|
commoraturum
|
| Ablativ |
commoraturo
|
commoratura
|
commoraturo
|
| Vokativ |
commorature
|
commoratura
|
commoraturum
|
Plural
| Nominativ |
commoraturi
|
commoraturae
|
commoratura
|
| Genitiv |
commoraturorum
|
commoraturarum
|
commoraturorum
|
| Dativ |
commoraturis
|
commoraturis
|
commoraturis
|
| Akkusativ |
commoraturos
|
commoraturas
|
commoratura
|
| Ablativ |
commoraturis
|
commoraturis
|
commoraturis
|
| Vokativ |
commoraturi
|
commoraturae
|
commoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commoratum
|
commoratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoro
|
ich bleibe |
| 2. Person Singular |
commoras
|
du bleibst |
| 3. Person Singular |
commorat
|
er/sie/es bleibt |
| 1. Person Plural |
commoramus
|
wir bleiben |
| 2. Person Plural |
commoratis
|
ihr bleibt |
| 3. Person Plural |
commorant
|
sie bleiben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoror
|
|
| 2. Person Singular |
commoraris commorare
|
|
| 3. Person Singular |
commoratur
|
|
| 1. Person Plural |
commoramur
|
|
| 2. Person Plural |
commoramini
|
|
| 3. Person Plural |
commorantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commorem
|
ich bleibe |
| 2. Person Singular |
commores
|
du bleibest |
| 3. Person Singular |
commoret
|
er/sie/es bleibe |
| 1. Person Plural |
commoremus
|
wir bleiben |
| 2. Person Plural |
commoretis
|
ihr bleibet |
| 3. Person Plural |
commorent
|
sie bleiben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commorer
|
|
| 2. Person Singular |
commoreris commorere
|
|
| 3. Person Singular |
commoretur
|
|
| 1. Person Plural |
commoremur
|
|
| 2. Person Plural |
commoremini
|
|
| 3. Person Plural |
commorentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commorabam
|
ich blieb |
| 2. Person Singular |
commorabas
|
du bliebst |
| 3. Person Singular |
commorabat
|
er/sie/es blieb |
| 1. Person Plural |
commorabamus
|
wir blieben |
| 2. Person Plural |
commorabatis
|
ihr bliebt |
| 3. Person Plural |
commorabant
|
sie blieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commorabar
|
|
| 2. Person Singular |
commorabaris commorabare
|
|
| 3. Person Singular |
commorabatur
|
|
| 1. Person Plural |
commorabamur
|
|
| 2. Person Plural |
commorabamini
|
|
| 3. Person Plural |
commorabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commorarem
|
ich bliebe |
| 2. Person Singular |
commorares
|
du bliebest |
| 3. Person Singular |
commoraret
|
er/sie/es bliebe |
| 1. Person Plural |
commoraremus
|
wir blieben |
| 2. Person Plural |
commoraretis
|
ihr bliebet |
| 3. Person Plural |
commorarent
|
sie blieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commorarer
|
|
| 2. Person Singular |
commorareris commorarere
|
|
| 3. Person Singular |
commoraretur
|
|
| 1. Person Plural |
commoraremur
|
|
| 2. Person Plural |
commoraremini
|
|
| 3. Person Plural |
commorarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commorabo
|
ich werde bleiben |
| 2. Person Singular |
commorabis
|
du wirst bleiben |
| 3. Person Singular |
commorabit
|
er/sie/es wird bleiben |
| 1. Person Plural |
commorabimus
|
wir werden bleiben |
| 2. Person Plural |
commorabitis
|
ihr werdet bleiben |
| 3. Person Plural |
commorabunt
|
sie werden bleiben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commorabor
|
|
| 2. Person Singular |
commoraberis commorabere
|
|
| 3. Person Singular |
commorabitur
|
|
| 1. Person Plural |
commorabimur
|
|
| 2. Person Plural |
commorabimini
|
|
| 3. Person Plural |
commorabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoravi
|
ich bin geblieben |
| 2. Person Singular |
commoravisti
|
du bist geblieben |
| 3. Person Singular |
commoravit
|
er/sie/es ist geblieben |
| 1. Person Plural |
commoravimus
|
wir sind geblieben |
| 2. Person Plural |
commoravistis
|
ihr seid geblieben |
| 3. Person Plural |
commoraverunt commoravere
|
sie sind geblieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
commoratus es
|
|
| 3. Person Singular |
commoratus est
|
|
| 1. Person Plural |
commorati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
commorati estis
|
|
| 3. Person Plural |
commorati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoraverim
|
ich sei geblieben |
| 2. Person Singular |
commoraveris
|
du seiest geblieben |
| 3. Person Singular |
commoraverit
|
er/sie/es sei geblieben |
| 1. Person Plural |
commoraverimus
|
wir seien geblieben |
| 2. Person Plural |
commoraveritis
|
ihr seiet geblieben |
| 3. Person Plural |
commoraverint
|
sie seien geblieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
commoratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
commoratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
commorati simus
|
|
| 2. Person Plural |
commorati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
commorati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoraveram
|
ich war geblieben |
| 2. Person Singular |
commoraveras
|
du warst geblieben |
| 3. Person Singular |
commoraverat
|
er/sie/es war geblieben |
| 1. Person Plural |
commoraveramus
|
