Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploro
|
|
| 2. Person Singular |
comploras
|
|
| 3. Person Singular |
complorat
|
|
| 1. Person Plural |
comploramus
|
|
| 2. Person Plural |
comploratis
|
|
| 3. Person Plural |
complorant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploror
|
|
| 2. Person Singular |
comploraris complorare
|
|
| 3. Person Singular |
comploratur
|
|
| 1. Person Plural |
comploramur
|
|
| 2. Person Plural |
comploramini
|
|
| 3. Person Plural |
complorantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
complorem
|
|
| 2. Person Singular |
complores
|
|
| 3. Person Singular |
comploret
|
|
| 1. Person Plural |
comploremus
|
|
| 2. Person Plural |
comploretis
|
|
| 3. Person Plural |
complorent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
complorer
|
|
| 2. Person Singular |
comploreris complorere
|
|
| 3. Person Singular |
comploretur
|
|
| 1. Person Plural |
comploremur
|
|
| 2. Person Plural |
comploremini
|
|
| 3. Person Plural |
complorentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
complorabam
|
|
| 2. Person Singular |
complorabas
|
|
| 3. Person Singular |
complorabat
|
|
| 1. Person Plural |
complorabamus
|
|
| 2. Person Plural |
complorabatis
|
|
| 3. Person Plural |
complorabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
complorabar
|
|
| 2. Person Singular |
complorabaris complorabare
|
|
| 3. Person Singular |
complorabatur
|
|
| 1. Person Plural |
complorabamur
|
|
| 2. Person Plural |
complorabamini
|
|
| 3. Person Plural |
complorabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
complorarem
|
|
| 2. Person Singular |
complorares
|
|
| 3. Person Singular |
comploraret
|
|
| 1. Person Plural |
comploraremus
|
|
| 2. Person Plural |
comploraretis
|
|
| 3. Person Plural |
complorarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
complorarer
|
|
| 2. Person Singular |
complorareris complorarere
|
|
| 3. Person Singular |
comploraretur
|
|
| 1. Person Plural |
comploraremur
|
|
| 2. Person Plural |
comploraremini
|
|
| 3. Person Plural |
complorarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
complorabo
|
|
| 2. Person Singular |
complorabis
|
|
| 3. Person Singular |
complorabit
|
|
| 1. Person Plural |
complorabimus
|
|
| 2. Person Plural |
complorabitis
|
|
| 3. Person Plural |
complorabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
complorabor
|
|
| 2. Person Singular |
comploraberis complorabere
|
|
| 3. Person Singular |
complorabitur
|
|
| 1. Person Plural |
complorabimur
|
|
| 2. Person Plural |
complorabimini
|
|
| 3. Person Plural |
complorabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploravi
|
|
| 2. Person Singular |
comploravisti
|
|
| 3. Person Singular |
comploravit
|
|
| 1. Person Plural |
comploravimus
|
|
| 2. Person Plural |
comploravistis
|
|
| 3. Person Plural |
comploraverunt comploravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus es
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus est
|
|
| 1. Person Plural |
complorati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati estis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploraverim
|
|
| 2. Person Singular |
comploraveris
|
|
| 3. Person Singular |
comploraverit
|
|
| 1. Person Plural |
comploraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
comploraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
comploraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
complorati simus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploraveram
|
|
| 2. Person Singular |
comploraveras
|
|
| 3. Person Singular |
comploraverat
|
|
| 1. Person Plural |
comploraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
comploraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
comploraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
complorati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploravissem
|
|
| 2. Person Singular |
comploravisses
|
|
| 3. Person Singular |
comploravisset
|
|
| 1. Person Plural |
comploravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
comploravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
comploravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
complorati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploravero
|
|
| 2. Person Singular |
comploraveris
|
|
| 3. Person Singular |
comploraverit
|
|
| 1. Person Plural |
comploraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
comploraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
comploraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
complorati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
complorare
|
|
| Vorzeitigkeit |
comploravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
comploraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
complorari complorarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
comploratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
comploratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
complora
|
! |
| 2. Person Plural |
complorate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
complorato
|
| 3. Person Singular |
complorato
|
| 2. Person Plural |
comploratote
|
| 3. Person Plural |
comploranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
complorare
|
|
| Genitiv |
complorandi
|
|
| Dativ |
complorando
|
|
| Akkusativ |
complorandum
|
|
| Ablativ |
complorando
|
|
| Vokativ |
complorande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
complorandus
|
comploranda
|
complorandum
|
| Genitiv |
complorandi
|
complorandae
|
complorandi
|
| Dativ |
complorando
|
complorandae
|
complorando
|
| Akkusativ |
complorandum
|
complorandam
|
complorandum
|
| Ablativ |
complorando
|
comploranda
|
complorando
|
| Vokativ |
complorande
|
comploranda
|
complorandum
|
Plural
| Nominativ |
complorandi
|
complorandae
|
comploranda
|
| Genitiv |
complorandorum
|
complorandarum
|
complorandorum
|
| Dativ |
complorandis
|
complorandis
|
complorandis
|
| Akkusativ |
complorandos
|
complorandas
|
comploranda
|
| Ablativ |
complorandis
|
complorandis
|
complorandis
|
| Vokativ |
complorandi
|
complorandae
|
comploranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
complorans
|
complorans
|
complorans
|
| Genitiv |
complorantis
|
complorantis
|
complorantis
|
| Dativ |
comploranti
|
comploranti
|
comploranti
|
| Akkusativ |
complorantem
|
complorantem
|
