Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concaco
|
ich bekacke |
| 2. Person Singular |
concacas
|
du bekackst |
| 3. Person Singular |
concacat
|
er/sie/es bekackt |
| 1. Person Plural |
concacamus
|
wir bekacken |
| 2. Person Plural |
concacatis
|
ihr bekackt |
| 3. Person Plural |
concacant
|
sie bekacken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacor
|
ich werde bekackt |
| 2. Person Singular |
concacaris concacare
|
du wirst bekackt |
| 3. Person Singular |
concacatur
|
er/sie/es wird bekackt |
| 1. Person Plural |
concacamur
|
wir werden bekackt |
| 2. Person Plural |
concacamini
|
ihr werdet bekackt |
| 3. Person Plural |
concacantur
|
sie werden bekackt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacem
|
ich bekacke |
| 2. Person Singular |
concaces
|
du bekackest |
| 3. Person Singular |
concacet
|
er/sie/es bekacke |
| 1. Person Plural |
concacemus
|
wir bekacken |
| 2. Person Plural |
concacetis
|
ihr bekacket |
| 3. Person Plural |
concacent
|
sie bekacken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacer
|
ich werde bekackt |
| 2. Person Singular |
concaceris concacere
|
du werdest bekackt |
| 3. Person Singular |
concacetur
|
er/sie/es werde bekackt |
| 1. Person Plural |
concacemur
|
wir werden bekackt |
| 2. Person Plural |
concacemini
|
ihr werdet bekackt |
| 3. Person Plural |
concacentur
|
sie werden bekackt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacabam
|
ich bekackte |
| 2. Person Singular |
concacabas
|
du bekacktest |
| 3. Person Singular |
concacabat
|
er/sie/es bekackte |
| 1. Person Plural |
concacabamus
|
wir bekackten |
| 2. Person Plural |
concacabatis
|
ihr bekacktet |
| 3. Person Plural |
concacabant
|
sie bekackten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacabar
|
ich wurde bekackt |
| 2. Person Singular |
concacabaris concacabare
|
du wurdest bekackt |
| 3. Person Singular |
concacabatur
|
er/sie/es wurde bekackt |
| 1. Person Plural |
concacabamur
|
wir wurden bekackt |
| 2. Person Plural |
concacabamini
|
ihr wurdet bekackt |
| 3. Person Plural |
concacabantur
|
sie wurden bekackt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacarem
|
ich bekackte |
| 2. Person Singular |
concacares
|
du bekacktest |
| 3. Person Singular |
concacaret
|
er/sie/es bekackte |
| 1. Person Plural |
concacaremus
|
wir bekackten |
| 2. Person Plural |
concacaretis
|
ihr bekacktet |
| 3. Person Plural |
concacarent
|
sie bekackten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacarer
|
ich würde bekackt |
| 2. Person Singular |
concacareris concacarere
|
du würdest bekackt |
| 3. Person Singular |
concacaretur
|
er/sie/es würde bekackt |
| 1. Person Plural |
concacaremur
|
wir würden bekackt |
| 2. Person Plural |
concacaremini
|
ihr würdet bekackt |
| 3. Person Plural |
concacarentur
|
sie würden bekackt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacabo
|
ich werde bekacken |
| 2. Person Singular |
concacabis
|
du wirst bekacken |
| 3. Person Singular |
concacabit
|
er/sie/es wird bekacken |
| 1. Person Plural |
concacabimus
|
wir werden bekacken |
| 2. Person Plural |
concacabitis
|
ihr werdet bekacken |
| 3. Person Plural |
concacabunt
|
sie werden bekacken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacabor
|
ich werde bekackt werden |
| 2. Person Singular |
concacaberis concacabere
|
du wirst bekackt werden |
| 3. Person Singular |
concacabitur
|
er/sie/es wird bekackt werden |
| 1. Person Plural |
concacabimur
|
wir werden bekackt werden |
| 2. Person Plural |
concacabimini
|
ihr werdet bekackt werden |
| 3. Person Plural |
concacabuntur
|
sie werden bekackt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacavi
|
ich habe bekackt |
| 2. Person Singular |
concacavisti
|
du hast bekackt |
| 3. Person Singular |
concacavit
|
er/sie/es hat bekackt |
| 1. Person Plural |
concacavimus
|
wir haben bekackt |
| 2. Person Plural |
concacavistis
|
ihr habt bekackt |
| 3. Person Plural |
concacaverunt concacavere
|
sie haben bekackt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacatus sum
|
ich bin bekackt worden |
| 2. Person Singular |
concacatus es
|
du bist bekackt worden |
| 3. Person Singular |
concacatus est
|
er/sie/es ist bekackt worden |
| 1. Person Plural |
concacati sumus
|
wir sind bekackt worden |
| 2. Person Plural |
concacati estis
|
ihr seid bekackt worden |
| 3. Person Plural |
concacati sunt
|
sie sind bekackt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacaverim
|
ich habe bekackt |
| 2. Person Singular |
concacaveris
|
du habest bekackt |
| 3. Person Singular |
concacaverit
|
er/sie/es habe bekackt |
| 1. Person Plural |
concacaverimus
|
wir haben bekackt |
| 2. Person Plural |
concacaveritis
|
ihr habet bekackt |
| 3. Person Plural |
concacaverint
|
sie haben bekackt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacatus sim
|
ich sei bekackt worden |
| 2. Person Singular |
concacatus sis
|
du seiest bekackt worden |
| 3. Person Singular |
concacatus sit
|
er/sie/es sei bekackt worden |
| 1. Person Plural |
concacati simus
|
wir seien bekackt worden |
| 2. Person Plural |
concacati sitis
|
ihr seiet bekackt worden |
| 3. Person Plural |
concacati sint
|
sie seien bekackt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacaveram
