Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von communire (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort communitas auch noch Formen von: communitas (Nomen)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| communire | Verb | I-Konjugation | Infinitiv | beschanzen sicher stellen stark befestigen, verschanzen, verbarrikadieren stärken, sichern, verstärken verschanzen verwahren befestigen |
| communitas | Verb im Partizip | I-Konjugation | Akkusativ Feminin Plural Partizip Perfekt Passiv | Partizip von beschanzen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communio |
ich beschanze |
| 2. Person Singular | communis |
du beschanzt |
| 3. Person Singular | communit |
er/sie/es beschanzt |
| 1. Person Plural | communimus |
wir beschanzen |
| 2. Person Plural | communitis |
ihr beschanzt |
| 3. Person Plural | communiunt |
sie beschanzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communior |
ich werde beschanzt |
| 2. Person Singular | communiris communire |
du wirst beschanzt |
| 3. Person Singular | communitur |
er/sie/es wird beschanzt |
| 1. Person Plural | communimur |
wir werden beschanzt |
| 2. Person Plural | communimini |
ihr werdet beschanzt |
| 3. Person Plural | communiuntur |
sie werden beschanzt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiam |
ich beschanze |
| 2. Person Singular | communias |
du beschanzest |
| 3. Person Singular | communiat |
er/sie/es beschanze |
| 1. Person Plural | communiamus |
wir beschanzen |
| 2. Person Plural | communiatis |
ihr beschanzet |
| 3. Person Plural | communiant |
sie beschanzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communiar |
ich werde beschanzt |
| 2. Person Singular | communiaris communiare |
du werdest beschanzt |
| 3. Person Singular | communiatur |
er/sie/es werde beschanzt |
| 1. Person Plural | communiamur |
wir werden beschanzt |
| 2. Person Plural | communiamini |
ihr werdet beschanzt |
| 3. Person Plural | communiantur |
sie werden beschanzt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiebam communbam |
ich beschanzte |
| 2. Person Singular | communiebas communbas |
du beschanztest |
| 3. Person Singular | communiebat communbat |
er/sie/es beschanzte |
| 1. Person Plural | communiebamus communbamus |
wir beschanzten |
| 2. Person Plural | communiebatis communbatis |
ihr beschanztet |
| 3. Person Plural | communiebant communbant |
sie beschanzten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communiebar |
ich wurde beschanzt |
| 2. Person Singular | communiebaris communiebare |
du wurdest beschanzt |
| 3. Person Singular | communiebatur |
er/sie/es wurde beschanzt |
| 1. Person Plural | communiebamur |
wir wurden beschanzt |
| 2. Person Plural | communiebamini |
ihr wurdet beschanzt |
| 3. Person Plural | communiebantur |
sie wurden beschanzt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communirem |
ich beschanzte |
| 2. Person Singular | communires |
du beschanztest |
| 3. Person Singular | communiret |
er/sie/es beschanzte |
| 1. Person Plural | communiremus |
wir beschanzten |
| 2. Person Plural | communiretis |
ihr beschanztet |
| 3. Person Plural | communirent |
sie beschanzten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communirer |
ich würde beschanzt |
| 2. Person Singular | communireris communirere |
du würdest beschanzt |
| 3. Person Singular | communiretur |
er/sie/es würde beschanzt |
| 1. Person Plural | communiremur |
wir würden beschanzt |
| 2. Person Plural | communiremini |
ihr würdet beschanzt |
| 3. Person Plural | communirentur |
sie würden beschanzt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiam communibo |
ich werde beschanzen |
| 2. Person Singular | communies communibis |
du wirst beschanzen |
| 3. Person Singular | communiet communibit |
er/sie/es wird beschanzen |
| 1. Person Plural | communiemus communibimus |
wir werden beschanzen |
| 2. Person Plural | communietis communibitis |
ihr werdet beschanzen |
| 3. Person Plural | communient communibunt |
sie werden beschanzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communiar communibor |
ich werde beschanzt werden |
| 2. Person Singular | communieris communiere communiberis |
du wirst beschanzt werden |
| 3. Person Singular | communietur communiberit |
er/sie/es wird beschanzt werden |
| 1. Person Plural | communiemur communibimur |
wir werden beschanzt werden |
| 2. Person Plural | communiemini communibimini |
ihr werdet beschanzt werden |
| 3. Person Plural | communientur communibuntur |
sie werden beschanzt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communivi |
ich habe beschanzt |
| 2. Person Singular | communivisti |
du hast beschanzt |
| 3. Person Singular | communivit |
er/sie/es hat beschanzt |
| 1. Person Plural | communivimus |
wir haben beschanzt |
| 2. Person Plural | communivistis |
ihr habt beschanzt |
| 3. Person Plural | communiverunt communivere |
sie haben beschanzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus sum |
ich bin beschanzt worden |
| 2. Person Singular | communitus es |
du bist beschanzt worden |
| 3. Person Singular | communitus est |
er/sie/es ist beschanzt worden |
| 1. Person Plural | communiti sumus |
wir sind beschanzt worden |
| 2. Person Plural | communiti estis |
ihr seid beschanzt worden |
| 3. Person Plural | communiti sunt |
sie sind beschanzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiverim |
ich habe beschanzt |
| 2. Person Singular | communiveris |
du habest beschanzt |
| 3. Person Singular | communiverit |
er/sie/es habe beschanzt |
| 1. Person Plural | communiverimus |
wir haben beschanzt |
| 2. Person Plural | communiveritis |
ihr habet beschanzt |
| 3. Person Plural | communiverint |
sie haben beschanzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus sim |
ich sei beschanzt worden |
| 2. Person Singular | communitus sis |
du seiest beschanzt worden |
| 3. Person Singular | communitus sit |
er/sie/es sei beschanzt worden |
| 1. Person Plural | communiti simus |
wir seien beschanzt worden |
| 2. Person Plural | communiti sitis |
ihr seiet beschanzt worden |
| 3. Person Plural | communiti sint |
sie seien beschanzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiveram |
ich hatte beschanzt |
| 2. Person Singular | communiveras |
du hattest beschanzt |
| 3. Person Singular | communiverat |
er/sie/es hatte beschanzt |
| 1. Person Plural | communiveramus |
wir hatten beschanzt |
| 2. Person Plural | communiveratis |
ihr hattet beschanzt |
| 3. Person Plural | communiverant |
sie hatten beschanzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus eram |
ich war beschanzt worden |
| 2. Person Singular | communitus eras |
du warst beschanzt worden |
| 3. Person Singular | communitus erat |
er/sie/es war beschanzt worden |
| 1. Person Plural | communiti eramus |
wir waren beschanzt worden |
| 2. Person Plural | communiti eratis |
ihr wart beschanzt worden |
| 3. Person Plural | communiti erant |
sie waren beschanzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communivissem |
ich hätte beschanzt |
| 2. Person Singular | communivisses |
du hättest beschanzt |
| 3. Person Singular | communivisset |
er/sie/es hätte beschanzt |
| 1. Person Plural | communivissemus |
wir hätten beschanzt |
| 2. Person Plural | communivissetis |
ihr hättet beschanzt |
| 3. Person Plural | communivissent |
sie hätten beschanzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus essem |
ich wäre beschanzt worden |
| 2. Person Singular | communitus esses |
du wärest beschanzt worden |
| 3. Person Singular | communitus esset |
er/sie/es wäre beschanzt worden |
| 1. Person Plural | communiti essemus |
wir wären beschanzt worden |
| 2. Person Plural | communiti essetis |
ihr wäret beschanzt worden |
| 3. Person Plural | communiti essent |
sie wären beschanzt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communivero |
ich werde beschanzt haben |
| 2. Person Singular | communiveris |
du wirst beschanzt haben |
| 3. Person Singular | communiverit |
er/sie/es wird beschanzt haben |
