Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concamero
|
|
| 2. Person Singular |
concameras
|
|
| 3. Person Singular |
concamerat
|
|
| 1. Person Plural |
concameramus
|
|
| 2. Person Plural |
concameratis
|
|
| 3. Person Plural |
concamerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concameror
|
|
| 2. Person Singular |
concameraris concamerare
|
|
| 3. Person Singular |
concameratur
|
|
| 1. Person Plural |
concameramur
|
|
| 2. Person Plural |
concameramini
|
|
| 3. Person Plural |
concamerantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concamerem
|
|
| 2. Person Singular |
concameres
|
|
| 3. Person Singular |
concameret
|
|
| 1. Person Plural |
concameremus
|
|
| 2. Person Plural |
concameretis
|
|
| 3. Person Plural |
concamerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concamerer
|
|
| 2. Person Singular |
concamereris concamerere
|
|
| 3. Person Singular |
concameretur
|
|
| 1. Person Plural |
concameremur
|
|
| 2. Person Plural |
concameremini
|
|
| 3. Person Plural |
concamerentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concamerabam
|
|
| 2. Person Singular |
concamerabas
|
|
| 3. Person Singular |
concamerabat
|
|
| 1. Person Plural |
concamerabamus
|
|
| 2. Person Plural |
concamerabatis
|
|
| 3. Person Plural |
concamerabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concamerabar
|
|
| 2. Person Singular |
concamerabaris concamerabare
|
|
| 3. Person Singular |
concamerabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concamerabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concamerabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concamerabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concamerarem
|
|
| 2. Person Singular |
concamerares
|
|
| 3. Person Singular |
concameraret
|
|
| 1. Person Plural |
concameraremus
|
|
| 2. Person Plural |
concameraretis
|
|
| 3. Person Plural |
concamerarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concamerarer
|
|
| 2. Person Singular |
concamerareris concamerarere
|
|
| 3. Person Singular |
concameraretur
|
|
| 1. Person Plural |
concameraremur
|
|
| 2. Person Plural |
concameraremini
|
|
| 3. Person Plural |
concamerarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concamerabo
|
|
| 2. Person Singular |
concamerabis
|
|
| 3. Person Singular |
concamerabit
|
|
| 1. Person Plural |
concamerabimus
|
|
| 2. Person Plural |
concamerabitis
|
|
| 3. Person Plural |
concamerabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concamerabor
|
|
| 2. Person Singular |
concameraberis concamerabere
|
|
| 3. Person Singular |
concamerabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concamerabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concamerabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concamerabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concameravi
|
|
| 2. Person Singular |
concameravisti
|
|
| 3. Person Singular |
concameravit
|
|
| 1. Person Plural |
concameravimus
|
|
| 2. Person Plural |
concameravistis
|
|
| 3. Person Plural |
concameraverunt concameravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concameratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
concameratus es
|
|
| 3. Person Singular |
concameratus est
|
|
| 1. Person Plural |
concamerati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concamerati estis
|
|
| 3. Person Plural |
concamerati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concameraverim
|
|
| 2. Person Singular |
concameraveris
|
|
| 3. Person Singular |
concameraverit
|
|
| 1. Person Plural |
concameraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concameraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concameraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concameratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
concameratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
concameratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concamerati simus
|
|
| 2. Person Plural |
concamerati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concamerati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concameraveram
|
|
| 2. Person Singular |
concameraveras
|
|
| 3. Person Singular |
concameraverat
|
|
| 1. Person Plural |
concameraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
concameraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
concameraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concameratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
concameratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
concameratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concamerati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concamerati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concamerati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concameravissem
|
|
| 2. Person Singular |
concameravisses
|
|
| 3. Person Singular |
concameravisset
|
|
| 1. Person Plural |
concameravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
concameravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
concameravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concameratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
concameratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
concameratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concamerati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concamerati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concamerati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concameravero
|
|
| 2. Person Singular |
concameraveris
|
|
| 3. Person Singular |
concameraverit
|
|
| 1. Person Plural |
concameraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concameraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concameraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concameratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
concameratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
concameratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concamerati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concamerati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concamerati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concamerare
|
|
| Vorzeitigkeit |
concameravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concameraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concamerari concamerarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
concameratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concameratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concamera
|
! |
| 2. Person Plural |
concamerate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concamerato
|
| 3. Person Singular |
concamerato
|
| 2. Person Plural |
concameratote
|
| 3. Person Plural |
concameranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concamerare
|
|
| Genitiv |
concamerandi
|
|
| Dativ |
concamerando
|
|
| Akkusativ |
concamerandum
|
|
| Ablativ |
concamerando
|
|
| Vokativ |
concamerande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concamerandus
|
concameranda
|
concamerandum
|
| Genitiv |
concamerandi
|
concamerandae
|
concamerandi
|
| Dativ |
concamerando
|
concamerandae
|
concamerando
|
| Akkusativ |
concamerandum
|
concamerandam
|
concamerandum
|
| Ablativ |
concamerando
|
concameranda
|
concamerando
|
| Vokativ |
concamerande
|
concameranda
|
concamerandum
|
Plural
| Nominativ |
concamerandi
|
concamerandae
|
concameranda
|
| Genitiv |
concamerandorum
|
concamerandarum
|
concamerandorum
|
| Dativ |
concamerandis
|
concamerandis
|
concamerandis
|
| Akkusativ |
concamerandos
|
concamerandas
|
concameranda
|
| Ablativ |
concamerandis
|
concamerandis
|
concamerandis
|
| Vokativ |
concamerandi
|
concamerandae
|
concameranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concamerans
|
concamerans
|
concamerans
|
| Genitiv |
concamerantis
|
concamerantis
|
concamerantis
|
| Dativ |
concameranti
|
concameranti
|
concameranti
|
| Akkusativ |
concamerantem
|
concamerantem
|
concamerans
|
| Ablativ |
concameranti concamerante
|
concameranti concamerante
|
concameranti concamerante
|
| Vokativ |
concamerans
|
concamerans
|
concamerans
|
Plural
| Nominativ |
concamerantes
|
concamerantes
|
concamerantia
|
| Genitiv |
concamerantium concamerantum
|
concamerantium concamerantum
|
concamerantium concamerantum
|
| Dativ |
concamerantibus
|
concamerantibus
|
concamerantibus
|
| Akkusativ |
concamerantes
|
concamerantes
|
concamerantia
|
| Ablativ |
concamerantibus
|
concamerantibus
|
concamerantibus
|
| Vokativ |
concamerantes
|
concamerantes
|
concamerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concameratus
|
concamerata
|
concameratum
|
| Genitiv |
concamerati
|
concameratae
|
concamerati
|
| Dativ |
concamerato
|
concameratae
|
concamerato
|
| Akkusativ |
concameratum
|
concameratam
|
concameratum
|
| Ablativ |
concamerato
|
concamerata
|
concamerato
|
| Vokativ |
concamerate
|
concamerata
|
concameratum
|
Plural
| Nominativ |
concamerati
|
concameratae
|
concamerata
|
| Genitiv |
concameratorum
|
concameratarum
|
concameratorum
|
| Dativ |
concameratis
|
concameratis
|
concameratis
|
| Akkusativ |
concameratos
|
concameratas
|
concamerata
|
| Ablativ |
concameratis
|
concameratis
|
concameratis
|
| Vokativ |
concamerati
|
concameratae
|
concamerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concameraturus