|
ich hatte bekackt |
| 2. Person Singular |
concacaveras
|
du hattest bekackt |
| 3. Person Singular |
concacaverat
|
er/sie/es hatte bekackt |
| 1. Person Plural |
concacaveramus
|
wir hatten bekackt |
| 2. Person Plural |
concacaveratis
|
ihr hattet bekackt |
| 3. Person Plural |
concacaverant
|
sie hatten bekackt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacatus eram
|
ich war bekackt worden |
| 2. Person Singular |
concacatus eras
|
du warst bekackt worden |
| 3. Person Singular |
concacatus erat
|
er/sie/es war bekackt worden |
| 1. Person Plural |
concacati eramus
|
wir waren bekackt worden |
| 2. Person Plural |
concacati eratis
|
ihr wart bekackt worden |
| 3. Person Plural |
concacati erant
|
sie waren bekackt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacavissem
|
ich hätte bekackt |
| 2. Person Singular |
concacavisses
|
du hättest bekackt |
| 3. Person Singular |
concacavisset
|
er/sie/es hätte bekackt |
| 1. Person Plural |
concacavissemus
|
wir hätten bekackt |
| 2. Person Plural |
concacavissetis
|
ihr hättet bekackt |
| 3. Person Plural |
concacavissent
|
sie hätten bekackt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacatus essem
|
ich wäre bekackt worden |
| 2. Person Singular |
concacatus esses
|
du wärest bekackt worden |
| 3. Person Singular |
concacatus esset
|
er/sie/es wäre bekackt worden |
| 1. Person Plural |
concacati essemus
|
wir wären bekackt worden |
| 2. Person Plural |
concacati essetis
|
ihr wäret bekackt worden |
| 3. Person Plural |
concacati essent
|
sie wären bekackt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacavero
|
ich werde bekackt haben |
| 2. Person Singular |
concacaveris
|
du wirst bekackt haben |
| 3. Person Singular |
concacaverit
|
er/sie/es wird bekackt haben |
| 1. Person Plural |
concacaverimus
|
wir werden bekackt haben |
| 2. Person Plural |
concacaveritis
|
ihr werdet bekackt haben |
| 3. Person Plural |
concacaverint
|
sie werden bekackt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacatus ero
|
ich werde bekackt worden sein |
| 2. Person Singular |
concacatus eris
|
du wirst bekackt worden sein |
| 3. Person Singular |
concacatus erit
|
er/sie/es wird bekackt worden sein |
| 1. Person Plural |
concacati erimus
|
wir werden bekackt worden sein |
| 2. Person Plural |
concacati eritis
|
ihr werdet bekackt worden sein |
| 3. Person Plural |
concacati erunt
|
sie werden bekackt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concacare
|
bekacken |
| Vorzeitigkeit |
concacavisse
|
bekackt haben |
| Nachzeitigkeit |
concacaturum esse
|
bekacken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concacari concacarier
|
bekackt werden |
| Vorzeitigkeit |
concacatum esse
|
bekackt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
concacatum iri
|
künftig bekackt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concaca
|
bekacke; bekack! |
| 2. Person Plural |
concacate
|
bekackt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concacato
|
| 3. Person Singular |
concacato
|
| 2. Person Plural |
concacatote
|
| 3. Person Plural |
concacanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concacare
|
das Bekacken |
| Genitiv |
concacandi
|
des Bekackens |
| Dativ |
concacando
|
dem Bekacken |
| Akkusativ |
concacandum
|
das Bekacken |
| Ablativ |
concacando
|
durch das Bekacken |
| Vokativ |
concacande
|
Bekacken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concacandus
|
concacanda
|
concacandum
|
| Genitiv |
concacandi
|
concacandae
|
concacandi
|
| Dativ |
concacando
|
concacandae
|
concacando
|
| Akkusativ |
concacandum
|
concacandam
|
concacandum
|
| Ablativ |
concacando
|
concacanda
|
concacando
|
| Vokativ |
concacande
|
concacanda
|
concacandum
|
Plural
| Nominativ |
concacandi
|
concacandae
|
concacanda
|
| Genitiv |
concacandorum
|
concacandarum
|
concacandorum
|
| Dativ |
concacandis
|
concacandis
|
concacandis
|
| Akkusativ |
concacandos
|
concacandas
|
concacanda
|
| Ablativ |
concacandis
|
concacandis
|
concacandis
|
| Vokativ |
concacandi
|
concacandae
|
concacanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concacans
|
concacans
|
concacans
|
| Genitiv |
concacantis
|
concacantis
|
concacantis
|
| Dativ |
concacanti
|
concacanti
|
concacanti
|
| Akkusativ |
concacantem
|
concacantem
|
concacans
|
| Ablativ |
concacanti concacante
|
concacanti concacante
|
concacanti concacante
|
| Vokativ |
concacans
|
concacans
|
concacans
|
Plural
| Nominativ |
concacantes
|
concacantes
|
concacantia
|
| Genitiv |
concacantium concacantum
|
concacantium concacantum
|
concacantium concacantum
|
| Dativ |
concacantibus
|
concacantibus
|
concacantibus
|
| Akkusativ |
concacantes
|
concacantes
|
concacantia
|
| Ablativ |
concacantibus
|
concacantibus
|
concacantibus
|
| Vokativ |
concacantes
|
concacantes
|
concacantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concacatus
|
concacata
|
concacatum
|
| Genitiv |
concacati
|
concacatae
|
concacati
|
| Dativ |
concacato
|
concacatae
|
concacato
|
| Akkusativ |
concacatum
|
concacatam
|
concacatum
|
| Ablativ |
concacato
|
concacata
|
concacato
|
| Vokativ |
concacate
|
concacata
|
concacatum
|
Plural
| Nominativ |
concacati
|
concacatae
|
concacata
|
| Genitiv |
concacatorum