| 1. Person Plural | communiverimus |
wir werden beschanzt haben |
| 2. Person Plural | communiveritis |
ihr werdet beschanzt haben |
| 3. Person Plural | communiverint |
sie werden beschanzt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus ero |
ich werde beschanzt worden sein |
| 2. Person Singular | communitus eris |
du wirst beschanzt worden sein |
| 3. Person Singular | communitus erit |
er/sie/es wird beschanzt worden sein |
| 1. Person Plural | communiti erimus |
wir werden beschanzt worden sein |
| 2. Person Plural | communiti eritis |
ihr werdet beschanzt worden sein |
| 3. Person Plural | communiti erunt |
sie werden beschanzt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | communire |
beschanzen |
| Vorzeitigkeit | communivisse |
beschanzt haben |
| Nachzeitigkeit | communiturum esse |
beschanzen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | communiri communirier |
beschanzt werden |
| Vorzeitigkeit | communitum esse |
beschanzt worden sein |
| Nachzeitigkeit | communitum iri |
künftig beschanzt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | communi |
beschanze; beschanz! |
| 2. Person Plural | communite |
beschanzt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | communito |
| 3. Person Singular | communito |
| 2. Person Plural | communitote |
| 3. Person Plural | communiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | communire |
das Beschanzen |
| Genitiv | communiendi communiundi |
des Beschanzens |
| Dativ | communiendo communiundo |
dem Beschanzen |
| Akkusativ | communiendum communiundum |
das Beschanzen |
| Ablativ | communiendo communiundo |
durch das Beschanzen |
| Vokativ | communiende communiunde |
Beschanzen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | communiendus communiundus |
communienda communiunda |
communiendum communiundum |
| Genitiv | communiendi communiundi |
communiendae communiundae |
communiendi communiundi |
| Dativ | communiendo communiundo |
communiendae communiundae |
communiendo communiundo |
| Akkusativ | communiendum communiundum |
communiendam communiundam |
communiendum communiundum |
| Ablativ | communiendo communiundo |
communienda communiunda |
communiendo communiundo |
| Vokativ | communiende communiunde |
communienda communiunda |
communiendum communiundum |
Plural
| Nominativ | communiendi communiundi |
communiendae communiundae |
communienda communiunda |
| Genitiv | communiendorum communiundorum |
communiendarum communiundarum |
communiendorum communiundorum |
| Dativ | communiendis communiundis |
communiendis communiundis |
communiendis communiundis |
| Akkusativ | communiendos communiundos |
communiendas communiundas |
communienda communiunda |
| Ablativ | communiendis communiundis |
communiendis communiundis |
communiendis communiundis |
| Vokativ | communiendi communiundi |
communiendae communiundae |
communienda communiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | communiens |
communiens |
communiens |
| Genitiv | communientis |
communientis |
communientis |
| Dativ | communienti |
communienti |
communienti |
| Akkusativ | communientem |
communientem |
communiens |
| Ablativ | communienti communiente |
communienti communiente |
communienti communiente |
| Vokativ | communiens |
communiens |
communiens |
Plural
| Nominativ | communientes |
communientes |
communientia |
| Genitiv | communientium communientum |
communientium communientum |
communientium communientum |
| Dativ | communientibus |
communientibus |
communientibus |
| Akkusativ | communientes |
communientes |
communientia |
| Ablativ | communientibus |
communientibus |
communientibus |
| Vokativ | communientes |
communientes |
communientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | communitus |
communita |
communitum |
| Genitiv | communiti |
communitae |
communiti |
| Dativ | communito |
communitae |
communito |
| Akkusativ | communitum |
communitam |
communitum |
| Ablativ | communito |
communita |
communito |
| Vokativ | communite |
communita |
communitum |
Plural
| Nominativ | communiti |
communitae |
communita |
| Genitiv | communitorum |
communitarum |
communitorum |
| Dativ | communitis |
communitis |
communitis |
| Akkusativ | communitos |
communitas |
communita |
| Ablativ | communitis |
communitis |
communitis |
| Vokativ | communiti |
communitae |
communita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | communiturus |
communitura |
communiturum |
| Genitiv | communituri |
communiturae |
communituri |
| Dativ | communituro |
communiturae |
communituro |
| Akkusativ | communiturum |
communituram |
communiturum |
| Ablativ | communituro |
communitura |
communituro |
| Vokativ | communiture |
communitura |
communiturum |
Plural
| Nominativ | communituri |
communiturae |
communitura |
| Genitiv | communiturorum |
communiturarum |
communiturorum |
| Dativ | communituris |
communituris |
communituris |
| Akkusativ | communituros |
communituras |
communitura |
| Ablativ | communituris |
communituris |
communituris |
| Vokativ | communituri |
communiturae |
communitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| communitum |
communitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communio |
|
| 2. Person Singular | communis |
|
| 3. Person Singular | communit |
|
| 1. Person Plural | communimus |
|
| 2. Person Plural | communitis |
|
| 3. Person Plural | communiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communior |
|
| 2. Person Singular | communiris communire |
|
| 3. Person Singular | communitur |
|
| 1. Person Plural | communimur |
|
| 2. Person Plural | communimini |
|
| 3. Person Plural | communiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiam |
|
| 2. Person Singular | communias |
|
| 3. Person Singular | communiat |
|
| 1. Person Plural | communiamus |
|
| 2. Person Plural | communiatis |
|
| 3. Person Plural | communiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communiar |
|
| 2. Person Singular | communiaris communiare |
|
| 3. Person Singular | communiatur |
|
| 1. Person Plural | communiamur |
|
| 2. Person Plural | communiamini |
|
| 3. Person Plural | communiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiebam communbam |
|
| 2. Person Singular | communiebas communbas |
|
| 3. Person Singular | communiebat communbat |
|
| 1. Person Plural | communiebamus communbamus |
|
| 2. Person Plural | communiebatis communbatis |
|
| 3. Person Plural | communiebant communbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communiebar |
|
| 2. Person Singular | communiebaris communiebare |
|
| 3. Person Singular | communiebatur |
|
| 1. Person Plural | communiebamur |
|
| 2. Person Plural | communiebamini |
|
| 3. Person Plural | communiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communirem |
|
| 2. Person Singular | communires |
|
| 3. Person Singular | communiret |
|
| 1. Person Plural | communiremus |
|
| 2. Person Plural | communiretis |
|
| 3. Person Plural | communirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communirer |
|
| 2. Person Singular | communireris communirere |
|
| 3. Person Singular | communiretur |
|
| 1. Person Plural | communiremur |
|
| 2. Person Plural | communiremini |
|
| 3. Person Plural | communirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiam communibo |
|
| 2. Person Singular | communies communibis |
|
| 3. Person Singular | communiet communibit |
|
| 1. Person Plural | communiemus communibimus |
|
| 2. Person Plural | communietis communibitis |
|
| 3. Person Plural | communient communibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communiar communibor |
|
| 2. Person Singular | communieris communiere communiberis |
|
| 3. Person Singular | communietur communiberit |
|
| 1. Person Plural | communiemur communibimur |
|
| 2. Person Plural | communiemini communibimini |
|
| 3. Person Plural | communientur communibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communivi |
|
| 2. Person Singular | communivisti |
|
| 3. Person Singular | communivit |
|
| 1. Person Plural | communivimus |
|