|
concameratura
|
concameraturum
|
| Genitiv |
concameraturi
|
concameraturae
|
concameraturi
|
| Dativ |
concameraturo
|
concameraturae
|
concameraturo
|
| Akkusativ |
concameraturum
|
concameraturam
|
concameraturum
|
| Ablativ |
concameraturo
|
concameratura
|
concameraturo
|
| Vokativ |
concamerature
|
concameratura
|
concameraturum
|
Plural
| Nominativ |
concameraturi
|
concameraturae
|
concameratura
|
| Genitiv |
concameraturorum
|
concameraturarum
|
concameraturorum
|
| Dativ |
concameraturis
|
concameraturis
|
concameraturis
|
| Akkusativ |
concameraturos
|
concameraturas
|
concameratura
|
| Ablativ |
concameraturis
|
concameraturis
|
concameraturis
|
| Vokativ |
concameraturi
|
concameraturae
|
concameratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concameratum
|
concameratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concamero
|
ich überwölbe |
| 2. Person Singular |
concameras
|
du überwölbst |
| 3. Person Singular |
concamerat
|
er/sie/es überwölbt |
| 1. Person Plural |
concameramus
|
wir überwölben |
| 2. Person Plural |
concameratis
|
ihr überwölbt |
| 3. Person Plural |
concamerant
|
sie überwölben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concameror
|
ich werde überwölbt |
| 2. Person Singular |
concameraris concamerare
|
du wirst überwölbt |
| 3. Person Singular |
concameratur
|
er/sie/es wird überwölbt |
| 1. Person Plural |
concameramur
|
wir werden überwölbt |
| 2. Person Plural |
concameramini
|
ihr werdet überwölbt |
| 3. Person Plural |
concamerantur
|
sie werden überwölbt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concamerem
|
ich überwölbe |
| 2. Person Singular |
concameres
|
du überwölbest |
| 3. Person Singular |
concameret
|
er/sie/es überwölbe |
| 1. Person Plural |
concameremus
|
wir überwölben |
| 2. Person Plural |
concameretis
|
ihr überwölbet |
| 3. Person Plural |
concamerent
|
sie überwölben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concamerer
|
ich werde überwölbt |
| 2. Person Singular |
concamereris concamerere
|
du werdest überwölbt |
| 3. Person Singular |
concameretur
|
er/sie/es werde überwölbt |
| 1. Person Plural |
concameremur
|
wir werden überwölbt |
| 2. Person Plural |
concameremini
|
ihr werdet überwölbt |
| 3. Person Plural |
concamerentur
|
sie werden überwölbt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concamerabam
|
ich überwölbte |
| 2. Person Singular |
concamerabas
|
du überwölbtest |
| 3. Person Singular |
concamerabat
|
er/sie/es überwölbte |
| 1. Person Plural |
concamerabamus
|
wir überwölbten |
| 2. Person Plural |
concamerabatis
|
ihr überwölbtet |
| 3. Person Plural |
concamerabant
|
sie überwölbten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concamerabar
|
ich wurde überwölbt |
| 2. Person Singular |
concamerabaris concamerabare
|
du wurdest überwölbt |
| 3. Person Singular |
concamerabatur
|
er/sie/es wurde überwölbt |
| 1. Person Plural |
concamerabamur
|
wir wurden überwölbt |
| 2. Person Plural |
concamerabamini
|
ihr wurdet überwölbt |
| 3. Person Plural |
concamerabantur
|
sie wurden überwölbt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concamerarem
|
ich überwölbte |
| 2. Person Singular |
concamerares
|
du überwölbtest |
| 3. Person Singular |
concameraret
|
er/sie/es überwölbte |
| 1. Person Plural |
concameraremus
|
wir überwölbten |
| 2. Person Plural |
concameraretis
|
ihr überwölbtet |
| 3. Person Plural |
concamerarent
|
sie überwölbten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concamerarer
|
ich würde überwölbt |
| 2. Person Singular |
concamerareris concamerarere
|
du würdest überwölbt |
| 3. Person Singular |
concameraretur
|
er/sie/es würde überwölbt |
| 1. Person Plural |
concameraremur
|
wir würden überwölbt |
| 2. Person Plural |
concameraremini
|
ihr würdet überwölbt |
| 3. Person Plural |
concamerarentur
|
sie würden überwölbt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concamerabo
|
ich werde überwölben |
| 2. Person Singular |
concamerabis
|
du wirst überwölben |
| 3. Person Singular |
concamerabit
|
er/sie/es wird überwölben |
| 1. Person Plural |
concamerabimus
|
wir werden überwölben |
| 2. Person Plural |
concamerabitis
|
ihr werdet überwölben |
| 3. Person Plural |
concamerabunt
|
sie werden überwölben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concamerabor
|
ich werde überwölbt werden |
| 2. Person Singular |
concameraberis concamerabere
|
du wirst überwölbt werden |
| 3. Person Singular |
concamerabitur
|
er/sie/es wird überwölbt werden |
| 1. Person Plural |
concamerabimur
|
wir werden überwölbt werden |
| 2. Person Plural |
concamerabimini
|