|
concacatarum
|
concacatorum
|
| Dativ |
concacatis
|
concacatis
|
concacatis
|
| Akkusativ |
concacatos
|
concacatas
|
concacata
|
| Ablativ |
concacatis
|
concacatis
|
concacatis
|
| Vokativ |
concacati
|
concacatae
|
concacata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concacaturus
|
concacatura
|
concacaturum
|
| Genitiv |
concacaturi
|
concacaturae
|
concacaturi
|
| Dativ |
concacaturo
|
concacaturae
|
concacaturo
|
| Akkusativ |
concacaturum
|
concacaturam
|
concacaturum
|
| Ablativ |
concacaturo
|
concacatura
|
concacaturo
|
| Vokativ |
concacature
|
concacatura
|
concacaturum
|
Plural
| Nominativ |
concacaturi
|
concacaturae
|
concacatura
|
| Genitiv |
concacaturorum
|
concacaturarum
|
concacaturorum
|
| Dativ |
concacaturis
|
concacaturis
|
concacaturis
|
| Akkusativ |
concacaturos
|
concacaturas
|
concacatura
|
| Ablativ |
concacaturis
|
concacaturis
|
concacaturis
|
| Vokativ |
concacaturi
|
concacaturae
|
concacatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concacatum
|
concacatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concaco
|
ich beschmutze |
| 2. Person Singular |
concacas
|
du beschmutzt |
| 3. Person Singular |
concacat
|
er/sie/es beschmutzt |
| 1. Person Plural |
concacamus
|
wir beschmutzen |
| 2. Person Plural |
concacatis
|
ihr beschmutzt |
| 3. Person Plural |
concacant
|
sie beschmutzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacor
|
ich werde beschmutzt |
| 2. Person Singular |
concacaris concacare
|
du wirst beschmutzt |
| 3. Person Singular |
concacatur
|
er/sie/es wird beschmutzt |
| 1. Person Plural |
concacamur
|
wir werden beschmutzt |
| 2. Person Plural |
concacamini
|
ihr werdet beschmutzt |
| 3. Person Plural |
concacantur
|
sie werden beschmutzt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacem
|
ich beschmutze |
| 2. Person Singular |
concaces
|
du beschmutzest |
| 3. Person Singular |
concacet
|
er/sie/es beschmutze |
| 1. Person Plural |
concacemus
|
wir beschmutzen |
| 2. Person Plural |
concacetis
|
ihr beschmutzet |
| 3. Person Plural |
concacent
|
sie beschmutzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacer
|
ich werde beschmutzt |
| 2. Person Singular |
concaceris concacere
|
du werdest beschmutzt |
| 3. Person Singular |
concacetur
|
er/sie/es werde beschmutzt |
| 1. Person Plural |
concacemur
|
wir werden beschmutzt |
| 2. Person Plural |
concacemini
|
ihr werdet beschmutzt |
| 3. Person Plural |
concacentur
|
sie werden beschmutzt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacabam
|
ich beschmutzte |
| 2. Person Singular |
concacabas
|
du beschmutztest |
| 3. Person Singular |
concacabat
|
er/sie/es beschmutzte |
| 1. Person Plural |
concacabamus
|
wir beschmutzten |
| 2. Person Plural |
concacabatis
|
ihr beschmutztet |
| 3. Person Plural |
concacabant
|
sie beschmutzten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacabar
|
ich wurde beschmutzt |
| 2. Person Singular |
concacabaris concacabare
|
du wurdest beschmutzt |
| 3. Person Singular |
concacabatur
|
er/sie/es wurde beschmutzt |
| 1. Person Plural |
concacabamur
|
wir wurden beschmutzt |
| 2. Person Plural |
concacabamini
|
ihr wurdet beschmutzt |
| 3. Person Plural |
concacabantur
|
sie wurden beschmutzt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacarem
|
ich beschmutzte |
| 2. Person Singular |
concacares
|
du beschmutztest |
| 3. Person Singular |
concacaret
|
er/sie/es beschmutzte |
| 1. Person Plural |
concacaremus
|
wir beschmutzten |
| 2. Person Plural |
concacaretis
|
ihr beschmutztet |
| 3. Person Plural |
concacarent
|
sie beschmutzten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacarer
|
ich würde beschmutzt |
| 2. Person Singular |
concacareris concacarere
|
du würdest beschmutzt |
| 3. Person Singular |
concacaretur
|
er/sie/es würde beschmutzt |
| 1. Person Plural |
concacaremur
|
wir würden beschmutzt |
| 2. Person Plural |
concacaremini
|
ihr würdet beschmutzt |
| 3. Person Plural |
concacarentur
|
sie würden beschmutzt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacabo
|
ich werde beschmutzen |
| 2. Person Singular |
concacabis
|
du wirst beschmutzen |
| 3. Person Singular |
concacabit
|
er/sie/es wird beschmutzen |
| 1. Person Plural |
concacabimus
|
wir werden beschmutzen |
| 2. Person Plural |
concacabitis
|
ihr werdet beschmutzen |
| 3. Person Plural |
concacabunt
|
sie werden beschmutzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacabor
|
ich werde beschmutzt werden |
| 2. Person Singular |
concacaberis concacabere
|
du wirst beschmutzt werden |
| 3. Person Singular |
concacabitur
|
er/sie/es wird beschmutzt werden |
| 1. Person Plural |
concacabimur
|
wir werden beschmutzt werden |
| 2. Person Plural |
concacabimini
|
ihr werdet beschmutzt werden |
| 3. Person Plural |
concacabuntur
|
sie werden beschmutzt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacavi
|
ich habe beschmutzt |
| 2. Person Singular |
concacavisti
|
du hast beschmutzt |
| 3. Person Singular |
concacavit
|
er/sie/es hat beschmutzt |
| 1. Person Plural |
concacavimus
|
wir haben beschmutzt |
| 2. Person Plural |
concacavistis
|
ihr habt beschmutzt |
| 3. Person Plural |
concacaverunt concacavere
|
sie haben beschmutzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacatus sum