| 2. Person Plural | communivistis |
|
| 3. Person Plural | communiverunt communivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus sum |
|
| 2. Person Singular | communitus es |
|
| 3. Person Singular | communitus est |
|
| 1. Person Plural | communiti sumus |
|
| 2. Person Plural | communiti estis |
|
| 3. Person Plural | communiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiverim |
|
| 2. Person Singular | communiveris |
|
| 3. Person Singular | communiverit |
|
| 1. Person Plural | communiverimus |
|
| 2. Person Plural | communiveritis |
|
| 3. Person Plural | communiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus sim |
|
| 2. Person Singular | communitus sis |
|
| 3. Person Singular | communitus sit |
|
| 1. Person Plural | communiti simus |
|
| 2. Person Plural | communiti sitis |
|
| 3. Person Plural | communiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiveram |
|
| 2. Person Singular | communiveras |
|
| 3. Person Singular | communiverat |
|
| 1. Person Plural | communiveramus |
|
| 2. Person Plural | communiveratis |
|
| 3. Person Plural | communiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus eram |
|
| 2. Person Singular | communitus eras |
|
| 3. Person Singular | communitus erat |
|
| 1. Person Plural | communiti eramus |
|
| 2. Person Plural | communiti eratis |
|
| 3. Person Plural | communiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communivissem |
|
| 2. Person Singular | communivisses |
|
| 3. Person Singular | communivisset |
|
| 1. Person Plural | communivissemus |
|
| 2. Person Plural | communivissetis |
|
| 3. Person Plural | communivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus essem |
|
| 2. Person Singular | communitus esses |
|
| 3. Person Singular | communitus esset |
|
| 1. Person Plural | communiti essemus |
|
| 2. Person Plural | communiti essetis |
|
| 3. Person Plural | communiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communivero |
|
| 2. Person Singular | communiveris |
|
| 3. Person Singular | communiverit |
|
| 1. Person Plural | communiverimus |
|
| 2. Person Plural | communiveritis |
|
| 3. Person Plural | communiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus ero |
|
| 2. Person Singular | communitus eris |
|
| 3. Person Singular | communitus erit |
|
| 1. Person Plural | communiti erimus |
|
| 2. Person Plural | communiti eritis |
|
| 3. Person Plural | communiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | communire |
|
| Vorzeitigkeit | communivisse |
|
| Nachzeitigkeit | communiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | communiri communirier |
|
| Vorzeitigkeit | communitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | communitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | communi |
! |
| 2. Person Plural | communite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | communito |
| 3. Person Singular | communito |
| 2. Person Plural | communitote |
| 3. Person Plural | communiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | communire |
|
| Genitiv | communiendi communiundi |
|
| Dativ | communiendo communiundo |
|
| Akkusativ | communiendum communiundum |
|
| Ablativ | communiendo communiundo |
|
| Vokativ | communiende communiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | communiendus communiundus |
communienda communiunda |
communiendum communiundum |
| Genitiv | communiendi communiundi |
communiendae communiundae |
communiendi communiundi |
| Dativ | communiendo communiundo |
communiendae communiundae |
communiendo communiundo |
| Akkusativ | communiendum communiundum |
communiendam communiundam |
communiendum communiundum |
| Ablativ | communiendo communiundo |
communienda communiunda |
communiendo communiundo |
| Vokativ | communiende communiunde |
communienda communiunda |
communiendum communiundum |
Plural
| Nominativ | communiendi communiundi |
communiendae communiundae |
communienda communiunda |
| Genitiv | communiendorum communiundorum |
communiendarum communiundarum |
communiendorum communiundorum |
| Dativ | communiendis communiundis |
communiendis communiundis |
communiendis communiundis |
| Akkusativ | communiendos communiundos |
communiendas communiundas |
communienda communiunda |
| Ablativ | communiendis communiundis |
communiendis communiundis |
communiendis communiundis |
| Vokativ | communiendi communiundi |
communiendae communiundae |
communienda communiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | communiens |
communiens |
communiens |
| Genitiv | communientis |
communientis |
communientis |
| Dativ | communienti |
communienti |
communienti |
| Akkusativ | communientem |
communientem |
communiens |
| Ablativ | communienti communiente |
communienti communiente |
communienti communiente |
| Vokativ | communiens |
communiens |
communiens |
Plural
| Nominativ | communientes |
communientes |
communientia |
| Genitiv | communientium communientum |
communientium communientum |
communientium communientum |
| Dativ | communientibus |
communientibus |
communientibus |
| Akkusativ | communientes |
communientes |
communientia |
| Ablativ | communientibus |
communientibus |
communientibus |
| Vokativ | communientes |
communientes |
communientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | communitus |
communita |
communitum |
| Genitiv | communiti |
communitae |
communiti |
| Dativ | communito |
communitae |
communito |
| Akkusativ | communitum |
communitam |
communitum |
| Ablativ | communito |
communita |
communito |
| Vokativ | communite |
communita |
communitum |
Plural
| Nominativ | communiti |
communitae |
communita |
| Genitiv | communitorum |
communitarum |
communitorum |
| Dativ | communitis |
communitis |
communitis |
| Akkusativ | communitos |
communitas |
communita |
| Ablativ | communitis |
communitis |
communitis |
| Vokativ | communiti |
communitae |
communita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | communiturus |
communitura |
communiturum |
| Genitiv | communituri |
communiturae |
communituri |
| Dativ | communituro |
communiturae |
communituro |
| Akkusativ | communiturum |
communituram |
communiturum |
| Ablativ | communituro |
communitura |
communituro |
| Vokativ | communiture |
communitura |
communiturum |
Plural
| Nominativ | communituri |
communiturae |
communitura |
| Genitiv | communiturorum |
communiturarum |
communiturorum |
| Dativ | communituris |
communituris |
communituris |
| Akkusativ | communituros |
communituras |
communitura |
| Ablativ | communituris |
communituris |
communituris |
| Vokativ | communituri |
communiturae |
communitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| communitum |
communitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communio |
|
| 2. Person Singular | communis |
|
| 3. Person Singular | communit |
|
| 1. Person Plural | communimus |
|
| 2. Person Plural | communitis |
|
| 3. Person Plural | communiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communior |
|
| 2. Person Singular | communiris communire |
|
| 3. Person Singular | communitur |
|
| 1. Person Plural | communimur |
|
| 2. Person Plural | communimini |
|
| 3. Person Plural | communiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiam |
|
| 2. Person Singular | communias |
|
| 3. Person Singular | communiat |
|
| 1. Person Plural | communiamus |
|
| 2. Person Plural | communiatis |
|
| 3. Person Plural | communiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communiar |
|
| 2. Person Singular | communiaris communiare |
|
| 3. Person Singular | communiatur |
|
| 1. Person Plural | communiamur |
|
| 2. Person Plural | communiamini |
|
| 3. Person Plural | communiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiebam communbam |
|
| 2. Person Singular | communiebas communbas |
|
| 3. Person Singular | communiebat communbat |
|
| 1. Person Plural | communiebamus communbamus |
|
| 2. Person Plural | communiebatis communbatis |
|
| 3. Person Plural | communiebant communbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communiebar |