ihr werdet überwölbt werden |
| 3. Person Plural |
concamerabuntur
|
sie werden überwölbt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concameravi
|
ich habe überwölbt |
| 2. Person Singular |
concameravisti
|
du hast überwölbt |
| 3. Person Singular |
concameravit
|
er/sie/es hat überwölbt |
| 1. Person Plural |
concameravimus
|
wir haben überwölbt |
| 2. Person Plural |
concameravistis
|
ihr habt überwölbt |
| 3. Person Plural |
concameraverunt concameravere
|
sie haben überwölbt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concameratus sum
|
ich bin überwölbt worden |
| 2. Person Singular |
concameratus es
|
du bist überwölbt worden |
| 3. Person Singular |
concameratus est
|
er/sie/es ist überwölbt worden |
| 1. Person Plural |
concamerati sumus
|
wir sind überwölbt worden |
| 2. Person Plural |
concamerati estis
|
ihr seid überwölbt worden |
| 3. Person Plural |
concamerati sunt
|
sie sind überwölbt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concameraverim
|
ich habe überwölbt |
| 2. Person Singular |
concameraveris
|
du habest überwölbt |
| 3. Person Singular |
concameraverit
|
er/sie/es habe überwölbt |
| 1. Person Plural |
concameraverimus
|
wir haben überwölbt |
| 2. Person Plural |
concameraveritis
|
ihr habet überwölbt |
| 3. Person Plural |
concameraverint
|
sie haben überwölbt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concameratus sim
|
ich sei überwölbt worden |
| 2. Person Singular |
concameratus sis
|
du seiest überwölbt worden |
| 3. Person Singular |
concameratus sit
|
er/sie/es sei überwölbt worden |
| 1. Person Plural |
concamerati simus
|
wir seien überwölbt worden |
| 2. Person Plural |
concamerati sitis
|
ihr seiet überwölbt worden |
| 3. Person Plural |
concamerati sint
|
sie seien überwölbt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concameraveram
|
ich hatte überwölbt |
| 2. Person Singular |
concameraveras
|
du hattest überwölbt |
| 3. Person Singular |
concameraverat
|
er/sie/es hatte überwölbt |
| 1. Person Plural |
concameraveramus
|
wir hatten überwölbt |
| 2. Person Plural |
concameraveratis
|
ihr hattet überwölbt |
| 3. Person Plural |
concameraverant
|
sie hatten überwölbt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concameratus eram
|
ich war überwölbt worden |
| 2. Person Singular |
concameratus eras
|
du warst überwölbt worden |
| 3. Person Singular |
concameratus erat
|
er/sie/es war überwölbt worden |
| 1. Person Plural |
concamerati eramus
|
wir waren überwölbt worden |
| 2. Person Plural |
concamerati eratis
|
ihr wart überwölbt worden |
| 3. Person Plural |
concamerati erant
|
sie waren überwölbt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concameravissem
|
ich hätte überwölbt |
| 2. Person Singular |
concameravisses
|
du hättest überwölbt |
| 3. Person Singular |
concameravisset
|
er/sie/es hätte überwölbt |
| 1. Person Plural |
concameravissemus
|
wir hätten überwölbt |
| 2. Person Plural |
concameravissetis
|
ihr hättet überwölbt |
| 3. Person Plural |
concameravissent
|
sie hätten überwölbt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concameratus essem
|
ich wäre überwölbt worden |
| 2. Person Singular |
concameratus esses
|
du wärest überwölbt worden |
| 3. Person Singular |
concameratus esset
|
er/sie/es wäre überwölbt worden |
| 1. Person Plural |
concamerati essemus
|
wir wären überwölbt worden |
| 2. Person Plural |
concamerati essetis
|
ihr wäret überwölbt worden |
| 3. Person Plural |
concamerati essent
|
sie wären überwölbt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concameravero
|
ich werde überwölbt haben |
| 2. Person Singular |
concameraveris
|
du wirst überwölbt haben |
| 3. Person Singular |
concameraverit
|
er/sie/es wird überwölbt haben |
| 1. Person Plural |
concameraverimus
|
wir werden überwölbt haben |
| 2. Person Plural |
concameraveritis
|
ihr werdet überwölbt haben |
| 3. Person Plural |
concameraverint
|
sie werden überwölbt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concameratus ero
|
ich werde überwölbt worden sein |
| 2. Person Singular |
concameratus eris
|
du wirst überwölbt worden sein |
| 3. Person Singular |
concameratus erit
|
er/sie/es wird überwölbt worden sein |
| 1. Person Plural |
concamerati erimus
|
wir werden überwölbt worden sein |
| 2. Person Plural |
concamerati eritis
|
ihr werdet überwölbt worden sein |
| 3. Person Plural |
concamerati erunt
|
sie werden überwölbt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concamerare
|
überwölben |
| Vorzeitigkeit |
concameravisse
|
überwölbt haben |
| Nachzeitigkeit |
concameraturum esse
|
überwölben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concamerari concamerarier
|