wir waren geblieben |
| 2. Person Plural |
commoraveratis
|
ihr wart geblieben |
| 3. Person Plural |
commoraverant
|
sie waren geblieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
commoratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
commoratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
commorati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
commorati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
commorati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoravissem
|
ich wäre geblieben |
| 2. Person Singular |
commoravisses
|
du wärest geblieben |
| 3. Person Singular |
commoravisset
|
er/sie/es wäre geblieben |
| 1. Person Plural |
commoravissemus
|
wir wären geblieben |
| 2. Person Plural |
commoravissetis
|
ihr wäret geblieben |
| 3. Person Plural |
commoravissent
|
sie wären geblieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
commoratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
commoratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
commorati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
commorati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
commorati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoravero
|
ich werde geblieben sein |
| 2. Person Singular |
commoraveris
|
du wirst geblieben sein |
| 3. Person Singular |
commoraverit
|
er/sie/es wird geblieben sein |
| 1. Person Plural |
commoraverimus
|
wir werden geblieben sein |
| 2. Person Plural |
commoraveritis
|
ihr werdet geblieben sein |
| 3. Person Plural |
commoraverint
|
sie werden geblieben sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
commoratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
commoratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
commorati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
commorati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
commorati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commorare
|
bleiben |
| Vorzeitigkeit |
commoravisse
|
geblieben sein |
| Nachzeitigkeit |
commoraturum esse
|
bleiben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commorari commorarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
commoratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commoratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commora
|
bleibe; bleib! |
| 2. Person Plural |
commorate
|
bleibt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commorato
|
| 3. Person Singular |
commorato
|
| 2. Person Plural |
commoratote
|
| 3. Person Plural |
commoranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commorare
|
das Bleiben |
| Genitiv |
commorandi
|
des Bleibens |
| Dativ |
commorando
|
dem Bleiben |
| Akkusativ |
commorandum
|
das Bleiben |
| Ablativ |
commorando
|
durch das Bleiben |
| Vokativ |
commorande
|
Bleiben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commorandus
|
commoranda
|
commorandum
|
| Genitiv |
commorandi
|
commorandae
|
commorandi
|
| Dativ |
commorando
|
commorandae
|
commorando
|
| Akkusativ |
commorandum
|
commorandam
|
commorandum
|
| Ablativ |
commorando
|
commoranda
|
commorando
|
| Vokativ |
commorande
|
commoranda
|
commorandum
|
Plural
| Nominativ |
commorandi
|
commorandae
|
commoranda
|
| Genitiv |
commorandorum
|
commorandarum
|
commorandorum
|
| Dativ |
commorandis
|
commorandis
|
commorandis
|
| Akkusativ |
commorandos
|
commorandas
|
commoranda
|
| Ablativ |
commorandis
|
commorandis
|
commorandis
|
| Vokativ |
commorandi
|
commorandae
|
commoranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commorans
|
commorans
|
commorans
|
| Genitiv |
commorantis
|
commorantis
|
commorantis
|
| Dativ |
commoranti
|
commoranti
|
commoranti
|
| Akkusativ |
commorantem
|
commorantem
|
commorans
|
| Ablativ |
commoranti commorante
|
commoranti commorante
|
commoranti commorante
|
| Vokativ |
commorans
|
commorans
|
commorans
|
Plural
| Nominativ |
commorantes
|
commorantes
|
commorantia
|
| Genitiv |
commorantium commorantum
|
commorantium commorantum
|
commorantium commorantum
|
| Dativ |
commorantibus
|
commorantibus
|
commorantibus
|
| Akkusativ |
commorantes
|
commorantes
|
commorantia
|
| Ablativ |
commorantibus
|
commorantibus
|
commorantibus
|
| Vokativ |
commorantes
|
commorantes
|
commorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commoratus
|
commorata
|
commoratum
|
| Genitiv |
commorati
|
commoratae
|
commorati
|
| Dativ |
commorato
|
commoratae
|
commorato
|
| Akkusativ |
commoratum
|
commoratam
|
commoratum
|
| Ablativ |
commorato
|
commorata
|
commorato
|
| Vokativ |
commorate
|
commorata
|
commoratum
|
Plural
| Nominativ |
commorati
|
commoratae
|
commorata
|
| Genitiv |
commoratorum
|
commoratarum
|
commoratorum
|
| Dativ |
commoratis
|
commoratis
|
commoratis
|
| Akkusativ |
commoratos
|
commoratas
|
commorata
|
| Ablativ |
commoratis
|
commoratis
|
commoratis
|
| Vokativ |
commorati
|
commoratae
|
commorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commoraturus
|
commoratura
|
commoraturum
|
| Genitiv |
commoraturi
|
commoraturae
|
commoraturi
|
| Dativ |
commoraturo