|
| 2. Person Singular | communiebaris communiebare |
|
| 3. Person Singular | communiebatur |
|
| 1. Person Plural | communiebamur |
|
| 2. Person Plural | communiebamini |
|
| 3. Person Plural | communiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communirem |
|
| 2. Person Singular | communires |
|
| 3. Person Singular | communiret |
|
| 1. Person Plural | communiremus |
|
| 2. Person Plural | communiretis |
|
| 3. Person Plural | communirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communirer |
|
| 2. Person Singular | communireris communirere |
|
| 3. Person Singular | communiretur |
|
| 1. Person Plural | communiremur |
|
| 2. Person Plural | communiremini |
|
| 3. Person Plural | communirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiam communibo |
|
| 2. Person Singular | communies communibis |
|
| 3. Person Singular | communiet communibit |
|
| 1. Person Plural | communiemus communibimus |
|
| 2. Person Plural | communietis communibitis |
|
| 3. Person Plural | communient communibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communiar communibor |
|
| 2. Person Singular | communieris communiere communiberis |
|
| 3. Person Singular | communietur communiberit |
|
| 1. Person Plural | communiemur communibimur |
|
| 2. Person Plural | communiemini communibimini |
|
| 3. Person Plural | communientur communibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communivi |
|
| 2. Person Singular | communivisti |
|
| 3. Person Singular | communivit |
|
| 1. Person Plural | communivimus |
|
| 2. Person Plural | communivistis |
|
| 3. Person Plural | communiverunt communivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus sum |
|
| 2. Person Singular | communitus es |
|
| 3. Person Singular | communitus est |
|
| 1. Person Plural | communiti sumus |
|
| 2. Person Plural | communiti estis |
|
| 3. Person Plural | communiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiverim |
|
| 2. Person Singular | communiveris |
|
| 3. Person Singular | communiverit |
|
| 1. Person Plural | communiverimus |
|
| 2. Person Plural | communiveritis |
|
| 3. Person Plural | communiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus sim |
|
| 2. Person Singular | communitus sis |
|
| 3. Person Singular | communitus sit |
|
| 1. Person Plural | communiti simus |
|
| 2. Person Plural | communiti sitis |
|
| 3. Person Plural | communiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiveram |
|
| 2. Person Singular | communiveras |
|
| 3. Person Singular | communiverat |
|
| 1. Person Plural | communiveramus |
|
| 2. Person Plural | communiveratis |
|
| 3. Person Plural | communiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus eram |
|
| 2. Person Singular | communitus eras |
|
| 3. Person Singular | communitus erat |
|
| 1. Person Plural | communiti eramus |
|
| 2. Person Plural | communiti eratis |
|
| 3. Person Plural | communiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communivissem |
|
| 2. Person Singular | communivisses |
|
| 3. Person Singular | communivisset |
|
| 1. Person Plural | communivissemus |
|
| 2. Person Plural | communivissetis |
|
| 3. Person Plural | communivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus essem |
|
| 2. Person Singular | communitus esses |
|
| 3. Person Singular | communitus esset |
|
| 1. Person Plural | communiti essemus |
|
| 2. Person Plural | communiti essetis |
|
| 3. Person Plural | communiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communivero |
|
| 2. Person Singular | communiveris |
|
| 3. Person Singular | communiverit |
|
| 1. Person Plural | communiverimus |
|
| 2. Person Plural | communiveritis |
|
| 3. Person Plural | communiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus ero |
|
| 2. Person Singular | communitus eris |
|
| 3. Person Singular | communitus erit |
|
| 1. Person Plural | communiti erimus |
|
| 2. Person Plural | communiti eritis |
|
| 3. Person Plural | communiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | communire |
|
| Vorzeitigkeit | communivisse |
|
| Nachzeitigkeit | communiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | communiri communirier |
|
| Vorzeitigkeit | communitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | communitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | communi |
! |
| 2. Person Plural | communite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | communito |
| 3. Person Singular | communito |
| 2. Person Plural | communitote |
| 3. Person Plural | communiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | communire |
|
| Genitiv | communiendi communiundi |
|
| Dativ | communiendo communiundo |
|
| Akkusativ | communiendum communiundum |
|
| Ablativ | communiendo communiundo |
|
| Vokativ | communiende communiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | communiendus communiundus |
communienda communiunda |
communiendum communiundum |
| Genitiv | communiendi communiundi |
communiendae communiundae |
communiendi communiundi |
| Dativ | communiendo communiundo |
communiendae communiundae |
communiendo communiundo |
| Akkusativ | communiendum communiundum |
communiendam communiundam |
communiendum communiundum |
| Ablativ | communiendo communiundo |
communienda communiunda |
communiendo communiundo |
| Vokativ | communiende communiunde |
communienda communiunda |
communiendum communiundum |
Plural
| Nominativ | communiendi communiundi |
communiendae communiundae |
communienda communiunda |
| Genitiv | communiendorum communiundorum |
communiendarum communiundarum |
communiendorum communiundorum |
| Dativ | communiendis communiundis |
communiendis communiundis |
communiendis communiundis |
| Akkusativ | communiendos communiundos |
communiendas communiundas |
communienda communiunda |
| Ablativ | communiendis communiundis |
communiendis communiundis |
communiendis communiundis |
| Vokativ | communiendi communiundi |
communiendae communiundae |
communienda communiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | communiens |
communiens |
communiens |
| Genitiv | communientis |
communientis |
communientis |
| Dativ | communienti |
communienti |
communienti |
| Akkusativ | communientem |
communientem |
communiens |
| Ablativ | communienti communiente |
communienti communiente |
communienti communiente |
| Vokativ | communiens |
communiens |
communiens |
Plural
| Nominativ | communientes |
communientes |
communientia |
| Genitiv | communientium communientum |
communientium communientum |
communientium communientum |
| Dativ | communientibus |
communientibus |
communientibus |
| Akkusativ | communientes |
communientes |
communientia |
| Ablativ | communientibus |
communientibus |
communientibus |
| Vokativ | communientes |
communientes |
communientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | communitus |
communita |
communitum |
| Genitiv | communiti |
communitae |
communiti |
| Dativ | communito |
communitae |
communito |
| Akkusativ | communitum |
communitam |
communitum |
| Ablativ | communito |
communita |
communito |
| Vokativ | communite |
communita |
communitum |
Plural
| Nominativ | communiti |
communitae |
communita |
| Genitiv | communitorum |
communitarum |
communitorum |
| Dativ | communitis |
communitis |
communitis |
| Akkusativ | communitos |
communitas |
communita |
| Ablativ | communitis |
communitis |
communitis |
| Vokativ | communiti |
communitae |
communita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | communiturus |
communitura |
communiturum |
| Genitiv | communituri |
communiturae |
communituri |
| Dativ | communituro |
communiturae |
communituro |
| Akkusativ | communiturum |
communituram |
communiturum |
| Ablativ | communituro |
communitura |
communituro |
| Vokativ | communiture |
communitura |
communiturum |
Plural
| Nominativ | communituri |
communiturae |
communitura |
| Genitiv | communiturorum |
communiturarum |
communiturorum |
| Dativ | communituris |
communituris |
communituris |
| Akkusativ | communituros |
communituras |
