annehmen
Beifall (Anerkennung) finden
bekräftigen
belegen
bestätigen
beweisen
bezeugen
billigen
Cic.: iussa alcis sententiā suā
Cic.: versum assensu maximo
für tüchtig (gut, richtig) erklären
genehmigen
rechtfertigen
reditum alcis numine suo (v. der Gottheit)
seinen Beifall schenken
tüchtig (gut, richtig) befinden
womit? wodurch? durch Abl
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobo
ich nehme an
2. Person Singular
comprobas
du nimmst an
3. Person Singular
comprobat
er/sie/es nimmt an
1. Person Plural
comprobamus
wir nehmen an
2. Person Plural
comprobatis
ihr nehmt an
3. Person Plural
comprobant
sie nehmen an
Passiv
1. Person Singular
comprobor
ich werde angenommen
2. Person Singular
comprobaris comprobare
du wirst angenommen
3. Person Singular
comprobatur
er/sie/es wird angenommen
1. Person Plural
comprobamur
wir werden angenommen
2. Person Plural
comprobamini
ihr werdet angenommen
3. Person Plural
comprobantur
sie werden angenommen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobem
ich nehme an
2. Person Singular
comprobes
du nehmest an
3. Person Singular
comprobet
er/sie/es nehme an
1. Person Plural
comprobemus
wir nehmen an
2. Person Plural
comprobetis
ihr nehmet an
3. Person Plural
comprobent
sie nehmen an
Passiv
1. Person Singular
comprober
ich werde angenommen
2. Person Singular
comproberis comprobere
du werdest angenommen
3. Person Singular
comprobetur
er/sie/es werde angenommen
1. Person Plural
comprobemur
wir werden angenommen
2. Person Plural
comprobemini
ihr werdet angenommen
3. Person Plural
comprobentur
sie werden angenommen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobabam
ich nahm an
2. Person Singular
comprobabas
du nahmst an
3. Person Singular
comprobabat
er/sie/es nahm an
1. Person Plural
comprobabamus
wir nahmen an
2. Person Plural
comprobabatis
ihr nahmt an
3. Person Plural
comprobabant
sie nahmen an
Passiv
1. Person Singular
comprobabar
ich wurde angenommen
2. Person Singular
comprobabaris comprobabare
du wurdest angenommen
3. Person Singular
comprobabatur
er/sie/es wurde angenommen
1. Person Plural
comprobabamur
wir wurden angenommen
2. Person Plural
comprobabamini
ihr wurdet angenommen
3. Person Plural
comprobabantur
sie wurden angenommen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobarem
ich nähme an
2. Person Singular
comprobares
du nähmest an
3. Person Singular
comprobaret
er/sie/es nähme an
1. Person Plural
comprobaremus
wir nähmen an
2. Person Plural
comprobaretis
ihr nähmet an
3. Person Plural
comprobarent
sie nähmen an
Passiv
1. Person Singular
comprobarer
ich würde angenommen
2. Person Singular
comprobareris comprobarere
du würdest angenommen
3. Person Singular
comprobaretur
er/sie/es würde angenommen
1. Person Plural
comprobaremur
wir würden angenommen
2. Person Plural
comprobaremini
ihr würdet angenommen
3. Person Plural
comprobarentur
sie würden angenommen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
comprobabo
ich werde annehmen
2. Person Singular
comprobabis
du wirst annehmen
3. Person Singular
comprobabit
er/sie/es wird annehmen
1. Person Plural
comprobabimus
wir werden annehmen
2. Person Plural
comprobabitis
ihr werdet annehmen
3. Person Plural
comprobabunt
sie werden annehmen
Passiv
1. Person Singular
comprobabor
ich werde angenommen werden
2. Person Singular
comprobaberis comprobabere
du wirst angenommen werden
3. Person Singular
comprobabitur
er/sie/es wird angenommen werden
1. Person Plural
comprobabimur
wir werden angenommen werden
2. Person Plural
comprobabimini
ihr werdet angenommen werden
3. Person Plural
comprobabuntur
sie werden angenommen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobavi
ich habe angenommen
2. Person Singular
comprobavisti
du hast angenommen
3. Person Singular
comprobavit
er/sie/es hat angenommen
1. Person Plural
comprobavimus
wir haben angenommen
2. Person Plural
comprobavistis
ihr habt angenommen
3. Person Plural
comprobaverunt comprobavere
sie haben angenommen
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sum
ich bin angenommen worden
2. Person Singular
comprobatus es
du bist angenommen worden
3. Person Singular
comprobatus est
er/sie/es ist angenommen worden
1. Person Plural
comprobati sumus
wir sind angenommen worden
2. Person Plural
comprobati estis
ihr seid angenommen worden
3. Person Plural
comprobati sunt
sie sind angenommen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobaverim
ich habe angenommen
2. Person Singular
comprobaveris
du habest angenommen
3. Person Singular
comprobaverit
er/sie/es habe angenommen
1. Person Plural
comprobaverimus
wir haben angenommen
2. Person Plural
comprobaveritis
ihr habet angenommen
3. Person Plural
comprobaverint
sie haben angenommen
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sim
ich sei angenommen worden
2. Person Singular
comprobatus sis
du seiest angenommen worden
3. Person Singular
comprobatus sit
er/sie/es sei angenommen worden
1. Person Plural
comprobati simus
wir seien angenommen worden
2. Person Plural
comprobati sitis
ihr seiet angenommen worden
3. Person Plural
comprobati sint
sie seien angenommen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobaveram
ich hatte angenommen
2. Person Singular
comprobaveras
du hattest angenommen
3. Person Singular
comprobaverat
er/sie/es hatte angenommen
1. Person Plural
comprobaveramus
wir hatten angenommen
2. Person Plural
comprobaveratis
ihr hattet angenommen
3. Person Plural
comprobaverant
sie hatten angenommen
Passiv
1. Person Singular
comprobatus eram
ich war angenommen worden
2. Person Singular
comprobatus eras
du warst angenommen worden
3. Person Singular
comprobatus erat
er/sie/es war angenommen worden
1. Person Plural
comprobati eramus
wir waren angenommen worden
2. Person Plural
comprobati eratis
ihr wart angenommen worden
3. Person Plural
comprobati erant
sie waren angenommen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobavissem
ich hätte angenommen
2. Person Singular
comprobavisses
du hättest angenommen
3. Person Singular
comprobavisset
er/sie/es hätte angenommen
1. Person Plural
comprobavissemus
wir hätten angenommen
2. Person Plural
comprobavissetis
ihr hättet angenommen
3. Person Plural
comprobavissent
sie hätten angenommen
Passiv
1. Person Singular
comprobatus essem
ich wäre angenommen worden
2. Person Singular
comprobatus esses
du wärest angenommen worden
3. Person Singular
comprobatus esset
er/sie/es wäre angenommen worden
1. Person Plural
comprobati essemus
wir wären angenommen worden
2. Person Plural
comprobati essetis
ihr wäret angenommen worden
3. Person Plural
comprobati essent
sie wären angenommen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
comprobavero
ich werde angenommen haben
2. Person Singular
comprobaveris
du wirst angenommen haben
3. Person Singular
comprobaverit
er/sie/es wird angenommen haben
1. Person Plural
comprobaverimus
wir werden angenommen haben
2. Person Plural
comprobaveritis
ihr werdet angenommen haben
3. Person Plural
comprobaverint
sie werden angenommen haben
Passiv
1. Person Singular
comprobatus ero
ich werde angenommen worden sein
2. Person Singular
comprobatus eris
du wirst angenommen worden sein
3. Person Singular
comprobatus erit
er/sie/es wird angenommen worden sein
1. Person Plural
comprobati erimus
wir werden angenommen worden sein
2. Person Plural
comprobati eritis
ihr werdet angenommen worden sein
3. Person Plural
comprobati erunt
sie werden angenommen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
comprobare
annehmen
Vorzeitigkeit
comprobavisse
angenommen haben
Nachzeitigkeit
comprobaturum esse
annehmen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
comprobari comprobarier
angenommen werden
Vorzeitigkeit
comprobatum esse
angenommen worden sein
Nachzeitigkeit
comprobatum iri
künftig angenommen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
comproba
nimm an!
2. Person Plural
comprobate
nehmt an!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
comprobato
3. Person Singular
comprobato
2. Person Plural
comprobatote
3. Person Plural
comprobanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
comprobare
das Annehmen
Genitiv
comprobandi
des Annehmens
Dativ
comprobando
dem Annehmen
Akkusativ
comprobandum
das Annehmen
Ablativ
comprobando
durch das Annehmen
Vokativ
comprobande
Annehmen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobandus
comprobanda
comprobandum
Genitiv
comprobandi
comprobandae
comprobandi
Dativ
comprobando
comprobandae
comprobando
Akkusativ
comprobandum
comprobandam
comprobandum
Ablativ
comprobando
comprobanda
comprobando
Vokativ
comprobande
comprobanda
comprobandum
Plural
Nominativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Genitiv
comprobandorum
comprobandarum
comprobandorum
Dativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Akkusativ
comprobandos
comprobandas
comprobanda
Ablativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Vokativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobans
comprobans
comprobans
Genitiv
comprobantis
comprobantis
comprobantis
Dativ
comprobanti
comprobanti
comprobanti
Akkusativ
comprobantem
comprobantem
comprobans
Ablativ
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
Vokativ
comprobans
comprobans
comprobans
Plural
Nominativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Genitiv
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
Dativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Akkusativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Ablativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Vokativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobatus
comprobata
comprobatum
Genitiv
comprobati
comprobatae
comprobati
Dativ
comprobato
comprobatae
comprobato
Akkusativ
comprobatum
comprobatam
comprobatum
Ablativ
comprobato
comprobata
comprobato
Vokativ
comprobate
comprobata
comprobatum
Plural
Nominativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Genitiv
comprobatorum
comprobatarum
comprobatorum
Dativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Akkusativ
comprobatos
comprobatas
comprobata
Ablativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Vokativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobaturus
comprobatura
comprobaturum
Genitiv
comprobaturi
comprobaturae
comprobaturi
Dativ
comprobaturo
comprobaturae
comprobaturo
Akkusativ
comprobaturum
comprobaturam
comprobaturum
Ablativ
comprobaturo
comprobatura
comprobaturo
Vokativ
comprobature
comprobatura
comprobaturum
Plural
Nominativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Genitiv
comprobaturorum
comprobaturarum
comprobaturorum
Dativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Akkusativ
comprobaturos
comprobaturas
comprobatura
Ablativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Vokativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Supina
Supin I
Supin II
comprobatum
comprobatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobo
2. Person Singular
comprobas
3. Person Singular
comprobat
1. Person Plural
comprobamus
2. Person Plural
comprobatis
3. Person Plural
comprobant
Passiv
1. Person Singular
comprobor
2. Person Singular
comprobaris comprobare
3. Person Singular
comprobatur
1. Person Plural
comprobamur
2. Person Plural
comprobamini
3. Person Plural
comprobantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobem
2. Person Singular
comprobes
3. Person Singular
comprobet
1. Person Plural
comprobemus
2. Person Plural
comprobetis
3. Person Plural
comprobent
Passiv
1. Person Singular
comprober
2. Person Singular
comproberis comprobere
3. Person Singular
comprobetur
1. Person Plural
comprobemur
2. Person Plural
comprobemini
3. Person Plural
comprobentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobabam
2. Person Singular
comprobabas
3. Person Singular
comprobabat
1. Person Plural
comprobabamus
2. Person Plural
comprobabatis
3. Person Plural
comprobabant
Passiv
1. Person Singular
comprobabar
2. Person Singular
comprobabaris comprobabare
3. Person Singular
comprobabatur
1. Person Plural
comprobabamur
2. Person Plural
comprobabamini
3. Person Plural
comprobabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobarem
2. Person Singular
comprobares
3. Person Singular
comprobaret
1. Person Plural
comprobaremus
2. Person Plural
comprobaretis
3. Person Plural
comprobarent
Passiv
1. Person Singular
comprobarer
2. Person Singular
comprobareris comprobarere
3. Person Singular
comprobaretur
1. Person Plural
comprobaremur
2. Person Plural
comprobaremini
3. Person Plural
comprobarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
comprobabo
2. Person Singular
comprobabis
3. Person Singular
comprobabit
1. Person Plural
comprobabimus
2. Person Plural
comprobabitis
3. Person Plural
comprobabunt
Passiv
1. Person Singular
comprobabor
2. Person Singular
comprobaberis comprobabere
3. Person Singular
comprobabitur
1. Person Plural
comprobabimur
2. Person Plural
comprobabimini
3. Person Plural
comprobabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobavi
2. Person Singular
comprobavisti
3. Person Singular
comprobavit
1. Person Plural
comprobavimus
2. Person Plural
comprobavistis
3. Person Plural
comprobaverunt comprobavere
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sum
2. Person Singular
comprobatus es
3. Person Singular
comprobatus est
1. Person Plural
comprobati sumus
2. Person Plural
comprobati estis
3. Person Plural
comprobati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobaverim
2. Person Singular
comprobaveris
3. Person Singular
comprobaverit
1. Person Plural
comprobaverimus
2. Person Plural
comprobaveritis
3. Person Plural
comprobaverint
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sim
2. Person Singular
comprobatus sis
3. Person Singular
comprobatus sit
1. Person Plural
comprobati simus
2. Person Plural
comprobati sitis
3. Person Plural
comprobati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobaveram
2. Person Singular
comprobaveras
3. Person Singular
comprobaverat
1. Person Plural
comprobaveramus
2. Person Plural
comprobaveratis
3. Person Plural
comprobaverant
Passiv
1. Person Singular
comprobatus eram
2. Person Singular
comprobatus eras
3. Person Singular
comprobatus erat
1. Person Plural
comprobati eramus
2. Person Plural
comprobati eratis
3. Person Plural
comprobati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobavissem
2. Person Singular
comprobavisses
3. Person Singular
comprobavisset
1. Person Plural
comprobavissemus
2. Person Plural
comprobavissetis
3. Person Plural
comprobavissent
Passiv
1. Person Singular
comprobatus essem
2. Person Singular
comprobatus esses
3. Person Singular
comprobatus esset
1. Person Plural
comprobati essemus
2. Person Plural
comprobati essetis
3. Person Plural
comprobati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
comprobavero
2. Person Singular
comprobaveris
3. Person Singular
comprobaverit
1. Person Plural
comprobaverimus
2. Person Plural
comprobaveritis
3. Person Plural
comprobaverint
Passiv
1. Person Singular
comprobatus ero
2. Person Singular
comprobatus eris
3. Person Singular
comprobatus erit
1. Person Plural
comprobati erimus
2. Person Plural
comprobati eritis
3. Person Plural
comprobati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
comprobare
Vorzeitigkeit
comprobavisse
Nachzeitigkeit
comprobaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
comprobari comprobarier
Vorzeitigkeit
comprobatum esse
Nachzeitigkeit
comprobatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
comproba
!