|
ich bin beschmutzt worden |
| 2. Person Singular |
concacatus es
|
du bist beschmutzt worden |
| 3. Person Singular |
concacatus est
|
er/sie/es ist beschmutzt worden |
| 1. Person Plural |
concacati sumus
|
wir sind beschmutzt worden |
| 2. Person Plural |
concacati estis
|
ihr seid beschmutzt worden |
| 3. Person Plural |
concacati sunt
|
sie sind beschmutzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacaverim
|
ich habe beschmutzt |
| 2. Person Singular |
concacaveris
|
du habest beschmutzt |
| 3. Person Singular |
concacaverit
|
er/sie/es habe beschmutzt |
| 1. Person Plural |
concacaverimus
|
wir haben beschmutzt |
| 2. Person Plural |
concacaveritis
|
ihr habet beschmutzt |
| 3. Person Plural |
concacaverint
|
sie haben beschmutzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacatus sim
|
ich sei beschmutzt worden |
| 2. Person Singular |
concacatus sis
|
du seiest beschmutzt worden |
| 3. Person Singular |
concacatus sit
|
er/sie/es sei beschmutzt worden |
| 1. Person Plural |
concacati simus
|
wir seien beschmutzt worden |
| 2. Person Plural |
concacati sitis
|
ihr seiet beschmutzt worden |
| 3. Person Plural |
concacati sint
|
sie seien beschmutzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacaveram
|
ich hatte beschmutzt |
| 2. Person Singular |
concacaveras
|
du hattest beschmutzt |
| 3. Person Singular |
concacaverat
|
er/sie/es hatte beschmutzt |
| 1. Person Plural |
concacaveramus
|
wir hatten beschmutzt |
| 2. Person Plural |
concacaveratis
|
ihr hattet beschmutzt |
| 3. Person Plural |
concacaverant
|
sie hatten beschmutzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacatus eram
|
ich war beschmutzt worden |
| 2. Person Singular |
concacatus eras
|
du warst beschmutzt worden |
| 3. Person Singular |
concacatus erat
|
er/sie/es war beschmutzt worden |
| 1. Person Plural |
concacati eramus
|
wir waren beschmutzt worden |
| 2. Person Plural |
concacati eratis
|
ihr wart beschmutzt worden |
| 3. Person Plural |
concacati erant
|
sie waren beschmutzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacavissem
|
ich hätte beschmutzt |
| 2. Person Singular |
concacavisses
|
du hättest beschmutzt |
| 3. Person Singular |
concacavisset
|
er/sie/es hätte beschmutzt |
| 1. Person Plural |
concacavissemus
|
wir hätten beschmutzt |
| 2. Person Plural |
concacavissetis
|
ihr hättet beschmutzt |
| 3. Person Plural |
concacavissent
|
sie hätten beschmutzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacatus essem
|
ich wäre beschmutzt worden |
| 2. Person Singular |
concacatus esses
|
du wärest beschmutzt worden |
| 3. Person Singular |
concacatus esset
|
er/sie/es wäre beschmutzt worden |
| 1. Person Plural |
concacati essemus
|
wir wären beschmutzt worden |
| 2. Person Plural |
concacati essetis
|
ihr wäret beschmutzt worden |
| 3. Person Plural |
concacati essent
|
sie wären beschmutzt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacavero
|
ich werde beschmutzt haben |
| 2. Person Singular |
concacaveris
|
du wirst beschmutzt haben |
| 3. Person Singular |
concacaverit
|
er/sie/es wird beschmutzt haben |
| 1. Person Plural |
concacaverimus
|
wir werden beschmutzt haben |
| 2. Person Plural |
concacaveritis
|
ihr werdet beschmutzt haben |
| 3. Person Plural |
concacaverint
|
sie werden beschmutzt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacatus ero
|
ich werde beschmutzt worden sein |
| 2. Person Singular |
concacatus eris
|
du wirst beschmutzt worden sein |
| 3. Person Singular |
concacatus erit
|
er/sie/es wird beschmutzt worden sein |
| 1. Person Plural |
concacati erimus
|
wir werden beschmutzt worden sein |
| 2. Person Plural |
concacati eritis
|
ihr werdet beschmutzt worden sein |
| 3. Person Plural |
concacati erunt
|
sie werden beschmutzt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concacare
|
beschmutzen |
| Vorzeitigkeit |
concacavisse
|
beschmutzt haben |
| Nachzeitigkeit |
concacaturum esse
|
beschmutzen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concacari concacarier
|
beschmutzt werden |
| Vorzeitigkeit |
concacatum esse
|
beschmutzt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
concacatum iri
|
künftig beschmutzt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concaca
|
beschmutze; beschmutz! |
| 2. Person Plural |
concacate
|
beschmutzt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concacato
|
| 3. Person Singular |
concacato
|
| 2. Person Plural |
concacatote
|
| 3. Person Plural |
concacanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concacare
|
das Beschmutzen |
| Genitiv |
concacandi
|
des Beschmutzens |
| Dativ |
concacando
|
dem Beschmutzen |
| Akkusativ |
concacandum
|
das Beschmutzen |
| Ablativ |
concacando
|
durch das Beschmutzen |
| Vokativ |
concacande
|
Beschmutzen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concacandus
|
concacanda
|
concacandum
|
| Genitiv |
concacandi
|
concacandae
|
concacandi
|
| Dativ |
concacando
|
concacandae
|
concacando
|
| Akkusativ |
concacandum
|
concacandam
|
concacandum
|
| Ablativ |
concacando
|
concacanda
|
concacando
|
| Vokativ |
concacande
|
concacanda
|
concacandum
|
Plural
| Nominativ |
concacandi
|
concacandae
|
concacanda
|
| Genitiv |
concacandorum