|
commoraturae
|
commoraturo
|
| Akkusativ |
commoraturum
|
commoraturam
|
commoraturum
|
| Ablativ |
commoraturo
|
commoratura
|
commoraturo
|
| Vokativ |
commorature
|
commoratura
|
commoraturum
|
Plural
| Nominativ |
commoraturi
|
commoraturae
|
commoratura
|
| Genitiv |
commoraturorum
|
commoraturarum
|
commoraturorum
|
| Dativ |
commoraturis
|
commoraturis
|
commoraturis
|
| Akkusativ |
commoraturos
|
commoraturas
|
commoratura
|
| Ablativ |
commoraturis
|
commoraturis
|
commoraturis
|
| Vokativ |
commoraturi
|
commoraturae
|
commoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commoratum
|
commoratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoro
|
|
| 2. Person Singular |
commoras
|
|
| 3. Person Singular |
commorat
|
|
| 1. Person Plural |
commoramus
|
|
| 2. Person Plural |
commoratis
|
|
| 3. Person Plural |
commorant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoror
|
|
| 2. Person Singular |
commoraris commorare
|
|
| 3. Person Singular |
commoratur
|
|
| 1. Person Plural |
commoramur
|
|
| 2. Person Plural |
commoramini
|
|
| 3. Person Plural |
commorantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commorem
|
|
| 2. Person Singular |
commores
|
|
| 3. Person Singular |
commoret
|
|
| 1. Person Plural |
commoremus
|
|
| 2. Person Plural |
commoretis
|
|
| 3. Person Plural |
commorent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commorer
|
|
| 2. Person Singular |
commoreris commorere
|
|
| 3. Person Singular |
commoretur
|
|
| 1. Person Plural |
commoremur
|
|
| 2. Person Plural |
commoremini
|
|
| 3. Person Plural |
commorentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commorabam
|
|
| 2. Person Singular |
commorabas
|
|
| 3. Person Singular |
commorabat
|
|
| 1. Person Plural |
commorabamus
|
|
| 2. Person Plural |
commorabatis
|
|
| 3. Person Plural |
commorabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commorabar
|
|
| 2. Person Singular |
commorabaris commorabare
|
|
| 3. Person Singular |
commorabatur
|
|
| 1. Person Plural |
commorabamur
|
|
| 2. Person Plural |
commorabamini
|
|
| 3. Person Plural |
commorabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commorarem
|
|
| 2. Person Singular |
commorares
|
|
| 3. Person Singular |
commoraret
|
|
| 1. Person Plural |
commoraremus
|
|
| 2. Person Plural |
commoraretis
|
|
| 3. Person Plural |
commorarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commorarer
|
|
| 2. Person Singular |
commorareris commorarere
|
|
| 3. Person Singular |
commoraretur
|
|
| 1. Person Plural |
commoraremur
|
|
| 2. Person Plural |
commoraremini
|
|
| 3. Person Plural |
commorarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commorabo
|
|
| 2. Person Singular |
commorabis
|
|
| 3. Person Singular |
commorabit
|
|
| 1. Person Plural |
commorabimus
|
|
| 2. Person Plural |
commorabitis
|
|
| 3. Person Plural |
commorabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commorabor
|
|
| 2. Person Singular |
commoraberis commorabere
|
|
| 3. Person Singular |
commorabitur
|
|
| 1. Person Plural |
commorabimur
|
|
| 2. Person Plural |
commorabimini
|
|
| 3. Person Plural |
commorabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoravi
|
|
| 2. Person Singular |
commoravisti
|
|
| 3. Person Singular |
commoravit
|
|
| 1. Person Plural |
commoravimus
|
|
| 2. Person Plural |
commoravistis
|
|
| 3. Person Plural |
commoraverunt commoravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
commoratus es
|
|
| 3. Person Singular |
commoratus est
|
|
| 1. Person Plural |
commorati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
commorati estis
|
|
| 3. Person Plural |
commorati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoraverim
|
|
| 2. Person Singular |
commoraveris
|
|
| 3. Person Singular |
commoraverit
|
|
| 1. Person Plural |
commoraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
commoraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
commoraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
commoratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
commoratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
commorati simus
|
|
| 2. Person Plural |
commorati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
commorati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoraveram
|
|
| 2. Person Singular |
commoraveras
|
|
| 3. Person Singular |
commoraverat
|
|
| 1. Person Plural |
commoraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
commoraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
commoraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
commoratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
commoratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
commorati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
commorati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
commorati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoravissem
|
|
| 2. Person Singular |
commoravisses
|
|
| 3. Person Singular |
commoravisset
|
|
| 1. Person Plural |
commoravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
commoravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
commoravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
commoratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
commoratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
commorati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
commorati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
commorati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoravero
|
|
| 2. Person Singular |
commoraveris
|
|
| 3. Person Singular |
commoraverit
|
|
| 1. Person Plural |
commoraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
commoraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
commoraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
commoratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
commoratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
commorati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
commorati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
commorati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commorare
|
|
| Vorzeitigkeit |
commoravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commoraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commorari commorarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
commoratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commoratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commora
|
! |
| 2. Person Plural |
commorate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commorato
|
| 3. Person Singular |
commorato
|
| 2. Person Plural |
commoratote
|
| 3. Person Plural |
commoranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commorare
|
|
| Genitiv |
commorandi
|
|
| Dativ |
commorando
|
|
| Akkusativ |
commorandum
|
|
| Ablativ |
commorando
|
|
| Vokativ |
commorande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commorandus
|
commoranda
|
commorandum
|
| Genitiv |
commorandi
|
commorandae
|
commorandi
|
| Dativ |
commorando
|
commorandae
|
commorando
|
| Akkusativ |
commorandum
|
commorandam
|
commorandum
|
| Ablativ |
commorando
|
commoranda
|
commorando
|
| Vokativ |
commorande
|
commoranda
|
commorandum
|
Plural
| Nominativ |
commorandi
|
commorandae
|
commoranda
|
| Genitiv |
commorandorum
|
commorandarum
|
commorandorum
|
| Dativ |
commorandis
|
commorandis
|
commorandis
|
| Akkusativ |
commorandos
|
commorandas
|
commoranda
|
| Ablativ |
commorandis
|
commorandis
|
commorandis
|
| Vokativ |
commorandi
|
commorandae
|
commoranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commorans
|
commorans
|
commorans
|
| Genitiv |
commorantis
|
commorantis
|
commorantis
|
| Dativ |
commoranti
|
commoranti
|
commoranti
|
| Akkusativ |
commorantem
|
commorantem
|
commorans
|
| Ablativ |
commoranti commorante
|
commoranti commorante
|
commoranti commorante
|
| Vokativ |
commorans
|
commorans
|
commorans
|
Plural
| Nominativ |
commorantes
|
commorantes
|
commorantia
|
| Genitiv |
commorantium commorantum
|
commorantium commorantum
|
commorantium commorantum
|
| Dativ |
commorantibus
|
commorantibus
|
commorantibus
|
| Akkusativ |
commorantes
|
commorantes
|
commorantia
|
| Ablativ |
commorantibus
|
commorantibus
|
commorantibus
|
| Vokativ |
commorantes
|
commorantes
|
commorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commoratus
|
commorata
|
commoratum
|
| Genitiv |
commorati
|
commoratae
|
commorati
|
| Dativ |
commorato
|
commoratae
|
commorato
|
| Akkusativ |
commoratum
|
commoratam
|
commoratum
|
| Ablativ |
commorato
|
commorata
|
commorato
|
| Vokativ |
commorate
|
commorata
|
commoratum
|
Plural
| Nominativ |
commorati
|
commoratae
|
commorata
|
| Genitiv |
commoratorum
|
commoratarum
|
commoratorum
|
| Dativ |
commoratis
|
commoratis
|
commoratis
|
| Akkusativ |
commoratos
|
commoratas
|
commorata
|
| Ablativ |
commoratis
|
commoratis
|
commoratis
|
| Vokativ |
commorati
|
commoratae
|
commorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commoraturus
|
commoratura
|
commoraturum
|
| Genitiv |
commoraturi
|
commoraturae
|
commoraturi
|
| Dativ |
commoraturo
|
commoraturae
|
commoraturo
|
| Akkusativ |
commoraturum
|
commoraturam
|
commoraturum
|
| Ablativ |
commoraturo
|
commoratura
|
commoraturo
|
| Vokativ |
commorature
|
commoratura
|
commoraturum
|
Plural
| Nominativ |
commoraturi
|
commoraturae
|
commoratura
|
| Genitiv |
commoraturorum
|
commoraturarum
|
commoraturorum
|
| Dativ |
commoraturis
|
commoraturis
|
commoraturis
|
| Akkusativ |
commoraturos
|
commoraturas
|
commoratura
|
| Ablativ |
commoraturis
|
commoraturis
|
commoraturis
|
| Vokativ |
commoraturi
|
commoraturae
|
commoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commoratum
|
commoratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoro
|
ich verweile |
| 2. Person Singular |
commoras
|
du verweilst |
| 3. Person Singular |
commorat
|
er/sie/es verweilt |
| 1. Person Plural |
commoramus
|
wir verweilen |
| 2. Person Plural |
commoratis
|
ihr verweilt |
| 3. Person Plural |
commorant
|