complorans
|
| Ablativ |
comploranti complorante
|
comploranti complorante
|
comploranti complorante
|
| Vokativ |
complorans
|
complorans
|
complorans
|
Plural
| Nominativ |
complorantes
|
complorantes
|
complorantia
|
| Genitiv |
complorantium complorantum
|
complorantium complorantum
|
complorantium complorantum
|
| Dativ |
complorantibus
|
complorantibus
|
complorantibus
|
| Akkusativ |
complorantes
|
complorantes
|
complorantia
|
| Ablativ |
complorantibus
|
complorantibus
|
complorantibus
|
| Vokativ |
complorantes
|
complorantes
|
complorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comploratus
|
complorata
|
comploratum
|
| Genitiv |
complorati
|
comploratae
|
complorati
|
| Dativ |
complorato
|
comploratae
|
complorato
|
| Akkusativ |
comploratum
|
comploratam
|
comploratum
|
| Ablativ |
complorato
|
complorata
|
complorato
|
| Vokativ |
complorate
|
complorata
|
comploratum
|
Plural
| Nominativ |
complorati
|
comploratae
|
complorata
|
| Genitiv |
comploratorum
|
comploratarum
|
comploratorum
|
| Dativ |
comploratis
|
comploratis
|
comploratis
|
| Akkusativ |
comploratos
|
comploratas
|
complorata
|
| Ablativ |
comploratis
|
comploratis
|
comploratis
|
| Vokativ |
complorati
|
comploratae
|
complorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comploraturus
|
comploratura
|
comploraturum
|
| Genitiv |
comploraturi
|
comploraturae
|
comploraturi
|
| Dativ |
comploraturo
|
comploraturae
|
comploraturo
|
| Akkusativ |
comploraturum
|
comploraturam
|
comploraturum
|
| Ablativ |
comploraturo
|
comploratura
|
comploraturo
|
| Vokativ |
complorature
|
comploratura
|
comploraturum
|
Plural
| Nominativ |
comploraturi
|
comploraturae
|
comploratura
|
| Genitiv |
comploraturorum
|
comploraturarum
|
comploraturorum
|
| Dativ |
comploraturis
|
comploraturis
|
comploraturis
|
| Akkusativ |
comploraturos
|
comploraturas
|
comploratura
|
| Ablativ |
comploraturis
|
comploraturis
|
comploraturis
|
| Vokativ |
comploraturi
|
comploraturae
|
comploratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
comploratum
|
comploratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploro
|
|
| 2. Person Singular |
comploras
|
|
| 3. Person Singular |
complorat
|
|
| 1. Person Plural |
comploramus
|
|
| 2. Person Plural |
comploratis
|
|
| 3. Person Plural |
complorant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploror
|
|
| 2. Person Singular |
comploraris complorare
|
|
| 3. Person Singular |
comploratur
|
|
| 1. Person Plural |
comploramur
|
|
| 2. Person Plural |
comploramini
|
|
| 3. Person Plural |
complorantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
complorem
|
|
| 2. Person Singular |
complores
|
|
| 3. Person Singular |
comploret
|
|
| 1. Person Plural |
comploremus
|
|
| 2. Person Plural |
comploretis
|
|
| 3. Person Plural |
complorent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
complorer
|
|
| 2. Person Singular |
comploreris complorere
|
|
| 3. Person Singular |
comploretur
|
|
| 1. Person Plural |
comploremur
|
|
| 2. Person Plural |
comploremini
|
|
| 3. Person Plural |
complorentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
complorabam
|
|
| 2. Person Singular |
complorabas
|
|
| 3. Person Singular |
complorabat
|
|
| 1. Person Plural |
complorabamus
|
|
| 2. Person Plural |
complorabatis
|
|
| 3. Person Plural |
complorabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
complorabar
|
|
| 2. Person Singular |
complorabaris complorabare
|
|
| 3. Person Singular |
complorabatur
|
|
| 1. Person Plural |
complorabamur
|
|
| 2. Person Plural |
complorabamini
|
|
| 3. Person Plural |
complorabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
complorarem
|
|
| 2. Person Singular |
complorares
|
|
| 3. Person Singular |
comploraret
|
|
| 1. Person Plural |
comploraremus
|
|
| 2. Person Plural |
comploraretis
|
|
| 3. Person Plural |
complorarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
complorarer
|
|
| 2. Person Singular |
complorareris complorarere
|
|
| 3. Person Singular |
comploraretur
|
|
| 1. Person Plural |
comploraremur
|
|
| 2. Person Plural |
comploraremini
|
|
| 3. Person Plural |
complorarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
complorabo
|
|
| 2. Person Singular |
complorabis
|
|
| 3. Person Singular |
complorabit
|
|
| 1. Person Plural |
complorabimus
|
|
| 2. Person Plural |
complorabitis
|
|
| 3. Person Plural |
complorabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
complorabor
|
|
| 2. Person Singular |
comploraberis complorabere
|
|
| 3. Person Singular |
complorabitur
|
|
| 1. Person Plural |
complorabimur
|
|
| 2. Person Plural |
complorabimini
|
|
| 3. Person Plural |
complorabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploravi
|
|
| 2. Person Singular |
comploravisti
|
|
| 3. Person Singular |
comploravit
|
|
| 1. Person Plural |
comploravimus
|
|
| 2. Person Plural |
comploravistis
|
|
| 3. Person Plural |
comploraverunt comploravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus es
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus est
|
|
| 1. Person Plural |
complorati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati estis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploraverim
|
|
| 2. Person Singular |
comploraveris
|
|
| 3. Person Singular |
comploraverit
|
|
| 1. Person Plural |
comploraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
comploraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
comploraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
complorati simus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploraveram
|
|
| 2. Person Singular |
comploraveras
|
|
| 3. Person Singular |
comploraverat
|
|
| 1. Person Plural |
comploraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
comploraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
comploraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
complorati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploravissem
|
|
| 2. Person Singular |
comploravisses
|
|
| 3. Person Singular |
comploravisset
|
|
| 1. Person Plural |
comploravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
comploravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
comploravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
complorati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploravero
|
|
| 2. Person Singular |
comploraveris