|
concacandarum
|
concacandorum
|
| Dativ |
concacandis
|
concacandis
|
concacandis
|
| Akkusativ |
concacandos
|
concacandas
|
concacanda
|
| Ablativ |
concacandis
|
concacandis
|
concacandis
|
| Vokativ |
concacandi
|
concacandae
|
concacanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concacans
|
concacans
|
concacans
|
| Genitiv |
concacantis
|
concacantis
|
concacantis
|
| Dativ |
concacanti
|
concacanti
|
concacanti
|
| Akkusativ |
concacantem
|
concacantem
|
concacans
|
| Ablativ |
concacanti concacante
|
concacanti concacante
|
concacanti concacante
|
| Vokativ |
concacans
|
concacans
|
concacans
|
Plural
| Nominativ |
concacantes
|
concacantes
|
concacantia
|
| Genitiv |
concacantium concacantum
|
concacantium concacantum
|
concacantium concacantum
|
| Dativ |
concacantibus
|
concacantibus
|
concacantibus
|
| Akkusativ |
concacantes
|
concacantes
|
concacantia
|
| Ablativ |
concacantibus
|
concacantibus
|
concacantibus
|
| Vokativ |
concacantes
|
concacantes
|
concacantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concacatus
|
concacata
|
concacatum
|
| Genitiv |
concacati
|
concacatae
|
concacati
|
| Dativ |
concacato
|
concacatae
|
concacato
|
| Akkusativ |
concacatum
|
concacatam
|
concacatum
|
| Ablativ |
concacato
|
concacata
|
concacato
|
| Vokativ |
concacate
|
concacata
|
concacatum
|
Plural
| Nominativ |
concacati
|
concacatae
|
concacata
|
| Genitiv |
concacatorum
|
concacatarum
|
concacatorum
|
| Dativ |
concacatis
|
concacatis
|
concacatis
|
| Akkusativ |
concacatos
|
concacatas
|
concacata
|
| Ablativ |
concacatis
|
concacatis
|
concacatis
|
| Vokativ |
concacati
|
concacatae
|
concacata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concacaturus
|
concacatura
|
concacaturum
|
| Genitiv |
concacaturi
|
concacaturae
|
concacaturi
|
| Dativ |
concacaturo
|
concacaturae
|
concacaturo
|
| Akkusativ |
concacaturum
|
concacaturam
|
concacaturum
|
| Ablativ |
concacaturo
|
concacatura
|
concacaturo
|
| Vokativ |
concacature
|
concacatura
|
concacaturum
|
Plural
| Nominativ |
concacaturi
|
concacaturae
|
concacatura
|
| Genitiv |
concacaturorum
|
concacaturarum
|
concacaturorum
|
| Dativ |
concacaturis
|
concacaturis
|
concacaturis
|
| Akkusativ |
concacaturos
|
concacaturas
|
concacatura
|
| Ablativ |
concacaturis
|
concacaturis
|
concacaturis
|
| Vokativ |
concacaturi
|
concacaturae
|
concacatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concacatum
|
concacatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concaco
|
|
| 2. Person Singular |
concacas
|
|
| 3. Person Singular |
concacat
|
|
| 1. Person Plural |
concacamus
|
|
| 2. Person Plural |
concacatis
|
|
| 3. Person Plural |
concacant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacor
|
|
| 2. Person Singular |
concacaris concacare
|
|
| 3. Person Singular |
concacatur
|
|
| 1. Person Plural |
concacamur
|
|
| 2. Person Plural |
concacamini
|
|
| 3. Person Plural |
concacantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacem
|
|
| 2. Person Singular |
concaces
|
|
| 3. Person Singular |
concacet
|
|
| 1. Person Plural |
concacemus
|
|
| 2. Person Plural |
concacetis
|
|
| 3. Person Plural |
concacent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacer
|
|
| 2. Person Singular |
concaceris concacere
|
|
| 3. Person Singular |
concacetur
|
|
| 1. Person Plural |
concacemur
|
|
| 2. Person Plural |
concacemini
|
|
| 3. Person Plural |
concacentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacabam
|
|
| 2. Person Singular |
concacabas
|
|
| 3. Person Singular |
concacabat
|
|
| 1. Person Plural |
concacabamus
|
|
| 2. Person Plural |
concacabatis
|
|
| 3. Person Plural |
concacabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacabar
|
|
| 2. Person Singular |
concacabaris concacabare
|
|
| 3. Person Singular |
concacabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concacabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concacabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concacabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacarem
|
|
| 2. Person Singular |
concacares
|
|
| 3. Person Singular |
concacaret
|
|
| 1. Person Plural |
concacaremus
|
|
| 2. Person Plural |
concacaretis
|
|
| 3. Person Plural |
concacarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacarer
|
|
| 2. Person Singular |
concacareris concacarere
|
|
| 3. Person Singular |
concacaretur
|
|
| 1. Person Plural |
concacaremur
|
|
| 2. Person Plural |
concacaremini
|
|
| 3. Person Plural |
concacarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacabo
|
|
| 2. Person Singular |
concacabis
|
|
| 3. Person Singular |
concacabit
|
|
| 1. Person Plural |
concacabimus
|
|
| 2. Person Plural |
concacabitis
|
|
| 3. Person Plural |
concacabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacabor
|
|
| 2. Person Singular |
concacaberis concacabere
|
|
| 3. Person Singular |
concacabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concacabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concacabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concacabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacavi
|
|
| 2. Person Singular |
concacavisti
|
|
| 3. Person Singular |
concacavit
|
|
| 1. Person Plural |
concacavimus