2. Person Plural
comprobate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
comprobato
3. Person Singular
comprobato
2. Person Plural
comprobatote
3. Person Plural
comprobanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
comprobare
Genitiv
comprobandi
Dativ
comprobando
Akkusativ
comprobandum
Ablativ
comprobando
Vokativ
comprobande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobandus
comprobanda
comprobandum
Genitiv
comprobandi
comprobandae
comprobandi
Dativ
comprobando
comprobandae
comprobando
Akkusativ
comprobandum
comprobandam
comprobandum
Ablativ
comprobando
comprobanda
comprobando
Vokativ
comprobande
comprobanda
comprobandum
Plural
Nominativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Genitiv
comprobandorum
comprobandarum
comprobandorum
Dativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Akkusativ
comprobandos
comprobandas
comprobanda
Ablativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Vokativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobans
comprobans
comprobans
Genitiv
comprobantis
comprobantis
comprobantis
Dativ
comprobanti
comprobanti
comprobanti
Akkusativ
comprobantem
comprobantem
comprobans
Ablativ
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
Vokativ
comprobans
comprobans
comprobans
Plural
Nominativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Genitiv
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
Dativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Akkusativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Ablativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Vokativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobatus
comprobata
comprobatum
Genitiv
comprobati
comprobatae
comprobati
Dativ
comprobato
comprobatae
comprobato
Akkusativ
comprobatum
comprobatam
comprobatum
Ablativ
comprobato
comprobata
comprobato
Vokativ
comprobate
comprobata
comprobatum
Plural
Nominativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Genitiv
comprobatorum
comprobatarum
comprobatorum
Dativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Akkusativ
comprobatos
comprobatas
comprobata
Ablativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Vokativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobaturus
comprobatura
comprobaturum
Genitiv
comprobaturi
comprobaturae
comprobaturi
Dativ
comprobaturo
comprobaturae
comprobaturo
Akkusativ
comprobaturum
comprobaturam
comprobaturum
Ablativ
comprobaturo
comprobatura
comprobaturo
Vokativ
comprobature
comprobatura
comprobaturum
Plural
Nominativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Genitiv
comprobaturorum
comprobaturarum
comprobaturorum
Dativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Akkusativ
comprobaturos
comprobaturas
comprobatura
Ablativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Vokativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Supina
Supin I
Supin II
comprobatum
comprobatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobo
ich bekräftige
2. Person Singular
comprobas
du bekräftigst
3. Person Singular
comprobat
er/sie/es bekräftigt
1. Person Plural
comprobamus
wir bekräftigen
2. Person Plural
comprobatis
ihr bekräftigt
3. Person Plural
comprobant
sie bekräftigen
Passiv
1. Person Singular
comprobor
ich werde bekräftigt
2. Person Singular
comprobaris comprobare
du wirst bekräftigt
3. Person Singular
comprobatur
er/sie/es wird bekräftigt
1. Person Plural
comprobamur
wir werden bekräftigt
2. Person Plural
comprobamini
ihr werdet bekräftigt
3. Person Plural
comprobantur
sie werden bekräftigt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobem
ich bekräftige
2. Person Singular
comprobes
du bekräftigest
3. Person Singular
comprobet
er/sie/es bekräftige
1. Person Plural
comprobemus
wir bekräftigen
2. Person Plural
comprobetis
ihr bekräftiget
3. Person Plural
comprobent
sie bekräftigen
Passiv
1. Person Singular
comprober
ich werde bekräftigt
2. Person Singular
comproberis comprobere
du werdest bekräftigt
3. Person Singular
comprobetur
er/sie/es werde bekräftigt
1. Person Plural
comprobemur
wir werden bekräftigt
2. Person Plural
comprobemini
ihr werdet bekräftigt
3. Person Plural
comprobentur
sie werden bekräftigt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobabam
ich bekräftigte
2. Person Singular
comprobabas
du bekräftigtest
3. Person Singular
comprobabat
er/sie/es bekräftigte
1. Person Plural
comprobabamus
wir bekräftigten
2. Person Plural
comprobabatis
ihr bekräftigtet
3. Person Plural
comprobabant
sie bekräftigten
Passiv
1. Person Singular
comprobabar
ich wurde bekräftigt
2. Person Singular
comprobabaris comprobabare
du wurdest bekräftigt
3. Person Singular
comprobabatur
er/sie/es wurde bekräftigt
1. Person Plural
comprobabamur
wir wurden bekräftigt
2. Person Plural
comprobabamini
ihr wurdet bekräftigt
3. Person Plural
comprobabantur
sie wurden bekräftigt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobarem
ich bekräftigte
2. Person Singular
comprobares
du bekräftigtest
3. Person Singular
comprobaret
er/sie/es bekräftigte
1. Person Plural
comprobaremus
wir bekräftigten
2. Person Plural
comprobaretis
ihr bekräftigtet
3. Person Plural
comprobarent
sie bekräftigten
Passiv
1. Person Singular
comprobarer
ich würde bekräftigt
2. Person Singular
comprobareris comprobarere
du würdest bekräftigt
3. Person Singular
comprobaretur
er/sie/es würde bekräftigt
1. Person Plural
comprobaremur
wir würden bekräftigt
2. Person Plural
comprobaremini
ihr würdet bekräftigt
3. Person Plural
comprobarentur
sie würden bekräftigt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
comprobabo
ich werde bekräftigen
2. Person Singular
comprobabis
du wirst bekräftigen
3. Person Singular
comprobabit
er/sie/es wird bekräftigen
1. Person Plural
comprobabimus
wir werden bekräftigen
2. Person Plural
comprobabitis
ihr werdet bekräftigen
3. Person Plural
comprobabunt
sie werden bekräftigen
Passiv
1. Person Singular
comprobabor
ich werde bekräftigt werden
2. Person Singular
comprobaberis comprobabere
du wirst bekräftigt werden
3. Person Singular
comprobabitur
er/sie/es wird bekräftigt werden
1. Person Plural
comprobabimur
wir werden bekräftigt werden
2. Person Plural
comprobabimini
ihr werdet bekräftigt werden
3. Person Plural
comprobabuntur
sie werden bekräftigt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobavi
ich habe bekräftigt
2. Person Singular
comprobavisti
du hast bekräftigt
3. Person Singular
comprobavit
er/sie/es hat bekräftigt
1. Person Plural
comprobavimus
wir haben bekräftigt
2. Person Plural
comprobavistis
ihr habt bekräftigt
3. Person Plural
comprobaverunt comprobavere
sie haben bekräftigt
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sum
ich bin bekräftigt worden
2. Person Singular
comprobatus es
du bist bekräftigt worden
3. Person Singular
comprobatus est
er/sie/es ist bekräftigt worden
1. Person Plural
comprobati sumus
wir sind bekräftigt worden
2. Person Plural
comprobati estis
ihr seid bekräftigt worden
3. Person Plural
comprobati sunt
sie sind bekräftigt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobaverim
ich habe bekräftigt
2. Person Singular
comprobaveris
du habest bekräftigt
3. Person Singular
comprobaverit
er/sie/es habe bekräftigt
1. Person Plural
comprobaverimus
wir haben bekräftigt
2. Person Plural
comprobaveritis
ihr habet bekräftigt
3. Person Plural
comprobaverint
sie haben bekräftigt
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sim
ich sei bekräftigt worden
2. Person Singular
comprobatus sis
du seiest bekräftigt worden
3. Person Singular
comprobatus sit
er/sie/es sei bekräftigt worden
1. Person Plural
comprobati simus
wir seien bekräftigt worden
2. Person Plural
comprobati sitis
ihr seiet bekräftigt worden
3. Person Plural
comprobati sint
sie seien bekräftigt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobaveram
ich hatte bekräftigt
2. Person Singular
comprobaveras
du hattest bekräftigt
3. Person Singular
comprobaverat
er/sie/es hatte bekräftigt
1. Person Plural
comprobaveramus
wir hatten bekräftigt
2. Person Plural
comprobaveratis
ihr hattet bekräftigt
3. Person Plural
comprobaverant
sie hatten bekräftigt
Passiv
1. Person Singular
comprobatus eram
ich war bekräftigt worden
2. Person Singular
comprobatus eras
du warst bekräftigt worden
3. Person Singular
comprobatus erat
er/sie/es war bekräftigt worden
1. Person Plural
comprobati eramus
wir waren bekräftigt worden
2. Person Plural
comprobati eratis
ihr wart bekräftigt worden
3. Person Plural
comprobati erant
sie waren bekräftigt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobavissem
ich hätte bekräftigt
2. Person Singular
comprobavisses
du hättest bekräftigt
3. Person Singular
comprobavisset
er/sie/es hätte bekräftigt
1. Person Plural
comprobavissemus
wir hätten bekräftigt
2. Person Plural
comprobavissetis
ihr hättet bekräftigt
3. Person Plural
comprobavissent
sie hätten bekräftigt
Passiv
1. Person Singular
comprobatus essem
ich wäre bekräftigt worden
2. Person Singular
comprobatus esses
du wärest bekräftigt worden
3. Person Singular
comprobatus esset
er/sie/es wäre bekräftigt worden
1. Person Plural
comprobati essemus
wir wären bekräftigt worden
2. Person Plural
comprobati essetis
ihr wäret bekräftigt worden
3. Person Plural
comprobati essent
sie wären bekräftigt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
comprobavero
ich werde bekräftigt haben
2. Person Singular
comprobaveris
du wirst bekräftigt haben
3. Person Singular
comprobaverit
er/sie/es wird bekräftigt haben
1. Person Plural
comprobaverimus
wir werden bekräftigt haben
2. Person Plural
comprobaveritis
ihr werdet bekräftigt haben
3. Person Plural
comprobaverint
sie werden bekräftigt haben
Passiv
1. Person Singular
comprobatus ero
ich werde bekräftigt worden sein
2. Person Singular
comprobatus eris
du wirst bekräftigt worden sein
3. Person Singular
comprobatus erit
er/sie/es wird bekräftigt worden sein
1. Person Plural
comprobati erimus
wir werden bekräftigt worden sein
2. Person Plural
comprobati eritis
ihr werdet bekräftigt worden sein
3. Person Plural
comprobati erunt
sie werden bekräftigt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
comprobare
bekräftigen
Vorzeitigkeit
comprobavisse
bekräftigt haben
Nachzeitigkeit
comprobaturum esse
bekräftigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
comprobari comprobarier
bekräftigt werden
Vorzeitigkeit
comprobatum esse
bekräftigt worden sein
Nachzeitigkeit
comprobatum iri
künftig bekräftigt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
comproba
bekräftige; bekräftig!
2. Person Plural
comprobate
bekräftigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
comprobato
3. Person Singular
comprobato
2. Person Plural
comprobatote
3. Person Plural
comprobanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
comprobare
das Bekräftigen
Genitiv
comprobandi
des Bekräftigens
Dativ
comprobando
dem Bekräftigen
Akkusativ
comprobandum
das Bekräftigen
Ablativ
comprobando
durch das Bekräftigen
Vokativ
comprobande
Bekräftigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobandus
comprobanda
comprobandum
Genitiv
comprobandi
comprobandae
comprobandi
Dativ
comprobando
comprobandae
comprobando
Akkusativ
comprobandum
comprobandam
comprobandum
Ablativ
comprobando
comprobanda
comprobando
Vokativ
comprobande
comprobanda
comprobandum
Plural
Nominativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Genitiv
comprobandorum
comprobandarum
comprobandorum
Dativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Akkusativ
comprobandos
comprobandas
comprobanda
Ablativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Vokativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobans
comprobans
comprobans
Genitiv
comprobantis
comprobantis
comprobantis
Dativ
comprobanti
comprobanti
comprobanti
Akkusativ
comprobantem
comprobantem
comprobans
Ablativ
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
Vokativ
comprobans
comprobans
comprobans
Plural
Nominativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Genitiv
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
Dativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Akkusativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Ablativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Vokativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobatus
comprobata
comprobatum
Genitiv
comprobati
comprobatae
comprobati
Dativ
comprobato
comprobatae
comprobato
Akkusativ
comprobatum
comprobatam
comprobatum
Ablativ
comprobato
comprobata
comprobato
Vokativ
comprobate
comprobata
comprobatum
Plural
Nominativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Genitiv
comprobatorum
comprobatarum
comprobatorum
Dativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Akkusativ
comprobatos
comprobatas
comprobata
Ablativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Vokativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobaturus
comprobatura
comprobaturum
Genitiv
comprobaturi
comprobaturae
comprobaturi
Dativ
comprobaturo
comprobaturae
comprobaturo
Akkusativ
comprobaturum
comprobaturam
comprobaturum
Ablativ
comprobaturo
comprobatura
comprobaturo
Vokativ
comprobature
comprobatura
comprobaturum
Plural
Nominativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Genitiv
comprobaturorum
comprobaturarum
comprobaturorum
Dativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Akkusativ
comprobaturos
comprobaturas
comprobatura
Ablativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Vokativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Supina
Supin I
Supin II
comprobatum
comprobatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobo
ich belege
2. Person Singular
comprobas
du belegst
3. Person Singular
comprobat
er/sie/es belegt
1. Person Plural
comprobamus
wir belegen
2. Person Plural
comprobatis
ihr belegt
3. Person Plural
comprobant
sie belegen
Passiv
1. Person Singular
comprobor
ich werde belegt
2. Person Singular
comprobaris comprobare
du wirst belegt
3. Person Singular
comprobatur
er/sie/es wird belegt
1. Person Plural
comprobamur
wir werden belegt
2. Person Plural
comprobamini
ihr werdet belegt
3. Person Plural
comprobantur
sie werden belegt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobem
ich belege
2. Person Singular
comprobes
du belegest
3. Person Singular
comprobet
er/sie/es belege
1. Person Plural
comprobemus
wir belegen
2. Person Plural
comprobetis
ihr beleget
3. Person Plural
comprobent
sie belegen
Passiv
1. Person Singular
comprober
ich werde belegt
2. Person Singular
comproberis comprobere
du werdest belegt
3. Person Singular
comprobetur
er/sie/es werde belegt
1. Person Plural
comprobemur
wir werden belegt
2. Person Plural
comprobemini
ihr werdet belegt
3. Person Plural
comprobentur
sie werden belegt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobabam
ich belegte
2. Person Singular
comprobabas
du belegtest
3. Person Singular
comprobabat
er/sie/es belegte
1. Person Plural
comprobabamus
wir belegten
2. Person Plural
comprobabatis
ihr belegtet
3. Person Plural
comprobabant
sie belegten
Passiv
1. Person Singular
comprobabar
ich wurde belegt
2. Person Singular
comprobabaris comprobabare
du wurdest belegt
3. Person Singular
comprobabatur
er/sie/es wurde belegt
1. Person Plural
comprobabamur
wir wurden belegt
2. Person Plural
comprobabamini
ihr wurdet belegt
3. Person Plural
comprobabantur
sie wurden belegt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobarem
ich belegte
2. Person Singular
comprobares
du belegtest
3. Person Singular
comprobaret
er/sie/es belegte
1. Person Plural
comprobaremus
wir belegten
2. Person Plural
comprobaretis
ihr belegtet
3. Person Plural
comprobarent
sie belegten
Passiv
1. Person Singular
comprobarer
ich würde belegt
2. Person Singular
comprobareris comprobarere
du würdest belegt
3. Person Singular
comprobaretur
er/sie/es würde belegt
1. Person Plural
comprobaremur
wir würden belegt
2. Person Plural
comprobaremini
ihr würdet belegt
3. Person Plural
comprobarentur
sie würden belegt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
comprobabo
ich werde belegen
2. Person Singular
comprobabis
du wirst belegen
3. Person Singular
comprobabit
er/sie/es wird belegen
1. Person Plural
comprobabimus
wir werden belegen
2. Person Plural
comprobabitis
ihr werdet belegen
3. Person Plural
comprobabunt
sie werden belegen
Passiv
1. Person Singular
comprobabor
ich werde belegt werden
2. Person Singular
comprobaberis comprobabere
du wirst belegt werden
3. Person Singular
comprobabitur
er/sie/es wird belegt werden
1. Person Plural
comprobabimur
wir werden belegt werden
2. Person Plural
comprobabimini
ihr werdet belegt werden
3. Person Plural
comprobabuntur
sie werden belegt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobavi
ich habe belegt
2. Person Singular
comprobavisti
du hast belegt
3. Person Singular
comprobavit
er/sie/es hat belegt
1. Person Plural
comprobavimus
wir haben belegt
2. Person Plural
comprobavistis
ihr habt belegt
3. Person Plural
comprobaverunt comprobavere
sie haben belegt
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sum
ich bin belegt worden
2. Person Singular
comprobatus es
du bist belegt worden
3. Person Singular
comprobatus est
er/sie/es ist belegt worden
1. Person Plural
comprobati sumus
wir sind belegt worden
2. Person Plural
comprobati estis
ihr seid belegt worden
3. Person Plural
comprobati sunt
sie sind belegt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobaverim
ich habe belegt
2. Person Singular
comprobaveris
du habest belegt
3. Person Singular
comprobaverit
er/sie/es habe belegt
1. Person Plural
comprobaverimus
wir haben belegt
2. Person Plural
comprobaveritis
ihr habet belegt
3. Person Plural
comprobaverint
sie haben belegt
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sim
ich sei belegt worden
2. Person Singular
comprobatus sis
du seiest belegt worden
3. Person Singular
comprobatus sit
er/sie/es sei belegt worden
1. Person Plural
comprobati simus
wir seien belegt worden
2. Person Plural
comprobati sitis
ihr seiet belegt worden
3. Person Plural
comprobati sint
sie seien belegt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobaveram
ich hatte belegt
2. Person Singular
comprobaveras
du hattest belegt
3. Person Singular
comprobaverat
er/sie/es hatte belegt
1. Person Plural
comprobaveramus
wir hatten belegt
2. Person Plural
comprobaveratis
ihr hattet belegt
3. Person Plural
comprobaverant
sie hatten belegt
Passiv
1. Person Singular
comprobatus eram
ich war belegt worden
2. Person Singular
comprobatus eras
du warst belegt worden
3. Person Singular
comprobatus erat
er/sie/es war belegt worden
1. Person Plural
comprobati eramus
wir waren belegt worden
2. Person Plural
comprobati eratis
ihr wart belegt worden
3. Person Plural
comprobati erant
sie waren belegt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobavissem
ich hätte belegt
2. Person Singular
comprobavisses
du hättest belegt
3. Person Singular
comprobavisset
er/sie/es hätte belegt
1. Person Plural
comprobavissemus
wir hätten belegt
2. Person Plural
comprobavissetis
ihr hättet belegt
3. Person Plural
comprobavissent
sie hätten belegt
Passiv
1. Person Singular
comprobatus essem
ich wäre belegt worden
2. Person Singular
comprobatus esses
du wärest belegt worden
3. Person Singular
comprobatus esset
er/sie/es wäre belegt worden
1. Person Plural
comprobati essemus
wir wären belegt worden
2. Person Plural
comprobati essetis
ihr wäret belegt worden
3. Person Plural
comprobati essent
sie wären belegt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
comprobavero
ich werde belegt haben
2. Person Singular
comprobaveris
du wirst belegt haben
3. Person Singular
comprobaverit
er/sie/es wird belegt haben
1. Person Plural
comprobaverimus
wir werden belegt haben
2. Person Plural
comprobaveritis
ihr werdet belegt haben
3. Person Plural
comprobaverint
sie werden belegt haben
Passiv
1. Person Singular
comprobatus ero
ich werde belegt worden sein
2. Person Singular
comprobatus eris
du wirst belegt worden sein
3. Person Singular
comprobatus erit
er/sie/es wird belegt worden sein
1. Person Plural
comprobati erimus
wir werden belegt worden sein
2. Person Plural
comprobati eritis
ihr werdet belegt worden sein
3. Person Plural
comprobati erunt
sie werden belegt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
comprobare
belegen
Vorzeitigkeit
comprobavisse
belegt haben
Nachzeitigkeit
comprobaturum esse
belegen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
comprobari comprobarier
belegt werden
Vorzeitigkeit
comprobatum esse
belegt worden sein
Nachzeitigkeit
comprobatum iri
künftig belegt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
comproba
belege; beleg!