|
|
| 3. Person Singular |
comploraverit
|
|
| 1. Person Plural |
comploraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
comploraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
comploraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
complorati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
complorare
|
|
| Vorzeitigkeit |
comploravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
comploraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
complorari complorarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
comploratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
comploratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
complora
|
! |
| 2. Person Plural |
complorate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
complorato
|
| 3. Person Singular |
complorato
|
| 2. Person Plural |
comploratote
|
| 3. Person Plural |
comploranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
complorare
|
|
| Genitiv |
complorandi
|
|
| Dativ |
complorando
|
|
| Akkusativ |
complorandum
|
|
| Ablativ |
complorando
|
|
| Vokativ |
complorande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
complorandus
|
comploranda
|
complorandum
|
| Genitiv |
complorandi
|
complorandae
|
complorandi
|
| Dativ |
complorando
|
complorandae
|
complorando
|
| Akkusativ |
complorandum
|
complorandam
|
complorandum
|
| Ablativ |
complorando
|
comploranda
|
complorando
|
| Vokativ |
complorande
|
comploranda
|
complorandum
|
Plural
| Nominativ |
complorandi
|
complorandae
|
comploranda
|
| Genitiv |
complorandorum
|
complorandarum
|
complorandorum
|
| Dativ |
complorandis
|
complorandis
|
complorandis
|
| Akkusativ |
complorandos
|
complorandas
|
comploranda
|
| Ablativ |
complorandis
|
complorandis
|
complorandis
|
| Vokativ |
complorandi
|
complorandae
|
comploranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
complorans
|
complorans
|
complorans
|
| Genitiv |
complorantis
|
complorantis
|
complorantis
|
| Dativ |
comploranti
|
comploranti
|
comploranti
|
| Akkusativ |
complorantem
|
complorantem
|
complorans
|
| Ablativ |
comploranti complorante
|
comploranti complorante
|
comploranti complorante
|
| Vokativ |
complorans
|
complorans
|
complorans
|
Plural
| Nominativ |
complorantes
|
complorantes
|
complorantia
|
| Genitiv |
complorantium complorantum
|
complorantium complorantum
|
complorantium complorantum
|
| Dativ |
complorantibus
|
complorantibus
|
complorantibus
|
| Akkusativ |
complorantes
|
complorantes
|
complorantia
|
| Ablativ |
complorantibus
|
complorantibus
|
complorantibus
|
| Vokativ |
complorantes
|
complorantes
|
complorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comploratus
|
complorata
|
comploratum
|
| Genitiv |
complorati
|
comploratae
|
complorati
|
| Dativ |
complorato
|
comploratae
|
complorato
|
| Akkusativ |
comploratum
|
comploratam
|
comploratum
|
| Ablativ |
complorato
|
complorata
|
complorato
|
| Vokativ |
complorate
|
complorata
|
comploratum
|
Plural
| Nominativ |
complorati
|
comploratae
|
complorata
|
| Genitiv |
comploratorum
|
comploratarum
|
comploratorum
|
| Dativ |
comploratis
|
comploratis
|
comploratis
|
| Akkusativ |
comploratos
|
comploratas
|
complorata
|
| Ablativ |
comploratis
|
comploratis
|
comploratis
|
| Vokativ |
complorati
|
comploratae
|
complorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comploraturus
|
comploratura
|
comploraturum
|
| Genitiv |
comploraturi
|
comploraturae
|
comploraturi
|
| Dativ |
comploraturo
|
comploraturae
|
comploraturo
|
| Akkusativ |
comploraturum
|
comploraturam
|
comploraturum
|
| Ablativ |
comploraturo
|
comploratura
|
comploraturo
|
| Vokativ |
complorature
|
comploratura
|
comploraturum
|
Plural
| Nominativ |
comploraturi
|
comploraturae
|
comploratura
|
| Genitiv |
comploraturorum
|
comploraturarum
|
comploraturorum
|
| Dativ |
comploraturis
|
comploraturis
|
comploraturis
|
| Akkusativ |
comploraturos
|
comploraturas
|
comploratura
|
| Ablativ |
comploraturis
|
comploraturis
|
comploraturis
|
| Vokativ |
comploraturi
|
comploraturae
|
comploratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
comploratum
|
comploratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploro
|
|
| 2. Person Singular |
comploras
|
|
| 3. Person Singular |
complorat
|
|
| 1. Person Plural |
comploramus
|
|
| 2. Person Plural |
comploratis
|
|
| 3. Person Plural |
complorant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploror
|
|
| 2. Person Singular |
comploraris complorare
|
|
| 3. Person Singular |
comploratur
|
|
| 1. Person Plural |
comploramur
|
|
| 2. Person Plural |
comploramini
|
|
| 3. Person Plural |
complorantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
complorem
|
|
| 2. Person Singular |
complores
|
|
| 3. Person Singular |
comploret
|
|
| 1. Person Plural |
comploremus
|
|
| 2. Person Plural |
comploretis
|
|
| 3. Person Plural |
complorent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
complorer
|
|
| 2. Person Singular |
comploreris complorere
|
|
| 3. Person Singular |
comploretur
|
|
| 1. Person Plural |
comploremur
|
|
| 2. Person Plural |
comploremini
|
|
| 3. Person Plural |
complorentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
complorabam
|
|
| 2. Person Singular |
complorabas
|
|
| 3. Person Singular |
complorabat
|
|
| 1. Person Plural |
complorabamus
|
|
| 2. Person Plural |
complorabatis
|
|
| 3. Person Plural |
complorabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
complorabar
|
|
| 2. Person Singular |
complorabaris complorabare
|
|
| 3. Person Singular |
complorabatur
|
|
| 1. Person Plural |
complorabamur
|
|
| 2. Person Plural |
complorabamini
|
|
| 3. Person Plural |
complorabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
complorarem
|
|
| 2. Person Singular |
complorares
|
|
| 3. Person Singular |
comploraret
|
|
| 1. Person Plural |
comploraremus
|
|
| 2. Person Plural |
comploraretis
|
|
| 3. Person Plural |
complorarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
complorarer
|
|
| 2. Person Singular |
complorareris complorarere
|
|
| 3. Person Singular |
comploraretur
|
|
| 1. Person Plural |
comploraremur
|
|
| 2. Person Plural |
comploraremini
|
|
| 3. Person Plural |
complorarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
complorabo
|
|
| 2. Person Singular |
complorabis
|
|
| 3. Person Singular |
complorabit
|
|
| 1. Person Plural |