communitura |
| Ablativ | communituris |
communituris |
communituris |
| Vokativ | communituri |
communiturae |
communitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| communitum |
communitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communio |
|
| 2. Person Singular | communis |
|
| 3. Person Singular | communit |
|
| 1. Person Plural | communimus |
|
| 2. Person Plural | communitis |
|
| 3. Person Plural | communiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communior |
|
| 2. Person Singular | communiris communire |
|
| 3. Person Singular | communitur |
|
| 1. Person Plural | communimur |
|
| 2. Person Plural | communimini |
|
| 3. Person Plural | communiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiam |
|
| 2. Person Singular | communias |
|
| 3. Person Singular | communiat |
|
| 1. Person Plural | communiamus |
|
| 2. Person Plural | communiatis |
|
| 3. Person Plural | communiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communiar |
|
| 2. Person Singular | communiaris communiare |
|
| 3. Person Singular | communiatur |
|
| 1. Person Plural | communiamur |
|
| 2. Person Plural | communiamini |
|
| 3. Person Plural | communiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiebam communbam |
|
| 2. Person Singular | communiebas communbas |
|
| 3. Person Singular | communiebat communbat |
|
| 1. Person Plural | communiebamus communbamus |
|
| 2. Person Plural | communiebatis communbatis |
|
| 3. Person Plural | communiebant communbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communiebar |
|
| 2. Person Singular | communiebaris communiebare |
|
| 3. Person Singular | communiebatur |
|
| 1. Person Plural | communiebamur |
|
| 2. Person Plural | communiebamini |
|
| 3. Person Plural | communiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communirem |
|
| 2. Person Singular | communires |
|
| 3. Person Singular | communiret |
|
| 1. Person Plural | communiremus |
|
| 2. Person Plural | communiretis |
|
| 3. Person Plural | communirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communirer |
|
| 2. Person Singular | communireris communirere |
|
| 3. Person Singular | communiretur |
|
| 1. Person Plural | communiremur |
|
| 2. Person Plural | communiremini |
|
| 3. Person Plural | communirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiam communibo |
|
| 2. Person Singular | communies communibis |
|
| 3. Person Singular | communiet communibit |
|
| 1. Person Plural | communiemus communibimus |
|
| 2. Person Plural | communietis communibitis |
|
| 3. Person Plural | communient communibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communiar communibor |
|
| 2. Person Singular | communieris communiere communiberis |
|
| 3. Person Singular | communietur communiberit |
|
| 1. Person Plural | communiemur communibimur |
|
| 2. Person Plural | communiemini communibimini |
|
| 3. Person Plural | communientur communibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communivi |
|
| 2. Person Singular | communivisti |
|
| 3. Person Singular | communivit |
|
| 1. Person Plural | communivimus |
|
| 2. Person Plural | communivistis |
|
| 3. Person Plural | communiverunt communivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus sum |
|
| 2. Person Singular | communitus es |
|
| 3. Person Singular | communitus est |
|
| 1. Person Plural | communiti sumus |
|
| 2. Person Plural | communiti estis |
|
| 3. Person Plural | communiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiverim |
|
| 2. Person Singular | communiveris |
|
| 3. Person Singular | communiverit |
|
| 1. Person Plural | communiverimus |
|
| 2. Person Plural | communiveritis |
|
| 3. Person Plural | communiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus sim |
|
| 2. Person Singular | communitus sis |
|
| 3. Person Singular | communitus sit |
|
| 1. Person Plural | communiti simus |
|
| 2. Person Plural | communiti sitis |
|
| 3. Person Plural | communiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiveram |
|
| 2. Person Singular | communiveras |
|
| 3. Person Singular | communiverat |
|
| 1. Person Plural | communiveramus |
|
| 2. Person Plural | communiveratis |
|
| 3. Person Plural | communiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus eram |
|
| 2. Person Singular | communitus eras |
|
| 3. Person Singular | communitus erat |
|
| 1. Person Plural | communiti eramus |
|
| 2. Person Plural | communiti eratis |
|
| 3. Person Plural | communiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communivissem |
|
| 2. Person Singular | communivisses |
|
| 3. Person Singular | communivisset |
|
| 1. Person Plural | communivissemus |
|
| 2. Person Plural | communivissetis |
|
| 3. Person Plural | communivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus essem |
|
| 2. Person Singular | communitus esses |
|
| 3. Person Singular | communitus esset |
|
| 1. Person Plural | communiti essemus |
|
| 2. Person Plural | communiti essetis |
|
| 3. Person Plural | communiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communivero |
|
| 2. Person Singular | communiveris |
|
| 3. Person Singular | communiverit |
|
| 1. Person Plural | communiverimus |
|
| 2. Person Plural | communiveritis |
|
| 3. Person Plural | communiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus ero |
|
| 2. Person Singular | communitus eris |
|
| 3. Person Singular | communitus erit |
|
| 1. Person Plural | communiti erimus |
|
| 2. Person Plural | communiti eritis |
|
| 3. Person Plural | communiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | communire |
|
| Vorzeitigkeit | communivisse |
|
| Nachzeitigkeit | communiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | communiri communirier |
|
| Vorzeitigkeit | communitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | communitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | communi |
! |
| 2. Person Plural | communite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | communito |
| 3. Person Singular | communito |
| 2. Person Plural | communitote |
| 3. Person Plural | communiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | communire |
|
| Genitiv | communiendi communiundi |
|
| Dativ | communiendo communiundo |
|
| Akkusativ | communiendum communiundum |
|
| Ablativ | communiendo communiundo |
|
| Vokativ | communiende communiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | communiendus communiundus |
communienda communiunda |
communiendum communiundum |
| Genitiv | communiendi communiundi |
communiendae communiundae |
communiendi communiundi |
| Dativ | communiendo communiundo |
communiendae communiundae |
communiendo communiundo |
| Akkusativ | communiendum communiundum |
communiendam communiundam |
communiendum communiundum |
| Ablativ | communiendo communiundo |
communienda communiunda |
communiendo communiundo |
| Vokativ | communiende communiunde |
communienda communiunda |
communiendum communiundum |
Plural
| Nominativ | communiendi communiundi |
communiendae communiundae |
communienda communiunda |
| Genitiv | communiendorum communiundorum |
communiendarum communiundarum |
communiendorum communiundorum |
| Dativ | communiendis communiundis |
communiendis communiundis |
communiendis communiundis |
| Akkusativ | communiendos communiundos |
communiendas communiundas |
communienda communiunda |
| Ablativ | communiendis communiundis |
communiendis communiundis |
communiendis communiundis |
| Vokativ | communiendi communiundi |
communiendae communiundae |
communienda communiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | communiens |
communiens |
communiens |
| Genitiv | communientis |
communientis |
communientis |
| Dativ | communienti |
communienti |
communienti |
| Akkusativ | communientem |
communientem |
communiens |
| Ablativ | communienti communiente |
communienti communiente |
communienti communiente |
| Vokativ | communiens |
communiens |
communiens |
Plural
| Nominativ | communientes |
communientes |
communientia |
| Genitiv | communientium communientum |