2. Person Plural
comprobate
belegt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
comprobato
3. Person Singular
comprobato
2. Person Plural
comprobatote
3. Person Plural
comprobanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
comprobare
das Belegen
Genitiv
comprobandi
des Belegens
Dativ
comprobando
dem Belegen
Akkusativ
comprobandum
das Belegen
Ablativ
comprobando
durch das Belegen
Vokativ
comprobande
Belegen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobandus
comprobanda
comprobandum
Genitiv
comprobandi
comprobandae
comprobandi
Dativ
comprobando
comprobandae
comprobando
Akkusativ
comprobandum
comprobandam
comprobandum
Ablativ
comprobando
comprobanda
comprobando
Vokativ
comprobande
comprobanda
comprobandum
Plural
Nominativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Genitiv
comprobandorum
comprobandarum
comprobandorum
Dativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Akkusativ
comprobandos
comprobandas
comprobanda
Ablativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Vokativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobans
comprobans
comprobans
Genitiv
comprobantis
comprobantis
comprobantis
Dativ
comprobanti
comprobanti
comprobanti
Akkusativ
comprobantem
comprobantem
comprobans
Ablativ
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
Vokativ
comprobans
comprobans
comprobans
Plural
Nominativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Genitiv
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
Dativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Akkusativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Ablativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Vokativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobatus
comprobata
comprobatum
Genitiv
comprobati
comprobatae
comprobati
Dativ
comprobato
comprobatae
comprobato
Akkusativ
comprobatum
comprobatam
comprobatum
Ablativ
comprobato
comprobata
comprobato
Vokativ
comprobate
comprobata
comprobatum
Plural
Nominativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Genitiv
comprobatorum
comprobatarum
comprobatorum
Dativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Akkusativ
comprobatos
comprobatas
comprobata
Ablativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Vokativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobaturus
comprobatura
comprobaturum
Genitiv
comprobaturi
comprobaturae
comprobaturi
Dativ
comprobaturo
comprobaturae
comprobaturo
Akkusativ
comprobaturum
comprobaturam
comprobaturum
Ablativ
comprobaturo
comprobatura
comprobaturo
Vokativ
comprobature
comprobatura
comprobaturum
Plural
Nominativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Genitiv
comprobaturorum
comprobaturarum
comprobaturorum
Dativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Akkusativ
comprobaturos
comprobaturas
comprobatura
Ablativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Vokativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Supina
Supin I
Supin II
comprobatum
comprobatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobo
ich bestätige
2. Person Singular
comprobas
du bestätigst
3. Person Singular
comprobat
er/sie/es bestätigt
1. Person Plural
comprobamus
wir bestätigen
2. Person Plural
comprobatis
ihr bestätigt
3. Person Plural
comprobant
sie bestätigen
Passiv
1. Person Singular
comprobor
ich werde bestätigt
2. Person Singular
comprobaris comprobare
du wirst bestätigt
3. Person Singular
comprobatur
er/sie/es wird bestätigt
1. Person Plural
comprobamur
wir werden bestätigt
2. Person Plural
comprobamini
ihr werdet bestätigt
3. Person Plural
comprobantur
sie werden bestätigt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobem
ich bestätige
2. Person Singular
comprobes
du bestätigest
3. Person Singular
comprobet
er/sie/es bestätige
1. Person Plural
comprobemus
wir bestätigen
2. Person Plural
comprobetis
ihr bestätiget
3. Person Plural
comprobent
sie bestätigen
Passiv
1. Person Singular
comprober
ich werde bestätigt
2. Person Singular
comproberis comprobere
du werdest bestätigt
3. Person Singular
comprobetur
er/sie/es werde bestätigt
1. Person Plural
comprobemur
wir werden bestätigt
2. Person Plural
comprobemini
ihr werdet bestätigt
3. Person Plural
comprobentur
sie werden bestätigt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobabam
ich bestätigte
2. Person Singular
comprobabas
du bestätigtest
3. Person Singular
comprobabat
er/sie/es bestätigte
1. Person Plural
comprobabamus
wir bestätigten
2. Person Plural
comprobabatis
ihr bestätigtet
3. Person Plural
comprobabant
sie bestätigten
Passiv
1. Person Singular
comprobabar
ich wurde bestätigt
2. Person Singular
comprobabaris comprobabare
du wurdest bestätigt
3. Person Singular
comprobabatur
er/sie/es wurde bestätigt
1. Person Plural
comprobabamur
wir wurden bestätigt
2. Person Plural
comprobabamini
ihr wurdet bestätigt
3. Person Plural
comprobabantur
sie wurden bestätigt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobarem
ich bestätigte
2. Person Singular
comprobares
du bestätigtest
3. Person Singular
comprobaret
er/sie/es bestätigte
1. Person Plural
comprobaremus
wir bestätigten
2. Person Plural
comprobaretis
ihr bestätigtet
3. Person Plural
comprobarent
sie bestätigten
Passiv
1. Person Singular
comprobarer
ich würde bestätigt
2. Person Singular
comprobareris comprobarere
du würdest bestätigt
3. Person Singular
comprobaretur
er/sie/es würde bestätigt
1. Person Plural
comprobaremur
wir würden bestätigt
2. Person Plural
comprobaremini
ihr würdet bestätigt
3. Person Plural
comprobarentur
sie würden bestätigt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
comprobabo
ich werde bestätigen
2. Person Singular
comprobabis
du wirst bestätigen
3. Person Singular
comprobabit
er/sie/es wird bestätigen
1. Person Plural
comprobabimus
wir werden bestätigen
2. Person Plural
comprobabitis
ihr werdet bestätigen
3. Person Plural
comprobabunt
sie werden bestätigen
Passiv
1. Person Singular
comprobabor
ich werde bestätigt werden
2. Person Singular
comprobaberis comprobabere
du wirst bestätigt werden
3. Person Singular
comprobabitur
er/sie/es wird bestätigt werden
1. Person Plural
comprobabimur
wir werden bestätigt werden
2. Person Plural
comprobabimini
ihr werdet bestätigt werden
3. Person Plural
comprobabuntur
sie werden bestätigt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobavi
ich habe bestätigt
2. Person Singular
comprobavisti
du hast bestätigt
3. Person Singular
comprobavit
er/sie/es hat bestätigt
1. Person Plural
comprobavimus
wir haben bestätigt
2. Person Plural
comprobavistis
ihr habt bestätigt
3. Person Plural
comprobaverunt comprobavere
sie haben bestätigt
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sum
ich bin bestätigt worden
2. Person Singular
comprobatus es
du bist bestätigt worden
3. Person Singular
comprobatus est
er/sie/es ist bestätigt worden
1. Person Plural
comprobati sumus
wir sind bestätigt worden
2. Person Plural
comprobati estis
ihr seid bestätigt worden
3. Person Plural
comprobati sunt
sie sind bestätigt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobaverim
ich habe bestätigt
2. Person Singular
comprobaveris
du habest bestätigt
3. Person Singular
comprobaverit
er/sie/es habe bestätigt
1. Person Plural
comprobaverimus
wir haben bestätigt
2. Person Plural
comprobaveritis
ihr habet bestätigt
3. Person Plural
comprobaverint
sie haben bestätigt
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sim
ich sei bestätigt worden
2. Person Singular
comprobatus sis
du seiest bestätigt worden
3. Person Singular
comprobatus sit
er/sie/es sei bestätigt worden
1. Person Plural
comprobati simus
wir seien bestätigt worden
2. Person Plural
comprobati sitis
ihr seiet bestätigt worden
3. Person Plural
comprobati sint
sie seien bestätigt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobaveram
ich hatte bestätigt
2. Person Singular
comprobaveras
du hattest bestätigt
3. Person Singular
comprobaverat
er/sie/es hatte bestätigt
1. Person Plural
comprobaveramus
wir hatten bestätigt
2. Person Plural
comprobaveratis
ihr hattet bestätigt
3. Person Plural
comprobaverant
sie hatten bestätigt
Passiv
1. Person Singular
comprobatus eram
ich war bestätigt worden
2. Person Singular
comprobatus eras
du warst bestätigt worden
3. Person Singular
comprobatus erat
er/sie/es war bestätigt worden
1. Person Plural
comprobati eramus
wir waren bestätigt worden
2. Person Plural
comprobati eratis
ihr wart bestätigt worden
3. Person Plural
comprobati erant
sie waren bestätigt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobavissem
ich hätte bestätigt
2. Person Singular
comprobavisses
du hättest bestätigt
3. Person Singular
comprobavisset
er/sie/es hätte bestätigt
1. Person Plural
comprobavissemus
wir hätten bestätigt
2. Person Plural
comprobavissetis
ihr hättet bestätigt
3. Person Plural
comprobavissent
sie hätten bestätigt
Passiv
1. Person Singular
comprobatus essem
ich wäre bestätigt worden
2. Person Singular
comprobatus esses
du wärest bestätigt worden
3. Person Singular
comprobatus esset
er/sie/es wäre bestätigt worden
1. Person Plural
comprobati essemus
wir wären bestätigt worden
2. Person Plural
comprobati essetis
ihr wäret bestätigt worden
3. Person Plural
comprobati essent
sie wären bestätigt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
comprobavero
ich werde bestätigt haben
2. Person Singular
comprobaveris
du wirst bestätigt haben
3. Person Singular
comprobaverit
er/sie/es wird bestätigt haben
1. Person Plural
comprobaverimus
wir werden bestätigt haben
2. Person Plural
comprobaveritis
ihr werdet bestätigt haben
3. Person Plural
comprobaverint
sie werden bestätigt haben
Passiv
1. Person Singular
comprobatus ero
ich werde bestätigt worden sein
2. Person Singular
comprobatus eris
du wirst bestätigt worden sein
3. Person Singular
comprobatus erit
er/sie/es wird bestätigt worden sein
1. Person Plural
comprobati erimus
wir werden bestätigt worden sein
2. Person Plural
comprobati eritis
ihr werdet bestätigt worden sein
3. Person Plural
comprobati erunt
sie werden bestätigt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
comprobare
bestätigen
Vorzeitigkeit
comprobavisse
bestätigt haben
Nachzeitigkeit
comprobaturum esse
bestätigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
comprobari comprobarier
bestätigt werden
Vorzeitigkeit
comprobatum esse
bestätigt worden sein
Nachzeitigkeit
comprobatum iri
künftig bestätigt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
comproba
bestätige; bestätig!
2. Person Plural
comprobate
bestätigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
comprobato
3. Person Singular
comprobato
2. Person Plural
comprobatote
3. Person Plural
comprobanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
comprobare
das Bestätigen
Genitiv
comprobandi
des Bestätigens
Dativ
comprobando
dem Bestätigen
Akkusativ
comprobandum
das Bestätigen
Ablativ
comprobando
durch das Bestätigen
Vokativ
comprobande
Bestätigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobandus
comprobanda
comprobandum
Genitiv
comprobandi
comprobandae
comprobandi
Dativ
comprobando
comprobandae
comprobando
Akkusativ
comprobandum
comprobandam
comprobandum
Ablativ
comprobando
comprobanda
comprobando
Vokativ
comprobande
comprobanda
comprobandum
Plural
Nominativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Genitiv
comprobandorum
comprobandarum
comprobandorum
Dativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Akkusativ
comprobandos
comprobandas
comprobanda
Ablativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Vokativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobans
comprobans
comprobans
Genitiv
comprobantis
comprobantis
comprobantis
Dativ
comprobanti
comprobanti
comprobanti
Akkusativ
comprobantem
comprobantem
comprobans
Ablativ
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
Vokativ
comprobans
comprobans
comprobans
Plural
Nominativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Genitiv
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
Dativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Akkusativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Ablativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Vokativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobatus
comprobata
comprobatum
Genitiv
comprobati
comprobatae
comprobati
Dativ
comprobato
comprobatae
comprobato
Akkusativ
comprobatum
comprobatam
comprobatum
Ablativ
comprobato
comprobata
comprobato
Vokativ
comprobate
comprobata
comprobatum
Plural
Nominativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Genitiv
comprobatorum
comprobatarum
comprobatorum
Dativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Akkusativ
comprobatos
comprobatas
comprobata
Ablativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Vokativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobaturus
comprobatura
comprobaturum
Genitiv
comprobaturi
comprobaturae
comprobaturi
Dativ
comprobaturo
comprobaturae
comprobaturo
Akkusativ
comprobaturum
comprobaturam
comprobaturum
Ablativ
comprobaturo
comprobatura
comprobaturo
Vokativ
comprobature
comprobatura
comprobaturum
Plural
Nominativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Genitiv
comprobaturorum
comprobaturarum
comprobaturorum
Dativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Akkusativ
comprobaturos
comprobaturas
comprobatura
Ablativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Vokativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Supina
Supin I
Supin II
comprobatum
comprobatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobo
ich beweise
2. Person Singular
comprobas
du beweist
3. Person Singular
comprobat
er/sie/es beweist
1. Person Plural
comprobamus
wir beweisen
2. Person Plural
comprobatis
ihr beweist
3. Person Plural
comprobant
sie beweisen
Passiv
1. Person Singular
comprobor
ich werde bewiesen
2. Person Singular
comprobaris comprobare
du wirst bewiesen
3. Person Singular
comprobatur
er/sie/es wird bewiesen
1. Person Plural
comprobamur
wir werden bewiesen
2. Person Plural
comprobamini
ihr werdet bewiesen
3. Person Plural
comprobantur
sie werden bewiesen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobem
ich beweise
2. Person Singular
comprobes
du beweisest
3. Person Singular
comprobet
er/sie/es beweise
1. Person Plural
comprobemus
wir beweisen
2. Person Plural
comprobetis
ihr beweiset
3. Person Plural
comprobent
sie beweisen
Passiv
1. Person Singular
comprober
ich werde bewiesen
2. Person Singular
comproberis comprobere
du werdest bewiesen
3. Person Singular
comprobetur
er/sie/es werde bewiesen
1. Person Plural
comprobemur
wir werden bewiesen
2. Person Plural
comprobemini
ihr werdet bewiesen
3. Person Plural
comprobentur
sie werden bewiesen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobabam
ich bewies
2. Person Singular
comprobabas
du bewiesest
3. Person Singular
comprobabat
er/sie/es bewies
1. Person Plural
comprobabamus
wir bewiesen
2. Person Plural
comprobabatis
ihr bewiest
3. Person Plural
comprobabant
sie bewiesen
Passiv
1. Person Singular
comprobabar
ich wurde bewiesen
2. Person Singular
comprobabaris comprobabare
du wurdest bewiesen
3. Person Singular
comprobabatur
er/sie/es wurde bewiesen
1. Person Plural
comprobabamur
wir wurden bewiesen
2. Person Plural
comprobabamini
ihr wurdet bewiesen
3. Person Plural
comprobabantur
sie wurden bewiesen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobarem
ich bewiese
2. Person Singular
comprobares
du bewiesest
3. Person Singular
comprobaret
er/sie/es bewiese
1. Person Plural
comprobaremus
wir bewiesen
2. Person Plural
comprobaretis
ihr bewieset
3. Person Plural
comprobarent
sie bewiesen
Passiv
1. Person Singular
comprobarer
ich würde bewiesen
2. Person Singular
comprobareris comprobarere
du würdest bewiesen
3. Person Singular
comprobaretur
er/sie/es würde bewiesen
1. Person Plural
comprobaremur
wir würden bewiesen
2. Person Plural
comprobaremini
ihr würdet bewiesen
3. Person Plural
comprobarentur
sie würden bewiesen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
comprobabo
ich werde beweisen
2. Person Singular
comprobabis
du wirst beweisen
3. Person Singular
comprobabit
er/sie/es wird beweisen
1. Person Plural
comprobabimus
wir werden beweisen
2. Person Plural
comprobabitis
ihr werdet beweisen
3. Person Plural
comprobabunt
sie werden beweisen
Passiv
1. Person Singular
comprobabor
ich werde bewiesen werden
2. Person Singular
comprobaberis comprobabere
du wirst bewiesen werden
3. Person Singular
comprobabitur
er/sie/es wird bewiesen werden
1. Person Plural
comprobabimur
wir werden bewiesen werden
2. Person Plural
comprobabimini
ihr werdet bewiesen werden
3. Person Plural
comprobabuntur
sie werden bewiesen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobavi
ich habe bewiesen
2. Person Singular
comprobavisti
du hast bewiesen
3. Person Singular
comprobavit
er/sie/es hat bewiesen
1. Person Plural
comprobavimus
wir haben bewiesen
2. Person Plural
comprobavistis
ihr habt bewiesen
3. Person Plural
comprobaverunt comprobavere
sie haben bewiesen
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sum
ich bin bewiesen worden
2. Person Singular
comprobatus es
du bist bewiesen worden
3. Person Singular
comprobatus est
er/sie/es ist bewiesen worden
1. Person Plural
comprobati sumus
wir sind bewiesen worden
2. Person Plural
comprobati estis
ihr seid bewiesen worden
3. Person Plural
comprobati sunt
sie sind bewiesen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobaverim
ich habe bewiesen
2. Person Singular
comprobaveris
du habest bewiesen
3. Person Singular
comprobaverit
er/sie/es habe bewiesen
1. Person Plural
comprobaverimus
wir haben bewiesen
2. Person Plural
comprobaveritis
ihr habet bewiesen
3. Person Plural
comprobaverint
sie haben bewiesen
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sim
ich sei bewiesen worden
2. Person Singular
comprobatus sis
du seiest bewiesen worden
3. Person Singular
comprobatus sit
er/sie/es sei bewiesen worden
1. Person Plural
comprobati simus
wir seien bewiesen worden
2. Person Plural
comprobati sitis
ihr seiet bewiesen worden
3. Person Plural
comprobati sint
sie seien bewiesen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobaveram
ich hatte bewiesen
2. Person Singular
comprobaveras
du hattest bewiesen
3. Person Singular
comprobaverat
er/sie/es hatte bewiesen
1. Person Plural
comprobaveramus
wir hatten bewiesen
2. Person Plural
comprobaveratis
ihr hattet bewiesen
3. Person Plural
comprobaverant
sie hatten bewiesen
Passiv
1. Person Singular
comprobatus eram
ich war bewiesen worden
2. Person Singular
comprobatus eras
du warst bewiesen worden
3. Person Singular
comprobatus erat
er/sie/es war bewiesen worden
1. Person Plural
comprobati eramus
wir waren bewiesen worden
2. Person Plural
comprobati eratis
ihr wart bewiesen worden
3. Person Plural
comprobati erant
sie waren bewiesen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobavissem
ich hätte bewiesen
2. Person Singular
comprobavisses
du hättest bewiesen
3. Person Singular
comprobavisset
er/sie/es hätte bewiesen
1. Person Plural
comprobavissemus
wir hätten bewiesen
2. Person Plural
comprobavissetis
ihr hättet bewiesen
3. Person Plural
comprobavissent
sie hätten bewiesen
Passiv
1. Person Singular
comprobatus essem
ich wäre bewiesen worden
2. Person Singular
comprobatus esses
du wärest bewiesen worden
3. Person Singular
comprobatus esset
er/sie/es wäre bewiesen worden
1. Person Plural
comprobati essemus
wir wären bewiesen worden
2. Person Plural
comprobati essetis
ihr wäret bewiesen worden
3. Person Plural
comprobati essent
sie wären bewiesen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
comprobavero
ich werde bewiesen haben
2. Person Singular
comprobaveris
du wirst bewiesen haben
3. Person Singular
comprobaverit
er/sie/es wird bewiesen haben
1. Person Plural
comprobaverimus
wir werden bewiesen haben
2. Person Plural
comprobaveritis
ihr werdet bewiesen haben
3. Person Plural
comprobaverint
sie werden bewiesen haben
Passiv
1. Person Singular
comprobatus ero
ich werde bewiesen worden sein
2. Person Singular
comprobatus eris
du wirst bewiesen worden sein
3. Person Singular
comprobatus erit
er/sie/es wird bewiesen worden sein
1. Person Plural
comprobati erimus
wir werden bewiesen worden sein
2. Person Plural
comprobati eritis
ihr werdet bewiesen worden sein
3. Person Plural
comprobati erunt
sie werden bewiesen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
comprobare
beweisen
Vorzeitigkeit
comprobavisse
bewiesen haben
Nachzeitigkeit
comprobaturum esse
beweisen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
comprobari comprobarier
bewiesen werden
Vorzeitigkeit
comprobatum esse
bewiesen worden sein
Nachzeitigkeit
comprobatum iri
künftig bewiesen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
comproba
beweise; beweis!