sie verweilen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoror
|
|
| 2. Person Singular |
commoraris commorare
|
|
| 3. Person Singular |
commoratur
|
|
| 1. Person Plural |
commoramur
|
|
| 2. Person Plural |
commoramini
|
|
| 3. Person Plural |
commorantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commorem
|
ich verweile |
| 2. Person Singular |
commores
|
du verweilest |
| 3. Person Singular |
commoret
|
er/sie/es verweile |
| 1. Person Plural |
commoremus
|
wir verweilen |
| 2. Person Plural |
commoretis
|
ihr verweilet |
| 3. Person Plural |
commorent
|
sie verweilen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commorer
|
|
| 2. Person Singular |
commoreris commorere
|
|
| 3. Person Singular |
commoretur
|
|
| 1. Person Plural |
commoremur
|
|
| 2. Person Plural |
commoremini
|
|
| 3. Person Plural |
commorentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commorabam
|
ich verweilte |
| 2. Person Singular |
commorabas
|
du verweiltest |
| 3. Person Singular |
commorabat
|
er/sie/es verweilte |
| 1. Person Plural |
commorabamus
|
wir verweilten |
| 2. Person Plural |
commorabatis
|
ihr verweiltet |
| 3. Person Plural |
commorabant
|
sie verweilten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commorabar
|
|
| 2. Person Singular |
commorabaris commorabare
|
|
| 3. Person Singular |
commorabatur
|
|
| 1. Person Plural |
commorabamur
|
|
| 2. Person Plural |
commorabamini
|
|
| 3. Person Plural |
commorabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commorarem
|
ich verweilte |
| 2. Person Singular |
commorares
|
du verweiltest |
| 3. Person Singular |
commoraret
|
er/sie/es verweilte |
| 1. Person Plural |
commoraremus
|
wir verweilten |
| 2. Person Plural |
commoraretis
|
ihr verweiltet |
| 3. Person Plural |
commorarent
|
sie verweilten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commorarer
|
|
| 2. Person Singular |
commorareris commorarere
|
|
| 3. Person Singular |
commoraretur
|
|
| 1. Person Plural |
commoraremur
|
|
| 2. Person Plural |
commoraremini
|
|
| 3. Person Plural |
commorarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commorabo
|
ich werde verweilen |
| 2. Person Singular |
commorabis
|
du wirst verweilen |
| 3. Person Singular |
commorabit
|
er/sie/es wird verweilen |
| 1. Person Plural |
commorabimus
|
wir werden verweilen |
| 2. Person Plural |
commorabitis
|
ihr werdet verweilen |
| 3. Person Plural |
commorabunt
|
sie werden verweilen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commorabor
|
|
| 2. Person Singular |
commoraberis commorabere
|
|
| 3. Person Singular |
commorabitur
|
|
| 1. Person Plural |
commorabimur
|
|
| 2. Person Plural |
commorabimini
|
|
| 3. Person Plural |
commorabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoravi
|
ich habe verweilt |
| 2. Person Singular |
commoravisti
|
du hast verweilt |
| 3. Person Singular |
commoravit
|
er/sie/es hat verweilt |
| 1. Person Plural |
commoravimus
|
wir haben verweilt |
| 2. Person Plural |
commoravistis
|
ihr habt verweilt |
| 3. Person Plural |
commoraverunt commoravere
|
sie haben verweilt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
commoratus es
|
|
| 3. Person Singular |
commoratus est
|
|
| 1. Person Plural |
commorati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
commorati estis
|
|
| 3. Person Plural |
commorati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoraverim
|
ich habe verweilt |
| 2. Person Singular |
commoraveris
|
du habest verweilt |
| 3. Person Singular |
commoraverit
|
er/sie/es habe verweilt |
| 1. Person Plural |
commoraverimus
|
wir haben verweilt |
| 2. Person Plural |
commoraveritis
|
ihr habet verweilt |
| 3. Person Plural |
commoraverint
|
sie haben verweilt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
commoratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
commoratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
commorati simus
|
|
| 2. Person Plural |
commorati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
commorati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoraveram
|
ich hatte verweilt |
| 2. Person Singular |
commoraveras
|
du hattest verweilt |
| 3. Person Singular |
commoraverat
|
er/sie/es hatte verweilt |
| 1. Person Plural |
commoraveramus
|
wir hatten verweilt |
| 2. Person Plural |
commoraveratis
|
ihr hattet verweilt |
| 3. Person Plural |
commoraverant
|
sie hatten verweilt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
commoratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
commoratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
commorati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
commorati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
commorati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoravissem
|
ich hätte verweilt |
| 2. Person Singular |
commoravisses
|
du hättest verweilt |
| 3. Person Singular |
commoravisset
|
er/sie/es hätte verweilt |
| 1. Person Plural |
commoravissemus
|
wir hätten verweilt |
| 2. Person Plural |
commoravissetis
|
ihr hättet verweilt |
| 3. Person Plural |