communientium communientum |
communientium communientum |
| Dativ | communientibus |
communientibus |
communientibus |
| Akkusativ | communientes |
communientes |
communientia |
| Ablativ | communientibus |
communientibus |
communientibus |
| Vokativ | communientes |
communientes |
communientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | communitus |
communita |
communitum |
| Genitiv | communiti |
communitae |
communiti |
| Dativ | communito |
communitae |
communito |
| Akkusativ | communitum |
communitam |
communitum |
| Ablativ | communito |
communita |
communito |
| Vokativ | communite |
communita |
communitum |
Plural
| Nominativ | communiti |
communitae |
communita |
| Genitiv | communitorum |
communitarum |
communitorum |
| Dativ | communitis |
communitis |
communitis |
| Akkusativ | communitos |
communitas |
communita |
| Ablativ | communitis |
communitis |
communitis |
| Vokativ | communiti |
communitae |
communita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | communiturus |
communitura |
communiturum |
| Genitiv | communituri |
communiturae |
communituri |
| Dativ | communituro |
communiturae |
communituro |
| Akkusativ | communiturum |
communituram |
communiturum |
| Ablativ | communituro |
communitura |
communituro |
| Vokativ | communiture |
communitura |
communiturum |
Plural
| Nominativ | communituri |
communiturae |
communitura |
| Genitiv | communiturorum |
communiturarum |
communiturorum |
| Dativ | communituris |
communituris |
communituris |
| Akkusativ | communituros |
communituras |
communitura |
| Ablativ | communituris |
communituris |
communituris |
| Vokativ | communituri |
communiturae |
communitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| communitum |
communitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communio |
ich verschanze |
| 2. Person Singular | communis |
du verschanzt |
| 3. Person Singular | communit |
er/sie/es verschanzt |
| 1. Person Plural | communimus |
wir verschanzen |
| 2. Person Plural | communitis |
ihr verschanzt |
| 3. Person Plural | communiunt |
sie verschanzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communior |
ich werde verschanzt |
| 2. Person Singular | communiris communire |
du wirst verschanzt |
| 3. Person Singular | communitur |
er/sie/es wird verschanzt |
| 1. Person Plural | communimur |
wir werden verschanzt |
| 2. Person Plural | communimini |
ihr werdet verschanzt |
| 3. Person Plural | communiuntur |
sie werden verschanzt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiam |
ich verschanze |
| 2. Person Singular | communias |
du verschanzest |
| 3. Person Singular | communiat |
er/sie/es verschanze |
| 1. Person Plural | communiamus |
wir verschanzen |
| 2. Person Plural | communiatis |
ihr verschanzet |
| 3. Person Plural | communiant |
sie verschanzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communiar |
ich werde verschanzt |
| 2. Person Singular | communiaris communiare |
du werdest verschanzt |
| 3. Person Singular | communiatur |
er/sie/es werde verschanzt |
| 1. Person Plural | communiamur |
wir werden verschanzt |
| 2. Person Plural | communiamini |
ihr werdet verschanzt |
| 3. Person Plural | communiantur |
sie werden verschanzt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiebam communbam |
ich verschanzte |
| 2. Person Singular | communiebas communbas |
du verschanztest |
| 3. Person Singular | communiebat communbat |
er/sie/es verschanzte |
| 1. Person Plural | communiebamus communbamus |
wir verschanzten |
| 2. Person Plural | communiebatis communbatis |
ihr verschanztet |
| 3. Person Plural | communiebant communbant |
sie verschanzten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communiebar |
ich wurde verschanzt |
| 2. Person Singular | communiebaris communiebare |
du wurdest verschanzt |
| 3. Person Singular | communiebatur |
er/sie/es wurde verschanzt |
| 1. Person Plural | communiebamur |
wir wurden verschanzt |
| 2. Person Plural | communiebamini |
ihr wurdet verschanzt |
| 3. Person Plural | communiebantur |
sie wurden verschanzt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communirem |
ich verschanzte |
| 2. Person Singular | communires |
du verschanztest |
| 3. Person Singular | communiret |
er/sie/es verschanzte |
| 1. Person Plural | communiremus |
wir verschanzten |
| 2. Person Plural | communiretis |
ihr verschanztet |
| 3. Person Plural | communirent |
sie verschanzten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communirer |
ich würde verschanzt |
| 2. Person Singular | communireris communirere |
du würdest verschanzt |
| 3. Person Singular | communiretur |
er/sie/es würde verschanzt |
| 1. Person Plural | communiremur |
wir würden verschanzt |
| 2. Person Plural | communiremini |
ihr würdet verschanzt |
| 3. Person Plural | communirentur |
sie würden verschanzt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiam communibo |
ich werde verschanzen |
| 2. Person Singular | communies communibis |
du wirst verschanzen |
| 3. Person Singular | communiet communibit |
er/sie/es wird verschanzen |
| 1. Person Plural | communiemus communibimus |
wir werden verschanzen |
| 2. Person Plural | communietis communibitis |
ihr werdet verschanzen |
| 3. Person Plural | communient communibunt |
sie werden verschanzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communiar communibor |
ich werde verschanzt werden |
| 2. Person Singular | communieris communiere communiberis |
du wirst verschanzt werden |
| 3. Person Singular | communietur communiberit |
er/sie/es wird verschanzt werden |
| 1. Person Plural | communiemur communibimur |
wir werden verschanzt werden |
| 2. Person Plural | communiemini communibimini |
ihr werdet verschanzt werden |
| 3. Person Plural | communientur communibuntur |
sie werden verschanzt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communivi |
ich habe verschanzt |
| 2. Person Singular | communivisti |
du hast verschanzt |
| 3. Person Singular | communivit |
er/sie/es hat verschanzt |
| 1. Person Plural | communivimus |
wir haben verschanzt |
| 2. Person Plural | communivistis |
ihr habt verschanzt |
| 3. Person Plural | communiverunt communivere |
sie haben verschanzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus sum |
ich bin verschanzt worden |
| 2. Person Singular | communitus es |
du bist verschanzt worden |
| 3. Person Singular | communitus est |
er/sie/es ist verschanzt worden |
| 1. Person Plural | communiti sumus |
wir sind verschanzt worden |
| 2. Person Plural | communiti estis |
ihr seid verschanzt worden |
| 3. Person Plural | communiti sunt |
sie sind verschanzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiverim |
ich habe verschanzt |
| 2. Person Singular | communiveris |
du habest verschanzt |
| 3. Person Singular | communiverit |
er/sie/es habe verschanzt |
| 1. Person Plural | communiverimus |
wir haben verschanzt |
| 2. Person Plural | communiveritis |
ihr habet verschanzt |
| 3. Person Plural | communiverint |
sie haben verschanzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus sim |
ich sei verschanzt worden |
| 2. Person Singular | communitus sis |
du seiest verschanzt worden |
| 3. Person Singular | communitus sit |
er/sie/es sei verschanzt worden |
| 1. Person Plural | communiti simus |
wir seien verschanzt worden |
| 2. Person Plural | communiti sitis |
ihr seiet verschanzt worden |
| 3. Person Plural | communiti sint |
sie seien verschanzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiveram |
ich hatte verschanzt |
| 2. Person Singular | communiveras |
du hattest verschanzt |
| 3. Person Singular | communiverat |
er/sie/es hatte verschanzt |
| 1. Person Plural | communiveramus |
wir hatten verschanzt |
| 2. Person Plural | communiveratis |
ihr hattet verschanzt |
| 3. Person Plural | communiverant |
sie hatten verschanzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus eram |
ich war verschanzt worden |
| 2. Person Singular | communitus eras |
du warst verschanzt worden |
| 3. Person Singular | communitus erat |