complorabimus
|
|
| 2. Person Plural |
complorabitis
|
|
| 3. Person Plural |
complorabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
complorabor
|
|
| 2. Person Singular |
comploraberis complorabere
|
|
| 3. Person Singular |
complorabitur
|
|
| 1. Person Plural |
complorabimur
|
|
| 2. Person Plural |
complorabimini
|
|
| 3. Person Plural |
complorabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploravi
|
|
| 2. Person Singular |
comploravisti
|
|
| 3. Person Singular |
comploravit
|
|
| 1. Person Plural |
comploravimus
|
|
| 2. Person Plural |
comploravistis
|
|
| 3. Person Plural |
comploraverunt comploravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus es
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus est
|
|
| 1. Person Plural |
complorati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati estis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploraverim
|
|
| 2. Person Singular |
comploraveris
|
|
| 3. Person Singular |
comploraverit
|
|
| 1. Person Plural |
comploraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
comploraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
comploraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
complorati simus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploraveram
|
|
| 2. Person Singular |
comploraveras
|
|
| 3. Person Singular |
comploraverat
|
|
| 1. Person Plural |
comploraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
comploraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
comploraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
complorati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploravissem
|
|
| 2. Person Singular |
comploravisses
|
|
| 3. Person Singular |
comploravisset
|
|
| 1. Person Plural |
comploravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
comploravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
comploravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
complorati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploravero
|
|
| 2. Person Singular |
comploraveris
|
|
| 3. Person Singular |
comploraverit
|
|
| 1. Person Plural |
comploraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
comploraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
comploraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
complorati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
complorare
|
|
| Vorzeitigkeit |
comploravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
comploraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
complorari complorarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
comploratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
comploratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
complora
|
! |
| 2. Person Plural |
complorate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
complorato
|
| 3. Person Singular |
complorato
|
| 2. Person Plural |
comploratote
|
| 3. Person Plural |
comploranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
complorare
|
|
| Genitiv |
complorandi
|
|
| Dativ |
complorando
|
|
| Akkusativ |
complorandum
|
|
| Ablativ |
complorando
|
|
| Vokativ |
complorande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
complorandus
|
comploranda
|
complorandum
|
| Genitiv |
complorandi
|
complorandae
|
complorandi
|
| Dativ |
complorando
|
complorandae
|
complorando
|
| Akkusativ |
complorandum
|
complorandam
|
complorandum
|
| Ablativ |
complorando
|
comploranda
|
complorando
|
| Vokativ |
complorande
|
comploranda
|
complorandum
|
Plural
| Nominativ |
complorandi
|
complorandae
|
comploranda
|
| Genitiv |
complorandorum
|
complorandarum
|
complorandorum
|
| Dativ |
complorandis
|
complorandis
|
complorandis
|
| Akkusativ |
complorandos
|
complorandas
|
comploranda
|
| Ablativ |
complorandis
|
complorandis
|
complorandis
|
| Vokativ |
complorandi
|
complorandae
|
comploranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
complorans
|
complorans
|
complorans
|
| Genitiv |
complorantis
|
complorantis
|
complorantis
|
| Dativ |
comploranti
|
comploranti
|
comploranti
|
| Akkusativ |
complorantem
|
complorantem
|
complorans
|
| Ablativ |
comploranti complorante
|
comploranti complorante
|
comploranti complorante
|
| Vokativ |
complorans
|
complorans
|
complorans
|
Plural
| Nominativ |
complorantes
|
complorantes
|
complorantia
|
| Genitiv |
complorantium complorantum
|
complorantium complorantum
|
complorantium complorantum
|
| Dativ |
complorantibus
|
complorantibus
|
complorantibus
|
| Akkusativ |
complorantes
|
complorantes
|
complorantia
|
| Ablativ |
complorantibus
|
complorantibus
|
complorantibus
|
| Vokativ |
complorantes
|
complorantes
|
complorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comploratus
|
complorata
|
comploratum
|
| Genitiv |
complorati
|
comploratae
|
complorati
|
| Dativ |
complorato
|
comploratae
|
complorato
|
| Akkusativ |
comploratum
|
comploratam
|
comploratum
|
| Ablativ |
complorato
|
complorata
|
complorato
|
| Vokativ |
complorate
|
complorata
|
comploratum
|
Plural
| Nominativ |
complorati
|
comploratae
|
complorata
|
| Genitiv |
comploratorum
|
comploratarum
|
comploratorum
|
| Dativ |
comploratis
|
comploratis
|
comploratis
|
| Akkusativ |
comploratos
|
comploratas
|
complorata
|
| Ablativ |
comploratis
|
comploratis
|
comploratis
|
| Vokativ |
complorati
|
comploratae
|
complorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comploraturus
|
comploratura
|
comploraturum
|
| Genitiv |
comploraturi
|
comploraturae
|
comploraturi
|
| Dativ |
comploraturo
|
comploraturae
|
comploraturo
|
| Akkusativ |
comploraturum
|
comploraturam
|
comploraturum
|
| Ablativ |
comploraturo
|
comploratura
|
comploraturo
|
| Vokativ |
complorature
|
comploratura
|
comploraturum
|
Plural
| Nominativ |
comploraturi
|
comploraturae
|
comploratura
|
| Genitiv |
comploraturorum
|
comploraturarum
|
comploraturorum
|
| Dativ |
comploraturis
|
comploraturis
|
comploraturis
|
| Akkusativ |
comploraturos
|
comploraturas
|
comploratura
|
| Ablativ |
comploraturis
|
comploraturis
|
comploraturis
|
| Vokativ |
comploraturi
|
comploraturae
|
comploratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
comploratum
|
comploratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploro
|
|
| 2. Person Singular |
comploras
|
|
| 3. Person Singular |
complorat
|
|
| 1. Person Plural |