commoravissent
|
sie hätten verweilt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
commoratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
commoratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
commorati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
commorati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
commorati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoravero
|
ich werde verweilt haben |
| 2. Person Singular |
commoraveris
|
du wirst verweilt haben |
| 3. Person Singular |
commoraverit
|
er/sie/es wird verweilt haben |
| 1. Person Plural |
commoraverimus
|
wir werden verweilt haben |
| 2. Person Plural |
commoraveritis
|
ihr werdet verweilt haben |
| 3. Person Plural |
commoraverint
|
sie werden verweilt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
commoratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
commoratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
commorati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
commorati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
commorati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commorare
|
verweilen |
| Vorzeitigkeit |
commoravisse
|
verweilt haben |
| Nachzeitigkeit |
commoraturum esse
|
verweilen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commorari commorarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
commoratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commoratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commora
|
verweile; verweil! |
| 2. Person Plural |
commorate
|
verweilt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commorato
|
| 3. Person Singular |
commorato
|
| 2. Person Plural |
commoratote
|
| 3. Person Plural |
commoranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commorare
|
das Verweilen |
| Genitiv |
commorandi
|
des Verweilens |
| Dativ |
commorando
|
dem Verweilen |
| Akkusativ |
commorandum
|
das Verweilen |
| Ablativ |
commorando
|
durch das Verweilen |
| Vokativ |
commorande
|
Verweilen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commorandus
|
commoranda
|
commorandum
|
| Genitiv |
commorandi
|
commorandae
|
commorandi
|
| Dativ |
commorando
|
commorandae
|
commorando
|
| Akkusativ |
commorandum
|
commorandam
|
commorandum
|
| Ablativ |
commorando
|
commoranda
|
commorando
|
| Vokativ |
commorande
|
commoranda
|
commorandum
|
Plural
| Nominativ |
commorandi
|
commorandae
|
commoranda
|
| Genitiv |
commorandorum
|
commorandarum
|
commorandorum
|
| Dativ |
commorandis
|
commorandis
|
commorandis
|
| Akkusativ |
commorandos
|
commorandas
|
commoranda
|
| Ablativ |
commorandis
|
commorandis
|
commorandis
|
| Vokativ |
commorandi
|
commorandae
|
commoranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commorans
|
commorans
|
commorans
|
| Genitiv |
commorantis
|
commorantis
|
commorantis
|
| Dativ |
commoranti
|
commoranti
|
commoranti
|
| Akkusativ |
commorantem
|
commorantem
|
commorans
|
| Ablativ |
commoranti commorante
|
commoranti commorante
|
commoranti commorante
|
| Vokativ |
commorans
|
commorans
|
commorans
|
Plural
| Nominativ |
commorantes
|
commorantes
|
commorantia
|
| Genitiv |
commorantium commorantum
|
commorantium commorantum
|
commorantium commorantum
|
| Dativ |
commorantibus
|
commorantibus
|
commorantibus
|
| Akkusativ |
commorantes
|
commorantes
|
commorantia
|
| Ablativ |
commorantibus
|
commorantibus
|
commorantibus
|
| Vokativ |
commorantes
|
commorantes
|
commorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commoratus
|
commorata
|
commoratum
|
| Genitiv |
commorati
|
commoratae
|
commorati
|
| Dativ |
commorato
|
commoratae
|
commorato
|
| Akkusativ |
commoratum
|
commoratam
|
commoratum
|
| Ablativ |
commorato
|
commorata
|
commorato
|
| Vokativ |
commorate
|
commorata
|
commoratum
|
Plural
| Nominativ |
commorati
|
commoratae
|
commorata
|
| Genitiv |
commoratorum
|
commoratarum
|
commoratorum
|
| Dativ |
commoratis
|
commoratis
|
commoratis
|
| Akkusativ |
commoratos
|
commoratas
|
commorata
|
| Ablativ |
commoratis
|
commoratis
|
commoratis
|
| Vokativ |
commorati
|
commoratae
|
commorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commoraturus
|
commoratura
|
commoraturum
|
| Genitiv |
commoraturi
|
commoraturae
|
commoraturi
|
| Dativ |
commoraturo
|
commoraturae
|
commoraturo
|
| Akkusativ |
commoraturum
|
commoraturam
|
commoraturum
|
| Ablativ |
commoraturo
|
commoratura
|
commoraturo
|
| Vokativ |
commorature
|
commoratura
|
commoraturum
|
Plural
| Nominativ |
commoraturi
|
commoraturae
|
commoratura
|
| Genitiv |
commoraturorum
|
commoraturarum
|
commoraturorum
|
| Dativ |
commoraturis
|
commoraturis
|
commoraturis
|
| Akkusativ |
commoraturos
|
commoraturas
|
commoratura
|
| Ablativ |
commoraturis
|
commoraturis
|
commoraturis
|
| Vokativ |
commoraturi
|
commoraturae
|
commoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commoratum
|
commoratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoro
|
ich zögere |
| 2. Person Singular |
commoras
|
du zögerst |
| 3. Person Singular |
commorat
|