er/sie/es war verschanzt worden |
| 1. Person Plural | communiti eramus |
wir waren verschanzt worden |
| 2. Person Plural | communiti eratis |
ihr wart verschanzt worden |
| 3. Person Plural | communiti erant |
sie waren verschanzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communivissem |
ich hätte verschanzt |
| 2. Person Singular | communivisses |
du hättest verschanzt |
| 3. Person Singular | communivisset |
er/sie/es hätte verschanzt |
| 1. Person Plural | communivissemus |
wir hätten verschanzt |
| 2. Person Plural | communivissetis |
ihr hättet verschanzt |
| 3. Person Plural | communivissent |
sie hätten verschanzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus essem |
ich wäre verschanzt worden |
| 2. Person Singular | communitus esses |
du wärest verschanzt worden |
| 3. Person Singular | communitus esset |
er/sie/es wäre verschanzt worden |
| 1. Person Plural | communiti essemus |
wir wären verschanzt worden |
| 2. Person Plural | communiti essetis |
ihr wäret verschanzt worden |
| 3. Person Plural | communiti essent |
sie wären verschanzt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communivero |
ich werde verschanzt haben |
| 2. Person Singular | communiveris |
du wirst verschanzt haben |
| 3. Person Singular | communiverit |
er/sie/es wird verschanzt haben |
| 1. Person Plural | communiverimus |
wir werden verschanzt haben |
| 2. Person Plural | communiveritis |
ihr werdet verschanzt haben |
| 3. Person Plural | communiverint |
sie werden verschanzt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus ero |
ich werde verschanzt worden sein |
| 2. Person Singular | communitus eris |
du wirst verschanzt worden sein |
| 3. Person Singular | communitus erit |
er/sie/es wird verschanzt worden sein |
| 1. Person Plural | communiti erimus |
wir werden verschanzt worden sein |
| 2. Person Plural | communiti eritis |
ihr werdet verschanzt worden sein |
| 3. Person Plural | communiti erunt |
sie werden verschanzt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | communire |
verschanzen |
| Vorzeitigkeit | communivisse |
verschanzt haben |
| Nachzeitigkeit | communiturum esse |
verschanzen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | communiri communirier |
verschanzt werden |
| Vorzeitigkeit | communitum esse |
verschanzt worden sein |
| Nachzeitigkeit | communitum iri |
künftig verschanzt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | communi |
verschanze; verschanz! |
| 2. Person Plural | communite |
verschanzt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | communito |
| 3. Person Singular | communito |
| 2. Person Plural | communitote |
| 3. Person Plural | communiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | communire |
das Verschanzen |
| Genitiv | communiendi communiundi |
des Verschanzens |
| Dativ | communiendo communiundo |
dem Verschanzen |
| Akkusativ | communiendum communiundum |
das Verschanzen |
| Ablativ | communiendo communiundo |
durch das Verschanzen |
| Vokativ | communiende communiunde |
Verschanzen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | communiendus communiundus |
communienda communiunda |
communiendum communiundum |
| Genitiv | communiendi communiundi |
communiendae communiundae |
communiendi communiundi |
| Dativ | communiendo communiundo |
communiendae communiundae |
communiendo communiundo |
| Akkusativ | communiendum communiundum |
communiendam communiundam |
communiendum communiundum |
| Ablativ | communiendo communiundo |
communienda communiunda |
communiendo communiundo |
| Vokativ | communiende communiunde |
communienda communiunda |
communiendum communiundum |
Plural
| Nominativ | communiendi communiundi |
communiendae communiundae |
communienda communiunda |
| Genitiv | communiendorum communiundorum |
communiendarum communiundarum |
communiendorum communiundorum |
| Dativ | communiendis communiundis |
communiendis communiundis |
communiendis communiundis |
| Akkusativ | communiendos communiundos |
communiendas communiundas |
communienda communiunda |
| Ablativ | communiendis communiundis |
communiendis communiundis |
communiendis communiundis |
| Vokativ | communiendi communiundi |
communiendae communiundae |
communienda communiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | communiens |
communiens |
communiens |
| Genitiv | communientis |
communientis |
communientis |
| Dativ | communienti |
communienti |
communienti |
| Akkusativ | communientem |
communientem |
communiens |
| Ablativ | communienti communiente |
communienti communiente |
communienti communiente |
| Vokativ | communiens |
communiens |
communiens |
Plural
| Nominativ | communientes |
communientes |
communientia |
| Genitiv | communientium communientum |
communientium communientum |
communientium communientum |
| Dativ | communientibus |
communientibus |
communientibus |
| Akkusativ | communientes |
communientes |
communientia |
| Ablativ | communientibus |
communientibus |
communientibus |
| Vokativ | communientes |
communientes |
communientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | communitus |
communita |
communitum |
| Genitiv | communiti |
communitae |
communiti |
| Dativ | communito |
communitae |
communito |
| Akkusativ | communitum |
communitam |
communitum |
| Ablativ | communito |
communita |
communito |
| Vokativ | communite |
communita |
communitum |
Plural
| Nominativ | communiti |
communitae |
communita |
| Genitiv | communitorum |
communitarum |
communitorum |
| Dativ | communitis |
communitis |
communitis |
| Akkusativ | communitos |
communitas |
communita |
| Ablativ | communitis |
communitis |
communitis |
| Vokativ | communiti |
communitae |
communita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | communiturus |
communitura |
communiturum |
| Genitiv | communituri |
communiturae |
communituri |
| Dativ | communituro |
communiturae |
communituro |
| Akkusativ | communiturum |
communituram |
communiturum |
| Ablativ | communituro |
communitura |
communituro |
| Vokativ | communiture |
communitura |
communiturum |
Plural
| Nominativ | communituri |
communiturae |
communitura |
| Genitiv | communiturorum |
communiturarum |
communiturorum |
| Dativ | communituris |
communituris |
communituris |
| Akkusativ | communituros |
communituras |
communitura |
| Ablativ | communituris |
communituris |
communituris |
| Vokativ | communituri |
communiturae |
communitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| communitum |
communitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communio |
|
| 2. Person Singular | communis |
|
| 3. Person Singular | communit |
|
| 1. Person Plural | communimus |
|
| 2. Person Plural | communitis |
|
| 3. Person Plural | communiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communior |
|
| 2. Person Singular | communiris communire |
|
| 3. Person Singular | communitur |
|
| 1. Person Plural | communimur |
|
| 2. Person Plural | communimini |
|
| 3. Person Plural | communiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiam |
|
| 2. Person Singular | communias |
|
| 3. Person Singular | communiat |
|
| 1. Person Plural | communiamus |
|
| 2. Person Plural | communiatis |
|
| 3. Person Plural | communiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communiar |
|
| 2. Person Singular | communiaris communiare |
|
| 3. Person Singular | communiatur |
|
| 1. Person Plural | communiamur |
|
| 2. Person Plural | communiamini |
|
| 3. Person Plural | communiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiebam communbam |
|
| 2. Person Singular | communiebas communbas |
|
| 3. Person Singular | communiebat communbat |
|
| 1. Person Plural | communiebamus communbamus |
|
| 2. Person Plural | communiebatis communbatis |
|
| 3. Person Plural | communiebant communbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communiebar |
|
| 2. Person Singular | communiebaris communiebare |
|
| 3. Person Singular | communiebatur |
|
| 1. Person Plural | communiebamur |
|
| 2. Person Plural | communiebamini |
|