|
|
| 2. Person Plural |
concacavistis
|
|
| 3. Person Plural |
concacaverunt concacavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
concacatus es
|
|
| 3. Person Singular |
concacatus est
|
|
| 1. Person Plural |
concacati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concacati estis
|
|
| 3. Person Plural |
concacati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacaverim
|
|
| 2. Person Singular |
concacaveris
|
|
| 3. Person Singular |
concacaverit
|
|
| 1. Person Plural |
concacaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concacaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concacaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
concacatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
concacatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concacati simus
|
|
| 2. Person Plural |
concacati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concacati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacaveram
|
|
| 2. Person Singular |
concacaveras
|
|
| 3. Person Singular |
concacaverat
|
|
| 1. Person Plural |
concacaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
concacaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
concacaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
concacatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
concacatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concacati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concacati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concacati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacavissem
|
|
| 2. Person Singular |
concacavisses
|
|
| 3. Person Singular |
concacavisset
|
|
| 1. Person Plural |
concacavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
concacavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
concacavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
concacatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
concacatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concacati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concacati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concacati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacavero
|
|
| 2. Person Singular |
concacaveris
|
|
| 3. Person Singular |
concacaverit
|
|
| 1. Person Plural |
concacaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concacaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concacaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
concacatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
concacatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concacati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concacati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concacati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concacare
|
|
| Vorzeitigkeit |
concacavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concacaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concacari concacarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
concacatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concacatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concaca
|
! |
| 2. Person Plural |
concacate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concacato
|
| 3. Person Singular |
concacato
|
| 2. Person Plural |
concacatote
|
| 3. Person Plural |
concacanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concacare
|
|
| Genitiv |
concacandi
|
|
| Dativ |
concacando
|
|
| Akkusativ |
concacandum
|
|
| Ablativ |
concacando
|
|
| Vokativ |
concacande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concacandus
|
concacanda
|
concacandum
|
| Genitiv |
concacandi
|
concacandae
|
concacandi
|
| Dativ |
concacando
|
concacandae
|
concacando
|
| Akkusativ |
concacandum
|
concacandam
|
concacandum
|
| Ablativ |
concacando
|
concacanda
|
concacando
|
| Vokativ |
concacande
|
concacanda
|
concacandum
|
Plural
| Nominativ |
concacandi
|
concacandae
|
concacanda
|
| Genitiv |
concacandorum
|
concacandarum
|
concacandorum
|
| Dativ |
concacandis
|
concacandis
|
concacandis
|
| Akkusativ |
concacandos
|
concacandas
|
concacanda
|
| Ablativ |
concacandis
|
concacandis
|
concacandis
|
| Vokativ |
concacandi
|
concacandae
|
concacanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concacans
|
concacans
|
concacans
|
| Genitiv |
concacantis
|
concacantis
|
concacantis
|
| Dativ |
concacanti
|
concacanti
|
concacanti
|
| Akkusativ |
concacantem
|
concacantem
|
concacans
|
| Ablativ |
concacanti concacante
|
concacanti concacante
|
concacanti concacante
|
| Vokativ |
concacans
|
concacans
|
concacans
|
Plural
| Nominativ |
concacantes
|
concacantes
|
concacantia
|
| Genitiv |
concacantium concacantum
|
concacantium concacantum
|
concacantium concacantum
|
| Dativ |
concacantibus
|
concacantibus
|
concacantibus
|
| Akkusativ |
concacantes
|
concacantes
|
concacantia
|
| Ablativ |
concacantibus
|
concacantibus
|
concacantibus
|
| Vokativ |
concacantes
|
concacantes
|
concacantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concacatus
|
concacata
|
concacatum
|
| Genitiv |
concacati
|
concacatae
|
concacati
|
| Dativ |
concacato
|
concacatae
|
concacato
|
| Akkusativ |
concacatum
|
concacatam
|
concacatum
|
| Ablativ |