überwölbt werden |
| Vorzeitigkeit |
concameratum esse
|
überwölbt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
concameratum iri
|
künftig überwölbt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concamera
|
überwölbe; überwölb! |
| 2. Person Plural |
concamerate
|
überwölbt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concamerato
|
| 3. Person Singular |
concamerato
|
| 2. Person Plural |
concameratote
|
| 3. Person Plural |
concameranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concamerare
|
das Überwölben |
| Genitiv |
concamerandi
|
des Überwölbens |
| Dativ |
concamerando
|
dem Überwölben |
| Akkusativ |
concamerandum
|
das Überwölben |
| Ablativ |
concamerando
|
durch das Überwölben |
| Vokativ |
concamerande
|
Überwölben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concamerandus
|
concameranda
|
concamerandum
|
| Genitiv |
concamerandi
|
concamerandae
|
concamerandi
|
| Dativ |
concamerando
|
concamerandae
|
concamerando
|
| Akkusativ |
concamerandum
|
concamerandam
|
concamerandum
|
| Ablativ |
concamerando
|
concameranda
|
concamerando
|
| Vokativ |
concamerande
|
concameranda
|
concamerandum
|
Plural
| Nominativ |
concamerandi
|
concamerandae
|
concameranda
|
| Genitiv |
concamerandorum
|
concamerandarum
|
concamerandorum
|
| Dativ |
concamerandis
|
concamerandis
|
concamerandis
|
| Akkusativ |
concamerandos
|
concamerandas
|
concameranda
|
| Ablativ |
concamerandis
|
concamerandis
|
concamerandis
|
| Vokativ |
concamerandi
|
concamerandae
|
concameranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concamerans
|
concamerans
|
concamerans
|
| Genitiv |
concamerantis
|
concamerantis
|
concamerantis
|
| Dativ |
concameranti
|
concameranti
|
concameranti
|
| Akkusativ |
concamerantem
|
concamerantem
|
concamerans
|
| Ablativ |
concameranti concamerante
|
concameranti concamerante
|
concameranti concamerante
|
| Vokativ |
concamerans
|
concamerans
|
concamerans
|
Plural
| Nominativ |
concamerantes
|
concamerantes
|
concamerantia
|
| Genitiv |
concamerantium concamerantum
|
concamerantium concamerantum
|
concamerantium concamerantum
|
| Dativ |
concamerantibus
|
concamerantibus
|
concamerantibus
|
| Akkusativ |
concamerantes
|
concamerantes
|
concamerantia
|
| Ablativ |
concamerantibus
|
concamerantibus
|
concamerantibus
|
| Vokativ |
concamerantes
|
concamerantes
|
concamerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concameratus
|
concamerata
|
concameratum
|
| Genitiv |
concamerati
|
concameratae
|
concamerati
|
| Dativ |
concamerato
|
concameratae
|
concamerato
|
| Akkusativ |
concameratum
|
concameratam
|
concameratum
|
| Ablativ |
concamerato
|
concamerata
|
concamerato
|
| Vokativ |
concamerate
|
concamerata
|
concameratum
|
Plural
| Nominativ |
concamerati
|
concameratae
|
concamerata
|
| Genitiv |
concameratorum
|
concameratarum
|
concameratorum
|
| Dativ |
concameratis
|
concameratis
|
concameratis
|
| Akkusativ |
concameratos
|
concameratas
|
concamerata
|
| Ablativ |
concameratis
|
concameratis
|
concameratis
|
| Vokativ |
concamerati
|
concameratae
|
concamerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concameraturus
|
concameratura
|
concameraturum
|
| Genitiv |
concameraturi
|
concameraturae
|
concameraturi
|
| Dativ |
concameraturo
|
concameraturae
|
concameraturo
|
| Akkusativ |
concameraturum
|
concameraturam
|
concameraturum
|
| Ablativ |
concameraturo
|
concameratura
|
concameraturo
|
| Vokativ |
concamerature
|
concameratura
|
concameraturum
|
Plural
| Nominativ |
concameraturi
|
concameraturae
|
concameratura
|
| Genitiv |
concameraturorum
|
concameraturarum
|
concameraturorum
|
| Dativ |
concameraturis
|
concameraturis
|
concameraturis
|
| Akkusativ |
concameraturos
|
concameraturas
|
concameratura
|
| Ablativ |
concameraturis
|
concameraturis
|
concameraturis
|
| Vokativ |
concameraturi
|
concameraturae
|
concameratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concameratum
|
concameratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concamero
|
|
| 2. Person Singular |
concameras
|
|
| 3. Person Singular |
concamerat
|
|
| 1. Person Plural |
concameramus
|
|
| 2. Person Plural |
concameratis
|
|
| 3. Person Plural |
concamerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concameror
|
|
| 2. Person Singular |
concameraris concamerare
|
|
| 3. Person Singular |
concameratur
|
|
| 1. Person Plural |
concameramur
|
|
| 2. Person Plural |
concameramini
|
|
| 3. Person Plural |
concamerantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concamerem
|
|
| 2. Person Singular |
concameres
|
|
| 3. Person Singular |
concameret
|
|
| 1. Person Plural |
concameremus
|
|
| 2. Person Plural |