2. Person Plural
comprobate
beweist!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
comprobato
3. Person Singular
comprobato
2. Person Plural
comprobatote
3. Person Plural
comprobanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
comprobare
das Beweisen
Genitiv
comprobandi
des Beweisens
Dativ
comprobando
dem Beweisen
Akkusativ
comprobandum
das Beweisen
Ablativ
comprobando
durch das Beweisen
Vokativ
comprobande
Beweisen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobandus
comprobanda
comprobandum
Genitiv
comprobandi
comprobandae
comprobandi
Dativ
comprobando
comprobandae
comprobando
Akkusativ
comprobandum
comprobandam
comprobandum
Ablativ
comprobando
comprobanda
comprobando
Vokativ
comprobande
comprobanda
comprobandum
Plural
Nominativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Genitiv
comprobandorum
comprobandarum
comprobandorum
Dativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Akkusativ
comprobandos
comprobandas
comprobanda
Ablativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Vokativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobans
comprobans
comprobans
Genitiv
comprobantis
comprobantis
comprobantis
Dativ
comprobanti
comprobanti
comprobanti
Akkusativ
comprobantem
comprobantem
comprobans
Ablativ
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
Vokativ
comprobans
comprobans
comprobans
Plural
Nominativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Genitiv
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
Dativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Akkusativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Ablativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Vokativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobatus
comprobata
comprobatum
Genitiv
comprobati
comprobatae
comprobati
Dativ
comprobato
comprobatae
comprobato
Akkusativ
comprobatum
comprobatam
comprobatum
Ablativ
comprobato
comprobata
comprobato
Vokativ
comprobate
comprobata
comprobatum
Plural
Nominativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Genitiv
comprobatorum
comprobatarum
comprobatorum
Dativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Akkusativ
comprobatos
comprobatas
comprobata
Ablativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Vokativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobaturus
comprobatura
comprobaturum
Genitiv
comprobaturi
comprobaturae
comprobaturi
Dativ
comprobaturo
comprobaturae
comprobaturo
Akkusativ
comprobaturum
comprobaturam
comprobaturum
Ablativ
comprobaturo
comprobatura
comprobaturo
Vokativ
comprobature
comprobatura
comprobaturum
Plural
Nominativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Genitiv
comprobaturorum
comprobaturarum
comprobaturorum
Dativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Akkusativ
comprobaturos
comprobaturas
comprobatura
Ablativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Vokativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Supina
Supin I
Supin II
comprobatum
comprobatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobo
ich bezeuge
2. Person Singular
comprobas
du bezeugst
3. Person Singular
comprobat
er/sie/es bezeugt
1. Person Plural
comprobamus
wir bezeugen
2. Person Plural
comprobatis
ihr bezeugt
3. Person Plural
comprobant
sie bezeugen
Passiv
1. Person Singular
comprobor
ich werde bezeugt
2. Person Singular
comprobaris comprobare
du wirst bezeugt
3. Person Singular
comprobatur
er/sie/es wird bezeugt
1. Person Plural
comprobamur
wir werden bezeugt
2. Person Plural
comprobamini
ihr werdet bezeugt
3. Person Plural
comprobantur
sie werden bezeugt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobem
ich bezeuge
2. Person Singular
comprobes
du bezeugest
3. Person Singular
comprobet
er/sie/es bezeuge
1. Person Plural
comprobemus
wir bezeugen
2. Person Plural
comprobetis
ihr bezeuget
3. Person Plural
comprobent
sie bezeugen
Passiv
1. Person Singular
comprober
ich werde bezeugt
2. Person Singular
comproberis comprobere
du werdest bezeugt
3. Person Singular
comprobetur
er/sie/es werde bezeugt
1. Person Plural
comprobemur
wir werden bezeugt
2. Person Plural
comprobemini
ihr werdet bezeugt
3. Person Plural
comprobentur
sie werden bezeugt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobabam
ich bezeugte
2. Person Singular
comprobabas
du bezeugtest
3. Person Singular
comprobabat
er/sie/es bezeugte
1. Person Plural
comprobabamus
wir bezeugten
2. Person Plural
comprobabatis
ihr bezeugtet
3. Person Plural
comprobabant
sie bezeugten
Passiv
1. Person Singular
comprobabar
ich wurde bezeugt
2. Person Singular
comprobabaris comprobabare
du wurdest bezeugt
3. Person Singular
comprobabatur
er/sie/es wurde bezeugt
1. Person Plural
comprobabamur
wir wurden bezeugt
2. Person Plural
comprobabamini
ihr wurdet bezeugt
3. Person Plural
comprobabantur
sie wurden bezeugt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobarem
ich bezeugte
2. Person Singular
comprobares
du bezeugtest
3. Person Singular
comprobaret
er/sie/es bezeugte
1. Person Plural
comprobaremus
wir bezeugten
2. Person Plural
comprobaretis
ihr bezeugtet
3. Person Plural
comprobarent
sie bezeugten
Passiv
1. Person Singular
comprobarer
ich würde bezeugt
2. Person Singular
comprobareris comprobarere
du würdest bezeugt
3. Person Singular
comprobaretur
er/sie/es würde bezeugt
1. Person Plural
comprobaremur
wir würden bezeugt
2. Person Plural
comprobaremini
ihr würdet bezeugt
3. Person Plural
comprobarentur
sie würden bezeugt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
comprobabo
ich werde bezeugen
2. Person Singular
comprobabis
du wirst bezeugen
3. Person Singular
comprobabit
er/sie/es wird bezeugen
1. Person Plural
comprobabimus
wir werden bezeugen
2. Person Plural
comprobabitis
ihr werdet bezeugen
3. Person Plural
comprobabunt
sie werden bezeugen
Passiv
1. Person Singular
comprobabor
ich werde bezeugt werden
2. Person Singular
comprobaberis comprobabere
du wirst bezeugt werden
3. Person Singular
comprobabitur
er/sie/es wird bezeugt werden
1. Person Plural
comprobabimur
wir werden bezeugt werden
2. Person Plural
comprobabimini
ihr werdet bezeugt werden
3. Person Plural
comprobabuntur
sie werden bezeugt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobavi
ich habe bezeugt
2. Person Singular
comprobavisti
du hast bezeugt
3. Person Singular
comprobavit
er/sie/es hat bezeugt
1. Person Plural
comprobavimus
wir haben bezeugt
2. Person Plural
comprobavistis
ihr habt bezeugt
3. Person Plural
comprobaverunt comprobavere
sie haben bezeugt
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sum
ich bin bezeugt worden
2. Person Singular
comprobatus es
du bist bezeugt worden
3. Person Singular
comprobatus est
er/sie/es ist bezeugt worden
1. Person Plural
comprobati sumus
wir sind bezeugt worden
2. Person Plural
comprobati estis
ihr seid bezeugt worden
3. Person Plural
comprobati sunt
sie sind bezeugt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobaverim
ich habe bezeugt
2. Person Singular
comprobaveris
du habest bezeugt
3. Person Singular
comprobaverit
er/sie/es habe bezeugt
1. Person Plural
comprobaverimus
wir haben bezeugt
2. Person Plural
comprobaveritis
ihr habet bezeugt
3. Person Plural
comprobaverint
sie haben bezeugt
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sim
ich sei bezeugt worden
2. Person Singular
comprobatus sis
du seiest bezeugt worden
3. Person Singular
comprobatus sit
er/sie/es sei bezeugt worden
1. Person Plural
comprobati simus
wir seien bezeugt worden
2. Person Plural
comprobati sitis
ihr seiet bezeugt worden
3. Person Plural
comprobati sint
sie seien bezeugt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobaveram
ich hatte bezeugt
2. Person Singular
comprobaveras
du hattest bezeugt
3. Person Singular
comprobaverat
er/sie/es hatte bezeugt
1. Person Plural
comprobaveramus
wir hatten bezeugt
2. Person Plural
comprobaveratis
ihr hattet bezeugt
3. Person Plural
comprobaverant
sie hatten bezeugt
Passiv
1. Person Singular
comprobatus eram
ich war bezeugt worden
2. Person Singular
comprobatus eras
du warst bezeugt worden
3. Person Singular
comprobatus erat
er/sie/es war bezeugt worden
1. Person Plural
comprobati eramus
wir waren bezeugt worden
2. Person Plural
comprobati eratis
ihr wart bezeugt worden
3. Person Plural
comprobati erant
sie waren bezeugt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobavissem
ich hätte bezeugt
2. Person Singular
comprobavisses
du hättest bezeugt
3. Person Singular
comprobavisset
er/sie/es hätte bezeugt
1. Person Plural
comprobavissemus
wir hätten bezeugt
2. Person Plural
comprobavissetis
ihr hättet bezeugt
3. Person Plural
comprobavissent
sie hätten bezeugt
Passiv
1. Person Singular
comprobatus essem
ich wäre bezeugt worden
2. Person Singular
comprobatus esses
du wärest bezeugt worden
3. Person Singular
comprobatus esset
er/sie/es wäre bezeugt worden
1. Person Plural
comprobati essemus
wir wären bezeugt worden
2. Person Plural
comprobati essetis
ihr wäret bezeugt worden
3. Person Plural
comprobati essent
sie wären bezeugt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
comprobavero
ich werde bezeugt haben
2. Person Singular
comprobaveris
du wirst bezeugt haben
3. Person Singular
comprobaverit
er/sie/es wird bezeugt haben
1. Person Plural
comprobaverimus
wir werden bezeugt haben
2. Person Plural
comprobaveritis
ihr werdet bezeugt haben
3. Person Plural
comprobaverint
sie werden bezeugt haben
Passiv
1. Person Singular
comprobatus ero
ich werde bezeugt worden sein
2. Person Singular
comprobatus eris
du wirst bezeugt worden sein
3. Person Singular
comprobatus erit
er/sie/es wird bezeugt worden sein
1. Person Plural
comprobati erimus
wir werden bezeugt worden sein
2. Person Plural
comprobati eritis
ihr werdet bezeugt worden sein
3. Person Plural
comprobati erunt
sie werden bezeugt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
comprobare
bezeugen
Vorzeitigkeit
comprobavisse
bezeugt haben
Nachzeitigkeit
comprobaturum esse
bezeugen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
comprobari comprobarier
bezeugt werden
Vorzeitigkeit
comprobatum esse
bezeugt worden sein
Nachzeitigkeit
comprobatum iri
künftig bezeugt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
comproba
bezeuge; bezeug!
2. Person Plural
comprobate
bezeugt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
comprobato
3. Person Singular
comprobato
2. Person Plural
comprobatote
3. Person Plural
comprobanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
comprobare
das Bezeugen
Genitiv
comprobandi
des Bezeugens
Dativ
comprobando
dem Bezeugen
Akkusativ
comprobandum
das Bezeugen
Ablativ
comprobando
durch das Bezeugen
Vokativ
comprobande
Bezeugen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobandus
comprobanda
comprobandum
Genitiv
comprobandi
comprobandae
comprobandi
Dativ
comprobando
comprobandae
comprobando
Akkusativ
comprobandum
comprobandam
comprobandum
Ablativ
comprobando
comprobanda
comprobando
Vokativ
comprobande
comprobanda
comprobandum
Plural
Nominativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Genitiv
comprobandorum
comprobandarum
comprobandorum
Dativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Akkusativ
comprobandos
comprobandas
comprobanda
Ablativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Vokativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobans
comprobans
comprobans
Genitiv
comprobantis
comprobantis
comprobantis
Dativ
comprobanti
comprobanti
comprobanti
Akkusativ
comprobantem
comprobantem
comprobans
Ablativ
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
Vokativ
comprobans
comprobans
comprobans
Plural
Nominativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Genitiv
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
Dativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Akkusativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Ablativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Vokativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobatus
comprobata
comprobatum
Genitiv
comprobati
comprobatae
comprobati
Dativ
comprobato
comprobatae
comprobato
Akkusativ
comprobatum
comprobatam
comprobatum
Ablativ
comprobato
comprobata
comprobato
Vokativ
comprobate
comprobata
comprobatum
Plural
Nominativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Genitiv
comprobatorum
comprobatarum
comprobatorum
Dativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Akkusativ
comprobatos
comprobatas
comprobata
Ablativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Vokativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobaturus
comprobatura
comprobaturum
Genitiv
comprobaturi
comprobaturae
comprobaturi
Dativ
comprobaturo
comprobaturae
comprobaturo
Akkusativ
comprobaturum
comprobaturam
comprobaturum
Ablativ
comprobaturo
comprobatura
comprobaturo
Vokativ
comprobature
comprobatura
comprobaturum
Plural
Nominativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Genitiv
comprobaturorum
comprobaturarum
comprobaturorum
Dativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Akkusativ
comprobaturos
comprobaturas
comprobatura
Ablativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Vokativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Supina
Supin I
Supin II
comprobatum
comprobatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobo
ich billige
2. Person Singular
comprobas
du billigst
3. Person Singular
comprobat
er/sie/es billigt
1. Person Plural
comprobamus
wir billigen
2. Person Plural
comprobatis
ihr billigt
3. Person Plural
comprobant
sie billigen
Passiv
1. Person Singular
comprobor
ich werde gebilligt
2. Person Singular
comprobaris comprobare
du wirst gebilligt
3. Person Singular
comprobatur
er/sie/es wird gebilligt
1. Person Plural
comprobamur
wir werden gebilligt
2. Person Plural
comprobamini
ihr werdet gebilligt
3. Person Plural
comprobantur
sie werden gebilligt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobem
ich billige
2. Person Singular
comprobes
du billigest
3. Person Singular
comprobet
er/sie/es billige
1. Person Plural
comprobemus
wir billigen
2. Person Plural
comprobetis
ihr billiget
3. Person Plural
comprobent
sie billigen
Passiv
1. Person Singular
comprober
ich werde gebilligt
2. Person Singular
comproberis comprobere
du werdest gebilligt
3. Person Singular
comprobetur
er/sie/es werde gebilligt
1. Person Plural
comprobemur
wir werden gebilligt
2. Person Plural
comprobemini
ihr werdet gebilligt
3. Person Plural
comprobentur
sie werden gebilligt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobabam
ich billigte
2. Person Singular
comprobabas
du billigtest
3. Person Singular
comprobabat
er/sie/es billigte
1. Person Plural
comprobabamus
wir billigten
2. Person Plural
comprobabatis
ihr billigtet
3. Person Plural
comprobabant
sie billigten
Passiv
1. Person Singular
comprobabar
ich wurde gebilligt
2. Person Singular
comprobabaris comprobabare
du wurdest gebilligt
3. Person Singular
comprobabatur
er/sie/es wurde gebilligt
1. Person Plural
comprobabamur
wir wurden gebilligt
2. Person Plural
comprobabamini
ihr wurdet gebilligt
3. Person Plural
comprobabantur
sie wurden gebilligt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobarem
ich billigte
2. Person Singular
comprobares
du billigtest
3. Person Singular
comprobaret
er/sie/es billigte
1. Person Plural
comprobaremus
wir billigten
2. Person Plural
comprobaretis
ihr billigtet
3. Person Plural
comprobarent
sie billigten
Passiv
1. Person Singular
comprobarer
ich würde gebilligt
2. Person Singular
comprobareris comprobarere
du würdest gebilligt
3. Person Singular
comprobaretur
er/sie/es würde gebilligt
1. Person Plural
comprobaremur
wir würden gebilligt
2. Person Plural
comprobaremini
ihr würdet gebilligt
3. Person Plural
comprobarentur
sie würden gebilligt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
comprobabo
ich werde billigen
2. Person Singular
comprobabis
du wirst billigen
3. Person Singular
comprobabit
er/sie/es wird billigen
1. Person Plural
comprobabimus
wir werden billigen
2. Person Plural
comprobabitis
ihr werdet billigen
3. Person Plural
comprobabunt
sie werden billigen
Passiv
1. Person Singular
comprobabor
ich werde gebilligt werden
2. Person Singular
comprobaberis comprobabere
du wirst gebilligt werden
3. Person Singular
comprobabitur
er/sie/es wird gebilligt werden
1. Person Plural
comprobabimur
wir werden gebilligt werden
2. Person Plural
comprobabimini
ihr werdet gebilligt werden
3. Person Plural
comprobabuntur
sie werden gebilligt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobavi
ich habe gebilligt
2. Person Singular
comprobavisti
du hast gebilligt
3. Person Singular
comprobavit
er/sie/es hat gebilligt
1. Person Plural
comprobavimus
wir haben gebilligt
2. Person Plural
comprobavistis
ihr habt gebilligt
3. Person Plural
comprobaverunt comprobavere
sie haben gebilligt
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sum
ich bin gebilligt worden
2. Person Singular
comprobatus es
du bist gebilligt worden
3. Person Singular
comprobatus est
er/sie/es ist gebilligt worden
1. Person Plural
comprobati sumus
wir sind gebilligt worden
2. Person Plural
comprobati estis
ihr seid gebilligt worden
3. Person Plural
comprobati sunt
sie sind gebilligt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobaverim
ich habe gebilligt
2. Person Singular
comprobaveris
du habest gebilligt
3. Person Singular
comprobaverit
er/sie/es habe gebilligt
1. Person Plural
comprobaverimus
wir haben gebilligt
2. Person Plural
comprobaveritis
ihr habet gebilligt
3. Person Plural
comprobaverint
sie haben gebilligt
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sim
ich sei gebilligt worden
2. Person Singular
comprobatus sis
du seiest gebilligt worden
3. Person Singular
comprobatus sit
er/sie/es sei gebilligt worden
1. Person Plural
comprobati simus
wir seien gebilligt worden
2. Person Plural
comprobati sitis
ihr seiet gebilligt worden
3. Person Plural
comprobati sint
sie seien gebilligt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobaveram
ich hatte gebilligt
2. Person Singular
comprobaveras
du hattest gebilligt
3. Person Singular
comprobaverat
er/sie/es hatte gebilligt
1. Person Plural
comprobaveramus
wir hatten gebilligt
2. Person Plural
comprobaveratis
ihr hattet gebilligt
3. Person Plural
comprobaverant
sie hatten gebilligt
Passiv
1. Person Singular
comprobatus eram
ich war gebilligt worden
2. Person Singular
comprobatus eras
du warst gebilligt worden
3. Person Singular
comprobatus erat
er/sie/es war gebilligt worden
1. Person Plural
comprobati eramus
wir waren gebilligt worden
2. Person Plural
comprobati eratis
ihr wart gebilligt worden
3. Person Plural
comprobati erant
sie waren gebilligt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobavissem
ich hätte gebilligt
2. Person Singular
comprobavisses
du hättest gebilligt
3. Person Singular
comprobavisset
er/sie/es hätte gebilligt
1. Person Plural
comprobavissemus
wir hätten gebilligt
2. Person Plural
comprobavissetis
ihr hättet gebilligt
3. Person Plural
comprobavissent
sie hätten gebilligt
Passiv
1. Person Singular
comprobatus essem
ich wäre gebilligt worden
2. Person Singular
comprobatus esses
du wärest gebilligt worden
3. Person Singular
comprobatus esset
er/sie/es wäre gebilligt worden
1. Person Plural
comprobati essemus
wir wären gebilligt worden
2. Person Plural
comprobati essetis
ihr wäret gebilligt worden
3. Person Plural
comprobati essent
sie wären gebilligt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
comprobavero
ich werde gebilligt haben
2. Person Singular
comprobaveris
du wirst gebilligt haben
3. Person Singular
comprobaverit
er/sie/es wird gebilligt haben
1. Person Plural
comprobaverimus
wir werden gebilligt haben
2. Person Plural
comprobaveritis
ihr werdet gebilligt haben
3. Person Plural
comprobaverint
sie werden gebilligt haben
Passiv
1. Person Singular
comprobatus ero
ich werde gebilligt worden sein
2. Person Singular
comprobatus eris
du wirst gebilligt worden sein
3. Person Singular
comprobatus erit
er/sie/es wird gebilligt worden sein
1. Person Plural
comprobati erimus
wir werden gebilligt worden sein
2. Person Plural
comprobati eritis
ihr werdet gebilligt worden sein
3. Person Plural
comprobati erunt
sie werden gebilligt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
comprobare
billigen
Vorzeitigkeit
comprobavisse
gebilligt haben
Nachzeitigkeit
comprobaturum esse
billigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
comprobari comprobarier
gebilligt werden
Vorzeitigkeit
comprobatum esse
gebilligt worden sein
Nachzeitigkeit
comprobatum iri
künftig gebilligt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
comproba
billige; billig!