concacato
|
concacata
|
concacato
|
| Vokativ |
concacate
|
concacata
|
concacatum
|
Plural
| Nominativ |
concacati
|
concacatae
|
concacata
|
| Genitiv |
concacatorum
|
concacatarum
|
concacatorum
|
| Dativ |
concacatis
|
concacatis
|
concacatis
|
| Akkusativ |
concacatos
|
concacatas
|
concacata
|
| Ablativ |
concacatis
|
concacatis
|
concacatis
|
| Vokativ |
concacati
|
concacatae
|
concacata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concacaturus
|
concacatura
|
concacaturum
|
| Genitiv |
concacaturi
|
concacaturae
|
concacaturi
|
| Dativ |
concacaturo
|
concacaturae
|
concacaturo
|
| Akkusativ |
concacaturum
|
concacaturam
|
concacaturum
|
| Ablativ |
concacaturo
|
concacatura
|
concacaturo
|
| Vokativ |
concacature
|
concacatura
|
concacaturum
|
Plural
| Nominativ |
concacaturi
|
concacaturae
|
concacatura
|
| Genitiv |
concacaturorum
|
concacaturarum
|
concacaturorum
|
| Dativ |
concacaturis
|
concacaturis
|
concacaturis
|
| Akkusativ |
concacaturos
|
concacaturas
|
concacatura
|
| Ablativ |
concacaturis
|
concacaturis
|
concacaturis
|
| Vokativ |
concacaturi
|
concacaturae
|
concacatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concacatum
|
concacatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concaco
|
|
| 2. Person Singular |
concacas
|
|
| 3. Person Singular |
concacat
|
|
| 1. Person Plural |
concacamus
|
|
| 2. Person Plural |
concacatis
|
|
| 3. Person Plural |
concacant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacor
|
|
| 2. Person Singular |
concacaris concacare
|
|
| 3. Person Singular |
concacatur
|
|
| 1. Person Plural |
concacamur
|
|
| 2. Person Plural |
concacamini
|
|
| 3. Person Plural |
concacantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacem
|
|
| 2. Person Singular |
concaces
|
|
| 3. Person Singular |
concacet
|
|
| 1. Person Plural |
concacemus
|
|
| 2. Person Plural |
concacetis
|
|
| 3. Person Plural |
concacent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacer
|
|
| 2. Person Singular |
concaceris concacere
|
|
| 3. Person Singular |
concacetur
|
|
| 1. Person Plural |
concacemur
|
|
| 2. Person Plural |
concacemini
|
|
| 3. Person Plural |
concacentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacabam
|
|
| 2. Person Singular |
concacabas
|
|
| 3. Person Singular |
concacabat
|
|
| 1. Person Plural |
concacabamus
|
|
| 2. Person Plural |
concacabatis
|
|
| 3. Person Plural |
concacabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacabar
|
|
| 2. Person Singular |
concacabaris concacabare
|
|
| 3. Person Singular |
concacabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concacabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concacabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concacabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacarem
|
|
| 2. Person Singular |
concacares
|
|
| 3. Person Singular |
concacaret
|
|
| 1. Person Plural |
concacaremus
|
|
| 2. Person Plural |
concacaretis
|
|
| 3. Person Plural |
concacarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacarer
|
|
| 2. Person Singular |
concacareris concacarere
|
|
| 3. Person Singular |
concacaretur
|
|
| 1. Person Plural |
concacaremur
|
|
| 2. Person Plural |
concacaremini
|
|
| 3. Person Plural |
concacarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacabo
|
|
| 2. Person Singular |
concacabis
|
|
| 3. Person Singular |
concacabit
|
|
| 1. Person Plural |
concacabimus
|
|
| 2. Person Plural |
concacabitis
|
|
| 3. Person Plural |
concacabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacabor
|
|
| 2. Person Singular |
concacaberis concacabere
|
|
| 3. Person Singular |
concacabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concacabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concacabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concacabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacavi
|
|
| 2. Person Singular |
concacavisti
|
|
| 3. Person Singular |
concacavit
|
|
| 1. Person Plural |
concacavimus
|
|
| 2. Person Plural |
concacavistis
|
|
| 3. Person Plural |
concacaverunt concacavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
concacatus es
|
|
| 3. Person Singular |
concacatus est
|
|
| 1. Person Plural |
concacati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concacati estis
|
|
| 3. Person Plural |
concacati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacaverim
|
|
| 2. Person Singular |
concacaveris
|
|
| 3. Person Singular |
concacaverit
|
|
| 1. Person Plural |
concacaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concacaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concacaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
concacatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
concacatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concacati simus
|
|
| 2. Person Plural |
concacati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concacati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacaveram
|
|
| 2. Person Singular |
concacaveras
|
|
| 3. Person Singular |
concacaverat
|
|
| 1. Person Plural |
concacaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
concacaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
concacaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
concacatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
concacatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concacati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concacati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concacati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacavissem
|
|
| 2. Person Singular |
concacavisses
|
|
| 3. Person Singular |
concacavisset
|
|
| 1. Person Plural |
concacavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
concacavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
concacavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
concacatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
concacatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concacati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concacati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concacati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concacavero
|
|
| 2. Person Singular |
concacaveris
|
|
| 3. Person Singular |
concacaverit
|
|
| 1. Person Plural |
concacaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concacaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concacaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concacatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
concacatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
concacatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concacati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concacati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concacati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concacare
|
|
| Vorzeitigkeit |
concacavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concacaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concacari concacarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
concacatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concacatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concaca
|
! |
| 2. Person Plural |
concacate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concacato
|
| 3. Person Singular |
concacato
|
| 2. Person Plural |
concacatote
|
| 3. Person Plural |
concacanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concacare
|
|
| Genitiv |
concacandi
|
|
| Dativ |
concacando
|
|
| Akkusativ |
concacandum
|
|
| Ablativ |
concacando
|
|
| Vokativ |
concacande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concacandus
|
concacanda
|
concacandum
|
| Genitiv |
concacandi
|
concacandae
|
concacandi
|
| Dativ |
concacando
|
concacandae
|
concacando
|
| Akkusativ |
concacandum
|
concacandam
|
concacandum
|
| Ablativ |
concacando
|
concacanda
|
concacando
|
| Vokativ |
concacande
|
concacanda
|
concacandum
|
Plural
| Nominativ |
concacandi
|
concacandae
|
concacanda
|
| Genitiv |
concacandorum
|
concacandarum
|
concacandorum
|
| Dativ |
concacandis
|
concacandis
|
concacandis
|
| Akkusativ |
concacandos
|
concacandas
|
concacanda
|
| Ablativ |
concacandis
|
concacandis
|
concacandis
|
| Vokativ |
concacandi
|
concacandae
|
concacanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concacans
|
concacans
|
concacans
|
| Genitiv |
concacantis
|
concacantis
|
concacantis
|
| Dativ |
concacanti
|
concacanti
|
concacanti
|
| Akkusativ |
concacantem
|
concacantem
|
concacans
|
| Ablativ |
concacanti concacante
|
concacanti concacante
|
concacanti concacante
|
| Vokativ |
concacans
|
concacans
|
concacans
|
Plural
| Nominativ |
concacantes
|
concacantes
|
concacantia
|
| Genitiv |
concacantium concacantum
|
concacantium concacantum
|
concacantium concacantum
|
| Dativ |
concacantibus
|
concacantibus
|
concacantibus
|
| Akkusativ |
concacantes
|
concacantes
|
concacantia
|
| Ablativ |
concacantibus
|
concacantibus
|
concacantibus
|
| Vokativ |
concacantes
|
concacantes
|
concacantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concacatus
|
concacata
|
concacatum
|
| Genitiv |
concacati
|
concacatae
|
concacati
|
| Dativ |
concacato
|
concacatae
|
concacato
|
| Akkusativ |
concacatum
|
concacatam
|
concacatum
|
| Ablativ |
concacato
|
concacata
|
concacato
|
| Vokativ |
concacate
|
concacata
|
concacatum
|
Plural
| Nominativ |
concacati
|
concacatae
|
concacata
|
| Genitiv |
concacatorum
|
concacatarum
|
concacatorum
|
| Dativ |
concacatis
|
concacatis
|
concacatis
|
| Akkusativ |
concacatos
|
concacatas
|
concacata
|
| Ablativ |
concacatis
|
concacatis
|
concacatis
|
| Vokativ |
concacati
|
concacatae
|
concacata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concacaturus
|
concacatura
|
concacaturum
|
| Genitiv |
concacaturi
|
concacaturae
|
concacaturi
|
| Dativ |
concacaturo
|
concacaturae
|
concacaturo
|
| Akkusativ |
concacaturum
|
concacaturam
|
concacaturum
|
| Ablativ |
concacaturo
|
concacatura
|
concacaturo
|
| Vokativ |
concacature
|
concacatura
|
concacaturum
|
Plural
| Nominativ |
concacaturi
|
concacaturae
|
concacatura
|
| Genitiv |
concacaturorum
|
concacaturarum
|
concacaturorum
|
| Dativ |
concacaturis
|
concacaturis
|
concacaturis
|
| Akkusativ |
concacaturos
|
concacaturas
|
concacatura
|
| Ablativ |
concacaturis
|
concacaturis
|
concacaturis
|
| Vokativ |
concacaturi
|
concacaturae
|
concacatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concacatum
|
concacatu
|