| 3. Person Plural | communiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communirem |
|
| 2. Person Singular | communires |
|
| 3. Person Singular | communiret |
|
| 1. Person Plural | communiremus |
|
| 2. Person Plural | communiretis |
|
| 3. Person Plural | communirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communirer |
|
| 2. Person Singular | communireris communirere |
|
| 3. Person Singular | communiretur |
|
| 1. Person Plural | communiremur |
|
| 2. Person Plural | communiremini |
|
| 3. Person Plural | communirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiam communibo |
|
| 2. Person Singular | communies communibis |
|
| 3. Person Singular | communiet communibit |
|
| 1. Person Plural | communiemus communibimus |
|
| 2. Person Plural | communietis communibitis |
|
| 3. Person Plural | communient communibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communiar communibor |
|
| 2. Person Singular | communieris communiere communiberis |
|
| 3. Person Singular | communietur communiberit |
|
| 1. Person Plural | communiemur communibimur |
|
| 2. Person Plural | communiemini communibimini |
|
| 3. Person Plural | communientur communibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communivi |
|
| 2. Person Singular | communivisti |
|
| 3. Person Singular | communivit |
|
| 1. Person Plural | communivimus |
|
| 2. Person Plural | communivistis |
|
| 3. Person Plural | communiverunt communivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus sum |
|
| 2. Person Singular | communitus es |
|
| 3. Person Singular | communitus est |
|
| 1. Person Plural | communiti sumus |
|
| 2. Person Plural | communiti estis |
|
| 3. Person Plural | communiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiverim |
|
| 2. Person Singular | communiveris |
|
| 3. Person Singular | communiverit |
|
| 1. Person Plural | communiverimus |
|
| 2. Person Plural | communiveritis |
|
| 3. Person Plural | communiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus sim |
|
| 2. Person Singular | communitus sis |
|
| 3. Person Singular | communitus sit |
|
| 1. Person Plural | communiti simus |
|
| 2. Person Plural | communiti sitis |
|
| 3. Person Plural | communiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communiveram |
|
| 2. Person Singular | communiveras |
|
| 3. Person Singular | communiverat |
|
| 1. Person Plural | communiveramus |
|
| 2. Person Plural | communiveratis |
|
| 3. Person Plural | communiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus eram |
|
| 2. Person Singular | communitus eras |
|
| 3. Person Singular | communitus erat |
|
| 1. Person Plural | communiti eramus |
|
| 2. Person Plural | communiti eratis |
|
| 3. Person Plural | communiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communivissem |
|
| 2. Person Singular | communivisses |
|
| 3. Person Singular | communivisset |
|
| 1. Person Plural | communivissemus |
|
| 2. Person Plural | communivissetis |
|
| 3. Person Plural | communivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus essem |
|
| 2. Person Singular | communitus esses |
|
| 3. Person Singular | communitus esset |
|
| 1. Person Plural | communiti essemus |
|
| 2. Person Plural | communiti essetis |
|
| 3. Person Plural | communiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | communivero |
|
| 2. Person Singular | communiveris |
|
| 3. Person Singular | communiverit |
|
| 1. Person Plural | communiverimus |
|
| 2. Person Plural | communiveritis |
|
| 3. Person Plural | communiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | communitus ero |
|
| 2. Person Singular | communitus eris |
|
| 3. Person Singular | communitus erit |
|
| 1. Person Plural | communiti erimus |
|
| 2. Person Plural | communiti eritis |
|
| 3. Person Plural | communiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | communire |
|
| Vorzeitigkeit | communivisse |
|
| Nachzeitigkeit | communiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | communiri communirier |
|
| Vorzeitigkeit | communitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | communitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | communi |
! |
| 2. Person Plural | communite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | communito |
| 3. Person Singular | communito |
| 2. Person Plural | communitote |
| 3. Person Plural | communiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | communire |
|
| Genitiv | communiendi communiundi |
|
| Dativ | communiendo communiundo |
|
| Akkusativ | communiendum communiundum |
|
| Ablativ | communiendo communiundo |
|
| Vokativ | communiende communiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | communiendus communiundus |
communienda communiunda |
communiendum communiundum |
| Genitiv | communiendi communiundi |
communiendae communiundae |
communiendi communiundi |
| Dativ | communiendo communiundo |
communiendae communiundae |
communiendo communiundo |
| Akkusativ | communiendum communiundum |
communiendam communiundam |
communiendum communiundum |
| Ablativ | communiendo communiundo |
communienda communiunda |
communiendo communiundo |
| Vokativ | communiende communiunde |
communienda communiunda |
communiendum communiundum |
Plural
| Nominativ | communiendi communiundi |
communiendae communiundae |
communienda communiunda |
| Genitiv | communiendorum communiundorum |
communiendarum communiundarum |
communiendorum communiundorum |
| Dativ | communiendis communiundis |
communiendis communiundis |
communiendis communiundis |
| Akkusativ | communiendos communiundos |
communiendas communiundas |
communienda communiunda |
| Ablativ | communiendis communiundis |
communiendis communiundis |
communiendis communiundis |
| Vokativ | communiendi communiundi |
communiendae communiundae |
communienda communiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | communiens |
communiens |
communiens |
| Genitiv | communientis |
communientis |
communientis |
| Dativ | communienti |
communienti |
communienti |
| Akkusativ | communientem |
communientem |
communiens |
| Ablativ | communienti communiente |
communienti communiente |
communienti communiente |
| Vokativ | communiens |
communiens |
communiens |
Plural
| Nominativ | communientes |
communientes |
communientia |
| Genitiv | communientium communientum |
communientium communientum |
communientium communientum |
| Dativ | communientibus |
communientibus |
communientibus |
| Akkusativ | communientes |
communientes |
communientia |
| Ablativ | communientibus |
communientibus |
communientibus |
| Vokativ | communientes |
communientes |
communientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | communitus |
communita |
communitum |
| Genitiv | communiti |
communitae |
communiti |
| Dativ | communito |
communitae |
communito |
| Akkusativ | communitum |
communitam |
communitum |
| Ablativ | communito |
communita |
communito |
| Vokativ | communite |
communita |
communitum |
Plural
| Nominativ | communiti |
communitae |
communita |
| Genitiv | communitorum |
communitarum |
communitorum |
| Dativ | communitis |
communitis |
communitis |
| Akkusativ | communitos |
communitas |
communita |
| Ablativ | communitis |
communitis |
communitis |
| Vokativ | communiti |
communitae |
communita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | communiturus |
communitura |
communiturum |
| Genitiv | communituri |
communiturae |
communituri |
| Dativ | communituro |
communiturae |
communituro |
| Akkusativ | communiturum |
communituram |
communiturum |
| Ablativ | communituro |
communitura |
communituro |
| Vokativ | communiture |
communitura |
communiturum |
Plural
| Nominativ | communituri |
communiturae |
communitura |
| Genitiv | communiturorum |
communiturarum |
communiturorum |
| Dativ | communituris |
communituris |
communituris |
| Akkusativ | communituros |
communituras |
communitura |
| Ablativ | communituris |
communituris |
communituris |
| Vokativ | communituri |
communiturae |
communitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| communitum |
communitu |