concameretis
|
|
| 3. Person Plural |
concamerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concamerer
|
|
| 2. Person Singular |
concamereris concamerere
|
|
| 3. Person Singular |
concameretur
|
|
| 1. Person Plural |
concameremur
|
|
| 2. Person Plural |
concameremini
|
|
| 3. Person Plural |
concamerentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concamerabam
|
|
| 2. Person Singular |
concamerabas
|
|
| 3. Person Singular |
concamerabat
|
|
| 1. Person Plural |
concamerabamus
|
|
| 2. Person Plural |
concamerabatis
|
|
| 3. Person Plural |
concamerabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concamerabar
|
|
| 2. Person Singular |
concamerabaris concamerabare
|
|
| 3. Person Singular |
concamerabatur
|
|
| 1. Person Plural |
concamerabamur
|
|
| 2. Person Plural |
concamerabamini
|
|
| 3. Person Plural |
concamerabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concamerarem
|
|
| 2. Person Singular |
concamerares
|
|
| 3. Person Singular |
concameraret
|
|
| 1. Person Plural |
concameraremus
|
|
| 2. Person Plural |
concameraretis
|
|
| 3. Person Plural |
concamerarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concamerarer
|
|
| 2. Person Singular |
concamerareris concamerarere
|
|
| 3. Person Singular |
concameraretur
|
|
| 1. Person Plural |
concameraremur
|
|
| 2. Person Plural |
concameraremini
|
|
| 3. Person Plural |
concamerarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concamerabo
|
|
| 2. Person Singular |
concamerabis
|
|
| 3. Person Singular |
concamerabit
|
|
| 1. Person Plural |
concamerabimus
|
|
| 2. Person Plural |
concamerabitis
|
|
| 3. Person Plural |
concamerabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concamerabor
|
|
| 2. Person Singular |
concameraberis concamerabere
|
|
| 3. Person Singular |
concamerabitur
|
|
| 1. Person Plural |
concamerabimur
|
|
| 2. Person Plural |
concamerabimini
|
|
| 3. Person Plural |
concamerabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concameravi
|
|
| 2. Person Singular |
concameravisti
|
|
| 3. Person Singular |
concameravit
|
|
| 1. Person Plural |
concameravimus
|
|
| 2. Person Plural |
concameravistis
|
|
| 3. Person Plural |
concameraverunt concameravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concameratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
concameratus es
|
|
| 3. Person Singular |
concameratus est
|
|
| 1. Person Plural |
concamerati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
concamerati estis
|
|
| 3. Person Plural |
concamerati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concameraverim
|
|
| 2. Person Singular |
concameraveris
|
|
| 3. Person Singular |
concameraverit
|
|
| 1. Person Plural |
concameraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concameraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concameraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concameratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
concameratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
concameratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
concamerati simus
|
|
| 2. Person Plural |
concamerati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
concamerati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concameraveram
|
|
| 2. Person Singular |
concameraveras
|
|
| 3. Person Singular |
concameraverat
|
|
| 1. Person Plural |
concameraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
concameraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
concameraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concameratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
concameratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
concameratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
concamerati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
concamerati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
concamerati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concameravissem
|
|
| 2. Person Singular |
concameravisses
|
|
| 3. Person Singular |
concameravisset
|
|
| 1. Person Plural |
concameravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
concameravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
concameravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concameratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
concameratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
concameratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
concamerati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
concamerati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
concamerati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
concameravero