comploramus
|
|
| 2. Person Plural |
comploratis
|
|
| 3. Person Plural |
complorant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploror
|
|
| 2. Person Singular |
comploraris complorare
|
|
| 3. Person Singular |
comploratur
|
|
| 1. Person Plural |
comploramur
|
|
| 2. Person Plural |
comploramini
|
|
| 3. Person Plural |
complorantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
complorem
|
|
| 2. Person Singular |
complores
|
|
| 3. Person Singular |
comploret
|
|
| 1. Person Plural |
comploremus
|
|
| 2. Person Plural |
comploretis
|
|
| 3. Person Plural |
complorent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
complorer
|
|
| 2. Person Singular |
comploreris complorere
|
|
| 3. Person Singular |
comploretur
|
|
| 1. Person Plural |
comploremur
|
|
| 2. Person Plural |
comploremini
|
|
| 3. Person Plural |
complorentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
complorabam
|
|
| 2. Person Singular |
complorabas
|
|
| 3. Person Singular |
complorabat
|
|
| 1. Person Plural |
complorabamus
|
|
| 2. Person Plural |
complorabatis
|
|
| 3. Person Plural |
complorabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
complorabar
|
|
| 2. Person Singular |
complorabaris complorabare
|
|
| 3. Person Singular |
complorabatur
|
|
| 1. Person Plural |
complorabamur
|
|
| 2. Person Plural |
complorabamini
|
|
| 3. Person Plural |
complorabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
complorarem
|
|
| 2. Person Singular |
complorares
|
|
| 3. Person Singular |
comploraret
|
|
| 1. Person Plural |
comploraremus
|
|
| 2. Person Plural |
comploraretis
|
|
| 3. Person Plural |
complorarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
complorarer
|
|
| 2. Person Singular |
complorareris complorarere
|
|
| 3. Person Singular |
comploraretur
|
|
| 1. Person Plural |
comploraremur
|
|
| 2. Person Plural |
comploraremini
|
|
| 3. Person Plural |
complorarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
complorabo
|
|
| 2. Person Singular |
complorabis
|
|
| 3. Person Singular |
complorabit
|
|
| 1. Person Plural |
complorabimus
|
|
| 2. Person Plural |
complorabitis
|
|
| 3. Person Plural |
complorabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
complorabor
|
|
| 2. Person Singular |
comploraberis complorabere
|
|
| 3. Person Singular |
complorabitur
|
|
| 1. Person Plural |
complorabimur
|
|
| 2. Person Plural |
complorabimini
|
|
| 3. Person Plural |
complorabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploravi
|
|
| 2. Person Singular |
comploravisti
|
|
| 3. Person Singular |
comploravit
|
|
| 1. Person Plural |
comploravimus
|
|
| 2. Person Plural |
comploravistis
|
|
| 3. Person Plural |
comploraverunt comploravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus es
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus est
|
|
| 1. Person Plural |
complorati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati estis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploraverim
|
|
| 2. Person Singular |
comploraveris
|
|
| 3. Person Singular |
comploraverit
|
|
| 1. Person Plural |
comploraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
comploraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
comploraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
complorati simus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploraveram
|
|
| 2. Person Singular |
comploraveras
|
|
| 3. Person Singular |
comploraverat
|
|
| 1. Person Plural |
comploraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
comploraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
comploraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
complorati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploravissem
|
|
| 2. Person Singular |
comploravisses
|
|
| 3. Person Singular |
comploravisset
|
|
| 1. Person Plural |
comploravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
comploravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
comploravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
complorati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploravero
|
|
| 2. Person Singular |
comploraveris
|
|
| 3. Person Singular |
comploraverit
|
|
| 1. Person Plural |
comploraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
comploraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
comploraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
complorati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
complorare
|
|
| Vorzeitigkeit |
comploravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
comploraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
complorari complorarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
comploratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
comploratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
complora
|
! |
| 2. Person Plural |
complorate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
complorato
|
| 3. Person Singular |
complorato
|
| 2. Person Plural |
comploratote
|
| 3. Person Plural |
comploranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
complorare
|
|
| Genitiv |
complorandi
|
|
| Dativ |
complorando
|
|
| Akkusativ |
complorandum
|
|
| Ablativ |
complorando
|
|
| Vokativ |
complorande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
complorandus
|
comploranda
|
complorandum
|
| Genitiv |
complorandi
|
complorandae
|
complorandi
|
| Dativ |
complorando
|
complorandae
|
complorando
|
| Akkusativ |
complorandum
|
complorandam
|
complorandum
|
| Ablativ |
complorando
|
comploranda
|
complorando
|
| Vokativ |
complorande
|
comploranda
|
complorandum
|
Plural
| Nominativ |
complorandi
|
complorandae
|
comploranda
|
| Genitiv |
complorandorum
|
complorandarum
|
complorandorum
|
| Dativ |
complorandis
|
complorandis
|
complorandis
|
| Akkusativ |
complorandos
|
complorandas
|
comploranda
|
| Ablativ |
complorandis
|
complorandis
|
complorandis
|
| Vokativ |
complorandi
|
complorandae
|
comploranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
complorans
|
complorans
|
complorans
|
| Genitiv |
complorantis
|
complorantis
|
complorantis
|
| Dativ |
comploranti
|
comploranti
|
comploranti
|
| Akkusativ |
complorantem
|
complorantem
|
complorans
|
| Ablativ |
comploranti complorante
|
comploranti complorante
|
comploranti complorante
|
| Vokativ |
complorans
|
complorans
|
complorans
|
Plural