2. Person Plural
comprobate
billigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
comprobato
3. Person Singular
comprobato
2. Person Plural
comprobatote
3. Person Plural
comprobanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
comprobare
das Billigen
Genitiv
comprobandi
des Billigens
Dativ
comprobando
dem Billigen
Akkusativ
comprobandum
das Billigen
Ablativ
comprobando
durch das Billigen
Vokativ
comprobande
Billigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobandus
comprobanda
comprobandum
Genitiv
comprobandi
comprobandae
comprobandi
Dativ
comprobando
comprobandae
comprobando
Akkusativ
comprobandum
comprobandam
comprobandum
Ablativ
comprobando
comprobanda
comprobando
Vokativ
comprobande
comprobanda
comprobandum
Plural
Nominativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Genitiv
comprobandorum
comprobandarum
comprobandorum
Dativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Akkusativ
comprobandos
comprobandas
comprobanda
Ablativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Vokativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobans
comprobans
comprobans
Genitiv
comprobantis
comprobantis
comprobantis
Dativ
comprobanti
comprobanti
comprobanti
Akkusativ
comprobantem
comprobantem
comprobans
Ablativ
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
Vokativ
comprobans
comprobans
comprobans
Plural
Nominativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Genitiv
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
Dativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Akkusativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Ablativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Vokativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobatus
comprobata
comprobatum
Genitiv
comprobati
comprobatae
comprobati
Dativ
comprobato
comprobatae
comprobato
Akkusativ
comprobatum
comprobatam
comprobatum
Ablativ
comprobato
comprobata
comprobato
Vokativ
comprobate
comprobata
comprobatum
Plural
Nominativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Genitiv
comprobatorum
comprobatarum
comprobatorum
Dativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Akkusativ
comprobatos
comprobatas
comprobata
Ablativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Vokativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobaturus
comprobatura
comprobaturum
Genitiv
comprobaturi
comprobaturae
comprobaturi
Dativ
comprobaturo
comprobaturae
comprobaturo
Akkusativ
comprobaturum
comprobaturam
comprobaturum
Ablativ
comprobaturo
comprobatura
comprobaturo
Vokativ
comprobature
comprobatura
comprobaturum
Plural
Nominativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Genitiv
comprobaturorum
comprobaturarum
comprobaturorum
Dativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Akkusativ
comprobaturos
comprobaturas
comprobatura
Ablativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Vokativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Supina
Supin I
Supin II
comprobatum
comprobatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobo
2. Person Singular
comprobas
3. Person Singular
comprobat
1. Person Plural
comprobamus
2. Person Plural
comprobatis
3. Person Plural
comprobant
Passiv
1. Person Singular
comprobor
2. Person Singular
comprobaris comprobare
3. Person Singular
comprobatur
1. Person Plural
comprobamur
2. Person Plural
comprobamini
3. Person Plural
comprobantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobem
2. Person Singular
comprobes
3. Person Singular
comprobet
1. Person Plural
comprobemus
2. Person Plural
comprobetis
3. Person Plural
comprobent
Passiv
1. Person Singular
comprober
2. Person Singular
comproberis comprobere
3. Person Singular
comprobetur
1. Person Plural
comprobemur
2. Person Plural
comprobemini
3. Person Plural
comprobentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobabam
2. Person Singular
comprobabas
3. Person Singular
comprobabat
1. Person Plural
comprobabamus
2. Person Plural
comprobabatis
3. Person Plural
comprobabant
Passiv
1. Person Singular
comprobabar
2. Person Singular
comprobabaris comprobabare
3. Person Singular
comprobabatur
1. Person Plural
comprobabamur
2. Person Plural
comprobabamini
3. Person Plural
comprobabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobarem
2. Person Singular
comprobares
3. Person Singular
comprobaret
1. Person Plural
comprobaremus
2. Person Plural
comprobaretis
3. Person Plural
comprobarent
Passiv
1. Person Singular
comprobarer
2. Person Singular
comprobareris comprobarere
3. Person Singular
comprobaretur
1. Person Plural
comprobaremur
2. Person Plural
comprobaremini
3. Person Plural
comprobarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
comprobabo
2. Person Singular
comprobabis
3. Person Singular
comprobabit
1. Person Plural
comprobabimus
2. Person Plural
comprobabitis
3. Person Plural
comprobabunt
Passiv
1. Person Singular
comprobabor
2. Person Singular
comprobaberis comprobabere
3. Person Singular
comprobabitur
1. Person Plural
comprobabimur
2. Person Plural
comprobabimini
3. Person Plural
comprobabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobavi
2. Person Singular
comprobavisti
3. Person Singular
comprobavit
1. Person Plural
comprobavimus
2. Person Plural
comprobavistis
3. Person Plural
comprobaverunt comprobavere
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sum
2. Person Singular
comprobatus es
3. Person Singular
comprobatus est
1. Person Plural
comprobati sumus
2. Person Plural
comprobati estis
3. Person Plural
comprobati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobaverim
2. Person Singular
comprobaveris
3. Person Singular
comprobaverit
1. Person Plural
comprobaverimus
2. Person Plural
comprobaveritis
3. Person Plural
comprobaverint
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sim
2. Person Singular
comprobatus sis
3. Person Singular
comprobatus sit
1. Person Plural
comprobati simus
2. Person Plural
comprobati sitis
3. Person Plural
comprobati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobaveram
2. Person Singular
comprobaveras
3. Person Singular
comprobaverat
1. Person Plural
comprobaveramus
2. Person Plural
comprobaveratis
3. Person Plural
comprobaverant
Passiv
1. Person Singular
comprobatus eram
2. Person Singular
comprobatus eras
3. Person Singular
comprobatus erat
1. Person Plural
comprobati eramus
2. Person Plural
comprobati eratis
3. Person Plural
comprobati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobavissem
2. Person Singular
comprobavisses
3. Person Singular
comprobavisset
1. Person Plural
comprobavissemus
2. Person Plural
comprobavissetis
3. Person Plural
comprobavissent
Passiv
1. Person Singular
comprobatus essem
2. Person Singular
comprobatus esses
3. Person Singular
comprobatus esset
1. Person Plural
comprobati essemus
2. Person Plural
comprobati essetis
3. Person Plural
comprobati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
comprobavero
2. Person Singular
comprobaveris
3. Person Singular
comprobaverit
1. Person Plural
comprobaverimus
2. Person Plural
comprobaveritis
3. Person Plural
comprobaverint
Passiv
1. Person Singular
comprobatus ero
2. Person Singular
comprobatus eris
3. Person Singular
comprobatus erit
1. Person Plural
comprobati erimus
2. Person Plural
comprobati eritis
3. Person Plural
comprobati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
comprobare
Vorzeitigkeit
comprobavisse
Nachzeitigkeit
comprobaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
comprobari comprobarier
Vorzeitigkeit
comprobatum esse
Nachzeitigkeit
comprobatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
comproba
!
2. Person Plural
comprobate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
comprobato
3. Person Singular
comprobato
2. Person Plural
comprobatote
3. Person Plural
comprobanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
comprobare
Genitiv
comprobandi
Dativ
comprobando
Akkusativ
comprobandum
Ablativ
comprobando
Vokativ
comprobande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobandus
comprobanda
comprobandum
Genitiv
comprobandi
comprobandae
comprobandi
Dativ
comprobando
comprobandae
comprobando
Akkusativ
comprobandum
comprobandam
comprobandum
Ablativ
comprobando
comprobanda
comprobando
Vokativ
comprobande
comprobanda
comprobandum
Plural
Nominativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Genitiv
comprobandorum
comprobandarum
comprobandorum
Dativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Akkusativ
comprobandos
comprobandas
comprobanda
Ablativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Vokativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobans
comprobans
comprobans
Genitiv
comprobantis
comprobantis
comprobantis
Dativ
comprobanti
comprobanti
comprobanti
Akkusativ
comprobantem
comprobantem
comprobans
Ablativ
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
Vokativ
comprobans
comprobans
comprobans
Plural
Nominativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Genitiv
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
Dativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Akkusativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Ablativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Vokativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobatus
comprobata
comprobatum
Genitiv
comprobati
comprobatae
comprobati
Dativ
comprobato
comprobatae
comprobato
Akkusativ
comprobatum
comprobatam
comprobatum
Ablativ
comprobato
comprobata
comprobato
Vokativ
comprobate
comprobata
comprobatum
Plural
Nominativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Genitiv
comprobatorum
comprobatarum
comprobatorum
Dativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Akkusativ
comprobatos
comprobatas
comprobata
Ablativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Vokativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobaturus
comprobatura
comprobaturum
Genitiv
comprobaturi
comprobaturae
comprobaturi
Dativ
comprobaturo
comprobaturae
comprobaturo
Akkusativ
comprobaturum
comprobaturam
comprobaturum
Ablativ
comprobaturo
comprobatura
comprobaturo
Vokativ
comprobature
comprobatura
comprobaturum
Plural
Nominativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Genitiv
comprobaturorum
comprobaturarum
comprobaturorum
Dativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Akkusativ
comprobaturos
comprobaturas
comprobatura
Ablativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Vokativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Supina
Supin I
Supin II
comprobatum
comprobatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobo
2. Person Singular
comprobas
3. Person Singular
comprobat
1. Person Plural
comprobamus
2. Person Plural
comprobatis
3. Person Plural
comprobant
Passiv
1. Person Singular
comprobor
2. Person Singular
comprobaris comprobare
3. Person Singular
comprobatur
1. Person Plural
comprobamur
2. Person Plural
comprobamini
3. Person Plural
comprobantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobem
2. Person Singular
comprobes
3. Person Singular
comprobet
1. Person Plural
comprobemus
2. Person Plural
comprobetis
3. Person Plural
comprobent
Passiv
1. Person Singular
comprober
2. Person Singular
comproberis comprobere
3. Person Singular
comprobetur
1. Person Plural
comprobemur
2. Person Plural
comprobemini
3. Person Plural
comprobentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobabam
2. Person Singular
comprobabas
3. Person Singular
comprobabat
1. Person Plural
comprobabamus
2. Person Plural
comprobabatis
3. Person Plural
comprobabant
Passiv
1. Person Singular
comprobabar
2. Person Singular
comprobabaris comprobabare
3. Person Singular
comprobabatur
1. Person Plural
comprobabamur
2. Person Plural
comprobabamini
3. Person Plural
comprobabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobarem
2. Person Singular
comprobares
3. Person Singular
comprobaret
1. Person Plural
comprobaremus
2. Person Plural
comprobaretis
3. Person Plural
comprobarent
Passiv
1. Person Singular
comprobarer
2. Person Singular
comprobareris comprobarere
3. Person Singular
comprobaretur
1. Person Plural
comprobaremur
2. Person Plural
comprobaremini
3. Person Plural
comprobarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
comprobabo
2. Person Singular
comprobabis
3. Person Singular
comprobabit
1. Person Plural
comprobabimus
2. Person Plural
comprobabitis
3. Person Plural
comprobabunt
Passiv
1. Person Singular
comprobabor
2. Person Singular
comprobaberis comprobabere
3. Person Singular
comprobabitur
1. Person Plural
comprobabimur
2. Person Plural
comprobabimini
3. Person Plural
comprobabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobavi
2. Person Singular
comprobavisti
3. Person Singular
comprobavit
1. Person Plural
comprobavimus
2. Person Plural
comprobavistis
3. Person Plural
comprobaverunt comprobavere
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sum
2. Person Singular
comprobatus es
3. Person Singular
comprobatus est
1. Person Plural
comprobati sumus
2. Person Plural
comprobati estis
3. Person Plural
comprobati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobaverim
2. Person Singular
comprobaveris
3. Person Singular
comprobaverit
1. Person Plural
comprobaverimus
2. Person Plural
comprobaveritis
3. Person Plural
comprobaverint
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sim
2. Person Singular
comprobatus sis
3. Person Singular
comprobatus sit
1. Person Plural
comprobati simus
2. Person Plural
comprobati sitis
3. Person Plural
comprobati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobaveram
2. Person Singular
comprobaveras
3. Person Singular
comprobaverat
1. Person Plural
comprobaveramus
2. Person Plural
comprobaveratis
3. Person Plural
comprobaverant
Passiv
1. Person Singular
comprobatus eram
2. Person Singular
comprobatus eras
3. Person Singular
comprobatus erat
1. Person Plural
comprobati eramus
2. Person Plural
comprobati eratis
3. Person Plural
comprobati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobavissem
2. Person Singular
comprobavisses
3. Person Singular
comprobavisset
1. Person Plural
comprobavissemus
2. Person Plural
comprobavissetis
3. Person Plural
comprobavissent
Passiv
1. Person Singular
comprobatus essem
2. Person Singular
comprobatus esses
3. Person Singular
comprobatus esset
1. Person Plural
comprobati essemus
2. Person Plural
comprobati essetis
3. Person Plural
comprobati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
comprobavero
2. Person Singular
comprobaveris
3. Person Singular
comprobaverit
1. Person Plural
comprobaverimus
2. Person Plural
comprobaveritis
3. Person Plural
comprobaverint
Passiv
1. Person Singular
comprobatus ero
2. Person Singular
comprobatus eris
3. Person Singular
comprobatus erit
1. Person Plural
comprobati erimus
2. Person Plural
comprobati eritis
3. Person Plural
comprobati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
comprobare
Vorzeitigkeit
comprobavisse
Nachzeitigkeit
comprobaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
comprobari comprobarier
Vorzeitigkeit
comprobatum esse
Nachzeitigkeit
comprobatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
comproba
!