er/sie/es zögert |
| 1. Person Plural |
commoramus
|
wir zögern |
| 2. Person Plural |
commoratis
|
ihr zögert |
| 3. Person Plural |
commorant
|
sie zögern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoror
|
|
| 2. Person Singular |
commoraris commorare
|
|
| 3. Person Singular |
commoratur
|
|
| 1. Person Plural |
commoramur
|
|
| 2. Person Plural |
commoramini
|
|
| 3. Person Plural |
commorantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commorem
|
ich zögere |
| 2. Person Singular |
commores
|
du zögerst |
| 3. Person Singular |
commoret
|
er/sie/es zögere |
| 1. Person Plural |
commoremus
|
wir zögern |
| 2. Person Plural |
commoretis
|
ihr zögert |
| 3. Person Plural |
commorent
|
sie zögern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commorer
|
|
| 2. Person Singular |
commoreris commorere
|
|
| 3. Person Singular |
commoretur
|
|
| 1. Person Plural |
commoremur
|
|
| 2. Person Plural |
commoremini
|
|
| 3. Person Plural |
commorentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commorabam
|
ich zögerte |
| 2. Person Singular |
commorabas
|
du zögertest |
| 3. Person Singular |
commorabat
|
er/sie/es zögerte |
| 1. Person Plural |
commorabamus
|
wir zögerten |
| 2. Person Plural |
commorabatis
|
ihr zögertet |
| 3. Person Plural |
commorabant
|
sie zögerten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commorabar
|
|
| 2. Person Singular |
commorabaris commorabare
|
|
| 3. Person Singular |
commorabatur
|
|
| 1. Person Plural |
commorabamur
|
|
| 2. Person Plural |
commorabamini
|
|
| 3. Person Plural |
commorabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commorarem
|
ich zögerte |
| 2. Person Singular |
commorares
|
du zögertest |
| 3. Person Singular |
commoraret
|
er/sie/es zögerte |
| 1. Person Plural |
commoraremus
|
wir zögerten |
| 2. Person Plural |
commoraretis
|
ihr zögertet |
| 3. Person Plural |
commorarent
|
sie zögerten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commorarer
|
|
| 2. Person Singular |
commorareris commorarere
|
|
| 3. Person Singular |
commoraretur
|
|
| 1. Person Plural |
commoraremur
|
|
| 2. Person Plural |
commoraremini
|
|
| 3. Person Plural |
commorarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commorabo
|
ich werde zögern |
| 2. Person Singular |
commorabis
|
du wirst zögern |
| 3. Person Singular |
commorabit
|
er/sie/es wird zögern |
| 1. Person Plural |
commorabimus
|
wir werden zögern |
| 2. Person Plural |
commorabitis
|
ihr werdet zögern |
| 3. Person Plural |
commorabunt
|
sie werden zögern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commorabor
|
|
| 2. Person Singular |
commoraberis commorabere
|
|
| 3. Person Singular |
commorabitur
|
|
| 1. Person Plural |
commorabimur
|
|
| 2. Person Plural |
commorabimini
|
|
| 3. Person Plural |
commorabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoravi
|
ich habe gezögert |
| 2. Person Singular |
commoravisti
|
du hast gezögert |
| 3. Person Singular |
commoravit
|
er/sie/es hat gezögert |
| 1. Person Plural |
commoravimus
|
wir haben gezögert |
| 2. Person Plural |
commoravistis
|
ihr habt gezögert |
| 3. Person Plural |
commoraverunt commoravere
|
sie haben gezögert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
commoratus es
|
|
| 3. Person Singular |
commoratus est
|
|
| 1. Person Plural |
commorati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
commorati estis
|
|
| 3. Person Plural |
commorati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoraverim
|
ich habe gezögert |
| 2. Person Singular |
commoraveris
|
du habest gezögert |
| 3. Person Singular |
commoraverit
|
er/sie/es habe gezögert |
| 1. Person Plural |
commoraverimus
|
wir haben gezögert |
| 2. Person Plural |
commoraveritis
|
ihr habet gezögert |
| 3. Person Plural |
commoraverint
|
sie haben gezögert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
commoratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
commoratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
commorati simus
|
|
| 2. Person Plural |
commorati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
commorati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoraveram
|
ich hatte gezögert |
| 2. Person Singular |
commoraveras
|
du hattest gezögert |
| 3. Person Singular |
commoraverat
|
er/sie/es hatte gezögert |
| 1. Person Plural |
commoraveramus
|
wir hatten gezögert |
| 2. Person Plural |
commoraveratis
|
ihr hattet gezögert |
| 3. Person Plural |
commoraverant
|
sie hatten gezögert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
commoratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
commoratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
commorati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
commorati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
commorati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoravissem
|
ich hätte gezögert |
| 2. Person Singular |
commoravisses
|
du hättest gezögert |
| 3. Person Singular |
commoravisset
|
er/sie/es hätte gezögert |
| 1. Person Plural |
commoravissemus