| Nominativ |
complorantes
|
complorantes
|
complorantia
|
| Genitiv |
complorantium complorantum
|
complorantium complorantum
|
complorantium complorantum
|
| Dativ |
complorantibus
|
complorantibus
|
complorantibus
|
| Akkusativ |
complorantes
|
complorantes
|
complorantia
|
| Ablativ |
complorantibus
|
complorantibus
|
complorantibus
|
| Vokativ |
complorantes
|
complorantes
|
complorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comploratus
|
complorata
|
comploratum
|
| Genitiv |
complorati
|
comploratae
|
complorati
|
| Dativ |
complorato
|
comploratae
|
complorato
|
| Akkusativ |
comploratum
|
comploratam
|
comploratum
|
| Ablativ |
complorato
|
complorata
|
complorato
|
| Vokativ |
complorate
|
complorata
|
comploratum
|
Plural
| Nominativ |
complorati
|
comploratae
|
complorata
|
| Genitiv |
comploratorum
|
comploratarum
|
comploratorum
|
| Dativ |
comploratis
|
comploratis
|
comploratis
|
| Akkusativ |
comploratos
|
comploratas
|
complorata
|
| Ablativ |
comploratis
|
comploratis
|
comploratis
|
| Vokativ |
complorati
|
comploratae
|
complorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comploraturus
|
comploratura
|
comploraturum
|
| Genitiv |
comploraturi
|
comploraturae
|
comploraturi
|
| Dativ |
comploraturo
|
comploraturae
|
comploraturo
|
| Akkusativ |
comploraturum
|
comploraturam
|
comploraturum
|
| Ablativ |
comploraturo
|
comploratura
|
comploraturo
|
| Vokativ |
complorature
|
comploratura
|
comploraturum
|
Plural
| Nominativ |
comploraturi
|
comploraturae
|
comploratura
|
| Genitiv |
comploraturorum
|
comploraturarum
|
comploraturorum
|
| Dativ |
comploraturis
|
comploraturis
|
comploraturis
|
| Akkusativ |
comploraturos
|
comploraturas
|
comploratura
|
| Ablativ |
comploraturis
|
comploraturis
|
comploraturis
|
| Vokativ |
comploraturi
|
comploraturae
|
comploratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
comploratum
|
comploratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploro
|
|
| 2. Person Singular |
comploras
|
|
| 3. Person Singular |
complorat
|
|
| 1. Person Plural |
comploramus
|
|
| 2. Person Plural |
comploratis
|
|
| 3. Person Plural |
complorant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploror
|
|
| 2. Person Singular |
comploraris complorare
|
|
| 3. Person Singular |
comploratur
|
|
| 1. Person Plural |
comploramur
|
|
| 2. Person Plural |
comploramini
|
|
| 3. Person Plural |
complorantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
complorem
|
|
| 2. Person Singular |
complores
|
|
| 3. Person Singular |
comploret
|
|
| 1. Person Plural |
comploremus
|
|
| 2. Person Plural |
comploretis
|
|
| 3. Person Plural |
complorent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
complorer
|
|
| 2. Person Singular |
comploreris complorere
|
|
| 3. Person Singular |
comploretur
|
|
| 1. Person Plural |
comploremur
|
|
| 2. Person Plural |
comploremini
|
|
| 3. Person Plural |
complorentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
complorabam
|
|
| 2. Person Singular |
complorabas
|
|
| 3. Person Singular |
complorabat
|
|
| 1. Person Plural |
complorabamus
|
|
| 2. Person Plural |
complorabatis
|
|
| 3. Person Plural |
complorabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
complorabar
|
|
| 2. Person Singular |
complorabaris complorabare
|
|
| 3. Person Singular |
complorabatur
|
|
| 1. Person Plural |
complorabamur
|
|
| 2. Person Plural |
complorabamini
|
|
| 3. Person Plural |
complorabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
complorarem
|
|
| 2. Person Singular |
complorares
|
|
| 3. Person Singular |
comploraret
|
|
| 1. Person Plural |
comploraremus
|
|
| 2. Person Plural |
comploraretis
|
|
| 3. Person Plural |
complorarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
complorarer
|
|
| 2. Person Singular |
complorareris complorarere
|
|
| 3. Person Singular |
comploraretur
|
|
| 1. Person Plural |
comploraremur
|
|
| 2. Person Plural |
comploraremini
|
|
| 3. Person Plural |
complorarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
complorabo
|
|
| 2. Person Singular |
complorabis
|
|
| 3. Person Singular |
complorabit
|
|
| 1. Person Plural |
complorabimus
|
|
| 2. Person Plural |
complorabitis
|
|
| 3. Person Plural |
complorabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
complorabor
|
|
| 2. Person Singular |
comploraberis complorabere
|
|
| 3. Person Singular |
complorabitur
|
|
| 1. Person Plural |
complorabimur
|
|
| 2. Person Plural |
complorabimini
|
|
| 3. Person Plural |
complorabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploravi
|
|
| 2. Person Singular |
comploravisti
|
|
| 3. Person Singular |
comploravit
|
|
| 1. Person Plural |
comploravimus
|
|
| 2. Person Plural |
comploravistis
|
|
| 3. Person Plural |
comploraverunt comploravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus es
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus est
|
|
| 1. Person Plural |
complorati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati estis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploraverim
|
|
| 2. Person Singular |
comploraveris
|
|
| 3. Person Singular |
comploraverit
|
|
| 1. Person Plural |
comploraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
comploraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
comploraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
complorati simus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploraveram
|
|
| 2. Person Singular |
comploraveras
|
|
| 3. Person Singular |
comploraverat
|
|
| 1. Person Plural |
comploraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
comploraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
comploraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
complorati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploravissem
|
|
| 2. Person Singular |
comploravisses
|
|
| 3. Person Singular |
comploravisset
|
|
| 1. Person Plural |
comploravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
comploravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
comploravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
complorati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploravero
|
|
| 2. Person Singular |
comploraveris
|
|
| 3. Person Singular |
comploraverit
|
|
| 1. Person Plural |
comploraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
comploraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
comploraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
complorati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
complorare
|
|
| Vorzeitigkeit |
comploravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
comploraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
complorari complorarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
comploratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
comploratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
complora
|
! |
| 2. Person Plural |
complorate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
complorato
|
| 3. Person Singular |
complorato
|
| 2. Person Plural |
comploratote
|
| 3. Person Plural |
comploranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
complorare
|
|
| Genitiv |
complorandi
|
|
| Dativ |
complorando
|
|
| Akkusativ |
complorandum
|
|
| Ablativ |
complorando
|
|
| Vokativ |
complorande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
complorandus
|
comploranda
|
complorandum
|
| Genitiv |
complorandi
|
complorandae
|
complorandi
|
| Dativ |
complorando
|
complorandae
|
complorando
|
| Akkusativ |
complorandum
|
complorandam
|
complorandum
|
| Ablativ |
complorando
|
comploranda
|
complorando
|
| Vokativ |
complorande
|
comploranda
|
complorandum
|
Plural
| Nominativ |
complorandi
|
complorandae
|
comploranda
|
| Genitiv |
complorandorum
|
complorandarum
|
complorandorum
|
| Dativ |
complorandis
|
complorandis
|
complorandis
|
| Akkusativ |
complorandos
|
complorandas
|
comploranda
|
| Ablativ |
complorandis
|
complorandis
|
complorandis
|
| Vokativ |
complorandi
|
complorandae
|
comploranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
complorans
|
complorans
|
complorans
|
| Genitiv |
complorantis
|
complorantis
|
complorantis
|
| Dativ |
comploranti
|
comploranti
|
comploranti
|
| Akkusativ |
complorantem
|
complorantem
|
complorans
|
| Ablativ |
comploranti complorante
|
comploranti complorante
|
comploranti complorante
|
| Vokativ |
complorans
|
complorans
|
complorans
|
Plural
| Nominativ |
complorantes
|
complorantes
|
complorantia
|
| Genitiv |
complorantium complorantum
|
complorantium complorantum
|
complorantium complorantum
|
| Dativ |
complorantibus
|
complorantibus
|
complorantibus
|
| Akkusativ |
complorantes
|
complorantes
|
complorantia
|
| Ablativ |
complorantibus
|
complorantibus
|
complorantibus
|
| Vokativ |
complorantes
|
complorantes
|
complorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comploratus
|
complorata
|
comploratum
|
| Genitiv |
complorati
|
comploratae
|
complorati
|
| Dativ |
complorato
|
comploratae
|
complorato
|
| Akkusativ |
comploratum
|
comploratam
|
comploratum
|
| Ablativ |
complorato
|
complorata
|
complorato
|
| Vokativ |
complorate
|
complorata
|
comploratum
|
Plural
| Nominativ |
complorati
|
comploratae
|
complorata
|
| Genitiv |
comploratorum
|
comploratarum
|
comploratorum
|
| Dativ |
comploratis
|
comploratis
|
comploratis
|
| Akkusativ |
comploratos
|
comploratas
|
complorata
|
| Ablativ |
comploratis
|
comploratis
|
comploratis
|
| Vokativ |
complorati
|
comploratae
|
complorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comploraturus
|
comploratura
|
comploraturum
|
| Genitiv |
comploraturi
|
comploraturae
|
comploraturi
|
| Dativ |
comploraturo
|
comploraturae
|
comploraturo
|
| Akkusativ |
comploraturum
|
comploraturam
|
comploraturum
|
| Ablativ |
comploraturo
|
comploratura
|
comploraturo
|
| Vokativ |
complorature
|
comploratura
|
comploraturum
|
Plural
| Nominativ |
comploraturi
|
comploraturae
|
comploratura
|
| Genitiv |
comploraturorum
|
comploraturarum
|
comploraturorum
|
| Dativ |
comploraturis
|
comploraturis
|
comploraturis
|
| Akkusativ |
comploraturos
|
comploraturas
|
comploratura
|
| Ablativ |
comploraturis
|
comploraturis
|
comploraturis
|
| Vokativ |
comploraturi
|
comploraturae
|
comploratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
comploratum
|
comploratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploro
|
|
| 2. Person Singular |
comploras
|
|
| 3. Person Singular |
complorat
|
|
| 1. Person Plural |
comploramus
|
|
| 2. Person Plural |
comploratis
|
|
| 3. Person Plural |
complorant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploror
|
|
| 2. Person Singular |
comploraris complorare
|
|
| 3. Person Singular |
comploratur
|
|
| 1. Person Plural |
comploramur
|
|
| 2. Person Plural |
comploramini
|
|
| 3. Person Plural |
complorantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
complorem
|
|
| 2. Person Singular |
complores
|
|
| 3. Person Singular |
comploret
|
|
| 1. Person Plural |
comploremus
|
|
| 2. Person Plural |
comploretis
|
|
| 3. Person Plural |
complorent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
complorer
|
|
| 2. Person Singular |
comploreris complorere
|
|
| 3. Person Singular |
comploretur
|
|
| 1. Person Plural |
comploremur
|
|
| 2. Person Plural |
comploremini
|
|
| 3. Person Plural |
complorentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
complorabam
|
|
| 2. Person Singular |
complorabas
|
|
| 3. Person Singular |
complorabat
|
|
| 1. Person Plural |
complorabamus
|
|
| 2. Person Plural |
complorabatis
|
|
| 3. Person Plural |
complorabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
complorabar
|
|
| 2. Person Singular |
complorabaris complorabare
|
|
| 3. Person Singular |
complorabatur
|
|
| 1. Person Plural |
complorabamur
|
|
| 2. Person Plural |
complorabamini
|
|
| 3. Person Plural |
complorabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
complorarem
|
|
| 2. Person Singular |
complorares
|
|
| 3. Person Singular |
comploraret
|
|
| 1. Person Plural |
comploraremus
|
|
| 2. Person Plural |
comploraretis
|
|
| 3. Person Plural |
complorarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
complorarer
|
|
| 2. Person Singular |
complorareris complorarere
|
|
| 3. Person Singular |
comploraretur
|
|
| 1. Person Plural |
comploraremur
|
|
| 2. Person Plural |
comploraremini
|
|
| 3. Person Plural |
complorarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
complorabo
|
|
| 2. Person Singular |
complorabis
|
|
| 3. Person Singular |
complorabit
|
|
| 1. Person Plural |
complorabimus
|
|
| 2. Person Plural |
complorabitis
|
|
| 3. Person Plural |
complorabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
complorabor