2. Person Plural
comprobate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
comprobato
3. Person Singular
comprobato
2. Person Plural
comprobatote
3. Person Plural
comprobanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
comprobare
Genitiv
comprobandi
Dativ
comprobando
Akkusativ
comprobandum
Ablativ
comprobando
Vokativ
comprobande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobandus
comprobanda
comprobandum
Genitiv
comprobandi
comprobandae
comprobandi
Dativ
comprobando
comprobandae
comprobando
Akkusativ
comprobandum
comprobandam
comprobandum
Ablativ
comprobando
comprobanda
comprobando
Vokativ
comprobande
comprobanda
comprobandum
Plural
Nominativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Genitiv
comprobandorum
comprobandarum
comprobandorum
Dativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Akkusativ
comprobandos
comprobandas
comprobanda
Ablativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Vokativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobans
comprobans
comprobans
Genitiv
comprobantis
comprobantis
comprobantis
Dativ
comprobanti
comprobanti
comprobanti
Akkusativ
comprobantem
comprobantem
comprobans
Ablativ
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
Vokativ
comprobans
comprobans
comprobans
Plural
Nominativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Genitiv
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
Dativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Akkusativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Ablativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Vokativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobatus
comprobata
comprobatum
Genitiv
comprobati
comprobatae
comprobati
Dativ
comprobato
comprobatae
comprobato
Akkusativ
comprobatum
comprobatam
comprobatum
Ablativ
comprobato
comprobata
comprobato
Vokativ
comprobate
comprobata
comprobatum
Plural
Nominativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Genitiv
comprobatorum
comprobatarum
comprobatorum
Dativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Akkusativ
comprobatos
comprobatas
comprobata
Ablativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Vokativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobaturus
comprobatura
comprobaturum
Genitiv
comprobaturi
comprobaturae
comprobaturi
Dativ
comprobaturo
comprobaturae
comprobaturo
Akkusativ
comprobaturum
comprobaturam
comprobaturum
Ablativ
comprobaturo
comprobatura
comprobaturo
Vokativ
comprobature
comprobatura
comprobaturum
Plural
Nominativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Genitiv
comprobaturorum
comprobaturarum
comprobaturorum
Dativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Akkusativ
comprobaturos
comprobaturas
comprobatura
Ablativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Vokativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Supina
Supin I
Supin II
comprobatum
comprobatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobo
2. Person Singular
comprobas
3. Person Singular
comprobat
1. Person Plural
comprobamus
2. Person Plural
comprobatis
3. Person Plural
comprobant
Passiv
1. Person Singular
comprobor
2. Person Singular
comprobaris comprobare
3. Person Singular
comprobatur
1. Person Plural
comprobamur
2. Person Plural
comprobamini
3. Person Plural
comprobantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobem
2. Person Singular
comprobes
3. Person Singular
comprobet
1. Person Plural
comprobemus
2. Person Plural
comprobetis
3. Person Plural
comprobent
Passiv
1. Person Singular
comprober
2. Person Singular
comproberis comprobere
3. Person Singular
comprobetur
1. Person Plural
comprobemur
2. Person Plural
comprobemini
3. Person Plural
comprobentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobabam
2. Person Singular
comprobabas
3. Person Singular
comprobabat
1. Person Plural
comprobabamus
2. Person Plural
comprobabatis
3. Person Plural
comprobabant
Passiv
1. Person Singular
comprobabar
2. Person Singular
comprobabaris comprobabare
3. Person Singular
comprobabatur
1. Person Plural
comprobabamur
2. Person Plural
comprobabamini
3. Person Plural
comprobabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobarem
2. Person Singular
comprobares
3. Person Singular
comprobaret
1. Person Plural
comprobaremus
2. Person Plural
comprobaretis
3. Person Plural
comprobarent
Passiv
1. Person Singular
comprobarer
2. Person Singular
comprobareris comprobarere
3. Person Singular
comprobaretur
1. Person Plural
comprobaremur
2. Person Plural
comprobaremini
3. Person Plural
comprobarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
comprobabo
2. Person Singular
comprobabis
3. Person Singular
comprobabit
1. Person Plural
comprobabimus
2. Person Plural
comprobabitis
3. Person Plural
comprobabunt
Passiv
1. Person Singular
comprobabor
2. Person Singular
comprobaberis comprobabere
3. Person Singular
comprobabitur
1. Person Plural
comprobabimur
2. Person Plural
comprobabimini
3. Person Plural
comprobabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobavi
2. Person Singular
comprobavisti
3. Person Singular
comprobavit
1. Person Plural
comprobavimus
2. Person Plural
comprobavistis
3. Person Plural
comprobaverunt comprobavere
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sum
2. Person Singular
comprobatus es
3. Person Singular
comprobatus est
1. Person Plural
comprobati sumus
2. Person Plural
comprobati estis
3. Person Plural
comprobati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobaverim
2. Person Singular
comprobaveris
3. Person Singular
comprobaverit
1. Person Plural
comprobaverimus
2. Person Plural
comprobaveritis
3. Person Plural
comprobaverint
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sim
2. Person Singular
comprobatus sis
3. Person Singular
comprobatus sit
1. Person Plural
comprobati simus
2. Person Plural
comprobati sitis
3. Person Plural
comprobati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobaveram
2. Person Singular
comprobaveras
3. Person Singular
comprobaverat
1. Person Plural
comprobaveramus
2. Person Plural
comprobaveratis
3. Person Plural
comprobaverant
Passiv
1. Person Singular
comprobatus eram
2. Person Singular
comprobatus eras
3. Person Singular
comprobatus erat
1. Person Plural
comprobati eramus
2. Person Plural
comprobati eratis
3. Person Plural
comprobati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobavissem
2. Person Singular
comprobavisses
3. Person Singular
comprobavisset
1. Person Plural
comprobavissemus
2. Person Plural
comprobavissetis
3. Person Plural
comprobavissent
Passiv
1. Person Singular
comprobatus essem
2. Person Singular
comprobatus esses
3. Person Singular
comprobatus esset
1. Person Plural
comprobati essemus
2. Person Plural
comprobati essetis
3. Person Plural
comprobati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
comprobavero
2. Person Singular
comprobaveris
3. Person Singular
comprobaverit
1. Person Plural
comprobaverimus
2. Person Plural
comprobaveritis
3. Person Plural
comprobaverint
Passiv
1. Person Singular
comprobatus ero
2. Person Singular
comprobatus eris
3. Person Singular
comprobatus erit
1. Person Plural
comprobati erimus
2. Person Plural
comprobati eritis
3. Person Plural
comprobati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
comprobare
Vorzeitigkeit
comprobavisse
Nachzeitigkeit
comprobaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
comprobari comprobarier
Vorzeitigkeit
comprobatum esse
Nachzeitigkeit
comprobatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
comproba
!
2. Person Plural
comprobate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
comprobato
3. Person Singular
comprobato
2. Person Plural
comprobatote
3. Person Plural
comprobanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
comprobare
Genitiv
comprobandi
Dativ
comprobando
Akkusativ
comprobandum
Ablativ
comprobando
Vokativ
comprobande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobandus
comprobanda
comprobandum
Genitiv
comprobandi
comprobandae
comprobandi
Dativ
comprobando
comprobandae
comprobando
Akkusativ
comprobandum
comprobandam
comprobandum
Ablativ
comprobando
comprobanda
comprobando
Vokativ
comprobande
comprobanda
comprobandum
Plural
Nominativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Genitiv
comprobandorum
comprobandarum
comprobandorum
Dativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Akkusativ
comprobandos
comprobandas
comprobanda
Ablativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Vokativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobans
comprobans
comprobans
Genitiv
comprobantis
comprobantis
comprobantis
Dativ
comprobanti
comprobanti
comprobanti
Akkusativ
comprobantem
comprobantem
comprobans
Ablativ
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
Vokativ
comprobans
comprobans
comprobans
Plural
Nominativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Genitiv
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
Dativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Akkusativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Ablativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Vokativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobatus
comprobata
comprobatum
Genitiv
comprobati
comprobatae
comprobati
Dativ
comprobato
comprobatae
comprobato
Akkusativ
comprobatum
comprobatam
comprobatum
Ablativ
comprobato
comprobata
comprobato
Vokativ
comprobate
comprobata
comprobatum
Plural
Nominativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Genitiv
comprobatorum
comprobatarum
comprobatorum
Dativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Akkusativ
comprobatos
comprobatas
comprobata
Ablativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Vokativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobaturus
comprobatura
comprobaturum
Genitiv
comprobaturi
comprobaturae
comprobaturi
Dativ
comprobaturo
comprobaturae
comprobaturo
Akkusativ
comprobaturum
comprobaturam
comprobaturum
Ablativ
comprobaturo
comprobatura
comprobaturo
Vokativ
comprobature
comprobatura
comprobaturum
Plural
Nominativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Genitiv
comprobaturorum
comprobaturarum
comprobaturorum
Dativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Akkusativ
comprobaturos
comprobaturas
comprobatura
Ablativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Vokativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Supina
Supin I
Supin II
comprobatum
comprobatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobo
ich genehmige
2. Person Singular
comprobas
du genehmigst
3. Person Singular
comprobat
er/sie/es genehmigt
1. Person Plural
comprobamus
wir genehmigen
2. Person Plural
comprobatis
ihr genehmigt
3. Person Plural
comprobant
sie genehmigen
Passiv
1. Person Singular
comprobor
ich werde genehmigt
2. Person Singular
comprobaris comprobare
du wirst genehmigt
3. Person Singular
comprobatur
er/sie/es wird genehmigt
1. Person Plural
comprobamur
wir werden genehmigt
2. Person Plural
comprobamini
ihr werdet genehmigt
3. Person Plural
comprobantur
sie werden genehmigt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobem
ich genehmige
2. Person Singular
comprobes
du genehmigest
3. Person Singular
comprobet
er/sie/es genehmige
1. Person Plural
comprobemus
wir genehmigen
2. Person Plural
comprobetis
ihr genehmiget
3. Person Plural
comprobent
sie genehmigen
Passiv
1. Person Singular
comprober
ich werde genehmigt
2. Person Singular
comproberis comprobere
du werdest genehmigt
3. Person Singular
comprobetur
er/sie/es werde genehmigt
1. Person Plural
comprobemur
wir werden genehmigt
2. Person Plural
comprobemini
ihr werdet genehmigt
3. Person Plural
comprobentur
sie werden genehmigt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobabam
ich genehmigte
2. Person Singular
comprobabas
du genehmigtest
3. Person Singular
comprobabat
er/sie/es genehmigte
1. Person Plural
comprobabamus
wir genehmigten
2. Person Plural
comprobabatis
ihr genehmigtet
3. Person Plural
comprobabant
sie genehmigten
Passiv
1. Person Singular
comprobabar
ich wurde genehmigt
2. Person Singular
comprobabaris comprobabare
du wurdest genehmigt
3. Person Singular
comprobabatur
er/sie/es wurde genehmigt
1. Person Plural
comprobabamur
wir wurden genehmigt
2. Person Plural
comprobabamini
ihr wurdet genehmigt
3. Person Plural
comprobabantur
sie wurden genehmigt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobarem
ich genehmigte
2. Person Singular
comprobares
du genehmigtest
3. Person Singular
comprobaret
er/sie/es genehmigte
1. Person Plural
comprobaremus
wir genehmigten
2. Person Plural
comprobaretis
ihr genehmigtet
3. Person Plural
comprobarent
sie genehmigten
Passiv
1. Person Singular
comprobarer
ich würde genehmigt
2. Person Singular
comprobareris comprobarere
du würdest genehmigt
3. Person Singular
comprobaretur
er/sie/es würde genehmigt
1. Person Plural
comprobaremur
wir würden genehmigt
2. Person Plural
comprobaremini
ihr würdet genehmigt
3. Person Plural
comprobarentur
sie würden genehmigt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
comprobabo
ich werde genehmigen
2. Person Singular
comprobabis
du wirst genehmigen
3. Person Singular
comprobabit
er/sie/es wird genehmigen
1. Person Plural
comprobabimus
wir werden genehmigen
2. Person Plural
comprobabitis
ihr werdet genehmigen
3. Person Plural
comprobabunt
sie werden genehmigen
Passiv
1. Person Singular
comprobabor
ich werde genehmigt werden
2. Person Singular
comprobaberis comprobabere
du wirst genehmigt werden
3. Person Singular
comprobabitur
er/sie/es wird genehmigt werden
1. Person Plural
comprobabimur
wir werden genehmigt werden
2. Person Plural
comprobabimini
ihr werdet genehmigt werden
3. Person Plural
comprobabuntur
sie werden genehmigt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobavi
ich habe genehmigt
2. Person Singular
comprobavisti
du hast genehmigt
3. Person Singular
comprobavit
er/sie/es hat genehmigt
1. Person Plural
comprobavimus
wir haben genehmigt
2. Person Plural
comprobavistis
ihr habt genehmigt
3. Person Plural
comprobaverunt comprobavere
sie haben genehmigt
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sum
ich bin genehmigt worden
2. Person Singular
comprobatus es
du bist genehmigt worden
3. Person Singular
comprobatus est
er/sie/es ist genehmigt worden
1. Person Plural
comprobati sumus
wir sind genehmigt worden
2. Person Plural
comprobati estis
ihr seid genehmigt worden
3. Person Plural
comprobati sunt
sie sind genehmigt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobaverim
ich habe genehmigt
2. Person Singular
comprobaveris
du habest genehmigt
3. Person Singular
comprobaverit
er/sie/es habe genehmigt
1. Person Plural
comprobaverimus
wir haben genehmigt
2. Person Plural
comprobaveritis
ihr habet genehmigt
3. Person Plural
comprobaverint
sie haben genehmigt
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sim
ich sei genehmigt worden
2. Person Singular
comprobatus sis
du seiest genehmigt worden
3. Person Singular
comprobatus sit
er/sie/es sei genehmigt worden
1. Person Plural
comprobati simus
wir seien genehmigt worden
2. Person Plural
comprobati sitis
ihr seiet genehmigt worden
3. Person Plural
comprobati sint
sie seien genehmigt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobaveram
ich hatte genehmigt
2. Person Singular
comprobaveras
du hattest genehmigt
3. Person Singular
comprobaverat
er/sie/es hatte genehmigt
1. Person Plural
comprobaveramus
wir hatten genehmigt
2. Person Plural
comprobaveratis
ihr hattet genehmigt
3. Person Plural
comprobaverant
sie hatten genehmigt
Passiv
1. Person Singular
comprobatus eram
ich war genehmigt worden
2. Person Singular
comprobatus eras
du warst genehmigt worden
3. Person Singular
comprobatus erat
er/sie/es war genehmigt worden
1. Person Plural
comprobati eramus
wir waren genehmigt worden
2. Person Plural
comprobati eratis
ihr wart genehmigt worden
3. Person Plural
comprobati erant
sie waren genehmigt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobavissem
ich hätte genehmigt
2. Person Singular
comprobavisses
du hättest genehmigt
3. Person Singular
comprobavisset
er/sie/es hätte genehmigt
1. Person Plural
comprobavissemus
wir hätten genehmigt
2. Person Plural
comprobavissetis
ihr hättet genehmigt
3. Person Plural
comprobavissent
sie hätten genehmigt
Passiv
1. Person Singular
comprobatus essem
ich wäre genehmigt worden
2. Person Singular
comprobatus esses
du wärest genehmigt worden
3. Person Singular
comprobatus esset
er/sie/es wäre genehmigt worden
1. Person Plural
comprobati essemus
wir wären genehmigt worden
2. Person Plural
comprobati essetis
ihr wäret genehmigt worden
3. Person Plural
comprobati essent
sie wären genehmigt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
comprobavero
ich werde genehmigt haben
2. Person Singular
comprobaveris
du wirst genehmigt haben
3. Person Singular
comprobaverit
er/sie/es wird genehmigt haben
1. Person Plural
comprobaverimus
wir werden genehmigt haben
2. Person Plural
comprobaveritis
ihr werdet genehmigt haben
3. Person Plural
comprobaverint
sie werden genehmigt haben
Passiv
1. Person Singular
comprobatus ero
ich werde genehmigt worden sein
2. Person Singular
comprobatus eris
du wirst genehmigt worden sein
3. Person Singular
comprobatus erit
er/sie/es wird genehmigt worden sein
1. Person Plural
comprobati erimus
wir werden genehmigt worden sein
2. Person Plural
comprobati eritis
ihr werdet genehmigt worden sein
3. Person Plural
comprobati erunt
sie werden genehmigt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
comprobare
genehmigen
Vorzeitigkeit
comprobavisse
genehmigt haben
Nachzeitigkeit
comprobaturum esse
genehmigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
comprobari comprobarier
genehmigt werden
Vorzeitigkeit
comprobatum esse
genehmigt worden sein
Nachzeitigkeit
comprobatum iri
künftig genehmigt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
comproba
genehmige; genehmig!