|
|
| 2. Person Singular |
concameraveris
|
|
| 3. Person Singular |
concameraverit
|
|
| 1. Person Plural |
concameraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
concameraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
concameraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
concameratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
concameratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
concameratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
concamerati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
concamerati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
concamerati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concamerare
|
|
| Vorzeitigkeit |
concameravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concameraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
concamerari concamerarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
concameratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
concameratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
concamera
|
! |
| 2. Person Plural |
concamerate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
concamerato
|
| 3. Person Singular |
concamerato
|
| 2. Person Plural |
concameratote
|
| 3. Person Plural |
concameranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
concamerare
|
|
| Genitiv |
concamerandi
|
|
| Dativ |
concamerando
|
|
| Akkusativ |
concamerandum
|
|
| Ablativ |
concamerando
|
|
| Vokativ |
concamerande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concamerandus
|
concameranda
|
concamerandum
|
| Genitiv |
concamerandi
|
concamerandae
|
concamerandi
|
| Dativ |
concamerando
|
concamerandae
|
concamerando
|
| Akkusativ |
concamerandum
|
concamerandam
|
concamerandum
|
| Ablativ |
concamerando
|
concameranda
|
concamerando
|
| Vokativ |
concamerande
|
concameranda
|
concamerandum
|
Plural
| Nominativ |
concamerandi
|
concamerandae
|
concameranda
|
| Genitiv |
concamerandorum
|
concamerandarum
|
concamerandorum
|
| Dativ |
concamerandis
|
concamerandis
|
concamerandis
|
| Akkusativ |
concamerandos
|
concamerandas
|
concameranda
|
| Ablativ |
concamerandis
|
concamerandis
|
concamerandis
|
| Vokativ |
concamerandi
|
concamerandae
|
concameranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concamerans
|
concamerans
|
concamerans
|
| Genitiv |
concamerantis
|
concamerantis
|
concamerantis
|
| Dativ |
concameranti
|
concameranti
|
concameranti
|
| Akkusativ |
concamerantem
|
concamerantem
|
concamerans
|
| Ablativ |
concameranti concamerante
|
concameranti concamerante
|
concameranti concamerante
|
| Vokativ |
concamerans
|
concamerans
|
concamerans
|
Plural
| Nominativ |
concamerantes
|
concamerantes
|
concamerantia
|
| Genitiv |
concamerantium concamerantum
|
concamerantium concamerantum
|
concamerantium concamerantum
|
| Dativ |
concamerantibus
|
concamerantibus
|
concamerantibus
|
| Akkusativ |
concamerantes
|
concamerantes
|
concamerantia
|
| Ablativ |
concamerantibus
|
concamerantibus
|
concamerantibus
|
| Vokativ |
concamerantes
|
concamerantes
|
concamerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concameratus
|
concamerata
|
concameratum
|
| Genitiv |
concamerati
|
concameratae
|
concamerati
|
| Dativ |
concamerato
|
concameratae
|
concamerato
|
| Akkusativ |
concameratum
|
concameratam
|
concameratum
|
| Ablativ |
concamerato
|
concamerata
|
concamerato
|
| Vokativ |
concamerate
|
concamerata
|
concameratum
|
Plural
| Nominativ |
concamerati
|
concameratae
|
concamerata
|
| Genitiv |
concameratorum
|
concameratarum
|
concameratorum
|
| Dativ |
concameratis
|
concameratis
|
concameratis
|
| Akkusativ |
concameratos
|
concameratas
|
concamerata
|
| Ablativ |
concameratis
|
concameratis
|
concameratis
|
| Vokativ |
concamerati
|
concameratae
|
concamerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
concameraturus
|
concameratura
|
concameraturum
|
| Genitiv |
concameraturi
|
concameraturae
|
concameraturi
|
| Dativ |
concameraturo
|
concameraturae
|
concameraturo
|
| Akkusativ |
concameraturum
|
concameraturam
|
concameraturum
|
| Ablativ |
concameraturo
|
concameratura
|
concameraturo
|
| Vokativ |
concamerature
|
concameratura
|
concameraturum
|
Plural
| Nominativ |
concameraturi
|
concameraturae
|
concameratura
|
| Genitiv |
concameraturorum
|
concameraturarum
|
concameraturorum
|
| Dativ |
concameraturis
|
concameraturis
|
concameraturis
|
| Akkusativ |
concameraturos
|
concameraturas
|
concameratura
|
| Ablativ |
concameraturis
|
concameraturis
|
concameraturis
|
| Vokativ |
concameraturi
|
concameraturae
|
concameratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
concameratum
|
concameratu
|