|
|
| 2. Person Singular |
comploraberis complorabere
|
|
| 3. Person Singular |
complorabitur
|
|
| 1. Person Plural |
complorabimur
|
|
| 2. Person Plural |
complorabimini
|
|
| 3. Person Plural |
complorabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploravi
|
|
| 2. Person Singular |
comploravisti
|
|
| 3. Person Singular |
comploravit
|
|
| 1. Person Plural |
comploravimus
|
|
| 2. Person Plural |
comploravistis
|
|
| 3. Person Plural |
comploraverunt comploravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus es
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus est
|
|
| 1. Person Plural |
complorati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati estis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploraverim
|
|
| 2. Person Singular |
comploraveris
|
|
| 3. Person Singular |
comploraverit
|
|
| 1. Person Plural |
comploraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
comploraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
comploraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
complorati simus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploraveram
|
|
| 2. Person Singular |
comploraveras
|
|
| 3. Person Singular |
comploraverat
|
|
| 1. Person Plural |
comploraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
comploraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
comploraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
complorati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploravissem
|
|
| 2. Person Singular |
comploravisses
|
|
| 3. Person Singular |
comploravisset
|
|
| 1. Person Plural |
comploravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
comploravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
comploravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
complorati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
comploravero
|
|
| 2. Person Singular |
comploraveris
|
|
| 3. Person Singular |
comploraverit
|
|
| 1. Person Plural |
comploraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
comploraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
comploraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
comploratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
comploratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
comploratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
complorati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
complorati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
complorati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
complorare
|
|
| Vorzeitigkeit |
comploravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
comploraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
complorari complorarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
comploratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
comploratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
complora
|
! |
| 2. Person Plural |
complorate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
complorato
|
| 3. Person Singular |
complorato
|
| 2. Person Plural |
comploratote
|
| 3. Person Plural |
comploranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
complorare
|
|
| Genitiv |
complorandi
|
|
| Dativ |
complorando
|
|
| Akkusativ |
complorandum
|
|
| Ablativ |
complorando
|
|
| Vokativ |
complorande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
complorandus
|
comploranda
|
complorandum
|
| Genitiv |
complorandi
|
complorandae
|
complorandi
|
| Dativ |
complorando
|
complorandae
|
complorando
|
| Akkusativ |
complorandum
|
complorandam
|
complorandum
|
| Ablativ |
complorando
|
comploranda
|
complorando
|
| Vokativ |
complorande
|
comploranda
|
complorandum
|
Plural
| Nominativ |
complorandi
|
complorandae
|
comploranda
|
| Genitiv |
complorandorum
|
complorandarum
|
complorandorum
|
| Dativ |
complorandis
|
complorandis
|
complorandis
|
| Akkusativ |
complorandos
|
complorandas
|
comploranda
|
| Ablativ |
complorandis
|
complorandis
|
complorandis
|
| Vokativ |
complorandi
|
complorandae
|
comploranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
complorans
|
complorans
|
complorans
|
| Genitiv |
complorantis
|
complorantis
|
complorantis
|
| Dativ |
comploranti
|
comploranti
|
comploranti
|
| Akkusativ |
complorantem
|
complorantem
|
complorans
|
| Ablativ |
comploranti complorante
|
comploranti complorante
|
comploranti complorante
|
| Vokativ |
complorans
|
complorans
|
complorans
|
Plural
| Nominativ |
complorantes
|
complorantes
|
complorantia
|
| Genitiv |
complorantium complorantum
|
complorantium complorantum
|
complorantium complorantum
|
| Dativ |
complorantibus
|
complorantibus
|
complorantibus
|
| Akkusativ |
complorantes
|
complorantes
|
complorantia
|
| Ablativ |
complorantibus
|
complorantibus
|
complorantibus
|
| Vokativ |
complorantes
|
complorantes
|
complorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comploratus
|
complorata
|
comploratum
|
| Genitiv |
complorati
|
comploratae
|
complorati
|
| Dativ |
complorato
|
comploratae
|
complorato
|
| Akkusativ |
comploratum
|
comploratam
|
comploratum
|
| Ablativ |
complorato
|
complorata
|
complorato
|
| Vokativ |
complorate
|
complorata
|
comploratum
|
Plural
| Nominativ |
complorati
|
comploratae
|
complorata
|
| Genitiv |
comploratorum
|
comploratarum
|
comploratorum
|
| Dativ |
comploratis
|
comploratis
|
comploratis
|
| Akkusativ |
comploratos
|
comploratas
|
complorata
|
| Ablativ |
comploratis
|
comploratis
|
comploratis
|
| Vokativ |
complorati
|
comploratae
|
complorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
comploraturus
|
comploratura
|
comploraturum
|
| Genitiv |
comploraturi
|
comploraturae
|
comploraturi
|
| Dativ |
comploraturo
|
comploraturae
|
comploraturo
|
| Akkusativ |
comploraturum
|
comploraturam
|
comploraturum
|
| Ablativ |
comploraturo
|
comploratura
|
comploraturo
|
| Vokativ |
complorature
|
comploratura
|
comploraturum
|
Plural
| Nominativ |
comploraturi
|
comploraturae
|
comploratura
|
| Genitiv |
comploraturorum
|
comploraturarum
|
comploraturorum
|
| Dativ |
comploraturis
|
comploraturis
|
comploraturis
|
| Akkusativ |
comploraturos
|
comploraturas
|
comploratura
|
| Ablativ |
comploraturis
|
comploraturis
|
comploraturis
|
| Vokativ |
comploraturi
|
comploraturae
|
comploratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
comploratum
|
comploratu
|