|
wir hätten gezögert |
| 2. Person Plural |
commoravissetis
|
ihr hättet gezögert |
| 3. Person Plural |
commoravissent
|
sie hätten gezögert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
commoratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
commoratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
commorati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
commorati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
commorati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
commoravero
|
ich werde gezögert haben |
| 2. Person Singular |
commoraveris
|
du wirst gezögert haben |
| 3. Person Singular |
commoraverit
|
er/sie/es wird gezögert haben |
| 1. Person Plural |
commoraverimus
|
wir werden gezögert haben |
| 2. Person Plural |
commoraveritis
|
ihr werdet gezögert haben |
| 3. Person Plural |
commoraverint
|
sie werden gezögert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
commoratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
commoratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
commoratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
commorati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
commorati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
commorati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commorare
|
zögern |
| Vorzeitigkeit |
commoravisse
|
gezögert haben |
| Nachzeitigkeit |
commoraturum esse
|
zögern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
commorari commorarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
commoratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
commoratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
commora
|
zögere! |
| 2. Person Plural |
commorate
|
zögert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
commorato
|
| 3. Person Singular |
commorato
|
| 2. Person Plural |
commoratote
|
| 3. Person Plural |
commoranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
commorare
|
das Zögern |
| Genitiv |
commorandi
|
des Zögernes |
| Dativ |
commorando
|
dem Zögern |
| Akkusativ |
commorandum
|
das Zögern |
| Ablativ |
commorando
|
durch das Zögern |
| Vokativ |
commorande
|
Zögern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commorandus
|
commoranda
|
commorandum
|
| Genitiv |
commorandi
|
commorandae
|
commorandi
|
| Dativ |
commorando
|
commorandae
|
commorando
|
| Akkusativ |
commorandum
|
commorandam
|
commorandum
|
| Ablativ |
commorando
|
commoranda
|
commorando
|
| Vokativ |
commorande
|
commoranda
|
commorandum
|
Plural
| Nominativ |
commorandi
|
commorandae
|
commoranda
|
| Genitiv |
commorandorum
|
commorandarum
|
commorandorum
|
| Dativ |
commorandis
|
commorandis
|
commorandis
|
| Akkusativ |
commorandos
|
commorandas
|
commoranda
|
| Ablativ |
commorandis
|
commorandis
|
commorandis
|
| Vokativ |
commorandi
|
commorandae
|
commoranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commorans
|
commorans
|
commorans
|
| Genitiv |
commorantis
|
commorantis
|
commorantis
|
| Dativ |
commoranti
|
commoranti
|
commoranti
|
| Akkusativ |
commorantem
|
commorantem
|
commorans
|
| Ablativ |
commoranti commorante
|
commoranti commorante
|
commoranti commorante
|
| Vokativ |
commorans
|
commorans
|
commorans
|
Plural
| Nominativ |
commorantes
|
commorantes
|
commorantia
|
| Genitiv |
commorantium commorantum
|
commorantium commorantum
|
commorantium commorantum
|
| Dativ |
commorantibus
|
commorantibus
|
commorantibus
|
| Akkusativ |
commorantes
|
commorantes
|
commorantia
|
| Ablativ |
commorantibus
|
commorantibus
|
commorantibus
|
| Vokativ |
commorantes
|
commorantes
|
commorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commoratus
|
commorata
|
commoratum
|
| Genitiv |
commorati
|
commoratae
|
commorati
|
| Dativ |
commorato
|
commoratae
|
commorato
|
| Akkusativ |
commoratum
|
commoratam
|
commoratum
|
| Ablativ |
commorato
|
commorata
|
commorato
|
| Vokativ |
commorate
|
commorata
|
commoratum
|
Plural
| Nominativ |
commorati
|
commoratae
|
commorata
|
| Genitiv |
commoratorum
|
commoratarum
|
commoratorum
|
| Dativ |
commoratis
|
commoratis
|
commoratis
|
| Akkusativ |
commoratos
|
commoratas
|
commorata
|
| Ablativ |
commoratis
|
commoratis
|
commoratis
|
| Vokativ |
commorati
|
commoratae
|
commorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
commoraturus
|
commoratura
|
commoraturum
|
| Genitiv |
commoraturi
|
commoraturae
|
commoraturi
|
| Dativ |
commoraturo
|
commoraturae
|
commoraturo
|
| Akkusativ |
commoraturum
|
commoraturam
|
commoraturum
|
| Ablativ |
commoraturo
|
commoratura
|
commoraturo
|
| Vokativ |
commorature
|
commoratura
|
commoraturum
|
Plural
| Nominativ |
commoraturi
|
commoraturae
|
commoratura
|
| Genitiv |
commoraturorum
|
commoraturarum
|
commoraturorum
|
| Dativ |
commoraturis
|
commoraturis
|
commoraturis
|
| Akkusativ |
commoraturos
|
commoraturas
|
commoratura
|
| Ablativ |
commoraturis
|
commoraturis
|
commoraturis
|
| Vokativ |
commoraturi
|
commoraturae
|
commoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
commoratum
|
commoratu
|