2. Person Plural
comprobate
genehmigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
comprobato
3. Person Singular
comprobato
2. Person Plural
comprobatote
3. Person Plural
comprobanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
comprobare
das Genehmigen
Genitiv
comprobandi
des Genehmigens
Dativ
comprobando
dem Genehmigen
Akkusativ
comprobandum
das Genehmigen
Ablativ
comprobando
durch das Genehmigen
Vokativ
comprobande
Genehmigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobandus
comprobanda
comprobandum
Genitiv
comprobandi
comprobandae
comprobandi
Dativ
comprobando
comprobandae
comprobando
Akkusativ
comprobandum
comprobandam
comprobandum
Ablativ
comprobando
comprobanda
comprobando
Vokativ
comprobande
comprobanda
comprobandum
Plural
Nominativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Genitiv
comprobandorum
comprobandarum
comprobandorum
Dativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Akkusativ
comprobandos
comprobandas
comprobanda
Ablativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Vokativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobans
comprobans
comprobans
Genitiv
comprobantis
comprobantis
comprobantis
Dativ
comprobanti
comprobanti
comprobanti
Akkusativ
comprobantem
comprobantem
comprobans
Ablativ
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
Vokativ
comprobans
comprobans
comprobans
Plural
Nominativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Genitiv
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
Dativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Akkusativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Ablativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Vokativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobatus
comprobata
comprobatum
Genitiv
comprobati
comprobatae
comprobati
Dativ
comprobato
comprobatae
comprobato
Akkusativ
comprobatum
comprobatam
comprobatum
Ablativ
comprobato
comprobata
comprobato
Vokativ
comprobate
comprobata
comprobatum
Plural
Nominativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Genitiv
comprobatorum
comprobatarum
comprobatorum
Dativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Akkusativ
comprobatos
comprobatas
comprobata
Ablativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Vokativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobaturus
comprobatura
comprobaturum
Genitiv
comprobaturi
comprobaturae
comprobaturi
Dativ
comprobaturo
comprobaturae
comprobaturo
Akkusativ
comprobaturum
comprobaturam
comprobaturum
Ablativ
comprobaturo
comprobatura
comprobaturo
Vokativ
comprobature
comprobatura
comprobaturum
Plural
Nominativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Genitiv
comprobaturorum
comprobaturarum
comprobaturorum
Dativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Akkusativ
comprobaturos
comprobaturas
comprobatura
Ablativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Vokativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Supina
Supin I
Supin II
comprobatum
comprobatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobo
ich rechtfertige
2. Person Singular
comprobas
du rechtfertigst
3. Person Singular
comprobat
er/sie/es rechtfertigt
1. Person Plural
comprobamus
wir rechtfertigen
2. Person Plural
comprobatis
ihr rechtfertigt
3. Person Plural
comprobant
sie rechtfertigen
Passiv
1. Person Singular
comprobor
ich werde gerechtfertigt
2. Person Singular
comprobaris comprobare
du wirst gerechtfertigt
3. Person Singular
comprobatur
er/sie/es wird gerechtfertigt
1. Person Plural
comprobamur
wir werden gerechtfertigt
2. Person Plural
comprobamini
ihr werdet gerechtfertigt
3. Person Plural
comprobantur
sie werden gerechtfertigt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobem
ich rechtfertige
2. Person Singular
comprobes
du rechtfertigest
3. Person Singular
comprobet
er/sie/es rechtfertige
1. Person Plural
comprobemus
wir rechtfertigen
2. Person Plural
comprobetis
ihr rechtfertiget
3. Person Plural
comprobent
sie rechtfertigen
Passiv
1. Person Singular
comprober
ich werde gerechtfertigt
2. Person Singular
comproberis comprobere
du werdest gerechtfertigt
3. Person Singular
comprobetur
er/sie/es werde gerechtfertigt
1. Person Plural
comprobemur
wir werden gerechtfertigt
2. Person Plural
comprobemini
ihr werdet gerechtfertigt
3. Person Plural
comprobentur
sie werden gerechtfertigt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobabam
ich rechtfertigte
2. Person Singular
comprobabas
du rechtfertigtest
3. Person Singular
comprobabat
er/sie/es rechtfertigte
1. Person Plural
comprobabamus
wir rechtfertigten
2. Person Plural
comprobabatis
ihr rechtfertigtet
3. Person Plural
comprobabant
sie rechtfertigten
Passiv
1. Person Singular
comprobabar
ich wurde gerechtfertigt
2. Person Singular
comprobabaris comprobabare
du wurdest gerechtfertigt
3. Person Singular
comprobabatur
er/sie/es wurde gerechtfertigt
1. Person Plural
comprobabamur
wir wurden gerechtfertigt
2. Person Plural
comprobabamini
ihr wurdet gerechtfertigt
3. Person Plural
comprobabantur
sie wurden gerechtfertigt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobarem
ich rechtfertigte
2. Person Singular
comprobares
du rechtfertigtest
3. Person Singular
comprobaret
er/sie/es rechtfertigte
1. Person Plural
comprobaremus
wir rechtfertigten
2. Person Plural
comprobaretis
ihr rechtfertigtet
3. Person Plural
comprobarent
sie rechtfertigten
Passiv
1. Person Singular
comprobarer
ich würde gerechtfertigt
2. Person Singular
comprobareris comprobarere
du würdest gerechtfertigt
3. Person Singular
comprobaretur
er/sie/es würde gerechtfertigt
1. Person Plural
comprobaremur
wir würden gerechtfertigt
2. Person Plural
comprobaremini
ihr würdet gerechtfertigt
3. Person Plural
comprobarentur
sie würden gerechtfertigt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
comprobabo
ich werde rechtfertigen
2. Person Singular
comprobabis
du wirst rechtfertigen
3. Person Singular
comprobabit
er/sie/es wird rechtfertigen
1. Person Plural
comprobabimus
wir werden rechtfertigen
2. Person Plural
comprobabitis
ihr werdet rechtfertigen
3. Person Plural
comprobabunt
sie werden rechtfertigen
Passiv
1. Person Singular
comprobabor
ich werde gerechtfertigt werden
2. Person Singular
comprobaberis comprobabere
du wirst gerechtfertigt werden
3. Person Singular
comprobabitur
er/sie/es wird gerechtfertigt werden
1. Person Plural
comprobabimur
wir werden gerechtfertigt werden
2. Person Plural
comprobabimini
ihr werdet gerechtfertigt werden
3. Person Plural
comprobabuntur
sie werden gerechtfertigt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobavi
ich habe gerechtfertigt
2. Person Singular
comprobavisti
du hast gerechtfertigt
3. Person Singular
comprobavit
er/sie/es hat gerechtfertigt
1. Person Plural
comprobavimus
wir haben gerechtfertigt
2. Person Plural
comprobavistis
ihr habt gerechtfertigt
3. Person Plural
comprobaverunt comprobavere
sie haben gerechtfertigt
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sum
ich bin gerechtfertigt worden
2. Person Singular
comprobatus es
du bist gerechtfertigt worden
3. Person Singular
comprobatus est
er/sie/es ist gerechtfertigt worden
1. Person Plural
comprobati sumus
wir sind gerechtfertigt worden
2. Person Plural
comprobati estis
ihr seid gerechtfertigt worden
3. Person Plural
comprobati sunt
sie sind gerechtfertigt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobaverim
ich habe gerechtfertigt
2. Person Singular
comprobaveris
du habest gerechtfertigt
3. Person Singular
comprobaverit
er/sie/es habe gerechtfertigt
1. Person Plural
comprobaverimus
wir haben gerechtfertigt
2. Person Plural
comprobaveritis
ihr habet gerechtfertigt
3. Person Plural
comprobaverint
sie haben gerechtfertigt
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sim
ich sei gerechtfertigt worden
2. Person Singular
comprobatus sis
du seiest gerechtfertigt worden
3. Person Singular
comprobatus sit
er/sie/es sei gerechtfertigt worden
1. Person Plural
comprobati simus
wir seien gerechtfertigt worden
2. Person Plural
comprobati sitis
ihr seiet gerechtfertigt worden
3. Person Plural
comprobati sint
sie seien gerechtfertigt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobaveram
ich hatte gerechtfertigt
2. Person Singular
comprobaveras
du hattest gerechtfertigt
3. Person Singular
comprobaverat
er/sie/es hatte gerechtfertigt
1. Person Plural
comprobaveramus
wir hatten gerechtfertigt
2. Person Plural
comprobaveratis
ihr hattet gerechtfertigt
3. Person Plural
comprobaverant
sie hatten gerechtfertigt
Passiv
1. Person Singular
comprobatus eram
ich war gerechtfertigt worden
2. Person Singular
comprobatus eras
du warst gerechtfertigt worden
3. Person Singular
comprobatus erat
er/sie/es war gerechtfertigt worden
1. Person Plural
comprobati eramus
wir waren gerechtfertigt worden
2. Person Plural
comprobati eratis
ihr wart gerechtfertigt worden
3. Person Plural
comprobati erant
sie waren gerechtfertigt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobavissem
ich hätte gerechtfertigt
2. Person Singular
comprobavisses
du hättest gerechtfertigt
3. Person Singular
comprobavisset
er/sie/es hätte gerechtfertigt
1. Person Plural
comprobavissemus
wir hätten gerechtfertigt
2. Person Plural
comprobavissetis
ihr hättet gerechtfertigt
3. Person Plural
comprobavissent
sie hätten gerechtfertigt
Passiv
1. Person Singular
comprobatus essem
ich wäre gerechtfertigt worden
2. Person Singular
comprobatus esses
du wärest gerechtfertigt worden
3. Person Singular
comprobatus esset
er/sie/es wäre gerechtfertigt worden
1. Person Plural
comprobati essemus
wir wären gerechtfertigt worden
2. Person Plural
comprobati essetis
ihr wäret gerechtfertigt worden
3. Person Plural
comprobati essent
sie wären gerechtfertigt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
comprobavero
ich werde gerechtfertigt haben
2. Person Singular
comprobaveris
du wirst gerechtfertigt haben
3. Person Singular
comprobaverit
er/sie/es wird gerechtfertigt haben
1. Person Plural
comprobaverimus
wir werden gerechtfertigt haben
2. Person Plural
comprobaveritis
ihr werdet gerechtfertigt haben
3. Person Plural
comprobaverint
sie werden gerechtfertigt haben
Passiv
1. Person Singular
comprobatus ero
ich werde gerechtfertigt worden sein
2. Person Singular
comprobatus eris
du wirst gerechtfertigt worden sein
3. Person Singular
comprobatus erit
er/sie/es wird gerechtfertigt worden sein
1. Person Plural
comprobati erimus
wir werden gerechtfertigt worden sein
2. Person Plural
comprobati eritis
ihr werdet gerechtfertigt worden sein
3. Person Plural
comprobati erunt
sie werden gerechtfertigt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
comprobare
rechtfertigen
Vorzeitigkeit
comprobavisse
gerechtfertigt haben
Nachzeitigkeit
comprobaturum esse
rechtfertigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
comprobari comprobarier
gerechtfertigt werden
Vorzeitigkeit
comprobatum esse
gerechtfertigt worden sein
Nachzeitigkeit
comprobatum iri
künftig gerechtfertigt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
comproba
rechtfertige; rechtfertig!
2. Person Plural
comprobate
rechtfertigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
comprobato
3. Person Singular
comprobato
2. Person Plural
comprobatote
3. Person Plural
comprobanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
comprobare
das Rechtfertigen
Genitiv
comprobandi
des Rechtfertigens
Dativ
comprobando
dem Rechtfertigen
Akkusativ
comprobandum
das Rechtfertigen
Ablativ
comprobando
durch das Rechtfertigen
Vokativ
comprobande
Rechtfertigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobandus
comprobanda
comprobandum
Genitiv
comprobandi
comprobandae
comprobandi
Dativ
comprobando
comprobandae
comprobando
Akkusativ
comprobandum
comprobandam
comprobandum
Ablativ
comprobando
comprobanda
comprobando
Vokativ
comprobande
comprobanda
comprobandum
Plural
Nominativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Genitiv
comprobandorum
comprobandarum
comprobandorum
Dativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Akkusativ
comprobandos
comprobandas
comprobanda
Ablativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Vokativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobans
comprobans
comprobans
Genitiv
comprobantis
comprobantis
comprobantis
Dativ
comprobanti
comprobanti
comprobanti
Akkusativ
comprobantem
comprobantem
comprobans
Ablativ
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
Vokativ
comprobans
comprobans
comprobans
Plural
Nominativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Genitiv
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
Dativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Akkusativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Ablativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Vokativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobatus
comprobata
comprobatum
Genitiv
comprobati
comprobatae
comprobati
Dativ
comprobato
comprobatae
comprobato
Akkusativ
comprobatum
comprobatam
comprobatum
Ablativ
comprobato
comprobata
comprobato
Vokativ
comprobate
comprobata
comprobatum
Plural
Nominativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Genitiv
comprobatorum
comprobatarum
comprobatorum
Dativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Akkusativ
comprobatos
comprobatas
comprobata
Ablativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Vokativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobaturus
comprobatura
comprobaturum
Genitiv
comprobaturi
comprobaturae
comprobaturi
Dativ
comprobaturo
comprobaturae
comprobaturo
Akkusativ
comprobaturum
comprobaturam
comprobaturum
Ablativ
comprobaturo
comprobatura
comprobaturo
Vokativ
comprobature
comprobatura
comprobaturum
Plural
Nominativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Genitiv
comprobaturorum
comprobaturarum
comprobaturorum
Dativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Akkusativ
comprobaturos
comprobaturas
comprobatura
Ablativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Vokativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Supina
Supin I
Supin II
comprobatum
comprobatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobo
2. Person Singular
comprobas
3. Person Singular
comprobat
1. Person Plural
comprobamus
2. Person Plural
comprobatis
3. Person Plural
comprobant
Passiv
1. Person Singular
comprobor
2. Person Singular
comprobaris comprobare
3. Person Singular
comprobatur
1. Person Plural
comprobamur
2. Person Plural
comprobamini
3. Person Plural
comprobantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobem
2. Person Singular
comprobes
3. Person Singular
comprobet
1. Person Plural
comprobemus
2. Person Plural
comprobetis
3. Person Plural
comprobent
Passiv
1. Person Singular
comprober
2. Person Singular
comproberis comprobere
3. Person Singular
comprobetur
1. Person Plural
comprobemur
2. Person Plural
comprobemini
3. Person Plural
comprobentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobabam
2. Person Singular
comprobabas
3. Person Singular
comprobabat
1. Person Plural
comprobabamus
2. Person Plural
comprobabatis
3. Person Plural
comprobabant
Passiv
1. Person Singular
comprobabar
2. Person Singular
comprobabaris comprobabare
3. Person Singular
comprobabatur
1. Person Plural
comprobabamur
2. Person Plural
comprobabamini
3. Person Plural
comprobabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobarem
2. Person Singular
comprobares
3. Person Singular
comprobaret
1. Person Plural
comprobaremus
2. Person Plural
comprobaretis
3. Person Plural
comprobarent
Passiv
1. Person Singular
comprobarer
2. Person Singular
comprobareris comprobarere
3. Person Singular
comprobaretur
1. Person Plural
comprobaremur
2. Person Plural
comprobaremini
3. Person Plural
comprobarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
comprobabo
2. Person Singular
comprobabis
3. Person Singular
comprobabit
1. Person Plural
comprobabimus
2. Person Plural
comprobabitis
3. Person Plural
comprobabunt
Passiv
1. Person Singular
comprobabor
2. Person Singular
comprobaberis comprobabere
3. Person Singular
comprobabitur
1. Person Plural
comprobabimur
2. Person Plural
comprobabimini
3. Person Plural
comprobabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobavi
2. Person Singular
comprobavisti
3. Person Singular
comprobavit
1. Person Plural
comprobavimus
2. Person Plural
comprobavistis
3. Person Plural
comprobaverunt comprobavere
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sum
2. Person Singular
comprobatus es
3. Person Singular
comprobatus est
1. Person Plural
comprobati sumus
2. Person Plural
comprobati estis
3. Person Plural
comprobati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobaverim
2. Person Singular
comprobaveris
3. Person Singular
comprobaverit
1. Person Plural
comprobaverimus
2. Person Plural
comprobaveritis
3. Person Plural
comprobaverint
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sim
2. Person Singular
comprobatus sis
3. Person Singular
comprobatus sit
1. Person Plural
comprobati simus
2. Person Plural
comprobati sitis
3. Person Plural
comprobati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobaveram
2. Person Singular
comprobaveras
3. Person Singular
comprobaverat
1. Person Plural
comprobaveramus
2. Person Plural
comprobaveratis
3. Person Plural
comprobaverant
Passiv
1. Person Singular
comprobatus eram
2. Person Singular
comprobatus eras
3. Person Singular
comprobatus erat
1. Person Plural
comprobati eramus
2. Person Plural
comprobati eratis
3. Person Plural
comprobati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobavissem
2. Person Singular
comprobavisses
3. Person Singular
comprobavisset
1. Person Plural
comprobavissemus
2. Person Plural
comprobavissetis
3. Person Plural
comprobavissent
Passiv
1. Person Singular
comprobatus essem
2. Person Singular
comprobatus esses
3. Person Singular
comprobatus esset
1. Person Plural
comprobati essemus
2. Person Plural
comprobati essetis
3. Person Plural
comprobati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
comprobavero
2. Person Singular
comprobaveris
3. Person Singular
comprobaverit
1. Person Plural
comprobaverimus
2. Person Plural
comprobaveritis
3. Person Plural
comprobaverint
Passiv
1. Person Singular
comprobatus ero
2. Person Singular
comprobatus eris
3. Person Singular
comprobatus erit
1. Person Plural
comprobati erimus
2. Person Plural
comprobati eritis
3. Person Plural
comprobati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
comprobare
Vorzeitigkeit
comprobavisse
Nachzeitigkeit
comprobaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
comprobari comprobarier
Vorzeitigkeit
comprobatum esse
Nachzeitigkeit
comprobatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
comproba
!
2. Person Plural
comprobate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
comprobato
3. Person Singular
comprobato
2. Person Plural
comprobatote
3. Person Plural
comprobanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
comprobare
Genitiv
comprobandi
Dativ
comprobando
Akkusativ
comprobandum
Ablativ
comprobando
Vokativ
comprobande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobandus
comprobanda
comprobandum
Genitiv
comprobandi
comprobandae
comprobandi
Dativ
comprobando
comprobandae
comprobando
Akkusativ
comprobandum
comprobandam
comprobandum
Ablativ
comprobando
comprobanda
comprobando
Vokativ
comprobande
comprobanda
comprobandum
Plural
Nominativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Genitiv
comprobandorum
comprobandarum
comprobandorum
Dativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Akkusativ
comprobandos
comprobandas
comprobanda
Ablativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Vokativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobans
comprobans
comprobans
Genitiv
comprobantis
comprobantis
comprobantis
Dativ
comprobanti
comprobanti
comprobanti
Akkusativ
comprobantem
comprobantem
comprobans
Ablativ
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
Vokativ
comprobans
comprobans
comprobans
Plural
Nominativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Genitiv
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
Dativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Akkusativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Ablativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Vokativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobatus
comprobata
comprobatum
Genitiv
comprobati
comprobatae
comprobati
Dativ
comprobato
comprobatae
comprobato
Akkusativ
comprobatum
comprobatam
comprobatum
Ablativ
comprobato
comprobata
comprobato
Vokativ
comprobate
comprobata
comprobatum
Plural
Nominativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Genitiv
comprobatorum
comprobatarum
comprobatorum
Dativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Akkusativ
comprobatos
comprobatas
comprobata
Ablativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Vokativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobaturus
comprobatura
comprobaturum
Genitiv
comprobaturi
comprobaturae
comprobaturi
Dativ
comprobaturo
comprobaturae
comprobaturo
Akkusativ
comprobaturum
comprobaturam
comprobaturum
Ablativ
comprobaturo
comprobatura
comprobaturo
Vokativ
comprobature
comprobatura
comprobaturum
Plural
Nominativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Genitiv
comprobaturorum
comprobaturarum
comprobaturorum
Dativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Akkusativ
comprobaturos
comprobaturas
comprobatura
Ablativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Vokativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Supina
Supin I
Supin II
comprobatum
comprobatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobo
2. Person Singular
comprobas
3. Person Singular
comprobat
1. Person Plural
comprobamus
2. Person Plural
comprobatis
3. Person Plural
comprobant
Passiv
1. Person Singular
comprobor
2. Person Singular
comprobaris comprobare
3. Person Singular
comprobatur
1. Person Plural
comprobamur
2. Person Plural
comprobamini
3. Person Plural
comprobantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobem
2. Person Singular
comprobes
3. Person Singular
comprobet
1. Person Plural
comprobemus
2. Person Plural
comprobetis
3. Person Plural
comprobent
Passiv
1. Person Singular
comprober
2. Person Singular
comproberis comprobere
3. Person Singular
comprobetur
1. Person Plural
comprobemur
2. Person Plural
comprobemini
3. Person Plural
comprobentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobabam
2. Person Singular
comprobabas
3. Person Singular
comprobabat
1. Person Plural
comprobabamus
2. Person Plural
comprobabatis
3. Person Plural
comprobabant
Passiv
1. Person Singular
comprobabar
2. Person Singular
comprobabaris comprobabare
3. Person Singular
comprobabatur
1. Person Plural
comprobabamur
2. Person Plural
comprobabamini
3. Person Plural
comprobabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobarem
2. Person Singular
comprobares
3. Person Singular
comprobaret
1. Person Plural
comprobaremus
2. Person Plural
comprobaretis
3. Person Plural
comprobarent
Passiv
1. Person Singular
comprobarer
2. Person Singular
comprobareris comprobarere
3. Person Singular
comprobaretur
1. Person Plural
comprobaremur
2. Person Plural
comprobaremini
3. Person Plural
comprobarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
comprobabo
2. Person Singular
comprobabis
3. Person Singular
comprobabit
1. Person Plural
comprobabimus
2. Person Plural
comprobabitis
3. Person Plural
comprobabunt
Passiv
1. Person Singular
comprobabor
2. Person Singular
comprobaberis comprobabere
3. Person Singular
comprobabitur
1. Person Plural
comprobabimur
2. Person Plural
comprobabimini
3. Person Plural
comprobabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobavi
2. Person Singular
comprobavisti
3. Person Singular
comprobavit
1. Person Plural
comprobavimus
2. Person Plural
comprobavistis
3. Person Plural
comprobaverunt comprobavere
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sum
2. Person Singular
comprobatus es
3. Person Singular
comprobatus est
1. Person Plural
comprobati sumus
2. Person Plural
comprobati estis
3. Person Plural
comprobati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobaverim
2. Person Singular
comprobaveris
3. Person Singular
comprobaverit
1. Person Plural
comprobaverimus
2. Person Plural
comprobaveritis
3. Person Plural
comprobaverint
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sim
2. Person Singular
comprobatus sis
3. Person Singular
comprobatus sit
1. Person Plural
comprobati simus
2. Person Plural
comprobati sitis
3. Person Plural
comprobati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobaveram
2. Person Singular
comprobaveras
3. Person Singular
comprobaverat
1. Person Plural
comprobaveramus
2. Person Plural
comprobaveratis
3. Person Plural
comprobaverant
Passiv
1. Person Singular
comprobatus eram
2. Person Singular
comprobatus eras
3. Person Singular
comprobatus erat
1. Person Plural
comprobati eramus
2. Person Plural
comprobati eratis
3. Person Plural
comprobati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobavissem
2. Person Singular
comprobavisses
3. Person Singular
comprobavisset
1. Person Plural
comprobavissemus
2. Person Plural
comprobavissetis
3. Person Plural
comprobavissent
Passiv
1. Person Singular
comprobatus essem
2. Person Singular
comprobatus esses
3. Person Singular
comprobatus esset
1. Person Plural
comprobati essemus
2. Person Plural
comprobati essetis
3. Person Plural
comprobati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
comprobavero
2. Person Singular
comprobaveris
3. Person Singular
comprobaverit
1. Person Plural
comprobaverimus
2. Person Plural
comprobaveritis
3. Person Plural
comprobaverint
Passiv
1. Person Singular
comprobatus ero
2. Person Singular
comprobatus eris
3. Person Singular
comprobatus erit
1. Person Plural
comprobati erimus
2. Person Plural
comprobati eritis
3. Person Plural
comprobati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
comprobare
Vorzeitigkeit
comprobavisse
Nachzeitigkeit
comprobaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
comprobari comprobarier
Vorzeitigkeit
comprobatum esse
Nachzeitigkeit
comprobatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
comproba
!
