Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von communicatus (Nomen) entspricht Ihr Suchwort communicatus auch noch Formen von: communicare (Verb im Partizip) | communicari (Verb im Partizip)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Geschlecht | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|---|
| communicatus | Nomen | Maskulinum | U-Deklination | Grundform | Gemeinschaft Teilhaben Austausch |
| communicatus | Nomen | Maskulinum | U-Deklination | Nominativ Singular von communicatus | die Gemeinschaft |
| communicatus | Nomen | Maskulinum | U-Deklination | Vokativ Singular von communicatus | Gemeinschaft! |
| communicatus | Nomen | Maskulinum | U-Deklination | Genitiv Singular von communicatus | der Gemeinschaft |
| communicatus | Nomen | Maskulinum | U-Deklination | Nominativ Plural von communicatus | die Gemeinschaften |
| communicatus | Nomen | Maskulinum | U-Deklination | Vokativ Plural von communicatus | Gemeinschaften! |
| communicatus | Nomen | Maskulinum | U-Deklination | Akkusativ Plural von communicatus | die Gemeinschaften |
Aufstellung aller Formen
Singular
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | communicatus |
die Gemeinschaft |
| Genitiv | communicatus communicatos communicati |
der Gemeinschaft |
| Dativ | communicatui communicatu |
der Gemeinschaft |
| Akkusativ | communicatum |
die Gemeinschaft |
| Ablativ | communicatu |
durch die Gemeinschaft |
| Vokativ | communicatus |
Gemeinschaft! |
| Lokativ | existiert nicht | Gemeinschaft als Ortsangabe |
Plural
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | communicatus communicatuus |
die Gemeinschaften |
| Genitiv | communicatuum communicatum |
der Gemeinschaften |
| Dativ | communicatibus communicatubus |
den Gemeinschaften |
| Akkusativ | communicatus communicatuus |
die Gemeinschaften |
| Ablativ | communicatibus communicatubus |
mit den Gemeinschaften |
| Vokativ | communicatus communicatuus |
Gemeinschaften! |
| Lokativ | existiert nicht | Gemeinschaften als Ortsangabe |
Singular
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | communicatus |
das Teilhaben |
| Genitiv | communicatus communicatos communicati |
des Teilhabens |
| Dativ | communicatui communicatu |
dem Teilhaben |
| Akkusativ | communicatum |
das Teilhaben |
| Ablativ | communicatu |
durch das Teilhaben |
| Vokativ | communicatus |
Teilhaben! |
| Lokativ | existiert nicht | Teilhaben als Ortsangabe |
Plural
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | communicatus communicatuus |
kein Plural |
| Genitiv | communicatuum communicatum |
kein Plural |
| Dativ | communicatibus communicatubus |
kein Plural |
| Akkusativ | communicatus communicatuus |
kein Plural |
| Ablativ | communicatibus communicatubus |
kein Plural |
| Vokativ | communicatus communicatuus |
kein Plural |
| Lokativ | existiert nicht | kein Plural |
Singular
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | communicatus |
der Austausch |
| Genitiv | communicatus communicatos communicati |
des Austausches |
| Dativ | communicatui communicatu |
dem Austausch |
| Akkusativ | communicatum |
den Austausch |
| Ablativ | communicatu |
mit dem Austausch |
| Vokativ | communicatus |
Austausch! |
| Lokativ | existiert nicht | Austausch als Ortsangabe |
Plural
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | communicatus communicatuus |
die Austausche |
| Genitiv | communicatuum communicatum |
der Austausche |
| Dativ | communicatibus communicatubus |
den Austauschen |
| Akkusativ | communicatus communicatuus |
die Austausche |
| Ablativ | communicatibus communicatubus |
mit den Austauschen |
| Vokativ | communicatus communicatuus |
Austausche! |
| Lokativ | existiert nicht | Austausche als Ortsangabe |