2. Person Plural
comprobate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
comprobato
3. Person Singular
comprobato
2. Person Plural
comprobatote
3. Person Plural
comprobanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
comprobare
Genitiv
comprobandi
Dativ
comprobando
Akkusativ
comprobandum
Ablativ
comprobando
Vokativ
comprobande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobandus
comprobanda
comprobandum
Genitiv
comprobandi
comprobandae
comprobandi
Dativ
comprobando
comprobandae
comprobando
Akkusativ
comprobandum
comprobandam
comprobandum
Ablativ
comprobando
comprobanda
comprobando
Vokativ
comprobande
comprobanda
comprobandum
Plural
Nominativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Genitiv
comprobandorum
comprobandarum
comprobandorum
Dativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Akkusativ
comprobandos
comprobandas
comprobanda
Ablativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Vokativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobans
comprobans
comprobans
Genitiv
comprobantis
comprobantis
comprobantis
Dativ
comprobanti
comprobanti
comprobanti
Akkusativ
comprobantem
comprobantem
comprobans
Ablativ
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
Vokativ
comprobans
comprobans
comprobans
Plural
Nominativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Genitiv
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
Dativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Akkusativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Ablativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Vokativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobatus
comprobata
comprobatum
Genitiv
comprobati
comprobatae
comprobati
Dativ
comprobato
comprobatae
comprobato
Akkusativ
comprobatum
comprobatam
comprobatum
Ablativ
comprobato
comprobata
comprobato
Vokativ
comprobate
comprobata
comprobatum
Plural
Nominativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Genitiv
comprobatorum
comprobatarum
comprobatorum
Dativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Akkusativ
comprobatos
comprobatas
comprobata
Ablativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Vokativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobaturus
comprobatura
comprobaturum
Genitiv
comprobaturi
comprobaturae
comprobaturi
Dativ
comprobaturo
comprobaturae
comprobaturo
Akkusativ
comprobaturum
comprobaturam
comprobaturum
Ablativ
comprobaturo
comprobatura
comprobaturo
Vokativ
comprobature
comprobatura
comprobaturum
Plural
Nominativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Genitiv
comprobaturorum
comprobaturarum
comprobaturorum
Dativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Akkusativ
comprobaturos
comprobaturas
comprobatura
Ablativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Vokativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Supina
Supin I
Supin II
comprobatum
comprobatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobo
2. Person Singular
comprobas
3. Person Singular
comprobat
1. Person Plural
comprobamus
2. Person Plural
comprobatis
3. Person Plural
comprobant
Passiv
1. Person Singular
comprobor
2. Person Singular
comprobaris comprobare
3. Person Singular
comprobatur
1. Person Plural
comprobamur
2. Person Plural
comprobamini
3. Person Plural
comprobantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobem
2. Person Singular
comprobes
3. Person Singular
comprobet
1. Person Plural
comprobemus
2. Person Plural
comprobetis
3. Person Plural
comprobent
Passiv
1. Person Singular
comprober
2. Person Singular
comproberis comprobere
3. Person Singular
comprobetur
1. Person Plural
comprobemur
2. Person Plural
comprobemini
3. Person Plural
comprobentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobabam
2. Person Singular
comprobabas
3. Person Singular
comprobabat
1. Person Plural
comprobabamus
2. Person Plural
comprobabatis
3. Person Plural
comprobabant
Passiv
1. Person Singular
comprobabar
2. Person Singular
comprobabaris comprobabare
3. Person Singular
comprobabatur
1. Person Plural
comprobabamur
2. Person Plural
comprobabamini
3. Person Plural
comprobabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobarem
2. Person Singular
comprobares
3. Person Singular
comprobaret
1. Person Plural
comprobaremus
2. Person Plural
comprobaretis
3. Person Plural
comprobarent
Passiv
1. Person Singular
comprobarer
2. Person Singular
comprobareris comprobarere
3. Person Singular
comprobaretur
1. Person Plural
comprobaremur
2. Person Plural
comprobaremini
3. Person Plural
comprobarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
comprobabo
2. Person Singular
comprobabis
3. Person Singular
comprobabit
1. Person Plural
comprobabimus
2. Person Plural
comprobabitis
3. Person Plural
comprobabunt
Passiv
1. Person Singular
comprobabor
2. Person Singular
comprobaberis comprobabere
3. Person Singular
comprobabitur
1. Person Plural
comprobabimur
2. Person Plural
comprobabimini
3. Person Plural
comprobabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobavi
2. Person Singular
comprobavisti
3. Person Singular
comprobavit
1. Person Plural
comprobavimus
2. Person Plural
comprobavistis
3. Person Plural
comprobaverunt comprobavere
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sum
2. Person Singular
comprobatus es
3. Person Singular
comprobatus est
1. Person Plural
comprobati sumus
2. Person Plural
comprobati estis
3. Person Plural
comprobati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobaverim
2. Person Singular
comprobaveris
3. Person Singular
comprobaverit
1. Person Plural
comprobaverimus
2. Person Plural
comprobaveritis
3. Person Plural
comprobaverint
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sim
2. Person Singular
comprobatus sis
3. Person Singular
comprobatus sit
1. Person Plural
comprobati simus
2. Person Plural
comprobati sitis
3. Person Plural
comprobati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobaveram
2. Person Singular
comprobaveras
3. Person Singular
comprobaverat
1. Person Plural
comprobaveramus
2. Person Plural
comprobaveratis
3. Person Plural
comprobaverant
Passiv
1. Person Singular
comprobatus eram
2. Person Singular
comprobatus eras
3. Person Singular
comprobatus erat
1. Person Plural
comprobati eramus
2. Person Plural
comprobati eratis
3. Person Plural
comprobati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobavissem
2. Person Singular
comprobavisses
3. Person Singular
comprobavisset
1. Person Plural
comprobavissemus
2. Person Plural
comprobavissetis
3. Person Plural
comprobavissent
Passiv
1. Person Singular
comprobatus essem
2. Person Singular
comprobatus esses
3. Person Singular
comprobatus esset
1. Person Plural
comprobati essemus
2. Person Plural
comprobati essetis
3. Person Plural
comprobati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
comprobavero
2. Person Singular
comprobaveris
3. Person Singular
comprobaverit
1. Person Plural
comprobaverimus
2. Person Plural
comprobaveritis
3. Person Plural
comprobaverint
Passiv
1. Person Singular
comprobatus ero
2. Person Singular
comprobatus eris
3. Person Singular
comprobatus erit
1. Person Plural
comprobati erimus
2. Person Plural
comprobati eritis
3. Person Plural
comprobati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
comprobare
Vorzeitigkeit
comprobavisse
Nachzeitigkeit
comprobaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
comprobari comprobarier
Vorzeitigkeit
comprobatum esse
Nachzeitigkeit
comprobatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
comproba
!
2. Person Plural
comprobate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
comprobato
3. Person Singular
comprobato
2. Person Plural
comprobatote
3. Person Plural
comprobanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
comprobare
Genitiv
comprobandi
Dativ
comprobando
Akkusativ
comprobandum
Ablativ
comprobando
Vokativ
comprobande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobandus
comprobanda
comprobandum
Genitiv
comprobandi
comprobandae
comprobandi
Dativ
comprobando
comprobandae
comprobando
Akkusativ
comprobandum
comprobandam
comprobandum
Ablativ
comprobando
comprobanda
comprobando
Vokativ
comprobande
comprobanda
comprobandum
Plural
Nominativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Genitiv
comprobandorum
comprobandarum
comprobandorum
Dativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Akkusativ
comprobandos
comprobandas
comprobanda
Ablativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Vokativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobans
comprobans
comprobans
Genitiv
comprobantis
comprobantis
comprobantis
Dativ
comprobanti
comprobanti
comprobanti
Akkusativ
comprobantem
comprobantem
comprobans
Ablativ
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
Vokativ
comprobans
comprobans
comprobans
Plural
Nominativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Genitiv
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
Dativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Akkusativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Ablativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Vokativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobatus
comprobata
comprobatum
Genitiv
comprobati
comprobatae
comprobati
Dativ
comprobato
comprobatae
comprobato
Akkusativ
comprobatum
comprobatam
comprobatum
Ablativ
comprobato
comprobata
comprobato
Vokativ
comprobate
comprobata
comprobatum
Plural
Nominativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Genitiv
comprobatorum
comprobatarum
comprobatorum
Dativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Akkusativ
comprobatos
comprobatas
comprobata
Ablativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Vokativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobaturus
comprobatura
comprobaturum
Genitiv
comprobaturi
comprobaturae
comprobaturi
Dativ
comprobaturo
comprobaturae
comprobaturo
Akkusativ
comprobaturum
comprobaturam
comprobaturum
Ablativ
comprobaturo
comprobatura
comprobaturo
Vokativ
comprobature
comprobatura
comprobaturum
Plural
Nominativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Genitiv
comprobaturorum
comprobaturarum
comprobaturorum
Dativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Akkusativ
comprobaturos
comprobaturas
comprobatura
Ablativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Vokativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Supina
Supin I
Supin II
comprobatum
comprobatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobo
2. Person Singular
comprobas
3. Person Singular
comprobat
1. Person Plural
comprobamus
2. Person Plural
comprobatis
3. Person Plural
comprobant
Passiv
1. Person Singular
comprobor
2. Person Singular
comprobaris comprobare
3. Person Singular
comprobatur
1. Person Plural
comprobamur
2. Person Plural
comprobamini
3. Person Plural
comprobantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobem
2. Person Singular
comprobes
3. Person Singular
comprobet
1. Person Plural
comprobemus
2. Person Plural
comprobetis
3. Person Plural
comprobent
Passiv
1. Person Singular
comprober
2. Person Singular
comproberis comprobere
3. Person Singular
comprobetur
1. Person Plural
comprobemur
2. Person Plural
comprobemini
3. Person Plural
comprobentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobabam
2. Person Singular
comprobabas
3. Person Singular
comprobabat
1. Person Plural
comprobabamus
2. Person Plural
comprobabatis
3. Person Plural
comprobabant
Passiv
1. Person Singular
comprobabar
2. Person Singular
comprobabaris comprobabare
3. Person Singular
comprobabatur
1. Person Plural
comprobabamur
2. Person Plural
comprobabamini
3. Person Plural
comprobabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobarem
2. Person Singular
comprobares
3. Person Singular
comprobaret
1. Person Plural
comprobaremus
2. Person Plural
comprobaretis
3. Person Plural
comprobarent
Passiv
1. Person Singular
comprobarer
2. Person Singular
comprobareris comprobarere
3. Person Singular
comprobaretur
1. Person Plural
comprobaremur
2. Person Plural
comprobaremini
3. Person Plural
comprobarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
comprobabo
2. Person Singular
comprobabis
3. Person Singular
comprobabit
1. Person Plural
comprobabimus
2. Person Plural
comprobabitis
3. Person Plural
comprobabunt
Passiv
1. Person Singular
comprobabor
2. Person Singular
comprobaberis comprobabere
3. Person Singular
comprobabitur
1. Person Plural
comprobabimur
2. Person Plural
comprobabimini
3. Person Plural
comprobabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobavi
2. Person Singular
comprobavisti
3. Person Singular
comprobavit
1. Person Plural
comprobavimus
2. Person Plural
comprobavistis
3. Person Plural
comprobaverunt comprobavere
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sum
2. Person Singular
comprobatus es
3. Person Singular
comprobatus est
1. Person Plural
comprobati sumus
2. Person Plural
comprobati estis
3. Person Plural
comprobati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobaverim
2. Person Singular
comprobaveris
3. Person Singular
comprobaverit
1. Person Plural
comprobaverimus
2. Person Plural
comprobaveritis
3. Person Plural
comprobaverint
Passiv
1. Person Singular
comprobatus sim
2. Person Singular
comprobatus sis
3. Person Singular
comprobatus sit
1. Person Plural
comprobati simus
2. Person Plural
comprobati sitis
3. Person Plural
comprobati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
comprobaveram
2. Person Singular
comprobaveras
3. Person Singular
comprobaverat
1. Person Plural
comprobaveramus
2. Person Plural
comprobaveratis
3. Person Plural
comprobaverant
Passiv
1. Person Singular
comprobatus eram
2. Person Singular
comprobatus eras
3. Person Singular
comprobatus erat
1. Person Plural
comprobati eramus
2. Person Plural
comprobati eratis
3. Person Plural
comprobati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
comprobavissem
2. Person Singular
comprobavisses
3. Person Singular
comprobavisset
1. Person Plural
comprobavissemus
2. Person Plural
comprobavissetis
3. Person Plural
comprobavissent
Passiv
1. Person Singular
comprobatus essem
2. Person Singular
comprobatus esses
3. Person Singular
comprobatus esset
1. Person Plural
comprobati essemus
2. Person Plural
comprobati essetis
3. Person Plural
comprobati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
comprobavero
2. Person Singular
comprobaveris
3. Person Singular
comprobaverit
1. Person Plural
comprobaverimus
2. Person Plural
comprobaveritis
3. Person Plural
comprobaverint
Passiv
1. Person Singular
comprobatus ero
2. Person Singular
comprobatus eris
3. Person Singular
comprobatus erit
1. Person Plural
comprobati erimus
2. Person Plural
comprobati eritis
3. Person Plural
comprobati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
comprobare
Vorzeitigkeit
comprobavisse
Nachzeitigkeit
comprobaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
comprobari comprobarier
Vorzeitigkeit
comprobatum esse
Nachzeitigkeit
comprobatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
comproba
!
2. Person Plural
comprobate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
comprobato
3. Person Singular
comprobato
2. Person Plural
comprobatote
3. Person Plural
comprobanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
comprobare
Genitiv
comprobandi
Dativ
comprobando
Akkusativ
comprobandum
Ablativ
comprobando
Vokativ
comprobande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobandus
comprobanda
comprobandum
Genitiv
comprobandi
comprobandae
comprobandi
Dativ
comprobando
comprobandae
comprobando
Akkusativ
comprobandum
comprobandam
comprobandum
Ablativ
comprobando
comprobanda
comprobando
Vokativ
comprobande
comprobanda
comprobandum
Plural
Nominativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Genitiv
comprobandorum
comprobandarum
comprobandorum
Dativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Akkusativ
comprobandos
comprobandas
comprobanda
Ablativ
comprobandis
comprobandis
comprobandis
Vokativ
comprobandi
comprobandae
comprobanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobans
comprobans
comprobans
Genitiv
comprobantis
comprobantis
comprobantis
Dativ
comprobanti
comprobanti
comprobanti
Akkusativ
comprobantem
comprobantem
comprobans
Ablativ
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
comprobanti comprobante
Vokativ
comprobans
comprobans
comprobans
Plural
Nominativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Genitiv
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
comprobantium comprobantum
Dativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Akkusativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Ablativ
comprobantibus
comprobantibus
comprobantibus
Vokativ
comprobantes
comprobantes
comprobantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobatus
comprobata
comprobatum
Genitiv
comprobati
comprobatae
comprobati
Dativ
comprobato
comprobatae
comprobato
Akkusativ
comprobatum
comprobatam
comprobatum
Ablativ
comprobato
comprobata
comprobato
Vokativ
comprobate
comprobata
comprobatum
Plural
Nominativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Genitiv
comprobatorum
comprobatarum
comprobatorum
Dativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Akkusativ
comprobatos
comprobatas
comprobata
Ablativ
comprobatis
comprobatis
comprobatis
Vokativ
comprobati
comprobatae
comprobata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
comprobaturus
comprobatura
comprobaturum
Genitiv
comprobaturi
comprobaturae
comprobaturi
Dativ
comprobaturo
comprobaturae
comprobaturo
Akkusativ
comprobaturum
comprobaturam
comprobaturum
Ablativ
comprobaturo
comprobatura
comprobaturo
Vokativ
comprobature
comprobatura
comprobaturum
Plural
Nominativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Genitiv
comprobaturorum
comprobaturarum
comprobaturorum
Dativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Akkusativ
comprobaturos
comprobaturas
comprobatura
Ablativ
comprobaturis
comprobaturis
comprobaturis
Vokativ
comprobaturi
comprobaturae
comprobatura
Supina
Supin I
Supin II
comprobatum
comprobatu